Ομολογία

 

Γιά νά μήν ὑπάρχουν παρωπίδες…

Ν. Δαπέργολας

Καί γιά τήν ἄκρως ὑποθετική περίπτωση πού ὑπάρχει ἔστω καί ἕνας ἀνοϊκός, ὁ ὁποῖος νά ἀναμένει τήν πτώση τοῦ Μητσοτάκη, γιά νά ἀλλάξουν κάπως τά πράγματα ἐπί τό δημοκρατικότερον στήν ἄθλια ἀποικία, ἄς τοῦ ὑπενθυμίσουμε – μεταξύ πολλῶν ἄλλων πού θά μπορούσαμε – καί τή στάση του Σύριζα στό θέμα τῆς λεγόμενης πανδημίας. Πού ἔχει ἐπανειλημμένα ἐγκαλέσει τήν κυβέρνηση (ναί, τή συγκεκριμένη κυβέρνηση) γιά κοινωνική ἀνευθυνότητα λόγῳ χαλάρωσης τῶν ὑγειονομικῶν μέτρων τούς τελευταίους μῆνες. Καί πού βγῆκε μόλις προχτές καί ἐπανέλαβε τίς ἴδιες κατηγορίες ἐν ὄψει τῆς ἔναρξης τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς, τή στιγμή πού, ὅπως ἀναφέρεται στήν ξετσίπωτη ἀνακοίνωση, ἡ χώρα ἔχει 300 νεκρούς ἀνά ἑβδομάδα λόγῳ κόβιντ (καί πάνω ἀπό 1000 συνολικά μόνο μέσα στόν Αὔγουστο)!

      Οἱ σεσημασμένοι ἐπαγγελματίες ψεῦτες διεκτραγωδοῦν λοιπόν προκλητικά μιά ἀνύπαρκτη κατάσταση (τήν ὥρα πού ἡ πατρίδα ὑφίσταται ἕνα πραγματικό γενοκτονικό μακελειό ἀπό τίς ξαφνικίτιδες, πού τά ἐν λόγῳ ἀνθυποκνώδαλα συνεχίζουν νά κάνουν πώς δέν βλέπουν) καί ἐγκαλοῦν γιά ἀπαράδεκτα χαλαρή στάση τήν κυβέρνηση (ἐπαναλαμβάνω μήπως καί δέν ἔγινε πλήρως ἀντιληπτό: τή συγκεκριμένη κυβέρνηση), ἀπαιτῶντας οὐσιαστικά σκλήρυνση τῶν μέτρων μέσα στά σχολεῖα, τά ὁποῖα αὐτή τή στιγμή ξεκινοῦν χωρίς ὑποχρεωτικές μάσκες, τέστ καί καθημερινούς ἐλέγχους ὑγειονομικῶν «φρονημάτων».

      Ἔρχεται συνεπῶς γιά μία ἀκόμη φορά τό δῆθεν προοδευτικό φασιστοκόμμα τῶν ἑτέρων προδοτῶν (πού ἡ πιό ἠχηρή πολιτική τους παρέμβαση ἐδῶ καί τρία χρόνια ἦταν ἡ κατάθεση πρότασης στή Βουλή γιά νά νομιμοποιηθεῖ ὁ γάμος τῶν ὁμοφυλόφιλων), γιά νά θυμίσει τό τρισάθλιο ποιόν του σέ ὅποιον ἀκόμη καί τώρα ἐπιμένει νά διατηρεῖ μνήμη χρυσόψαρου. Ἐμεῖς ὅμως ὀφείλουμε νά μήν ξεχάσουμε ποτέ ὅτι αὐτός ὁ συρφετός ὑπῆρξε μέγας σκαπανέας πού, ἐνῶ ὅλες οἱ προηγούμενες (ἐπίσης νεοταξικές ἀναμφίβολα) κυβερνήσεις δούλευαν τό ἔργο τῆς ὑπονόμευσης προσεκτικά καί διάνυαν ἁπλῶς κάποια μέτρα κάθε φορά, αὐτός ἦρθε καί τό προχώρησε κατά χιλιόμετρα μέσα σέ 4 χρόνια. Προάγοντας ὄχι μόνο τό πλῆρες ξεπούλημα τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων (μέ ἐπιστέγασμα φυσικά τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας), ἀλλά καί τήν εὐρύτερη νεοεποχίτικη ἅλωση τῆς πατρίδας μας (μέ ὅλους τούς νόμους πού θέσπισαν γιά τά σύμφωνα συμβίωσης, τήν τεκνοθεσία, τήν ἀποποινικοποίηση τῆς βλασφημίας καί τόσες ἀκόμη ἀθλιότητες).

      Πρόκειται πασιφανῶς γιά τό πλήρως πανομοιότυπο – καί στήν ψυχωσική νεοταξίλα καί στήν διατεταγμένη ὑπηρεσία – ἐναλλακτικό δεκανίκι καί ξεδιάντροπο ἀντηχεῖο τῶν ἐντολῶν τῶν ἴδιων ἀφεντικῶν, πού τώρα πού τό ἀναλώσιμο προϊόν ὀνόματι Μητσοτάκης τελειώνει τήν ἀποστολή του (καί πάει ὁσονούπω στά σκουπίδια ὡς στυμμένη λεμονόκουπα), θά κληθεῖ ξανά γιά νά ὁλοκληρώσει τή δουλειά μαζί μέ τό ἐσκεμμένα πριμοδοτημένο (χάρη στό παραμύθι τῶν ὑποκλοπῶν) πασοκικό σκουπιδαριό, μέ μεγάλο μέρος (ἤ καί μέ τό ὅλον) τοῦ νῦν κυβερνῶντος κόμματος (μετά τό ἀπαραίτητο ἀσφαλῶς λίφτινκ γιά τά μάτια τῶν ἰθαγενῶν) καί μέ ὅποια ἄλλη κομματική συμμορία θελήσει (ἤ, μᾶλλον, διαταχτεῖ) νά συνδράμει.     

Γιά νά μήν ὑπάρχουν παρωπίδες σέ σχέση μέ ὅσα συμβαίνουν ἤ ψευδαισθήσεις γιά ὅσα πρόκειται νά συμβοῦν…