Στὸ ἱστολόγιο «Ἀκτίνες» καὶ στὴν ἀνάρτηση «Πορίσματα ημερίδας με
θέμα "15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου και διακοπή της εκκλησιαστικής
κοινωνίας"», διαβάσαμε τὸ ἑξῆς εὐστοχότατο σχόλιο:
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Στην παράφραφο 3 λέγεται:
"... δεν είναι αρμόδιο το κάθε μέλος της Εκκλησίας να επισημάνει και να διαγνώσει με ασφάλεια την αίρεση, διότι δεν έχει τις ανάλογες πνευματικές προϋποθέσεις".
Νομίζουμε ότι ο ισχυρισμός αυτός των συντακτών του κειμένου είναι εσφαλμένος, διότι έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την διακήρυξη των τεσσάρων Πατριαρχών το 1848, σύμφωνα με την οποία "παρ' ημίν ούτε Πατριάρχαι ούτε Σύνοδοι εδυνήθησαν ποτέ εισαγαγείν νέα, διότι ο υπερασπιστής της θρησκείας εστίν αυτό το σώμα της Εκκλησίας, ήτοι αυτός ο λαός, όστις εθέλει το θρήσκευμα αυτού αιωνίως αμετάβλητον και ομοειδές τω των Πατέρων αυτού".
Επίσης, στην παράγραφο 7 καταγράφονται κάποια ονόματα συγχρόνων οσίων και γερόντων, οι οποίοι, σύμφωνα με τους συντάκτες, δεν αποτειχίστηκαν από τους επισκόπους τους. Αυτό είναι ψευδές, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τόν Γέροντα Παίσιο.
Είναι γνωστό ότι ο Γέρων Παίσιος απαίτησε και επέβαλε την διακοπή του πατριαρχικού μνημοσύνου στην Ι. Μ. Σταυρονικήτα, παρ' όλο που στις αρχές του 1969 δεν συνιστούσε την διακοπή μνημοσύνου, αλλά τον ορθόδοξο αγώνα εντός της Εκκλησίας, για να μην επεκτείνονται τα ήδη ζηλωτικά σχίσματα.
Γιατί το αποκρύπτουν αυτό οι συντάκτες του κειμένου και διαστρεβλώνουν τα πράγματα; Μήπως θεωρούν ότι ο ηγιασμένος Γέρων Παίσιος δεν γνώριζε το γράμμα και το πνεύμα του 31ου Αποστολικού και του 15ου της ΑΒ΄ Συνόδου;
Παραλλήλως, διακρίνουμε στο κείμενο αντιφατικότητα, έλλειψη ροής και λογικής. Π.χ. στην παράγραφο 8, ενώ ο οικουμενισμός αποκαλείται από τους συντάκτες του κειμένου πολύ σωστά "παναίρεση" και "κατεγνωσμένη αίρεση", εν τούτοις νουθετούν να περιμένουμε συνοδική καταδίκη. Δεν είναι αντιφατικό αυτό; Αφού ήδη οι ενυπάρχουσες στόν οικουμενισμό αιρέσεις είναι συνοδικώς καταδικασθείσες.
Υπάρχει περίπτωση, κατά τούς συντάκτες του κειμένου, η "Ιεραρχία μας", με την γνωστή οικουμενιστική της, κατά το πλείστον, σύνθεση, να προβεί ποτέ σε συνοδική καταδίκη του οικουμενισμού;
Θεωρούμε ότι αυτό είναι ουτοπία. Έχει περάσει ήδη ενάμιση χρόνος από την επιστολή, που επέστειλε ο Σεβ. Πειραιώς πρός τον Αρχιεπίσκοπο και την Ι.Σ.Ι., για την συνοδική καταδίκη του οικουμενισμού από την Εκκλησία της Ελλάδος, και ακόμη περιμένουμε.
Ποιά είναι η γνώμη των συντακτών του κειμένου
για τόν Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και για τους ακολουθούντες αυτόν
επισκόπους; Είναι οικουμενιστές; Αν ναι, τότε είναι και παναιρετικοί, αφού,
όπως γράφουν, ο οικουμενισμός είναι παναίρεση.
Προσφάτως, κυκλοφόρησε από την Σύναξη Κληρικών και Μοναχών το εξαίρετο κείμενο με τίτλο "Η νέα εκκλησιολογία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου", που αποδεικνύει θελογικά και επιστημονικά ὀτι είναι αιρετικός, αφού έχει εκπέσει της πίστεως στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Άρα, ποιά θα πρέπει να είναι η στάση των επισκόπων και ιερέων, που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και μνημονεύουν τόν κ. Βαρθολομαίο και τους άλλους οικουμενιστές επισκόπους; Μήπως η εφαρμογή του 15ου Κανόνος της ΑΒ΄ Συνόδου και η διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου και των επισκόπων, όπως έπραξαν επί του μεγάλου οικουμενιστού Πατριάρχου κυρού Αθηναγόρου, πολλές Αγιορείτικες Μονές και τρείς Αρχιερείς των λεγομένων "Νέων Χωρών", οι Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, Παραμυθίας Παύλος και Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος;
Ταυτόχρονα, θα θέλαμε να εκφράσουμε την απορία μας, γιατί δεν συμμετείχαν ως εισηγητές στην εν λόγω ημερίδα οι πατέρες της Συνάξεως Κληρικών και Μοναχών (π. Θεόδωρος Ζήσης, π. Γεώργιος Μεταλληνός, π. Αθανάσιος Μετεωρίτης, Γέρων Ευστράτιος Λαυριώτης, Γέρων Γρηγόριος Χατζηνικολάου, π. Σαράντης Σαράντος, αλλά και ο κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης);
Εν κατακλείδι, επισημαίνουμε ότι δεν μας εκφράζει εν πολλοίς το εν λόγω κείμενο, εν όψει μάλιστα της επισκέψεως του Ιησουίτη αιρεσιάρχου Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι, με αποκλειστική ευθύνη του αιρετίζοντος και οικουμενίζοντος Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.
Περιμέναμε κάτι καλύτερο.
Συμφωνοῦμε
ἀπόλυτα μὲ τὸν σχολιαστή, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἀποτειχισμένος, ἀλλὰ ἀγανάκτησε μὲ
τὴν κακόδοξη ἐπιμονὴ τοῦ π. Παύλου Δημητρακόπουλου
νὰ πιέσει ἀσφυκτικὰ τὸν Πειραιῶς γιὰ τὴν διεξαγωγὴ τῆς Ἡμερίδας αὐτῆς, παρότι ἀρνήθηκαν (καὶ τὸ ἔκαναν γνωστὸ στὸν ἴδιο μὲ δημόσια
δήλωσή τους) νὰ συμμετάσχουν οἱ εἰδήμονες π.
Θεόδωρος Ζήσης, ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός, ἀλλὰ καὶ ὁ καθηγητὴς Τσελεγγίδης!
Πρώτη φορά βλέπω υπεύθυνους της συζήτησης να χειροκροτάνε αυτον που νομιζουν οτι τους εκφράζει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ λαΊκος ποιός είναι; Μου φάνηκε ...ψυχασθενής, αλλά καί ο Δημητρακόπουλος ηταν σχεδόν παρόμοιος.
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην παράφραφο 3 λέγεται:
"... δεν είναι αρμόδιο το κάθε μέλος της Εκκλησίας να επισημάνει και να διαγνώσει με ασφάλεια την αίρεση, διότι δεν έχει τις ανάλογες πνευματικές προϋποθέσεις".
Οι ορθόδοξοι χριστιανοί είναι ελεύθερα λογικά πρόβατα και υπεύθυνα για τις πράξεις και αμαρτίες τους για αυτό ο Απόστολος Παύλος λέγει να κρίνουμε ακόμα και τον ίδιο ή και άγγελο εξ ουρανού αν λέγει αντίθετα από τον Λόγο του Ευαγγελίου και να αναθεματίζουμε τους διαστρέβλωτες του Αγίου Λόγου του Θεού. ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Κεφ. 1, στίχος: 8 "ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.
Τα πορίσματα της ημερίδας είναι για κλάματα, μόνο ως κοροϊδία μπορούνε να νοηθούν. Δεν θα ασχοληθώ με τα άλλα πορίσματα, θα γράψω μόνο περί του πέμπτου πορίσματος και του γνωστού επιχειρήματος: Οἱ συντάκτες Πατέρες τοῦ 15ου Ἱεροῦ Κανόνος δὲν κατέστησαν ὑποχρεωτικὴ τὴν ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ἐπισκόπους. Ὁ Κανόνας αὐτὸς δὲν νομοθετεῖ ὑποχρέωση, ἀλλὰ ἁπλῶς παρέχει δικαίωμα. Ἐνῶ ἐπαινεῖ ἐκείνους, πού ἀποτειχίζονται ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ ἐπίσκοπο «πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως» αὐτοῦ, δὲν ἐπιβάλλει ὅμως κάποια ποινὴ σ’ ἐκείνους, πού χωρὶς νὰ ἀποδέχονται τὶς διδασκαλίες του, ἐξακολουθοῦν νὰ τὸν μνημονεύουν....
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο ότι ο κανόνας γράφει: ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Αυτό το τοῖς ὀρθοδόξοις, δεν τους λέει τίποτα; Ο κανόνας αναφέρει ότι οι αποτειχιζόμενοι από τους αιρετικούς επισκόπους είναι άξιοι επαίνου, όχι όμως οποιουδήποτε επαίνου αλλά του επαίνου που αρμόζει σε Ορθόδοξο πιστό. Αυτό επειδή είχαν το θάρρος να ομολογήσουν δημόσια την Ορθόδοξη πίστη με την στάση τους. Δηλαδή πρέπει να επαινούνται ως Ορθόδοξοι, ή αλλιώς ότι αξιώνονται της τιμής που πρέπει στους Ορθοδόξους. Ο κανόνας είναι ξεκάθαρος, εφόσον οι αποτειχιζόμενοι επαινούνται ως Ορθόδοξοι, οι μη αποτειχιζόμενοι, δεν επαινούνται ως μη Ορθόδοξοι. Χαρακτήριζε μάλιστα ως «ελαφροτέρους» και «κολακεύοντας» , όσους στην Κωνσταντινούπολη δεν έπραξαν το ίδιο, αλλά αντιθέτως κοινωνούσαν μαζί του.
Αναφέρω ως ενδεικτικό παράδειγμα των παραπάνω, την στάση του Αγίου Κυρίλλου Αλεξάνδρειας ο οποίος επαινούσε τον πιστό λαό της Κωνσταντινουπόλεως, που διέκοψε άμεσα την εκκλησιαστική κοινωνία με τον πατριάρχη του Νεστόριο «δια την ορθήν πίστιν», και ο οποίος χαρακτήριζε μάλιστα ως «ελαφροτέρους» και «κολακεύοντας» , όσους στην Κωνσταντινούπολη δεν έπραξαν το ίδιο, αλλά αντιθέτως κοινωνούσαν μαζί του. Ελαφρότεροι και κόλακες σύμφωνα με τον Άγιο Κύριλλο όσοι συνεχίζουν να μνημονεύουν τους αιρετικούς επισκόπους τους.