Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

ΩΝ, ΟΥΚ ΗΝ ΑΞΙΟΣ, Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΩΝ,

ΟΥΚ ΗΝ ΑΞΙΟΣ,

Ο ΚΟΣΜΟΣ









Εάν ο λαός δεν αγωνίζετο στην Καισάρεια, δεν θα ήτανε σήμερα επίσκοπος Καισαρείας ο Βασίλειος∙ θα ήταν ο Τυάνων Άνθιμος.

Εάν στην Κωνσταντινούπολη δεν ηγωνίζετο ο λαός δεν θα ήτανε ο Γρηγόριος, θα ήταν ο Μάξιμος.

Και αν ο λαός δεν ηγωνίζετο, δεν θα ήταν ο Χρυσόστομος στον θρόνον εκείνον…
Σταματώ αδελφοί μου!
Σταματώ!
Και κάνω μια σκέψι, συγχωρήσατέ με, μια σκέψι θα κάνω.
Κάνετε μια υπόθεσι:
Εάν στις ημέρες μας ζούσαν οι Τρεις Ιεράρχαι, τι θα έκαναν;
Φαντασθήτε ότι ο Θεός διατάσσει τα πνεύματα τα άγια τα οποία είναι εις τους ουρανούς και λέγει:
-Ενδυθήτε σάρκα, λάβετε ράβδον, κατέβετε εις την γην, και ελάτε εδώ στην Ελλάδα, και να δείτε εν μέσω ημών όχι πλέον πυγολαμπίδας, αλλά να δείτε τον Βασίλειον τον πυρίνον, να δείτε Γρηγόριον τον φιλόσοφον, και δείτε τον Χρυσόστομον, τι θα έκαναν αυτοί;
Θα συμμαχούσαν με τα Ανάκτορα;
Θα συμμαχούσαν με τους πλουσίους;
Θα συμμαχούσαν με τους στρατηγούς;
Θα συμμαχούσαν με όλη την κοπρίαν και όλη την αηδίαν, ασκηταί αυτοί και ακτήμονες;
Αμαρτωλοί, που φύγωμεν;
Επίσκοποι, που φύγωμεν;
Ο μεν Βασίλειος θα έλεγε:
Εκκαθαρίσατε εντός 24 ωρών την Εκκλησία της Ελλάδος!
Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός θα έψαλλε τα θρηνωδέστερα ποιήματά του δια την κατάντια της Εκκλησίας.
Ο δε άλλος, ο δε άλλος, ο Χρυσόστομος, ο σκληρότερος εξ όλων, όχι έξι, όχι δεκάξι, όχι τριανταέξι, όχι σαρανταέξι, όχι εκατό, όχι διακόσους, όχι χίλιους, θα τους κούρευε όλους!
Και θα δημιουργείτο μια νέα κατάσταση στο έθνος μας.
Εδώ δεν χρειάζεται οίκτος, εδώ δεν χρειάζεται, σαν τον γιατρό που δεν λυπείται τον ασθενή αλλά βυθίζει την μάχαιράν του, εδώ χρειάζεται η Εκκλησία… η Εκκλησία μας νοσεί βαρύτατα, η Εκκλησία μας δεν θεραπεύεται παθολογικώς, η Εκκλησία μας πρέπει να μπει στο χειρουργείον, και να γίνει αποκοπή των σεσηπότων μελών.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει σήμερα Χρυσόστομος, δεν υπάρχει σήμερα Βασίλειος, δεν υπάρχει Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός.
Δυστυχώς, οι ολίγοι καλοί Επίσκοποι που υπάρχουν, είναι δειλοί!
Δεν έχουν σθένος, να αγωνισθούν!
Τρέμουν τους κακούς.
Φοβούνται να μην καθαιρεθούν.
Και είναι εις θέση να τους καθαιρέσουν.
Και ξεχνούν οι καλοί Επίσκοποι, ξεχνούν ότι μία καθαίρεσις είναι τίτλος τιμής, δι’ εκείνον ο οποίος καθαιρείται.
Καθηρημένος απέθανε ο Χρυσόστομος, αλλά η δόξα του είναι αιωνία μέσ’ στην Εκκλησία.
Χίλιες φορές να καθαιρεθώ από τοιούτους επισκόπους και να πάω στην έρημον να κλαίω τα αμαρτήματά μου παρά να ζω μέσα εδώ στην πόλιν και να φιλώ την κακοήθειαν και την διαφθοράν.
Ηγωνίσθησαν λοιπόν αυτοί όλοι οι Πατέρες.
Σήμερα αγών δε γίνεται!
Οι κληρικοί δεν αγωνίζονται!
Δεν υπάρχει αγωνιστικόν πνεύμα.
Τι μέλλει γενέσθαι;
Ο αγών πέφτει στο λαό!
Όπως δυστυχώς όλα τα βάρη, είναι θέμα μεγάλο τώρα αυτό το οποίο λέγω, όπως όλα τα βάρη, τα οικονομικά, οι φόροι, η στράτευσις, τα πάντα, τα αίματα, τα μαρτύρια, πέφτουν στο λαό μας, γιατί άμα γίνει καμμιά ανακατωσούρα όλοι με τα ελικόπτερα θα φύγουν μακράν της Ελλάδος, για να μείνουμε εδώ οι ολίγοι, να χύσουμε το αίμα μας!
Όπως όλα τα βάρη πέφτουν στο λαό, τον μικρό λαό, έτσι το βάρος αυτό του Αγώνος του Εκκλησιαστικού πέφτει στο λαό!
Αδελφοί μου, ηγωνίσθημεν, θα αγωνισθώμεν και πάλιν, θα αγωνισθώμεν και πάλι εναντίον της κακοηθείας και διαφθοράς, θα αγωνισθώμεν με τα όπλα του φωτός, θα αγωνισθώμεν με επιμονή και σκληρότητα, θα αγωνισθώμεν μέχρι εσχάτων, έχοντες ως σύνθημα: 

«έως θανάτου αγώνισαι υπέρ Αληθείας και Κύριος ο Θεός πολεμήσει υπέρ σου».
Το κατ’ εμέ, δεν γνωρίζω.
Είτε έρημος, είτε εξορία, είτε θάνατος, εγώ τουλάχιστον, τα όπλα δεν τα παραδίδω.
Θα αγωνιστώ μέχρι τέλους δια να ίδω μιαν Εκκλησίαν υψηλήν και Αγίαν, όπως την εδίδαξαν οι Πατέρες ημών, εις μνημόσυνον αιώνιον.

Εις τον Αγώνα αυτόν είμαι βέβαιος ότι θα είναι και ο ευγενής Ελληνικός λαός.
Και ο Ελληνικός λαός να είναι βέβαιος ότι εις τον Αγώνα αυτόν τον τίμιον, τον Ιερόν αυτόν Αγώνα της καθάρσεως των Ιερών Θυσιαστηρίων, εις τον Αγώνα αυτόν θα έχουμε την ευλογίαν από τα Ουράνια του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου οι οποίοι ηγωνίσθησαν δια μίαν Ζώσαν και Ελευθέραν Εκκλησίαν.
Αμήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου