Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Δάσκαλε που διδασκες: Ας τα ακουσουν οσοι κοινωνουν με τους Αιρετικους ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

Εγκυρότητα Μυστηρίων  μετά τη διακοπή μνημονεύσεως του Επισκόπου

8 σχόλια:

  1. Εγκυρότητα Μυστηρίων μετά τη διακοπή μνημονεύσεως του αιρετικού Επισκόπου έχουμε, όταν δεν διακόπτεται η εκκλησιαστική κοινωνία με ολόκληρη την Εκκλησία, παρά μόνο με τον συγκεκριμένο αιρετικό Επίσκοπο, όπως ακριβώς έγινε και στις περιπτώσεις που αναφέρει το βίντεο (Νεστόριο, Αθηναγόρα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΣΧΟΛΙΟ Α Ο μελλοντικός πατριάρχης έπαιρνε τη ράβδο από τα χέρια του αυτοκράτορα. Ο αυτοκράτορας καθόταν στο θρόνο, οι Συγκλητικοί στέκονταν γύρω του ασκεπείς και ο μέγας πρωτοπαπάς (πρωθιερεύς) του παλατιού άρχιζε με το "Ευλογητός ο Θεός και με μια σύντομη ευχή και έπειτα ο Αρχιστράτηγος (μέγας Δομέστικος) της Αυτοκρατορίας έψελνε το "Όπου γαρ βασιλέως παρουσία". Ο λαμπαδάριος και οι ψάλτες συνέχιζαν "νυν και αεί" και "ο βασιλεύς των ουρανών". Ἐπειτα ο Αυτοκράτορας σηκωνόταν κρατώντας την ποιμαντορική ράβδο στο δεξί του χέρι. Ο υποψήφιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως πλησίαζε με τον μητροπολίτη Καισαρείας εκ δεξιών και τον μητροπολίτη Ηρακλείας εξ ευωνύμων, έκανε τρείς μετάνοιες ενώπιον όλων και μετά πλησίαζε τον Αυτοκράτορα για να τον προσκυνήση όπως ήταν η Συνήθεια!!! Ο Αυτοκράτορας ύψωνε λίγο την ράβδο και έλεγε: "Η Αγία Τριάδα που μου εδώρησε τη δική μου βασιλεία, σε προχειρίζει σε πατριάρχη Νέας Ρώμης". Ο νέος πατριάρχης έπαιρνε την εκκλησιαστική εξουσία από τον αυτοκράτορα, τον οποίον ευχαριστούσε, και οι δυο χοροί των ψαλτών έψαλλαν τρις "εις πολλά έτη δέσποτα". Με τον τρόπο αυτό τελείωνε η τελετή ενώ τον πατριάρχη περίμενε ένα στολισμένο άλογο.

    Αυτά αναφέρει ο ιστορικός Φραντζής, αυτόπτης μάρτυς και παρών στην Ἀλωση της Πόλης του 1453. Κατόπιν των ανωτέρω, υποθέτω ότι το "εις πολλά έτη δέσποτα" ανεφέρετο στον Αυτοκράτορα και όχι στον πατριάρχη. Ο Φραντής περιγράφει πώς με τον ίδιο τρόπο, ο κατακτητής Σουλτάνος Πορθητής ενθρόνισε τον νέο Πατριάρχη, δίνοντάς του την ράβδο, ανεβάζοντάς τον σε άλογο που συνόδευαν οι Άρχοντες της αυλής του, του χορήγησε οίκημα ως έδρα και επίσης "έδωσε στον Πατριάρχη ορισμένα γραπτά διατάγματα με τη Σουλτανική Σφραγίδα και την υπογραφή του, ούτως ώστε κανένας να μην τον ενοχλεί και να μην του φέρνει αντιρρήσεις. Με τα διατάγματα αυτά ο πατριάρχης θα έμενε για πάντα ανενόχλητος, αφορολόγητος και ασφαλής από κάθε κίνδυνο τόσο ο ίδιος όσο και οι υπόλοιποι ιερείς που βρισκόταν κάτω από την εξουσία του".

    Το πρώτο συμπέρασμα και από τις παρόμοιες υπόλοιπες πληροφορίες εκ της Εκκλησιαστικής Ιστορίας είναι ότι: Όταν η Εκκλησία υποτάχθηκε ή συνέπλεε με την κοσμική εξουσία, οι Αυτοκράτορες κατά τις επιθυμίες τους ανέβαζαν και κατέβαζαν επισκόπους και πατριάρχες και συγκαλούσαν Συνόδους, όριζαν ποιες είναι αιρέσεις ή όχι, ποια είναι γνήσια λείψανα ή όχι και προωθούσαν και ... "ενώσεις" εκκλησιών. Η επιλογή, τοποθέτηση και "προστασία" των πατριαρχών γινόταν από τους Σουλτάνους και τους Αυτοκράτορες όχι πάντοτε από ευλάβεια αλλά για να κατευθύνουν και ελέγχουν τους υπηκόους και ραγιάδες. Στην Τουρκοκρατἰα δε, είναι γνωστό και αναντίρρητο ότι οι πατριαρχικοί θρόνοι αγοράζονταν με "μπαξίσι". Τα μυστήρια που τελούσαν θεωρούνται έγκυρα, όπως ήταν έκυρα και τα μυστήρια που τελούσε ο αφορισθείς και εξορισθείς παράνομα Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΣΧΟΛΙΟ Β

    Άλλος αυτόπτης μάρτυς, ο Φράγκος Νικόλαος Μπάρμπαρο, αποκαλύπτει το τί είχε συμβεί λίγο πριν από την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως την 29 Μαϊου 1453.
    Γράφει: Στις 13 Δεκεμβρίου (1452) έγινε η Ένωση (με τους παπικούς) στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας, με πολύ μεγάλη επισημότητα του κλήρου, όπου παρίστατο ο αιδεσιμότατος καρδινάλιος της Ρωσίας,(Σημ. νομίζω κι εκείνος πρώην Ορθόδοξος) ο οποίος ήταν λεγάτος του πάπα (Ρώμης). Επιπλέον παρίστατο ο Αυτοκράτορας (Κωνσταντινουπόλεως) με όλη την ακολουθία των αυλικών του και όλος ο λαός της Κωνσταντινουπόλεως. Εκείνη τη μέρα χύθηκαν πολλά δάκρυα σ' αυτἠν την πόλη. Η Ένωση όριζε ότι θα είμαστε ενωμένοι, όπως εμείς οι Φράγκοι και δεν θα υπήρχε πια Σχίσμα στην Εκκλησία. Κοινός θα ήταν ο Κανόνας και κοινή η Πίστις και θα λειτουργούσαμε εμείς στις εκκλησίες εκείνων και οι Γραικοί στις δικές μας, τις λατινικές".

    Στην Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού διαβάζουμε: "...ο τελευταίος Βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ΄ (1449-1453) διακήρυξε την ένωση των Εκκλησιών στην Αγία Σοφία το Δεκέμβριο του 1452".

    Και όταν ο παπα -Ελευθέριος Νουφράκης λειτούργησε στην Αγια Σοφιά Κων/λης την 19 Ιανουαρίου του 1919 κάποιοι σκεπτικιστές Ορθόδοξοι τον επέκριναν διότι η Αγια Σοφιά ήταν ήδη πρώην τζαμί (μετά το 1453) και πρώην λατινικός Ναός (μετά το 1452) οπότε πρώτα θα έπρεπε να καθιερωθεί Ορθοδόξως κι έπειτα να λειτουργηθή ως Ορθόδοξος Ναός.

    Αντί συμπεράσματος, ερωτήματα: Εάν ένας ψευτοπαπάς μη χειροτονημένος ενδυθή το ράσο και καταφέρει να αποκτήσει την εμπιστοσύνη επισκόπων ή και πιστών, που τους λειτουργεί, είναι έγκυρα για εκείνους τα μυστήρια ή όχι; Κανένας δεν είπε ότι διαχρονικώς ήσαν άκυρα τα μυστήρια των μετά το 1452 Ορθοδόξων. Η Θ. Λειτουργία, υπό κανονικώς χειροτονηθέντος επισκόπου ή πρεσβυτέρου, γίνεται στο όνομα του επισκόπου ή στο Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος; Υπάρχουν αιρετικές Σύνοδοι όπως η "πενθέκτη" που ευνεκροτήθη υπὀ Αρειανού Αυτοκράτορος την οποία κακώς αποδέχονται οι επίσκοποι; Οι επίσκοποι είναι δεσπότες ή είναι πρεσβύτεροι που έχουν το εξίωμα του επισκόπου, δηλ. την πνευματική επιμέλεια και διοίκηση ορισμένων πρεσβυτέρων στους οποίους προϊστανται πνευματικώς και διοικητικώς; Και άλλα πολλά, ερωτήματα και όχι απαντήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο αναφερθείς στο σχόλιο 20 Μαΐου 2017 - 4:44 μ.μ. ως παπικός καρδινάλιος Ρωσίας, (όντως ως αρχιεπίσκοπος Κιέβου καταγράφεται στο ημερολόγιο του Νικολό Βάρβαρο, ιατρού των πλοίων Ενετών), ήταν ο Πελοποννήσιος κατόλικος καρδινάλιος της Πολωνίας Ισίδωρος ο οποίος κατά άλλες πηγές ήταν υποψήφιος αρχιεπίσκοπος Κιέβου. Αποτυχών όμως να αναδειχθή αρχιεπίσκοπος, έγινε Ρωμαιοκαθολικός και προωθούσε την Ένωση. Απεστάλη από τον πάπα Ρώμης Νικόλαο Ε΄ για να ανακηρύξει με τους Ορθοδόξους την "ένωση των εκκλησιών" στην Κωνσταντινούπολη την 13 Δεκεμβρίου 1452, με ελάχιστα Ενετικά πλοία με προμήθειες και ναύτες που βοήθησαν αποφασιστικά στην Άμυνα της Πόλης, αντίθετα από κάποιους Γενουάτες επίσης καθολικούς, που με τα πλοία τους ελλιμενισμένα στο Πέραν συμμάχησαν άτυπα με τους Τούρκους και πρόδωσαν κάποτε και μια ναυτική επιχείρηση των Ελλήνων και Ενετών, που ίσως να έδινε άλλη έκβαση στην Άμυνα. Πάντως γεγονός είναι πως η αναμενόμενη βοήθεια από τους καθολικούς, παρά την Ένωση, δεν ήρθε ποτέ και άδικα περίμενε ο Κων/νος Παλαιολόγος τον μεγάλο στόλο των Ενετών να τους βοηθήσει.

      Διαγραφή
  4. Δυστυχῶς, δέν ὑπάρχει ἀξιοπιστία στά συγκεκριμένα πρόσωπα, π. Θεόδωρο Ζήση καί τόν υἱό του π. Σεραφείμ Ζἠση, οἱ ὁποῖοι ἀμφότεροι θεολογοῦν κατά τό συμφέρον των. Κηρύττοντες ὅτι τά μυστήρια τῶν συνειδητῶν οἰκουμενιστῶν ἐπισκόπων εἶναι ἔγκυρα καί μεταδοτικά χάριτος Θεοῦ, διδάσκουν ὅτι καί οἱ αἱρετικοί ἔχουν μυστήρια καί μεταδίδουν Χάρι Θεοῦ. Πουθενά ὅμως οἱ Πατέρες δέν διδάσκουν τέτοια πράγματα. Ἀντιθέτως μέ θάρρος ὀνομάζουν τά λεγόμενα μυστήρια τῶν αἱρετικῶν καί πρό συνοδικῆς κρίσεως τῆς αἱρέσεώς των καί καταδίκης των ἰδίων ὡς φαρμάκι καί μολυσμόν γιά τούς ὀρθοδόξους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γράφετε: "Κηρύττοντες ὅτι τά μυστήρια τῶν συνειδητῶν οἰκουμενιστῶν ἐπισκόπων εἶναι ἔγκυρα καί μεταδοτικά χάριτος Θεοῦ, διδάσκουν ὅτι καί οἱ αἱρετικοί ἔχουν μυστήρια καί μεταδίδουν Χάρι Θεοῦ".

      Δεν λένε τέτοια πράγματα αγαπητέ. Δεν λέει πουθενά και ποτέ ο π. Θ.Ζήσης ότι οι αιρετικοί έχουν έγκυρα μυστήρια, όπως λέει το Κολυμπάρι και οι συνάδοντες με αυτό! Μας δουλεύετε; Για αυτό το λόγο έπαυσαν τη μνημόνευση ο π. Θεόδωρος και ο π.Νικόλαος. Αν και, παρόμοιες με του Κολυμπαρίου αντορθόδοξες θέσεις έχει και η Πενθέκτη που την αποδεχόμαστε, άρα με αυτή την έννοια είμαστε άπαντες άκυροι.

      Αντίθετα σας παρακαλώ ανοίξτε τα μάτια και τα αυτιά σας και διαβάστε και ακούστε ότι και ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς και σχεδόν όλοι οι αποτειχισμένοι του Ωραιοκάστρου και οι Αγιορείτες, κατ' οικονομίαν δέχονται ότι είναι ΕΓΚΥΡΑ τα μυστήρια και των ορθοδόξων οικουμενιστών μνημονευόντων και των αντιοικουμενιστών μνημονευόντων και των αντιοικουμενιστών μη μνημονευόντων. Μάλιστα σε σχόλια που διεγράφησαν από τον ιστολόγο, αλλά και από άλλους πολλούς εκτός του ιστολογίου, τίθεται ευθέως το αντίστροφο ερώτημα, για την εγκυρότητα μυστηρίων αντιοικουμενιστών αποτειχισμένων μη μνημονευόντων που όμως δεν μνημονεύουν και δεν υπάγονται πνευματικώς σε κανέναν επίσκοπο και καμμία σύνοδο Ορθοδόξων Αντιοικουμενιστών. Στην θεωρία δηλαδή και απολύτως έχετε δίκαιο ως προς τα μυστήρια, στην πράξη όμως έχετε άδικο διότι ο π. Θ.Ζήσης δεν λέει ποτέ και πουθενά ότι οι αιρετικοί έχουν έγκυρα μυστήρια και στην πράξη επικρατεί εδώ και αιώνες η οικονομία. Διαφορετικά, τόσες δεκαετίες, θα ήταν άκυρα και τα μυστήρια όλων κι εκείνων που έπειτα και πρόσφατα αποτειχίστηκαν αλλἀ και οι χειροτονίες τους.

      Διαγραφή
    2. Ψευδεται ο ανωτερω ανωνυμος σχολιαστης οταν γραφει οτι το ιστολογιο μας διεγραψε καποια σχολια.
      Αυτο ουδεποτε εγενετο.

      Διαγραφή
  5. Δεν είναι υποστατή και έγκυρη η παπική όστια ? Δεν ενώνει τους μετέχοντες στο μυστήριο με τον αντίχριστο και τους αντίχριστους ?
    Και η μετάληψη πάλι του Βαρθολομαίου και ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΤΟΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ δεν είναι το ίδιο με την όστια ?

    Η θυσία είτε στον Θεό είτε στον Αντίχριστο και υποστατή είναι και εγκυρη είναι και μυστηριακό αποτέλεσμα έχει , την ένωση του μύστη αφενός με αυτόν στον οποίο προσφέρεται η θυσία , είτε τον Θεό είτε τον αντίχριστο , αλλά και με τους πιστούς είτε τους χριστιανούς είτε τους αντίχριστους ....
    Ετσι η Αναίμακτος Θυσία στον Θεό της εκκλησίας μας και υποστατή είναι και εγκυρη είναι και μυστηριακό αποτέλεσμα έχει , την ένωση του μύστη αφενός με τον Θεό στον οποίο προσφέρεται η θυσία αλλά και με όλους τους χριστιανούς ἵνα πάντες ἓν ὦσι, Εις Άγιος,εις Κύριος,Ιησούς Χριστός,εις δόξαν Θεού Πατρός

    Ομοια και η Θυσία στον Αντιχριστο της εκκλησίας των πονηρευομένων και υποστατή είναι και εγκυρη είναι και μυστηριακό αποτέλεσμα έχει , την ένωση του μύστη αφενός με τον Αντίχριστο στον οποίο προσφέρεται η θυσία αλλά και με όλους τους αντιχριστους ἵνα πάντες ἓν ὦσι, υπο την Παπική εξουσία .

    Αν η οστια δεν ήταν υποστατή και έγκυρη , αν ήταν ένα τίποτα , δεν θα ήταν πνευματικά θανατηφόρος σαν το δείγμα της οχιάς

    Αν τα μυστήρια του του Βαρθολομαίου και ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΤΟΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ δεν είναι υποστατα και έγκυρα , αν είναι ένα τίποτα , δεν είναι πνευματικά θανατηφόρος σαν το δείγμα της οχιάς ... και χωρίς κίνδυνο μετέχουν όσοι μετέχουν σε αυτά .

    ΑπάντησηΔιαγραφή