Τρίτη 25 Μαΐου 2010















ΕΧΘΡΟI ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ –

ΕΧΘΡΟΙ ΑΡΤΕΜΙΟΥ


Από τον γλαφυρό και αυθεντικό βιογράφο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου έχουμε τις παρακάτω πληροφορίες:

Mία συρροή περίεργος γεγονότων ήσαν και αυτά τιμωρία του Θεού και έδιναν πραγματικώς την εντύπωσι ότι η δικαιοσύνη του Θεού επήρχετο τιμωρός.

Πολλοί εξ εκείνων , οι οποίοι είχον καταδιώξει τον Χρυσόστομον ή είχον καταδικάσει αυτόν, επλήγησαν διά θανάτου ή δι’ ασθενειών παραδόξων εις διάστημα μηνών τινων.

Οι Ιωαννίται απηρίθμουν τα γεγονότα αυτά ως απόδειξιν του δικαίου, το οποίον υπερήσπιζον, οι άλλοι δε δεν τα ήκουον άνευ τρόμου τινος μυστικού.

Ο Παλλάδιος, ο βιογράφος και φίλος του Χρυσοστόμου, ενδιατρίβει επί μακρόν εις αυτά, χαρακτηρίζων αυτά ως υπερφυσικά.


Ούτω είς από τους επισκόπους, κριτής ανοικτίρμων του εξορίστου εις την σύνοδον της Κωνσταντινουπόλεως, ολίγον χρόνον ύστερον εφονεύθη καταπεσών νεκρός από του ίππου.


Άλλος προσβληθείς από υδρωπικίαν πυώδη κατεφαγώθη ζών υπό των σκωλήκων.


Τρίτος τις ασθενήσας από κακόηθες ερυσίπελας, παρέδωκε το πνεύμα εν μέσω φοβερών κνησμών και οδύνης.


Άλλος, κατήγορος και συκοφάντης του Ιωάννου, έπαθε τοιαύτην φλόγωσιν της γλώσσης, ώστε δεν ηδύνατο να αναπνεύση παρά με κόπον πολύν και πρίν ή αποθάνη εξ’ ασφυξίας έγραψεν, ίνα όλος ο κόσμος το μάθη, ότι υφίστατο την τιμωρίαν του εγκλήματός του.


Το σοβαρώτερον όμως εξ όλων των γεγονότων υπήρξεν αναμφιβόλως ο θάνατος του Κυρίνου του επισκόπου Χαλκηδόνος.
Ο επίσκοπος αυτός, είχε δειχθή εχθρός άσπονδος του Χρυσοστόμου πρίν ή αρχίση ο κατ’ αυτού διωγμός.
Αιγύπτιος και δημιούργημα του Θεοφίλου, είχεν εμποτισθή με όλα τα πάθη του πατριάρχου Αλεξανδρείας.
Εις διαβούλιόν τι, το οποίον εγένετο εν τω οίκω του με μερικούς άλλους επισκόπους πρό της συγκλήσεως της παρά την Δρύν συνόδου, τον επάτησε κατά λάθος εις τον πόδα ο Μαρουθάς ο επίσκοπος Μεσοποταμίας.
Η πληγή, η εκ του πατήματος αυτού προελθούσα, ηρεθίσθη παρά τα φάρμακα τα οποία έθεσασν επ’ αυτής, αλλά δεν ημποδίσθη ο Κυρίνος και πληγωμένος ακόμη να παραστή κατά του Ιωάννου εις την παρα την Δρύν σύνοδον.
Υπήρξε μάλιστα είς από τους τέσσαρας ή πέντε επισκόπους, οι οποίοι ανέλαβον επί της κεφαλής των την ευθύνην της καθαιρέσεως και εξώσεως του Ιωάννου, διά να καθησυχάσουν και ενθαρρύνουν τον αυτοκράτορα.

Μετά την σύνοδον η εκ της πληγής κατάστασις του Κυρίνου εχειροτέρευσεν.

Ο πούς του κατελήφθη από γάγγραιναν, και παρέστη ανάγκη να κοπή.
Επειτα η γάγγραινα μετεδόθη εις την κνήμην, την οποίαν και απέκοψαν.
Εκείθεν μετεδόθη εις τον άλλον πόδα.

Αποκοπέντος και του δευτέρου ποδός η γάγγραινα επροχώρησεν εις τα σπλάγχνα και ο Κυρίνος εξέπνευσεν εν μέσω (σκληρού) μαρτυρίου.


«Ιδού, έλεγον οι Ιωαννίται, ιδού η ευθύνη, την οποίαν είχεν αναλάβει αφ’ εαυτού ο Κυρίνος!».


ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΝΕΑ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΡΒΙΑ


Πρώτος μανιώδης και λυσσώδης εχθρός του αγίου ανθρώπου του Θεού μητροπολίτου του Κοσσόβου ΑΡΤΕΜΙΟΥ υπήρξε ο Αθανάσιος Γιέφτιτς.


1. Σημερινές πληροφορίες μας από την Σερβία περί της εξαφανίσεώς του λέγουν ότι
« Από πολλούς ακούγεται, και μάλιστα από Σέρβους μητροπολίτες, ότι ο Αθανάσιος Γιέφτιτς είναι στο νοσομείο σε πολύ κρίσιμη κατάστασι.

Την ώρα που έκανε μπάνιο κάηκε από βραστό νερό (λένε ότι μάλλον έσπασε ο σωλήνας).
Πολλοί στην Σερβία συζητάνε διάφορα γι’ αυτό το επεισόδιο .


2. .........................................................

3.............................................................

4..............................................................

5................................................................

6...............................................................



4 σχόλια:

  1. "Όπου δεν ισχύει λόγος πίπτει ράβδος"

    Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του Αλεξανδρείας αγίου Κυρίλλου, ο οποίος και αυτός είχε συμβάλλει στην εκθρόνιση και εξορία του Ιωάννη στη Δρυ, όπου είναι ο τελευταίος που δέχτηκε με την θεία ενέργεια να τον εγγράψει στα δίπτυχα, καθότι αρνιόταν πεισματικά να τον δεχτεί. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά του στο θέμα αυτό: «εάν περιλάβετε τον Ιωάννην μεταξύ των επισκόπων διατί δεν περιλαμβάνετε και τον Ιούδα μεταξύ των Αποστόλων;» (Χρ. Κρικώνη. Καθηγητή ΑΠΘ: Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και οι περί ιερωσύνης λόγοι του. Αποστολική Διακονία, σελ. 45). Τελικά, κατόπιν οράματος που του απεκαλύφθη ότι δεν έπραττε ορθώς, δέχθηκε να τον αναγράψει στα δίπτυχα της Εκκλησίας και να τον μνημονεύει το 417. (Συναξ. Τόμ. ΣΤ΄, γ΄ έκδ. σελ. 105-109).

    ΙΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εστιν της δίκης οφθαλμός όστις τα πανθ' όρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η συνέπεια πάντως του κ. Τελεβάντου είναι εφάμιλλη αυτής του Θεοδωράκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οπως εξήγησα: Εστιν της δίκης οφθαλμός όστις τα πάνθ' ορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου