Τα αποκαλυπτήρια ενός Πατριάρχη.
Ενός κακού δοθεντος, μύρια έπονται!
Η εξαήμερη επίσκεψη – επίδειξη δύναμης του Πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίου στη «φτωχομάνα» Θεσσαλονίκη (επιτέλους) τελείωσε.
Η αγωνία των διοργανωτών να συναντηθεί, να φωτογραφηθεί, να χαιρετήσει και να αντιφωνηθεί, να λαμπρύνει με την «υψηλή» παρουσία του, να τιμήσει και να τιμηθεί, σε όσο το δυνατόν περισσότερες εκδηλώσεις, σε όσο το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες, με όσο το δυνατόν περισσότερες προσωπικότητες της συμπρωτεύουσας, στέφθηκε με επιτυχία.
Τι είδε ο κόσμος
Ο Πατριάρχης έδωσε το στίγμα του. Ήταν μια επιχείρηση επίδειξης ισχύος. Το μήνυμα σαφές, ακούστηκε σε όλη την οικουμένη (με την καθολική συνέργεια και αρωγή των ΜΜΕ), καθ’ ότι οικουμενικός γαρ «ο Πατριάρχης του Γένους», που όταν είναι βολικό ταυτίζεται και με την «μαρτυρική Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία».
Σχεδόν σε κάθε βήμα του, κάθε ένας που του απηύθυνε χαιρετισμό διατύπωνε ευθέως, είτε άφηνε να εννοηθεί, πως το Πατριαρχείο Κων/πόλεως και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος προσωπικά έγιναν στόχος της Ρωσικής προπαγάνδας, με διακίνηση ψευδών ειδήσεων, συκοφαντίες και ύβρεις, ενώ τονίστηκε πάλιν και πολλάκις πως η αίρεση του «εθνοφυλετισμού» της Εκκλησίας της Ρωσίας είναι η αιτία όλων αυτών των προβλημάτων.
Αυτά είδε ο κόσμος!
Τι είδαμε εμείς
Είδαμε την αγωνία που βιώνει κανείς μεταξύ ύπαρξης και αφανισμού.
Ένας Πατριάρχης που όσον αφορά την Ορθόδοξη πίστη διατείνεται πως δεν είναι μια πίστη, ώστε να κολλήσουμε στο παρελθόν (έχοντας χαρακτηρίσει το 1988 τους Αγίους Θεολόγους Πατέρες που διέσωσαν την Ορθοδοξία από την αίρεση του παπισμού ως «ἀτυχῆ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως»), αλλά να πατήσουμε πάνω της και να σχεδιάσουμε το μέλλον, και αρνείται να εγκαταλείψει το Φανάρι ως επίσημη έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Εναλλακτικά, θα μπορούσε να μεταβεί στη Θεσσαλονίκη (τη Συμπρωτεύουσα) ή να μεταφέρει την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Άγιον Όρος, την πνευματική πρωτεύουσα όλης της Ορθοδοξίας.
Κάποιοι μάλιστα προτείνουν να μεταφερθούν και στη Μονή Βλατάδων όλα τα εξαρτήματα από το Σαμπεζύ της Γενεύης, γιατί οι εποχές είναι για ρεαλιστική αναδιάρθρωση και όχι για μεγαλεία.
Να παραμείνει στο Φανάρι ο Γέρων Χαλκηδόνος, να φιλοξενούνται εκεί εκδηλώσεις κάθε χρόνο, να ενισχύεται ο Ελληνισμός της Πόλης, χωρίς να αποτελεί ο ίδιος αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης ή πολιτικών εκβιασμών της Τουρκικής Κυβέρνησης.
Πάντα υπό αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις
Για να έχουν όλα αυτά αξία ενώπιον του Θεού, ο Πατριάρχης και ο κάθε Πατριάρχης θα πρέπει πρωτίστως να ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Αν δεν ορθοτομεί, όλες αυτές οι φιέστες και τα μεγαλεία, η επίδειξη δύναμης και ισχύος «πάνε στράφι»!
Αν δεν είναι Ορθόδοξος ο Πατριάρχης, αν δεν ακολουθεί την οδό των Αγίων Πατέρων, αν εισάγει καινοτομίες και αιρέσεις στην Εκκλησία, ποια τιμή και ποια δόξα του αναλογεί;
Αν τιμά τον προκάτοχό του Πατριάρχη Ιωακείμ Γ’ (ακόμα μέχρι αυτή την ώρα φιγουράρει στην λίστα των επιφανών τεκτόνων (ενότητα «Διακεκριμένοι Έλληνες Τέκτονες») της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος), που πρώτος τόλμησε να χαρακτηρίσει ως Εκκλησίες τις συνάξεις και τις κοινότητες των αιρετικών και των σχισματικών, αν τον θεωρεί πρότυπο και βαδίζει στα χνάρια του, η πόλη του Αγίου Δημητρίου όχι κόκκινα χαλιά, αλλά έπρεπε να ντυθεί με πένθιμα μαύρα ρούχα.
Μετά την ατυχέστατη επιλογή του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης να είναι κύριος ομιλητής σε τιμητική εκδήλωση για τον έτερο Πατριάρχη (που φιγουράρει επίσης στη λίστα με τους διακεκριμένους τέκτονες), Αθηναγόρα (Σπύρου), αντί για έλεγχο και διόρθωση, είδαμε τον ίδιο τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να επικυρώνει και να επιβραβεύει την τιμή στους φερόμενους ως μασόνους Πατριάρχες.
Διαβάσαμε στα ΜΜΕ ότι τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Πατριάρχη Ιωακείμ του Γ’ έγιναν την 1η Φεβρουαρίου στο χώρο της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης (Μητροπόλεως και Βογατσικού) από τον ίδιο τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος έπλεξε το εγκώμιο του προκατόχου του, Ιωακείμ του Γ’, λέγοντας ότι ο Ιωακείμ ο Γ’ διακόνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ποίμνιο, συνδυάζοντας τη «θεολογία με την πρακτική σοφία, την άσκηση με την ποιμαντική φροντίδα» [1]…
Επίλογος
Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα και στην Κωνσταντινούπολη βιώνει καταστάσεις πρωτόγνωρες.
Η εκκλησιαστική της διοίκηση κάνει επιλογές που προξενούν δεινό σκανδαλισμό.
Η εκκοσμίκευση έφερε την πρωτειομανία και την δεσποτοκρατία.
Η δεσποτοκρατία φέρνει στην Ορθοδοξία την παναίρεση του Οικουμενισμού.
Η δράση αυτή φέρνει αντίδραση και από τις αντιδράσεις εκείνη που ενοχλεί περισσότερο το οικουμενιστικό κατεστημένο στην εκκλησιαστική διοίκηση είναι η Θεοπαράδοτη Αποτείχιση.
Εδώ στην πόλη της Θεσσαλονίκης, εννέα χρόνια τώρα βαδίζουμε με ασφάλεια τον δρόμο της Ορθόδοξης ομολογίας εντός της Εκκλησίας, που μας άνοιξαν ο μακαριστός ομολογητής Γέροντας μας πρωτ/ρος παπα- Νικόλας Μανώλης και ο ομότιμος καθηγητής Πατρολογίας Α.Π.Θ., ομολογητής π. Θεόδωρος Ζήσης.
Η χρεοκοπία της αγαπουλίστικης «ένωσης» της Ορθοδοξίας με τους αιρετικούς και τους σχισματικούς, χωρίς δογματική ενότητα, δηλαδή χωρίς την δική τους μετάνοια και επιστροφή στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, είναι πλέον φανερή.
Το αφήγημα πως «δεν προδίδεται η πίστη στους διαχριστιανικούς διαλόγους και στο ΠΣΕ» κατάντησε κουρελόχαρτο.
Το νέο αφήγημα της Δεσποτοκρατίας είναι: «έτσι είναι, γιατί το λέω ΕΓΩ και όποιος διαφωνεί θέτει εαυτόν εκτός Εκκλησίας».
Όπου ΕΓΩ, βάλτε με το νου σας «μια σύνοδο οικουμενιστών Επισκόπων» (τοπική Σύνοδος σε Ελλάδα και Φανάρι), «μια ψευδοσύνοδο» (Κολυμπάρι), την ίδια την «Εκκλησία» (μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο οι Επίσκοποι σαν να είναι οι ίδιοι… η Εκκλησία).
Η κατάσταση έχει φτάσει στο μη παρέκει. Η καταπτώσις ευνοεί την προδοσία της Ορθόδοξης πίστης που οδηγείται προς την παναίρεση του Οικουμενισμού ολοταχώς.
Έσχατο ανάχωμα η Ιεροκανονική, Αγιοπαράδοτη Αποτείχιση από τους οικουμενιστές Επισκόπους.
Όποιος δεν το βλέπει πια, μάλλον εθελοτυφλεί!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου