Ομολογία

Αγαπητοί φίλοι,

Η φίλη μας η Ευανθία μου στέλνει τακτικά πολλά ενδιαφέροντα μηνύματα. Δεν έχω πιά την δυνατότητα να ασχολούμαι μέ όλα. Γι' αυτό εδώ όμως έκανα μιά προσπάθεια να σας το προωθήσω διότι περιλαμβάνει ένα πολύ μεγάλο μάθημα για όλους μας. 
Πράγματι όποιος κάνει το καλό ελπίζοντας σε μιάν ανταπόδοσι, το καλό που έκανε χάνει ήδη την αξία του ως καλό, αφού μετατρέπεται σε συναλλαγή. Όποιος κάνει το καλό ελπίζοντας σε έναν έπαινο, μιαν αναγνώρισι, μιάν ευγνωμοσύνη ή ένα βραβείο κινδυνεύει να απαγοητευθή οικτρά. Όποιος όμως κάνει το καλό τελείως ανιδιοτελώς, γι' αυτό τούτο το καλό, μη ελπίζοντας και μην περιμένοντας απολύτως τίποτε, αυτόν ο ουρανός τον έχει ήδη ανταμείψει με μιά άπειρη και αναφαίρετη εσωτερική ικανοποίησι που θα τον ακολουθεί πάντα, και που ούτε η ίδια η αφάνεια είναι ικανή ποτέ να την μειώση ή να του την αφαιρέση. 
Και αν όλος ο κόσμος αγνοεί το καλό που έκανε, το γνωρίζουν όμως ο Θεός και ο ίδιος, και όπως λέει ο Άγιος Μάξιμος "αυτοί οι δύο αποτελούν την πλειοψηφία". 

Θυσιάστε δύο λεπτά για να διαβάσετε αυτην την συγκινητική ιστορία, και άλλα δύο για να την προωθήσετε σε φίλους και γνωστούς σας. Με φιλικούς χαιρετισμούς. Ακομινάτος 

 

Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...   "Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν" "Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει"   Irena Sendler Ιρένα Σέντλερ Πρόσφατα πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα  εργαζόταν στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων. Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό. Όντας γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους. Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη, στον πάτο της εργαλειοθήκης της, ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της, τα μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο. Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά! Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη. Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια.  Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της. Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν. Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Δεν επελέγη. Ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ... και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης...   Εις μνήμην της - 63 χρόνια μετά... Βάζω το λιθαράκι μου προωθώντας αυτό το μύνημα Ελπίζω να κάνετε κι εσείς το ίδιο...Είναι τώρα πάνω από 60 χρόνια που τέλειωσε ο Β΄Παγκόσμιος στην Ευρώπη.