Κυριακή 7 Απριλίου 2013

ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ

ΑΛΕΚΤΩΡ

ΕΦΩΝΗΣΕΝ

του Αποτειχισθεντος Θεολογου

κ. Νικ. ΠΑΝΤΑΖΗ

Ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος αποτελεί αξιοθρήνητο και τραγικό δείγμα εκκοσμικεύεως της πλειονότητος των εν Ελλάδι Επισκόπων που είναι υποταγμένοι στο πνεύμα του Οικουμενισμού.
Σε συνέντευξή του που έδωσε στον Τραϊανό Χατζηδημητρίου στις 31-3-2013 (http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=10&artid=173847), απεφάνθη και αυτός με τη σειρά του, λίαν ασεβώς και πάνυ βλασφήμως περί "Δύο Εκκλησιών" και περί "φανατικών" που δεν θέλουν τον διάλογο.

Ντρεπόμαστε για την κατάντεια των νεωτεριστών "πατέρων" μας, αν και θα έπρεπε να ντρέπονται αυτοί που προδίδουν τον όρκο της χειροτονίας τους και τα ίδια τα παιδιά τους.
Μας περιθωριοποιούν και μας επικολούν σήμερα την κοσμική "ταμπέλα" του "φανατικού" στο μέτωπό μας, στο σημείο ακριβώς που μας έχρισαν, στο "δόξα Πατρί" επειδή θέλουμε να δοξάσουμε την Αγία Τριάδα μη θέλοντας διάλογο με αυτούς που διαφθείρουν το Τριαδικό μας δόγμα διά του "Φιλιόκβε".
Και τί σημαίνει "φανατικός";
Αυτός που υπερβαίνει τα όρια της λογικής, της αξιοπρεπείας και του σεβασμού και καταφεύγει σε ακρότητες, βιαιότητες και εγκληματικότητες.

Οι θρασύδειλοι εκπρόσωποι της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, επειδή αποτειχιστήκαμε από αυτούς ως Λατινόφρονες, Οικουμενιστές και άρα τους απεστρεφόμαστε ως αιρετικούς, μας αποκαλούν "ταλιμπάν της Ορθοδοξίας".
Και τί σημαίνει, "ταλιμπάν";
Η εξτρεμιστική, επαναστατική πολιτική κίνηση που επιδιώκει την εξουσία και τυραννία διά της δολοφονίας, ακόμη και της γενοκτονίας.
Μπορούν, παρακαλώ, να μας εξηγήσουν οι γόητες ηγέτες μας, οι προκόπτοντες επί το χείρον Αρχιερείς μας, οι πλανώντες και πλανώμενοι Δεσποτάδες, ποιά ακριβώς από τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία πληρούμε για να μας λοιδορούν και να μας εξουθενώνουν έτσι;
Ή αρέσκονται να ομιλούν με τη συνήθη χαρακτηριστική επιπολαιότητα, ρηχή προχειρότητα και ανευθυνότητα, που τους διέπει;

Δε βλέπουν μάλιστα τα δικά τους μοιχεπιβατικά και τραγελαφικά χάλια της ατιμωτικής εκκοσμικεύσεως; Αντί να αγιοποιήσουν τον κόσμο, έγιναν αυτοί κόσμος και ανασταυρώνουν τον Υιό διά του Οικουμενισμού.
Σαν να μην έφταναναυτά, βλέπουμε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να ποζάρει προκλητικώς με ηγέτες της Μασονίας και να αποδέχεται "χοντρές μίζες" και φιλοδωρήματα που ταπεινώνουν και σκλαβώνουν την Εκκλησία.

Βλέπουμε επίσης τιτουλάριο επίσκοπο της Εκκλησίας να ευλογεί προκλητικά τους μασόνους μέσα στις στοές τους, τις σατανικές τελετές τους και τα μυστήριά τους.
Δε βλέπουν που χάνουν έδαφος με το φτηνό, προδοτικό και αντιδεοντολικό τους υπέδαφος, που χάνουν τόση νεολαία και αποτυγχάνουν παταγωδώς στην επίτευξη των "πανίερων" (ανίερων) σκοπών τους;

Ευλογησε τους Μασωνους και μετα πηγε να μαγαριση τους ορθοδοξους Χριστιανους της Λαρισας.

Και ποιός επακριβώς, ο σκοπός του διαλόγου;
Ο "ευαγγελισμός" των ετεροδόξων, η αφύπνισή τους εις μετάνοιαν και η επανεπιστροφή τους στην Ορθοδοξία;
Προφανώς όχι.
Είναι η απάρνηση πάντων των αιρέσεων απωλείας στις οποίες πεισματικώς εμμένουν και συστηματικώς συνεχίζουν να διακηρύττουν;
Απολύτως όχι.

Είναι μήπως η τυχόν διάθεση του Πάπα να διαπραγματευτεί το "Φιλιόκβε" και να επιστρέψει στην Μητέρα Εκκλησία των Οικουμενικών Συνόδων από την οποία και απεκόπηκε;
Σίγουρα όχι.
Και εάν υποθέσουμε πως αφαιρέσει έστω, αυτή την ανατρεπτική, αιρετική, αντι-τριαδική προσθήκη, εφ' όσον όμως δεν είναι διατεθειμένος να απαρνηθεί την Εωσφορική αίρεση του "Πρωτείου" και την διαβολική πλάνη του "Αλαθήτου", προς τί λοιπόν ο άκαρπος, ο ανυπόστατος, ο παρατεταμένος και "από πρώτο χέρι" χαμένος διάλογος;

Εφ' όσον, εγώ αρνούμαι να καταστήσω τη σύζυγό μου ιερόδουλη, στον οποιοδήποτε με οποιαδήποτε ανήθικη πρόταση διαλόγου και δεν ανέχομαι καν να το συζητήσω, εσείς γιατί εκπορνεύετε απλόχερα την Φίλη και Φιλτάτη Ορθοδοξία την οποία ορκιστήκατε θα υπηρετήσετε άχρι θανάτου, ενώ δέχεστε ευχαρίστως και ανεπιφυλάκτως διάλογο κάτω από ένα ύπουλο, καχέκτυπο και αρχέκακο "δεύτε διαλεχθώμεν";
Και συνέρχεστε και συνδιαλέγεσθε και συνεδριάζετε;
"Έτσι για να βλεπόσαστε";
Για όνομα του Θεού, ποιά τα αξιόλογα πορίσματα και τα ευεργετικά αποτελέσματα αυτού του διαλόγου;
Τί επετύχατε και μας το κρύβετε;
Τί καταφέρατε και δεν μας το λέτε;

Ή θα βγείτε πάλι μια καλή πρωία (καταραμένη μάλλον) όπως εκείνη του 1924, με την επάρατη και αποδεδειγμένως παπόφιλη αλλαγή του Ημερολογίου, (χωρίς να δικαιώνω μ' αυτό τους ζηλωτάς ούτε προσχωρώ στις πλανεμένες, πολυκέφαλες και αληλλο-εχθρευόμενες πολυπαρατάξεις τους) θα βγείτε λέγω, δίχως καμία ειλικρινή διάθεση προετοιμασίας του ποιμνίου και καταρτισμού των πιστών, δίχως καμία έντιμη επεξήγηση και αξιοπρεπή ενημέρωση να μας ανακοινώσετε απλούστατα και αφελέστατα:

"Εντάξει, παιδιά, τα συζητήσαμε, τα είπαμε, τα βρήκαμε, όλα καλά, είμαστε όλοι το ίδιο, όλοι ενωμένοι κι' αγαπημένοι.
Τώρα πια είμαστε ένα, πρόβλημα κανένα!"...

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΜΙΖΕΡΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΗΓΕΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ:
ΕΙΣΤΕ ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΛΑΟΥ.
ΘΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΜΑΖΙΚΩΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΩΣ.
ΘΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ.

Νικόλαος Πανταζής,

Αποτειχισμένος Θεολόγος

22 σχόλια:

Ανώνυμος7 Απριλίου 2013 στις 11:44 μ.μ.
Καλή Μετάνοια σε όσους ακόμα κοινωνούν με τον Οικουμενισμό και τους Οικουμενιστές σας παραθέτω και μερικά πνευματικά κείμενα μέρες που είναι....

Ἀποφθέγματα Ρώσων Ἁγίων καὶ Γερόντων

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=7605

Ἀββᾶς Βαρσανούφιος - Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ Γεροντικόν

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=7606

Γεροντικόν - Ῥητὰ Ὁσίων Πατέρων

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=7601

Γεροντικόν Διηγήσεις καὶ συμβουλὲς ἀπὸ παλιούς ἀββᾶδες τῆς ἑρήμου

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=7602

Γεροντικόν - Περὶ ἡσυχίας

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=7607

Γεροντικόν - Μικρὲς Νουθεσίες Γερόντων

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=7603

Γεροντικόν - Ὁσίων Πατέρων τῆς ἐρήμου

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=7604

ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος8 Απριλίου 2013 στις 10:26 π.μ.
ΘΕΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ ΠΕΡΑ;ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΣΣΩΝΟΥΣ.ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ;ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΣΣΩΝΟΥΣ,ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΑΣΠΑΣΜΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ.ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ;ΣΙΓΑ ΜΗ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΛΑΤΙΝΟΙ ΝΑ ΑΣΠΑΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ.ΜΩΡΕ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΠΑΛΑΙΑ.ΑΝ ΑΚΟΥΓΕΣ ΓΕΡΟΝΤΑ Η ΓΕΡΟΝΙΣΑ ΝΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΤΙΝΟΥΣ ΣΟΥΛΕΓΑΝ -ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ.ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ .ΕΙΝΑΙ ΦΙΔΙΑ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΣΚΟΤΟΥΣ-ΤΩΡΑ,ΑΚΟΥΜΕ ΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΝΕΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ.ΩΡΑΙΑ ΙΕΡΑΣΤΟΛΗ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΦΛΑ ΤΟΥΣ.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Unknown8 Απριλίου 2013 στις 5:34 μ.μ.
ΣΧΟΛΙΟΝ ΥΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ
ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ «ΕΝ ΛΟΓΟΙΣ ΜΟΝΟΝ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΕΝ ΕΡΓΟΙΣ» «ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΜΕΝΟΙ», ΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΝ ΠΑΡΑΜΕΝΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΝ, ΑΣ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΙΠΩΜΕΝ ΟΛΩΣ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΩΣ ΤΟ ΕΞΗΣ: ΜΗΠΩΣ, ΟΣΟΙ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΗΝ, ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, ΑΛΛΑ ΟΥΧΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΝ, ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ, ΑΠΟΨΙΝ, ΟΤΙ «Η ΠΡΩΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΣ ΕΠΑΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΩΣ ΠΑΠΟΦΙΛΟΥΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ, ΔΕΝ ΗΤΟ ΜΙΑ ΚΑΛΗ, ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΜΙΑ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΠΡΩΙΑ", Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΜΕΝ ΗΜΕΙΣ ΕΓΕΝΕΤΟ ΤΟ 1924 ΕΠ’ ΩΦΕΛΕΙΑ, Η ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΤΟΥ 1920, ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙΣΑΝ ΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΤΑΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ «ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ», ΟΠΩΣ Η ΙΔΙΑ ΑΛΛΑΓΗ - ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΕΓΕΝΕΤΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΣΤ ΑΙΩΝΑ ΕΠ’ ΩΦΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΟΥΝΙΑΣ, (ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΥΝΘΗΚΗΝ ΜΠΡΕΣΤ ΛΙΤΟΦΣΚ 1596), ΜΗΠΩΣ, ΛΕΓΟΜΕΝ, ΘΑ ΗΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΝ, ΝΑ ΑΦΗΝΑΝ ΚΑΤΑ ΜΕΡΟΣ «ΤΟΥΣ ΖΗΛΩΤΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΕΣ, ΠΟΛΥΚΕΦΑΛΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ ΠΟΛΥΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ» (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΥΝΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ), ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΗΡΧΟΝΤΟ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟ ΤΟΥ 1920 - 1924 ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ, ΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΟΝ ΔΙΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΩΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΕΖΗΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΕΡΡΑΡΑ - ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, ΟΥΤΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΑΙΤΙΑ, ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΟΥΝ ΠΟΙΟΙ ΕΞΕΦΥΓΟΝ .... ΚΑΙ ΝΑ ΙΔΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΕΞ’ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΚΑΤΑΚΕΚΡΙΜΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΦΡΑΓΚΕΨΑΝ (, ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ, ΚΑΙ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ (ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ), ΚΑΘ΄ ΗΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΟΣ ... ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΡΟΥΝ ΠΟΙΟΙ ΔΙΕΦΥΛΑΞΑΝ «ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΩΣ ΚΑΙ ΑΜΕΙΩΤΩΣ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ», ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ «ΟΙ ΓΝΗΣΙΟΙ ΥΙΟΙ ΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΝΣΙΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ);
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος8 Απριλίου 2013 στις 8:56 μ.μ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ

8:21 μ.μ. (Πριν από 33 λεπτά)

προς Εμένα
Θα συμβουλεύαμε τον Θεοφιλέστατο, να μελετήσει την εγκύκλιο 430/1.3.1924 της Εκκλησίας της Ελλάδος (την οποίαν διαθέτουμε ολόκληρη) και όπου θα δει, ότι:
1/ Δεν άλλαξε το Πασχάλιο
2/ Διορθώθηκε το Ιουλιανό ημερολόγιο
3/ Δεν υπήρξε δογματικό θέμα
4/ Οι ακίνητες εορτές εορτάζονται με το πραγματικό ημερολόγιο
5/ Οι κινητές εορτές εορτάζονται με λανθασμένο ημερολόγιο, με συνέπεια την παραβίαση της απόφασης της Α΄ Συνόδου
6/ Ο Πασχάλιος κανόνας δεν προέβλεψε την μετακίνηση της ισημερίας
7/ Η Γρηγοριανή διόρθωση αντιβαίνει σε διάταξη της Α΄ Συνόδου
8/ Το Γρηγοριανό ημερολόγιο είναι απαράδεκτο
Επομένως, μετά από τα ανωτέρω (που περιέχονται αναλυτικά στις 5 σελίδες της Εγκυκλίου), πόρρω απέχουν από σύνδεση αποτείχισης και οικουμενισμού (που ανακαλύφθηκε από τους ΓΟΧ το 1980), περί παπόφιλης αλλαγής, περί της μη ύπαρξης σχισμάτων προ του 1920-1924, περί φραγκέματος του ελληνικού λαού και άλλων πομποδών εκφράσεων!
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Unknown8 Απριλίου 2013 στις 10:40 μ.μ.
Σάς ευχαριστώ κ. Καρδάση, γιά τήν συμβολή σας νά μελετήσω τήν Εγκύκλιο 430/1.3.1924, τήν γνωρίζω, ειναι συνέχεια καί εις τό πνευμα της παναιρετικής Εγκυκλίου τού 1920 της Συνόδου τού Οικουμενικου Πατριαρχείου, καί του κατ' ουσίαν μασωνικού ληστρικού κατά της Ορθοδοξίας συνεδρίου τού 1923, καί κυρίως δέν ειναι της Εκκλησίας τής Ελλάδος, αλλά της Συνόδου της Εκκλησίας τής Ελλάδος, η οποία δέν διέφερε καθόλου, ισως νά ηταν πολύ χειρότερη από τήν Σύνοδο εκείνη γιά τήν οποία ο Αγιος και Ομολογητής Θεόδωρος ο Στουδίτης, λέγει τά εξής χαρακτηριστικά: «Σύνοδος λοιπόν, δέσποτα, δεν είναι όταν απλά συγκεντρώνονται ιεράρχες καιιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Γιατί λέγει η Γραφή ότι, “είναι προτιμότεροςένας που εκτελεί το θέλημα του Κυρίου, παρά δέκα χιλιάδες που το παραβαίνουν” (Σοφ. Σειρ. ιστ ,3). Αλλά η τήρηση των κανόνων να γίνεται με ειρήνη στο όνοματου Κυρίου, και το “δέσιμο και το λύσιμο” να γίνεται όχι στην τύχη, αλλά όπως φαίνεται καλό στην αλήθεια και στον κανόνα και στον γνώμονα της ακρίβειας. Η να αποδείξουν λοιπόν, αυτοί που συνήλθαν, ότι το έκαναν αυτό, και θα είμαστε και εμείς μαζί τους, η, εάν δεν το αποδείξουν, να αποβάλουν τον ανάξιο από την Εκκλησία, για να μη παραδοθεί στις επερχόμενες γενεές ως κατηγορία εναντίον τους. “Γιατί ο λόγος του Θεού είναι τέτοιος από τη φύση του που δεν δένεται” (Β’, Τιμ. β’, 9), και σε κανένα ιεράρχη δεν δόθηκε εξουσία να παραβαίνει τους κανόνες, παρά μόνο να συμβαδίζει με τα δόγματα και να ακολουθεί τους προηγουμένους...(σ.σ. οπως εν προκειμένω τίς καταδικαστικές αποφάσεις κατά τού νέου ημερολογίου ληφθείσες από τόν ΙΣΤ αιώνα υπό Πανορθοδόξων Συνόδων μέ κύρος μάλιστα Οικουμενικών Συνόδων) Δεν επιτρέπεται, δεν επιτρέπεται, δέσποτά μου, ούτε η δική μας εκκλησία, ούτε άλλη να κάνει κάτι αντίθετα προς τους νόμους και τους κανόνες που υπάρχουν. Γιατί, αν αυτό επιτραπεί, είναι μάταιο το Ευαγγέλιο, μάταιοι και οι κανόνες. Ο καθένας δηλαδή κατά το διάστημα της δικής του αρχιερωσύνης, επειδή του επιτρέπεται να ενεργεί όπως νομίζει μαζί μ’ αυτούς που συμφωνούν μαζί του, πρέπει να είναι νέος ευαγγελιστής, άλλος απόστολος, άλλος νομοθέτης; Αλλά κατά κανένα τρόπο. Γιατί έχουμε εντολή από τον ίδιο τον απόστολο (Γαλ. α’, 8), εκτός από αυτό που παραλάβαμε, και εκτός από αυτό που ορίζουν οι κανόνες των κατά καιρούς συνόδων, οικουμενικών και τοπικών, εάν κανείς διδάσκει η μας διατάζει να κάνουμε, να τον θεωρούμε απαράδεκτον, και να μη τον συγκαταλέγουμεανάμεσα στον κλήρο των αγίων»
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος9 Απριλίου 2013 στις 8:54 π.μ.
Φοβερός λόγος!Τι να πει κανείς όταν ακούει Ιεράρχη να λέει πως τα δόγματα είναι για τους εγωιστές;
Διχαστήκαμε..
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Unknown9 Απριλίου 2013 στις 11:25 μ.μ.
Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΣΙΔΙΟΚΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΙΣΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ, ΜΟΛΙΣ ΕΙΣΗΧΘΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 1924 ΕΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΤΕ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΩΣ "ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥ", ΜΕΤΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑΝ ΔΕ ΗΤΟΙ ΕΝ ΕΤΕΙ 1934 ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΘΗ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΩΣ "ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΣ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ"

Τόν ΙΣΤ αἰῶνα αἱ συνελθοῦσαι τρεῖς Πανορθόδοξοι Σύνοδοι κατεδίκασαν μετ’ ἐπιτιμίου και ἀναθέματος τόν παπικόν νεωτερισμόν τοῦ νέου (Γρηγοριανοῦ) ἡμερολογίου, και εἶπον ὅτι «Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.». Σύμφωνος προς αὐτάς τάς ἀποφάσεις ὁ ἁγιορείτης Ἱερομόναχος π. Ματθαῖος ἐν ἔτει 1924, μόλις ἐπληροφορήθη την ἀλλαγήν τοῦ ἡμερολογίου συνέστησε εἰς τά πνευματικά του τέκνα να μη ἀκολουθήσουν το νέο ἡμερολόγιο, διότι ἐάν το ἀκολουθήσουν χωρίζονται ἀπό τόν Χριστό. Το δε 1924 οἱ ἁγιορεῖται ζηλωταί Πατέρες, τῶν ὁποίων ἡγεῖτο ὁ ὁμολογητής Ἱερομόναχος π. Ματθαῖος, ἔγραψαν εἰς το ὑπ’ αὐτῶν ἐκδοθέν ἀπολογητικόν σύγγραμμα, ὅτι « το νέον ἡμερολόγιον είναι «προδρομικός νεωτερισμός τοῦ ἀντιχρίστου».
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Unknown10 Απριλίου 2013 στις 9:55 π.μ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΣΧΑΤΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΕΙΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΟΤΙ Ο ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΨΕΥΔΕΤΟ ΟΤΑΝ ΥΠΕΣΤΗΡΙΖΕΝ ΟΤΙ ΤΟΝ ΙΣΤ ΑΙΩΝΑ ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΘΗ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΜΟΝΟΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ, ΟΥΧΙ ΔΕ ΚΑΙ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΜΕΤ΄ ΑΥΤΟΥ ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΑΩΣ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΚΑΛΕΝΔΑΡΙΟΝ (ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ)

Ἰδού ἡ νέα ἱστορική μαρτυρία, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπό τήν γραφίδα - ἐπιστολή τοῦ Πατριάρχου Κων/λεως Καλλινίκου τοῦ Γ΄ (1713-1791), ἤτοι διακόσια ἔτη μετά τάς Πανορθοδόξους Συνόδους:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝ/ΛΕΩΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΤΟΥ Γ (1713 – 1791) ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ (ΠΑΣΧΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΥ).

Τῶ αὐτῶ (Ἀνανία) κατά τῶν αὐτῶν (Λατίνων).

Τό παρ’ ἡμῖν πασχάλιον ἀσύστατον οὐκ ἔστιν,
ὡς καταφλυαρεῖ αὐτός ὁ δυσσεβής Λατῖνος,
ἀλλ’ ὡς ἀκόλουθον αὐτό τοῖς ὁρισθεῖσιν ὅροις
πατέρων ἱερῶν ἡμῶν, μένει ὀρθόν ἀεί τε
καί εἰς αιῶνας σταθερόν διαμενεῖ ἐκεῖνο.
ἕως περ οἱ ἥν ἔλεγε τάξιν διαφυλάξει
σῶαν, ἀπαρασάλευτον, ἀρίστως ἐσκεμμένην
πατράσι θείοις τοῖς ἡμῶν, ὧνπερ οὐδείς τῶν νῦν γε
οὔτε οἶδε έπιστήμην τήν τῆς ἀστρονομίας
κατ’ ἐκείνους πολυμαθεῖς, οὔτε ἁγιωσύνην
ἔχει καί καθαρότητα, πλήν εἰ μή που δοκήσει
τά δ’ ἄλλα φίλτατε εἰσί μακράν τῆς ἀληθείας
τοῦ Πάσχα γάρ διορισμῶν τεσσάρων ὑπαρχόντων
πρῶτος αὐτῶν ἐντέλλεται, ὡς δεῖ τελεῖν τό Πάσχα,
μετά γε τήν ἑαρινήν φίλε ἰσημερίαν
ὁ δεύτερος, ὡς μή αὐτήν τῆς τελετῆς ἡμέραν
ἐκείνης ἰουδαϊκῆς, τοῦ φάσκα τῶν Ἑβραίων
ὁ τρίτος ὅτι οὐχ ἁπλῶς μετά ἰσημερίαν,
ἀλλά πρώτην πανσέληνον τήν μετ’ ἰσημερίαν
ὁ τέταρτος ὅτι γε καί μετά τήν ἡμέραν
τῆς πανσελήνου παρευθύς τῆ πρώτη ἑβδομάδι
ὅθεν οὐδείς ὅλων βροτῶν ἐκείνους νομισάτω
πατέρας παναρίστους τε διέλαθε καί θείους
τό λάθος τοῦτο τό δοκοῦν ἵνα παρά τῶν νῦν γε
κρείττονος διορθώσεως ἐν τύχη ἀστρονόμων
τῆ γάρ Κυρίου χάριτι ἀπό πρώτης συνόδου
καί ἕως γε τῆς σήμερον ἂεί Πάσχα τό θεῖον
γίνεται μετά νομικόν, καί ἐν Κυριακῆ γε,
καί σύγχυσιν οὐκ ἔγνωμέν τινά μέχρι τῆς δεῦρο
ἵν’ εἰς διόρθωσιν αὐτοῦ ἡμεῖς γε ἀναστῶμεν
διετυπώθη γάρ καλῶς ἁγίοις τοῖς πατράσι,
καί διαμένει ἄπταιστον ἀεί καί εἰς αἰῶνας
κακῶς δέ ἀφηρέθησαν παρά τῶν ἀστρονόμων
τῶν νῦν Ρώμης τῆς παλαιᾶς αἱ ἡμέραι
παρ’ Ὀκτωβρίου τοῦ μηνός πρός γάρ τοῖς ἄλλοις πᾶσι
καί σύγχυσιν ἐν ἑαυτῶ τό νέον περιέχει
αὐτῶν τό ὡρολόγιον, ἀνατροπήν τε ἔτι
ἐπαναθεωρούμενον εἰ γάρ δι’ ὅλων χρόνων
τεσσάρων καί τριάκοντα ἅμα τοῖς ἑκατόν γε
νυχθήμερον συνάγουσιν ἕν οἱ ἀστρονομοῦντες
εὔδηλον τοίνυν ὅτι γε ἀπό πρώτης συνόδου
δύο καί τεσσαράκοντα κ’ ἔτι τετρακοσίων
πρός δέ χιλίων τε ἐτῶν ἄχρι νῦν διελθόντων
ὡς δέκα καί ὀκτώ ἐτῶν σύν τοῖς τριακοσίοις
τό πρῶτον ἀπό τοῦ Χριστοῦ προπαρεληλυθότων
μέχρι πρώτης συνάξεως τῆς ἐπί Κωνσταντίνου
ἐξαιρουμένων ἑκατόν ἑπτά καί ἑβδομήντα
ἀφ’ οὗ τό ὡρολόγιον ἐγένετο Λατίνων
ἡμέραι μόνον έννέα συνάγονται καί δέκα
ὧραι παρά μισήν στιγμή, καί ἔτι λείπεταί τι
εἰ δέ δι’ ἑκατόν ἐτῶν καί εἴκοσι ὡς ἄλλοι
λέγουσιν ἕν νυχθήμερον γενήσεται καί ἔσται,
ἡμέραι δέκα ἔσονται, πρός δέ καί ὧραι δέκα,
καί πλεονάζει ὡς ὁρᾶς ἐπισφαλῆ δέ ταῦτα
ἀλλά καί τούς δεινούς ἐμπείρους ἀστρονόμους
τόν Πτολεμαῖον δηλαδή καί ἄλλους ἐσφαλμένον
εὑρίσκονται ταῦτα τῶν νῦν, ἐν γάρ τριακοσίοις
χρόνοις ἐκεῖνοι κι’ ἔτι πρός ἕν τινῶν νυχθημέρων
συνάγεσθαι ἀποφαίνονται μάλιστ’ ὁ Πτολεμαῖος
οὐκ ἀπό τῆς κινήσεως τοῦτο τῆς τοῦ ἡλίου,
ποιεῖται γάρ τήν κίνησιν ἐκεῖνος ὁμαλήν τε
καί ὅλως ἀπαράκλιτον, ἀλλά γίνεται τοῦτο
παρά τήν ἀπαρίθμησιν τῶν ἡμερῶν τοῦ χρόνου
καί κατά τούτους γίνονται τέσσαρες δή ἡμέραι,
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Unknown10 Απριλίου 2013 στις 9:56 π.μ.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ

καί ὧραι πέντε καί στιγμαί δύο καί δέκα μόνον.
ἀπό τῆς κατά Νίκαιαν συνόδου τῆς μεγίστης,
μέχρι ἐτῶν τῶν ἄνωθεν προαπηριθμημένων
ἀναμεμετρημένων οὖν τούτων τοιουτοτρόπως
καί τῆ σοφία τῆ τῶν νῦν Ἑλλήνων καί ἀρίστων
ἔτι τε ἀναδείκνυται, ὡς ἔξω παντός λόγου
οἱ ἀστρονόμοι παλαιᾶς ἐξέβαλον τῆς Ρώμης
τοῦ ‘Οκτωβρίου τοῦ μηνός τάς δέκα τάς ἡμέρας
ἵνα φανῶσιν ὡς δοκεῖ μόνον γε τοῖς ἀνθρώποις
ποιεῖν τί δόξης ἕνεκα κενῆς τε καί ματαίας
ὑπάρχον βέλτιον αὐτοῖς τοῦ μή καινοτομεῖν τε
καί τοιαῦτα μεταποιεῖν, καί στάσεως μεγίστης
ταῖς ἐκκλησίαις γίνεσθαι αἰτίους τοῦ Κυρίου
ἤ κἄν γε τούτων ἕνεκα τοῦ μή βίαν ἐπάγειν
ὡς τό τ’ αὐτό ὑπέφερον εἰδέτι παλτυτέραν
διδασκαλίαν ἀγαπᾶς περί ὡρολογίου
ἴδε είς βίβλον σεβαστοῦ τήν τοῦ Τραπεζουντίου
ἴδε Ματθαῖον Βλάσταριν, ἴδε καί Βαλσαμῶνα
ἴδε καί τό κανόνιον τῆς πρώτης τῆς συνόδου
καί τόν κανόνα τόν αὐτῆς, οὕς πάντας ἀποβλήτους
τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀκοινωνήτους
τούς παραλύειν θέλοντας, καί τούς κατατολμῶντας,
τούς ὅρους καί ἀπόφασιν συνόδου τῆς ἁγίας
μεγάλης οίκουμενικῆς τῆς ἐν Νικαίᾳ πόλει
συγκροτηθείσης εὐσεβῶς ὑπό τοῦ Κωνσταντίνου
εὐσεβεστάτου ἄνακτος περί τοῦ θείου Πάσχα,
καί τέλος ἴδε σύνοδον τήν κατ’ ὠρολογίου
ἤτοι κατά λατινικοῦ νέου καλενδαρίου,
τήν γεγονυῖαν εὐσεβῶς ἐπί Ἱερεμίου
τοῦ Κωνσταντινουπόλεως, καί τούς κανόνας ταύτης
καί γράμμα τό ἀποσταλέν πρός τόν Φιλαδελφείας
καί τούς ἐφόρους τοῦ Ναοῦ ἁγίου Γεωργίου.
καί ἄφες τόν νεκρόν αὐτόν νεκρούς τούς τούτου θάπτειν
καί πρᾶξιν τήν συνοδικήν τήν τότε γεγονυῖαν,
περί ἀποβολῆς αὐτῶν νέου καλενδαρίου
καί ἐκ τούτου γνώσει ἀκριβῶς ὅτι γε οἱ Λατῖνοι
ἀπώλεσαν πασχάλια τά τούτων καί τήν πίστιν
τήν εὐσεβῆ καί πατρικήν καί ὀρθοδοξοτάτην,
καινοτομίαις ταῖς αὐτῶν μεγίσταις βλασφημίαις,
ταῖς εἰς τό πνεῦμα, καί υἱόν διό μετά τῶν πρώτων
συντάττονται αἱρετικῶν, καί σύν ἐκείνοις ἅμα
παραδοθήσονται πυρί ἐσχάτω αἰωνίῳ
οἷς μεθ’ ἡμῶν καί σύ εἰπέ εὐαγγελιζομένοις
παρ’ ὅ γε παρελάβομεν ἀνάθεμα πολλάκις,
ρῖψον φιλίαν τήν αὑτοῦ, μή λάμβανε εἰς οἶκον,
μήτε χαίρειν λέγε αὐτῶ φέροντι ἀλλοτρίαν
διαδασκαλίαν, διδαχήν Χριστοῦ μου ἐναντίαν
Θεός δέ ὁ δυνάμενος τά πάντα καί σόν φίλον
παρασκευάσειεν αὐτοῦ τήν πλάνην ἐπιγνῶναι,
ἡμᾶς δέ ἀπαλλάγειε τῶν τούτων ζιζανίων,
καί οἷα σῖτον καθαρόν πάντας εἰς ἀποθήκας
συνάξειε τάς ἑαυτοῦ ἡμᾶς τούς ὀρθοδόξους.

(Τό κείμενον τοῦτο ἐλάβομεν ἀπό τήν μελέτην τοῦ ἐκλεκτοῦ ἐρευνητοῦ καί διδάκτορος θεολογίας – Οἰκονομολόγου, Ἀθανασίου Χρυσοβέργη, ἡ ὁποία φέρει τόν τίτλον: «ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ Γ΄ (1713-1791) ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ. ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ» (ΛΑΡΙΣΑ 2000), τήν ὁποίαν μελέτην ὁ ἴδιος ὁ συγγραφεύς ἐνεχείρισεν εἰς τόν Μητροπολίτην Κήρυκον πρό δύο περίπου ἐτῶν).
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος10 Απριλίου 2013 στις 11:07 π.μ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ

10:19 μ.μ. (Πριν από 12 ώρες)

προς Εμένα
Ο Θεοφιλέστατος, παρ' όλον ότι μελέτησε την ανωτέρω Εγκύκλιο, πλην όμως δεν έλαβε θέση σε κανένα από τα 8 αναφερόμενα σημεία.
Με την ευκαιρία θα θέλαμε να επισημάνουμε:
1/ Η Εγκύκλιος εκδόθηκε από την ΔΙΣ της Εκκλησίας της Ελλάδος, πριν από 90 χρόνια, δεν αναιρέθηκε από καμία Σύνοδο και εξακολουθεί να ισχύει, έγινε δε δεκτή από το 99% του πληρώματος της Εκκλησίας. Το 1%, που δεν τή δέχτηκε απετέλεσε τους ΓΟΧ.
2/ Οι αναφορές του αγίου Θεοδώρου δεν αφορούν το ημερολόγιο.
3/ Οι αποφάσεις των Πανορθόδοξων Συνόδων του 16ου αι. αφορούν το Γρηγοριανό ημερολόγιο και καλώς το καταδίκασαν.
4/ Η διόρθωση του ημερολογίου δεν απαγορεύεται από καμία Σύνοδο, γιατί είναι αντικείμενο της Αστρονομίας και όχι της Εκκλησίας.
5/ Ο απόστολος, στους Γαλάτες, ομιλεί για σωτηριολογικά θέματα και όχι για αστρονομικά. Εξ άλλου, οι άγγελοι εξ ουρανού δεν ασχολούνται με τις κινήσεις ουρανίων σωμάτων.
6/ Η Α΄ Σύνοδος δέχτηκε την εισήγηση των αστρονόμων, για την εαρινή ισημερία. Το ίδιο έκανε και το Συνέδριο του 1923. Όταν η Αστρονομία λέγει ότι την ΤΑΔΕ ημερομηνία έχουμε ισημερία, η Εκκλησία δεν έχει το δικαίωμα να λέγει ΟΧι, αλλά 13 ημέρες αργότερα. Δεν ανήκει στην αρμοδιότητα της Εκκλησίας να καθορίζει ΑΥΤΗ τις θέσεις Ηλίου, Γης και Σελήνης. Είναι "αλλουνού παπά ευαγγέλιο".
7/ Το ότι η Εκκλησία ακολουθεί την Επιστήμη στις ανακαλύψεις της φαίνεται και από ένα άλλο γεγονός. Ενώ η Π.Δ. αλλά και 6 Πατέρες δηλώνουν, ότι η Γη είναι ακίνητη στο κέντρο του Σύμπαντος, επειδή η Αστρονομία αυτό πίστευε, όταν βρέθηκε ότι δεν είναι έτσι, αυτό το ακολούθησε και η Εκκλησία. Μόνον στον Παπισμό, έπρεπε αυτός να δώσει την ευλογία του στους επιστήμονες για να ανακοινώσουν μια ανακάλυψή τους, με τα γνωστά αποτελέσματα (Κοπέρνικος, Γαλιλαίος κ.ά).
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ11 Απριλίου 2013 στις 2:02 π.μ.
Πολυ ωραια σας συγυριζε ο ΑΓΙΟΣ Φιλοθεος Ζερβακος!Και τωρα πηρε τη σκυταλη ο Ιωαννης!!Μετα ας ελπισουμε να βαλεται μυαλο!!!Σχισατε τον αραφο χιτωνα του Χριστου και εχετε το θρασος και μιλατε!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Unknown11 Απριλίου 2013 στις 8:29 π.μ.
Επί των θεμάτων πού θίγετε σείς κ. Καρδάση, καθώς καί διά τό θέμα τού επαμφοτερίζοντος γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, τό οποίον εθιξεν ετερος σχολιαστής, εδόθησαν επανειλημμένως σαφείς απαντήσεις, οι οποίες ομως η παραθεωρούνται η διαστρεβλώνονται. Δηλαδή, καθ’ ημάς, δέν πρόκειται περί διαλόγου εποικοδομητικού, οπως απαιτούν οι περιστάσεις, διό καί νομίζω πώς ενας παρόμοιος διάλογος αποβαίνει μάταιος καί μάλιστα κατακριτέος.. Διότι ειναι σχολαστικισμός καί δέν υπηρετει τήν αλήθεια.

Η Εκκλησία αυτού τού ειδους τούς επικριτάς, πάντοτε αντιμετώπιζε σύμφωνα μέ τό Αποστολικόν λόγιον «αιρετικόν ανθρωπον μετά πρώτην καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτού ειδώς οτι εξέστραπται ο τοιούτος καί αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος», δι αυτό καί δέν θά συνεχίσω, θά αφήσω ομως τόν αγιο Θεόδωρο τόν Στουδίτη, ο οποίος εδωσε απάντησιν εις τούς τότε αιρετικούς, η καί τούς «κατά τό ημισυ Ορθοδόξους», νά δώση καί εις τούς συγχρόνους οχι απλώς αιρετικούς αλλά καί παναιρετικούς καί πανθρησκειαστάς μίαν κατά τό δυνατόν γενικήν απάντησιν.

Λέγει λοιπόν ο αγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης εις μίαν επιστολήν του: «Συνόδους συνεκρότησαν (σ.σ. αυτό σήμερα ισχύει διά τούς νεοημερολογίτας καί οικουμενιστάς) μεγάλας καί παμπληθεῖς καί Ἐκκλησίαν Θεοῦ ἑαυτούς ὠνομάκασι, καί ὑπέρ Κανόνων ἐφρόντισαν τῶ δοκεῖν (φρόντισαν νά φαίνωνται πώς ἐργάζονται ὑπέρ τῶν Κανόνων), κατά Κανόνων τό ἀληθές κινούμενοι (ἐνῶ στήν πραγματικότητα ἐστρέφοντο κατά τῶν Κανόνων)» . Καί συνεχίζει: «Συνόδους τοίνυν, δέσποτα, οὐ τό ἀπλῶς συνάγεσθαι Ἱεράρχας τε καί Ἱερεῖς, κἄν πολλοί ὦσιν (κρείσσων γάρ εἶς ποιῶν τό θέλημα τοῦ Κυρίου, ἤ μύριοι παραβαίνοντες), ἀλλά τό ἐν ὀνόματι Κυρίου, ἐν τῆ εἰρήνη καί φυλακῆ τῶν Κανόνων. Καί τό δεσμεῖν καί λύειν οὐχ ὡς ἔτυχεν, ἀλλ’ ὡς δοκεῖ τῆ ἀληθείᾳ, καί τῶ κανόνι, καί τῶ γνώμονι τῆς ἀκριβείας. ... καί ἐξουσίᾳ τοῖς ἱεράρχαις ἐν οὐδενί δέδοται ἐπί πάση παραβάσει κανόνος, ἤ μόνον στοιχεῖν τά δεδογμένα καί ἔπεσθαι τοῖς προλαβοῦσιν»

Καί εν εν επιλόγω εν ημέτερον γενικόν σχόλιον:
Σείς, αγαπητοί, πού ως μή ωφείλατε, στηρίξατε ολον τό σαθρόν οικοδόμημα της παναιρέσεως του νεοημερολογιτισμού - οικουμενισμού επί μιάς αποφάσεως, τήν υπ' αριθμ. 430/1.3.1924 τού Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου καί της Συνόδου του, πρέπει νά λάβετε υπ’ οψιν οτι η εν ετει 1924 αυτή απόφασις, δι ης επεβλήθη ο νεοημερολογιτισμός ως Οικουμενισμός, ητο η απόλυτος συνέχεια καί συνέπεια πρός τήν παναιρετικήν Εγκύκλιον τού 1920 καί τάς αποφάσεις τού εν Κωνσταντινουπόλει ψευδοπανορθοδόξου Συνεδρίου μέ ολας τάς εκκλησιολογικάς καί σωτηριολογικάς συνεπείας, καί μόνον ως τοιαύτη δύναται νά κριθή καί αντιμετωπισθή. Επομένως αντί νά ερωτάτε ποία νέα Σύνοδος ανήρεσε αυτήν τήν απόφασιν, μήπως πρέπει νά διερωτηθείτε αν υπήρξε από τότε Σύνοδος της Κρατικής Εκκλησίας, η οποία νά πληρούσε τούς ορους μιάς αληθούς Συνόδου καί η οποία θά ειχε τήν δύναμι νά ελθη αντιμέτωπος μέ τό προδρομικόν τού αντιχρίστου κατασκεύασμα πού λέγεται «Νεοημερολογιτισμός - Οικουμενισμός - Πανθρησκεία - Παγκόσμιος κυριαρχία τού αντιχρίστου»; Καί ακόμη αντί νά στηρίζετε τό «κύρος» αυτής της αποφάσεως εις τά ποσοστά πού καθ’ υμάς τήν απεδέχθησαν (99 τοίς εκατό των Νεοημερολογιτων εναντι τού 1 τοίς εκατό των ΓΟΧ), μήπως λέγω θά ητο προτιμότερον νά λαμβάνατε υπ’ οψιν οτι καί ο αντίχριστος, οταν θά ελθη καί θά καθίση ως τό «βδέλυγμα της ερημώσεως» «εν τόπω αγίω» καί αυτός θά μετρήση τούς οπαδούς του μέ τά ποσοστά πού τόν αποδέχονται καί θά ειπη «εγώ ειμαι ο Θεός σας, πέσατε ολοι καί προσκυνήσατέ με»;

Πάντως τήν ελαχιστότητα μου, αγαπητοί, δέν μέ απησχόλησε ποτέ τό πόσοι απεδέχθησαν τήν απόφασιν του Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, διότι αυτοί ειναι τό «υποβρύχιον πλήθος» τού Κατακλυσμού της σημερινής αποστασίας, της μετά τό 1924 επελθούσης, τό οποίον δύσκολα επανέρχεται. Μέ απασχολεί ομως σοβαρά αν εστω καί εκείνο τό 1 τοίς εκατό πού δέν εδέχθη την απόφασιν τού Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, θά παραμείνει μέχρι τέλους εις τάς επάλξεις, η θά προδώσει καί αυτό τήν Μητέρα Εκκλησίαν; Ειναι φοβερός ο λόγος τού Ευαγγελίου: «Αραγε ελθών ο υιός τού ανθρωπου ...ευρήσει τήν πίστιν;».
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Unknown11 Απριλίου 2013 στις 10:19 π.μ.
Επί των θεμάτων πού θίγετε, καθώς καί διά τό θέμα τού επαμφοτερίζοντος γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, τό οποίον εθιξεν ετερος σχολιαστής, εδόθησαν επανειλημμένως σαφείς απαντήσεις, οι οποίες ομως η παραθεωρούνται η διαστρεβλώνονται. Δηλαδή, καθ’ ημάς, δέν πρόκειται περί διαλόγου εποικοδομητικού, οπως απαιτούν οι περιστάσεις, διό καί νομίζω πώς ενας παρόμοιος διάλογος αποβαίνει μάταιος καί μάλιστα κατακριτέος.. Διότι ειναι σχολαστικισμός καί δέν υπηρετει τήν αλήθεια.

Η Εκκλησία αυτού τού ειδους τούς επικριτάς, πάντοτε αντιμετώπιζε σύμφωνα μέ τό Αποστολικόν λόγιον «αιρετικόν ανθρωπον μετά πρώτην καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτού ειδώς οτι εξέστραπται ο τοιούτος καί αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος», δι αυτό καί δέν θά συνεχίσω, θά αφήσω ομως τόν αγιο Θεόδωρο τόν Στουδίτη, ο οποίος εδωσε απάντησιν εις τούς τότε αιρετικούς, η καί τούς «κατά τό ημισυ Ορθοδόξους», νά δώση καί εις τούς συγχρόνους οχι απλώς αιρετικούς αλλά καί παναιρετικούς καί πανθρησκειαστάς μίαν κατά τό δυνατόν γενικήν απάντησιν.

Λέγει λοιπόν ο αγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης εις μίαν επιστολήν του: «Συνόδους συνεκρότησαν (σ.σ. αυτό σήμερα ισχύει διά τούς νεοημερολογίτας καί οικουμενιστάς) μεγάλας καί παμπληθεῖς καί Ἐκκλησίαν Θεοῦ ἑαυτούς ὠνομάκασι, καί ὑπέρ Κανόνων ἐφρόντισαν τῶ δοκεῖν (φρόντισαν νά φαίνωνται πώς ἐργάζονται ὑπέρ τῶν Κανόνων), κατά Κανόνων τό ἀληθές κινούμενοι (ἐνῶ στήν πραγματικότητα ἐστρέφοντο κατά τῶν Κανόνων)» . Καί συνεχίζει: «Συνόδους τοίνυν, δέσποτα, οὐ τό ἀπλῶς συνάγεσθαι Ἱεράρχας τε καί Ἱερεῖς, κἄν πολλοί ὦσιν (κρείσσων γάρ εἶς ποιῶν τό θέλημα τοῦ Κυρίου, ἤ μύριοι παραβαίνοντες), ἀλλά τό ἐν ὀνόματι Κυρίου, ἐν τῆ εἰρήνη καί φυλακῆ τῶν Κανόνων. Καί τό δεσμεῖν καί λύειν οὐχ ὡς ἔτυχεν, ἀλλ’ ὡς δοκεῖ τῆ ἀληθείᾳ, καί τῶ κανόνι, καί τῶ γνώμονι τῆς ἀκριβείας. ... καί ἐξουσίᾳ τοῖς ἱεράρχαις ἐν οὐδενί δέδοται ἐπί πάση παραβάσει κανόνος, ἤ μόνον στοιχεῖν τά δεδογμένα καί ἔπεσθαι τοῖς προλαβοῦσιν»

Καί εν εν επιλόγω εν ημέτερον γενικόν σχόλιον:
Σείς, αγαπητοί, πού ως μή ωφείλατε, στηρίξατε ολον τό σαθρόν οικοδόμημα της παναιρέσεως του νεοημερολογιτισμού - οικουμενισμού επί μιάς αποφάσεως, τήν υπ' αριθμ. 430/1.3.1924 τού Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου καί της Συνόδου του, πρέπει νά λάβετε υπ’ οψιν οτι η εν ετει 1924 αυτή απόφασις, δι ης επεβλήθη ο νεοημερολογιτισμός ως Οικουμενισμός, ητο η απόλυτος συνέχεια καί συνέπεια πρός τήν παναιρετικήν Εγκύκλιον τού 1920 καί τάς αποφάσεις τού εν Κωνσταντινουπόλει ψευδοπανορθοδόξου Συνεδρίου μέ ολας τάς εκκλησιολογικάς καί σωτηριολογικάς συνεπείας, καί μόνον ως τοιαύτη δύναται νά κριθή καί αντιμετωπισθή. Επομένως αντί νά ερωτάτε ποία νέα Σύνοδος ανήρεσε αυτήν τήν απόφασιν, μήπως πρέπει νά διερωτηθείτε αν υπήρξε από τότε Σύνοδος της Κρατικής Εκκλησίας, η οποία νά πληρούσε τούς ορους μιάς αληθούς Συνόδου καί η οποία θά ειχε τήν δύναμι νά ελθη αντιμέτωπος μέ τό προδρομικόν τού αντιχρίστου κατασκεύασμα πού λέγεται «Νεοημερολογιτισμός - Οικουμενισμός - Πανθρησκεία - Παγκόσμιος κυριαρχία τού αντιχρίστου»; Καί ακόμη αντί νά στηρίζετε τό «κύρος» αυτής της αποφάσεως εις τά ποσοστά πού καθ’ υμάς τήν απεδέχθησαν (99 τοίς εκατό των Νεοημερολογιτων εναντι τού 1 τοίς εκατό των ΓΟΧ), μήπως λέγω θά ητο προτιμότερον νά λαμβάνατε υπ’ οψιν οτι καί ο αντίχριστος, οταν θά ελθη καί θά καθίση ως τό «βδέλυγμα της ερημώσεως» «εν τόπω αγίω» καί αυτός θά μετρήση τούς οπαδούς του μέ τά ποσοστά πού τόν αποδέχονται καί θά ειπη «εγώ ειμαι ο Θεός σας, πέσατε ολοι καί προσκυνήσατέ με»;

Πάντως τήν ελαχιστότητα μου, αγαπητοί, δέν μέ απησχόλησε ποτέ τό πόσοι απεδέχθησαν τήν απόφασιν του Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, διότι αυτοί ειναι τό «υποβρύχιον πλήθος» τού Κατακλυσμού της σημερινής αποστασίας, της μετά τό 1924 επελθούσης, τό οποίον δύσκολα επανέρχεται. Μέ απασχολεί ομως σοβαρά αν εστω καί εκείνο τό 1 τοίς εκατό πού δέν εδέχθη την απόφασιν τού Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, θά παραμείνει μέχρι τέλους εις τάς επάλξεις, η θά προδώσει καί αυτό τήν Μητέρα Εκκλησίαν; Ειναι φοβερός ο λόγος τού Ευαγγελίου: «Αραγε ελθών ο υιός τού ανθρωπου ...ευρήσει τήν πίστιν;».
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος12 Απριλίου 2013 στις 4:17 π.μ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ

Δυστυχώς, δεν δόθηκαν σαφείς απαντήσεις πάνω στις επισημάνσεις, αλλά κατατέθηκαν "σεντόνια" ολόκληρα από Πανορθοδόξους Συνόδους και τον άγιο Θεόδωρο Στουδίτη. Αναφέρεται δε και η θέση του Παύλου για τους αιρετικούς. Και βέβαια ο Απόστολος λέγει "αιρετικόν άνθρωπον μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού.....", πλην όμως αυτό αφορά όλους τους πιστούς; ΟΧΙ λέγει ο άγιος Ιωάννης Σιναϊτης: "Οι αδύνατοι ας μη συντρώγουν με αιρετικούς, όπως έχει ορισθή από τους ιερούς κανόνας. Όσοι όμως με την χάριν του Κυρίου είναι δυνατοί, εάν προσκαλούνται με εμπιστοσύνη και καλή προαίρεση από αυτούς, και θέλουν να υπάγουν, ας πηγαίνουν προς δόξαν Κυρίου" (Λόγος έτερος εις Ποιμένα, παρ. 65). Άρα, ο λόγος του Αποστόλου δεν αφορά όλους, αλλά μόνον στους ασθενείς στην Πίστη.
Εσείς λοιπόν, που είστε ισχυρός στην Πίστη, οφείλετε να εξηγήσετε σ' εμάς τους αιρετικούς (όπως σαφώς μας χαρακτηρίζετε) ορισμένα πράγματα:
1/ Το ημερολόγιο είναι αρμοδιότητα της Εκκλησίας ή της Αστρονομίας;
2/ Το εορτολόγιο είναι αρμοδιότητα της Εκκλησίας ή της Αστρονομίας;
3/ Η ισημερία είναι αρμοδιότητα της Εκκλησίας ή της Αστρονομίας;
4/ Οι Πατέρες της Α΄ Συνόδου, που ακολουθούσαν το Μακεδονικό ημερολόγιο, άλλαξαν οι ίδιοι το ημερολόγιο και εισήγαγαν το Ιουλιανό ή δεχτηκαν το Ιουλιανό, που τους πρότειναν οι αλεξανδρινοί αστρονόμοι;
5/ 'Οταν η Αστρονομία καθορίζει, ότι για το 2013, η εαρινή ισημερία είναι στις 20 Μαρτίου, έχει δικαίωμα η Εκκλησία να πει όχι δεν είναι τότε, αλλά στις 3 Απριλίου;
6/ Όταν η Αστρονομία λέγει, ότι σήμερα είναι 11 Απριλίου, έχει το δικαίωμα η Εκκλησία να λέγει Οχι, αλλά σήμερα είναι 29 Μαρτίου;
7/ Εάν η Εκκλησία έχει το δικαίωμα να κανονίζει πότε έχουμε ισημερίες και ηλιοστάσια, να κανονίζει τους μήνες του έτους και τις ημερομηνίες, τότε από ποιούς Ι. Κανόνες και λοιπές εκκλησιαστικές διτάξεις έχει αυτό το δικαίωμα;
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος14 Απριλίου 2013 στις 2:01 μ.μ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ

Διατυπώσαμε, προ διημέρου, κάποια ερωτήματα, καλή τη πίστη, προς τον Θεοφιλέστατο, πλην όμως δεν πήραμε απάντηση. Μας είχε προϊδεάσει βέβαια ο ίδιος, ότι δεν θα ήθελε διάλογο μαζί μας, καθότι μας θεωρεί αιρετικούς, διότι ακολουθούμε το νέο ημερολόγιο και είμαστε οικουμενιστές. Βάβαια, οι άγιοι Πατέρες καταδέχονταν να απαντούν σε ερωτήματα αιρετικών (όρα Κύριλλος προς Νεστόριο), προσπαθώντας να τους πείσουν, με επιχειρήματα, ότι λανθάνουν και τούτο μέχρι τέλους. Πλην όμως ο Θεοφιλέστατος δεν τους ακολουθεί, διακόπτει τον διάλογο με (κατ' αυτόν αιρετικούς) και εγκαταλείπει την προσπάθεια της πειθούς, αυτοαναγορευόμενος, ότι κατέχει "πάσαν την αλήθειαν" και "ίνα μη μιανθή και ίνα φάγη το Πάσχα". Πιστεύουμε, ότι αυτό θεωρεί και όχι ότι είναι "ασθενής τη πίστη" ή ότι έχει παχυλή άγνοια. Πάντως θα του απαντήσουμε, ότι ΝΑΙ ακολουθούμε το Ορθόδοξο ημερολόγιο του 1923, αλλά ότι είμαστε σφόδρα αντι-παπικοί και αντι-οικουμενιστές. .
Ως εκ τούτου, θα προσπαθήσουμε εμείς να απαντήσουμε στα ερωτήματά μας και ευελπιστούμε, ότι ο Θεοφιλέστατος, τουλάχιστον, θα καταδεχτεί να τα διαβάσει:

Το κομβικό σημείο στην εν γένει ανωμαλία περί των ημερολογίων είναι η οπωσδήποτε εξωπραγματική άποψη, του ότι τις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων τις ρυθμίζει η Εκκλησία και όχι η Αστρονομία! Δηλαδή, η Εκκλησία θα καθορίσει, πότε έχουμε εαρινή ισημερία και πότε είναι οι πανσέληνοι. Αυτό θυμίζει, μια γνωστή ιδιομορφία του Παπισμού, να θέλει να καθορίζει αυτός και μόνον τις θέσεις των ουρανίων σωμάτων. Έτσι, είναι γνωστή η περίφημη δίκη του αστρονόμου Γαλιλαίου, το 1633, από την Ιερή Εξέταση, διότι διετύπωσε, ότι η γη δεν είναι ακίνητη στο κέντρο του Σύμπαντος, αλλά κινείται και περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο. Είναι δε γνωστή η φράση με την οποίαν δεν οδηγήθηκε στην πυρά: «αποπτύομαι, καταρώμαι και βδελύσσομαι την αίρεσιν της κινήσεως της γης»! Στην Ανατολή όμως δεν συνέβη ποτέ αυτό το παράδοξο. Η Εκκλησία ποτέ δεν διεκδίκησε την αυθεντία να καθορίζει αυτή τη θέση των ουρανίων σωμάτων και οι όποιες αναφορές σε κοσμολογικά δεδομένα ακολουθούν τα δεδομένα της Επιστήμης της Αστρονομίας. Έτσι, η καταγραφή στην Π.Δ. ότι η γη είναι μια ακίνητη πιατέλα στο κέντρο του Σύμπαντος και στηρίζεται σε τέσσερις κολώνες, η ίδια δε στηρίζει τα νερά του ουρανού με τέσσερις κολώνες απηχούν τα δεδομένα της Αστρονομίας της εποχής εκείνης. Όταν τα δεδομένα αυτά άλλαξαν και απεκαλύφθη, ότι η γη είναι μια σφαίρα, όχι στο κέντρο του σύμπαντος, ούτε καν στο κέντρο του γαλαξία, η Εκκλησία προσαρμόστηκε στις νέες αυτές ανακαλύψεις. Τώρα, τι είναι αυτό, που κάνει ορισμένους να θέλουν, η Εκκλησία να ορίζει τις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων και να καθορίζει, ότι η ισημερία γίνεται 13 ημέρες αργότερα από ότι πράγματι συμβαίνει και ότι η πανσέληνος γίνεται 5 ημέρες αργότερα, από ότι πράγματι συμβαίνει, αυτό μπορεί να αποτελέσει έρευνα κοινωνιολογική ή ψυχιατρική, πάντως όχι θεολογική. Μήπως, σ’ αυτή την περίπτωση και δεδομένου, ότι οι του παλαιού κατηγορούν τους του νέου ακόμη και για αίρεση, θα πρέπει οι τελευταίοι να παραδεχτούν την πλάνη τους και να αναφωνήσουν: «αποπτύομαι, καταρώμαι και βδελύσσομαι την αίρεσιν της ταχύτερης κινήσεως της γης»;

ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος14 Απριλίου 2013 στις 2:03 μ.μ.
Συνοψίζονται τα κυριότερα σημεία της απάντησής μας, ως εξής:

1/ Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος άλλαξε το ημερολόγιο, που ακολουθούσε μέχρι τότε η Εκκλησία (Μακεδονικό) και δέχτηκε την εισήγηση των Αστρονόμων να εισάγει νέο ακριβέστερο ημερολόγιο (το Ιουλιανό), θεώρησε δε το θέμα μη δογματικό.

2/ Η Σύνοδος δέχτηκε τη διόρθωση της ισημερίας, κατά 3 ημέρες, που της προτάθηκε από τους Αστρονόμους και δεν απέκλεισε μια μελλοντική διόρθωση.

3/ Καθόρισε την εορτή του Πάσχα, σύμφωνα με το τότε νέο ημερολόγιο (Ιουλιανό) και έθεσε τους 4 γνωστούς όρους εορτασμού. Η απόφασή της δεν απαγόρευσε μια μελλοντική διόρθωση.

4/ Ανέθεσε στους αστρονόμους της Αλεξάνδρειας να βρουν την πραγματική ισημερία και την πραγματική 1η εαρινή πανσέληνο και τις αποφάσεις τους τις δέχτηκε η Εκκλησία.

5/ Ανέθεσε την υλοποίηση της απόφασης εορτασμού στην Εκκλησία της Αλεξάνδρειας, με την έκδοση Πασχαλίων γραμμάτων κάθε χρόνο.

6/ Δεν κατασκεύασε Πασχάλιο Πίνακα, ο οποίος άρχισε να σχηματίζεται τον 8ο αι. και έγινε δεκτός από τις διάφορες Εκκλησίες, χωρίς συνοδική απόφαση.

7/ Στην απόφαση της Συνόδου διαφαίνεται σαφώς, ότι είναι αποκλειστικό δικαίωμα της Εκκλησίας να καθορίζει τις ημερομηνίες των διαφόρων εορτών, αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να καθορίζει το πότε είναι οι ισημερίες και οι πανσέληνοι, το πότε αρχίζουν και τελειώνουν οι εποχές του έτους και οι μήνες, πράγμα, που αποτελεί έργο της Επιστήμης της Αστρονομίας. Υπό την έννοια αυτή ο όρος «πολιτικό ημερολόγιο» ή «εκκλησιαστικό ημερολόγιο» είναι αδόκιμος. Η Εκκλησία δέχεται το αστρονομικό ημερολόγιο, στο οποίο προσαρμόζει, με αποκλειστική της ευθύνη το εορτολόγιο. Επομένως, ούτε «εκκλησιαστικό ημερολόγιο» υπάρχει, ούτε «πάτριο ημερολόγιο» ή οτιδήποτε άλλα. Το να μη γίνεται δεκτή σήμερα η όποια διόρθωση της ισημερίας ή των πανσελήνων των σύγχρονων αστρονόμων από την Εκκλησία, εκτός του ότι χρήζει πλέον ψυχιατρικής εξέτασης, δείχνει και μια εμμονή σε μια παπίζουσα συμπεριφορά, όπως εκείνη της ακινησίας της γης.

8/ Το Πασχάλιο δεν θίγεται «άχρι καιρού» και παραμένει ως έχει με τις νέες πλέον ημερομηνίες, αλλά με προφανείς τις παραβιάσεις της απόφασης των Πατέρων της Α΄ Συνόδου.

9/ Σαφώς δηλούται από την Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά αποδεικνύεται και επιστημονικά, ότι δεν απεδέχθη τη διόρθωση των Λατίνων, αλλά δέχτηκε τη διόρθωση των Ορθοδόξων αστρονόμων, που της προτάθηκε και εισήγαγε νέο ημερολόγιο (διορθ. Ιουλιανό), κατά πολύ ακριβέστερο του Γρηγοριανού. Το ότι μέχρι το 2800 η διόρθωση ομοιάζει με εκείνη του Γρηγοριανού δεν συνηγορεί για την ταυτοποίησή τους. Μετά το 2800 γίνεται εμφανής η διαφορά. Έτσι, το 2800 την ίδια ημέρα, το Ιουλιανό ημερολόγιο θα δείχνει 10 Φεβρουαρίου, το Γρηγοριανό 29 Φεβρουαρίου και το διορθ. Ιουλιανό 1 Μαρτίου, δεδομένου, ότι τόσο το Ιουλιανό, όσο και το Γρηγοριανό θεωρούν το 2800 ως δίσεκτο, ενώ το διορθ. Ιουλιανό όχι, καθότι θεωρεί δίσεκτο το 2900, αντίθετα με τα άλλα δύο ημερολόγια.

ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος14 Απριλίου 2013 στις 2:03 μ.μ.
10/ Για μια ακόμη φορά ξεκαθαρίζουμε κάποια πράγματα: α/ Ο Ιούλιος Καίσαρας θέλοντας να διορθώσει το υπάρχον ρωμαϊκό ημερολόγιο του Νουμά (των 354 ημερών) κάλεσε τον αλεξανδρινό αστρονόμο Σωσιγένη, για να προβεί στη διόρθωση. Αυτός διόρθωσε το ημερολόγιο του Νουμά και καθόρισε το έτος στις 365.25 ημέρες και την ισημερία στις 21 Μαρτίου. β/ Η 1η διόρθωση του Ιουλιανού ημερολογίου έγινε επί Μ. Κων/νου στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο. Εκεί έγινε αλλαγή του ημερολογίου από το Μακεδονικό (των 354 ημερών) στο Ιουλιανό και διόρθωση της ισημερίας, κατά 3 ημέρες (από τις 24 Μαρτίου στις 21 Μαρτίου). Την αλλαγή πραγματοποίησαν οι αλεξανδρινοί αστρονόμοι με την ηγεσία του αστρονόμου και Επισκόπου Αχιλλέα, την δε διόρθωση ενέκριναν οι Πατέρες, δεν έθεσαν δε όρο μη περαιτέρω διόρθωσης στο μέλλον. γ/ Προσπάθειες διόρθωσης έγιναν πολλές με σπουδαιότερη εκείνη του Νικηφόρου Γρηγορά, ο οποίος συνέταξε σχέδιο διόρθωσης του ημερολογίου και το υπέβαλε στον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Α΄ Παλαιολόγο, το 1324. Αυτός αρνήθηκε να το εφαρμόσει «προς αποφυγήν συγχύσεως των αμαθών». δ/ Η 2η διόρθωση του Ιουλιανού ημερολογίου έγινε από τους αστρονόμους, τον γερμανό μαθηματικό Κλάβιους και τον ιταλό αστρονόμο Λίλιο και εγκρίθηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄. Αυτοί καθόρισαν διαφορετικό υπολογισμό των δισέκτων επαιωνίων ετών και διόρθωσαν την ισημερία κατά 10 ημέρες, από τις 31 Μαρτίου στις 21 Μαρτίου. ε/ Η 3η διόρθωση του Ιουλιανού ημερολογίου έγινε επί Πατριάρχη ΚΠόλεως Μελέτιου Δ΄ στο Πανορθόδοξο Συνέδριο του 1923. Εκεί, οι αστρονόμοι, Σέρβος Μιλάνκοβιτς και Ρουμάνος καθηγητής Δραγομίρ καθόρισαν νέο τρόπο προσδιορισμού των δισέκτων επαιωνίων ετών (διαφορετικό από το Γρηγοριανό) και διόρθωσαν την ισημερία, κατά 13 ημέρες, από τις 3 Απριλίου, στις 21 Μαρτίου. Η διόρθωση αυτή έγινε δεκτή από το Συνέδριο και το Πατριαρχείο κλήθηκε να την εφαρμόσει. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι διορθώσεις έγιναν από αστρονόμους και επικυρώθηκαν, είτε από την Πολιτεία (Ρωμαϊκή Πολιτεία), είτε από την Εκκλησία (Α΄ Οικουμενική, Παπισμός, Πανορθόδοξο Συνέδριο).

ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος14 Απριλίου 2013 στις 2:04 μ.μ.
Είναι όντως τραγελαφικό να μεταβάλουμε από μόνοι μας τις ημερομηνίες και τους μήνες. Όταν η Αστρονομία μας δηλώνει, ότι σήμερα είναι 3 Απριλίου, κάτι που είναι στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της, ουδείς δύναται να πει, ακόμη και η Εκκλησία, ότι σήμερα δεν είναι 3 Απριλίου, αλλά 21 Μαρτίου. Δεν μπορεί επίσης κανείς να ισχυριστεί, ότι σήμερα 3 Απριλίου έχουμε ισημερία, ενώ η ισημερία έχει υπάρξει ήδη στις 20 Μαρτίου, εκτός και εάν δεν γνωρίζει τι σημαίνει ισημερία. Ισημερία λοιπόν είναι ένα σημείο τομής της εκλειπτικής τροχιάς του Ήλιου με τον ουράνιο ισημερινό, αν βέβαια εμπιστευόμαστε την επιστήμη της Αστρονομίας και δεν θέτουμε τον εαυτό μας πάνω από αυτήν. Αυτό λοιπόν το σημείο τομής, που καλείται ισημερία, η Αστρονομία απλώς το ανακαλύπτει, γιατί εκείνος που θέτει τον Ήλιο σ’ αυτή τη θέση είναι ο ίδιος ο Θεός. Έτσι, όταν υποστηρίζουμε, ότι η ισημερία είναι άλλη ημέρα, εκτός του ότι δείχνουμε ασέβεια στην Επιστήμη εκείνη, που ανακαλύπτει τα μεγαλεία του Θεού, κατά το: «οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού», αποτελεί ασέβεια και ύβρη πρωτίστως προς τον ίδιο το Θεό, που ουσιαστικά τον αμφισβητούμε ευθέως και του απεμπολούμε το δικαίωμα να κινεί τα ουράνια σώματα, όπως Αυτός θέλει. Γιατί λοιπόν αυτή η αρρωστημένη εμμονή στη σταθερή ημερομηνία της ισημερίας, κάτι, που δεν θεσμοθετήθηκε ποτέ από την Εκκλησία; Μήπως η ισημερία αποτελεί παράδοση και μήπως βρίσκεται κάπου στην Παλαιά ή την Καινή Διαθήκη, ώστε να την λατρεύουμε, ως κάτι το ιερό και αμετακίνητο; Αντίθετα, άλλες θέσεις των ουρανίων σωμάτων, που βρίσκονται στην Π. Διαθήκη δεν θεωρούνται θέσφατα ή παράδοση. Εκεί λοιπόν μιλάει για τη γη, ως τεράστιο δίσκο, που συγκρατείται σε 4 κολώνες στην άβυσσο και πάνω στο δίσκο αυτό υπάρχουν 4 άλλες κολώνες, που κρατούν τα νερά του στερεώματος. Αυτά αναφέρονται με λεπτομέρειες στη Γένεση, στους Ψαλμούς, στο Δ΄ Βασιλειών, στον Ησαϊα, στον Ιώβ κ.ά. Αν λοιπόν θεωρούμε αμετακίνητη την ισημερία, κάτι που δεν αναγράφεται πουθενά, τότε θεωρούμε αμετακίνητο και το δίσκο της γης στο κέντρο του σύμπαντος και γύρω από αυτόν να περιφέρονται όλα τα ουράνια σώματα, όπως δηλώνουν κατηγορηματικά έξη (6) Πατέρες της Εκκλησίας (Μ. Αθανάσιος, Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος Νύσσης, Ιω. Δαμασκηνός, Γρηγ. Παλαμάς, Συμεών Θεσ/νίκης). Έτσι, όποιος υποστηρίζει, ότι η γη δεν είναι μια κινούμενη σφαίρα, αλλά ένας ακίνητος δίσκος, αυτός και μόνον δικαιούται να υποστηρίζει, ότι η ισημερία είναι και αυτή αμετακίνητη. Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω εκτεθέντα εμφανίζεται μια εκκλησιαστική παράβαση, που είναι αρκετά σοβαρή και ανατρέπει το εορτολόγιο. Όταν λοιπόν η Αστρονομία δηλώνει, ότι σήμερα είναι 25 Μαρτίου, η Εκκλησία σύμφωνα με το εορτολόγιό της εορτάζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και σε καμία περίπτωση και για κανένα λόγο δεν μπορεί να ισχυριστεί, ότι δεν είναι 25 Μαρτίου, αλλά 12 Μαρτίου, οπότε εορτάζει τη μνήμη του αγίου Συμεών νέου Θεολόγου. Αυτή η παραβίαση του εορτολογίου δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να γίνεται σε καμία περίπτωση και με οποιαδήποτε δικαιολογία.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος14 Απριλίου 2013 στις 8:58 μ.μ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ

Αγαπητέ αδελφέ

Ως φαίνεται, αγνοείς κάποια πράγματα και γι' αυτό επεξηγούμε:

1/ Και βέβαια η Εκκλησία δεν ασχολείται με χρόνους και καιρούς, πλην όμως άλλαξε το ημερολόγιο, που ακολουθούσε (το Μακεδονικό) και δέχτηκε τη διόρθωση της ισημερίας, κατά 3 ημέρες (από 24 Μαρτίου σε 21 Μαρτίου).
2/ Αιτία αλλαγής της ισημερίας υπάρχει, ώστε να μη καταστρατηγείται η απόφαση της Συνόδου, να εορτάζεται το Πάσχα την 1η Κυριακή, μετά την 1η εαρινή πανσέληνο. Ήδη, φέτος, το Πάσχα εορτάζεται την 2η Κυριακή, μετά την 2η εαρινή πανσέληνο. Αν δεν το γνωρίζεις φρόντισε να ρωτήσεις να το μάθεις. Έτσι, λέγει η απόφαση της Συνόδου και θεωρείς, ότι ακολουθείται πιστά, όπως θέλεις να μας πείσεις;
3/ Οι 3 Σύνοδοι του 16ου αι. απέρριψαν την διόρθωση των Λατίνων (το Γρηγοριανό) και δεν απαγόρευσαν καμία Ορθόδοξη διόρθωση (όρα τον η΄ κανόνα της Συνόδου του 1593).
4/ Το Πασχάλιο, που δημιουργήθηκε μετά τον 8ο αι. (όρα Θ.Η.Ε.), δεν το δημιούργησε η Εκκλησία, δεν είναι αιώνιο και έχει αλλάξει μέχρι σήμερα 5 φορές (όρα Θ.Η.Ε. λήμμα Πασχάλιο).
5/ Η Πολιτεία με το ΝΔ 25.1.1923 ακολουθεί το Παπικό ημερολόγιο (Γρηγοριανό), ενώ η Εκκλησία, με την Εγκύκλιο 430/1.3.1934 δέχτηκε το Ορθόδοξο ημερολόγιο, του Συνεδρίου του 1923.
6/ Πράγματι, το διάταγμα της Πολιτείας προβλέπει την παραμονή της Εκκλησίας στο Ιουλιανό ημερολόγιο, πλην όμως:

«η πράξις της Ι. Συνόδου δι’ ης εισήχθη εν τη Εκκλησία της Ελλάδος το διορθωμένον Ιουλιανόν ημερολόγιον, ούσα τυπικώς διοικητική πράξις, εφ’ όσον δεν ανεκλήθη υπό της Εκκλησίας ή δεν ηκυρώθη δι’ αποφάσεως του ΣτΕ εξακολουθεί, καίτοι παραβιάζουσα κατά τινα εκδοχήν τον νόμον, να είναι ισχυρά μη δυναμένη άλλως τε να προσβληθή δι’ αίτήσεως ακυρώσεως…..» (Μαρίνου Αν. Η θρησκευτική ελευθερία, 1972, σελ. 313, 314).
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις

Προσθήκη σχολίου

Σελίδες