Συχνά τίθεται το ερώτημα: αφού η Θεοτόκος ήταν
παρούσα στο υπερώο, γιατί απουσιάζει από την καθιερωμένη εικονογραφία της
εορτής; Η απάντηση είναι σαφής: Η Θεοτόκος ούτε κήρυξε, ούτε χειροτονήθηκε
Απόστολος. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η Εκκλησία δεν τη συμπεριλαμβάνει στη
συγκεκριμένη εικονογραφική σύνθεση.
Ας εμβαθύνουμε σε αυτό:
- Το
Σύνθρονο: Στην εικόνα, οι Απόστολοι κάθονται
σε ημικυκλικό σύνθρονο. Αν και ιστορικά στο υπερώο δεν υπήρχε τέτοιο
έπιπλο, η εικονογραφία χρησιμοποιεί το «σύνθρονο» (τη συνέχεια της
«καθέδρας του Μωυσέως») για να δηλώσει την εξουσία της διδασκαλίας και της
διοίκησης. Στην εκκλησιαστική πράξη, το σύνθρονο προορίζεται αποκλειστικά
για τους Επισκόπους και τους πρεσβυτέρους. Ποτέ, στη λειτουργική τάξη, δεν
κάθισε γυναίκα σε αυτό.
- Η
Σύνθεση των Αποστόλων: Είναι αξιοσημείωτο ότι η
Εκκλησία επέλεξε να τροποποιήσει τη σύνθεση των δώδεκα, εισάγοντας τον
Απόστολο των Εθνών (Παύλο) και τους Ευαγγελιστές Μάρκο και Λουκά, ώστε να
είναι παρόντες στη χειροτονία της ιεραρχίας.
Η Τιμή της Θεοτόκου και η Εκκλησιαστική
Τάξη
Η Εκκλησία θα είχε τη δυνατότητα να παραμερίσει έναν
ακόμη Απόστολο για να τιμήσει την Τιμιωτέρα των Χερουβείμ — Αυτήν που είναι
ανώτερη από τους μαθητές του Χριστού, αλλά και από τις ουράνιες δυνάμεις. Όμως,
δεν της απέδωσε αποστολικό αξίωμα, διότι οι Απόστολοι είναι «άρχοντες, υπό Θεού
χειροτονηθέντες».
Αν η Εκκλησία τοποθετούσε τη Θεοτόκο ανάμεσα στους
Αποστόλους τη στιγμή της χειροτονίας τους, θα ανέτρεπε την τάξη που η ίδια
θέσπισε: να μην αποδίδεται στις γυναίκες ιερατικό ή αποστολικό αξίωμα. Όπως
χαρακτηριστικά αναφέρεται, «ουκ ευδόκησεν ο Θεός τούτο εν Σαλώμη γενέσθαι, ουκ
εν αυτή τη Μαρία. Ουκ επέτρεψεν αυτή δούναι βάπτισμα, ουκ ευλογήσαι μαθητάς».
Η Θεοτόκος, πρότυπο αγιότητας και ταπείνωσης, δεν
δίδαξε, δεν βάπτισε και δεν έλαβε αποστολή διοικητικού χαρακτήρα. Πέρασε την
επίγεια ζωή της εν ησυχία μέχρι την ημέρα της Κοιμήσεώς της. Η Ιερωσύνη, ως
θεσμός διακονίας και διοίκησης της Εκκλησίας, αφορά το ανδρικό φύλο. Η απόδοση
ιερατικών αξιωμάτων σε γυναίκες αποτέλεσε στο παρελθόν πρακτική αιρετικών
ομάδων (όπως οι Πεπουζιανοί ή οι Μαρκιωνιστές) και όχι της Εκκλησίας, η οποία,
ακολουθώντας την αποστολική παράδοση, ορίζει ότι «πάντα ευσχημόνως και κατά τάξιν
γινέσθω».
ΠΗΓΗ.ΨΗΦΙΔΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου