Αιρετικός Νεονικολαϊτισμός στην «λατρευτική εβδομάδα» που ευλογεί ο αεροκατεβατος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος.
Ο αεροκατεβατος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος προέτρεψε τους πιστούς που πήγαν στους Χαιρετισμούς της Παναγίας, να παρακολουθήσουν όλες τις εκδηλώσεις της «λατρευτικής εβδομάδας», καθότι τις θεωρεί ορθόδοξες ! Τις βάζει δηλαδή δίπλα στην Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου!
Εχθές στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου (Ροτόντα) έλαβαν χώρα δύο εκδηλώσεις του προγράμματος της «λατρευτικής εβδομάδας». Αγαπητέ αναγνώστη, αναλογίσου τί σχέση έχουν αυτά που θα διαβάσεις με τους Αγίους Αποστόλους και τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας. Αναλογίσου άν ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής θα βίωνε πνευματικές αναβάσεις ακούγοντας την Συναισθηματική Σαραμπάντα του Britten ή αν ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας θα περιέγραφε την πάλη μεταξύ ύλης και πνεύματος μέσα από μείξη ηχοχρωμάτων, συνθετικές τεχνικές και ηχητικούς καμβάδες! Μπορεί αυτά ένας συνειδητός χριστιανός να τα θεωρεί «κολοκύθια στο πάτερο», οι αιρετικοί νεονικολαΐτες όμως θεωρούν την τέχνη «τρόπο» αναζήτησης του Θεού.
Σε ομιλία του ο π. Σεραφείμ Ζήσης για την μασονοποίηση της Εκκλησίας, αναφέρει τα εξής ενδιαφέροντα που οφείλουν να μας προβληματίσουν για το πού οδηγούν οι διάφοροι βαριοί και ασήκωτοι πεφωτισμένοι την Εκκλησία μας:
«Σχολιάζει ο π. Σεραφείμ: Έχω ένα άρθρο εδώ του καθηγητή Αριστοτέλου Παπανικολάου στην Αμερική, ο οποίος είναι μαθητής του Ζηζιούλα και λέει τα εξής, περιγράφοντας την θεολογία του Περγάμου του Ιωάννου:
Αυτή η δημιουργία εκ του μηδενός ενδεικνύει θετικά ότι η μόνη ελπίδα της δημιουργίας για ύπαρξη είναι μία ελεύθερη και αγαπητική κοινωνία με το άκτιστο, αρνητικά ενδεικνύει ότι η ίδια η δημιουργία είναι εγγενώς πεπερασμένη και εξ αυτής τείνει προς τον ίδιο τον εκμηδενισμό της.»
Σχολιάζει ο π. Σεραφείμ: Μέχρι εδώ Ορθόδοξα τα πράγματα. Επειδή είμαστε κτιστοί, δημιουργημένοι, τείνουμε προς εξαφάνιση. Αυτό που μας κάνει αθάνατους είναι η χάρη του Θεού.
Η ίδια η δημιουργία παρουσιάζει μία επιθυμία να απευλευθερωθεί από την αναγκαιότητα της περατότητας του πεπερασμένου.
Σχολιάζει ο π. Σεραφείμ: Περατότητα είναι το αντίθετο από το απέραντο. Δεν είμαστε απέραντοι οι άνθρωποι. Ως κτίσματα είμαστε πεπερασμένοι.
Αυτή η επιθυμία για αιωνιότητα πώς εκδηλώνεται;
Σχολιάζει ο π. Σεραφείμ: Για να ξεπεράσουμε την περατότητα και να γίνουμε απέραντοι και αιώνιοι. Περιγράφει ο Παπανικολάου τον Ζηζιούλα.
Αυτή η επιθυμία είναι ιδιαιτέρως έκδηλη στην ανθρώπινη δημιουργία της τέχνης, στις ερωτικές σχέσεις και στην φαινομενολογική ανάλυση της ερωτήσεως, ποιός είμαι. Τα οποία όλα δείχνουν μία ανθρώπινη ώθηση για εξατομίκευση και ετερότητα που τελικώς απωθείται από την περατότητα και τον θάνατο.
ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ Ο Π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ: Συνεπώς, την επιθυμία του ανθρώπου για αθανασία, ο Ζηζιούλας και οι συν αυτώ αιρετικοί Νεονικολαΐτες δεν την βλέπουνε ούτε στην προσευχή, ούτε στην κατάνυξη, ούτε στην άσκηση, ούτε σε όλα τα πνευματικά φαινόμενα της ανθρώπινης ζωής. Την βλέπουνε στην τέχνη, στις ερωτικές σχέσεις και αλλού. »
Εκεί στρέφει βήμα βήμα και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος το ποίμνιό του με την «λατρευτική εβδομάδα», εν μέσω της κατανυκτικής περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Το ίδιο κάνουν και πολλοί άλλοι Μητροπολίτες που διοργανώνουν συναυλίες και χορωδίες μέσα στους Ναούς. Όλα σε ανοιχτή θέα και, εκτός ολίγων, ουδείς διαμαρτύρεται.
Α ‘ ΜΕΡΟΣ
Agnus Dei
Από τη Μουσική Προσφορά του Bach στο Θείο Πάθος μέσα από το Consummatum Est (Τετέλεσται) του Haydn. Από τη θλίψη για την ανθρώπινη απώλεια στο Crisantemi του Puccini στο διάσημο Adagio του Barber που στη χορωδιακή του εκδοχή είναι αφιερωμένο στον Αμνό του Θεού (Agnus Dei). Από τη Συναισθηματική Σαραμπάντα του Britten στο γεμάτο συναισθήματα Γενίτσαρη που έχει τις ρίζες του στην παραδοσιακή μουσική της Θράκης. Ένα ταξίδι στην πνευματικότητα και την κατάνυξη, στον πόνο και το συναίσθημα, μέσα από έξι συνθέσεις που διατρέχουν τέσσερις αιώνες μουσικής δημιουργίας.
JoveNata Ensemble
Μουσική Διεύθυνση: Θοδωρής Παπαδημητρίου
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:
Johann Sebastian Bach (1685-1750) – Ricercar a 6 από τη Μουσική Προσφορά BWV 1079
Joseph Haydn (1732-1809) – Sonata VI. Consummatum Est (Τετέλεσται) από τους Επτά Τελευταίους Λόγους του Χριστού Hob. XX/1B
Giacomo Puccini (1858-1924) – Crisantemi SC 65
Benjamin Britten (1913-1976) – Sentimental Saraband από τη Simple Symphony Op. 4
Samuel Barber (1910-1981) – Adagio for Strings
Θοδωρής Παπαδημητρίου (1978 – ) – Γενίτσαρης (Ταπεινός Χορός Μεταξάδων Θράκης)
Jovenata Ensemble (σύνολο εγχόρδων)
–https://e-thessalonikiculture.gr/ekdhlwseis/agnus-dei/
Β’ ΜΕΡΟΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ
Η είσοδος στο χώρο θα γίνεται με δελτία (κατά προτεραιότητα) που θα διανέμονται την ημέρα της εκδήλωσης ( μια ώρα πιο πριν) έξω από τον χώρο της Ροτόντα.
«Σταύρωση»
ΣΤΑΥΡΩΣΗ – Ορατόριο για αφηγητή, κουαρτέτο εγχόρδων και κρουστά
Σύνθεση: Λίνα Τόνια
Το ορατόριο αποδίδει μέσα από μία σύγχρονη μουσική προσέγγιση τα Πάθη και την πορεία προς τη Σταύρωση. Η Σταύρωση σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της αμέτρητης προσφοράς της αγάπης προς τον άνθρωπο, η οποία έχει προηγουμένως υποστεί την προδοσία και την ταπείνωση. Οι αντιθέσεις κυριαρχούν για να τονίσουν τους συμβολισμούς που το ίδιο το γεγονός εσωκλείει. Το υπερβατικό στοιχείο είναι το κύριο χαρακτηριστικό του έργου. Η μουσική διαπραγματεύεται τα στοιχεία της υπέρβασης και των αντιθέσεων μέσα από τη μείξη ηχοχρωμάτων και τις σύγχρονες συνθετικές τεχνικές δημιουργώντας ένα ηχητικό καμβά που κινείται μεταξύ δύο κόσμων και του νήματος που τους ενώνει ή τους χωρίζει. Στατικές υφές με διάφωνες συνηχήσεις σε αντίθεση με ορμητικές κινήσεις που διατηρούν έντονο ρυθμικό χαρακτήρα άλλοτε εμφανίζονται μέσα σε αυτοσχεδιαστικά μέρη και άλλοτε σε απόλυτα οργανωμένες μορφές, δημιουργούν μία ατέρμονη πάλη των δύο κόσμων μεταξύ της ύλης και του πνεύματος, μέχρι να οδηγηθούν στη λύτρωση.
–https://e-thessalonikiculture.gr/ekdhlwseis/stavrosi/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου