Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017



(Απαντητική Κατάθεση – Α΄ Κορινθ. 9,3)

Από επίκαιρα πνευματικά ερεθίσματα – γεγονότα, ξεφεύγοντας από τη δημοσιογραφική παροδικότητα, προσπαθούμε ένα γόνιμο διάλογο – προβληματισμό στα όρια της Εκκλησίας (Ορθοδοξίας).
Οι σημερινές εκκλησιολογικές και δογματικές εκτροπές, με όρια και επίπεδα αποστασίας πρωτοφανή, αποτελούν πνευματική απειλή για την Ορθόδοξη αυτοσυνειδησία και τη ζωή των πιστών. Έντονη η ανησυχία των συνειδητών Ορθοδόξων και σοβαρή η προσπάθεια για την αντιμετώπιση της παναιρέσεως του οικουμενισμού. Η ανησυχία αυτή καταγράφεται σε μορφή πολλών «Ανωνύμων» σχολίων στα διάφορα αγωνιστικά ιστολόγια και όχι μόνο.
Είναι ένα μικρό δείγμα των συνειδησιακών κραδασμών που προκάλεσε η αίρεση, η αποστασία.
Υπάρχουν και «ανώνυμα» σχόλια, που η πιεστική επικαιρότητα συμβάλλει στο να είναι εμπαθή, κακοπροαίρετα, κατασκευάσματα θεωρητικών – ρητορικών ενασχολήσεων.
Ίσως, όμως, πολλά «ανώνυμα» σχόλια γράφονται από οικουμενιστική γραφίδα, διότι «ενοχλούνται» από τις μαχητικές προσπάθειες των αγωνιστικών ιστολογίων. Αυτά τα σχόλια προκαλούν σύγχυση σε πολλούς, ώστε να αναζητήσουν την κρίσιμη ιδιομορφία της Ορθόδοξης τοποθέτησης – αγωνιστικότητας σε λάθος αντι-Πατερικό δρόμο.
Ο Ορθόδοξος λόγος, όμως, αποκρούει την όποια επιβουλή και επικοινωνεί γόνιμα με τις καλοπροαίρετες συνειδήσεις. Το Ορθόδοξο ήθος έχει στοιχείο λειτουργίας του τον ελεύθερο πνευματικό διάλογο (Γαλ. 5,13).
Στο επίπεδο αυτό, αγαπητή αγωνιστική «ΟΜΟΛΟΓΙΑ», απαντώ στο σχόλιο: «Ανώνυμος – 28 Ιουνίου 2017 – 6.27 μ.μ., στο άρθρο μου «ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» (28 Ιουνίου 2017).
Έγραψα: «το απροσπέλαστο μυστήριό της, το «θεϊκό μυστήριο» (Εφεσ. γ΄, 9-11), φανερώνεται καθημερινά μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία με σημεία αγιότητας, με τελειώσεις αγίων, με ψυχικές και σωματικές ιάσεις και, το κυριότερο, με την αλάθητη ερμηνεία των θεϊκών αληθειών».
Να διευκρινίσουμε, για να βοηθηθεί πνευματικά ο «Ανώνυμος» σχολιαστής.
Ο Μ. Αθανάσιος γράφει: «αυτή η εξαρχής παράδοσις και διδασκαλία και πίστις της καθολικής Εκκλησίας, ην ο μεν Κύριος έδωκεν, οι δε απόστολοι εκήρυξαν και οι Πατέρες εφύλαξαν. Εν ταύτη γαρ η Εκκλησία τεθεμελίωται και ο ταύτης εκπίπτων ουτ΄ αν λέγοιτο Χριστιανός» (Προς Σεραπίωνα, Β.Ε.Π. 33,116).
Ο Ι. Χρυσόστομος παρατηρεί: «Ου ματαιότης τα παρ’ ημίν, αλήθεια. Ώσπερ τα δόγματα αληθή, ούτω και ο βίος (Εφεσ. Ομιλία 13).
Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ερμηνεύοντας τον Ι. Χρυσόστομο (Προς άπιστον Πατέρα, P. G. 47,333) γράφει:
«Εφ’ όσον τα ιερά δόγματα είναι αιώνια και σωτήριοι θείαι αλήθειαι δια της ζωοποιού δυνάμεως της Τριαδικής Θεότητος, εκ της οποίας και εκπηγάζουν ταύτα, εμπεριέχουν όλην την δύναμιν της Καινής κατά Χριστόν ζωής… Η καινή εν Χριστώ ζωή υφαίνεται εξ ολοκλήρου από τας δογματικάς αλήθειας της Αποκαλύψεως».
Αυτούς τους πατερικούς άξονες συνόψισα στην εργασία μου και στο συγκεκριμένο σημείο που αναφέρεις.
Δεν αναφέρθηκα σε πρόσωπα, Γέροντες, αυθεντίες, ως υποσκελίζοντες της διαχρονική αλήθεια της Εκκλησίας! Μπορώ να αναφέρω πολλά παραδείγματα από «Γεροντικό», από «Ευεργετινό», από βίους Αγίων, από βίους αγνώστων Ασκητών και από τη σημερινή πραγματικότητα, που φανερώνεται ερμηνεία Θεϊκής αλήθειας χωρίς λάθος, χωρίς μεσολάβηση κάποιου προσώπου πνευματικού, αλλά από παρέμβαση της Θείας Αγαθότητος, για να γίνει σαφής η αλήθεια, η διαχρονική αλήθεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που είναι «στύλος και εδραίωμα της αλήθειας» (Α΄ Τιμόθ.,3,15). Αναφέρω δύο γεγονότα που τα είδα, τα έζησα, τα βίωσα, «Αλήθειαν λέγω εν Χριστώ, ου ψεύδομαι, συμμαρτυρούσης μοι της συνειδήσεώς μου εν πνεύματι Αγίω» (Ρωμ. 9,1). Δύο γεγονότα, που θα μπορούσαν να καταγραφούν σ’ ένα ορθόδοξο «Ευεργετινό – Γεροντικό» των πόλεων.
Πρώτο παράδειγμα: Όταν ζούσε συγγενικό μου πρόσωπο, μία ευσεβής γυναίκα, ζύμωνε τα πρόσφορα, το συνήθιζε, με προζύμι προερχόμενο από το φυτό «βασιλικός», που έπαιρνε ως ευλογία την ημέρα της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτ./ 1η με το παλαιό).
Κάποιος, εργαζόμενος στον ιατρικό χώρο, την κλόνισε στην Πίστη λέγοντας, ότι αυτό οφείλεται στις ουσίες του φυτού.
Εκείνη το πίστεψε, με αποτέλεσμα να μη δημιουργείται πλέον προζύμι. Μόνο όταν το εξομολογήθηκε με μετάνοια, άρχισε η χάρις να ενεργεί και να δημιουργεί πάλι προζύμι.
Σκέψου, ότι διδάχθηκε τη θεολογία και τη δύναμη του Σταυρού, την λυτρωτική εξομολόγηση και τον πνευματικό ρόλο του ιερέα – πνευματικού, μέσα από ένα απλό (φαινομενικά) γεγονός.
Ερώτημα:  Είναι ή δεν είναι το γεγονός αυτό φανέρωση της Θείας χάριτος, που αποδογματοποιεί το εορτολόγιο – παλαιό ημερολόγιο;
Δεύτερο παράδειγμα: Μια μαθήτριά μου σε Λύκειο, πριν πολλά χρόνια, εκτέθηκε σε δαιμονική ενέργεια (Μάγια), με φανερά τα δαιμονικά συμπτώματα και στους οικείους και στο σχολείο. Με κάλεσαν στο σπίτι οι γονείς, για να με ρωτήσουν πως αντιμετωπίζεται η περίπτωση αυτή πνευματικά, εκκλησιαστικά. Με κέρασαν γλυκό κουταλιού και ένα ποτήρι νερό από τη βρύση (θερμοκρασία περιβάλλοντος). Κατά Θεία παρακίνηση, τοποθέτησα το ποτήρι μακριά μου.
Όταν άρχισα να αναπτύσσω τη θεραπευτική αγωγή της Εκκλησίας (Εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, εξορκισμοί και καθαρή ζωή), τότε ακούσθηκε ένας ισχυρός κρότος και το ποτήρι κονιορτοποιήθηκε σε μικρά κομμάτια (όπως σε τρακάρισμα). Τα λεπτά αυτά συντρίμμια είχαν φθάσει και στο ταβάνι και η απόσταση του ποτηριού με είχε προστατέψει κατά φυσικό τρόπο, που επέτρεψε η πρόνοια του Θεού. Το κορίτσι φοβήθηκε, έκλαιγε και πανικοβλήθηκε. Όλη η αλήθεια της Εκκλησίας περί Δαιμόνων (μάλλον μερική επέτρεψε ο Θεός), περί δυνάμεως του Χριστού, αποκαλύφθηκε άμεσα, αλάθητα. Επιβεβαιώθηκε για μία ακόμη φορά η αλήθεια της Εκκλησίας. Όπως με βεβαίωσε και ο πνευματικός, ήταν δαιμονική ενέργεια. Σήμερα, μετά τόσα χρόνια,  μητέρα πλέον, είναι απόλυτα υγιής, διότι ακολούθησε τη θεραπευτική Μυστηριακή αγωγή της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Προσοχή, αγαπητέ «Ανώνυμε», όχι μόνο σε τι σχολιάζουμε αλλά και πως το σχολιάζουμε!
Ό,τι έγραψα, το έγραψα για να είμαι συνειδησιακά σύμφωνος με την Αλήθεια, όπως επίσης και με τη ρήση του Απ. Παύλου: «σοφοίς τε και ανοήτοις οφειλέτης ειμί» (Ρωμ. 1,14).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

3 σχόλια:

  1. Η ζύμωση οφείλεται στην μαγιά (ζύμες και ζυμομύκητες) η οποία παραμένει ξηρή και αφυδατωμένη στα συνήθως ξύλινα πολλών χρήσεων σκεύη (γαβάθες, κουτάλες, γουδιά, σφραγίδες κ.α.) και μαγειρικά εξαρτήματα που χρησιμοποιούν οι νοικοκυρές ή/και στα άλευρα ἠ/και στον βασιλικό όπως συντηρείται, ή/και στο δέρμα της γιαγιάς ή/και στον εμβαπτιζόμενο σταυρό, ή/και στην ξύλινη σφραγίδα που πλένεται στο ίδιο δοχείο της ζυμώσεως ή/και σε ζυμομύκητες που υπάρχουν στον αφιλτράριστο ατμοσφαιρικό αέρα όπως απέδειξε ο Παστέρ, ή... πάντως δεν δημιουργείται θαυματουργικώς εκ του βασιλικού ή εκ του σταυρού. Το αξιοσημείωτον είναι ότι, μόνον για να υπερασπισθή την Βίβλο έναντι των αθέων υλιστών, ο Παστέρ κοπίασε και πειραματικώς πρώτος παγκοσμίως απέδειξε ότι δεν συμβαίνει η "αυτόματη γένεσι". Βέβαια ονομαστοί πατέρες είχαν παρασυρθεί από την ανοησία της εμφανίσεως οργανισμών (ζυμομυκήτων εν προκειμένω) εκ της ανοργάνου ύλης, εκείνοι όμως τα πρέσβευαν "πρό Παστέρ". Είναι νοθεία Ορθοδόξου Πίστεως η διδασκαλία και υπεράσπισις λαογραφικών γραωδών μύθων που δεν ανήκουν στην Χριστιανική Πίστι. Αν τρόπον τινά αποστειρώσετε τον βασιλικό, τα σκεύη, τα άλευρα, τα λοιπά συστατικά και το ύδωρ δεν πρόκειται να συμβή ζύμωσις. Καίτοι η Πίστις μας δεν είναι θρησκεία γεροντίων και γιαγιάδων, αφήστε τις γιαγιάδες να τα πιστεύουν, διότι κατά τη διδασκαλία του Κυρίου δεν βάζουν καινούριο κρασί σε παλιά ασκιά, αφήστε συνεπώς τους επαγγελματίες της θρησκείας να τα διαδίδουν στην πελατεία τους, πιστέψατέ το μαζί τους αν σας αναπαύει, αλλά όχι και να θέλετε να το επιβάλετε ως κατήχησι της Ορθοδοξίας!

    Στο δεύτερο, δεν έγινε κατανοητόν τι εννοείτε. Σαφώς υπάρχουν σατανικές δυνάμεις αλλά ο Σατανάς δεν έχει ουδεμία εξουσία να βλάψει τα μέλη της Εκκλησίας. Μετά την Ανάστασι του Κυρίου είναι δεμένος και άρχων μόνον των δικών του, του κόσμου τούτου και όχι ημών των Πολιτών της Βασιλείας των Ουρανών. Εφ΄ όσον είστε πιστός, δεν θα έπρεπε να ανησυχείτε διότι και δίπλα σας να ήταν το ποτήρι, ο Σατανάς δεν θα είχε την δύναμη να σας πειράξει ούτε μια τρίχα της κεφαλής σας. Ή δεν θα έσπαζε ή εάν έσπαζε δεν θα σας έκανε κακό.

    Μη δίνετε εξουσία στον πονηρό και παύσατε να το παίζετε διδάσκαλος, διότι, ενώ όλοι μας σφάλλομεν εις πολλά, υμείς νομίζω ότι σφάλλετε εις τα πλείστα. Το μελετάν κρείσσον του γράφειν, το σιγάν κρείττον του λαλείν και εκτίθεστε τα μέγιστα όταν αντί ταπεινού απαντητικού σχολίου σε ανώνυμο σχόλιο κάτωθι του ενδόξου άρθρου σας, όπως θα έπρεπε, απαντάτε αλλαζονικώς με ... ἀρθρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πλανημένοι «πιστοί» με κάθε ειλικρίνεια θα θεωρούν πως είναι γνήσιοι οπαδοί που ενεργά στο έργο του Χριστού. Ακόμη και προφητείες θα δίνουν στο όνομα του Ιησού, θα εκβάλουν δαιμόνια στο όνομα του Ιησού και θα πραγματοποιούν θαύματα στο όνομά Του. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Πολλοί θα μου πουν κατά την ημέρα εκείνη: Κύριε, Κύριε, δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου, και στο όνομά σου εκβάλαμε δαιμόνια, και στο όνομά σου κάναμε πολλά θαύματα; Και τότε θα ομολογήσω σ’ αυτούς: Ότι ποτέ δεν σας γνώρισα· φεύγετε από μένα εσείς που εργάζεστε την ανομία.” (Ματθαίος 7:22 & 23)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μαθηματικό μυαλό!

    Γιάννης

    ΑπάντησηΔιαγραφή