Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Είναι γνωστόν, ότι ο Κύριος
οσάκις ευρίσκετο ενώπιον της κακίας, ήλεγχε δριμύτατα αυτήν ως κριτής και
δικαστής.
Όλους τους δίκασε με τον
τρόπον του και τον Ιούδαν τον δίκασε με τον τρόπον Του.
Ενώ, λοιπόν, ο Ιησούς είναι
αυστηρότατος κριτής προς πάντας, προς τον Ιούδαν φέρεται με την μεγαλυτέραν
ευγένειαν.
Εις τον Μυστικόν Δείπνον
προτιμά να ταράξη όλους τους Αποστόλους Του, λέγων αορίστως, κάποιος από σας θα
με προδώση, παρά να αποκαλύψη τον προδότην!
Όταν βραδύτερον τον ηρώτουν
οι Απόστολοι κατά τον Μυστικόν Δείπνον «μήτι εγώ ειμί Κύριε;» ηναγκάσθη να τον
ερωτήση και ο Ιούδας «μήτι εγώ ειμί Κύριε;»απήντησεν εις αυτόν ο Κύριος χαμηλή
τη φωνή δια να μη ακουσθή από τους άλλους και κατακρεουργηθή, το σύ είπας,
«ναι».
Όταν βραδύτερον εν Γεθσημανή
ο προδότης τον εφίλησε, ο Κύριος του λέγει:
«Εταίρε εφ’ ώ πάρει;»: Φίλον
Του ονομάζει τον Ιούδαν.
Τηρεί την ευγένειαν αυτήν ο
Κύριος, διότι ευρίσκετο προ της πωρώσεως.
Ο έλεγχος ήτο απαραίτητος
πριν πωρωθή.
Πόσον όμως κατεδίκασεν η
ευγένεια αύτη του Κυρίου τον Ιούδα!
Ηλθον αντιμέτωπα το Φως και
το σκότος.
Το φως μέχρι εδώ έγινε με την
ευγένεια του Ιησου φωτεινότερον , το σκότος με την πώρωσιν του Ιούδα
σκοτεινότερον.
Εστηλιτεύθη ούτω,
κατεδικάσθη, περισσότερον η κακία του προδότου.
Πολλοί θέλουν να δικαιολογήσουν
τον Ιούδαν δια την πράξιν του, ουδείς δε θα επεθύμει να είναι εις την θέσιν
του, αφού ο Κύριος είπε δι αυτόν «καλόν ήν, ει μη εγεννάτο ο άνθρωπος
εκείνος!».
Ο Ιούδας έγινε το σύμβολον
παντός προδότου και η λέξις προδότης και προδοσία ειλημμένη εκ του Ιούδα είναι
η τρομεροτέρα ύβρις και προσβολή!
Ο ίδιος πρώτος, μη υποφέρων
το βάρος του κακού, «απελθών απήγξατο ρίψας τα αργύρια χαμαί».
Διότι δεν ηδηνήθη να υπομείνη
την ευγένειαν του Κυρίου του, είπεν: «Ημαρτον, παραδούς αίμα αθώον».
Αυτοί οι οποίοι του έδωσαν τα
χρήματα, δεν τα έβαλον εις το ταμείον των, αλλά έκαμον το νεκροταφείον δια τους
ξένους και εκλήθη «Ακελδαμά» χωρίον αίματος, Πραξ.1,19, ο τόπος εκείνος!
Η ευγένεια λοιπόν του Κυρίου
κατεδίκασε την ζωήν του Ιούδα, τα χρήματά του, το όνομά του, το επίθετόν του:
προδότης!
Πόσον τρομερά, η δίκη του
Ιούδα υπό του Κυρίου!
Ὑπέροχα ἑρμηνευτικῶς θεολογικά κείμενα δημοσιεύετε κ. Ὀδυσσέα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤοῦ π. Ἰωὴλ Γιαννακοπούλου.
Ἄλλη μία παράμετρος ὡς πρὸς τὴν προδοσία, ἦταν ἡ ἁναγκαιότητα τῆς ἐκπληρώσεως τῶν σχετικῶν Προφητειῶν καὶ παράλληλα ἡ πραγματοποίησι τοῦ Σχεδίου τοῦ Θεοῦ γιἀ τἠ σωτηρία μας. Δεδομένων ὅμως
-τοῦ αὑτεξούσιου καὶ τῆς ἐλευθέρας βουλήσεως κάθε ἀνθρώπου, πόσῳ μᾶλλον τοῦ εὐεργετηθέντος ὑπὸ τοῦ Κυρίου Ἰούδα,
-τοῦ ταπεινοῦ ἐλατηρίου (χρήματα) τῆς προδοσίας,
-τοῦ προσώπου (Κύριος Ἰησοῦς Χριστὀς) ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἐστράφη ἡ πρᾶξι τῆς προδοσίας (ὁ προδότης Ἰούδας 3 χρὀνια συναναστρεφόταν τὀν Κύριο, ἄκουγε τὴ διδασκαλία Του κι ἔβλεπε τὰ σημεῖα, τέρατα καὶ δυνάμεις ποὐ ἔκανε)
ἡ συγκεκριμένη προδοσία ὡς μέγεθος εἶναι τερατώδης, καθίσταται μάλιστα ἀδικαιολόγητη,
-ὥστε νὰ ἐξηγεῖται ἡ κακὴ μετάνοια τοῦ Ίούδα.
-Ἡ σωστὴ μετάνοια θὰ ἦταν νὰ μὴν αὐτοκτονήσῃ ἀλλὰ νὰ ζήσῃ προσκλαίων ἐν μετανοίᾳ καὶ νὰ ζητήσῃ ἄφεσι τῆς ἁμαρτίας του, ζητῶντας συγγνώμη ἀπὸ τὸν Θεὸ, (λέτε, ὁ Κύριος νὰ φρόντιζε ὥστε ὁ μετανοημένος προδότης νὰ Τὸν ἔβλεπε Ἀναστᾶντα καὶ νἀ τοῦ ζητοῦσε συγχώρεσι) τοὺς ἀνθρώπους, τὴν Ἐκκλησία ποὺ ἱδρύθηκε τὴν Πεντηκοστή. Ἀλλά, ἐπέλεξε κακὴ μετάνοια, προσθέτοντας κι ἄλλη ἁμαρτία.
Ποιού είναι το άρθρο;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤοῦ π. Ἰωὴλ Γιαννακοπούλου εἶναι τὸ ἄρθρο. Τὸ ἀναφέρω στὸ ά΄ σχόλιό μου, ὅπου βάσει τοῦ ἰεροῦ Χρυσοστόμου κ.ἄ. προσθέτω κάποιες σχετικὲς σκέψεις μου, πάνω στὸ ἀνεξάντλητο θέμα. Εἶναι, ὀ μακαρίτης π. Ἰωήλ, ἑρμηνευτὴς καὶ ὐπομνηματιστὴς τῆς Ἀγίας Γραφῆς, γνωστὸς στοὺς νεωτέρους κυρίως γιὰ τὸν ὐπομνηματισμὸ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Διότι τῆς Καινῆς ὐπῆρξαν πολλοὶ μεταγενέστεροι καὶ ἠ βιβλιογραφία πλουσία. Ὑπομνημάτισε ἐκτὸς ἀπὸ τὰ Κανονικά (θεόπνευστα), καὶ τὰ ἐκτὸς Κανόνος (μὴ κανονικὰ, μὴ θεόπνευστα) βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
ΔιαγραφήΟἱ τόμοι τῆς σχετικῆς σειρᾶς τῶν Ὑπομνημάτων εἶναι ἐκδόσεως τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου Ῥηγοπούλου - Θεσσαλονίκη.