Aπαντησι στον amethysto
απο τον
απο τον
Εγκρατη Ομολογητη Θεολογο
κ. Νικ. Σωτηροπουλο
Ωμιλησα με τον κ. Σωτηροπουλο τηλεφωνικως για τα γραφομενα
σου εναντιον του και μου ειπε θαυμαζει την αμαθεια σου και την εμπαθεια σου.
Ο κ. Σωτηροπουλος ρητως εγραψε στο αρθρο που σχολιασες οτι ο
Χριστος είναι και ανθρωπος και Θεος.
Ως ανθρωπος είναι κτισμα και ως Θεος είναι Ακτιστος και
Κτιστης των Απαντων.
Και με τον προφορικο και με τον γραπτο του λογο εχει κηρυξει
περισσοτερο από όλα τα δογματα της Πιστεως την Θεοτητα του Χριστου.
Και ότι η Παρθενος Μαρια είναι Θεοτοκος.
Και ότι δεν γεννησε απλως ανθρωπο, αλλα Θεανθρωπο.
Διαβασες το «Αντιχιλιαστικο Εγχειριδιο» του κ Σωτηροπουλου;
Να ανακαλεσης τις υβρεις για να μη πας στην Κολασι ως αδικος ανθρωπος και ως αιρετικος.
Ενας ειναι ο κ. Σωτηροπουλος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑισθανομαι μεγαλη συγουρια ,Ορθοδοξη,οταν τον ακουω.
Και μονο που ειναι παιδι του Καντιωτη,φτανει.
Και λογος και πραξη.
Για τον Τελεβάντο δεν του ειπες τιποτα; Του χαριστηκες αυτού;
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ αμέθυστος έχει ξεσαλώσει. Όποιον διαφοοποιείται απ αυτον τον περνά γενεές δεκατέσσαρες! Σαν δεν ντρέπεται λιγάκι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια τον Τελεβάντο δεν θα πεις κάτι;
ΔιαγραφήΌταν οι αντιοικουμενιστές αποκαλούν ο ένας τον άλλον αιρετικό επειδή διαφωνούν σε κάποια θέματα και εξαπολύουν ο ένας στον άλλον ύβρεις και κατακρίσεις, είναι δυνατό να μην χαροποιούν τον Διάβολο; Πώς λέτε να φαίνεται σε κάποιον που δεν κατέχει καλά τα δογματικά όπως είμαι εγώ η δική σας στάση και η στάση της αγαπολογίας των οικουμενιστών;
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν μπορείτε να αναφέρεται αυτά που μας λένε οι Άγιοι, δίχως να μειώνει ο ένας τον άλλον, για να δούμε που υπάρχει η διαφωνία; Προσωπικά πιστεύω ότι πριν κατηγορήσει ο ένας τον άλλον δημόσια στο διαδίκτυο καλό θα ήταν να είχατε μια επικοινωνία ιδιαιτέρως μεταξύ σας.
1/ Σκοπός της ενσνθρώπισης: "Η ενανθρώπιση του Υιού και Λόγου του Θεού έγινε για να θεωθεί η ανθρώπινη φύση και να προσφερθή ο Χριστός στον άνθρωπο, ώστε αυτός να κοινωνήσει του Σώματος και του Αίματός Του" (π. Ι. Ρωμανίδη: Εμπειρική Δογματική, τ. Β, σελ. 385).
ΑπάντησηΔιαγραφή2/ Η υπόσταση του Θεού Λόγου από απλή, ασύνθετη, άκτιστη, ασώματη, αόρατη, αψηλάφητη, απερίγραπτη, γίνεται σύνθετη και κτιστή και ενσώματη και ορατή και ψηλαφητή και περιγραπτή: "Παραδεχόμαστε λοιπόν ότι προϋπήρχε η θεία υπόσταση του Θεού Λόγου απλή και ασύνθετη, άκτιστη, ασώματη, αόρατη, αψηλάφητη, απερίγραπτη..... Σαρκώθηκε λοιπόν παίρνοντας απ' αυτήν την απαρχή του δικού μας φυράματος..... και η πρώτα απλή υπόσταση του Λόγου να γίνει σύνθετη, δηλαδή σύνθετη από δυο τέλειες φύσεις της θεότητας και της ανθρωπότητας..... Όλος λοιπόν είναι Θεός τέλειος, όμως ως ολότητα δεν είναι Θεός (γιατί δεν είναι μόνο Θεός, αλλά και άνθρωπος), και όλος είναι άνθρωπος τέλειος, όμως ως ολότητα δεν είναι άνθρωπος (γιατί δεν είναι μόνον άνθρωπος αλλά και Θεός). Η ολότητα είναι παραστατικό της φύσεως, ενώ όλος σημαίνει υπόσταση, όπως ακριβώς το άλλο σημαίνει φύση, ενώ το άλλος την υπόσταση....." Και για το απαράδεκτο της ύπαρξης μιας φύσεως διερωτάται: "Και πως μια φύση μπορεί να δεχτεί τις ενάντιες ουσιαστικές διαφορές; Πως είναι δυνατόν η ίδια φύση και κατά ταυτότητα να είναι κτιστή και άκτιστη, θνητή και αθάνατη, περιγραπτή και απερίγραπτη;" (Ιω. Δαμασκηνού. Έκδοςσις ακριβής..... Γ 7(51) και 3(47)).
3/ Στη Θεία Ευχαριστία ο άρτος και ο οίνος, με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος μετατρέπονται-μεταβάλλονται σε «σώμα» και «αίμα» Κυρίου. Κατά τον Ιγνάτιο Φιλαδελεφείας αποτελεί «φάρμακον αθανασίας, αντίδοτον του μη αποθανείν αλλά ζην εν Χριστώ Ιησού δια παντός». Επίσης αναφέρει «την ευχαριστίαν σάρκα είναι του σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, την υπέρ ημών των αμαρτιών παθούσαν, εν τη χρηστότητι ο Πατήρ έγειρε». Ο μεταλαμβάνων την θεία Ευχαριστία ενώνεται μυστικώς με τον ίδιο τον Ιησού Χριστό (Ιεροσολύμων Κύριλλος, Κατήχηση Δ΄, 3). Ο λόγος που καλείται Θεία Ευχαριστία προκύπτει από δύο λόγους, αφενός διότι ο Ιησούς Χριστός πρωτού τα παραδόσει ευχαρίστησε τον Πατέρα και αφετέρου διότι είναι Ευχαριστία και εκ μέρους των πιστών (Ι. Χρυσόστομου, ευχή θ. αναφοράς θ. λειτουργίας). Η Θεία Ευχαριστία κατά το ρηθέν του Ευαγγελιστή Ιωάννη αποτελεί για έναν ορθόδοξο το κέντρον της ζωής του: «αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν μη φάγητε την σάρκα του Υιού του ανθρώπου και πίητε αυτού το αίμα, ουκ έχετε ζωήν εν εαυτοίς. Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον και εγώ αναστήσω αυτόν τη εσχάτη ημέρα. Η γαρ σαρξ μου αληθώς εστί βρώσις και το αίμα μου αληθώς εστί πόσις. Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει, καγώ εν αυτώ» (Ιω. 6. 53-56). Αυτή η λεγόμενη και «αναίμακτη» θυσία, προσφέρεται ως ιλαστήριος, ικετήριος, ευχαρίστήριος θυσία προς την πραγματική αναίμακτη σταυρική θυσία του Χριστού, υπέρ πάντων των Αγίων, εξαιρέτως υπέρ της Υπεραγίας Θεοτόκου, των κεκοιμημένων και ζώντων και σε ασθένεια, των οδοιπορούντων, υπέρ πάντων και πασών. Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός δε, χαρακτηρίζει τη μεταβολή ως ανερμήνευτον και ανεξερεύνητον (Έκδοση ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως, Δ΄ 13). Ο κάθε Ορθόδοξος δε δύναται να μετέχει κατά βούληση αν δεν έχει προηγηθεί κάθαρση. Ο ιερός Χρυσόστομος αναφέρει «...ο μεν γαρ εναγείς και ακάθαρτος ουδέ εν εορτή δίκαιος...ο δε καθαρός και δια μετανοίας ακριβούς αποσμηξάμενος και πλημελλήματα και εν εορτή και αεί δίκαιος...». Έτσι προ του «φοβερού βήματος του Χριστού» απαιτείται εξομολόγηση, μετάνοια και νηστεία.
ΑπάντησηΔιαγραφή4/ Η θ. Ευχαριστία αποτελεί τη θέωση του πιστού: "Η ενότητα των τριών σταδίων της πνευματικής ζωής (κάθαρση-φωτισμός-θέωση) με τα τρία βασικά Μυστήρια της Εκκλησίας (Βάπτισμα-Χρίσμα-θεία Ευχαριστία) είναι αδιάσπαστη" (π. Ι. Ρωμανίδη, ως ανωτέρω, σελ. 372).
5/ Στη θ. λειτουργία, κατά τη θ. ευχαριστία άγιοι αποκαλούνται κατά χάριν οι θεούμενοι, οι φωτισμένοι, οι καθαρμένοι, αλλά και οι υπό κάθαρσιν ευρισκόμενοι πιστοί: "Λέγοντας «Τα άγια τοις αγίοις» είναι σαν να λέγει: «Ιδού ο άρτος της ζωής, τον βλέπετε. Ελάτε λοιπόν να μεταλάβετε. Όχι όμως όλοι, αλλά όποιος είναι άγιος. «Διότι τα άγια επιτρέπονται μόνο στους αγίους». Αγίους εδώ εννοεί εκείνους που είναι τέλειοι στην αρετή, αλλά και εκείνους που αγωνίζονται να φθάσουν σ’ αυτήν την τελειότητα, αλλά ακόμη υστερούν. Διότι και αυτούς τίποτε δεν τους εμποδίζει να αγιάζονται καθώς μετέχουν των μυστηρίων και να είναι από αυτή την άποψη άγιοι (λς΄ 1)". Άρα άγιοι εδώ δεν είναι μόνον οι δοξασμένοι, αλλά οι φωτισμένοι, οι καθαρμένοι, αλλά και οι υπό κάθαρσιν πιστοί (Ν. Καβάσιλα: Ερμηνεία της θ. λειτουργίας. PG 150, 368-492).
ΙΚ
τι θέλεις να πεις με ολα αυτά φιλοκαζαντζακικε ΙΚ ;
ΔιαγραφήΟ γνωστός μαιντανός του διαδικτύου Νούσης λασπώνει στο βόθρο της Πάτρας για μια ακόμη φορά το Ν.Σωτηρόπουλο. Αν και δεν αξίζουν απάντησης οι ανοησίες του επειδή υπάρχουν μερικοί εύπιστοι και αφελείς που δίνουν σημασία στα αερολογήματά του μάλλον πρέπει να απαντήσει ο πατρινός θεολόγος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚώστας Νούσης! Πώς κατάντησε έτσι αυτό το παιδί!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Πειραιώς απάντησε στον αμετροεπή Νούση!
ΔιαγραφήΤρέμε Σωτηρόπουλε! Ο πολύς Νούσης απειλεί να σε μειώσει στη συνείδηση των πιστών! Άσχετα βέβαια αν απλώς βερμπαλίζει και συνθηματολογεί. Νούσης είναι αυτός, ελευθερία του λόγου έχουμε. Αν πλήρωνε φόρο για τις αρλούμπες του τότε πολύ θα το σκεφτόταν να έβγαινε στη μπλογκόσφαιρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ αδελφέ
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε αυτά που κατέθεσα θέλω να πω στους όντες "παιδία ταις φρεσιν", ότι:
1/ Σκοπός της ενανθρώπισης είναι η θέωση του ανθρώπου.
2/ Ο Υιός και Λόγος του Θεού είναι πλέον Θεός και Άνθρωπος, Άκτιστος και Κτιστός, Ασώματος και Ενσώματος, Αόρατος και Ορατός, Αψηλάφητος και Ψηλαφητός, Απερίγραπτος και Περιγραπτός.
3/ Στη θ. ευχαριστία τρώμε το Σώμα και το Αίμα του ανθρώπου Χριστού και επειδή ο άνθρωπος Χριστός είναι ενωμένος με την Θεότητα "εν δυο φύσεσιν ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως", γι' αυτό και εμείς θεούμεθα.
4/ Το Βάπτισμα είναι η Κάθαρση του ανθρώπου, το Χρίσμα ο Φωτισμός και η θ. Κοινωνία η Θέωση.
5/ Κατά τη θ. Κοινωνία άγιοι είναι κατά χάριν οι θεούμενοι, οι φωτισμένοι, οι καθαρμένοι και οι αγωνιζόμενοι να καθαρθούν.
Αν τα κατενόησες έχει καλώς, αν όχι τότε κόψε την κασσέτα για τον Καζαντζάκη, για να τα καταλάβεις.
ΙΚ