Η Ουνία στην Ευρώπη (τελευταίο)
Σημείωση:Με το άρθρο αυτό κλείνουμε την έρευνά μας για την ιστορική
παρουσία της Ουνίας στην Ευρώπη.
Το θέμα όμως της Ουνίας θα μας
απασχολήσει και μελλοντικά και σε άλλα άρθρα.
Η Ουνία στην Σερβική Ορθοδοξία
Αναλυτικά ιστορικά στοιχεία υπάρχουν
στο βιβλίο
Η ΟΥΝΙΑ -Χθες και Σήμερα (Εκδόσεις
ΑΡΜΟΣ) και στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
Τρανσυλβανία: Οι Ουνίτες απέτυχαν να διεισδύσουν στην χώρα, καθώς η ηγεσία
της Ρουμανίας αποκάλυψε την διπροσωπία των αιρετικών Ουνιτών και τους έθεσε
τελεσίγραφο 2 μηνών να επιλέξουν την Παπική ή Ορθόδοξη πίστη. Έκτοτε η Ουνία
εξαλείφθηκε.
Τσεχία: Το 1968 μετά το κίνημα του Ντούπτσεκ, οι Ουνίτες ιερείς
συμμάχησαν με τους καθολικούς σε ένα διωγμό κατά των Ορθοδόξων. Βεβηλώθηκαν
ναοί, κακοποίηθηκαν ιερείς και καταπατήθηκε ο Τίμιος Σταυρός επειδή ήταν κατασκευασμένος
με τον Ρωσικό τρόπο.
Βιαιότητες Ουνιτών που κατέγραψε η
ιστορία (τελευταίο)
Στην Τσεχοσλοβακία*
Όταν οι κομμουνιστές κατέλαβαν την
Τσεχοσλοβακία, Οι Ουνίτες Παπικοί βρήκαν τότε ευκαιρία και επιτέθηκαν με
πρωτοφανή αγριότητα εναντίων των Ορθοδόξων χριστιανών, Αλλά ας αφήσουμε το
Μητροπολίτη Πράγας και πάσης Τσεχοσλοβακίας κ. Δωρόθεο να επισημάνει τους
βανδαλισμούς των Ουνιτών στις παρακάτω περιοχές:
α'. Λιτμανοβά, περιοχής Σταρ -
Λουμπόνβα: Καταστράφηκε η Εκκλησία και ασκήθηκε συστηματικός διωγμός κατά των
Ορθοδόξων.
β'. Κλενοβά, περιοχής Χουμενέ: Το
Πάσχα του 1969 οι Ουνίτες πυροβόλησαν την Εκκλησία.
γ'. Στοπκόφ, περιοχής Σβίντικ: Οι
Ουνίτες κατέστρεψαν την Εκκλησία. Ανέβηκαν στο καμπαναριό και έσπασαν τον
ορθόδοξο τριπλό σταυρό. Κατεδάφισαν το σπίτι του ιερέα και πέταξαν τα έπιπλα
στο δρόμο και τα κατέστρεψαν.
δ'. Τσεσκόφ, περιοχής Τρεμποσόφ:
Κατέλαβαν την Εκκλησία με τη βία, την ώρα που γινόταν η θεία Λειτουργία. Ο
Λειτουργός ιερέας κακοποιήθηκε σε τέτοιο σημείο, ώστε χρειάσθηκε να μείνει για
καιρό στο Νοσοκομείο. Κι' αυτό ήταν το πιο λίγο. Το πιο μεγάλο για τον ιερέα
ήταν, που δεν πρόλαβε να τελειώσει τη θεία Λειτουργία.
ε'. Μαλέ Ζαλουζίτσε, περιοχής
Μιχαλόφτσε: Στο χωριό αυτό υπάρχουν 42 οικογένειες Ορθοδόξων και 28 Ουνιτών. Οι
Ουνίτες και οι Καθολικοί συγκέντρωσαν απ' όλη την Επαρχία 3000 οπαδούς τους,
για να καταστρέψουν την Εκκλησία των Ορθοδόξων. Οι Ορθόδοξοι υπεράσπισαν το Ναό
τους και θέλησαν να τον προφυλάξουν από τη βεβήλωση, αλλά χύθηκε αίμα πολύ.
Ωστόσο το αίμα των Ορθοδόξων που χύθηκε και έβαψε το δρόμο και το δάπεδο του
Ναού, δεν εμπόδισε του Ουνίτες «ιερείς» να το πατήσουν και να μπουν στο Ναό των
Ορθοδόξων, για να τελέσουν τη Λειτουργία τους!
στ'. Στο Κουσμίτσε, περιοχής
Τρεμπισόφ: Η Εκκλησία καταστράφηκε, ο ιερέας κακοποιήθηκε άγρια από τους
φανατισμένους Ουνίτες. Δάρθηκε σκληρά, χωρίς λύπη και οίκτο, και διαπομπεύτηκε
στην πόλη. Την ίδια ώρα Ουνίτες φώναζαν να τον κρεμάσουν!
Μάταια διαμαρτυρήθηκε ο
Μητροπολίτης Πράγας στο Βατικανό. Το Βατικανό τήρηση σ ι γ ή. Τι να έλεγε, αφού
αυτό δημιούργησε η Ουνία και αφού αυτό ευλογεί τα εγκλήματά της στις Ορθόδοξες
χώρες; Και τονίζει ο ιεράρχης της Τσεχοσλοβακίας: «Ομιλεί αφ' εαυτού το γεγονός
της σιωπής του Βατικανού».
Στην Σερβία
Η φρίκη της Ουνίας εφαρμόστηκε με
τον πλέον απάνθρωπο τρόπο στους Ορθοδόξους Σέρβους κατά
τον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο από τους Κροάτες φασίστες Ουστάσι,
πίσω από τους οποίους κρυβόταν το Βατικανό. Σχεδόν ένα εκατομμύριο
σφαγιάστηκαν από τους Κροάτες δολοφόνους με την «ευλογία» του
Κροάτη «αρχιεπισκόπου» Α. Στέπινατς. Οι Παπικοί με την
προβιά της Ουνίας ασκούσαν βίαιους εκλατινισμούς και άρπαζαν Ορθοδόξους ναούς,
τους οποίους μετέβαλαν σε Ουνιτικούς. Επί τη ευκαιρία να αναφέρουμε πως ο
Α. Στέπινατς ανακηρύχτηκε «άγιος» από τον πρώην Πάπα Ρώμης Ιωάννη-Παύλο τον Β΄!
Στην εποχή κατά την οποία κυριαρχούσε ο μαρξιστικός αθεϊσμός, στις χώρες της
Ανατολικής Ευρώπης οι ουνίτες συνέχισαν τους διωγμούς κατά των Ορθοδόξων. Οι
διωγμοί αυτοί εντάθηκαν μετά την κατάρρευση των μαρξιστικών καθεστώτων. Η Β΄
«Σύνοδος» του Βατικανού (1962-1965) όχι μόνον δεν
κατεδίκασε αλλ’ απεναντίας επεκύρωσε και επεδοκίμασε τις ραδιουργίες και τα
απίστευτου ωμότητος διαπραχθέντα υπό της Ουνίας εγκλήματα. Με το γνωστό
Διάταγμά της «Orientalium Ecclesiarum», το «Διάταγμα για τις
Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες», (δηλαδή τις Ουνιτικές), αναβάθμισε το
ρόλο και την αποστολή της με κάθε επισημότητα. Ο πρώην Πάπας Βενέδικτος
ο ΙΣΤ´, ακολουθώντας την γραμμή των προκατόχων του, ευλόγησε και
συνεχάρη τους Ουνίτες της Ουκρανίας με επιστολή του
προς τον Ουνίτη «Αρχιεπίσκοπο» της Ουκρανίας Λιουμπομίρ Χούζαρ για
τους αγώνες των, δηλαδή για τα ανείπωτα εγκλήματά τους κατά των Ορθοδόξων, στη
μαρτυρική Ουκρανία, τα οποία συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα
περιστατικά στην Σλοβακία
7 Ιουλίου 1990 και ώρα 8.00 το
πρωί: Ομάδα από Ουνίτες με τον
ιερέα τους σπάζουν την πόρτα της οικίας του ορθόδοξου παπά στο χωριό Benzovce
της περιοχής Michaovce και πετούν τα έπιπλα στο δρόμο μη σεβόμενοι ούτε τις
παρακλήσεις της εγκυμονούσας πρεσβυτέρας. Εκτεθειμένα στη βροχή, άλλα χάλασαν
και άλλα χάθηκαν. Όταν αναφέρθηκε από τον Ορθόδοξο παπά το συμβάν στην αρμόδια
αστυνομική αρχή, αυτή αδιαφόρησε. Και ενώ οι ουνίτες δράστες είναι γνωστοί η
αστυνομία αδρανεί παρέχοντάς τους έμμεση κάλυψη.
Στο χωριό Lastomir της περιοχής
Michalovce οι ουνίτες αν και μέχρι τώρα πέντε φορές προσπάθησαν να καταλάβουν
τον ορθόδοξο ναό, χάρη στη σθεναρή αντίσταση των Ορθοδόξων μέχρι σήμερα δεν τα
κατάφεραν.
Στον καθεδρικό ναό του Michalovce,
κατά την τέλεση της πρωινής Θείας Λειτουργίας των Ορθοδόξων, οι ουνίτες άλλαξαν
την κλειδαριά της εισόδου του ναού και αφού πέταξαν έξω τον ορθόδοξο παπά με το
ποίμνιό του κλείδωσαν την πόρτα. Τώρα σ’ αυτόν τον ναό λειτουργούν ουνίτες ενώ
ο Ορθόδοξος επίσκοπος Ιωάννης δεν έχει εκκλησία να λειτουργήσει.
Στο χωριό Svermovo ο πατήρ
Bilorusky με τους Ορθόδοξους πιστούς έπρεπε να λειτουργήσει έξω από την
εκκλησία μπροστά στην είσοδο του ναού επειδή οι ουνίτες κλείδωσαν και εδώ την
εκκλησία.
Στο χωριό Cejkov οι ουνίτες
προπηλάκισαν τους Ορθοδόξους πιστούς. Στη συμπλοκή γρονθοκόπησαν και μία
Ορθόδοξη πιστή στο πρόσωπο.
Στην πόλη Bardejon οι ουνίτες
πέταξαν στο δρόμο τα ιερά σκεύη των Ορθοδόξων.
Στην πόλη Stropkov κατά τον
εορτασμό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου και της Αναλήψεως του Σωτήρος οι
Ορθόδοξοι τέλεσαν τον εσπερινό στο ναό που μοιράζονταν με τους ουνίτες και
αποσύρθηκαν στις εστίες τους. Κατόπιν στη σειρά των ουνιτών για την τέλεση της
Θείας Λειτουργίας οι ουνίτες κλείδωσαν τις πόρτες του ναού και όσα
εκκλησιαστικά σκεύη των Ορθοδόξων υπήρχαν, κατά την διάρκεια της νύχτας τα
πέταξαν στο δρόμο, καταστρέφοντας και προξενώντας ζημιά στο Εικονοστάσι (το
τεμάχισαν με τσεκούρια για να το πετάξουν έξω από το ναό), τον μεγάλο
κρυστάλλινο πολυέλαιο Βοημίας, αλλά και τις ιερές εικόνες που ούτε και αυτές
δεν σεβάστηκαν. Το πρωί οι Ορθόδοξοι πηγαίνοντας για την πρωινή Θεία Λειτουργία
έκπληκτοι αντίκρισαν όλα τα ιερά σκεύη τους εκτός εκκλησίας και τους ουνίτες με
κλοιό να αποκλείουν την είσοδο στον κατειλημμένο πια ναό. Φύλακες επί τρία
μερόνυχτα περιφρουρούσαν ώστε να καμφθούν οι Ορθόδοξοι και να μην διεκδικήσουν
ούτε το παρεκκλήσι κάτωθεν του κυρίως ναού. Έτσι την επόμενη Κυριακή οι
Ορθόδοξοι αναγκάσθηκαν να τελέσουν τη Θεία Λειτουργία στο ύπαιθρο κοντά στο
μεγάλο σταυρό που πριν λίγο καιρό είχαν στήσει σε δεσπόζουσα θέση κοντά στο
ναό…
Στις 11 Ιανουαρίου 1992 οι ουνίτες με τους ρωμαιοκαθολικούς άρχισαν να
καταστρέφουν το σπίτι του ορθοδόξου ιερέα, όπου είχαμε και το μικρό μας
εκκλησάκι σε ένα δωμάτιο. Πρώτα – πρώτα γκρέμισαν την στέγη, μετά έκοψαν το
ηλεκτρικό ρεύμα και το τηλέφωνο. Τελικά ο ιερέας έπρεπε να φύγει από το σπίτι
του, στο οποίο κάναμε δύο χρόνια τις λειτουργίες, επειδή μας είχαν διώξει από
την εκκλησία. Οι Ουνίτες στην πόλη μου όχι μόνο έδιωξαν τους ορθόδοξους
χριστιανούς από την εκκλησία, αλλά τώρα τους διώχνουν και από το σπίτι του
ιερέα και επί πλέον δεν μας δίνουν την άδεια να κτίσουμε την καινούργια
εκκλησία στο οικόπεδο, το οποίο αγοράσαμε με δυσκολίες. Τώρα κάνουμε τις
λειτουργίες σε ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι, στο οποίο έχουμε μερικές εικόνες,
αλλά, φοβάμαι, ότι οι ουνίτες μπορούν να μας το κάψουν
Στην πόλη Medzilaborce έγινε στις
23 Οκτωβρίου 1991, το εξής: Οι Ουνίτες με την δικηγόρο τους μπήκαν με την βία
στην εκκλησία και πέταξαν τις Ορθόδοξες εικόνες από τον ναό. Τους βοήθησαν 80
αστυνόμοι. Τις Ορθόδοξες εικόνες κουβαλούσε και ο ίδιος ο ουνίτης ιερέας…
Στο χωριό Keckovce τα πράγματα ήταν
ήρεμα επειδή όλο το χωριό ήταν Ορθόδοξο. Οι ουνίτες όμως έδωσαν πολλά λεφτά
στον Ορθόδοξο ιερέα, ο οποίος έγινε ουνίτης. Από τότε άρχισαν τα προβλήματα,
επειδή και ορισμένοι άνθρωποι έγιναν ουνίτες. Ένα πρωί ήρθε άλλος ορθόδοξος
ιερέας από το Presov για να λειτουργήσει. Οι ουνίτες όμως του έκλεισαν την
είσοδο. Άλλη φορά με δύο άλλους ψάλτες κατάφεραν με δυσκολία να μπουν στο ναό
και να αρχίσουν τη Θεία Λειτουργία παρουσία και λίγων πιστών γυναικών. Ομάδα
όμως ουνιτών που αντελήφθη το γεγονός, έχοντας και σκύλο μαζί τους,
εφοδιασμένοι με λουκέτα και αλυσίδες πήγανε κατά τη διάρκεια της ακολουθίας να
κλειδώσουν τον ναό. Ο Ορθόδοξος ιερέας τους ρώτησε τι θέλουν, τον αποκάλεσαν
αιρετικό και σχισματικό και όρμησαν με σκοπό να τον βγάλουν εκτός του ναού δια
της βίας. Χάρη όμως στην παρέμβαση των Ορθοδόξων πιστών που ήδη είχαν έρθει στο
ναό τους απέτρεψαν και έτσι ολοκληρώθηκε η Θεία Λειτουργία. Αργότερα οι ίδιοι
πιστοί αναγκάστηκαν να κάνουν «αλυσίδα» έξω από τον ναό ώστε να προστατεύσουν
τον Ορθόδοξο παπά με τους ψάλτες που δια μέσου αυτών κατάφεραν να φυγαδευτούν
έξω από το χωριό.
Είναι χαρακτηριστική η ανευλάβεια
των ανθρώπων αυτών που όταν μπήκαν στην εκκλησία για να διώξουν τον Ορθόδοξο
ιερέα είχαν τσιγάρα στο στόμα. Ο σκύλος τους προφανώς είχε πιο πολύ μυαλό από
τα αφεντικά του και δεν έμπαινε με κανένα τρόπο στο ναό.
Αργότερα, όταν ο ναός αυτός κατελήφθη
από τους ουνίτες, ο σκύλος δέθηκε μέσα στην εκκλησία για να τη φυλά. Όμως,
ψόφησε μέσα σε μια βδομάδα. Μια γυναίκα κι ένας άνδρας απ’ αυτούς που είχαν
στραφεί κατά του Ορθόδοξου ιερέα έπαθαν μερική παράλυση στα χέρια…(Από την
εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ, 3 Δεκεμβρίου 1992).
Ουκρανία
Άοπλοι ορθόδοξοι πιστοί δέχθηκαν
απρόκλητη επίθεση
από Oυκρανούς στρατιώτες στο
αεροδρόμιο του Donetsk
στις 28 Μαίου 2014 .Τους
έκαψαν ζωντανούς.
“Ορθόδοξοι πιστοί του Donetsk μετά
από μια λιτανεία του σταυρού γύρω από το κτίριο της Διοίκησης του Donetsk
κατευθύνθηκαν στο αεροδρόμιο για να τοποθετηθούν ανάμεσα από τις δύο
αντιμαχόμενες πλευρές για να σταματήσει η αιματοχυσία. Αλλά οι στρατιώτες τους
έκαψαν ζωντανούς» καταγγέλει ο αντιπρόεδρος της Λαικής Δημοκρατίας του Donetsk,
Andrey Purgin στην Izvestia.Σύμφωνα μ΄αυτόν τα σώματά τους κείτονται μαζί με
άλλων λίγο πριν από το κεντρικό κτίριο του αερολιμένα (βλ βίντεο). «Δεν ξέρουμε
πόσοι είναι εκεί. ” Ο αρχηγός του DNR Denis Pushilin τόνισε ότι θα
μπορούσαν να περισυλλέξουν τα πτώματα αλλά ελεύθεροι σκοπευτές έριχναν εναντίον
όποιου επιχειρούσε να προσεγγίσει το σημείο.( Interfax 29/05/14)Το ίδιο
ειδησεογραφικό πρακτορείο στις 28/05/14 δημοσίευσε δήλωση του Πατριάρχη
Μόσχας Κυρίλλου: H ελληνοκαθολική (oυνιτική) Eκκλησία της Ουκρανίας
δραστηριοποιείται στην πολιτική χρησιμοποιώντας συνθήματα και δηλώσεις οξύτατα
ρωσοφοβικές και δημόσια επιτίθεται κατά της Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας.Επίσης
το Ουκρανικό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (28/05/14) απηύθυνε δραματική
έκκληση προειδοποίηση:
« Πληροφορούμαστε ότι έως και
200 άνθρωποι σκοτώθηκαν χθες καθώς κινήθηκαν από τον σιδηροδρομικό σταθμό προς
το αεροδρόμιο.Το Ντόνετσκ είναι πλέον περικυκλωμένο από ουκρανούς εθνικιστές.
Όλοι οι δρόμοι έχουν μπλοκαριστεί .Οι κάτοικοι είχαν διωρία 3 ωρών να
εγκαταλείψουν την πόλη. Αλλά πού να πάνε; Περιμένουμε ότι απόψε ή αύριο κάτι
τρομερό θα συμβεί. Σε 2 μόνο ημέρες ημέρες σκοτώθηκαν περισσότεροι από 300
άνθρωποι. Αυτό είναι εμφύλιος.”
Καθώς γενικεύεται η εμφύλια σύρραξη ,
175 παιδιά σχολικής ηλικίας φυγαδεύθηκαν από το Slavyansk για την Κριμαία
όπου οι αρχές θα αναλάβουν τη σίτηση και στέγασή τους καθώς και τα έξοδα
μεταφοράς. Σήμερα τα παιδιά πρόσφυγες έφθασαν στη Συμφερούπολη , όπου δήλωσαν
σε τοπικούς δημοσογράφους ότι φοβούνται τον πόλεμο και ότι ελπίζουν να έχει
λήξει όταν επιστρέψουν.Με κίνδυνο της ζωής του κάποιος πολίτης γίνεται ρεπόρτερ
για να μεταφέρει την εικόνα της αποσύνθεσης των πτωμάτων στον κεντρικό δρόμο
προς το αεροδρόμιο του Donetsk που είναι σπαρμένος με πτώματα. Δολοφόνησαν το
γιατρό του ασθενοφόρου και την νοσοκόμα, των οποίων οι σοροί βρίσκονται
στις θημωνιές. Η μεταφορά τους εκεί και η γύμνια του σώματος της νοσοκόμας
έχουν δημιουργήσει πολλά ερωτηματικά…(dipnews)
Κλείνουμε την έρευνά μας για την
Ουνία στην Ευρώπη δημοσιεύοντας μία παλιότερη επιστολή Ορθοδόξων απο την
Τσεχοσλαβακία.
Αγαπητοί Έλληνες αδελφοί!
Είμαστε Ορθόδοξοι από την
Τσεχοσλοβακία. Ο Θεός παραχώρησε να μας βρεί μεγάλη δοκιμασία. Τη νιώθουμε να
μας καίη και να μας δοκιμάζει όπως δοκιμάζεται το χρυσάφι στο χωνευτήρι.
Νιώθουμε όμως επίσης ότι δεν είμαστε σαν το χρυσάφι, ώστε ν' αντέξουμε σ' αυτή
τη φωτιά χωρίς τη βοήθεια του Θεού και χωρίς τη συμπαράσταση των Ορθοδόξων
αδελφών μας όλου του κόσμου. Σας παρακαλούμε λοιπόν να προσεύχεσθε για μας στον
Κύριο και την Υπεραγία Θεοτόκο, ώστε η Ορθοδοξία στην Τσεχοσλοβακία να ανακτήση
ελευθερία, να αποκτήση ίσα δικαιώματα με τις άλλες θρησκευτικές κοινότητες και
να νικήση τους εχθρούς της.
Την Ορθόδοξη Πίστη δίδαξαν στο λαό μας οι άγιοι αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος,
το έτος 863. Μετά την κοίμηση του αγίου Μεθοδίου, το 885, οι Λατίνοι εξεδίωξαν
τους Ορθοδόξους ιερείς από τη Μεγάλη Μοραβία και κατέστρεψαν όλο το έργο τους.
Η Ορθοδοξία διατηρήθηκε μόνο στα Καρπάθια, στα ανατολικά της πατρίδος μας. Ο
Πάπας της Ρώμης όμως, δυσαρεστημένος από το γεγονός ότι η Εκκλησία
εξακολουθούσε να υπάρχη, επενόησε την ουνία της Ουζγκορόντσκυ, το 1649, στην
οποία από τους 1200 ιερείς μας προσεχώρησαν μόνον οι 63. Για 300 χρόνια
δούλεψαν εντατικά οι ιησουΐτες για να εξαφανίσουν την Ορθοδοξία.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο λαός μας άρχισε να επιστρέφη μαζικά στην
Ορθόδοξη Εκκλησία, που έγινε πάλι ελεύθερη και ισχυρή. Αλλά τα χρόνια της χαράς
και της ειρήνης δεν ήταν πολλά. Το 1968 ο Θεός παρεχώρησε την πρώτη δοκιμασία:
Το κράτος ανεγνώρισε την ουνία (την αυτοαποκαλουμένη «Ελληνόρυθμη Καθολική
Εκκλησία»), η οποία, με την ανοχή των κρατούντων, άρχισε να τυραννή τους
Ορθοδόξους πιστούς. Μας άρπαξαν τότε με τη βία τους ναούς μας και πέταξαν στο
δρόμο τους ιερείς και τις οικογένειές τους. Υποφέραμε τα πάνδεινα. Και κανείς
δεν μας συμπαραστάθηκε. Για μια στιγμή νομίσαμε πως όλα είχαν τελειώσει... Αλλά
ο Κύριός μας και η Υπεραγία Θεοτόκος μας λυπήθηκαν, κι έτσι δεν αφανιστήκαμε
εντελώς. Οι ουνίτες μας «επέτρεψαν» να συνεχίσουμε την τέλεση της λατρείας
στους ναούς μας, τους οποίους όμως έπρεπε να τους μοιραζόμαστε μαζί τους. Και
από τότε καθημερινά πίνουμε το πικρό ποτήρι του μίσους και της κακίας τους...
Αλλά ο διάβολος δεν μπορεί να ησυχάση, όσο βλέπει ότι εξακολουθεί να υπάρχη
Ορθοδοξία στην Τσεχοσλοβακία. Έβαλε λοιπόν τους ουνίτες να ξεσηκωθούν εναντίον
μας. Απαιτούν τώρα να αποδοθούν αποκλειστικά σ' αυτούς οι ναοί μας και ολόκληρη
η εκκλησιαστική περιουσία! Αν αυτό πραγματοποιηθή, τότε εμείς οι Ορθόδοξοι θα
πρέπει πλέον να τελούμε τη λατρεία μας στο δρόμο!
Τι θα γίνη λοιπόν; Θα επαναληφθούν τα γεγονότα του 885, του 1649, του 1968; Από
την ιστορία έχουμε πικρή πείρα των δεινών που μας επεσώρευσε η Ρώμη με την
ουνία της.
Αδέλφια, ζητούμε τη βοήθειά σας!
Σταματήστε κάθε διάλογο με τους ρωμαιοκαθολικούς, όσο δεν λύνεται το πρόβλημα
της ουνίας. Ελάτε κοντά μας για να μας δώσετε θάρρος! Εσείς και εμείς είμαστε
ένα σώμα, Σώμα Χριστού! Πληροφορήστε όλο τον κόσμο για τα δεινά που υποφέρουμε
από τους ουνίτες! Λένε ότι είναι Χριστιανοί. Αλλά δεν είναι! Οι χριστιανοί
έχουν αγάπη προς τους συνανθρώπους τους.
Ιεραποστολές ας διεξάγη η παποσύνη στους ειδωλολάτρες, όχι στους Ορθοδόξους της
Τσεχοσλοβακίας και της Ουκρανίας. Εδώ ζούν Χριστιανοί και όχι ειδωλολάτρες!
(Ακολουθούν υπογραφές σημαινόντων Ορθοδόξων από την Τσεχοσλοβακία).
(Περιοδικό: «Ορθόδοξος φιλόθεος μαρτυρία», τ. 48- 50, 9/ '92)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου