ΟΥΔΕΝ ΔΕΔΟΙΚΑ ΩΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ. ΟΥΔΕΝ. (ιερος Χρυσοστομος).

ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΙΑΣ 

                                   ΑΠΟΡΡΙΨΗ

			του Αποτειχισθεντος Θεολογου κ. Νικολαου ΠΑΝΤΑΖΗ

 

Είναι απολύτως σεβαστή η απάρνησή σου να κάνεις πόλεμο, μα μη περιμένεις το Θεό "πολεμούντα υπέρ σου" διότι Αυτός θεωρεί καλοπροαίρετους όχι όσους επαινούν οι ίδιοι τον εαυτό τους, αλλά όσους μάχονται και πολεμούν υπέρ της Αληθείας Αυτού "ινα τω στρατολογήσαντι Θεώ αρέσουν" και ουχί επισκόποις.

Κι' ενώ διατείνεσαι πως δεν "επιθυμείς να κάνεις πόλεμο" εμπλέκεσαι στη πολεμική των αναρχικών και παρουσιάζεσαι κουκουλοφόρος της ανωνυμίας να μας ρίξεις μολότωφ λάσπης ότι λασπολογούμε επισκόπους με το να μην παραδεχόμαστε τις ψευτοκαθαιρέσεις τους.

Μάθε λοιπόν, δειλέ ανώνυμε, και μη εμπλέκεσαι ανεπαίσθητα στη θεοποίηση των λυκοποιμένων επισκόπων, πως οι πιστοί επί Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΤΗΚΑΝ τις απανωτές ψευτοκαθαιρέσεις που του επέβαλαν οι διαβολοπρόβλητοι επισκόποι, τους οποίους "φοβήθηκε όσο τίποτε άλλο στη ζωή του", στους οποίους θέλεις να αρέσεις εσύ, για τους οποίους μας ειρωνεύεσαι εσύ, ρωτώντας μας εάν "προκύπτει ψυχική ωφέλεια"...

Βεβαίως προκύπτει, αδελφέ ή αδελφή, η μοναχέ ή μοναχή (και δε θα πέσω θύμα στο αισχρό σου παιχνίδι του παραλόγου μαντέματος, "μάντεψε ποιος είμαι") βεβαίως προκύπτει ωφέλεια να μην βρεθούμε στη λίμνη τη καιομένη μαζί με τους συκοφάντες και Αγιομάχους Πατροδιώκτας.

Το εάν "είναι θεάρεστο αυτό" το απαντά ο Χρυσόστομος ο οποίος επευλόγησε και υπερευλόγησε τους απορρίπτοντας τις ψευτοκαθαιρέσεις του, με την ίδια αγιασμένη και επευλογούσα χείρα που διαφυλάσσεται σήμερα.

Το εάν "είναι θεάρεστο αυτό" το εγκρίνει και επαυξάνει ο Ίδιος ο Χριστός ο οποίος πολεμεί (ας μη σου αρέσει αυτή η λέξη) πολεμεί σφόδρα την αίρεση και μισεί, πρόσεξε ΜΙΣΕΙ τα έργα τους, 'α καμείς μισούμε και πολεμούμε!

Έχουμε όντως Αγιογραφική, Αγιοπατερική, "λεπτή και ευαίσθητη συνείδηση", όπως μας ειρωνεύεσαι ανώνυμε της κακιάς κουκούλας, ενώ πολεμούμε επώνυμα την αίρεση, "ενώ οι Επίσκοποι που αποφασίζουν έχουν πλατειά γνώση των περιστατικών, την οποία εμείς δεν έχουμε," έχουν τόσο φαρδειά και πλατειά σαν τη βαβέλεια πλατεία της Ρώμης, τόσο φαρδειά γνώση που μέσα στην κανονολογική τους αγνωσία καθαιρούν και αφορίζουν ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΟΥΣ!

Αυτό ακριβώς και άλλα πολλά αποκαλύπτουν και αποδεικνύουν περίτρανα πως πράγματι "έχουν συνείδηση σκληρή και αναίσθητη!" 

Κι' έρχεσαι συ ο αναίσθητος, μες στις ευαισθησίες σου ένα πράγμα, να μας συμβουλεύεις, ώ συμβουλάτορα του συμβιβασμού και εύστοχε αντιλήπτορα του εφυσηχασμού, να αναθεωρήσουμε τον αγώνα μας τον οποίο ανένδοτοι άχρι θανάτου προς δόξαν Θεού διατελούμε, και μας λες "να σκεφτούμε μήπως κάνουμε λάθος"... ενώ λανθάνεις αλόγιστα στο δίκαιο και την Αληθινή Πίστη.

Τώρα τί σοι "καλά Χριστούγεννα" εύχεσαι "και σε μας" τους απορρίπτοντες και απορριπτέους, αυτό κι' αν αμφισβητήσιμο τυγχάνει. 

Εμείς, έσο σίγουρος, θα έχουμε όχι μόνο "καλά" μα ευλογημένα, επιβεβαιωμένα και ειρηνικά (έστω και εν καιρώ πολέμου) προτιμούντες τον πόλεμο που μας ενώνει με τον πολεμούντα και πολεμούμενο Θεό παρά την Οικουμενιστική "ειρήνη" που μας χωρίζει από Αυτόν.

Νικόλαος Πανταζής, 

Αποτειχισθείς Θεολόγος, Αυστραλία