Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος προς Οικουμενικό Πατριάρχη : Αναγνωρίζετε, λοιπόν, ως Αγίαν και Αποστολικήν Εκκλησίαν την Παπικήν και την Προτεσταντικήν;

Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος προς Οικουμενικό Πατριάρχη : Αναγνωρίζετε, λοιπόν, ως Αγίαν και Αποστολικήν Εκκλησίαν την Παπικήν και την Προτεσταντικήν;


Αποτέλεσμα εικόνας για Καλαβρύτων Αμβρόσιος ΑΚΤΙΝΕΣ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ ΚΥΡΙΟΝ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ
 ΕΙΣ ΦΑΝΑΡΙΟΝ
Αίγιον, 25 Απριλίου 2017
ΘΕΜΑ: ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ  ΚΑΙ  ΟΙ  «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ»!
Παναγιώτατε,
Ο υποσημειούμενος, ένας πανάθλιος Επίσκοπος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, συγχρόνως δε ανάξιος και τρισάθλιος εν Χριστώ Αδελφός Σας, τολμά να υψώσει τη φωνή του και να απευθυνθεί στην Παναγιότητά Σας, προκειμένου να θέσει υπ’ όψιν Της αποδεικτικά στοιχεία, κατά τα οποία η περί «Εκκλησιών» απόφαση της εν Κρήτη Μεγάλης (;) Συνόδου  έχει αποδοκιμασθή ήδη πανηγυρικώς από τον Δομήτορα της Εκκλησίας μας, τον Αναστημένο Σωτήρα μας Ιησούν Χριστόν!

Πόθεν αντλώ το θάρρος; Γιατί τόσο θράσος; ίσως θα διερωτηθείτε. Βαθυσεβάστως, λοιπόν, αλλά και μετά παρρησίας, Σας απαντώ. Το θάρρος μου αντλώ:
         Από την αγάπη μου προς τη Μητέρα Εκκλησία, δηλ. από την αγάπη μου προς την Αγία Ορθοδοξία μας!
Υπηρετώ την Εκκλησία από την παιδική μου ηλικία ως «παπαδάκι» του ιερού Βήματος. Έμεινα αγωνιστής του καλού κάτω από τη σκέπη Της από την πρώιμη νειότη μου, επέλεξα ως φοιτητής τη Θεολογική Σχολή, παρά το γεγονός ότι ήμουνα μαθητής του άριστα στα Μαθηματικά. Προσέφερα τον εαυτό μου ολοκαύτωμα στον βωμό της Αγάπης του Νυμφίου Χριστού, αφού κατά το έτος 1961 δέχθηκα την κουρά μου ως Μοναχός (στην ηλικία των 23 ετών). Αγωνίσθηκα και αγωνίζομαι σθεναρώς για το κλέος της Μητρός Εκκλησίας, μη πτοούμενος από την ισχύ των Προσώπων ή των Προσωπικοτήτων, καθημερινώς δε αναλίσκομαι για τη δόξα του Χριστού μας.
Εβίωσα τη Μοναχική ζωή ως μαρτύριο και ακόμη σήμερα, στην ηλικία των 79 ετών, ζω την απόλυτη μοναξιά! Και τώρα στο Επισκοπείο μας, εδώ στο Αίγιο (στην οδό Μελετοπούλων, αριθμ. 44), ζω μόνος, μονότατος, χωρίς κάποια ανθρώπινη βοήθεια και παρηγοριά, «ίνα μη εγκοπήν τινά δώμεν τω Ευαγγελίω του Χριστού» (Α’ Κορ. θ΄,12). Ταύτα γράφων, Παναγιώτατε, «γέγονα άφρων καυχώμενος! Υμείς με ηναγκάσατε!» (Β΄Κορ. ιβ΄, 11). Έδωσα τον εαυτό μου ολοκαύτωμα στον βωμό της θείας αγάπης. «Όλα για τη δόξα του Χριστού» ήταν το σύνθημά μου ήδη από αυτή την πρώιμη νεότητά μου.

 
Αντλώ, λοιπόν, το θάρρος μου από την αγάπη μου προς την Μητέρα Εκκλησία! Επί πλέον δε και από τα κατωτέρω αναφερόμενα στοιχεία: 
         Από τη γνωριμία μας -και την εν συνεχεία αναπτυχθείσα φιλία μας- σε ανύποπτο χρόνο. Θα Σας υπενθυμίσω:
Ήταν γύρω στα έτη 1961-1962, όταν για πρώτη φορά συναντηθήκαμε στη Ρώμη της Ιταλίας, όπου Σεις, ως Διάκονος τότε, πραγματοποιούσατε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών με αντικείμενο το Κανονικό Δίκαιο, ενώ εμείς ήμασταν ταξιδιώτες (ήτοι ο σεβαστός Γέροντάς μας Αρχιμ. Καλλίνικος Καρούσος -ο μετά ταύτα Μητροπολίτης Πειραιώς-, ο Διάκονος  Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης -ο μετά ταύτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών- και ο Διάκονος Αμβρόσιος Λενής -δηλ. η ελαχιστότης μου). Εμείς, λοιπόν, ταξιδιώτες στη Ρώμη, Υμείς δε, φιλοτίμως προσφερθείς, γίνατε ο ξεναγός μας στην ιστορική εκείνη πόλη. Έκτοτε άρχισε μεταξύ μας μια αγνή φιλία! Μια φιλία, η οποία όμως χρόνο με τον χρόνο χαλάρωνε, καθώς Υμείς ανεβαίνατε τα σκαλιά της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και αναπνέατε τον «αέρα» του Φαναρίου! Δεν ημπορώ να λησμονήσω ότι, όταν τα καλοκαίρια συναντιόμασταν στη Γενεύη, στο Πατριαρχικό Κέντρο του Chambèsy, Υμείς, χωρίς καμιά απολύτως αιτία, με χαιρετούσατε «μακρόθεν» με μια αυξανόμενη υπεροπτική διάθεση!
Εν πάση περιπτώσει, αντλώ το θάρρος και από αυτή την παληά -ξεθωριασμένη πια- φιλία μας.
         Αντλώ επίσης το θάρρος από τις επιταγές του Κανονικού Δικαίου, επί τη βάσει του οποίου διοικείται η Αγία Έκκλησία μας.
Φοιτητής ων στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διδάχθηκα τις εξής θεμελιώδεις θεολογικές-κανονικές αρχές:
          «έκαστος Αρχιερεύς είναι εις τύπον και τόπον Χριστού»,
          «όλοι οι Αρχιερείς είναι ίσοι μεταξύ των».
Συνεπώς:
  «ο Μητροπολίτης Κυθήρων και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών είναι ισότιμοι μεταξύ των».
  «Το διοικητικό σύστημα της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι Δημοκρατικό - Συνοδικό», κατά το πρότυπο της Αποστολικής Συνόδου των Ιεροσολύμων. Συνεπώς,
          «έκαστος των Αρχιερέων διαθέτει μία ψήφο και άρα ο Πατριάρχης και ο νεώτερος των Επισκόπων-Σύνεδρος είναι ισότιμοι, με μόνη τη διαφορά ότι σε περίπτωση ισοψηφίας υπερισχύει η ψήφος του Προέδρου» (τούτο όμως ισχύει και σε όλα τα κοσμικά Όργανα και Σωματεία!).
      Άρα οι Αρχιερείς, κατά το Κανονικό Δίκαιο της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, είναι όχι απλώς ισότιμοι, αλλά ίσοι μεταξύ τους, συγχρόνως δε  κ α ι   σ υ ν υ π ε ύ θ υ ν ο ι  έναντι του πληρώματος της Εκκλησίας!
Αυτά, λοιπόν, και από τη μαθητεία μας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
     Επιπροσθέτως, αντλώ το θάρρος μου από δύο σημαντικά προσωπικά «κατορθώματα» Υμών, Παναγιώτατε:
§         Δεν ανακαλέσατε στην τάξη περιώνυμο κληρικό, Μέγα Πρωτοπρεσβύτερο του Πατριαρχείου Σας, ο οποίος ήδη από του έτους 2006 έχει ομιλήσει περιφρονητικά για το Άγιο Φως, το οποίο μας παραχωρείται από τον Αναστάντα Χριστό κατά τρόπο θαυματουργικό και όντως αχειροποίητο, το Άγιο Φως που αναβλύζει από τον Πανάγιο Τάφο! Είπε ο κληρικός Σας τα εξής απαράδεκτα:«Υπάρχει αιώνες τώρα διάχυτη η πεποίθηση στον ευσεβή μεν, αλλά θεολογικά και λειτουργικά απαίδευτο ορθόδοξο πιστό, που ψάχνει για «θαύματα» προκειμένου να πληρώσει το πνευματικό του κενό, ότι κατά την τελετή αφής το Άγιον Φώς κατέρχεται θαυματουργικά  «ουρανόθεν»… Όμως… πρόκειται για έναν θρύλο, ο οποίος καλλιεργήθηκε στους Άγιους Τόπους… Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι ο Πατριάρχης ανάβει τη λαμπάδα του από την ακοίμητη κανδήλα, που βρίσκεται πάνω στον Πανάγιο Τάφο… Επέστη ο καιρός να τερματισθεί ο διασυρμός των Θείων…»!!!!!!! (βλ. «pentapostagma» και Εφημερίδα «Μακελειό» της 18ης Απριλίου 2017).
Αυτά είπε ο περιώνυμος κληρικός Σας, Παναγιώτατε! Δεν έχει σημασία, ότι επικαλείται ή επαναλαμβάνει λόγια Πανεπιστημιακού Διδασκάλου! Σημασία έχει ότι αποδέχεται, επικροτεί και διαδίδει την ασεβέστατη αυτή άποψη, η οποία προσβάλλει, πληγώνει και υποτιμά τους ευσεβείς πιστούς, αλλά και παραπληροφορεί το Σώμα της Εκκλησίας! Διότι ασφαλώς γνωρίζει ο εν λόγω κληρικός, όπως θέλω να πιστεύω και Σεις προσωπικά, ότι σχετικά με το ζήτημα του Αγίου Φωτός έχουν κατά καιρούς γραφεί αξιολογότατες ιστορικο-θεολογικές αλλά και ειδικές εργαστηριακές επιστημονικές μελέτες, οι οποίες αποδεικνύουν τον θαυματουργικό τρόπο της εμφανίσεώς του κατά την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου.
                           Επίσης, Παναγιώτατε, επιτρέψατέ μου να Σας εκφράσω τη βαθύτατη λύπη και την έκπληξη που μου προκάλεσε το γεγονός ότι, επικειμένης της ετησίας τακτικής Συνελεύσεως της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά τον Οκτώβριο του παρελθόντος έτους, διά σεπτού  Γράμματος Υμών πρός τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ.κ. Ιερώνυμο, διαπομπεύσατε το ταπεινό όνομά μου, εφιστώντας την προσοχή του Αρχιεπισκόπου μας, «ίνα προφυλάξη το ιερόν Σώμα της Ιεραρχίας από τις ακραίες φωνές των Ιεραρχών Καλαβρύτων και Πειραιώς…». Σας ερωτώ μετά παρρησίας: Γιατί αυτή η διαπόμπευση, Παναγιώτατε, ενός γηραιού πλέον Μητροπολίτου, συγχρόνως δε και εν Χριστώ Αδελφού Σας; Γιατί τόση υπεροψία; Γιατί τόση σκληροκαρδία; Δεν θα ήτο περισσότερο πνευματικός τρόπος, εάν γράφατε ένα πατρικό Γράμμα προς την ελαχιστότητά μου, συνιστώντες σύνεση και προσοχή;Αφήνω βέβαια κατά μέρος το γεγονός, ότι η ενέργειά Σας αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως υπέρβαση των ορίων της κανονικής δικαιοδοσίας Σας ή και ως απόπειρα ασκήσεως ενός είδους πρωτείου εξουσίας προς μια Αδελφή Εκκλησία, έστω και αν η σχετική φράση έχει διατυπωθεί με το «μετριοπαθές» ύφος της φιλικής υποδείξεως…
Άρα Υμείς, Παναγιώτατε, καταλύσατε την ευγένεια και τον αλληλοσεβασμό ως τρόπον επικοινωνίας, η δε ελαχιστότης μου έλαβε την αφορμή να επικαλείται πλέον το ισότιμο των Αρχιερέων! Ως Πατριάρχης έχετε Προβάδισμα Τιμής και ουχί Αξίας ή Εξουσίας!      

         Τέλος, αντλώ το θάρρος από την πολυχρόνιο θητεία μου στη Μητέρα Εκκλησία.
Κατά την ευδοκία του Αρχιποίμενος Χριστού, αμφότεροι εδέχθημεν το χάρισμα της Ιερωσύνης κατά τον αυτό χρόνο! Ήταν το έτος 1961, όταν αμφότεροι χειροτονηθήκαμε Διάκονοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας!
Ακολούθως, Υμείς κατά το έτος 1973 χειροτονηθήκατε Μητροπολίτης Φιλαδελφείας, ακολούθησε δε και η ελαχιστότης μου! Κατά το έτος 1976 χειροτονήθηκα Μητροπολίτης Ταλαντίου. Συνεπώς και η πορεία μας στη Μητέρα Εκκλησία υπήρξε παράλληλη! Αντλώ, λοιπόν, και εκ του προσθέτου τούτου λόγου, το δικαίωμα να εκφράζω ελεύθερα τη γνώμη μου, όταν αυτό επιβάλλει το συμφέρον της Εκκλησίας. Παρακαλώ, να μου συγχωρήσετε την παρρησία.
Έπειτα από τα παραπάνω προ-εισαγωγικά και επεξηγηματικά, ας έλθουμε στο κυρίως θέμα μας.
Θα ήθελα να Σας τονίσω, ότι εκεί κάτω στα άγια χώματα της Ιερουσαλήμ η Θεία Πρόνοια, για μία ακόμη φορά εφέτος, αποδοκίμασε πανηγυρικά την περί «Εκκλησιών» Απόφαση της Συνόδου της Κρήτης. Το Άγιο Πνεύμα, επαναλαμβάνω, για μία ακόμη φορά, έδειξε και απέδειξε ότι «η Εκκλησία» είναι Μία και αυτή είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία!Εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα κάθε χρόνο το Άγιο Πνεύμα βροντοφωνεί και αποδοκιμάζει τόσο τους Παπικούς, όσο και τους Προτεστάντες! Δεν τους δέχεται! Δεν τους αναγνωρίζει! Γι’ αυτό και δεν τους παρέχει τη θεία ευλογία της αφής του Αγίου Φωτός!
Έπειτα από αυτά τα προκαταρκτικά, ας έλθουμε στο θέμα μας.
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ:
Προκειμένου να κατανοήσετε τις ανησυχίες μου, παρακαλώ επιτρέψατέ μου να αναφερθώ στο σεπτό πρόσωπό Σας και δη και σε όσα εισαγωγικά  αναγράφονται στο Βιογραφικό Σας σημείωμα, όπως αυτό καταχωρίζεται στο Ημερολόγιο του Πατριαρχείου μας, όχι δε του Πατριαρχείου Σας: Ιδού το απόσπαμα:
«...Μετά την εκλογήν Του ως Οικουμενικού Πατριάρχου προσεπάθησε να ενισχύση την πανορθόδοξον ενότητα και συνεργασίαν διά της συγκλήσεως κατά καιρούς Συνάξεων των Ορθοδόξων Προκαθημένων και διά πολλών επισκέψεών Του προς αυτούς και προσκλήσεώς των εις το Φανάριον. Επίσης προωθεί τον οικουμενικόν διάλογον με τας άλλας Χριστιανικάς Εκκλησίας και Ομολογίας, επισκεπτόμενος τας έδρας αυτών και συμμετέχων εις διαχριστιανικά συνέδρια  και επετειακάς εκδηλώσεις…» (βλ. έτος 2014, σελ. 655).
Προκαταρτικές παρατηρήσεις:
1.       Ο συγγράψας το κείμενο αυτό, οσάκις αναφέρεται στο πρόσωπό Σας, χρησιμοποιεί τα κεφαλαία γράμματα. Οσάκις όμως αναφέρεται στους Προκαθημένους των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών χρησιμοποιεί τα πεζά γράμματα! (Σημειώνονται με ερυθρά γράμματα). Γιατί αυτή η διαφορά; Γιατί αυτή η υπεροψία; Δεν θα έπρεπε και οι λέξεις «Αυτούς» και «Των», αφού αναφέρονται στους προκαθημένους των αδελφών ορθοδόξων Εκκλησιών -Πατριάρχες και Αρχιεπισκόπους-, να γράφωνται με κεφαλαία τα αρχικά;
2.  Το κυριώτερο: Στο παραπάνω κείμενο, ως συστατικό της προσωπικότητός Σας και της θητείας Σας ως Οικουμενικού Πατριάρχου αναφέρεται η προσπάθεια για την ενίσχυση της πανορθοδόξου ενότητος, την οποίαν όμως, δυστυχώς, ΔΕΝ ΚΑΤΩΡΘΩΣΑΤΕ! Δεν κατωρθώσατε, καθ’ όσον στην περιώνυ­μη πλέον «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» του Κολυμπαρίου της Κρήτης κατεδείχθη περιτράνως ακριβώς το αντίθετο, δηλ. η πολυδιάσπαση της Ορθοδόξου Εκκλησίας και η αναστάτωση του Χριστεπωνύμου Πληρώματος! Ένα νέο σχίσμα ευρίσκεται πλέον σε εξέλιξη και -δυστυχώς- αυτό θα είναι το χαρακτη­ριστικό της Πατριαρχικής Σας θητείας!
3.       Και τώρα η κορωνίς: Στο παραπάνω κείμενο ως συστατικό της προσωπικότητός Σας ως Οικουμενικού Πατριάρχου αναφέρεται η προώθηση του οικουμενικού διαλόγου «με τας άλλας Χριστιανικάς Εκκλησίας  και Ομολογίας». Άρα ενώπιόν μας έχουμε «όπερ έδει δείξαι»! Πολύ προ της κατακριθείσης Συνόδου της Κρήτης, Υμείς, Παναγιώτατε, είχατε αναγνωρίσει τις άλλες Χριστιανικές Ομολογίες, δηλ. τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Προτεστάντες ως «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ»!
Διερωτώμεθα, όμως, υπάρχουν άραγε πολλές ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ; Τότε γιατί στο Σύμβολο της Πίστεως ομολογούμε «Μίαν Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν»; Δεν είναι αυτό εκκλησιολογική αντίφαση, αν όχι και σοβαρή δογματική παρεκτροπή; Ποιά είναι, τότε, η θεολογική έννοια και το περιεχόμενο των διαλόγων τους οποίους προωθείτε «με τας άλλας Χριστιανικάς Εκκλησίας  και Ομολογίας»; Οι υπάρχουσες και μη εισέτι εξαληφθείσες δογματικές παρεκκλίσεις των τελευταίων -παρά τους επί δεκαετίες διεξαγόμενους διαλόγους- δικαιολογούν άραγε εκκλησιολογικά τον χαρακτηρισμό τους, και μάλιστα υπό μορφήν επισήμου Αποφάσεως μιάς  «Πανορθοδόξου» Συνόδου, ως Εκκλησίες με την ορθόδοξη θεολογική έννοια του όρου;;
ΑΣ ΕΛΘΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Παναγιώτατε,
Οι ημέρες του αγίου Πάσχα, τις οποίες εορτάζουμε, κατέδειξαν τη λανθασμένη απόφαση της μη «Αγίας» και μη «Μεγάλης» Συνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης. Εκεί, κατά τον μήνα Ιούνιο του έτους  2016, η Ορθοδοξία υπέστη βαρύτατο πλήγμα. Υπό την Υμετέραν προεδρείαν και επιστασίαν, ως γνωστόν, η Σύνοδος αναγνώρισε ως ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Προτεστάντες! Έτσι σήμερα πλέον, όσοι Σας ακολουθούν, ομολογούν και αναγνωρίζουν ότι έχουμε τρείς Εκκλησίες, την Ορθόδοξη, τη Ρωμαιοκαθολική και την Προτεσταντική!
Και όμως στο Σύμβολο της Πίστεως, ας το επαναλάβω, ομολογούμεν πίστιν εις την «Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν»!
Βαθυσεβάστως, όθεν, τολμώ να Σας ερωτήσω: Αναγνωρί­ζετε, λοιπόν, ως Αγίαν και Αποστολικήν Εκκλησίαν την Παπικήν και την Προτεσταντικήν; Ώστε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, η οποία θεωρείται ως γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας του Χριστού, ο Χριστός μας συνέστησε τρείς Εκκλησίες; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΜΙΑ ΤΟΙΑΥΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ; Λησμονείτε, ότι το Σχίσμα του 1054 επήλθε αρχικά και ολοκληρώθηκε στη συνέχεια από τις αιρετικές διδασκαλίες των Παπικών; Υπάρχει κάτι μεταγενέστερο, που άλλαξε τις παπικές θεωρίες; Μήπως αποκήρυξαν το περίφημο Filioque; Μήπως παραιτήθηκε ο πάπας από τη διεκδίκηση του πρωτείου εξουσίας του εφ’ όλης της Εκκλησίας; Υπάρχει κάποια μεταμέλεια εκ μέρους των;Ασφαλώς όχι! Ακόμη περισσότερο, το παγκοσμίως μοναδικό, όσο και εκκλησιολογικά αδιανόητο μόρφωμα της τριπλής αλληλοπεριχωρήσεως και ενσωματώσεως στο πρόσωπο του πάπα, της ρωμαιοκαθολικής «Εκκλησίας», της αποκαλούμενης «Αγίας Έδρας» και του κράτους του Βατικανού, πώς μπορεί να το δικαιολογήσει η Απόφαση της Συνόδου της Κρήτης; Μέσα σ’ αυτό το περίεργο θεοκρατικό συνοθύλευμα, πού ευρίσκει θεολογικό έρεισμα η ιδιότητα της Εκκλησίας, όπως αυτή κατανοείται και βιώνεται στην Αγία Ορθόδοξο Εκκλησία μας;
Άλλο πράγμα είναι, Παναγιώτατε, η επικοινωνία, ακόμη και η συνεργασία, μετά των Ρωμαιοκαθολικών και των άλλων χριστιανικών Ομολογιών σε θέματα κοινωνικού χαρακτήρος και άλλο οι εκπτώσεις σε θέματα της αμωμήτου ημών Πίστεως!
Ώστε, λοιπόν, τώρα μόλις γίνεται κατανοητό το Υμέτερο σχέδιο, όπως εκτίθεται στο βιογραφικό Σας Σημείωμα.
«…Μετά την εκλογήν Του ως Οικουμενικού Πατριάρχου… προωθεί τον οικουμενικόν διάλογον με τας άλλας Χριστια­νικάς Εκκλησίας  και Ομολογίας»!
Επιτρέψατε, λοιπόν Παναγιώτατε, σε εμέ τον ευτελή, τον μικρό, τον άσημο, τον αμαρτωλό και τρισάθλιο, πλην όμως και ελάχιστο, αλλά συγχρόνως και ισότιμο εν Χριστώ Αδελφό Σας, ου μην αλλά και εις άλλους εισέτι πιστούς δούλους του Αναστάντος Χριστού, να Σας πληροφορήσουμε, ότι όσον εξαρτάται από ημάς δεν θα ανεχθούμε μια τέτοια εκκλησιολογική εκτροπή. Διότι το «ουκ αρνησόμεθά Σε, φίλη Ορθοδοξία» ηχεί ζωηρώς στα αυτιά μας!
«Ουκ αρνησόμεθά σε φίλη Ορθοδοξια, ου ψευσόμεθά σε πατροπαράδοτον σέβας… Εν σοι εγεννήθημεν, εν σοι ζώμεν, εν σοι και κοιμηθησόμεθα. Ει δε και καλέσει καιρός και μυριάκις υπέρ σου τεθνηξόμεθα» (Μοναχός Ιωσήφ Βρυέννιος  1350-1431. Βλ. «Μελέτη της περί των Κυπρίων…», Τα ευρε­θέντα Ασκητικά, Τόμ. Β΄, σελ. 28, Έκδοση Βασ. Ρηγοπούλου). 
Ενδεχομένως θα με ερωτήσετε: πόθεν αντλώ τη δύναμή μου; Με παρρησία, λοιπόν, επαναλαμβάνων τα ίδια διά πολλοστήν φοράν, Σας απαντώ: Από όσα για μία ακόμη φορά συνετελέσθησαν στον Πανάγιο Τάφο το Μέγα Σάββατο, στις 15 Απριλίου 2017. Ήτοι από το θαύμα της αφής και παροχής του Αγίου Φωτός μόνο στον Ορθόδοξο Πατριάρχη των Ιεροσολύμων! Αυτό το θαύμα, το οποίο ζήσαμε για μία ακόμη φορά, δίδει την αποστομωτική απάντηση στην πρωτοφανή για την Ορθοδοξία Απόφαση του Κολυμπαρίου της Κρήτης, την οποία Υμείς με φανατισμό υποστηρίζετε! Και με τον οφειλόμενο σεβασμό Σας ερωτώ: Εάν οι Παπικοί είναι Εκκλησία, τότε γιατί το «Άγιο Φως της Αναστάσεως» δεν προς-φέρεται και σ’ αυτούς;
Επειδή μάλιστα και κάποιοι άθεοι και ανιστόρητοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έθιξαν πολύ πρόσφατα το ζήτημα, για την ενημέρωση των πιστών που θα αναγνώσουν τις γραμμές αυτές, ζητώ την επιείκειά Σας για να τους παρουσιάσω μερικές καταπληκτικές και ατράνταχτες μαρτυρίες και αποδείξεις.
«Διηγείται ένας αυτόπτης Λατίνος μάρτυρας, ο Πουλχέριος, αυτός που μετά από αυτά έγινε Πατριάρχης, ότι κατά το έτος εκείνο (δηλ. το 1101 μ.Χ.) καθόλου δεν εμφανίζονταν το άγιο Φως παρ΄ όλες τις λιτανείες που τελέσθηκαν, κατά τις οποίες ψαλλόταν το «Κύριε ελέησον» από όλους που συμμετείχαν στις λιτανείες (σημ. από όλους μαζί Ορθοδόξους και Παπικούς-Λατίνους). Καταληφθή­καμε από μεγάλη λύπη και θλίψη. Πόσες ανακραυγές προς τον Κύριο! Πόσοι στεναγμοί, πόσοι οδυρμοί! Γιατί με οδυρμούς όλοι ψάλλαμε «Κύριε ελέησον», για να ζητήσουμε με τις ψαλμωδίες το έλεος του Κυρίου, όμως, αν και Τον ικετεύαμε, καθόλου δεν λαμβάναμε το ζητούμενο. Και ήδη ήρθε η εσπέρα και η ημέρα έληξε και επειδή σκεφτήκαμε ότι εξ’ αιτίας των αμαρτιών μας συνέβη ό,τι δεν συνέβη τα άλλα χρόνια, ο καθένας μας αποφάσισε ενδόμυχα να διορθωθεί σε όσα αμάρτησε προς τον Θεό. Το άγιο Φως δεν φάνηκε ούτε κατά το πρωί του Πάσχα! Ο Βασιλιάς Βαλδουίνος, απελπισμένος, προσευχόταν μπροστά στον άγιο Τάφο, ο δε λατινικός κλήρος βρέθηκε σε πολύ δυσάρεστη θέση, αγνοώντας αν έπρεπε να τελέσει ή όχι την εορτή του Πάσχα, χωρίς το άγιο Φως. Καθώς, λοιπόν, οι Λατίνοι βρίσκονταν σε τέτοια αγωνιώδη κατάσταση, αποφάσισαν να βγουν από τον Ναό της Αναστάσεως. Οι Έλληνες όμως, που απέμειναν μέσα, έκαναν θερμότερες προσευχές..., λιτάνευσαν, ικέτευσαν τον Θεό και το άγιο Φως εμφανίστηκε, πλημμυρίζοντας όλον τον Ναό. Με αλαλαγμούς έτρεξαν οι Λατίνοι να πάρουν το Φως από τους Έλληνες.
Και επαναλαμβάνουμε, ότι το επεισόδιο αυτό το διηγείται αυτόπτης Λατίνος, και όπως κι αν θελήσει κανείς να το εξηγήσει, είναι αναντίρρητο ότι οι Έλληνες που ταπεινώθηκαν και περιφρονήθηκαν από τους σταυροφόρους εξυψώθηκαν με αυτό. Και από τότε η τελετή του αγίου Φωτός παρέμεινε ως καθαρή ελληνική τελετή, ακόμα και κατά την περίοδο των σταυροφόρων».
(ΣΗΜ. Η μαρτυρία είναι από το βιβλίο του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, Ιστορία της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, σελ. 426-427. Απόδοση στην Νεοελληνική για την Ι. Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου - Τέζας Γεώργιος, Φιλόλογος. Βλ. και J. Mischaud, Histoire des Croisades, Paris 1856, τομ. 1, σελ. 291).
ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ
ΑΠΟΔΕΙΞΗ   ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ
«Ξαφνικά η κολώνα σχίστηκε και βγήκε το Άγιο Φως»! Συγκλονίζει η μαρτυρία του Αγαρηνού Εμίρη.
Μόνο ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης έχει το προνόμιο και την εξουσία να βγάζει το Άγιο Φως. Κατά καιρούς έχουν γίνει απόπειρες και από άλλα δόγματα να βγάλουν το Άγιο Φως αλλά αυτό στάθηκε αδύνατον.
Για παράδειγμα το 1580 μ.Χ., σύμφωνα πάντα με αξιόπιστες ιστορικές κατα­γραφές, οι Αρμένιοι δωροδόκησαν τον σουλτάνο Μουράτ τον Γ΄ για να τους δώσει την άδεια να εισέλθουν στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως και να βγάλουν αυτοί από τον Πανάγιο Τάφο το Άγιο Φως. Πράγματι, ο σουλτάνος τους έδωσε την άδεια και οι Αρμένιοι μπήκαν μέσα στον Ναό και τον κλείδωσαν. Γεμάτος απελπισία ο Ορθόδοξος Πατριάρχης, όταν είδε τους Αρμένιους να βρίσκονται μέσα στον Πανάγιο Τάφο, γονάτισε έξω στην είσοδο του Ναού κοντά σε μία από τις κολόνες. Ξαφνικά η κολόνα σχίστηκε και βγήκε το Άγιο Φως ανάβοντας τις λαμπάδες του Πατριάρχη. Η κολώνα αυτή, ραγισμένη μέχρι σήμερα, δείχνει την αλήθεια τής Ορθοδοξίας!
Ο Αγαρηνός Εμίρης παρακολουθούσε από τον μιναρέ του τζαμιού, που βρίσκονταν απέναντι από τον Ναό. Μόλις είδε τα γεγονότα, φώναξε:«Μεγάλη η πίστη των Χριστιανών! 'Ενας είναι ο αληθινός Θεός, ο Θεός των Χριστιανών. Πιστεύω στον Αναστάντα εκ νεκρών Χριστό. Τον προσκυνώ ως Θεό μου».
Μετά από αυτή την ομολογία του πήδησε από τον μιναρέ, ή κατά μία άλλη πιο πιθανή εκδοχή, μαινόμενο πλήθος μουσουλμάνων ανέβηκαν και τον γκρέμισαν από τον μιναρέ. Κατά την πτώση του όμως δεν έπαθε τίποτα. Τότε οι μουσουλμάνοι τον έπιασαν και τον αποκεφάλισαν. Το άγιο λείψανό του φυλάσσεται μέχρι και σήμερα στην Ιερά Μονή της Μεγάλης Παναγίας των Ιεροσολύμων, όπως αναφέρει το orthodox-world.
Το Άγιο Φως συμβολίζει αλλά και υπενθυμίζει με θαυματουργικό τρόπο την Ανάσταση του Χριστού. Είναι ένα θεόσταλτο θαύμα δια μέσου των αιώνων από το Φως του κόσμου, που είναι ο Χριστός, για τον κόσμο. (Πηγή: http://www.kontranews.gr)
 Παναγιώτατε,
Σας σέβομαι και Σας αγαπώ! Σας αγαπώ και Σας σέβομαι! Γι’ αυτό και Σας παρακαλώ με ταπείνωση: ΜΗ επιμένετε στην αιρετική και βλάσφημη διδασκαλία, ότι τόσον οι Παπικοί, όσο και οι Προτεστάντες αποτελούν «ΕΚΚΛΗΣΙΑ»! Απλώς είναι κλαδιά, τα οποία κάποτε αποκόπηκαν από το δένδρο, που λέγεται «Εκκλησία»! Ώστε, Εκκλησία σήμερα είναι ΜΟΝΟΝ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ!
Ο Ουρανός διά του υπερφυσικού θαύματος της αφής, δηλ. της αχειροποιήτου αναβλύσεως του Αγίου Φωτός κατά την εορτή του Πάσχα μόνο στον Ορθόδοξο Πατριάρχη των Ιεροσολύμων επί τόσους και τόσους αιώνες, έχει δώσει την απάντηση! Οι Παπικοί και οι Προτεστάντες είναι βεβαίως χριστιανικές Κοινότητες ή Ομολογίες, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, με τη δογματική και την εκκλησιολογική έννοια του όρου. Αυτό τεκμαίρεται τόσο από το Σύμβολο της Πίστεως, το οποίο οι Παπικοί έχουν δυστυχώς αλλοιώσει με την προσθήκη του Filioque, όσο και το ιστορικά τεκμηριωμένο θαύμα της εμφανίσεως του Αγίου Φωτός μόνο στον Ορθόδοξο Πατριάρχη της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ.
Λυπούμαι βαθύτατα, διότι επέλεξα αυτόν τον τρόπο της μεθ’ Υμών επικοινωνίας! Επί μήνες τώρα παρακολουθώ, μετά βαθυτάτης δε θλίψεως και εν σιωπή, τα εν Ελλάδι θλιβερά γεγο­νότα της διενέξεως μεταξύ Κληρικών και του Ποιμενάρχου των, τα περί διακοπής της μνημονεύσεως του ονόματος του οικείου Επισκόπου των ή και του Υμετέρου Ονόματος, κ.λπ. Πιεζόμε­νος, λοιπόν, από τη φωνή της συνειδήσεώς μου, αποφάσισα να λάβω θέση και να ξεκαθαρίσω τα πράγματα κατά την ημετέ­ραν ταπεινήν άποψιν. Οδηγός μου είναι τα λόγια του Ιερού Χρυσοστόμου: «Τα δημοσίως λεγόμενα και πραττόμενα δη­μοσίως να ελέγχωνται».
Αλλά και ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μας συμβουλεύει: «Αν ο προεστώς σου είναι σφαλερός εις την πολιτείαν και τα έργα του, μη τον περιεργάζεσαι. Αν όμως είναι σφαλερός κατά την πίστιν, φεύγε και παραίτησέ τον, όχι μόνο αν είναι άνθρωπος, αλλά κάν άγγελος είναι από τον ουρανόν» (Άγ. Νικόδημος Αγιορείτης, Περί συνεχούς Μεταλήψεως, σ. 175).
Τέλος και ο Μ. Βασίλειος μας συμβουλεύει: «Πρέπει να δείχνουμε για την Αλήθεια θάρρος, ακόμη κι αν σκανδαλί­ζωνται μερικοί». (Περισσότερα: https://xristianorthodxipisti.blogspot.gr/2013/05/blogpost_27.html).   
Παναγιώτατε,
Εθεώρησα χρέος μου να Σας εκθέσω δημοσίως τις παρα­πάνω σκέψεις μου, βαθυσεβάστως δε να Σας παρακαλέσω:
1.       Να επανεξετάσετε δίχως περαιτέρω αναβολήν τη σχετι­κή Απόφαση της Κρήτης, άλλως με σταθερή πορεία οδηγού­μεθα σε νέο Σχίσμα εντός των κόλπων της Ορθοδοξίας μας.
2.   Να παύσετε αμέσως τις διώξεις των διατυπωσάντων αντιρρήσεις Κληρικών, Μοναχών και Πιστών τέκνων της Εκ­κλησίας μας (βλ. και την περίπτωση των 100 Μοναχών και Ασκητών του Αγ. Όρους), και
3. Να δώσετε οδηγίες στους Προκαθημένους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, στους Αρχιερείς του κλίματος των λεγομένων Νέων Χωρών κλπ., ώστε να προετοιμάζωνται για μια νέα, πραγματικά δε Αγία και Μεγάλη, Σύνοδο των Μακαριωτάτων Προκαθημένων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκ­κλησιών, ενώπιον της Οποίας θα τεθεί για επανεξέταση εκ νέου το ζήτημα «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» και «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ»!
4.       Εν κατακλείδι Σας πληροφορώ, ότι η σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά την τακτική Συνέλευση Αυτής (Μάϊος 2016) ασχολήθηκε με το ζήτημα εκτενώς, αποφάνθηκε δε, ότι τόσον οι Παπικοί, όσον και οι Δια-μαρτυρόμενοι ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ»! Απλώς εντάσσονται στις «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ»!
5.       Δυστυχώς η για τη Σύνοδο της Κρήτης ορισθείσα Αντι­προσωπεία της Εκκλησίας μας ΥΠΕΡΕΒΗ τα όρια της δοθείσης εξουσιοδοτήσεως, «γυμνή τη κεφαλή» δε καταφρόνησε και καταπάτησε την Απόφαση της Ολομελείας του Σώματος.
        Ταύτα μετά βαθυτάτου μεν σεβασμού, αλλ’ εν ταυτώ και της εν Χριστώ παρρησίας, εθεώρησα χρέος μου να εκθέσω προς Υμάς, επί δε τούτοις διατελώ
Ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Αίγιον, 25.04.2017

24 σχόλια:

  1. Δυστυχώς, ο Σεβασμιώτατος, ενώ έχει δίκαιο για την Μη αγία και ΜΗ Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, έχει άδικο, ως προς την αφή του αγίου Φωτός. Έτσι, έρχεται σε σύγκρουση με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το οποίον αναγνωρίζει, ότι ο Πατριάρχης παίρνει το Φως από την ακοίμητη κανδήλα, που βρίσκεται επί του Παναγίου Τάφου, μετά από σύντομη τελετή. Προς τούτο συμφωνεί και ο π. Γ. Μεταλληνός στο έργο του "Φωτομαχικά-Αντιφωτομαχικά".
    Μπορεί βέβαια το άγιον Φως να μη δίνεται στους Παπικούς και Προτεστάντες, αλλά δίδεται πρωτίστως στου Αρμένιους Μονοφυσίτες, οι οποίοι δεν ανήκουν στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ, αλλά είναι αιρετικοί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οταν ένας ολόκληρος λαός ισχυρίζεται ότι το Αγιο Φώς είναι θεόσταλτο, ποιός είσαι εσύ που λές τα δικά σου;
    Ξερουμε, εκτός απί τους πιστούς υπάρχουν καί οι άπιστοι. Δικαίωμα σας κύριε να προτιμάτε το δεύτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι αυτός που είμαι, πιστό μέλος της Εκκλησίας του Χριστού, αλλά δεν ανέχομαι να με κοροϊδεύον.
      Εκτός των άλλων φαίνεται, ότι διαφωνείτε και με το Πατριαρχείο, που άλλα λέγει.
      Διαβάστε την ιστοσελίδα του Πατριαρχείου, όπου εκεί αναφέρει την αναλυτική περιγραφή της συγχρόνου αφής του αγίου Φωτός.
      Δεν έχει σημασία τι λένε οι πιστοί, σημασία έχει τι λέει το Πατριαρχείο.
      Εκτός και εάν το Πατριαρχείο ψεύδεται και άλλα λέει και άλλα γίνονται.

      Διαγραφή
    2. Μάλλον παρερμηνεύετε όσα γράφει το πατριαρχείο. Είστε διαστρεβλωτής της αληθείας. Ντροπή σας.Είστε βαλτός.

      Διαγραφή
    3. Μπορείς να μας δωσεις την διεύθυνση της σελιδας;
      η ενα link

      Διαγραφή
    4. Το Πατριαρχείο τα λέει πολύ ξεκάθαρα. Εσείς δεν θέλετε να τα καταλάβετε.
      Η ιστοσελίδα του Πατριαρχείου είναι:
      www.jerusalem-patriarchate.info/gr/agion_fos.htm
      Λεπτομερής περιγραφή της συγχρόνου τελετής του Αγίου Φωτός.

      Ν.Κ.

      Διαγραφή
    5. Έχετε δει πουθενά εικονογραφία, για την εξ ουρανού αποστολή του αγίου φωτός;
      Έχετε ακούσει ποτέ υμνολογία, για την εξ ουρανού αποστολή του αγίου φωτός;
      ΠΟΤΕ, γιατί δεν υπάρχουν.
      Για ένα τέτοιο θαύμα και να μην υπάρχει εικονογραφία και υμνολογία;
      ΔΕΝ σας προβληματίζει αυτό;

      Ν.Κ.

      Διαγραφή
    6. Πρὸς ἐπίῤῥωσιν τῶν γραφομένων ὑπὸ τοῦ Ν.Κ.

      Κείμενο ἀπὸ συνέντευξι τοῦ ἀρχιδιακόνου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων π. Χαραλάμπους (Κατενίδη) ἐν ἔτει 1965 ἡ ὁποία εἶναι ἀνηρτημένη ἠχητικῶς στὸ διαδίκτυο.

      "Θὰ σᾶς κάνω ἐν ὀλίγοις μιὰ περίληψι τῆς τελετῆς, τῆς ὁνομαζομένης «τελετῆς τῆς ἀφῆς τοῦ ἁγίου φωτός», λοιπόν: Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ μετὰ τὴν περιφορὰν τοῦ ἐπιταφίου γύρω τοῦ παναγίου Τάφου, ὁ Πατριάρχης ἐφ’ὅσον τοποθετήσῃ τὸν ἐπιτάφιον ἐπὶ τοῦ παναγίου Τάφου, σβήνουν ὅλα τὰ κανδήλια τὰ ἐντὸς καὶ ἐκτός τοῦ Τάφου. Πρὶν ἢ σφραγιστῆ ὁ Τάφος, διότι σφραγίζεται μὲ κορδέλες τὶς ὁποῖες σφραγίζει μὲ βουλοκέρι κατόπιν ὁ διοικητὴς, κατόπιν ὁ διοικητὴς τῶν Ἱεροσολύμων, ὁ σκευοφύλαξ τοῦ παναγίου Τάφου προσκομίζει ἀπὸ τὸ σκευοφυλάκιον εἰδικὸ κανδήλιον, εἰδικὴ κανδήλα, ἀναμμένη κανδήλα, ἡ ὁποία τοποθετεῖται ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου ἐφ’ ὅσον ἔχουν προηγουμένως σβησθῇ ὅλαι αἱ ἄλλαι κανδῆλαι, τοποθετεῖται ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου ἡ ἀναμμένη κανδήλα, ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου, ἡ ὁποία εἶναι περικεκαλυμμένη μὲ ἀργυροῦν κάλυμμα ὅπως ἀκριβῶς τὸ ἅγιο δισκοπότηρο. Ἡ κανδήλα ἔχει κάλυμμα ἀργυροῦν. Αὐτὴ ἡ κανδήλα μένει στὸν πανάγιον Τάφον μέσα μέχρι τὸ πρωῒ στὶς δέκα τοῦ Σαββάτου. Τὸ πρωῒ στὶς δέκα τοῦ Σαββάτου, ἐφ’ὅσον γίνῃ ἡ λιτανεία πέριξ τοῦ ἁγίου Τάφου ψάλλοντες τὸ «φῶς ἱλαρόν», ἀνοίγονται οἱ πύλες τοῦ παναγίου Τάφου, εἰσέρχεται ὁ λαὸς εἰς τὴν ἐκκλησία τοῦ παναγίου Τάφου. Τὸ κουβούκλιον τοῦ παναγίου Τάφου μένει πάντοτε σφραγισμένο, μὲ τὴν κανδήλα συνεχιζομένη βέβαια νὰ ἀνάβῃ, ἡ κανδήλα, ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου, ἔχει ὀπές, γλῶσσες (γιὰ τὸ ὀξυγόνο), μάλιστα, λοιπόν ἀνάβει τὸ κανδήλι, δέκα ἡ ὥρα, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δεκάτην πρωϊνήν, ἀνοίγουν τὴν πύλην τοῦ Τάφου μέσα, εἰσέρχεται ὁ Πατριάρχης, εφ’ὅσον τυπικῶς, φαινομενικῶς ἔτσι ἀφαιρεῖ τὰ ἀρχιερατικά ἐνδύματα καὶ μένει ἁπλῶς μόνον μὲ τὸ στιχάριον. Εἰσέρχεται ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου καὶ μετὰ ἀπὸ μία σχετική, ὅπως λέγουν, προσευχή, βγάζει τὸ ἅγιο φῶς. Αὐτὴ εἶναι ὅλη ἡ διαδικασία, τέλος πάντων πώς νὰ τὴν ὀνομάσουμε, τὸ δῆθεν μυστήριο, εφ’ὅσον δὲν εἶναι μυστήριον. Δὲν εἶναι μυστήριον διότι ἔχει ἤδη προηγηθῇ ἡ προεργασία αὐτή καὶ εἶναι καὶ φανερό, φῶς φανάρι. … Γενομένης συζητήσεως κάποτε, εντός τῆς Συνόδου τοῦ πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, μερικοὶ δῆθεν θεοσεβούμενοι θεοφοβούμενοι κληρικοί, καὶ Συνοδικοί, διότι ὅπως ξέρετε ἡ Σύνοδος τοῦ πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ ἀρχιμανδρῖτας, ὄχι μόνο ἀρχιερεῖς, ἐπιβάλλεται νὰ ἔχῃ ὁπωσδήποτε μέσα ἑννέα ἀρχιμανδρῖτες. Μεταξὺ αὐτῶν ἦτο καὶ ὁ Σκευοφύλαξ τοῦ παναγίου Τάφου, ὁ μακαρίτης, Κυριακὸς λεγότανε, Σάμιος, καταγωγή, εἶχε τὴν ἀπαίτησι στὰ προγράμματα τῶν ἱεροτελεστιῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ἐκεῖ ποὺ γράφουν: «Τελετὴ τοῦ ἁγίου φωτός» εἶχε τὴν ἀπαίτησι νὰ γράψουν «Ἡ Τελετὴ τοῦ Μυστηρίου τοῦ Ἁγίου Φωτός», ἤθελαν νᾶ τὸ κάμουν «μυστήριο», ἀλλὰ εὺτυχῶς ποὺ ὑπάρχει κάποιος ἐκεῖ πέρα, ὁ ὁποῖος πολὺ, λίγο, διαφέρει ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀλλὰ λόγῳ τοῦ σχήματος δὲν μπορεῖ νὰ ἐξωτερικευθῇ κι’ αὐτός, νὰ τὰ πῇ φανερὰ δηλαδὴ κι’αὐτός, καὶ λέγει ὄχι κύριοι, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν, διότι δὲν εἶναι μυστήριον. Καὶ αὐτός, αὐτὸ τὸ πρόσωπον, εἶναι ὁ Κυριακουπόλεως Ἀριστόβουλος, (Ἀριστείδης) Μουσικίδης ἐννοεῖται, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι, κύριοι, δὲν εἶναι μυστήριον, δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ὀνομάσουμε μυστήριον διότι ὁ κόσμος μᾶς βλέπει, μᾶς ἔχει πάρει πιὰ χαμπάρι! Ἐκτὸς τὰ ὅλα τὰ ὅσα ἔχουν δῇ τὰ μάτια τους, βλέπουν καὶ αὐτό, τὸ συγκεκριμένον ἂς ποῦμε, βλέπουν ὅτι ὁ Σκευοφύλαξ τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ τὸ βράδυ φέρνει τὸ κανδῆλι μέσα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ὀνομάσουμε μυστήριον; Καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ φέρῃ βλέπετε κρυφά, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ ἀντιληπτό, ἀλλὰ τὸ φέρνει μπροστὰ σὲ χιλιάδες προσκυνητάς"...

      Διαγραφή
    7. Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Τσέτης (ΤΟ ΒΗΜΑ 21/4/2006). Κείμενο το οποίο και συνετάραξε τον σεβ. Αμβρόσιο, λόγω της ως του Σαύλου καλοπροαίρετης ευπιστίας του.

      "Υπάρχει, αιώνες τώρα, διάχυτη η πεποίθηση στον ευσεβή μεν, αλλά θεολογικά και λειτουργικά απαίδευτο ορθόδοξο πιστό, που ψάχνει για «θαύματα» προκειμένου να πληρώσει το πνευματικό του κενό, ότι κατά την τελετή της αφής το άγιον φως κατέρχεται θαυματουργικά «ουρανόθεν» για να ανάψει την λαμπάδα του πατριάρχου…Η ευχή την οποία αναπέμπει ο πατριάρχης προ της αφής μέσα στο «ιερό κουβούκλιο» είναι σαφέστατη και δεν επιδέχεται καμμιά παρερμηνεία. Ο πατριάρχης δεν προσεύχεται για την διενέργεια θαύματος.
      Απλώς «αναμιμνήσκεται» της θυσίας και της τριημέρου αναστάσεως του Χριστού και απευθυνόμενος σ’ Αυτόν λέγει: «εκ του επί τούτον τον φωτοφόρον σου Τάφον εκκαιομένου φωτός ευλαβώς λαμβάνοντες, διαδιδόαμεν τοις πιστεύουσιν εις σε το αληθινόν φως, και δεόμεθά σου όπως αναδείξης αυτό αγιασμού δώρον…» Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι ο πατριάρχης ανάβει την λαμπάδα του από την ακοίμητη κανδήλα που βρίσκεται επάνω στον πανάγιο τάφο"

      Διαγραφή
    8. Μητροπολίτης Πέτρας Κορνήλιος: "Οι ευχές έχουν την δύναμι να αγιάσουν το φυσικό φως, διότι όπως ξέρουμε υπάρχει και το υπερφυσικό φως. Εδώ έχουμε φυσικό φως, αλλά αι ευχαί αι οποίαι αναγινώσκονται υπό του Πατριάρχου ή υπό του αρχιερέως, καθαγιάζουν και το φυσικό φως και επομένως έχει την χάρι του αγίου φωτός".

      Διαγραφή
  3. Μελέτησα μὲ δάκρυα συγκινήσεως καὶ ἀνέλπιστης χαρᾶς τὸ αἰφνίδιο ξέσπασμα τοῦ ἁγίου Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, καὶ μὲ ἐκφράζει (πλὴν ἴσως τῆς ἀπολυτότητός του περὶ τοῦ "ἁγίου φωτός" τὸ ὁποῖο δὲν εἶναι καὶ Δόγμα τῆς Ὀρθοδοξίας), ἀσφαλῶς δὲ ἐν ὅλῳ ἐκφράζει τοὺς πλείστους συνειδητούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

    Ἐμεῖς τέτοιους ποιμένες ποθοῦμε, ὄχι λύκους μὲ δορὰ προβάτων, οὒτε νῆσσας καὶ λαγωοὺς.

    Ὁ Ἅγιος Ἐπίσκοπος, (Α καὶ Ε μὲ κεφαλαῖα), γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ ἀποδεικνύει ὅτι "πιστεύει δι'ὅ καὶ λαλεῖ", καὶ ὅτι κάτω ἀπὸ τὰ ἀρχιερατικὰ ἄμφια φορεῖ ἀνδροπρεπῆ ἐνδυμασία (παντελόνια). Άφοῦ τολμᾶ (ἐκεῖ καταντήσαμε, νὰ ἀπαιτεῖται τόλμη) καὶ διατυπὠνει Όρθοδοξότατες θέσεις για την ψευδοσύνοδο, ὁμολογεί ὅτι πιστεύει εἰς ΜΙΑΝ Ἁγίαν καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν (Ὀρθόδοξον) Ἐκκλησίαν, καὶ ὄχι σὲ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ὅπως ὁμολογοῦν οἱ Κολυμβαρισταί καὶ οἱ Ἐνωτικοί. Τεκμηριώνει μάλιστα πολὺ σωστά, ἁρτίως θεολογικά, σύμφωνα μὲ τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο, δηλαδὴ Ὀρθοδόξως, ὅτι ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι εἶναι ἴσοι μεταξύ τους, καὶ πάντως εἶναι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου οἱ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι τοῦ ποιμνίου τῶν επισκοπῶν τους, στὶς οποῖες, σημειωτέον, (καὶ ἐξ αὐτοῦ δεικνύεται ἡ εὐθύνη των), ἄνευ τῆς ἀδείας των δὲν ἔχει δικαιοδοσία νὰ εξομολογήσῃ και νὰ τελέσῃ ἱερὰ Μυστήρια οὔτε ἄλλος ἐπίσκοπος, οὔτε ἀρχιεπίσκοπος, οὔτε πατριάρχης, ἁπλῶς ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ ὁ πατριάρχης ἀπολαμβάνουν κάποιας ίδιαίτερης τιμῆς ὡς πρόεδροι τῶν ἱερῶν Συνόδων καὶ ὡς συντονιστὲς τῶν ἄλλων ἐπισκόπων, ὡς οἱ ἐπίσκοποι τῶν νῦν ἢ τῶν πάλαι ποτὲ πρωτευουσῶν.

    Σεβασμιώτατε, Σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμά. Μετὰ ἀπὸ τὴν ὑθεύθυνη, ἀντρίκια καὶ Χριστιανικὴ αὐτὴ ἐξήγησι καὶ Ὁμολογία Πίστεώς σας, δίδετε τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ κινηθῆτε ὑπεύθυνα στὸ μέλλον καὶ θὰ πρἀξετε δεὀντως. Τώρα, ἐὰν διανείματε τὸ φυλλάδιον "πρὸς τὸν λαόν" ὅπου ἐξυμνεῖται παραπλανητικῶς ἡ ψευδοσύνοδος, ἂν μνημονεύετε ἢ ὂχι, εἶναι δικὸ σας θέμα τἰ πράττετε καὶ θὰ δοῦμε ἐν τῇ ἐξελίξει τὶ θὰ πράξετε κι'Ἐσεῖς καὶ οἱ ἄλλοι ἐπίσκοποι, ὁ κλῆρος καὶ ὁ λαός καὶ οἱ διαιροῦντες τὴν ΜΙΑΝ Ἐκκλησίαν, οἱ ὁποίοι ἐλπίζουμε νὰ λάβουν ὑπόψι τὴν Ἐπισκοπικὴν Σας νουθεσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Αμβρόσιος δεν ονομάζει πουθενά τους Παπικούς αιρετικούς(σχισματικούς τους ονομάζει).
    Για τον Οικουμενισμό του Βαρθολομαίου ΤΙΠΟΤΑ!Τον θεωρεί αδελφό και Ορθόδοξο.
    Καλά λέει ο Π. Σημάτης ότι είναι πονηρός.
    Γιατί μνημονεύει την αιρετική Σύνοδο των Αθηνών και γιατί δεν διακόπτει την κοινωνία με τον αιρετικό Βαρθολομαίο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αδελφέ 1 Μαϊου 2017 -9:45 μ.μ. αφού ομολογεί ΜΙΑΝ Εκκλησίαν, άρα λέει ότι οι παπικοί δεν είναι εκκλησία. Επίσης δεν δίδει εγκυρότητα στην Μή αγίαν και μή μεγάλην και μή σύνοδον. Τι άλλο θέλεις από επίσκοπο που βάζει το κεφάλι του στον τορβά;

      Διαγραφή
    2. Λέει ότι δεν είναι Εκκλησία γιατί οι σχισματικοί( έτσι θεωρεί ότι είναι οι Παπικοί ),όπως οι Παλαιοημερολογίτες,δεν ανήκουν στην Εκκλησία του Χριστού(τα γράφει ο Μ.Βασίλειος).Πουθενά στην επιστολή του ΔΕΝ ονομάζει τους Παπικούς αιρετικούς( λέει:"ποτέ δεν θα σας πω ότι ο Πάπας είναι αιρετικός,σχισματικός είναι''!) γιατί τους θεωρεί σχισματικούς και όχι γιατί δεν θέλει να στεναχωρίση τον αιρετικό Πατριάρχη του.Έχει κηρύξει δημόσια ότι δεν γνωρίζει από που εκπορεύεται το Άγιο Πνεύμα γιατί δεν ήταν παρών(τρομερή αίρεση)!Είναι ένα σώμα με τις αιρέσεις του Π.Σ.Ε και μνημονεύει μια τοπική Σύνοδο που δεν καταδικαζει την "Σύνοδο'' της Κρήτης( και τον Οικουμενιστή Βαρθολομαίο,όταν συλλειτουργεί με Επισκόπους των Νέων Χωρών ).
      Σκοτάδι φίλος.Ξύπνα!

      Διαγραφή
    3. Να ξυπνήσω, ευχαρίστως, αν βέβαια ανήκω στους 3 από τους 4. Αλλά κι εσύ, φίλος, άν ...

      Οι 3 από τους 4 πρέπει να ξυπνήσουν από το σκοτάδι. Παραθέτω εκδοχές και κρίνετε ποιοι.

      Αυτοί που θεωρούν τους παπικούς:
      α) εκκλησία
      β) σχίσμα
      γ) αίρεσι
      δ) άλλη θρησκεία παποκαισαρική.

      Διαγραφή
  5. Σε σχέσι με το κείμενο του Σεβασμιωτάτου, και με τα μέχρι στιγμής (1/5/17 23:05) δημοσιευθέντα σχόλια, (1/5/17 7:04 μ.μ. και 1/5/17 8:23 μ.μ.)

    α) Υπέροχο και Ορθοδοξότατο το κείμενο του Σεβασμιωτάτου. Δόξα τω Θεῶ. Εκφράζει ως νέος Μάρκος Ευγενικός τη συνείδηση των Ορθοδόξων για περισσότερα του ενός θέματα που κακοποιούνται από τους οικουμενιστές. Από μικροί κατηχηθήκαμε με τα πιστευτέα που απαριθμεί ο Σεβασμιώτατος και τώρα στα γεράματα διαπιστώνουμε ότι, κάποιοι περίεργοι θεολόγοι θέλουν να μας αλλάξουν τήν Πίστι, με πολλές ιστορικές δήθεν εκκλησίες, με ... δύο πνεύμονες, με κλάδους, με πρωτεία, με νέες χώρες, με εξουσίες σε ξένα χωράφια, με οικουμενισμούς, θέλουν δηλαδή να μας αλλάξουν τα φώτα! Και αφού περί φώτων ο λόγος: Κατά την αντίληψί μου, ο Σεβασμιώτατος υπέπεσε καλοπροαιρέτως σε ένα αδιόρατο ολίσθημα, όχι το να πιστεύει ή να μην πιστεύει στο "φως" που "κάθε έτος μας στέλνει ο Θεός", αλλά, να το επικαλείται ως σημείο υπεροχής της Ορθοδοξίας έναντι των παπικών. Εκεί θα στηρίξουμε την Ορθόδοξη Πίστι; Όχι ασφαλώς. Υπόψιν ότι ο Κοραής με ντοκουμέντα αμφισβήτησε τη γνησιότητα του "θαύματος" έχοντας σκοπό να αντιμετωπίσει τους παπικούς, οι οποίοι διά των σταυροφόρων υπήρξαν οι προωθητές των θεωριών της θαυματουργικής αφής.

    β) Συμφωνώ με το πρώτο σχόλιο (7:04). Το θέμα αυτό το έχω μελετήσει από πολλές πηγές. Δεν πιστεύω σε εξ ουρανού κάθε έτος θαυματουργική αφή του φωτός. Είναι ασύμβατο με την Καινή Διαθήκη, με την ιερά Παράδοση, με την Ορθόδοξη Πίστι.

    γ) Διαφωνώ με το δεύτερο σχόλιο (8:23). Ο σχολιαστής, πέφτει σε πολλά ασυγχώτητα σφάλματα, της συκοφαντίας έως της ειδωλολατρείας και της βλασφημίας θεοποιώντας ένα "φως" ή ένα "θαύμα", φρονώντας πως όποιος δεν πιστεύει στη "θαυματουργική αφή" του φωτός δεν είναι πιστός!!! Από πότε η "αφή" του "αγίου φωτός" είναι Δόγμα ή Μυστήριο ή υποχρεωτικώς πιστευτέον της Πίστεώς μας; Παρέδωσε κάτι τέτοιο ο Κύριος, γράφουν κάτι τέτοιο τα Ευαγγέλια, ο ιερός Χρυσόστομος, υπήρχε "αφή φωτός" στην Εκκλησία των πρώτων αιώνων; Όχι ασφαλώς. Τότε; Τέτοια ακούνε οι σοβαροί άνθρωποι και τρέχουν μακρυά... και βλασφημείται το όνομα του Κυρίου τοις έθνεσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τον άπιστο Κοραή επικαλείσαι;Καταλάβαμε δεν θέλουμε τίποτα άλλο γιά σένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν κατάλαβες τίποτα 2/5/2017 1:08 κι αυτό επειδή βασίζεις την πίστι σου στο "άγιο φως" και σε παρόμοια "θαύματα" και όχι στον Κύριο, στο Ευαγγέλιό Του, στην Εκκλησία Του και στην Πίστη, που μας παραδόθηκε άπαξ,τα οποία και επικαλούμαι, παράλληλα με τη μελέτη περί του "φωτός".

      Για τον σφόδρα αντιπαπικό και επηρεασμένο από τους διαμαρτυρομένους -και όχι άπιστο- Κοραή, διάβασε τι επικαλέστηκα. Αν δώσεις προσοχή, πιθανώς θα καταλάβεις.

      Αλλά ας μην διασκεδάζουμε την προσοχή μας σε δευτερεύοντα, το "άγιο φώς" δεν είναι το κυρίως θέμα.

      Το κυρίως θέμα είναι ότι ένας Επίσκοπος, ο άγιος Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, δόξα τω Θεώ, σε ένα ιστορικό του κείμενο, αν εξαιρέσουμε το αμφιλεγόμενο "θαύμα", ομολογεί την Ορθόδοξη Πίστι, κάτι που άλλοι επίσκοποι ή δειλιάζουν ή συμπλέουν με τους οικουμενιστές ή είναι φιλοπαπικοί οικουμενιστές ή συγκρητιστές. Το σημαντικό είναι ότι, ένας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος επαναφέρει τη σωστή εκκλησιολογία, και τα δόγματα και λέει, κύριοι, πατέρες και αδελφοί, στώμεν καλώς. Ένας ίσος με εμένα και με όλους τους άλλους επίσκοπος είναι και ο πατριάρχης. Δεν υπάρχει πρωτείο στην Ορθοδοξία, όπως θέλουν να μας αλλάξουν την πίστι μας στις τελευταίες δεκαετίες. Δεν υπάρχει αλάθητον στην Ορθοδοξία. Υπάρχουν οι ίσοι επίσκοποι, μερικοἰ των οποίων προεδρεύουν τιμητικά στις Συνόδους, υπάρχει το Συνοδικόν Σύστημα.

      Διαγραφή
  7. ΜΗ ΦΟΒΕΙΣΘΕ ΕΓΩ ΝΕΝΙΚΗΚΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
    ταπεινως συγχαιρω τον Σεβασμιωτατο
    τον παρακαλω να αναρτησει την παρεμβασι του στην ιεραρχια που συζητηθηκε το θεμα της Συνοδου της Κρητης και εαν αληθευει οτι ο ιερωνυμος του συνεστησε ΘΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΕ ΦΥΛΑΚΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑΤΙΣΟΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτός δεν είναι ο διώκτης του Σημάτη ?Κάπου μέσα μου μια φωνούλα μου θυμίζει την ασέβεια του Λαοκόοντα “Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας” αλλά και την τιμωρία της ... και με βάζει σε σκέψεις ...
    Θα μου πείτε τώρα και ο Σαούλ δίωκε τους Χριστιανούς ... μέχρι να που τον φώτισε ο Κύριος μας ..
    ΜΕΓΑΣ ΕΙΣΑΙ ΚΎΡΙΕ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΆ ΤΑ ΈΡΓΑ ΣΟΥ !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτος ρε παιδια ελεγε οτι οι παπικοι ειναι εκκλησια με μυστηρια σε μια συνεντευξη που ειναι στο you tube κιολας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Οι πιστοί δέχονται το άγιο Φως ότι βγαίνει θαυματουργικά ανώνυμε 2 Μαΐου 2017 - 12:38 π.μ.
    Εσένα σε έχει βαρέσει η λογικοκρατία στο κεφάλι και αρνείσαι θαύμα που δεν αρνούνται οι πιστοί και το έχουν διαπιστώσει πολλοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι πιστοί δεν δέχονται όλοι ότι το "άγιο φως" βγαίνει θαυματουργικά. Μάλλον η πίστη σε αυτό είναι ένδειξη ασθενούς πίστεως στον Κύριο ή ακατηχησίας. Θαύμα δεν αρνούμαι, ο Κύριος με αξίωσε να ευεργετηθώ από αρκετά θαύματα, αλλά άλλο θαύμα άλλο τεχνούργημα. Αν μας πείτε ότι διαβάσατε ή ακούσατε ποτέ τον μακαριστό Αυγουστίνο να σας συνιστά να πάτε στην αφή του Αγίου Φωτός, αφού πρόκειται για τόσο μέγα θαύμα, λέτε ψέμματα. Άσχετο αν οι δήθεν διάδοχοί του, που έγιναν επίσκοποι, πρωτοστατούν. Τόσο τον κατάλαβαν.

      Ας μην αλλάζουμε το θέμα, όμως. Επιβάλλεται μια επίσκεψη στο ιστολόγιο http://mkka.blogspot.gr ώστε εκείνοι που αμφισβητούν τις αγνές προθέσεις του νέου Φωτίου του Μεγάλου να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασιν ότι οι προθέσεις του Αγωνιστοὐ Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγειαλίας είναι αγνές.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμε 12:07 π.μ. προτεσταντίζεις ακατάσχετα.

      Διαγραφή