Αδιάφοροι Επίσκοποι,
ενδίδουν στον εξουνιτισμό
της Ορθοδοξίας!
Ὁ
«Ὀρθόδοξος» Μητρ. Σύρου Δωρόθεος
στον
Παπικό ναό για το νέο έτος 2014!!!
Ὑπάρχει Ἱεραρχία;
Ὑπάρχουν Ἐπίσκοποι;
Ὑπάρχουν πνευματικοί ποιμένες;
Γιὰ τὶς μεταξύ τους κόντρες, τὴ "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" καὶ τὸν "ΣΥΡΙΖΑ" ἔχουν τόσα νὰ ποῦν.
Γιὰ τοὺς Οὐνίτες συν-Ἐπισκόπους τους σιωποῦν, διότι φοβοῦνται μὴ χάσουν τὸ θρόνο τους, ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἡγέτες τοῦ Φαναρίου!
Τὸ ἴδιο καὶ οἱ "διακριτικοὶ" πνευματικοί!
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ι. Μητροπόλεως Σύρου
«Στην Άνω Σύρο, μετέβη σήμερα ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β' στον Ιερό Ναό Παναγίας του Καρμήλου και ευχήθηκε εγκάρδια για το νέο έτος στον Σεβ. Επίσκοπο Ρκαθολικών κ. Φραγκίσκο, τον υπ' αυτόν Κλήρο και τους Ρκαθολικούς Χριστιανούς της Σύρου».
«Στην Άνω Σύρο, μετέβη σήμερα ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β' στον Ιερό Ναό Παναγίας του Καρμήλου και ευχήθηκε εγκάρδια για το νέο έτος στον Σεβ. Επίσκοπο Ρκαθολικών κ. Φραγκίσκο, τον υπ' αυτόν Κλήρο και τους Ρκαθολικούς Χριστιανούς της Σύρου».
Δυο αδυναμίες εχει ο Συρου η μια ειναι τα παλαια αμφια,εγκολπια,μιτρες,κλπ τα οποια μανιωδώς συλλεγει και η δευτερη οι παπικοι με τους οποιους νομιζει ότι εχουμε ενωθει και το μονο που μας διαφοροποιεί είναι το λατρευτικο τυπικο και οι λειτουργικες συνηθειες
ΑπάντησηΔιαγραφή
ΑπάντησηΔιαγραφήΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ
Αναγράφεται ένας τίτλος και το περιεχόμενο αφορά τους θεατρινισμούς του Σύρου και λοιπών Κυκλάδων νήσων Δωροθέου.
"Γνωστός εν τη Ιουδαία ο Θεός", δηλ. ο Δωρόθεος, γνωστή η Ιεραρχία, γνωστοί οι Επίσκοποι, γνωστοί και οι πνευματιοί ποιμένες, αλλά γνωστό είναι και το ποίμνιο;
Γνωστοί οι ουνίτες Επίσκοποι, αλλά είναι άραγε γνωστό και το ουνίτικο πλήρωμα;
Γνωρίζουμε τις επισκέψεις του Σύρου στον Φραγκίσκο Παπαμανώλη και τις κακίζουμε. Γνωρίζουμε όμως, ότι εδώ και αιώνες οι ορθόδοξοι και οι παπικοί κάτοικοι συνεορτάζουν στις εορτές αμφοτέρων;
Συνεορτάζουν και έχουν ένα δίκηο. Εδώ και αιώνες ζουν μαζί, έχουν ζυμωθεί οι συνήθειές τους και δεν θεωρούν έγκλημα τις συμπροσευχές, τα συλλείτουργα, τους συνεορτασμούς, τα συμπόσια, ακόμη και τη διακοινωνία, δηλ. την κοινωνία από το αυτό ποτήριο. Και είναι οι μόνοι που εορτάζουν το Πάσχα τους μαζί με το ορθόδοξο Πάσχα.
Μην ξεχνάμε, ότι οι Κυκλάδες ειδικά υπήρξαν στη δικαιοδοσία της Ρώμης, από τον πρώτο πάπα Λίνο, το 67 μέχρι τον πάπα Γρηγόριο Γ΄ το 732, όταν αποσπάσθηκαν από τη Ρώμη επί Λέοντα Γ΄ Ίσαυρου και δόθηκαν στη δικαιοδοσία της ΚΠολης, αλλά αυτό μέχρι το 1204, οπότε έγινε η κατάληψή τους από του Φράγκους και έκτοτε υπέστησαν μια βαθειά αλλοίωση του ορθόδοξου φρονήματος.
Προσπαθήστε να μεταβείτε στη Σύρο και τολμείστε να κηρύξετε ότι οι παπικοί κάτοικοι είναι αιρετικοί. Το επιχειρήσαμε και φάγαμε τα μούτρα μας και όχι μόνο, γιατί προσπαθήσαμε να χαλάσουμε, τους στενούς δεσμοπύς και την αγάπη που έχουν μεταξύ τους!
Τι σημαινει συνεορταζουν και εχουν ενα δικιο;η οταν μιλας για στενους δεσμους και αγαπη που εχουν μεταξυ τους;αφου εντελομεθα να αγαπουμε τον "πλησιον" εχουμε υποχρεωσι δια την εκπληρωση της εντολης αυτης.Αν ομως η "αγαπη" αυτη εχει να κανει με τον γνωστο "αγαπισμο" τοτε το θεμα εχει να κανει με την αρμοδιοτητα και την ευθυνη της τοπικης εκκλησιας.,εννοω των υπευθυνων.Προς τα εκει λοιπον θα πρεπει να προσανατολισθουν αυτοι που θα μπορουσαν να βοηθησουν μια που στην πλευρα της ιεραρχιας ειχε ακουστει και το "με δογματικα θεματα θα ασχολουμεθα εδω μεσα ; ",και δεν βρεθηκε καποιος εκει μεσα να βγαλει τον κυριο αυτο απο εκει μεσα
ΑπάντησηΔιαγραφή
ΑπάντησηΔιαγραφήΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ
Αγαπητέ κυκλαδίτη αδελφέ
Το κακό δεν ξεκίνησε από τον Στέκα και τον Πολυκανδριώτη, αλλά έχει ξεκινήσει εδώ και αιώνες. Αντιγράφω από την Ιστορία του νέου Ελληνισμού (τ. Γ΄)του καθ. ΑΠΘ Απ. Βακαλόπουλου:
"Οι Κυκλαδίτες, επηρεασμένοι από το μακροχρόνιο φραγκικό περιβάλλον, που είχε συνυφάνει Καθολικούς και Ορθοδόξους μέσα στην ίδια θρησκευτική και πολιτική ατμόσφαιρα, ζουν μέσα σε ειρηνική συμβίωση τις θρησκευτικές ιδέες και τα λειτουργικά ήθη και έθιμα της Καθολικής Εκκλησίας, δεν αντιδρούν ή δείχνουν μικρές αντιδράσεις σε ορισμένα ζητήματα διαφορών με την Ορθόδοξη Εκκλησία ή και δεν συνειδητοποιούν τις διαφορές αυτές. Έτσι π.χ. Έλληνες της Χίου και των Κυκλάδων παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον, συμμετέχουν ψυχικά, θα έλεγε κανείς, στη γιορτή της Αγίας Δωρεάς (S. Sacrement), όταν η υποβλητική λιτανεία περνά μέσα από τους δρόμους. Κανείς Ορθόδοξος δεν εργάζεται ή δεν τολμά να εργαστεί την ημέρα εκείνη. Πολλοί ξαπλώνονται κατά γης για να περάσει το αρτοφόριο από πάνω τους, οι άρρωστοι πιάνουν θέσεις στους δρόμους, απ’ που θα περάσει η πομπή και παρακαλούν μεγαλόφωνα το Χριστό να τους θεραπεύσει. Όλοι φιλούν με σεβασμό το σκεύος και το εγγίζουν με λουλούδια και κλαδιά μυρτιάς, που τα φέρνουν έπειτα στα σπίτια τους και τα σκορπίζουν στα κτήματά τους. Επίσης σε στιγμές κρίσιμες δεν παραλείπουν οι Ορθόδοξοι και οι Καθολικοί Ιερείς να ενώσουν τις δεήσεις τους στον Θεό, για να πετύχουν το ποθούμενο, όπως π. χ. με κοινή λιτανεία στην Σαντορίνη για να παρακαλέσουν τον Θεό να βρέξει. Η συστηματική διερεύνηση των αμοιβαίων σχέσεων αποτελεί ενδιαφέρον θέμα της ιστορίας του νέου ελληνισμού.
Εκτός από τις επιδράσεις της δυτικής Εκκλησίας στον αιγαιοπελαγίτικο χώρο, πρέπει να σημειωθεί και η επιρροή των μεγάλων Καθολικών δυνάμεων της εποχής, της Βενετίας και ιδίως της Γαλλίας. Επειδή οι περισσότεροι μισσιονάριοι είναι γαλλικής καταγωγής, προβάλλουν μαζί με την παρεχόμενη παιδεία και το όνομα της Γαλλίας, καλλιεργούν τις συμπάθειες των Αιγαιοπελαγιτών, ιδίως των Κυκλαδιτών, προς την δύναμη αυτή και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την επέκταση της επιρροής της. Το γεγονός αυτό δεν μένει απαρατήρητο από τους Βενετούς που ενδιαφέρονται άμεσα για τον ζωτικόν αυτό χώρο. Έτσι, ο βάιλος Giovanni Morosini στα 1680 εφιστούσε την προσοχή της βενετικής γερουσίας στο σημείο αυτό σημειώνοντας, ότι οι Ιησουίτες και οι Καπουκίνοι «όλοι Γάλλοι. . . συναγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλον στο καίριο σημείο της παιδείας κάνουν προσφιλές το όνομα της Γαλλίας στις ψυχές εκείνων των κατοίκων»". Και αυτά όχι τώρα, αλλά τον 17ο αι.
Από προσωπική εμπειρία, προ ετών, στο χωριό Γαλανάδο της Νάξου, παρακολούθησα κοινό εσπερινό στον κοινό ναό του αγίου Ιωάννη Θεολόγου, όπου ο ναός έχει κολλητά δυο άγιες Τράπεζες, αριστερά η παπική και δεξιά η ορθόδοξη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ αδελφέ
Δεν θα ήθελα να κουράσω αναφέροντας πλείστα όσα γεγονότα, των μετά την Φραγκοκρατία αιώνων.
Δεν αμφισβητώ, μέσα στον ορυμαγδό να εμφανίζονται και άγιοι μοναχοί, ακόμη και στις μέρες μας.
Πλην όμως δεν πρέπει να παραθεωρούνται ασεβείς, αν μη τι άλλο ενέργειες στο παρελθόν, αλλά και στο παρόν:
Η Ι. Μονή αγίου Νικολάου Θήρας είχε Ιησουίτες ως εξομολόγους. Ο Παροναξίας Ιωσήφ (1651) προτρέπει τους αιρετικούς Καπουτσίνους να διδάσκουν και να εξομολογούν το ορθόδοξο ποίμνιο. Ο Σμύρνης δίνει άδεια σε Ιησουίτες να εξομολογούν τους κληρικούς της επαρχίας του και οι κληρικοί με τη σειρά τους εγκαθιστούν Ιησουίτες μέσα στους ορθόδοξους ναούς, ώστε να εξομολογούν. Παρομοίως και ο Αιγίνης Δαμασκηνός (1680), ενώ άλλος Επίσκοπος εξομολογείτο σε Γάλλο Καπουτσίνο.
Όσον αφορά δε τη Σύρο υπήρχε διακοινωνία ανέκαθεν, όπως υπάρχει και σήμερα.