Ομολογία

Δημοσιοποιω εστω και καθυστερημενα ενα σχολιο που δημοσιευτηκε στο τευχος του Φεβρουαριου του περιοδκου μας ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ για να βγαλη ο καθενας τα συμπερασματα του ,αν και τα γεγονοτα μας προλαβαν. Ο νεος πατριαρχης εξελεγη και πολλα λεγονται για την προσωπικοτητα του. Να ελπιζουμε οτι θα κανη συνετες κινησεις στα διαχριστιανικα και διαθρησκειακα ζητηματα; Ας το ελπίσουμε και ας το ευχηθουμε. Γιατι με τους Ρωσους ειμαστε παντοτε "κουμπωμενοι"!! Ας ελπισουμε να κόψη και τον πολυ αερα στον αρχιαιρεσιαρχη πατριαρχη του Βοσπορου....


ΣΤΕΙΡΑ ΩΡΑΙΟΛΟΓΙΑ

Κατά την εξόδια ακολουθία που έγινε πρόσφατα στο σκήνωμα του πατριάρχου Ρωσίας Αλεξίου, ο Βαρθολομαίος βρέθηκε παρών.

Η προσφώνησι του, μνημείο στείρας ωραιολογίας και άνυδρης επομβρίας.

Διαβάζει κανείς τρείς σελίδες παφλάζοντος ρητορισμού, συναντά σπάνιες ακατέργαστες λέξεις προς δημιουργίαν εντυπωσιασμού (οξυβελές άγγελμα, χριστοτερπή πρόσωπα, αποιχόμενος ευθυνοφόρου διακονίας, πρωτοστατικήν συμβολήν, διατρήτου εκλογάδος, σταυροδυνάμου απορροής, αποκαραδοκίας, πεπνυμένης, συστροφής, οτρηρόν, κενωτικήν ποιμασίαν, ουρανοφοίτου πνοής, αγιοδόξαστον γήν, πολυεύφορος Εκκλησία, αυχμώσαν κοινωνίαν, πολύπλαγκτον διακονίαν, κλπ ), και όταν τις τελειώση αισθάνεται να επαληθεύεται η αρχαία παροιμία «ώδινεν όρος και έτεκε μύν».


Γεύσι αφρού. Λόγια, λόγια, λόγια.

Ο ένας πατριάρχης εγκωμιάζει τον άλλο νεκρό και άπνουν πατριάρχη ευλογώντας τα γένεια του.

Αλλ’ έτσι γίνεται όταν το μεν εγκωμιαζόμενο στερήται περιεχομένου, ο δε εγκωμιάζων αυτοπροβάλλεται επιδεικνύοντας ανούσια λογιότητα και αδιόρατη επεκτατικότητα.


Δεν παρέλειψε πάντως ο ρήτωρ να τονίση (εκ του ασφαλούς βέβαια μη υπάρχοντος αντιλόγου) την πνευματική επικοινωνία του εκδημήσαντος μαζί του, τη σιωπηρή παρακολούθησι και εποπτεία επί του συντελεσθέντος στη Ρωσία έργου, την επίσκεψι περικαλλών ναών, πολυάνδρων μοναστηρίων, προβάλλοντας αυτός εαυτόν και την εαυτού συμβολήν σ’ όλη αυτή την καρποφορία, προετοιμάζοντας δε και το κατάλληλο κλίμα μέσα στο οποίο θα πρέπει να κινηθή η πολιτεία του νέου Ρώσου πατριάρχου, που πρόκειται να εκλεγή, απέναντι στη «Μητέρα Εκκλησίαν», δηλαδή στον εαυτό του.


Εύστροφη όντως και οξυδερκής η φαναριώτικη διπλωματία σε περίστασι πένθους και πλήρους απουσίας αντιλόγου προς διαμόρφωσι κλίματος μητρός προς θυγατέρα, εποπτευούσης προς εποπτευομένην, παρακολουθούσης προς παρακολουθουμένην.


Προληπτική ετοιμασία κλίματος αναγνωρίσεως της πρωτόθρονης «ενωτικής» αρμοδιότητός του, αποβλεπούσης ασκαρδαμυκτί στην κατά παραγγελίαν του τέρατος της παγκοσμιοποιήσεως ενότητα-σαλατοποίησι των Εκκλησιών και θρησκειών εν τω προσώπω του, ως μεγάλου ειρηνοποιού και διαφεντευτού, για να επακολουθήση και η ενεργεία του υποταγή στο άλλο τέρας, το αδηφάγο τέρας του παπισμού, με μια απλή του κίνησι, ούτως ώστε οι ηγέτες της ΕΕ να μη μειδιούν ειρωνικά για τη «διάσπασι», αλλά να λαμβάνουν ένα αίτημα εκ μέρους του θρησκειακού και εκκλησιαστικού χώρου, και όχι άλλο από τη δύσι και άλλο από την ανατολή.

Ένα αίτημα, ένα πακέτο.

Απλά πράγματα, απλές κινήσεις απαιτεί το τέρας.

Και οι δούλοι συμμορφώνονται διπλώνοντας τη μέση τους μπροστά του για το ζεστό πακέτο.