Ομολογία

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ 

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ

Κυρ Ζ΄ Ρω 15,1-7

 του αρχιμ. Αθανασίου Σιαμάκη

Το πρακτικό παράγγελμα της αποστολικής περικοπής της Ζ΄ Κυριακής με μία λέξη είναι η ανοχή που πρέπει να έχουμε προς τους αδύνατους αδελφούς μας, έχοντας ως πρότυπο το Χριστό. Κατά τον Ιωάννη Χρυσόστομο, ο Χριστός σ’  όλες τις περιπτώσεις προβάλλεται από τον απόστολο Παύλο σαν παράδειγμα προς μίμηση.  Όταν μιλούσε για ελεημοσύνη, αυτόν παρουσίαζε ως πρότυπο, λέγοντας «Για μας πτώχευσε ενώ ήταν πλούσιος», κι όταν προέτρεπε για αγάπη, πάλι σ’  εκείνον παρέπεμπε, λέγοντας «Να αγαπάμε τους άλλους καθώς και ο Χριστός αγάπησε εμάς», κι όταν συμβούλευε να υπομένουμε τη ντροπή και τους κινδύνους, το Χριστό έφερνε μπροστά, λέγοντας «Αυτός αντί να προτιμήσει τη χαρά που ήταν μπροστά του, προτίμησε το σταυρό, περιφρονώντας τη ντροπή».

Ας δούμε τι λέει ο Απόστολος λεπτομερώς· Οφείλουμε εμείς οι δυνατοί να υπομένουμε με συμπάθεια τις αδυναμίες των αδυνάτων, και να μην κάνουμε αυτά που μας αρέσουν. 

Σαν «δυνατούς», ανάμεσα στους οποίους ο απόστολος βάζει και τον εαυτό του, εννοεί αυτούς που έχουν λάβει από το Θεό δύναμη πνευματική και σοφία και χάρη και αρετή. Και σαν «αδύνατους» εννοεί τους αδύνατους στην πίστη και στην εν Χριστώ ζωή. 

Με το «βαστάζομεν» εννοεί να μην τους μισούμε και τους καταφρονούμε, αλλά να κάνουμε τα πάντα, για να τους ενισχύσουμε στην πίστη και στην αρετή. 

Και ο ίδιος ο Παύλος λέει κάπου «Έγινα στους αδύνατους αδύνατος, για να κερδήσω τους αδύνατους». Ο δυνατός, όταν εμφανίζεται σαν αδύνατος, δεν βλάπτεται, ενώ οι αδύνατοι κινδυνεύουν τα μέγιστα αν δεν τους  υποβαστάξουμε. Εξ άλλου και ο δυνατός Κύριος για μας τους αδύνατους το ίδιο δεν έκανε; Αλίμονό μας αν δεν μας έδειχνε τη συγκατάβασή του και δεν συμπαθούσε τις αδυναμίες μας.

Εδώ ας επιτραπεί ένα σχόλιο. Πως ο τόσο ταπεινόφρων απόστολος Παύλος βάζει τον εαυτό του ανάμεσα στους δυνατούς; Μακάρι να μπορούσε να το αποφύγει, αλλά έβαλε και τον εαυτό του στους δυνατούς από ανάγκη. Θέλει έτσι να ενθαρρύνει τους αδύνατους. Αφού υπάρχουν δυνατοί, άρα είναι δυνατόν ο αδύνατος να γίνει δυνατός. Δεν τους λέει κάτι το ακατόρθωτο. Αν δεν έβαζε ανάμεσα στους δυνατούς τον εαυτό του, θα έλεγε· Οι δυνατοί να υπομένετε τις αδυναμίες των αδυνάτων. Εκείνοι όμως θα τους απαντούσαν· Και ποιος είναι δυνατός; Όλοι είμαστε αδύναμοι και αναρμόδιοι να υποβαστάξουμε τους αδύνατους. Λέγοντας όμως «Εμείς οι δυνατοί», τους ανεβάζει με τον έπαινο και τους φιλοτιμεί ν’  αναλάβουν το έργο.

Ο καθένας, συνεχίζει ο Παύλος, από μας τους δυνατούς ας φροντίσουμε να κάνουμε αυτά που θέλουν οι αδύνατοι και δεν μπορούν να τα πετύχουν μόνοι τους, και όχι να κάνουμε αυτά που αρέσουν σ’ εμάς τους ίδιους. Και αυτό ας το κάνουμε για την πνευματική τους προκοπή.  Εγώ ο ίδιος ο Παύλος έχω πη κι άλλοτε «Δεν ζητώ το δικό μου συμφέρον, αλλά το συμφέρον των πολλών, για να σωθούν». Αυτό ας κάνουμε όλοι. 

Και πιο απλά. Με παράδειγμα. Έχεις εξουσία μέσα στην κοινωνία; είσαι υπουργός, αξιωματούχος; Κοίτα να αρέσεις όχι στον εαυτό σου, αλλά στο φτωχό και σ’  αυτόν που έχει ανάγκη. Είναι περιττό να διευκρινίσουμε ότι ο Παύλος δεν εννοεί ως αρεστά τα αμαρτωλά θελήματα των ανθρώπων. Διότι τότε ούτε θα τους οικοδομούσαμε ούτε θα ήμασταν δούλοι του Χριστού, αλλά του κόσμου και του διαβόλου.

Ας δούμε λίγο το Χριστό. Πράγματι, λέει ο Παύλος, «και ο Χριστός ουχ εαυτώ ήρεσεν», δηλαδή «δεν έκανε σαν άνθρωπος αυτά που του ήταν αρεστά και τιμητικά», αλλ’ όπως αναφέρουν οι Ψαλμοί, «και ο Χριστός έγινε δέκτης πικρών ειρωνειών». «Οι ειρωνείες και οι βλασφημίες των απίστων, είπε, που εκτοξεύονταν εναντίον σου, Πατέρα, έπεσαν τώρα επάνω μου». 

Δεν του άρεζε λ.χ. του Χριστού να πιει το πικρό ποτήρι του  σταυρικού θανάτου. Αλλ’ έκοψε το θέλημά του, λέγοντας «Όχι όπως θέλω εγώ, αλλ’  όπως θέλεις εσύ, πατέρα», και το ήπιε, γιατί αυτό ήταν το πνευματικό συμφέρον  των αδύνατων ανθρώπων, που έπρεπε να σωθούν. 

Και δεν ήταν λίγες οι ειρωνείες που έπεσαν πάνω στο Χριστό. Κάποιοι τον ειρωνεύτηκαν ότι «είναι φίλος των πορνών και των τελωνών». Άλλοι είπαν ότι «είναι Σαμαρείτης και έχει δαιμόνιο». Και τις ώρες που ήταν πάνω στο σταυρό τον κορόϊδευαν· «Άλλους έσωσε, αλλά τον εαυτό του δεν μπορεί να τον σώσει», «Αν είσαι γιος του Θεού, κατέβα τώρα από το σταυρό», έλεγαν. Και οι συσταυρωμένοι λησταί τον ειρωνεύονταν, και οι περαστικοί επίσης έλεγαν πειρακτικά· «Κοιτάξτε αυτόν που γκρεμίζει το ναό και σε τρεις μέρες τον ξανακτίζει».

Όπως αυτή η μαρτυρία των Ψαλμών, λέει ο Απόστολος, επαληθεύτηκε, έτσι σας λέω ότι όλα όσα γράφτηκαν στο παρελθόν, γράφτηκαν από τους δίκαιους άντρες για τη δική μας διδασκαλία, για να κρατούμε γερά την ελπίδα με την υπομονή και την παρηγορία που δίνουν οι άγιες Γραφές. 

Οι άγιες Γραφές, λέει ο Ιωάννης Χρυσόστομος, είναι αυτές που δυναμώνουν και νευρώνουν τον πιστό, για να δείξει υπομονή. Η υπομονή δίνει ελπίδα και η ελπίδα υπομονή. Και τα δύο πετυχαίνονται με τη δύναμη που αντλεί ο πιστός από τις άγιες Γραφές.

Ο δε Θεός που χαρίζει σ’ όλους, λέει ο Απόστολος, την υπομονή και την παρηγορία, εύχομαι να σας δώσει να έχετε όλοι μεταξύ σας τα ίδια φρονήματα με το θέλημα του Ιησού Χριστού, για να δοξάζετε με μια ψυχή και ένα στόμα τον Ύψιστο, που ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός σαν άνθρωπος τον έχει Θεό και σαν Γιος τον έχει πατέρα. 

Άξιο παρατηρήσεως ότι ο Απόστολος εύχεται η ομοφροσύνη και η ομοψυχία των πιστών να είναι κατά Χριστόν Ιησούν, δηλαδή σύμφωνη με τον πνεύμα και τη θέληση του Χριστού. Τότε η ομοφροσύνη έχει αξία. Σε κάθε άλλη περίπτωση, όπως στην διαστροφή, στην αίρεση, στη ληστεία, στην κακουργία, η ομοφροσύνη είναι καταστρεπτική.

Και τελειώνει η περικοπή με τη συμπερασματική προτροπή του Αποστόλου Παύλου, στην οποία ο θεόπνευστος αυτός κήρυκας συνιστά· 

Γι’ αυτό να δέχεστε με αγάπη ο ένας τον άλλον , όπως και ο Χριστός σας δέχτηκε κοντά του σαν δικούς του όλους σας, για τη δόξα του Θεού. 

Ο Χριστός σας δέχτηκε κοντά του σαν αδελφούς του αγαπημένους, σας χάρισε τη μεγάλη ευλογία ν’ ανήκετε στην οικογένεια του Θεού. 

Εσείς δεν θα δεχθείτε ο ένας τον άλλον με ομόνοια και αγάπη; Τότε πώς μπορείτε να είστε κοντά στο Χριστό; Αν όλοι αγκαλιάσουμε το Χριστό, θα βρεθούμε και μεταξύ μας αγκαλιασμένοι. Και αυτό θα το κάνετε για τη δόξα του Θεού.