Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Οφειλόμενη απάντηση προς τον π. Σωτήριο Παρδάλη του Νικολάου Μάννη, Εκπαιδευτικού nikolaosmannis@gmail.com

Οφειλόμενη απάντηση 

προς τον π. Σωτήριο Παρδάλη


του Νικολάου Μάννη,
Εκπαιδευτικού


Αιδεσιμολογιώτατε,
Aνέγνωσα την υμετέρα «Ανοιχτή Επιστολή» που αποστείλατε προς τον π. Παΐσιο Παπαδόπουλο και οφείλω ως Ορθόδοξος Χριστιανός και συμπατριώτης σας, να σας επισημάνω (δυστυχώς δημοσίως, μιας και τα δημοσίως γραφόμενα, δημοσίως κρίνονται) τα ατοπήματα τα οποία περιέχει η εν λόγω «Ανοιχτή Επιστολή».
Βεβαίως για τα ατοπήματα αυτά δεν ευθύνεστε Σεις, διότι, όπως προς τιμήν Σας ομολογείτε: «δεν είμαι θεολόγος, αλλά για τα θέματα αυτά κάθισα και διάβασα και τους Κανόνες μέσω εγκρίτων ερμηνευτών θεολόγων, ως ο μακαριστός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος».
Στα ατοπήματα λοιπόν αυτά έπεσε, μόνος από όλη την χορεία των εγκρίτων θεολόγων που ερμήνευσαν τους Ιερούς Κανόνες (ενδεικτικά αναφέρω τους Βαλσαμώνα, Ζωναρά, Αριστηνό, Άγιο Νικόδημο Αγιορείτη, Νικόδημο Μίλα), ο αείμνηστος π. Επιφάνιος, ο οποίος, διαφοροποιούμενος στην ερμηνεία από τους προγενεστέρους, συμπαρέσυρε στα ατοπήματά του, πολλούς της εποχής του, αλλά και μεταγενεστέρους θεολόγους ή μη.
Τα ατοπήματά του όμως έχουν αναιρεθεί από πολλούς επίσης εγκρίτους θεολόγους, και κυρίως από τον μακαριστό Αγιορείτη Ιερομόναχο Θεοδώρητο (Μαύρο), συμφοιτητή του π. Γεωργίου Μεταλληνού (των οποίων την Αλληλογραφία εκδίδουμε εντός του μηνός), ο οποίος εγκατέλειψε  λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα, για να επιδοθεί στην μοναχική πολιτεία. Ο π. Θεοδώρητος λοιπόν στο πόνημά του «Το αντίδοτον» (Αθήνα, 1990) αναιρεί τα ατοπήματά αυτά ένα προς ένα, χωρίς οι αναιρέσεις του να έχουν αντικρουσθεί από κανέναν μέχρι σήμερα.
Έτσι το να έρχεται κάποιος σήμερα και να επαναλαμβάνει τα ατοπήματα αυτά, φαντάζει σαν προσπάθεια οπαδών του Πτολεμαίου να επαναφέρουν την γεωκεντρική θεωρία, σαν να μην υπήρξε η αναίρεσή της από τον Αρίσταρχο τον Σάμιο και τον Κοπέρνικο!
Συγκεκριμένα:
Α. Το πρώτο ατόπημα έγκειται στην υποχρεωτικότητα η μη της εφαρμογής του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας. Δυστυχώς ο π. Επιφάνιος με την προσωπική του γνώμη, διαφοροποιείται από την χορεία των υπόλοιπων ερμηνευτών που αναφέρθηκαν. Προς επίρρωση αυτής ης παρατηρήσεως, ας ανατρέξει κανείς στις γνωστές εκδόσεις ερμηνείας των Ιερών Κανόνων (Πηδάλιον, Σύνταγμα Ιερών Κανόνων κλπ.).
Β. Το δεύτερο ατόπημα βρίσκεται στην σύγκριση μεταξύ ανομοίων καταστάσεων, ήτοι της καταστάσεως που υπάρχει κήρυξη αιρέσως και της καταστάσεως που γίνεται μια άδικη δίωξη από Ορθοδόξους όμως. Αν ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος και οι άλλοι επίσκοποι που καταδίκασαν τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο με την εν Δρυ Σύνοδο ήταν αιρετικοί, ο Άγιος δεν θα απέτρεπε τους προσκείμενους σε αυτόν επισκόπους να κοινωνήσουν μαζί τους για να αποφευχθεί το σχίσμα, αφού ποτέ δεν θεωρήθηκε από τους Αγίους Πατέρες ως «σχίσμα» η διακοπή κοινωνίας με τους αιρετίζοντες. Τρανό παράδειγμα, από τον βίο του ιδίου του Αγίου Χρυσοστόμου η στάση του ως πρεσβυτέρου στην Αντιόχεια. Δεν είχε καμία κοινωνία με τον επίσημο επίσκοπο Αντιοχείας Ευζώιο, ο οποίος ήταν φιλοαρειανός, αλλά αντιθέτως μνημόνευε τον «παράνομο» και εξόριστο ορθόδοξο επίσκοπο Μελέτιο (τον οποίο τιμούμε σήμερα ως Άγιο!), του οποίου το ποίμνιο εκκλησιαζόταν σε έναν ναό έξω από την πόλη (δείτε στα σχετικά κεφάλαια των εκκλησιαστικών ιστορικών Σωζομενού, Σωκράτους και Θεοδωρήτου Κύρου).
Γ. Το τρίτο και μεγαλύτερο – μέγιστο! – ατόπημα αφορά την υποτιθέμενη στάση της Εκκλησίας, και του Μεγάλου Φωτίου (α΄ πατρ. 858-867, β΄ πατρ. 877-886) συγκεκριμένα, απέναντι στην αίρεση του Filioque. Καμία οικονομία δεν έγινε στο θέμα του filioque εξ αρχής. Μόλις ο Πάπας Νικόλαος (παπ. 858-867) το δέχθηκε, μαζί με άλλες καινοτομίες,  ο Μέγας Φώτιος συγκάλεσε Σύνοδο το 867 η οποία καθαίρεσε τον Νικόλαο και επήλθε έτσι το λεγόμενο πρώτο Σχίσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της καινοτόμου Ρώμης. Το Σχίσμα αυτό ήρθη το 879 με νέα Σύνοδο, την γνωστή και ως Η΄ Οικουμενική, την οποία αποδέχτηκε και ο νέος Πάπας Ιωάννης ο Η΄ (παπ. 872-882), του οποίου το όνομα επανεγράφη στα Δίπτυχα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και άρχισε ξανά να μνημονεύεται μετά των άλλων Πορκαθημένων, διότι και αυτός απέκρουσε το filioque! Δικαίως λοιπόν ο Μέγας Φώτιος τον εγκωμιάζει (όχι το 855, όπως γράφετε, αλλά το 885) ως «κεχαριτωμένο» και «ανδρείο την ευσέβεια». Από κει και πέρα η Εκκλησία της Ρώμης δεν ξαναδέχτηκε πλέον το filioque επίσημα, παρά μόνο το 1014 από τον Πάπα Βενέδικτο τον Η΄ (παπ. 1012-1024) και για τον λόγο αυτόν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Σέργιος ο Β΄ (πατρ. 999-1019) διέκοψε το μνημόσυνό του διαγράφοντας το όνομά του από τα Δίπτυχα, γεγονός που οδήγησε σταδιακά στο μεγάλο Σχίσμα της Ρώμης από την Εκκλησία με τα Αναθέματα του 1054.
Με εκτίμηση
Νικόλαος Μάννης

Παρεμβασι Βασιλη Κερμενιωτη:

Συγχαρητήρια στο συνάδελφο εκπαιδευτικό! Εύστοχες οι
παρατηρήσεις του.

Ο π. Σωτήριος Παρδάλης απευθυνόμενος στον ευλαβή ιερομόναχο
που διέκοψε τη μνημόνευση του επισκόπου μας δεν κάνει άλλο από αυτούσια αντιγραφή των γραφομένων του π. Επιφανείου
Θεοδωρόπουλου από το βιβλίο του «Τα δύο άκρα: Οικουμενισμός και ζηλωτισμός».
Γιατί δεν μας λέει, όμως, ότι στο βιβλίο εκείνο, ο π. Επιφάνειος προτρέπει σε συνεχή και αδιάλειπτη κριτική των
οικουμενιστικών ενεργειών του Πατριάρχη;

Ως εκ τούτου, τον ερωτώ: Όλ’ αυτά τα χρόνια, πότε ο
μητροπολίτης μας άνοιξε το στόμα του και πρόφερε έστω και μια υποτυπώδη κριτική
στις κακοδοξίες του κ . Βαρθολομαίου; Ποτέ! Αντιθέτως, τον επαινεί και μας τον διαφημίζει! Από πού βγάζει, λοιπόν, το
συμπέρασμα ότι ο π. Θεόκλητος «ανέχεται άχρι καιρού»;

 

10 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο αγιος χρυσοστομος δεν θα προετρεπαι τους προσκειμενους σε αυτον επισκοπους να κοινωνησουν μαζι τους μηπως και αποφευχθει σχισμα, γιατι.....Νομιζω αυτο θελει να πει ο κυριος μαννης η εγω δεν καταλαβαινω;παρακαλω διευκρινηστε και συγνωμη αν εγω δεν καταλαβαινω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η καλυτερα:ο αγιος χρυσοστομος δεν προετρεψε τους προσκειμενους σε αυτον επισκοπους να κοινωνησουν .......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Διάβασα :ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΟΥ ΙΕ ' ΙΕΡΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΒ' ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ
    " Οι γαρ δι' αίρεσιν τινα παρα των αγιων Συνόδων, ή Πατέρων, κατεγνωσμενην, της προ τον πρόεδρο κοινωνίας εαυτους διαστελλοντες, εκείνου δηλονοτι την αίρεσιν δημοσια κηρυττοντος, και γυμνή τη κεφαλή επ' Εκκλησίας διδάσκοντες...".
    Ερμηνεία υπο Αγίου Νικοδήμου :
    " Εάν δε οι ρυθεντες πρόεδροι είναι αιρετικοι, και την αίρεσιν αυτών κηρύττουσι παρρησια και δια τούτο χωρίζονται οι εις αυτοί υποκειμενοι... ".
    Δια την μεγιστη πλάνη περί "δυνητικου - όχι υποχρεωτικου " του Ιερού Κανόνος της Συνοδου του Αγιου Φωτίου, που ασπάζονται οι Οικουμενιστές και οι Φιλοοικουμενιστες Νεοθολολογοι, οι οποίοι θέλουν να ειναι Ομολογητες στα λόγια και όχι στα έργα, θα θέσουμε συν Θεό κάποια εύλογα ερωτήματα.
    Διότι αυτό το επιχείρημα περί του "δυνητικού - όχι υποχρεωτικου" του Ιερού Κανόνος δεν έχει βεβαίως βεβαίως, ούτε δογματική αλλά ούτε και λογική έρμηνεια.
    Η δογματικη ερμηνεία της μνημονευσεως στην Θεία Λειτουργία όπως μας διαβεβαιώνει και ο Άγιος Θεόδωρος Στουδιτης είναι ότι,
    " Οσακις μνημονεύουμε κάποιον στην Θεία Λειτουργία τον μνημονεύουμε ως Ορθοδοξο - Φίλο του Θεου και οσακις δεν τον μνημονεύουμε δεν τον μνημονεύουμε ως Αιρετικο- Εχθρό του Θεου ".
    Για το ίδιο θέμα της μνημονευσης ο Στύλος της Ορθοδοξίας Αγιος Μαρκος Ευγενικός αναφέρει,
    " Πολύς εστιν ο του μνημοσυνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονευονται επ ' εκκλησιαις, όσοι εισι Ορθοδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν εκκλησιαν.
    Οι δε ακοινώνητοι ούτε μνημονευονται, ούτε γαρ έχει άδεια τις των ιερωμενων εύχεσθαι επ' εκκλησιαις.
    Εκφεύγειν απασι τροποις την κοινωνία αυτού και μήτε συλλειτουργειν αυτω, μήτε μνημονευειν όλως αυτού, μήτε αρχιερέα τουτον αλλά λυκον και μισθωτον ηγεισθε ".
    Ο μεν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γεναδιος Σχολαριος συμπληρώνει,
    "Η πνευματική κοινωνία των ομοδοξων, και η τέλεια υποταγή προς τους γνησιους ποιμένες εκφράζεται με το μνημόσυνο.
    Οι Σύνοδοι και οι άλλοι Πατέρες ορίζουν, ότι αυτών που αποστρεφομεθα το φρόνημα, πρέπει να φεύγουμε και την κοινωνία ".
    Οι δε Αγιορειτες Πατέρες επί Αιρετικου Πατριαρχου Ιωάννου Βεκου σε επιστολή γράφουν,
    " Ει γαρ το απλώς χαιρειν ειπείν, κοινωνία διδωσι τοις εργοις τοις πονηροις, ποσον η διατορος αυτού μνημοσυνη και ταύτα αυτών των Θειων μυστηρίων φρικτως προκειμενων ... και ο μέγας πατηρ ημών και Ομολογητης Θεόδωρος Στουδιτης ταύτα λέγει προς τινά δια της ταμίας αυτού επιστολής,
    « μη αναφέρει τον αιρεσιαρχην... πλην ότι μολυσμον έχει η κοινωνία εκ μονου του αναφερειν αυτόν, καν Ορθόδοξος εις ο αναφέρων», ...
    ο γαρ αιρετικον δεχομενος, τοις αυτού υπόκειται εγκλημασι και ο ακοινωνητοις κοινωνων, ακοινωνητος εστιν... ".
    Εφόσον ο Ιερός Κανόνας του Αγίου Φωτίου αναφέρει ότι οι Επισκοποι δεν ειναι Ορθοδοξοι αλλά είναι αιρετικοι, διδάσκοντας φανερά και δημοσίως Αιρετικες διδασκαλιες και επίσης το δογματικο της μνημονευσης στην Θεία Λειτουργία είναι να μνημονευονται μόνο Ορθοδοξοι και όχι Αιρετικοι πως γίνεται να μην είναι υποχρεωτικός ο Ιερός Κανόνας αλλά " δυνητικός ";
    Δηλαδή η Εκκλησία έχει δύο γραμμές στο θέμα της μνημόνευσης στην Θεία Λειτουργία ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά να τα ακούει, στον Άδη όπου ευρίσκεται, ο π. Επιφάνιος, που ανέφερε το δυνητικό του Κανόνος.

      Διαγραφή
    2. Εσυ πως το ξερεις οτι ειναι στον Αδη;
      Απο τωρα αρχισες να επικοινωνεις και να αναζητεις, την μονιμη διαμονη σου;

      Διαγραφή
    3. Μα αφού έγραψε, ότι ο Κανόνας είναι δυνητικός; Δηλ. είναι στον Παράδεισο; Αφού και εσύ είσαι εναντίον του.

      Διαγραφή
    4. Ο Μέγας Φώτιος,κ.Ιωάννη,δικαιολογεί τον Αυγουστίνο για τις κακοδοξίες του.Έτσι κάνουμε και εμείς για την βλακεία που έγραψε από αφέλεια.Αυθεντία δεν ήταν ο άνθρωπος(όπως λέει ο π.Αθανάσιος Μ. :"Ήταν αυθεντία ο π.Ε.Θεοδωρόπουλος").Για το ημερολογιακό και για την αποτείχιση ένας μόνο υπάρχει,ο π.Ε.Τ.!
      Ο π.Ε.Θ. ήταν άγιος,όχι όμως και Πάπας!!Ούτε Παλαιοημερολογίτης αλλά ούτε και Οικουμενιστής .Ούτε σχισματικός αλλά ούτε και αιρετικός.Ούτε Θεοδωρόπουλος ούτε Θεοδώρ.Μαύρος!!!

      Διαγραφή
    5. ΄Ηταν λοιπόν "λίγα απ' όλα";

      Διαγραφή
  5. Μας δίνετε η δυνατότητα από Ιερούς Κανόνες να γινόμαστε ψεύτες ενώπιον Του Κυρίου εν ώρα Θείας Λειτουργίας, κλήρος και λαός, διότι μέλη της Εκκλησίας δεν είναι μόνο ο κλήρος, αλλά και ο λαός, μνημονεύοντας τους Αιρετικους - Εχθρούς Του Θεου ωσάν Ορθοδόξους - Φίλους Του Θεού και να μην γινόμαστε ψεύτες ενώπιον Του Κυρίου μη μνημονεύοντας τους Αιρετικούς - Εχθρούς Του Θεού ως Ορθοδόξους - Φίλους Του Θεού;
    Ο πατέρας της ψευτιάς ποιος είναι;
    Δεν ειναι σύμφωνα με το αψευδές στόμα Του Χριστού ο διάβολος; και επίσης " όποιος δεν είναι μαζί μου"
    λέγει ο Κύριος "είναι εναντίον μου και όποιος δεν μαζεύει μαζί μου σκορπίζει;"
    Να ισχυριστουμε ότι δίνουν ευλογία οι Άγιοι Πατέρες και να έχουμε εκκλησιαστική επικοινωνία εν ώρα Θείας Λειτουργίας δια της μνημόνευσης της Αιρετικου Ψευδοεπισκοπου - Εχθρού Του Χριστού με τον διάβολο και να μην έχουμε εκκλησιαστική επικοινωνία δια της μη μνημόνευσης του Αιρετικου Ψευδοεπισκοπου - Εχθρού Του Χριστού με τον διάβολο αλλά με τον Χριστό ;
    Μακριά από τους Ορθοδόξους αυτή η βλασφημία.
    Για το ότι δεν περιέχει ο Ιερός Κανόνας φανερό επίτιμιο, ο Αγιορείτης Αγιος Νικόδημος στην αρχή του Ιερου Πηδαλιου αναφέρει, " Πρέπει να ηξευρη τινας, ότι όσοι κανόνες δεν περιεχουσι φανερως το επιτιμιον εκείνων όπου τους παραβαινουσιν, αυτοί, κατά το σιωπωμενον, διδουσιν αδειαν εις τον κατά τόπον αρχιερέα να δώση εις αυτούς απαθως το πρέπον και αρμοδιον, όπου ήθελε γνωρίσει..."
    Επειδή στις ημέρες μας δεν υπάρχει Ορθοδοξος Αρχιερεας να δώσει το επιτιμιο του Ιερου Κανόνος διότι οι
    " Αρχιερείς" έχουν γίνει Αιρετικοι Οικουμενιστες και Φιλοοικουμενιστες, αυτό δεν σημαίνει ότι ό Ιερός Κανόνας δεν περιέχει επιτιμιο.
    Και οπωσδήποτε όπως προείπαμε δεν έχει ούτε λογική ερμηνεία το κακόδοξο επιχείρημα των Οικουμενιστών και Φιλοοικουμενιστών, Νεοθολολόγων περί του "δυνητικου - μη υποχρεωτικου" του Ιερού Κανόνος , διότι όπως λέγει και ό Ιερός Χρυσόστομος, " ο Εχθρός του Βασιλιά είναι αδύνατον να έχει και την εύνοια του Βασιλιά".
    Εύχεστε και για εμένα
    Μοναχος Μακαριος Κουτλουμουσιανος
    Κάθισμα Αγίου Νικολάου."

    ΑπάντησηΔιαγραφή