Η απροκάλυπτη διακήρυξη της ψευδοενότητας δια στόματος του αντίχριστου Ποντίφικα.
«Πώς είναι δυνατό να δεχτούμε ένωση με εκείνους, που μιλούν και φρονούν και ενεργούν εναντίον του Θεού, εναντίον των Πατερικών Παραδόσεων;» (Όσιος γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)
Στις 25 Ιανουαρίου, με την ευκαιρία της λήξης της μιαρής «Εβδομάδας Προσευχής για την ενότητα των Χριστιανών», τελέστηκε Εσπερινός στη Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών, με προεξάρχοντα τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’. Στην ακολουθία των αιρετικών Λατίνων συμμετείχε κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων και ο Μητροπολίτης Ιταλίας και Έξαρχος Νοτίου Ευρώπης Πολύκαρπος.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Πάπας «απηύθυνε θερμό χαιρετισμό» στον Μητροπολίτη Πολύκαρπο, εκπρόσωπο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στους λοιπούς εκπροσώπους των Ορθοδόξων και των αιρέσεων των Μονοφυσιτών και των Αγγλικανών στους θεολογικούς διαλόγους, καθώς και στους φοιτητές των οικουμενικών θεσμών και στους παρισταμένους προσκυνητές.
Η αντικανονική συμμετοχή ορθοδόξων κληρικών και Ιεραρχών σε παπικές ακολουθίες έχει σχολιαστεί πολλάκις στην ιστοσελίδα Κατάνυξη γενικότερα αλλά και στο πλαίσιο της «εβδομάδας προσευχών» ειδικότερα [1]. Είναι αρκετό να θυμίσουμε τον λόγο του μακαριστού Οσίου γέροντος Αγάθωνος Κωνσταμονίτη «πάπας (=) ίσον διάβολος».
Κατά την ομιλία του ο αντίχριστος και τρισκατάρατος Ποντίφικας είπε τα εξής φοβερά: «οι διαιρέσεις μέσα στην Εκκλησία καθιστούν αμυδρό το πρόσωπο του Χριστού. Ας προσευχηθούμε ώστε οι σπόροι του Ευαγγελίου να συνεχίσουν να καρποφορούν σε ενότητα, δικαιοσύνη και αγιότητα, προς όφελος και της ειρήνης ανάμεσα στους λαούς και τα έθνη όλου του κόσμου. Είμαστε ένα! Ήδη είμαστε ένα! Ας το αναγνωρίσουμε, ας το ζήσουμε, ας το φανερώσουμε!»
Οι ανίερες συγκρητιστικές εκδηλώσεις, που πραγματοποιήθηκαν από κοινού μεταξύ παπικών και Ορθοδόξων κατά την επέτειο των 1700 χρόνων από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, έδωσαν μια ακόμη αφορμή για την εμφανή πλέον ένωση με τους αμετανόητους αιρετικούς.
Πλέον θεωρείται «δεδομένο» από τους οικουμενιστές εκκλησιαστικούς άρχοντες πως η γλοιώδης και βδελυρά αίρεση του παπισμού είναι καιρός να ενωθεί με την Μία Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία της Ορθοδοξίας. Γι’ αυτό και είναι καιρός να φανερωθούν απροκάλυπτα οι προθέσεις τους… το μόνο που μένει είναι το κοινό ποτήριο με την δαιμονιώδη αίρεση. Μη γένοιτο!
Ο όσιος γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος, σε επιστολή του σε παπικό, διευκρινίζει τους λόγους που η απροϋπόθετη ένωση με τους αμετανόητους Λατίνους είναι αδύνατη, τονίζοντας το χάος των πλανών που βρίσκονται στην αίρεση του παπισμού [2].
Γράφει μεταξύ άλλων: «Εμείς θέλουμε την ένωση και ευχόμαστε διαρκώς «υπέρ της των πάντων ενώσεως». Ουσιαστικά την εμποδίζετε σεις οι Παπικοί. Και αν δε μετανοήσετε εδώ, στην πρόσκαιρη ζωή, θα μετανοήσετε στον Άδη, όπου όμως «ουκ εστί μετάνοια»!
Εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες θέλουμε την ένωση όπως ορίζει ο Χριστός, ενώ εσείς οι Λατίνοι την θέλετε όπως ορίζει ο Πάπας. Εάν ο Πάπας ήταν σύμφωνος με το Χριστό, να μην αμφιβάλλετε ότι κι εμείς οι Ορθόδοξοι, που έχουμε την ορθή πίστη του Χριστού, θα δεχόμασταν την ένωση. Εφόσον όμως ο Πάπας δε συμφωνεί με το Χριστό, δεν είναι δυνατό ποτέ, ποτέ, να συμφωνήσουμε με τον Πάπα. Όταν ακούσεις και γνωρίσεις και δεχθείς την αλήθεια, θα την ομολογήσεις και τότε θα χωριστείς από τον Πάπα και θα ενωθείς με το Χριστό, με μας τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, που φρονούμε όπως ορίζει ο Χριστός.
[…] Βλέπεις, αγαπητέ, σε πόσα λάθη και πλάνες γκρέμισε τους Πάπες η υπερηφάνεια; Με το που ύψωσαν τον εαυτό τους και φαντάστηκαν ότι είναι ανώτεροι όλων, συμπαρέσυραν και σας και όλους τους Δυτικούς στην πλάνη να τους παραδέχεστε ως αλάθητους! Πως είναι δυνατό να δεχτούμε ένωση με εκείνους, που μιλούν και φρονούν και ενεργούν εναντίον του Θεού, εναντίον των Πατερικών Παραδόσεων; Ο θεοκήρυκας Απόστολος Παύλος γράφει: Να είστε σταθεροί και να μένετε πιστοί στις διδασκαλίες που σάς παραδώσαμε είτε προφορικά είτε με επιστολή μας (2 θεσσ. 2.15). Και πάλι: Αλλά κι αν εμείς ή ακόμη κι ένας άγγελος από τον ουρανό σάς κηρύξει ένα ευαγγέλιο διαφορετικό από το ευαγγέλιο που σάς κηρύξαμε, να είναι ανάθεμα! (Γαλ. 1.8). Το ίδιο και ο θεοφόρος Ιγνάτιος λέει: «Όποιος μιλάει ή κάνει ενάντια σ’ αυτά που διαταχτήκαμε, κι αν ακόμη είναι αξιόπιστος άνθρωπος, κι αν νηστεύει. κι αν ζεί στην παρθενία, κι αν κάνει θαυμαστά σημεία, να τον βλέπεις σαν λύκο με προβειά προβάτου, που ετοιμάζει με τα έργα του τη φθορά των προβάτων». Αλλά και η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος ορίζει: «Τρεις φορές αναθεματίζουμε όλες τις καινοτομίες που έγιναν, και που μέλλουν να γίνουν, ενάντια στην Εκκλησιαστική Παράδοση και στη διδασκαλία και στο παράδειγμα των αγίων και αειμνήστων Πατέρων» (Συνοδικό της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας, Τριώδιο. Κυριακή Ορθοδοξίας). Επίσης ο σοφός Βρυέννιος λέει: «Αν κάποιος σαλεύει κάτι από τις διδασκαλίες των θεοφόρων Πατέρων, αυτό να μην το πούμε κατ’ οικονομία παρέκκλιση, αλλά παράβαση και προδοσία της πίστης και ασέβεια προς το Θεό».
Ακριβώς, επειδή με την απατηλή τους στάση οι Ουνίτες δηλητηριάζουν τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών, θα έπρεπε να τεθεί ως πρωταρχικός όρος για την Ένωση η άμεση διάλυση της Ουνίας. Παράλληλα ο Πάπας πρέπει να πάψει να θεωρεί τους αρχηγούς των Ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών ως άσωτους υιούς, που δέχεται ευχαρίστως την …επάνοδό τους στους κόλπους της Ρώμης!! Χωρίς την αποδοχή αυτών των δύο όρων είναι περιττό να μιλούν για την «ποθητή ένωση των Εκκλησιών»!
Ο αείμνηστος Επίσκοπος Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης έλεγε σε κήρυγμα του κατά την εορτή του Αγίου Φωτίου που εορτάσαμε λίγες μέρες πριν:
«Ἂς εἴμεθα λοιπὸν σὲ ἐπιφυλακή. Ζοῦμε σὲ ἡμέρες ποὺ συντελεῖται μία προδοσία τῆς ὀρθοδόξου πίστεως μέσα στοὺς κόλπους τῆς ἰδίας τῆς Ἐκκλησίας μας ἐκ μέρους ἐπισκόπων ἱεροκηρύκων καὶ θεολόγων, ἐκείνων ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶναι οἱ πρῶτοι φύλακες τῆς ἱερᾶς παρακαταθήκης. Καὶ ἂν παραστῇ ἀνάγκη σκληροτέρων ἀγώνων –διότι τώρα ἁπλῶς εἶναι τὰ προοίμια μιᾶς τέτοιας συγκρούσεως καὶ δὲν ξέρουμε τί μᾶς ἐπιφυλάσσει ὁ Θεός–, εἴθε ὁ Κύριος ν᾽ ἀναδείξῃ νέους ἀγωνιστὰς τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Εἴθε ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς καὶ ἰδίως οἱ νεώτεροι νὰ γίνουμε μικροὶ Ἀθανάσιοι, μικροὶ Φώτιοι, μικροὶ Μᾶρκοι Εὐγενικοί, ἕτοιμοι νὰ σηκώσουμε ψηλὰ τὴ σημαία καὶ τὸ λάβαρο τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας. Τοῦτο νομίζω θὰ εἶναι τὸ καλύτερο μνημόσυνο τοῦ σήμερα ἑορταζομένου ἁγίου, ὁ ὁποῖος θὰ εὐφραίνεται καὶ θὰ ἀγάλλεται στοὺς οὐρανοὺς ὅταν βλέπῃ ὅτι ἡ παράταξις τῶν ὀρθοδόξων δὲν στερεῖται μαχητῶν, δὲν στερεῖται ἀνδρῶν, δὲν στερεῖται ἡρώων, δὲν στερεῖται ἀνθρώπων ποὺ εἶναι ἕτοιμοι καὶ τὸν χρόνο καὶ τὰ νιᾶτα καὶ τὰ πάντα νὰ θυσιάσουν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, γιὰ τὴν ὁποία ἔζησε καὶ ἀπέθανε ὁ ἱερὸς Φώτιος» [3].
Η Ιεροκανονική και Αγιοπατερική Αποτείχιση είναι η ηχηρή απάντηση στην προδοσία που συντελείται. Ας επιλέξει ο καθένας τον δρόμο που θέλει να ακολουθήσει. Καλή φώτιση!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου