Ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός χθες και σήμερα

■Ομιλία επί τη Ιερά Μνήμη του Άτλαντος της Ορθοδοξίας (19.1.2015 εκ. ημ.)

† Μητροπολίτου Ωρωπού και Φυλής Κυπριανού
Απόσπασμα

α. Ορθοδοξία και Ορθοπραξία
………………………………………………………….

Όταν τον Μάρτιο του 1438, οι φιλενωτικοί Ορθόδοξοι και οι Δυτικοί Παπικοί συνήρχοντο στην σύνοδο της Φερράρας, ουδείς ανέμενε ότι η τύχη της συνόδου αυτής, η οποία εν συνεχεία μεταφέρθηκε στην Φλωρεντία, επρόκειτο να κριθή εκ της στάσεως ενός μόνον προσώπου, του Μάρκου Ευγενικού, Επισκόπου Εφέσου.
Ο Άγιος Μάρκος είχε συνεχώς ως οδηγό του στον αγώνα υπέρ της Ορθοδοξίας τους λόγους του Διδασκάλου του Ιωσήφ Βρυενίου:
«Ουκ αρνησόμεθά Σε, φίλη Ορθοδοξία... Ει δε και καλέσει καιρός, και μυριάκις υπέρ Σου τεθνηξόμεθα...».

Ο Μέγας αυτός Πρόμαχος της «φίλης Ορθοδοξίας» παρέμεινε άκαμπτος και γενναίος, πολεμούμενος από τους Λατίνους και προδιδόμενος από τους Έλληνες, αντιμετωπίζων και νικών τους πάντας, με θαυμαστή παρρησία και ομολογούμενο ηθικό μεγαλείο. Άρα γε, πού ωφείλετο το ανυποχώρητον του Αγίου εκείνου Ιεράρχου;

«Εις το πρόσωπον του Μάρκου Ευγενικού συνεδυάσθη άριστα, η απόλυτος προσήλωσις προς την Ορθοδοξίαν μετά της μεγάλης αγιότητος του βίου... Ο Μάρκος απέδειξεν, ότι είναι αδύνατον να διεξάγωνται επί μακρόν αγώνες υπέρ της Ορθοδοξίας άνευ μεμαρτυρημένης αγιότητος βίου».

Ο Άγιος Μάρκος δικαίως υμνήθηκε από την εκκλησιαστική ποίηση ως Άτλας της Ορθοδοξίας, διότι με την Αγιότητα και την Μαρτυρία του «εκράτησε» την Αγία Πίστη μας: «Κρατεί μεν Άτλας μυθικώς ώμοις πόλον, κρατεί δ’ αληθώς Μάρκος Ορθοδοξίαν».

Η Ορθοπραξία αποτέλεσε την αρραγή βάση της Ορθοδοξίας του Άτλαντος αυτού... Η Ορθοπραξία, δηλαδή η Ησυχαστική και Ευχαριστιακή εμπειρία στα όρια της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εφελκύει τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, δια μέσου του Οποίου αποκαλύπτεται η Ορθή Δόξα, η Αλήθεια της Πίστεως και η απόλυτος βεβαιότης περί Αυτής.

Ο Ποιμήν, ο οποίος συνδυάζει Ορθοδοξίαν και Ορθοπραξίαν αναδεικνύεται ως Οικουμενικός Διδάσκαλος και αποβαίνει το στόμα της όλης Ορθοδόξου Εκκλησίας...
Και, «όταν πάντες οι Επίσκοποι προδίδουν την ιεράν Παρακαταθήκην της Ορθοδοξίας», αυτός «βλέπει πάσαν την οικουμένην ως ποίμνιόν του και ίσταται άγρυπνος εις την έπαλξιν της Ορθοδοξίας, έτοιμος να δώση την μάχην προς πάσαν κατεύθυνσιν», «αναλαμβάνων την μέριμναν πασών των Εκκλησιών».

Στην περίπτωσι αυτήν, δηλαδή του Ορθοδοξούντος και Ορθοπράττοντος Ποιμένος, οι απανταχού της γης Ορθόδοξοι θεωρούν αυτόν ως μοναδικόν Ποιμένα της Ορθοδοξίας, ακούν τα πνευματικά σαλπίσματά του και προφυλάσσονται από πάσης κοινωνίας με τους «αλλοτριοεπισκόπους», οι οποίοι παραχαράττουν και προδίδουν την Πίστιν και την Αλήθειαν, αλλότρια φθεγγόμενοι και πράττοντες.

---

β. «Φεύγειν τους ετερόφρονας»
Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί·
Οφείλουμε την ημέρα αυτή, Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου, με ταπείνωση τελωνική, …· οφείλουμε, λέγω, να ακούσουμε το Μήνυμα του Αγίου Μάρκου και να το μεταδώσουμε με προσευχητική Αγάπη στους Αδελφούς μας, οι οποίοι για διαφόρους λόγους εξακολουθούν να ευρίσκονται σε κοινωνία με τους Καινοτόμους, τους Οικουμενιστάς, τους «αλλοτριοεπισκόπους».

Το Μήνυμα αυτό είναι σαφές: η Ορθοδοξία και η Ορθοπραξία απαιτούν την διακοπή πάσης κοινωνίας με τους παραχαράκτας της Αληθείας και της Πατερικής Ορθοδοξίας.

Πάσα κοινωνία, οποιασδήποτε μορφής, με τους εκπεσόντας της Αγίας Πίστεώς μας, έστω και αν φαίνεται ότι διατηρείται η Ορθοδοξία, αποτελεί ένα πνευματικό γεγονός, το οποίο μας καθιστά ευάλωτους στις ενέργειες των ακαθάρτων πνευμάτων και μας οδηγεί σε ψυχική απώλεια. Ας μη θεωρηθή, παρακαλώ, ως ακραία η θέσις αυτή, εφ’ όσον μαρτυρείται από την Παράδοσί μας.

Αναφέρεται στο Λειμωνάριον το εξής συγκλονιστικό γεγονός:
«Έλεγε ο Αββάς Ιωάννης ο Κίλικας: “Όταν ησυχάζαμε στο Μοναστήρι του Ενάτου σημείου της Αλεξανδρείας, μας επισκέφτηκε κάποιος Αιγύπτιος Μοναχός και μας διηγήθηκε τα εξής:
Ήλθε στην Λαύρα των Κελλίων κάποιος Αδελφός από τα ξένα, ο οποίος ήθελε να μείνει εκεί. Έβαλε λοιπόν μετάνοια στον Πρεσβύτερο και παρακαλούσε να μείνει στο κελλί του Ευαγρίου. Ο Πρεσβύτερος έλεγε ότι δεν μπορεί να μείνει εκεί.

Ο Αδελφός όμως έλεγε: Αν δεν μείνω εκεί, αναχωρώ εξάπαντος. Του λέει ο Πρεσβύτερος:
Ειλικρινά, παιδί μου, εκεί κατοικεί τρομερός δαίμων. Διότι εκείνος, ο οποίος επλάνησε τον Ευάγριο και τον απομάκρυνε από την Ορθή Πίστη και του υπόβαλε τα σιχαμερά δόγματα, δεν αφήνει κανένα να καθίσει εκεί.

Ο Αδελφός όμως επέμενε λέγοντας: Αν μείνω εδώ, εκεί θα καθίσω. Τότε λέει ο Πρεσβύτερος: Τότε, κάνε το λογισμό σου, πήγαινε και κάθισε.
Πράγματι έφυγε ο Αδελφός, κάθισε μια εβδομάδα κι όταν ήλθε η αγία Κυριακή, πήγε στην εκκλησία. Κι όταν τον είδε ο Πρεσβύτερος, παρηγορήθηκε.

Την ερχόμενη όμως Κυριακή δεν πήγε στην εκκλησία. Και παρακαλεί δυο Αδελφούς ο Πρεσβύτερος να πάνε να μάθουν γιατί δεν παραβρέθηκε στην εκκλησία.
Πήγαν οι Αδελφοί στο κελλί και βρήκαν τον Αδελφό να έχει βάλει σχοινί στο λαιμό του και να έχει απαγχονιστεί”».

Το συμπέρασμα είναι προφανές: η αίρεσις, είτε ορίζεται θεωρητικά είτε ορίζεται τοπικά, είναι ο χώρος, στον οποίο ενεργείται το Μυστήριον της Ανομίας.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, στεντορεία τη φωνή, διακηρύσσει:
«Άπαντες οι της Εκκλησίας Διδάσκαλοι, πάσαι αι Σύνοδοι, και πάσαι αι θείαι Γραφαί φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας διΐστασθαι».

Και στην Απολογία του, ο Άγιος γίνεται σαφέστερος:
«Πέπεισμαι γαρ ακριβώς, ότι όσον αποδιΐσταμαι τούτου και των τοιούτων, εγγίζω τω Θεώ και πάσι τοις πιστοίς και αγίοις Πατράσι· και ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη Αληθεία και τοις αγίοις Πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας».

γ. «Αλλήλους συνδιασώσατε!...»
Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί·
Σήμερα ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός μας εμύησε στο πολύ επίκαιρο θέμα του συνδέσμου Ορθοδοξίας-Ορθοπραξίας-Κοινωνίας.

…Σας προτρέπω ταπεινά, επί τη ενάρξει μάλιστα του Τριωδίου και εν όψει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής· σας προτρέπω αδελφικά να προσέξετε ιδιαιτέρως την Ορθοπραξία, η Οποία έχει ως κέντρο Της την Αγάπη και την έγνοια για τον Αδελφό μας.

Ο επαινετός ζήλος μας για την Αγία Πίστη μας να είναι συνδεδεμένος με τον επαινετό ζήλο για την σωτηρία του Αδελφού μας.
Δυνάμει του Αγίου Βαπτίσματός μας και του Αγίου Χρίσματός μας, έχουμε λάβει όλοι μας μίαν ιεραποστολική κλήσι.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία σώζονται όσοι σώζουν...
● Και σώζουν εκείνοι, οι οποίοι δίδουν στο περιβάλλον τους μία γνήσια Μαρτυρία Αληθείας και Ζωής...
● Εκείνοι, οι οποίοι έχουν την αίσθησι της ευθύνης τους για τον Αδελφό τους, τον Πλησίον τους...
● Εκείνοι, οι οποίοι έχουν ως Όραμα Ζωής την προτροπή του Ιερού Χρυσοστόμου: «Αλλήλους συνδιασώσατε!»...
● Εκείνοι, οι οποίοι δεν λησμονούν την αποστολική προτροπή: «Οικοδομείτε εις τον ένα».

Ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος, ο Προστάτης της πόλεως αυτής, μετά την κλήσι του από τον Σωτήρα μας, έσπευσε να καλέση τον αδελφό του Πέτρο και να τον οδηγήση στον Χριστό μας.
Οι Χριστιανοί της περιόδου των Διωγμών έπρατταν το ίδιο...
Έλεγαν μεταξύ τους την συνθηματική-προτρεπτική φράσι: «Εις προς ένα!»: καθ’ ένας και από έναν άνθρωπο στον Χριστό και Θεό μας!...

………………………………………………………

Είθε ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο Θεοφώτιστος Επίσκοπος της Εφέσου, να μας εμπνέη ζήλον θεοφιλή στον ιερό Αγώνα μας για την Ορθοδοξία και την Ορθοπραξία, ώστε ενωμένοι εν ενί στόματι και μιά καρδία, να ομολογούμε Πατέρα, Υιόν, και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα Ομοούσιον και Αχώριστον, στην Οποία πρέπει πάσα δόξα, τιμή, προσκύνησις και ευχαριστία εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν!

ΠΗΓΗ.ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Κείμενο διαμορφωμένο μονοτονικό