Βγήκαν μαχαίρια!

 

Ήταν προς το τέλος του καλοκαιριού του ’23, βρέθηκα σε 40νθήµερο µνηµόσυνο, µετά την ακολουθία βρεθήκαµε στον καφέ για συχώριο, αρκετοί γνωστοί και φίλοι, αφού είχαν τακτοποιηθεί, φθάνοντας είχαν κάθισµα έτοιµο, τον καφέ και το παξιµάδι στη θέση τους.

Βρέθηκα σε µια συζήτηση απρόσµενη που είχε κορυφωθεί µε συµφωνίες και διαφωνίες. Ο λόγος; Ποιος θα καταλάβει τη µητρόπολη Θεσσαλονίκης, αφού ο Άνθιµος εθελούσια (χωρίς πιέσεις, βεβαίως-βεβαίως!) παραιτήθηκε.

Έµεινα κατάπληκτος µ’ αυτά που άκουγα από ανθρώπους, τους οποίους νοµίζουµε ότι είναι γενικώς αδιάφοροι ως προς τα εκκλησιαστικά, ενώ γνωρίζουν από οικονοµικά των ναών, µέχρι τα έργα των µητροπόλεων, τις φορεσιές, τα αυτοκίνητα, ακόµα και τους µισθούς των παπάδων και δεσποτάδων.

Εκείνο που µε αναστάτωσε, είναι αυτό που ακούσαµε από έναν παλαιό καραβανά – συνταξιούχο αστυνοµικό – να µας λέει ότι δεσπότης είχε 1.200.000 ευρώ και ετοιµάζεται να γίνει Θες/νίκης. Κάλεσε δε και τον πρωτοσύγκελο του να του δώσει τη µητρόπολη (το τσιφλίκι του δηλαδή).

Μέχρις εδώ τους άκουγα, τους κοίταγα και δε µιλούσα, ακούγοντας τούτα εξανέστη. Τι είναι αυτά που λες; Του λέω. Αυτό είναι σιµωνία και πρέπει να καθαιρεθεί αυτός που χρηµατίζει, το φωνάζουν δεκάδες Ιεροί Κανόνες που θέσπισαν οι άγιοι Πατέρες! Ακολούθησε ένα µικρό αλαλούµ, άλλοι υπέρ και άλλοι κατά, µέσα σ’ αυτό το κοµφούζιο που δε θα περίµενε να δηµιουργηθεί, ανοίγει το τσαντάκι – µε τα οποία κυκλοφορούν αρκετοί – και βγάζει κάποια φύλλα – στραπατσαρισµένα – εφηµερίδων των Αθηνών – όπως διαπιστώσαµε αµέσως µετά – και άρχισε να διαβάζει τη διαδροµή που έκαναν τα 300.000 ευρώ για την “εκλογή δεσπότη”, µέχρι που να φθάσουν στην Αρχιεπισκοπή για έργα! Ποια… έργα!

Δεν άντεξα. Που τα βρήκε Δηµ…. ένας αρχιµανδρίτης µε ένα µισθό 1.200 ευρώ;

- Α… δεν ξέρεις! Υπάρχουν δεσποτάδες Ροκφέλερ, δηλαδή τραπεζίτες που τους δανείζουν µε το “νόµιµο” τόκο, µε το αζηµίωτο δηλαδή και µόλις καταλάβουν τη µητρόπολη, αρχίζουν να εισοδεύουν µε το ν’ αυξάνουν τους προϋπολογισµούς, τα χαράτσια, τους δίσκους, πώς δήθεν βρήκαν τη µητρόπολη χρεωµένη και πολλές δικαιολογίες αδικαιολόγητες, για να επιστρέψουν τα δανεικά και να τους µείνει κι αυτούς κάτι τις για τα γεράµατα!

Το γεγονός που αυτές τις µέρες διαδραµατίζεται στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, µε συντάραξε συθέµελα. Ότι δηλαδή κάθε µητρόπολη µπαίνει στον πλειστηριασµό και όποιος πλειοψηφίσει, σ’ αυτόν κατοχυρώνεται! Αυτό αποδεικνύεται µάλλον από τα τεκταινόµενα στη µητρόπολη Θεσσαλονίκης, αλλά και από τα δηµοσιεύµατα της εφηµερίδας.

Εδώ ο υποψήφιος δεσπότης θέλησε να κινηθεί αποφεύγοντας τη δεσποτική Τράπεζα και απευθύνθηκε σε “πνευµατικά παιδιά”. Δεν κατάλαβε όµως ότι χαλούσε την πιάτσα και παρότι τα λεφτά ήταν παραπάνω 1.340.000 ευρώ από τον πρώτο µειοδότη,  δεν µπόρεσε να καταλάβει το δεσποτικό θρόνο που φέρει ένα βαρύ και τιµητικό τίτλο “Παναγιώτατος”.

Ο πρώτος µάρτυρας κατηγορίας που κατέθεσε, επιβεβαίωσε τα παραπάνω. “Υπόσχονταν – είπε – ότι θα µου επέστρεφαν τα χρήµατα µετά την εκλογή” (από που άραγε, από το µισθό των 1.850 ευρώ;). “Πείστηκα ότι αυτή είναι η µέθοδος που ακολουθείται”. Πρέπει δηλαδή να δώσεις µπουρµπουάρ (!), για να γίνεις δεσπότης.

Αυτό είναι “εις τύπον και τόπον Χριστού;”.

Εφ. Αγώνας