Η αυτονόητη καταδίκη της βαρβαρότητος δεν αποτελεί αφορμή για άλλη μια οικουμενιστική παρέκκλιση.
Η “εκκλησιαστική διπλωματία” δεν μπορεί να περνάει στα “ψιλά” της επικαιρότητος. Η παρουσία εκπροσώπου του Αρχιεπισκόπου σε επιμνημόσυνη δέηση στην Εβραϊκή Συναγωγή Αθηνών και ο συμβολισμός της
Είναι φανερό πως η κατάσταση στη Μέση Ανατολή έχει εκτραπεί, η παρατηρούμενη κλιμάκωση των εχθροπραξιών καθιστά σχεδόν βέβαιο το ενδεχόμενο της γενίκευσης του πολέμου.
Η ειρήνη μοιάζει να κρέμεται από μία κλωστή που μόνο ένα θαύμα θα την σώσει.
Αξιόπιστοι αναλυτές, του γεωπολιτικού και γεωστρατηγικού γίγνεσθαι στην περιοχή, εκφράζονται προσεκτικά, οι κυβερνήσεις με φειδώ, και η ισορροπία μοιάζει να χάνεται μαζί με το όποιο δίκιο κάθε μιας από τις αντιμαχόμενες πλευρές.
Η βαρβαρότητα, είτε ως πρόκληση, είτε ως απάντηση στην πρόκληση, καταδικάζεται απερίφραστα.
Η κάθε πλευρά θρηνεί εκατόμβες αθώων θυμάτων. Ο πόλεμος μεταφέρεται στο διαδίκτυο όπου αντιμάχεται η αλήθεια με το ψέμα.
Ενώ ο φόρος αίματος είναι ήδη βαρύς, οι απώλειες μεγάλες και ο θρήνος για το θάνατο αθώων ψυχών εκατέρωθεν, ο πολιτισμός του διαδικτύου επιβάλλει έναν πόλεμο εντυπώσεων, σαν να είναι κρισιμότερο το ποιος θα κερδίσει την κοινή γνώμη. Είναι τραγικό να αναζητείται νομιμοποίηση του πολέμου, μέσω της κοινής γνώμης. Πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι, αν ξεσπάσει ο πόλεμος αυτός, με την ένταση και το μέγεθος που αφήνεται να εννοηθεί, θα υπάρχει επιστροφή;
Παρατηρούμε από τη μια διαδηλώσεις ανά τον κόσμο να υπερασπίζονται τους δύο λαούς και να καταδικάζουν τη βία και τη βαρβαρότητα από όπου και αν προέρχεται. Από την άλλη οξύνεται η πόλωση που θεωρεί επιβεβλημένη την σαρωτική απάντηση από το Ισραήλ απέναντι στη Χαμάς και τη συσπείρωση γύρω από αυτήν του ακραίου Ισλαμικού στοιχείου.
Ο πολιτισμός μας μετέρχεται το δικό του Ρουβίκωνα. Κάθε δημόσια θέση της εκκλησιαστικής μας διοίκησης, είτε ουσιαστικά είτε με συμβολικό χαρακτήρα, θα πρέπει να ζυγίζεται καλά, ενώπιον του Θεού.
Η είδηση για την “Επιμνημόσυνη δέηση στην Εβραϊκή Συναγωγή Αθηνών για τα θύματα από την επίθεση της Χαμάς” έκρυβε δυστυχώς και μια λεπτομέρεια, για την οποία ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος θα πρέπει να δώσει επιπλέον εξηγήσεις: “Παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας, ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης, η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, η υπουργός Εσωτερικών Νίκη Κεραμέως, ο υπουργός Εργασίας ‘Αδωνις Γεωργιάδης, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Οικονόμου, βουλευτές, εκπρόσωποι από τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και το ΠΑΣΟΚ, εκπρόσωποι του δήμου Αθηναίων, της στρατιωτικής ηγεσίας αλλά και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου”.
Είναι πολλοί αναλυτές που διαφωνούν με τις επιλογές της κυβέρνησης στον πόλεμο της Ουκρανίας. Οι ίδιοι χαρακτηρίζουν βιαστική την εμπλοκή μας στα γεγονότα στη Γάζα. Ούτε το μέγεθος ούτε η ισχύς μας δικαιολογεί μια τόσο πρώιμη εμπλοκή με όρους γεωστρατηγικούς.
Αν για την πολιτική μας ηγεσία μια τέτοια κίνηση θεωρείται βιαστική, πόσο μάλλον προκαλεί σύγχυση και ανησυχία μια βιαστική κίνηση από τους εκκλησιαστικούς μας ταγούς, με ξεκάθαρο οικουμενιστικό μήνυμα. Ψυχραιμία, λοιπόν, αν και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών σπανίως πράττει, χωρίς να θέλει να περάσει κάποιο μήνυμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου