Ουκρανία: Ζητούν απαγόρευση Θρησκευτικών Ηγετών χωρίς άδεια από τις αρχές

Επιμέλεια - μετάφραση: Romfea.gr

---

Σύμφωνα με δημοσιεύματα ουκρανικών μέσων ενημέρωσης, η Κρατική Υπηρεσία της Ουκρανίας "Εθνοπολιτικής και Ελευθερίας Συνείδησης της Ουκρανίας (DESS" πρότεινε τη θέσπιση νομοθετικής απαγόρευσης για την άφιξη κληρικών και θρησκευτικών ηγετών στην Ουκρανία χωρίς επίσημη άδεια από τις κυβερνητικές αρχές.

Ως παράδειγμα ανεπιθύμητων επισκέψεων θρησκευτικών ηγετών που θα έπρεπε να απαγορευθούν, δίνεται η πρόσφατη επίσκεψη στην Ουκρανία του Αρχιεπισκόπου Ουάσιγκτον, Μητροπολίτη πάσης Αμερικής και Καναδά κ. Τύχωνος.

Να αναφερθεί ότι η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε από 1 εώς 5 Ιουνίου 2024 μετά από πρόσκληση του Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονούφριου.

 

Λόβετς Γαβριήλ: «Δεν έχουμε επίγειο επικεφαλής όλων των Εκκλησιών»

Επιμέλεια - μετάφραση: Romfea.gr

---

Ο τρίτος ὑποψήφιος από το τριπρόσωπο για τις επικείμενες εκλογές του Πατριάρχη Βουλγαρίας, ο Μητροπολίτης Λόβετς κ. Γαβριήλ, σε συνέντευξή του στη Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία (BNR), τόνισε ιδιαίτερα την ισότητα όλων των Τοπικών Εκκλησιών και όλων των Επισκόπων στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Σεβασμιώτατος ανέφερε ότι «οι Άγιοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος είναι τόσο συνδεδεμένοι που πέθαναν ως μάρτυρες για την πίστη τους την ίδια μέρα. Και η κληροδοτημένη ισότητα μεταξύ τους κληρονομήθηκε και στις σχέσεις μεταξύ των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και μεταξύ Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων και Επισκόπων. Είτε Επίσκοπος, είτε Αρχιεπίσκοπος, είτε Μητροπολίτης ή Πατριάρχης, έχει την ίδια χάρη. Επίσης, στο Σύμβολο της Πίστεως λέει: Πιστεύω εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν... Δηλαδή, η Εκκλησία είναι Συνοδική.»

«Επομένως, δεν έχουμε επίγειο Επικεφαλής όλων των Εκκλησιών. Οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες είναι ίσες μεταξύ τους! Διαφέρουν ως προς την Πρωτοκαθεδρία, αλλά στην εξουσία είναι ίσοι, και το ανώτατο όργανο διοίκησης στην Εκκλησία είναι η Σύνοδος πάντων των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Μπορεί να πάρει αποφάσεις που πρέπει να εφαρμοστούν από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Διαφορετικά, κάθε Εκκλησία επιλύει τα δικά της ζητήματα από μόνη της, και κανείς δεν μπορεί να αρπάξει την εξουσία της στο κανονικό της έδαφος» - πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο κ. Γαβριήλ.

 

Βιδινίου: «Η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας έχει θέματα Αποστολικής διαδοχής»

Επιμέλεια - μετάφραση: Romfea.gr

---

Ένας από τους υποψηφίους του τριπροσώπου για την επικείμενη εκλογή Πατριάρχη Βουλγαρίας, o Μητροπολίτης Βιδινίου κ. Δανιήλ, σε συνέντευξή του στη Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία (BNR), υπενθύμισε ότι σήμερα στην Ουκρανία πραγματοποιούνται θρησκευτικοί διωγμοί παρόμοιοι με τους διωγμούς εναντίον της Εκκλησίας στην ΕΣΣΔ:

«Τα πρώτα χρόνια της επανάστασης των Μπολσεβίκων, οι διώξεις κατά της Εκκλησίας στην ΕΣΣΔ ήταν τρομακτικές - ιερείς εξοντώθηκαν, χιλιάδες ναοί καταστράφηκαν, έγινε προσπάθεια να αντικατασταθεί ο ίδιος ο θεσμός της Εκκλησίας μέσω του σχίσματος των νεωτεριστών. Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία. Τώρα όμως αυτή η προσπάθεια αντικατάστασης του θεσμού έγινε μέσω της δημιουργίας της λεγόμενης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (OCU) από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο το 2019, παρά το γεγονός ότι στην Ουκρανία υπάρχει μια γενικά αναγνωρισμένη κανονική Εκκλησία - η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (UOC), με Προκαθήμενό της, τον Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ονούφριο. Αυτή η αντικανονική ενέργεια του Πατριάρχη Βαρθολομαίου οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερο διχασμό στην Ουκρανία».

Ο Μητροπολίτης Δανιήλ μίλησε για τα κανονικά προβλήματα της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας και επέκρινε τις ενέργειες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την αναγνώρισή της:

ΔΙΑΝΑΡΤΥΡΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ EUROPRIDE 2024! (Δελτίο Τύπου)

 

ΔΙΑΝΑΡΤΥΡΙΑ 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ EUROPRIDE 2024

 

 

 

 

 

 

Τα μέλη των υπογραφόμενων Χριστιανικών Σωματείων της Θεσσαλονίκης,  με αφορμή την διανυόμενη ήδη  εβδομάδα «εορτασμού» του Europride  στην πόλη του Αγίου Δημητρίου, δηλώνουμε τον αποτροπιασμό μας για την βεβήλωση  της Αγιοτόκου Θεσσαλονίκης από τις «εκδηλώσεις υπερηφάνειας», με τις οποίες δυστυχώς, συνάνθρωποί μας- εικόνες του Θεού,  αντί να αισθάνονται ντροπή,   επαίρονται  για την  καταπάτηση του Ευαγγελικού Νόμου και της φυσικής τάξεως. 

            Στις εκδηλώσεις αυτές, που όπως είναι γνωστό  χρηματοδοτούνται αφειδώς από ξένες  πρεσβείες και  πολιτικά και οικονομικά  κέντρα αποφάσεων,   όχι μόνο βεβηλώνεται βάναυσα το ανθρώπινο πρόσωπο έτσι  όπως το έπλασε ο Δημιουργός των όλων  Θεός,  αλλά πολύ συχνά όπως είδαμε και στο παρελθόν προσβάλλονται από τους συμμετέχοντες  χυδαία  και συνειδητά οι παραδοσιακές αξίες της ελληνικής κοινωνίας, οι εικόνες των αγίων μας αλλά και η αγάπη προς την πατρίδα  (βλ. σύνθημα: Στο διάολο η οικογένεια, στο  διάολο η Πατρίς, Η Ελλάδα να πεθάνει, να ζήσουμε εμείς!). 

            Εκφράζουμε κατ αρχήν την απογοήτευσή και την θλίψη μας  μας γιατί σύσσωμη η πολιτική και πνευματική ηγεσία του τόπου (πλην λίγων επαινετών εξαιρέσεων) σιωπά  ή ακόμη και συστρατεύεται  (βλ. Πανεπιστημιακά ιδρύματα) με την συγκεκριμένη προπαγάνδα.

            Εμείς από την πλευρά μας  στηριγμένοι στον ευαγγελικό αλλά και φυσικό νόμο,  έχουμε  ακράδαντη πεποίθηση ότι ο κόσμος μας όπως τον έπλασε ο Θεός είναι ΚΑΛΟΣ ΛΙΑΝ  και  κατά συνέπεια, δεν πρέπει να υποχωρήσουμε από τις αξίες και τις αρχές που συγκροτούν την ορθόδοξη παράδοση για την οικογένεια, ως το απαραίτητο κύτταρο της κοινωνίας,

Για το σκοπό αυτό  ζητούμε :

 1)Να καταργηθεί το επαίσχυντο νομοσχέδιο του γάμου ανθρώπων ίδιου φύλου και της τεκνοθεσίας από αυτούς  και

2) Να μην ξαναεπαναληφθεί το gay pride στην πόλη μας!

Ζητούμε μάλιστα   να γίνει δημοψήφισμα σε όλους τους δήμους του Νομού Θεσσαλονίκης για να αποφασίσει ο ίδιος ο  λαός της πόλης   μας, (που στην μεγάλη του πλειοψηφία διαφωνεί)  την κατάργηση  αυτών των εκδηλώσεων.

            Παρατηρώνταςμε λύπη την απουσία  αντίδρασης από την επίσημη εκκλησία κατα τιςεκδηλώσεις του Pride σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αναλογιζόμαστε   πόσο θα ανέπαυε τους πιστούς, αν η εκκλησία μας, ακολουθούσε το παράδειγμα των αντίστοιχων εκκλησιών της Γεωργίας, Ρωσίας,  Σερβίας,  Βουλγαρίας  που ετέθησαν  επικεφαλής των αντιδράσεων στην προπαγάνδα των ΛΟΑΤΚΙ.   Θα ήταν ευχής έργο  τουλάχιστον, να χρησιμοποιούσε   τα πνευματικά όπλα που διαθέτει ως ανάχωμα στην ξεδιάντροπη  σοδομιτική προπαγάνδα, δηλαδή την τέλεση  αγρυπνιών, την δημόσια διαφωνία της με εγκύκλιο προς τον λαό καθώς και την πένθιμη κρούση των κωδώνων, κατά την ημέρα   κορύφωσης των εν λόγω εκδηλώσεων. 

Βλέποντας   παράλληλα  την επίσημη κρατική εξουσία να απαγορεύει 'δημοκρατικά" κάθε αντίδραση στην προωθούμενη woke ατζέντα (βλ. καθολική απαγόρευση συγκεντρώσεων σε ΟΛΟ το Δήμο Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια του ερχομένου  Σαββάτου), αιτούμεθα    να μην γίνονται δεκτοί με τιμές από την Εκκλησία οι εχθροί του ευαγγελικού νόμου του Θεού,  πολιτικοί άρχοντες που ψήφισαν ή απείχαν από την ψήφιση του επαίσχυντου νομοσχεδίου, καθώς και όσοι πολιτικοί συμμετέχουν ή συνευδοκούν στην τέλεση των «παρελάσεων υπερηφανείας».

Με τον τρόπο αυτό θα δείξουμε έμπρακτα τη διαφωνία μας  και δεν θα καταστούμε συνένοχοι δια της σιωπής μας στην παραβίαση του Νόμου του Θεού αλλά και  στην αλλοτρίωση των αξιών και των παραδόσεων του Γένους μας .

 

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ  ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ:  ΛΥΔΙΑ

 ΟΡΘΟΔΟΞΗ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ  ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ:  ΑΓΙΑ ΤΑΒΙΘΑ

 ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ  ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ: ΙΕΡΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ- Π.Α.Τ.Ρ.Ι.Σ.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ  - Π.Α.Σ.Υ.Β.Α. ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΣΥΝΤΟΝ. ΦΟΙΤΗΤ. ΕΝΩΣΗ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ – Σ.Φ.Ε.Β.Α. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΧΡΙΣΤ. ΟΡΘΟΔ.  ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΦΙΛΩΝ  Ι. ΗΣΥΧ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ  ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ  " ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ"

ΤΟ ΣΕΛΗΝΙΑΚΟ ΣΦΑΛΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.

 

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)

Σε προηγούμενο άρθρο ασχοληθήκαμε το λεγόμενο σεληνιακό σφάλμα δηλ.το λάθος που προκύπτει στον υπολογισμό της ημερομηνίας του ΠΆΣΧΑ με βάση τον πίνακα του Μέτωνα.

Επισημάναμε ότι σήμερα ο κύκλος του Μέτωνα δίνει την εαρινή πανσέληνο με καθυστέρηση περίπου ΠΕΝΤΕ ΗΜΕΡΩΝ (πρόπτωση) με αποτέλεσμα να γίνονται λάθη  σε μερικά έτη  στον  υπολογισμό  της πρώτης Κυριακής μετά την εαρινή πανσέληνο (και μετά το Ιουδαϊκό Πάσχα) και ως εκ τούτου να έχουμε παραβίαση των όρων που έθεσε η Α Οικουμενική Σύνοδος για τον εορτασμό του Πάσχα.

Υπάρχουν τριών ειδών προπτώσεις.

1.Η Αληθινή πρόπτωση που υπολογίζεται όταν χρησιμοποιούμε στους υπολογισμούς το τροπικό έτος(=365, 2419879  ημέρες) και είναι ΔΥΟ(2) ώρες και πέντε λεπτά στην διάρκεια μιας 19ετίας.

2.Η αστρονομική πρόπτωση που υπολογίζεται όταν χρησιμοποιούμε το Ιουλιανό έτος (=365,25 ημέρες) και είναι 0,061585μέρες δηλ.1 ωρα και 34 λεπτά στην διάρκεια μιας 19ετίας.Για να μαζευτεί αυτή η πρόπτωση και να συμπληρωθεί μια ολόκληρη μέρα χρειαζόμαστε 19/0,061585=308,5166843 έτη. 

Σήμερα η αστρονομική πρόπτωση είναι ΠΕΝΤΕ (5) ΗΜΕΡΕΣ. Αυτή χρησιμοποιήσαμε σε όλους τους υπολογισμούς μας. 

3.Η Εκκλησιαστική πρόπτωση. Οι Άγιοι Πατέρες της Α Οικουμενικής Συνόδου ανέθεσαν όπως είναι γνωστό, μέσω του Πατριάρχη Αλεξανδρείας, στους αστρονόμους της πόλεως της Αλεξανδρείας τα σχετικά με τον καθορισμό της  ημερομηνίας του Πάσχα. Οι αστρονόμοι υπολόγισαν τότε ότι από το 44 π.Χ., χρονολογία που τέθηκε σε λειτουργία το Ιουλιανό ημερολόγιο, μέχρι το 325 μ.Χ  πέρασαν 370 χρόνια και γνωρίζοντας ότι το μέγεθος της πρόπτωσης είναι μία ημέρα κάθε 308 έτη, ενσωμάτωσαν στους υπολογισμούς τους 2 ημέρες πρόπτωσης με το σκεπτικό ότι βρισκόμαστε στην δεύτερη 308ετία.Σήμερα η εκκλησιαστική πρόπτωση υπολογίζεται με βάση συγκεκριμένο αλγόριθμο και είναι περίπου 4  ΗΜΕΡΕΣ για την περίοδο 1800-2099 Μ.χ

Ένα άλλο πρόβλημα που υπάρχει στην ημερομηνία υπολογισμού του Πάσχα είναι το λεγόμενο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΣΦΑΛΜΑ. Πριν αποδείξουμε με απλά παραδείγματα τι σημαίνει ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΣΦΑΛΜΑ θα εξετάσουμε τι Σημαίνει ΥΠΕΡΟΧΗ.                                                                                                

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΦΑΣΚΑ

Οι Άγιοι Πατέρες θέσπισαν ότι το Άγιο Πάσχα να εορτάζεται πάντοτε την ΚΥΡΙΑΚΗ μετά το Πάσχα των Εβραίων, το οποίο Πάσχα των Εβραίων εορτάζεται ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ που συμβαίνει ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ή ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ. Νομικό Φάσκα  δεν είναι το σημερινό των Εβραίων , αλλά αυτό που προκύπτει από τον μωσαϊκό νόμο –γι’ αυτό και το λένε νομικόν.

Γιατί ενδιαφέρει την ορθόδοξη εκκλησία το νομικόν φάσκα; Επειδή το ορθόδοξο Πάσχα πέφτει την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη εαρινή πανσέληνο (την πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία). Αν όμως η πανσέληνος πέσει Κυριακή, τότε το Πάσχα γιορτάζεται την επόμενη Κυριακή για να μη συμπέσει με το εβραϊκό. Αυτό γίνεται επειδή, όταν η Σύνοδος της Νίκαιας το 325 μ.Χ καθόρισε την ημερομηνία του Πάσχα, υπήρχαν αρκετοί ιουδαΐζοντες χριστιανοί που γιόρταζαν το Πάσχα μαζί με τους Ιουδαίους (τεσσαρεσκαιδεκατίτες θαρρώ λέγονταν και ήσαν πολλοί στη Μικρασία, ιδίως στην Έφεσο· ακόμα υπάρχουν) –και βέβαια αυτό δεν ήταν επιθυμητό από την τότε Εκκλησία, οπότε η Σύνοδος φρόντισε να αποφεύγεται οπωσδήποτε ο συνεορτασμός.

 

ΠΑΣΧΑ 2024

Εορτάζεται την 22 Απριλίου(π.η)

-------------------------------------------------------------

(Οι ημερομηνίες που γράφονται παρακάτω είναι του π.η. Η ισημερία θεωρείται η 21^η Μαρτίου π.η).

- ΕΑΡΙΝΗ ΜΕΤΩΝΙΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ:16/3 (ΜΗ ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ)

- ΕΑΡΙΝΗ ΜΕΤΩΝΙΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΗ 16/3-5=11/3 (ΜΗ ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ), επειδή είναι πριν την 21 Μαρτίου π.η.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΑΡΙΝΗ ΜΕΤΩΝΙΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ: 16/3 +30=46-31= 15/4 (15/4-5=11/4 διορθωμένη).(30 είναι οι μέρες μεταξύ δυο πανσελήνων =σεληνιακός μήνας).ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ

ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΑΣΧΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 22/4 -(Π.Η)

Δηλ. το 2024  εορτάσαμε  το ΠΑΣΧΑ την πρώτη ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΑΡΙΝΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ παραβιάζοντας τους όρους της Νικαίας. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μηδενίσει στους ακολουθούντες το νέο ημερολόγιο τις μέρες  της  νηστείας των Αγίων Αποστόλων και να ελαττώσει τις μέρες της νηστείας όσων ακολουθούν το ιουλιανό ημερολόγιο.

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΟ 2024

Αν ακολουθώντας το π.η και διορθώναμε την ημερομηνία της Πανσελήνου (11/4 και όχι 15/4)  τότε το Πάσχα   θα εορταζόταν 14/4 με π.η και 28/4 με το νέο ημερολόγιο. Οπότε οι νέες ημερομηνίες των εορτών θα ήταν.

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ.28/4+50 στις 16 Ιουνίου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ 16+7=23 Ιουνίου

Και η νηστεία των Αγίων Αποστόλων θα ήταν από τις 24 Ιουνίου έως και τις 28 Ιουνίου.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Ο  υπολογισμός  του Πάσχα 2024 είναι ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, γι΄αυτό μηδενίζεται η νηστεία των Αγίων Αποστόλων για τους ακολουθούντες το νέο ημερολόγιο.

 

Βουλγαριας ΝΕΟΦΥΤΟΣ: Ο μονος Κανονικος Αρχιεπισκοπος Ουκρανιας ο ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ.

«Ομολογούμε κοινή /ενιαία πίστη με την Μακαριότητά του, τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονούφριο»

Βουλγαρικά ΜΜΕ δημοσίευσαν επίσημη επιστολή του προσφάτως κοιμηθέντα πατριάρχη της Εκκλησίας της Βουλγαρίας Νεοφύτου, με ημερομηνία 12 Ιουνίου 2017, προς τον Ουνίτη πρώην πρόεδρο της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο και τον πρόεδρο της Βερχόβνα Ράντα, Αντρέι Παρούμπι.

Η επιστολή καταγράφει τη στάση της Εκκλησίας της Βουλγαρίας απέναντι στην Ουκρανική Εκκλησία του Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ονουφρίου, την οποία χαρακτηρίζει ως «μόνη κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία».

Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος: Ομολογούμε κοινή /ενιαία πίστη με τον Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ονούφριο

Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Βουλγαρίας ομολογεί την κοινή/ενιαία πίστη με τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονούφριο και τους συλλειτουργούς Αρχιποιμένες της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Μητροπολίτης σε κρίση, προπαγανδίζει την πολιτική κορρεκτίλα της δήθεν κλιματικής κρίσης.

 

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Ο τόπος και η πλανήτης γενικότερα σείονται από την κραυγαλέα αποστασία από το Θεό και την κυριαρχία της παντοίας διαστροφής και ο νεοταξίτης μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, που για τις πολλές και φρικτές αμαρτίες κλήρου και λαού «ποιμαίνει» την ιστορική αυτή μητρόπολη που ‘κλεισε με την ευκλεή ποιμαντορία του ένας Κωνστάντιος Χρόνης, αλληθωρίζει στην «κλιματική κρίση», στα πλαίσια της «αντιμετώπισης» της οποίας επιθυμεί να εντάξει και τους ιερούς άμβωνες των ορθοδόξων ναών.

[Βλέπε «Οι άμβωνες των Ναών – σάλπιγγες πρωτοβουλιών για την κλιματική κρίση» Ρομφαία]

Να μετατραπούν, δηλονότι, οι οίκοι του Θεού σε προπαγανδιστικά κέντρα της «πολιτικής κορρεκτίλας».

Πάτο δεν έχει ο από μακρού αρξάμενος κατήφορος του εν λόγω μητροπολίτη το παράδειγμα του οποίου αποτελεί κλασική εκπλήρωση των περί αποστασίας του κλήρου των εσχάτων χρόνων προφητειών .

Επιστολή του π. Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου στον Οικ. Πατριάρχη Αθηναγόρα-Ανοικτή επιστολή (ΈΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΚΕΊΜΕΝΟ)

 

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

 

Παναγιώτατε,

Από τινων ετών κατώδυνον το Πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, το συνειδητώς πιστεύον πλήρωμα, παρίσταται θεατής επικινδύνων προς την Πίστην ακροβασιών του Πρώτου της Ορθοδοξίας Επισκόπου. Ούτως, ίνα παραλίπωμεν άλλου είδους ακροβασίας, η προς τον Πάπαν και τον Παπισμόν συμπεριφορά Υμών και τινών Υμετέρων αντιπροσώπων, ρίπτει εις άφατον θλίψιν, αλλά και φοβεράν ψυχικήν δοκιμασίαν, τα αληθώς ορθοδοξούντα τέκνα της Εκκλησίας.

Αλληλογραφείτε μετά του Πάπα εν πάση εκκλησιαστική τάξει, ως εάν έζωμεν εις τον Ε' μ.Χ. αιώνα. Υποβάλλεσθε εις τας ταλαιπωρίας μακρινών ταξιδιών προς συνάντησιν αυτού. Ανταλλάσετε μετ' αυτού τρυφεράς περιπτύξεις και αδελφικούς ασπασμούς. Καλείτε αυτόν «Πρώτον Επίσκοπον της Χριστιανοσύνης» και υμάς Αυτόν δεύτερον. Διακηρύσσετε urbi et orbi ότι «ουδεμία διαφορά χωρίζει τας δύο Εκκλησίας». Συμπροσεύχεσθε μετ' αντιπροσώπων αυτού και φέρεσθε προς αυτούς σχεδόν όπως και προς τους Ορθοδόξους Επισκόπους. Αίρετε εκ μέσου αιωνοβίους αφορισμούς, οίτινες, έστω και αν επιβλήθεισαν υπό το κράτος των εντυπώσεων εκ στιγμιαίων γεγονότων πρωτοφανούς οξύτητας και ως αντίδρασις εις τα γεγονότα εκείνα, ουχ ήττον δε εξέφραζον ει μη το καθολικόν φρόνημα της αμωμήτου και θεοφόρου Ορθοδοξίας και δεν απετέλουν ειμή απλήν εφαρμογήν, καθυστερημένη μάλιστα, των διατάξεων του Κανονικού της Εκκλησίας Δικαίου, επιβαλλουσών την αποπομπήν εκ της θεοτεύκτου Μάνδρας των «ανιάτως και προς θάνατον νοσούντων» προβάτων, των αιρετικών δηλαδή και φθορέων της Πίστεως.

 

Παναγιώτατε, τι εκ των δύο συνέβη; Ο Πάπας προσεχώρησε εις την Ορθοδοξίαν ή Υμείς εις τον Παπισμόν; Εάν το πρώτον, αναγγείλατε τούτο, ίνα πάντες φαιδρώς πανηγυρίσωμεν μετ' αλλήλων και χορεύσωμεν. Εάν το δεύτερον, ομιλήσατε μετ' ειλικρινείας και ευθύτητος, ίνα βεβαιωθώμεν ότι, μετά της παλαιάς, απώλετο και η νέα Ρώμη και κατεπόθη υπό της αιρέσεως. Εάν δε ουδέν εκ τούτων συνέβη, αλλά και Υμείς και ο Πάπας εμένετε εν τοις οικείοις έκαστος όροις, τότε πώς ερμηνεύονται αι προεκτεθείσαι ενέργειαι Υμών; Πώς είναι δυνατόν ο αιρετικός Πάπας να είναι ο Πρώτος Επίσκοπος της Χριστιανοσύνης και Υμείς ο δεύτερος; Πότε η Εκκλησία ημών συνηρίθμησεν ομού μετά των Ορθοδόξων Επισκόπων τους Επισκόπους των αιρετικών; Δογματικής και κανονικής ακριβείας γλώσσαν ομιλείτε ή ευελίκτου διπλωματικής υποκρισίας; Επίσκοπος είσθε ή διπλωμάτης; Πώς δ' ακόμη είναι δυνατόν να αίρωνται αι κανονικαί της Εκκλησίας ποιναί, όταν το αντικείμενον αυτών (η αίρεσις) ου μόνον εξακολουθή να υπάρχει, αλλά και αισίως αύξεται και μεγενθύνεται και γαυριά; Και εάν δεν υπήρχον αφορισμοί κατά των παπικών διά τας υπ' αυτών αποτολμηθείσας αλλοιώσεις εν τη Πίστει, θα έδει ούτοι να εκφωνηθώσι σήμερον από κοινής των Ορθοδόξων Εκκλησιών ψήφου, υπεικουσών εις ρητάς και σαφείς των Ιερών Κανόνων επιταγάς. Πώς λοιπόν και διατί, υπάρχοντες, αίρωνται;

 

Παναγιώτατε, άδεται ότι ενεργείτε ως ενεργείτε, ίνα, προσεταιριζόμενος το πανίσχυρον κοσμικώς Βατικανόν, αντιτάξητε την εκ της συμμαχίας αυτού αίγλην και δύναμην προς τους τουρκικούς βρυχηθμούς και δυνηθήτε ούτω να στηρίξετε τον δεινώς απειλούμενον και κλονιζόμενον Θρόνον της πάλαι ποτέ βασιλευούσης. Εάν ταύτα έχωνται αληθείας, και πλανάσθε και ματαιοπονείτε. Έχομεν την συμμαχίαν του Θεού, Παναγιώτατε, ή ου; Εάν ναι, τότε «εις διώξεται χιλίους και δύο μετακινήσουσι μυριάδας», τότε καν κύματα διεγείρηται, καν πελάγη, καν τουρκικών θηρίων θυμός, αράχνης δι' ημάς έσονται ευτελέστερα, τότε «εξανθήσει και υλοχαρήσει και αγαλλιάσεται τα έρημα του Ιορδάνου» και «αλείται ως έλαφος χωλός, τρανή σε έσται γλώσσα μογιλάλων», τότε... ώ τότε, «γνώτε έθνη και ηττάσθε ότι μεθ' ημών ο Θεός»!...

 

Οφειλόμενες απαντήσεις για το θέμα των αγιοκατατάξεων.

 

Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου

Επειδή κάποιοι από τους σχολιαστές, στις δημοσιεύσεις για τις σύγχρονες αγιοκατατάξεις, απευθύνθηκαν και στο πρόσωπό μου, δίνω στην δημοσίευση αυτή συνολικές απαντήσεις.

Α. Όπως τόνισα στην πρώτη δημοσίευση και επαναλαμβάνω αποδέχομαι ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ είτε έχουν επίσημα αγιοκαταταχθεί  με την προβλεπόμενη πρακτική, είτε όχι.

Β. Άγιοι υπάρχουν και στο νέο ημερολόγιο και στο παλιό. Επισημαίνω όμως ότι οι Άγιοι αυτοί δεν υιοθέτησαν ακραίες ζηλωτικές συμπεριφορές. Υπενθυμίζω ότι ο Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης χειροτονήθηκε από τον παλαιοημερολογίτη επίσκοπο ΓΕΡΜΑΝΟ ΒΑΡΥΚΟΠΟΥΛΟ και η χειροτονία του έγινε δεκτή από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επίσης ο Όσιος Ιωσήφ ο ησυχαστής στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ανήκει σε ομάδα ζηλωτών. Απομακρύνθηκε όμως από αυτούς λόγω των ακραίων ζηλωτικών συμπεριφορών και μέχρι το τέλος της ζωής του ΔΕΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ.

Γ. Κύριε Δ.Χ. δεν μπορούμε να λέμε από την μια μεριά  ότι ΣΥΝΟΔΟ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ θα κρίνει αν τα μυστήρια των Οικουμενιστών είναι ΕΓΚΥΡΑ ή ΑΚΥΡΑ, αλλά συγχρόνως να διαγράφουμε την ύπαρξη Αγίων ΜΕΤΑ το 1924.

Αν υπάρχουν λανθασμένες αγιοκατατάξεις ΜΟΝΟ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΘΑ ΤΟ ΚΡΙΝΕΙ.

Δ. Οι Άγιοι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΙ. Επομένως έχουν κάνει και λάθη. Στο άρθρο που δημοσιεύσαμε με τον τίτλο «Γιατί δεν αποτειχίστηκαν οι σύγχρονοι Γέροντες « φαίνονται αρκετά από αυτά.

Ε. Στις σύγχρονες αγιοκατατάξεις υπάρχουν πολλά παράδοξα και πολλές σκοπιμότητες.

Αγιοκατατάσσονται πρόσωπα και αγνοούνται οι πνευματικοί τους πατέρες.π.χ.Αγιοκατάχθηκε ο Γέροντος Πορφύριος αλλά ο γέροντας του Δημάς, που τον εξυμνεί ο Γέροντας, δεν αγιοκατατάσσεται.

Υπενθυμίζω τι έγραφε ο μακαριστός Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός προς την Ιερά Σύνοδο.

«Στις ημέρες μας όμως βλέπω μιαν άλλου είδους προσπάθεια τινών. Δηλαδή σήμερα επιδιώκεται από τινας όχι η αναγνώρισις επισήμως της ήδη υπαρχούσης εκκλησιαστικής πεποιθήσεως, η οποία αντικειμενικά και εκκλησιολογικά έχει σχηματισθή και βιώνεται επί μακρόν από τα μέλη της Εκκλησίας, αλλά πρώτα να γίνη η αναγνώρισις της αγιότητος κάποιων προσώπων από τα όργανα της Εκκλησίας και έπειτα η αποδοχή αυτών από τα μέλη της. Κατά ένα τρόπον δηλαδή γίνεται προσπάθεια επιβολής από την εκκλησιαστικήν Διοίκησιν των υπ’ αυτής θεωρουμένων αγίων προσώπων στο Πλήρωμα της Εκκλησίας, ώστε να μη ωφελήται το Πλήρωμα της Εκκλησίας εκ της αγιοποιήσεως τούτων και να αποβαίνη άσκοπος η επίσημος αναγνώρισίς των, κάποτε δε και επιζήμιος, αφού ακούονται και γράφονται δυσμενή σχόλια και δια τα αγιοποιημένα πρόσωπα (Χρυσόστομος Σμύρνης) και δια την σπουδήν της Διοικούσης Εκκλησίας μας, ως εις την περίπτωσιν του ιατρού Λεκκα, ώστε τινές να ομιλούν περί “βιομηχανίας αγίων”. Διότι πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!»

ΣΤ. Τα κείμενα που  αφορούσαν την αγιοκατάταξη του Γέροντα Σωφρονίου  δημοσιεύτηκαν για δύο λόγους. Πρώτα για να καταγραφούν οι αντιρρήσεις σχετικά με την αγιοκατάταξή του  και οι σχετικές απαντήσεις (προσωπικά δεν με έπεισαν όλες). Και δεύτερο για να δούμε ποια είναι η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ μετά την αγιοκατάταξη. Και αυτή είναι  Η ΣΙΩΠΗ.

Ο π.Ι.ΔΙΩΤΗΣ δημοσίευσε το βιβλίο του για τις αντιρρήσεις της αγικοατατάξεως του γέροντα Σωφρονίου το 2015.Η Αγιοκατάταξη του γέροντα εγινε το 2019.(ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ). Από τότε ο π.Ι.Διώτης ΣΙΩΠΗΣΕ. Επομένως ο σεβαστός Γέροντας ΔΕΝ ΑΓΙΟΜΑΧΕΙ.

Ζ. Για τις αντιρρήσεις του π.Ι.ΔΙΩΤΗ και την αγιοκατάταξη του Γέροντα Σωφρονίου  το Γραφείο Αιρέσεων της Μητρόπολης Πειραιώς «εποίησεν την νήσσαν» και ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΚΑΘΟΛΟΥ. Μπορείτε εύκολα να καταλάβετε  τους λόγους.

Για την Γερόντισσα Γαβριηλία όμως  ΕΙΝΑΙ ΛΑΛΙΣΤΑΤΟ και μετά την ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ. Ας λάβουμε υπόψη επίσης  ότι ο Όσιος Σωφρόνιος είχε πνευματική κοινωνία με την  Γερόντισσα (όπως και ο Όσιος Πορφύριος, ο όσιος Αμφιλόχιος Μακρής κ.α). και μάλιστα τις είχε προτείνει να αναλάβει την ηγουμενία της γυναικείας Μονής του Έσσεξ. 

Σχετικά:https://www.oodegr.com/oode/oikoymen/Gavriilia1.htm

Όσον αφορά Την μικτή Μονή του Έσσεξ  υπάρχει θέμα που θα πρέπει να λυθεί. Θα θέλαμε την τεκμηριωμένη άποψη του Γραφείου Αιρέσεων της Μητρόπολης Πειραιώς για το θέμα.

Η. Mε την γερόντισσα Γαβριηλία έχω ασχοληθεί εκτενώς σε άλλα άρθρα και δεν θα επανέλθω. Αυτό που μπορώ να υποστηρίξω είναι ότι είναι η ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΤΗ και ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΑΓΙΑ ΤΟΥ σύγχρονου ορθοδόξου λαού ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ. Οι εκδηλώσεις που γίνονται γι΄αυτή έχουν μεγάλη συμμετοχή και τα βιβλία που εκδίδονται σε πολλές γλώσσες γίνονται ανάρπαστα.

Επομένως ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να σκανδαλίζουμε με αθεολόγητα επιχειρήματα τους πιστούς πιστεύοντας ότι κάνουμε ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ.ΟΧΙ ΠΕΝΤΕ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΣΤΑΘΜΑ στις κριτικές μας.

Θ. Σημειώνω  ότι οι Γέροντες Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος και Εφραίμ Αριζόνας ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΓΙΟΙ.

Ι. Για την επίσημη αγιοκατάταξη προσώπων υπεύθυνη θεσμικά είναι η τοπική Εκκλησία στην οποία ανήκει το πρόσωπο που πρέπει να αγιοκαταχθεί. Αυτή δημιουργεί τον απαραίτητα φάκελο με τα απαιτούμενα στοιχεία και τα υποβάλλει δια της προισταμένης της εκκλησιαστικής αρχής στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Δεν παραξένεψε τους αναγνώστες το γεγονός ότι ΓΙΑ  αγιοκαταταχθέντες  Αγιορείτες Γέροντες ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ αλλά Μητρόπολη της Ελλαδικής Εκκλησίας;;;;

ΙΑ. Τέλος κανένας από τους σχολιαστές δεν προβληματίστηκε γιατί η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΜΟΝΟ ΜΟΝΑΧΩΝ, ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΩΝ και ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ και αποκλείονται παντελώς οι ΕΓΓΑΜΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΙ;;Εδώ δεν υπάρχει  ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ;;;

Αυτά προς το παρόν.

 

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΙΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

1. Χειρότερη ἀπό τήν πολιτική ἡ πνευματική αἰχμαλωσία στόν Οἰκουμενισμό.

Ὅσοι ἱστορικά καί θεολογικά γνωρίζουμε τό μεγαλεῖο καί τήν προσφορά τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, στήν διαμόρφωση ὅλων τῶν τομέων τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, σέ ἔνδοξους ἀλλά καί ἄδοξους καιρούς, κυρίως δέ τόν καθοδηγητικό καί ἡγετικό της ρόλο στήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, θλιβόμαστε καί πικραινόμαστε, ὅταν παρατηροῦμε τίς σύγχρονες παρεκκλίσεις της ἀπό τήν ὁδό τῶν Ἁγίων Πατέρων, μέ συνέπεια νά πληγώνεται τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας μέ αἱρέσεις, σχίσματα καί διαιρέσεις, νά ξεσχίζεται ὁ ἄρραφος χιτώνας τοῦ Χριστοῦ.

Μέ καλό λογισμό πολλοί δικαιολογοῦν ὡς διπλωματική συμπεριφορά τίς ἐκπτώσεις καί ἀποστάσεις ἀπό τά θέσμια τῆς Ὀρθοδοξίας, λόγῳ τῆς πολιτικῆς της αἰχμαλωσίας σέ ξένο κατακτητή. Στόν ἴδιο πάντως κατακτητή ὑπό σκληρότερες καί πιό ἄγριες συνθῆκες, μέ μαρτύρια καί σφαγές, ἀκόμη καί πατριαρχῶν, μέ πλῆθος νεομαρτύρων, σωματικά αἰχμάλωτη ἐπί τετρακόσια πενήντα χρόνια, μέχρι τό τέλος τοῦ 19ου αἰῶνος, δέν ἐπρόδωσε τήν Ὀρθοδοξία, ἔγινε παράδειγμα χριστιανικῆς ὑπομονῆς καί θυσιαστικῆς Ὁμολογίας. Ὡς «Ἐκκλησία τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων» συγκράτησε ἀρχικά καί ἐξήρανε τελικά τό ποτάμι τῶν βίαιων ἤ ἐθελούσιων ἐξισλαμισμῶν καί κατόρθωσε μέσα στή νέα αὐτοκρατορία τῶν κατακτητῶν, ὡς ἐθναρχοῦσα Ἐκκλησία, νά ξανακτίσει τήν ρωμαίϊκη, τήν βυζαντινή αὐτοκρατορία, τό «Βυζάντιο μετά τό Βυζάντιο» κατά τόν γνωστό τίτλο βιβλίου Ρουμάνου ἱστορικοῦ[1]. Ἡ πολιτική αὐτή αἰχμαλωσία καί ἅλωση δέν ἐπέφερε καί τήν πνευματική ἅλωση τῶν ὑποδούλων, τήν ἀληθινή ἅλωση· τά ἔθνη χάνονται, ὄχι ὅταν χάσουν τήν κρατική τους ὑπόσταση, ἀλλά ὅταν χάσουν τήν πνευματική τους ὑπόσταση, τόν πολιτισμό τους, τήν ψυχή τους.

Δυστυχῶς αὐτό συνέβη μέ τήν Κωνσταντινούπολη ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αἰῶνος σταδιακά. Τά φιλικά της ἀνοίγματα πρός τήν Δύση, πρός τούς Παπικούς καί τούς Προτεστάντες, ὥστε νά ἐξασφαλίζει τήν ὑποστήριξη καί συμπαράστασή τους ἀπέναντι στόν Τοῦρκο κατακτητή, ἡ κατ᾽ ἀρχάς διπλωματική αὐτή συνεπαφή τῶν ἡγετῶν της καί οἱ ἀναπτυχθεῖσες πολλαπλές σχέσεις σέ πρακτικά δῆθεν θέματα κατά τήν πολυεπαινούμενη καί ἐγκωμιαζόμενη Οἰκουμενική Κίνηση, ὁδήγησαν στήν διάβρωση τοῦ Ὀρθοδόξου φρονήματος, σέ παραχωρήσεις καί ὑποχωρήσεις σέ θέματα Πίστεως, στήν πολύ χειρότερη αἰχμαλωσία στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ διαθρησκειακοῦ Συγκρητισμοῦ. Ὁ ἀναγνωριζόμενος ἀπό ὅλους τούς Ὀρθοδόξους πρωτεύθυνος καί καθοδηγητικός της ρόλος στήν ἀνάπτυξη καί διαμόρφωση τῆς Ὀρθοδοξίας, μεταλλάχθηκε σέ συνειδητή, ὄχι πιά διπλωματική, ταύτιση καί ἑνότητα μέ τόν δυτικό χριστιανικό κόσμο, σέ ἀλλαγές, μεταρρυθμίσεις, διακηρύξεις, ἀποφάσεις, βοηθητικές στήν σχεδιασθεῖσα καί προωθούμενη ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν», χωρίς τήν ἀπαιτούμενη ἀποκήρυξη τῶν πλανῶν καί τῶν αἱρέσεων, ὅπως συνέβαινε ἀπ᾽ ἀρχῆς μέχρι καί τοῦ τέλους τοῦ 20οῦ αἰῶνος.

2. Κορυφαῖες σχισματικές ἐνέργειες:  Ἡ ψευδοσύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου καί τό Οὐκρανικό ψευδοαυτοκέφαλο.

Δέν θά ἀπαριθμήσουμε ἐδῶ τά οἰκουμενιστικά λεχθέντα καί πραχθέντα τῶν ἡγετῶν καί τῶν στελεχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τό ἔχουν πράξει πολλοί καί πολλάκις στό παρελθόν. Ἀνάμεσά τους τό παλαιό Ἅγιο Ὄρος, ποὺ διέκοψε τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ἀποτειχίσθηκε δηλαδή κατά τόν 15ο κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου ἐπί Μ. Φωτίου, μαζί καί ὁ Ἅγιος Παΐσιος, τρεῖς ἀρχιερεῖς τῆς παλαιᾶς ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀνάμεσά τους καί ὁ ὁμολογητής ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης, καί πλῆθος ἄλλο κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν. Τό ἐπράξαμε καί ἐμεῖς ἐπί 25 χρόνια, μαζί μέ πολλοὺς ἄλλους, μέσα ἀπό τίς στῆλες τοῦ περιοδικοῦ «Θεοδρομία», ποὺ ἀποτελεῖ μία Ὀρθόδοξη Ἐγκυκλοπαιδεία, ὅπου καταγράφονται, ἐκτός τῶν ποικίλων θεμάτων ὅλων τῶν γνωστικῶν τομέων τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, ὅλοι οἱ ἀγῶνες καί οἱ ὀρθόδοξες ἀντιστάσεις στίς καινοτομίες, τίς αἱρετικές καί σχισματικές ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου[2]. Κορυφαῖες μεταξὺ αὐτῶν ἀριθμοῦνται ἡ ψευδοσύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης (2016) καί τό Οὐκρανικό ψευδοαυτοκέφαλο (2018), τό ὁποῖο προκάλεσε ὀδυνηρές διαιρέσεις στό σῶμα τῆς τοπικῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, καί διακοπή κοινωνίας τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας ἀπό τίς Ἐκκλησίες τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Ἀλεξανδρείας καί τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖες δημιούργησαν (ἡ πρώτη) καί ἐστήριξαν οἱ ἄλλες δύο (Ἀλεξάνδρεια, Ἀθήνα) τήν αὐθαίρετη καί ἀντισυνοδική δημιουργία τῆς ψευδοαυτοκέφαλης «ἐκκλησίας» τῶν Οὐκρανῶν σχισματικῶν. Στό βιβλίο μας «Τό Οὐκρανικό Αὐτοκέφαλο. Ἀντικανονική καί διαιρετική εἰσπήδηση τῆς Κωνσταντινούπολης» τό Γ´ κεφάλαιο τό ἐτιτλοφορήσαμε μέ τίτλο:  «Ἡ Κωνσταντινούπολη τῶν Οἰκουμενιστῶν δημιουργεῖ σχίσματα», καί τήν ἑνότητα τέσσερα (4) αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου τήν ἐπιγράψαμε: «Ἀντὶ νὰ θεραπεύσουν τὸ Ἡμερολογιακὸ σχίσμα προκαλοῦν ἄλλο, τὸ Οὐκρανικό»[3].

3. Νέος κίνδυνος σχισμάτων. Ἐπαναφέρει ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος τὸν κοινὸ ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα.

Αποφυλακίσθηκε ο Μητροπολίτης Τούλτσιν Ιωνάθαν

 

 

Mε παρέμβαση του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών Κυρίλλου και έπειτα από συνομιλίες, που διεξήχθησαν, αποφυλακίσθηκε στις 22 Ιουνίου 2024 ο μητροπολίτης Τούλτσιν και Μπράτσλαφ Ιωνάθαν.

Στις 7 Αυγούστου 2023 το δημοτικό δικαστήριο της Βίνιτσα είχε καταδικάσει τον μητροπολίτη Τούλτσιν και Μπράτσλαφ Ιωνάθαν «σε πενταετή φυλάκιση με δήμευση της περιουσίας του για παράλογες κατηγορίες, που περιελάμβαναν “ενέργειες που αποβλέπουν στην βίαιη αλλαγή ή ανατροπή του συνταγματικώς κατοχυρωμένου καθεστώτος ή την κατάληψη της πολιτειακής εξουσίας”, καθώς και “την επιβουλή στην εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας”», όπως αναφερόταν σε δήλωση του Αγιωτάτου Πατριάρχη Κυρίλλου, που είχε δημοσιευθεί την ίδια ημέρα.

Ο Προκαθήμενος του Πατριαρχείου Μόσχας επεσήμανε ότι «αυτής της παράνομης αποφάσεως προηγήθηκαν πολλαπλές προσπάθειες να ασκηθεί πίεση στον Σεβασμιώτατο Ιωνάθαν, ο οποίος παρά ταύτα παρέμεινε αφοσιωμένος στην Εκκλησία του και τους εν Χριστώ αδελφούς του».

Στις 9 Αυγούστου 2023 ο Αγιώτατος Πατριάρχης απέστειλε μηνύματα στους Προκαθημένους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, σε σειρά θρησκευτικών ηγετών και εκπροσώπων διεθνών οργανισμών, εξαιτίας της καταδικαστικής ετυμηγορίας κατά του μητροπολίτη Τούλτσιν και Μπράτσλαφ Ιωνάθαν.

Ενόσω διενεργείτο η εξέταση της εφέσεως ο Σεβασμιώτατος τελούσε σε κατ’ οίκον περιορισμό. Στις 19 Μαρτίου 2024 κατέστη γνωστό ότι ο μητροπολίτης Τούλτσιν και Μράτσλαφ Ιωνάθαν έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και υποβαλλόταν σε θεραπεία.

Στις 18 Ιουνίου 2024 το εφετείο της Βίνιτσα άφησε σε ισχύ την απόφαση του δικαστηρίου πρώτου βαθμού.

Ο μητροπολίτης Ιωνάθαν δεν δέχθηκε την ενοχή του για τις κατηγορίες που του αποδόθηκαν. Παλαιότερα ο Σεβασμιώτατος είχε επίσης υποστεί αφαίρεση της ουκρανικής υπηκοότητας.

Κατά το προσεχές διάστημα ο ιεράρχης, ο οποίος χρειάζεται επειγόντως θεραπευτική αγωγή και ιατρική αποκατάσταση, θα αφιχθεί στη Μόσχα.

romfea.gr

AΓΙΟΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

 

Διαβάζοντας τα σχόλια στις δημοσιεύσεις για τις σύγχρονες αγιοκατατάξεις παρατηρώ ότι οι γράφοντες θεωρούν ως αγιομάχους μόνο όσους  εκ του παλαιού ημερολογίου αμφισβητούν την αγιότητα των νεοφανών Αγίων.

Ξεχνούν όμως ή ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ  ότι υπάρχουν στον χώρο του παλαιού ημερολογίου και ομάδες που αποδέχονται την αγιότητα των σύγχρονων αγίων. Επίσης υπάρχουν και κοινοί Άγιοι νέου και παλαιού ημερολογίου.(π.χ.Οσία Σοφία της Κλεισούρας) .Θα επανέλθουμε στο θέμα ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ.

Αγιομάχοι όμως υπάρχουν και στον χώρο του νέου ημερολογίου.Χαρακτηριστικό παράδειγμα η  αμφισβήτηση της αγιότητας της Γερόντισσας Γαβριηλίας. 

Στις παρακάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις  ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ δημοσιεύονται σχετικά θέματα, στα οποία εμπλέκεται και ο γράφων, που δέχτηκε αθεολόγητη κριτική από γραφείο αιρέσεων Μητροπόλεως της Ελλαδικής Εκκλησίας.

1.      https://aktines.blogspot.com/2024/04/blog-post_54.html

 

2.      https://aktines.blogspot.com/2024/04/blog-post_11.html

 

3.      https://aktines.blogspot.com/2024/04/blog-post_923.html

 π.Δημήτριος Αθανασίου

 

Πριν 100 χρόνια και σήμερα Η ίδια κατάσταση στην Εκκλησία* (Α μέρος)

 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Τα σωζόμενα πρακτικά της συνάντησης του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου (Παπαδοπούλου), με μέλη επιτροπής από διακεκριμένους κληρικούς και λαϊκό της Αρχιεπισκοπής, στις 26 Ιανουαρίου του 1925 και ώρα 3 μ.μ., στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, αποδεικνύουν ότι εκατό χρόνια πριν και σήμερα η Εκκλησία διέρχεται βαθιά κρίση λόγω εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων. 

Σύμφωνα με τα δημοσιευθέντα Πρακτικά ο λόγιος Αρχιμανδρίτης και ιεροκήρυκας στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα της οδού Αχαρνών Γεώργιος Παπαγεωργιάδης, μετά Μητροπολίτης Νευροκοπίου, λαβών τον λόγο εκ μέρους της Επιτροπής είπε προς τον Αρχιεπίσκοπο:

«Η κατάστασις της Εκκλησίας, Μακαριώτατε, ως ομολογείται παρά πάντων, δεν είναι καλή. Η μάλλον είναι κακίστη. Η Εκκλησία εξωτερικώς πολεμείται λυσσωδώς. Αλλά αντί να έχει εσωτερική συνοχή και αυτήν να αντιτάσση κατά των εξωτερικών εχθρών προς άμυνάν της, τουναντίον αναρχείται και Αυτή τελείως έσωθεν, ούτως ώστε συμπληρώνει δια των ιδίων χειρών τον ίδιον όλεθρον». 

Μεταξύ των εξωτερικών εχθρών της Εκκλησίας της Ελλάδος ο π. Γεώργιος Παπαγεωργιάδης ονοματίζει και το ελληνικό κράτος της εποχής αναφέροντας χαρακτηριστικά:

Από αυτής της συστάσεώς του άρχισε την ανίερη δήμευση της μοναστηριακής περιουσίας, με διάφορους φενακισμούς (Σημ. εξαπατήσεις), έως τα τελευταία χρόνια κατά τα οποία η πλήρης καταβρόχθισή της αγγίζει στο τέρμα της.

Γιατι δεν αποτειχίστηκαν οι σύγχρονοι Άγιοι;

 ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΝ (Ε)

Ἁπλὰ πράγματα, ποὺ ὅμως ἡ ἐπὶ δεκαετίες προπαγάνδα ἔχει συσκοτίσει τὶς διάνοιες τῶν πιστῶν (δυστυχῶς καὶ τῶν Ποιμένων) καὶ κάνει τὰ ἁπλὰ πολύπλοκα, παρουσιάζει μέσα ἀπὸ οἰκουμενιστικὰ κάτοπτρα  τὴν εἰκόνα ἀνεστραμμένη καὶ τὴν Εὐαγγελικὴ διδασκαλία στὸ θέμα οἰκτρὰ διεστραμμένη!

Καὶ ἀπορεῖ κανείς, πῶς, στὴν παγίδα αὐτὴ ἔχουν πέσει ὄχι μόνο οἱ ἁπλοὶ πιστοί, ἢ καὶ οἱ ἀδιάφοροι καὶ μισθωτοὶ Ποιμένες, ἀλλὰ καὶ ἀγωνιζόμενοι γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἀποκαλούμενοι ἀντι-Οἰκουμενιστές, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί!

Πράγματι, ἐσχατολογικοὶ καιροί!

Γιὰ τοὺς καλοπροαίρετους πιστοὺς προσφέρουμε ἕνα ἀκόμα τμῆμα ἀπὸ τὸ ἐξαιρετικὸ «Δοκίμιο γιὰ τὴν Ἀποτείχιση» τοῦ κ. Ἰωάννη Ρίζου, ποὺ ὅπως μάθαμε ἐξαντλήθηκε καὶ ἡ δευτέρα ἔκδοση καὶ ἕπεται ἡ τρίτη!

 

 

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΦΙΛΟΠΑΠΙΚΩΝ

«Αὐτὸν ποὺ ὁ Κύριος μισεῖ, ἐσὺ τὸν ἔχεις φίλο;»

(Β΄ Παραλειπ. ιθ΄ 2) 

Σήμερα οἱ Γραικολατίνοι[1] αὐξάνουν στὶς τάξεις Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν. Πάλι Πατριάρχες καὶ Ἐπίσκοποι  φιλιάζουν μεταξύ τους  ἕτοιμοι νὰ προσχωρήσουν στὴν ἀγέλη τῶν Παπικῶν. Αὐτοί  «οἱ περὶ τὸν Καϊάφαν» κατὰ τὸν Μ. Ἀθανάσιο,[2] ἕλκονται ἀπὸ τόν «Δικέρατο γίγα».[3] Ἀγαπᾶνε τὸν Παπισμὸ ὡς ἀδελφὴ Ἐκκλησία, καὶ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὸ ὅτι ὡς καταδικασμένη αἵρεση «ἔχει πατέρα τὸν διάβολο».[4] Ἐμετικὲς φιλοφρονήσεις, ἀτελεῖς συμμετοχὲς σὲ Ἀκολουθίες, τερατώδεις ὁμογνωμίες καὶ πνευματικὲς μοιχεῖες. Πάμπολλες σοβαρὲς παρεκτροπὲς καὶ παραβιάσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων.  Μπορεῖ νὰ μὴν ὑπάρχει ἀκόμα μνημόνευση –ἂν καὶ ὑπάρχουν σοβαρὲς ἐνδείξεις γιὰ τὴν κρυφή της ὕπαρξη– ἀλλὰ ὅλα τὰ ἄλλα κριτήρια τῶν Πατέρων ἔχουν ἐκπληρωθεῖ. Ὁ καθένας ἂς προσέξει τὸν ἑαυτό του.  «Αὐτὸς ποὺ ἁμαρτάνει, αὐτὸς καὶ θὰ πεθάνει».[5]

Γιατὶ δὲν ἀποτειχίστηκαν οἱ σύγχρονοι Ἅγιοι;

Παρουσιάσαμε δεκάδες περιπτώσεις Ἁγίων καὶ Ὁμολογητῶν ποὺ ἀποτειχίστηκαν  καὶ παραλείψαμε  πολλὲς περισσότερες. Σήμερα ὅμως δὲν μᾶς συμφέρει καὶ πολὺ νὰ διδασκόμαστε ἀπὸ τὴν ἀνόθευτη Πατερικὴ διδασκαλία καὶ ψάχνουμε γιὰ κάποιες πιὸ βολικὲς λύσεις καὶ διεξόδους. Συχνὰ αὐτὲς τὶς διεξόδους μᾶς τὶς προσφέρουν γέροντες καὶ παιδαριογέροντες τῆς ἐποχῆς μας. 

Περί των Αγιοκατατάξεων (Δ)

 

Αγιόφιλος ή Αγιομάχος τελικά ο Βαρθολομαίος;

 

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη στην  katanixi.gr

επιμέλεια κειμένου: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου

.....................................................................

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία προκειμένου να γίνει αγιοκατάταξη πρέπει να πληρούνται τα τεκμήρια αγιότητας, όπως είναι να ανήκει ο κεκοιμημένος, με το Βάπτισμα στην Εκκλησία του Χριστού, να υπάρχει Ορθόδοξο φρόνημα, καθώς η αγιότητα είναι αποτέλεσμα της ορθής πίστης, αλλά και άγιος βίος. Η ύπαρξη θαυμάτων ή η μυροβλησία αποτελούν και αυτά τεκμήρια της αγιότητας. Σε αυτά συνηγορεί και το αδιάψευστο στόμα της εκκλησιαστικής συνείδησης. Αυτό σημαίνει πιο απλά ότι ο κεκοιμημενος αναγνωρίζεται ως άγιος στη συνείδηση του ποιμνίου.

Αυτό δεν είναι ξένο προς την παράδοσή μας, καθώς στην Ορθοδοξία δεν έχουμε αγιοποίηση -όρος δυτικός- αλλά αναγνώριση της ήδη υπάρχουσας αγιότητας των συγκεκριμένων μελών της. Έτσι εξηγείται και το ότι ο Άγιος Νεκτάριος αναγνωρίζονταν ως Άγιος και προσεύχονταν σε αυτόν οι πιστοί και τον τιμούσαν ως Άγιο πριν ακόμα αγιοκαταταχθεί επίσημα από την Εκκλησία. Συνηγορεί σε αυτό και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός που λέει ότι τιμούμε τους Αγίους «ὡς ἑνωθέντας Θεῷ κατά προαίρεσιν καί τοῦτον δεξαμένους ἔνοικον καί τῇ τούτου μεθέξει γεγονότας χάριτι, ὅπερ αὐτός ἐστι φύσει». Είναι οι Άγιοι οι έμψυχοι ναοί του Θεού, τα έμψυχα του Θεού σκηνώματα.

Οι κατά συρροήν αγιοκατατάξεις του Οικουμενικού Πατριάρχη

Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην διάρκεια της Πατριαρχίας του έχει πραγματοποιήσει πάνω από πενήντα αγιοκατατάξεις. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο εκτός από το προσωνύμιο ο Πράσινος Πατριάρχης έχει και το έτερο όνομα «ο Αγιόφιλος».

Πώς ταιριάζει όμως σε έναν Πατριάρχη ο οποίος ασπάζεται την παναίρεση του Οικουμενισμού, που αναγνωρίζει εκκλησιαστικότητα στους αιρετικούς άρα και σωτηρία εκτός της Ορθοδοξίας, να προβαίνει σε αγιοκατατάξεις και μάλιστα τόσες πολλές; Τι σχέση έχει με το πνεύμα και την Πίστη των αγιασμένων αυτών ψυχών; Η Εκκλησία μας δεν προτάσσει το «τιμή αγίου μίμησις αγίου»;  

Τι κρύβεται πίσω από τις αγιοκατατάξεις;

Μήπως είναι μία καλή μέθοδος του κ. Βαρθολομαίου να γλυκάνει το λαό, ή και να τον παραπλανήσει αποκρύπτοντας με αυτόν τον τρόπο την αντορθόδοξη τακτική του και τις πνευματικές ανομίες του; Μήπως ρίχνει στάχτη στα μάτια του ποιμνίου; Μήπως εφαρμόζει την τακτική «άρτος και θεάματα»;

Σε αυτό το σημείο έγκειται η ευθύνη του ποιμνίου το οποίο δεν θα πρέπει καθόλου να παρασύρεται από τέτοιες κινήσεις. Προσοχή αδελφοί χριστιανοί! Στώμεν καλώς!

Ας αναλογιστούμε τι πραγματικά συμβαίνει! Μην μένουμε στη βιτρίνα των πραγμάτων. Μην είμαστε φιλοθεάμονες. Σε αυτό πατάει ο Πατριάρχης και όλοι οι φιλόδοξοι νεοεπίσκοποι και ηγούμενοι του αυτού πνεύματος. Αλλά ως συνετοί και φρόνιμοι να εξετάζουμε την ακρίβεια των πραγμάτων.

Περὶ τῆς Ἁγιοκατάταξης τοῦ Γέροντος Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ.(4)

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΝ (Γ)

συνέχεια απο το προηγούμενο.

Περὶ τῆς Ἁγιοκατάταξης τοῦ Γέροντος Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ (3)

Tα παρακάτω αποσπάσματα είναι απο το βιβλίο του πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννη Διώτη το οποίο δημοσιεύεται και στο διαδίκτυο σε αρχειο pdf

----------------------------------------------------------------------