

Η τρομοκρατία
του
Αρχιαιρεσιάρχου
και ο αξιοθρήνητος
Ιερεμίας
του κ. Ηρακλή Παναγιωτίδη, καθηγητού Πανεπιστημίου
O ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ κ. Βαρθολομαίος συμπεριφέρεται ως κοσμικός άρχων.
Επιστρατεύει "πολεμικάς απειλάς" εναντίον Αρχιερέων, οι οποίοι υπέγραψαν την θερμήν Ομολογίαν Πίστεως κατά του Οικουμενισμού.
Αποστέλλει εκπροσώπους του, οι οποίοι παραδίδουν επιστολάς "τρομοκρατικού" περιεχομένου εις Επισκόπους της εν Ελλάδι Ορθοδόξου Εκκλησίας, οι οποίοι υπέγραψαν την Ομολογίαν Πίστεως.
Περίλυπος είναι η ψυχή του δια την συμπεριφοράν αυτήν των Επισκόπων. Προφανώς θεωρεί την υπογραφήν των ως λάβαρον αναδείξεως των αιρετικών του σχεδίων.
Διδάσκει άλλωστε την αίρεσιν συμπροσευχόμενος άλλοτε με γκουρού, άλλοτε με τους θρησκευτικούς ηγέτας των Ιθαγενών του Αμαζονίου, άλλοτε μετά του Πάπα εις τον Πατριαρχικόν Ναόν του Αγίου Γεωργίου εις το Φανάρι και άλλοτε μετά άλλων αιρετικών του "Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Αιρέσεων)".
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι ένα διαρκές σκάνδαλον.
Προκαλεί την σύγχυσιν εις τους Ορθοδόξους με τα συλλείτουργα και τας συμπροσευχάς, διακηρύσσων εμμέσως πλην σαφώς, ότι τα πάντα είναι τα ίδια.
Και ότι δεν υφίστανται διαφοραί μεταξύ Ορθοδόξων, Παπικών, Προτεσταντών και άλλων πλανεμένων Χριστιανών.
Επί των ημερών του το Φως της Πίστεως έγινε ένα με το Σκότος της Αιρέσεως.
Επί των ημερών του η Ορθόδοξος Εκκλησία έγινε ισότιμος της Παπικής, της Προτεσταντικής, της Αγγλικανικής.
Προφανώς, διότι συνειδησιακώς πιστεύει ο,τι ακριβώς και ένας Πάπας, ο οποίος διεκήρυσσεν ότι η Ορθοδοξία είναι αίρεσις.
Επί των ημερών του ο αγών δια την υπεράσπισιν της Πίστεως και την απαρέγκλιτον τήρησιν των Ιερών Κανόνων αποτελεί πράξιν παραφροσύνης συντελεσθείσα υπό βαπτισμένων Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι υπερασπίζονται θεοπνεύστους εντολάς, ξεπερασμένας δια τον 21ον αιώνα της παγκοσμιοποιήσεως και της Νέας Τάξεως πραγμάτων.
Εις τους "παράφρονας" ανήκουν Μητροπολίται, Καθηγούμενοι Ιερών Μονών, Ρασοφόροι, καθηγηταί Πανεπιστημίου, Ιερομόναχοι, έντιμοι κληρικοί, θεολόγοι Μέσης Εκπαιδεύσεως, ο απλός λαός του Θεού.
Οι "παράφρονες" αυτοί, οι οποίοι υπερασπίζονται τα ιερά και τα όσια της Εκκλησίας μας καταγγέλλονται υπό του φιλοοικουμενιστού Οικουμενικού Πατριάρχου ως ευρισκόμενοι εκτός Εκκλησίας.
Εταράχθη η καρδία του και ο Θρόνος του υπό Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι φυλάσσουν τας παρακαταθήκας της Εκκλησίας μας, τας οποίας ώφειλε να φυλάσση ο ίδιος ως συντονιστική κεφαλή της Ορθοδοξίας.
Δια πρώτην φοράν Οικουμενικός Πατριάρχης ευρίσκεται τόσον δυναμικώς αντιμέτωπος με ένα κίνημα πιστών, το οποίον ζητεί τον τερματισμόν της καταφρονήσεως των Ιερών Κανόνων από ωρισμένας κεφαλάς της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Δια πρώτην φοράν ο Οικουμενικός Πατριάρχης αμφισβητείται τόσον δυναμικώς υπό των Ορθοδόξων Χριστιανικών Αδελφοτήτων και από την συντριπτικήν πλειοψηφίαν των εκκλησιαστικών εντύπων, Ιερών Μονών, θεολόγων και επιστημόνων.
Δια πρώτην φοράν Οικουμενικός Πατριάρχης διατυπώνει "απειλάς" εναντίον Μητροπολιτών της Ελλάδος.
Διατυπώνει τας απειλάς, όταν το αντιοικουμενιστικόν και αντιπαπικόν κίνημα λαμβάνει εκρηκτικάς διαστάσεις εις τους κόλπους του νέου Ημερολογίου.
Ο μακαριστός Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας ήνοιγε δι' επιστολών διάλογον μετ' εκείνων, οι οποίοι αντέδρων δυναμικώς εις τα οικουμενιστικά και φιλοπαπικά βήματά του και παρείχεν εξηγήσεις.
Τούτο έπραξε με τον μακαριστόν Φώτιον Κόντογλου, ο οποίος τον ήλεγχε αυστηρότατα δια τα βήματα της αποστασίας του.
Ο σημερινός Πατριάρχης διατυπώνει "απειλάς" και ψεύδεται.
Ψεύδεται, όταν δηλώνη ότι απλώς διαλέγεται μετά των Παπικών και των λοιπών αιρετικών.
Ψεύδεται, διότι δεν διαλέγεται, αλλά συμπροσεύχεται μετά του "Αγιωτάτου Επισκόπου" της Ρώμης. H "AΠΕΙΛΗΤΙΚΗ" επιστολή του έχει τα πρώτα αποτελέσματα.
Ένας λόγιος και σεβαστός Μητροπολίτης, ο Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ. Ιερεμίας, καθηγητής Πανεπιστημίου "υπέκυψε" εις τας απειλάς του.
Απέσυρε την υπογραφήν του από την Ομολογίαν Πίστεως.
Ελιποτάκτησεν από το καθήκον της υπερασπίσεως της πίστεως.
Εφρόντισεν η λιποταξία του να γίνη θορυβωδώς και με υποτιμητικάς δηλώσεις δια τους συντάκτας της Ομολογίας Πίστεως.
Εζήτησε συγγνώμην από τον Οικουμενικόν Πατριάρχην, ελπίζων να διαλύση την λύπην της καρδίας του.
Αποκαλεί λαθροκαπήλους της αμωμήτου ημών Πίστεως, αλλά και πλανεμένους, τους συντάκτας της Ομολογίας Πίστεως.
"Καταθέτει" τον εαυτό του "στρατιώτην στην Μητέρα Εκκλησία για τους αγώνες της Πίστεως, αλλά και στους αγώνες, που προπορεύεται ο Πατριάρχης, η Ιερά Σύνοδος και η Ιεραρχία".
Δηλώνει ότι τον παρεπλάνησαν, διότι του είπον ότι θα το υπογράψουν και άλλοι αρχιερείς.
Και συμφώνως με δηλώσεις του:
"Όταν είδα όμως ότι υπέγραψαν μόνο τρεις-τέσσερεις επίσκοποι, είχα ένα έλεγχο συνειδησιακό μέσα μου.
Τότε είπα στον εαυτό μου, πως οι άλλοι Αρχιερείς δεν υπέγραψαν;
Είμαι εγώ περισσότερο χριστιανός από αυτούς;
Έτσι αμέσως απέσυρα την υπογραφή μου, ενημερώνοντας με επιστολή και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο".
Στην συνέχεια ο Μητροπολίτης Ιερεμίας τόνισε χαρακτηριστικά:
"Θέλω να με ελεήσει ο Κύριος, που δεν μπορεί να γίνει, γιατί είμαι αμαρτωλός, όπως ο πατέρας μου έχυσε το αίμα του για την πατρίδα, να αξιωθώ και εγώ να χύσω το αίμα μου για αγώνες, που αφορούν την ορθόδοξη πίστη, αλλά το τονίζω μόνο, όταν γίνονται πολύ σοβαροί αγώνες".
Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ιερεμίας δήλωσε:
"Κοιτάξτε κ. Π το εκκλησιολογικό είναι, όπως διαφαίνεται και από την εκκλησιαστική ιστορία, οι επίσκοποι να συντάσσουν τα κείμενα σαν ταγοί και μετά να υπογράφουν οι μοναχοί και οι λαϊκοί".
H ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΙΣ του Μητροπολίτου έγινε θορυβωδώς και με απαραδέκτους χαρακτηρισμούς δια τους συντάκτας της Ομολογίας Πίστεως.
Ο πιστός λαός γνωρίζει πολύ καλά τους συντάκτας και δι’ αυτό αι υπογραφαί αυξάνονται και πληθύνονται.
Δεν θα επικρίνωμεν επί των δηλώσεών του τον Μητροπολίτην.
Ούτε θα ανταποδώσωμεν τους χαρακτηρισμούς.
Θα του είπωμεν, όμως, ότι ένας Μητροπολίτης, ο οποίος υπό το βάρος μιας «απειλητικής» επιστολής τρέπεται εις φυγήν, ανακαλεί την υπογραφήν του διακηρύσσων ότι παρεπλανήθη, και θορυβεί με απαραδέκτους δηλώσεις, δια να υποβάλη τα σέβη του εις εκείνον, ο οποίος εξισώνει την Ορθοδοξίαν με την αίρεσιν, είναι ακατάλληλος δια ποιμενάρχης και επικίνδυνος δια σκανδαλισμόν του πιστού λαού, αφού θέτει την υπογραφήν του κάτωθι κειμένων, τα οποία δεν γνωρίζει.
Υπάρχει όμως κάτι φοβερώτερον:
Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως ακυρώνει το πνευματικόν του έργον.
Και ποίον είναι αυτό;
Το συγγραφικόν του έργον.
Εις τα βιβλία του διακηρύσσει εις όλας τας σελίδας ότι ο Παπισμός είναι αίρεσις. Και το τεκμηριώνει με την Οικουμενικήν Σύνοδον, η οποία έγινε επί μεγάλου Φωτίου, αλλά και με άλλα στοιχεία.
Διακηρύσσει ότι ο Παπισμός μετά του οποίου συμπροσεύχεται ο Οικουμενικός Πατριάρχης, δεν είναι Εκκλησία.
Σήμερον ακυρώνει το έργον του, πετά εις τον κάλαθον των αχρήστων την αντιπαπικήν διδασκαλίαν του, υβρίζει ως λαθροκαπήλους της Πίστεως, όσους ζητούν την τήρησιν των Ιερών Κανόνων και τον τερματισμόν των συλλειτούργων και των συμπροσευχών και ετοιμάζεται να γίνη στρατιώτης των Οικουμενιστών και Φιλοπαπικών Ιεραρχών και του Οικουμενικού Πατριάρχου.
Ίσως ο Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως συντόμως να έχη μιμητήν.
Αλλά δεν θα είναι μιμηταί των Πατέρων της Εκκλησίας, τους οποίους εκήρυξεν η οικουμενιστική και φιλοπαπική φατρία εις τους κόλπους και εις τα ηγετικά κλιμάκια της Ορθοδοξίας υπό διωγμόν.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν είχον αγάπην προς τους αιρετικούς, ως έχουν οι σημερινοί «Πατέρες» της Εκκλησίας.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας είχον μίσος προς τα «δόγματα» της αιρέσεως και αγάπην προς τον Φως της Αληθείας.
Κάποιοι από τους σημερινούς Πατέρας έχουν μίσος προς τους Πατέρας της Εκκλησίας, εις τους οποίους αναφέρονται υποκριτικώς, διότι διετύπωσαν την θεόπνευστον Αλήθειαν και αγάπη προς την αίρεσιν.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας έζησαν ασκητικώς, με νηστείαν, πολλήν εργασίαν, προσευχήν και κομποσχοίνι.
Είχαν αλουσίαν, ταπεινοφροσύνην, ήσαν ακτήμονες, ελεήμονες και άφησαν μεγάλον πνευματικόν έργον.
Οι σημερινοί Πατέρες ζουν ως και οι κοσμικοί, έχουν πολυτελή αυτοκίνητα, τραπεζικούς λογαριασμούς, πολυτελή άμφια, κοινωνικάς επαφάς, διοικητικά καθήκοντα, οδηγούς, οικονόμους, σκάνδαλα και οι περισσότεροι κομπολογάκι, ενώ φορούν ελαφρά η βαριά αρωματάκια και φροντίζουν την βαφήν των μαλλιών η της γενειάδας.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν συμπροσηύχοντο με αλλοθρήσκους και ετεροδόξους, διότι αυτό απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνας.
Είχον γαλήνιον πρόσωπον και εδίδασκον τα νάματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας..
Το κήρυγμά των έσωζε ψυχάς, ήλεγχεν άρχοντας, κατηύθυνε τον πιστόν λαόν, ωδήγει εις την ανάτασιν προς το θείον, ετελειοποιούσεν.
Οι σύγχρονοι πατέρες κάμνουν το αντίθετον από τους Πατέρας της Εκκλησίας, ενώ το κήρυγμά των ουδείς το ακούει.
Διότι ο πιστός λαός γνωρίζει ότι οι περισσότεροι είναι μέλη ενός συνεδρίου «Ιουδαϊκού», το οποίον προδίδει την Ορθόδοξον Πίστιν.
Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως ισχυρίζεται ότι ο Επίσκοπος συντάσσει τα κείμενα και τα υπομνήματα και οι άλλοι ακολουθούν.
Όταν, όμως, οΕπίσκοπος, ο Αρχιεπίσκοπος της Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος έχει και την ιδιότητα του Οικουμενικού Πατριάρχου, ισοπεδώνη την Ορθόδοξον Πίστιν, εξωραΐζη την αίρεσιν του Παπισμού, αποδέχεται την δαιμονικήν Ουνίαν, συμπροσεύχεται μετά των αιρετικών, συμπροσεύχεται με γκουρού και αλλοθρήσκους, νοθεύη την Πίστιν και το Ορθόδοξον φρόνημα, ενώ παλαιότερα ηγωνίζετο δια την κατάργησιν επικινδύνων δια την κοινωνικήν ειρήνην φράσεων υπό των «Αγίων Γραφών» των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, επιτρέπεται εις τον πιστόν λαόν, τον έντιμον κλήρον, τους θεολόγους, τους Καθηγουμένους Ιερών Μονών και τους Επισκόπους, οι οποίοι σέβονται την Αποστολικήν των αποστολήν, να μένουν άφωνοι εις την προδοσίαν της Πίστεως;
Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ Πατριάρχης έχει διχάσει το γένος των Ορθοδόξων και το γένος των Ελλήνων με τας ενεργείας του και την αγάπην του προς την αίρεσιν.
Οφείλει να σταματήση την αιρετικήν και διαλυτικήν συμπεριφοράν του.
Οι φιλοπαπικοί Ιεράρχαι εις την Ελλάδα δεν έχουν καμμίαν εκτίμησιν.
Ο πιστός λαός τυπικώς τους αποδέχεται ως κεφαλάς των τοπικών Εκκλησιών.
Η πρόσδεσις της Ορθοδοξίας εις το άρμα του Παπισμού έχει προκαλέσει εκρηκτικήν κατάστασιν.
Ο ίδιος άνευ ποιμνίου δεν ανησυχεί δια την δημιουργηθείσαν κατάστασιν.
Οι φιλοπαπικοί Ιεράρχαι έχουν αρχίσει να λαμβάνουν μέτρα προστασίας και να έχουν πολλά πρόσωπα, ως τα πολυκέφαλα φίδια, δια να δύνανται να προσαρμόζωνται εις τας περιστάσεις.
Ποίος είναι ο στόχος του Οικουμενικού Πατριάρχου;
Να διαλύση την Ορθοδοξίαν εις την Ελλάδα νοθεύων την Πίστιν μας;
Εάν επιτύχη τον στόχον αυτόν από κοινού με την φιλοπαπικήν φράξιαν της Εκκλησίας της Ελλάδος, θα είναι ωσάν να αποκόπτη την κοινήν πορείαν με τον Ελληνισμόν και η φιλοπαπική φράξια έχει άγνοια κινδύνου, όπως είναι ξένη με την Παιδείαν και την ιστορίαν αυτού του τόπου.
Ανήλθε δε εις τον Θρόνον με διαδικασίας, αι οποίαι είναι ξέναι προς τας αρχάς και τας αξίας της Εκκλησίας.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος ευρίσκεται εν αιχμαλωσία και έχει γνώσιν του κινδύνου, επιτρέπεται να εργάζεται κατ' αυτόν τον τρόπον εις βάρος της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού;
Μέχρι σήμερον ο Ελληνικός λαός τον υποδέχεται ως τον Πατριάρχην του Γένους, ως τον εν αιχμαλωσία Πατριάρχην.
Θα συνεχίση και εις το μέλλον να τον υποδέχεται, όταν διασπά το Ορθόδοξον φρόνημα, διδάσκη την αίρεσιν, εξισώνη την Εκκλησίαν με το Βατικανόν, νοθεύη την Πίστιν, θέτη τον Πάπαν εντός Εκκλησίας και διασπά την ενότητα του Ελληνισμού; Το λόγον έχει το Aγιον Όρος, οι Καθηγούμενοι Ιερών Μονών, ο έντιμος κλήρος και ο πιστός λαός.
Ο τίτλος του blog apotixisi
Η λεγόμενη "Εκκλησία της Ελλάδος", η οποία είναι ΝΠΔΔ βάσει του Νόμου 590/1977, δεν έχει καμία σχέση με την ΕΚΚΛΗΣΙΑ, το Σώμα του Χριστού, το Σώμα των αγίων, διότι:
ΑπάντησηΔιαγραφή1/ Υπάγεται στους πολιτικούς νόμους και όχι στους εκκλησιαστικούς, κατά παράβαση των αποφάσεων των Οικουμενικών Συνόδων (Γ΄ και Δ΄) και των Πατέρων (Μάξιμος, Δαμασκηνός, Φώτιος κ.ά), οι οποίοι δεν αναγνωρίζουν Εκκλησία, που να υπάγεται σε πολιτικούς νόμους.
2/ Δεν ακολουθεί τους Όρους και τους Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων, όπως π.χ. ο Όρος της Δ΄ Οικουμενικής: "Επόμενοι τοίνυν τοις αγίοις Πατράσιν.....". Κάθε δε κληρικός, που χειροτονείται και λαμβάνει την Παρακαταθήκην της Ορθοδόξου Πίστεως και Παραδόσεως (και εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων), παραδίδει άλλη Παρακατήθη, που δεν έχει σχέση με τον Χριστό, αλλά με τον Αντικείμενο.
3/ Χαρακτηριστικό του τραγελαφικού, που συμβαίνει στην Εκκλησία μας είναι ο όρκος του Επισκόπου (διαβεβαίωση λέγεται) ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας:
«Διαβεβαιούμαι επί τη Αρχιερωσύνη μου, ότι θα εκπληρώ τη θεία χάριτι τα αρχιερατικά μου καθήκοντα μετά πάσης σπουδής και δυνάμεως, τηρών απαρασαλεύτως τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς Κανόνες και τας ιεράς Παραδόσεις, διαδηλώ δε υπακοήν εις το Σύνταγμα και τους νόμους του Κράτους».
Θέλετε παράδειγμα απαρασάλευτης τήρησης των ιερών..... κλπ; Το μεταθετόν.
Γνωρίζουμε, ότι υπάρχουν Ι. Κανόνες στην Εκκλησία μας, οι οποίοι απαγορεύουν το μεταθετό, ακόμη και μετά από παράκληση πολλών Επισκόπων. Αυτοί είναι: ο ΙΔ΄ των αγίων Αποστόλων, ο ΙΕ΄ της Α΄ Οικουμενικής και ο Α΄ της Συνόδου της Σαρδικής.
Ο Νόμος 590/1977 επιτρέπει το μεταθετόν.
Τι κάνουν οι Επίσκοποι, που έχουν ορκιστεί να τηρούς τους ιερεούς......κλπ; Απλά δεν τους εφαρμόζουν, αλλά εφαρμόζουν τους Νόμους του Κράτους, δηλ. του άρχοντα του κόσμου τούτου. Παράδειγμα, στις τελευταίες εκλογές Επισκόπων, όπου γίνεται πρώτα ψηφοφορία αν η εκλογή θα γίνει α/ δι' εκλογής ή β/ δια καταστάσεως (δηλ. μεταθετού). Στις τελευταίες εκλογές δεν έγινε δια μεταθετού, αυτό όμως δεν σημαίνει, ότι δεν έχει γίνει στο παρελθόν. Πάμπολλες περιπτώσεις υπάρχουν.
Μετά από τα ανωτέρω, πιστεύετε, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει καμιά σχέση με την Εκκλησία του Χριστού;
Αιρετικός