Με απόφαση της 145 λέξεων, το Οικουμενικό Πατριαρχείο τύλιξε
σε ένα κομμάτι χαρτί τον εν αργία Μητροπολίτη Τυχικό, κλείνοντας οριστικά το
συγκεκριμένο κεφάλαιο το οποίο ταλάνισε την Εκκλησία της Κύπρου, απασχολώντας
και την κοινή γνώμη για αρκετούς μήνες.
Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου επικαλείται
ιεροκανονικούς λόγους καθώς και τη μη συμμόρφωση του Τυχικού στις υποδείξεις
της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου.
Η ουσία της απόφασης περικλείεται στην ακόλουθη διατύπωση:
«Γνωρίζομεν υμίν ότι απορρίπτεται η υποβληθείσα έκκλητος
προσφυγή υμών, ένεκα λόγων ιεροκανονικών σχετιζομένων προς την μη συμμόρφωσιν
της υμετέρας Ιερότητος προς τας ως άνω νουθεσίας και προτροπάς».
Η αναφορά σε προτροπές παραπέμπει σε εκείνες της Ιεράς
Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου προς τον εν αργία Μητροπολίτη.
Ολόκληρη η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου έχει ως
ακολούθως:
|
«Ιερώτατε
Μητροπολίτα πρώην Πάφου, εν Αγίω Πνεύματι αγαπητέ αδελφέ καί συλλειτουργέ τής
ημών Μετριότητος κύριε Τυχικέ, χάρις είη τή υμετέρα Ιερότητι και ειρήνη παρά
Θεού. Εις απάντησιν
πρός τό από κ’ Ιανουάριου έ.έ. γράμμα της υμετέρας Ιερότητος, διαβιβασθέν διά
τής Ιεράς Συνόδου της Αγιωτάτης Εκκλησίας Κύπρου, τή καθ’ ημάς Αγία του
Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, και εν συνεχείς πρός τάς εν τοις ημετέροις από 6ης
Δεκεμβρίου 2025 καί υπ’ αρ. Πρωτ. 974 Γράμμασι περιλαμβανομένας νουθεσίας και
προτροπάς, όπως «έν πνεύματι μετάνοιας, έν ταπεινώσει καί πραύτητι»
αποδεχθήτε την απόφανσιν τής Αγιωτάτης Εκκλησίας Κύπρου, αποφάσει δέ τής περί
ημάς Αγίας καί Ιεράς Συνόδου, γνωρίζομεν υμίν ότι απορρίπεται ή υποβληθείσα
έκκλητος προσφυγή υμών, ένεκα λόγων ιεροκανονικών σχετιζομένων προς την μή
συμμόρφωσιν της υμετέρας Ιερότητος προς τας ως άνω νουθεσίας και προτροπάς. Τήν άπόφασιν
ταύτην άνακοινούμενοι ύμίν, έπικαλούμεθα έφ’ ύμάς τήν χάριν καί τό άπειρον
έλεος τού Θεού». |
Σχόλια
Α. Με την απόφαση αυτή, η Σύνοδος ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να εξετάσει την ουσία της υπόθεσής δηλαδή ανο επίσκοπος Τυχικός είχε δίκιο ή άδικο στα γεγονότα. Η απόρριψη της προσφυγής βασίζεται αποκλειστικά στο ότι δεν έδειξε ο επίσκοπος Τυχικός την απαιτούμενη υποταγή.
Β. Η Σύνοδος εδώ
θέτει έναν όρο που ανατρέπει τη λογική: λέει ότι για να εξετάσει την έφεσή σας,
έπρεπε ήδη να είχε αποδεχτεί ο επίσκοπος Τυχικός την αρχική καταδίκη από την Εκκλησία της Κύπρου
με «μετάνοια και ταπεινοφροσύνη». Αυτό δημιουργεί ένα αδιέξοδο: αν κάποιος
αποδεχτεί την ενοχή του από πριν, τότε η έφεση δεν έχει πλέον κανένα νόημα.
Γ. Ενώ στη χριστιανική πίστη η μετάνοια είναι μια ελεύθερη,
εσωτερική κίνηση του ανθρώπου προς τον Θεό, εδώ χρησιμοποιείται ως διοικητικός
κανόνας. Η Σύνοδος ερμηνεύει την επιμονή στην αλήθεια ως «έλλειψη πραότητας» και
«πνευματική ανταρσία». Ουσιαστικά, λέει
πως το να διεκδικεί ο επίσκοπος το δίκιο θεωρείται από μόνο του παράπτωμα που
ακυρώνει το δικαίωμά να ακουστεί.
Δ. Η απόφαση αυτή δείχνει την πρόθεση του Πατριαρχείου να
στηρίξει το κύρος της τοπικής Συνόδου της Κύπρου. Προτιμάται η διατήρηση της
«εκκλησιαστικής τάξης» και της πειθαρχίας, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι οι
καταγγελίες για αδικία θα μείνουν
ανεξέταστες. Η ενότητα του συστήματος μπαίνει πάνω από την αναζήτηση της
πραγματικής αλήθειας.
Ε. Στην καρδιά αυτής της απόφασης συγκρούονται δύο
διαφορετικές αντιλήψεις: Η μεν Σύνοδος θεωρεί
ότι «Αλήθεια» είναι ό,τι αποφασίζει η επίσημη διοίκηση της Εκκλησίας και ότι η
υπακοή στη διοίκηση είναι η υπέρτατη αρετή. Όμως η υπακοή οφείλεται πρώτα στην Αλήθεια των
γεγονότων και στη συνείδηση. Επίσης η
τυφλή υποταγή σε μια άδικη απόφαση δεν είναι ταπεινοφροσύνη, αλλά συμβιβασμός
με το ψέμα.
ΣΤ. Η Σύνοδος επέλεξε τον δρόμο της σκληρής πειθαρχίας.
Κλείνει την πόρτα όχι επειδή απέδειξε ότι ο επίσκοπος Τυχικός έκανε λάθος, αλλά επειδή η άρνησή του να σιωπήσει και να «συμμορφωθεί» θεωρήθηκε προσβολή προς
την εκκλησιαστική εξουσία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου