Επί Αιρέσεως Οικουμενισμού
και Παπολατρείας.
Κανόνας Οικουμενιστών - Παπολατρών, Φιλοοικουμενιστών-Φιλοπαπολατρών και των εν μέρει Αποτειχισμένων που κρατάνε σφιχτά την γνώμη τους και δεν βγαίνουν από τον λογισμό τους.
Ασχέτως από το τι λέγουν,
όλοι οι διδάσκαλοι της Εκκλησίας, όλες οι Σύνοδοι και όλες οι Θείες Γραφές προτρέποντας την αποφυγή των ετεροφρόνων, και την αποφυγή της κοινωνίας με αυτούς,
(Αγ. Μάρκου του Ευγενικού) ,
εμείς προτρέπουμε τους Χριστιανούς να έχουν εκκλησιαστική επικοινωνία με τους ετερόφρονες
να πηγαίνουν στους ναούς που δεν είναι πλέον Εκκλησίες αλλά απλές οικοδομές διότι έχει φύγει ο Άγγελος της Εκκλησίας, (Αγ. Βασιλείου),
εκεί που δεν είναι Άγιος ο ναός αλλά έγινε κοινός οίκος που ερημώθηκε ο οποίος δεν κάνει ούτε για προσευχή και ψαλμωδία, (Αγ. Θεοδώρου Στουδίτου),
εκεί που, ποια είναι σχέση του Φωτός με το σκότος, (Αποστόλου Παύλου),
λέγουμε επίσης τους Πιστούς να πηγαίνουν στους ναούς που δεν έχουν τον Θεό, (Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου),
στους οίκους που δεν έχουν τον Ένοικο, (Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου ),
εκεί που δεν έχουν την Ορθή και Σωτήρια Ομολογία της Πίστεως μας προς τον Θεό,
(Αγ. Μαξίμου του Ομολογητού).
εκεί που ποιο μυστήριο επιτελείται και από ποιο πνεύμα έχουν επιφοίτηση ;
(Αγ. Μαξίμου του Ομολογητού),
εκεί που η Γραφή λέει, δεν θα μπω σε "εκκλησία" πονηρευομένων, (Αγ. Νικηφόρου Πατριάρχου ΚΠόλεως του Ομολογητού),
και ο Απόστολος συμμαρτυρεί λέγοντας, ποια η συμφωνία υπάρχει μεταξύ Θεού και των ειδώλων;
(Αγ. Νικηφόρου Πατριάρχου ΚΠόλεως του Ομολογητού),
εκεί όπου δεν είναι η Αλήθεια δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού, (Αγ. Γρηγορίου Παλαμά),
εκεί που δεν πρεσβεύει τα υγιή και έντιμα δόγματα των Θεοφόρων ανδρών, (Αγ. Γρηγορίου Παλαμά),
εκεί που δεν γίνεται ευπρόσδεκτος λόγω της Αιρετικής ασέβειας η λειτουργία στον Θεό, (Αγ. Θεοδώρου Στουδίτου),
εκεί που δεν επιτρέπεται ο ιερέας να λειτουργήσει έστω και αν μνημονεύετε μόνο μια ή δύο φορές τον χρόνο ο Αιρετικός κατά όνομα Επίσκοπος!
(Αγ. Θεοδώρου Στουδίτου),
εκεί που εχθροί του Θεού δεν είναι μόνο οι Αιρετικοί αλλά και όσοι έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με αυτούς διακυρήτει ο ιερός Χρυσόστομος, (Αγ. Θεοδώρου Στουδίτου).
Τελος, να πηγαίνουν εκεί που συμφέρον είναι να συγκεντρωνονται χωρίς αυτούς σε κάποιο απλό οίκο και να προσεύχονται, πάρα να ευρεθούνε μαζί με αυτούς, ως ο Άννα και ο Καϊάφα στην γέεννα του πυρός !!!
(Μέγα Αθανασίου).
Παρά ταύτα, εμείς πιστεύοντας ακράδαντα στον εαυτό μας, στηριζόμενοι σε αυτόν, διδάσκουμε ότι δεν μολύνονται οι Χριστιανοί με την εκκλησιαστική επικοινωνία με τους Αιρετικούς Οικουμενιστές αλλά αντιθέτως καθαρίζονται, δεν φαρμακώνονται αλλά αντιθέτως χαριτώνονται, δεν σκοτίζονται αλλά αντιθέτως φωτίζονται!
Διότι εμείς οι Οικουμενιστές - Παπολάτρες και οι Φιλοοικουμενιστές- Φιλοπαπολάτρες επίσης και όσοι μεν αποτειχιστήκαμε, κρατάμε δε σφιχτά την γνώμη μας και δεν βγαίνουμε από τον λογισμό μας, είμαστε πιο άγιοι από τους αγίους, πιο σοφοί από τους σοφούς και πιο διακριτικοί από τους διακριτικούς .
"Ημιν δε προς τω φανερώ πολέμω των αιρετικών» Οικουμενιστών, «έτι δε και ο παρά των δοκούντων ορθοδοξείν ημιν επαναστάς, προς έσχατον ασθενείας τα εκκλησίας κατήγαγεν». (Μέγας Βασίλειος).
Εύχεστε και για εμένα
Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός.
Η Προφητεία Αγίου Ανατόλιου της Όπτινα εκπληρώνεται και ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω : «…Ἀπὸ αὐτὸ θὰ ἐξαπλωθοῦν παντοῦ αἱρέσεις καὶ θὰ πλανήσουν πολλοὺς ἀνθρώπους. Ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἀνθρωπίνου γένους θὰ ἐνεργεῖ μὲ πονηρία, μὲ σκοπὸ νὰ ἑλκύση ἐντὸς τῆς αἱρέσεως ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἀκόμη καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔὲν θὰ ἀρχίσει κατ᾽ εὐθείαν νὰ ἀπορρίπτη τὰ δόγματα τῆς Ἁγίας Τριάδος, τὴν θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἀρετὴ τῆς Θεοτόκου, ἀλλὰ θὰ ἀρχίση ἀνεπαισθήτως νὰ διαστρέφη τὶς διδασκαλίες καὶ τοὺς θεσμοὺς τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ πραγματικὸ νόημά τους, ὅπως μᾶς παρεδόθησαν ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Ὀλίγοι θὰ ἀντιληφθοῦν αὐτὲς τὶς πανουργίες τοῦἐχθροῦ, ἐκεῖνοι μόνον οἱ πλέον πεπειραμένοι εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν. Οἱ αἱρετικοὶ θὰ πάρουν τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας καὶ θὰ τοποθετήσουν ἰδικούς των ὑπηρέτας παντοῦ, οἱ δὲ πιστοὶ θὰ καταφρονῶνται......................
Οἱ Μονάζοντες θὰ καταπιέζονται μεγάλως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ὁ μοναχικὸς βίος θὰ περιφρονεῖται. Τὰ Μοναστήρια θὰ λιγοστεύσουν, ὁ ἀριθμὸς τῶν μοναχῶν θὰ μειωθεῖ καὶ αὐτοὶ ποὺ θὰ μένουν θὰ ὑποφέρουν ποικίλους ἐκβιασμούς. Αὐτοὶ οἱ ἐχθροὶ τοῦ μοναχικοῦ βίου τέλος πάντων ἔχοντες ἐμφάνισιν μόνον εὐσεβείας, θὰ προσπαθοῦν νὰ ἑλκύουν τοὺς μοναχοὺς μὲ τὸ μέρος τῶν, ὑποσχόμενοι σ’ αὐτοὺς προστασία καὶ γήινα ἀγαθά, κακοποιοῦντες τοὺς ἀντιτιθεμένους σ’ αὐτοὺς μὲ διώξεις. Αὐτὲς οἱ κακοποιήσεις θὰ προξενοῦν μεγάλη ἀπόγνωση στοὺς ὀλιγοψύχους, ἀλλὰ ἐσὺ παιδί μου νὰ χαίρεσαι, διότι ἔχεις ζήσει μέχρι τοῦτον τὸν καιρόν, ἐπειδὴ σύμφωνα μὲ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου (Ματθ. ι´ 32), πιστοὶ τότε, ποὺ δὲν ἔχουν δείξει τίποτα ἄλλες ἀρετές, θὰ λάβουν στεφάνους μόνον καὶ μόνον ἐπειδὴ ἐστάθησαν στερεοὶ εἰς τὴν πίστιν. Νὰ φοβῆσαι τὸν Κύριον, παιδί μου. Νὰ φοβῆσαι μήπως ἀπολέσης τὸν στέφανον ποὺ ἑτοιμάσθηκε γιὰ σένα. Νὰ φοβῆσαι μὴν ἀποβληθῆς παρὰ τοῦ Κυρίου εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον καὶ τὴν αἰώνιον κόλασιν. Στέκε ἀνδρείως εἰς τὴν πίστιν καὶ ἐὰν εἶναι ἀναγκαῖον ὑπόμενε διωγμοὺς καὶ ἄλλες θλίψεις, διότι ὁ Κύριος θὰ εἶναι μαζί σου καὶ οἱ ἅγιοι Μάρτυρες καὶ Ὁμολογηταὶ θὰ βλέπουν μὲ χαρὰ τοὺς ἀγῶνας σου.
Ὅμως ἀλλοίμονον στοὺς μοναχοὺς σ᾽ αὐτὲς τὶς ἡμέρες ποὺ θὰ εἶναι δεμένοι μὲ ὑπάρχοντα καὶ πλούτη, οἱ ὁποῖοι ἕνεκα τῆς ἀγάπης, τῆς «εἰρήνης» θὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ὑποταχθοῦν εἰς τοὺς αἱρετικούς. Αὐτοὶ θὰ ἀποκοιμίζουν τὴν συνείδησή τους μὲ τὸ νὰ λένε «ἐμεῖς συντηροῦμε καὶ σώζομε τὸ μοναστήρι, καὶ ὁ Κύριος θὰ μᾶς συγχωρήση». Οἱ ταλαίπωροι καὶ τυφλοὶ δὲν ἀντιλαμβάνονονται ὅτι διὰ μέσου τῆς αἱρέσεως οἱ δαίμονες θὰ εἰσέρχονται στὸ μοναστήρι, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι πλέον τότε ἕνα ἅγιο μοναστήρι, ἀλλὰ γυμνοὶ τοῖχοι ἀπὸ ὅπου ἡ χάρις θὰ ἀποχωρεῖ.
Ὁ Θεὸς ὁπωσδήποτε εἶναι ἰσχυρότερος ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς καὶ ποτὲ δὲν θὰ ἐγκαταλείψη τοὺς ὑπηρέτας του. Ἀληθινοὶ Χριστιανοὶ θὰ εὑρίσκονται ἕως τέλους τοῦ αἰῶνος τούτου, μόνον ποὺ θὰ προτιμοῦν νὰ ζοῦν σὲ ἀπομακρυσμένους καὶ ἐρημικοὺς τόπους. Νὰ μὴν φοβῆσαι τὶς θλίψεις, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ φοβῆσαι τὴν ὀλέθριον αἵρεσιν, διότι αὐτὸ εἶναι ποὺ μᾶς γυμνώνη ἀπὸ τὴν θεία χάρη καὶ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστόν. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε τὴν ἐντολὴ νὰ θεωροῦμε τοὺς αἱρετικοὺς σὰν Χριστοκαπήλους καὶ εἰδωλολάτρας. Καὶ ἔτσι παιδί μου ἐνδυναμοῦ μὲ τὴν χάριν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Βιάσου νὰ ὁμολογήσεις ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ νὰ ὑπομένεις θλίψεις σὰν καλὸς στρατιώτης τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ (Β Τιμ. β´ 1-3), ὁ ὁποῖος εἶπε «γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς» (Ἀποκ. β´ 10). Εἰς Αὐτὸν σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι ἂς εἶναι Δόξα, Τιμὴ καὶ Κράτος εἰς αἰῶνα αἰώνων. Ἀμήν.
συνεχίζεται
ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ την Προφητεία του Αγίου Ανατόλιου της Όπτινα και ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω
ΑπάντησηΔιαγραφήΟτι λέει ό Αγιος πρέπει να κάνουμε .
Τί λέει ο άγιος ? "ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε τὴν ἐντολὴ νὰ θεωροῦμε τοὺς αἱρετικοὺς σὰν Χριστοκαπήλους καὶ εἰδωλολάτρας " Δεν μπορούμε το λοιπόν να μη λέμε οτι το ποτηριο των αιρετικών είναι ποτήριο δαιμονίων ότι είναι της απώλειας αλλά να λέμε αυτό που λέει η ληστρική οτι όλοι οι αιρετικοί είναι τάχατες εκκλησία και έχουν Ποτήριο Κυρίου .
Η κοινωνία τοῦ αἱρετικοῦ ἄρτου καί τοῦ ποτηρίου τῆς ἀντικειμένης μερίδος ἐστίν καί τό ἕν σῶμα ἠλλοτριωμένον Χριστοῦ τούς ἐπικοινωνοῦντας ἀπεργάζεται
Είπα και ξαναλέω :
Τα μυστήρια της Εκκλησίας δηλαδή τα μυστήρια των Χριστιανών είναι Ποτηριον Κυρίου , ποτήριον σωτηρίας αφου μας ενώνουν με τον Θεό και φυσικά ώς Αιμα και Σώμα Χριστού δεν μολύνονται είναι Αγια Άσπιλα, Αμόλυντα, Αφθορα, Αχραντα, Αγνα ...
Τα μυστήρια των ΕΧΘΡΩΝ της Εκλησίας δηλαδή τα μυστήρια των αντιχρίστων είναι ποτήριον δαιμονίων , ποτήριον απώλειας αφου μας ενώνουν με τον αντίχριστο και είναι βδελυγμα , μολυσμα πνευματικό , σίχαμα , ψυχοκτόνο , δηλητήριο οχιάς , ακάθαρτα
Η ουσία του οικουμενισμού αυτή είναι . Να παρουσιάσει ως ποτήριο Κυρίου το ποτήριο των δαιμονίων , το ποτήριο του Αντίχριστου .
Και το ουσιαστικό κτύπημα στον σατανά είναι να τον ξεμασκαρώσεις ωστε να γίνει φανερή η διαφορά του Κυρίου μας απο τον "χριστου της νέας εποχής = αντιχριστου " που λατρεύει η νέα εκκλησία των πονηρεομένων , η νέα εκκλησία όλων των αιρεσεων της εν Κολυμπαρίω πλήρους σατανικής συναγωγής .
Ο Ζήσης και η ληστρική κουστωδία του όπως ο όφις ο αρχαίος , ο διάβολος, ξεγελά την ΕΥΑ για τον απαγορευμένο καρπό έτσι και αυτός παρουσιάζει το ποτήριο των δαιμονίων της παναίρεσης ως ποτήριο Κηρίου .
Θα βρεί το φίδι ο Ζήσης παπαρολογίες , θεολογουμενο ... μη συνοδικά καταδικασμενο ως αιρεση αλλά και ως πρόσωπα καθερεταία αλλά όχι καθηρημένα ... κατ οικονομία .. κτλ κτλ ενώ ο οικουμενισμός ειναι αρχαια αίρεση ΔΕΝ είναι θεολοουμενο , ειναι σύνολο συνοδικά καταδικασμένων αιρέσεων και δεν χρίζει καταδίκης .Και όταν καταδικάστηκαν τότε καταδική δεν αφορά μόνο τους τότε αιρετικούς
αλλά και τους επιγόνους τους και τους κοινονουντας με αυτούς .
Θα βρεί ο σατανάς κάτι να ξεγελάσει . Αλλά όλος ο νόμος και οι προφήτες , και οι άγιοι και οι σύνοδοι κτλ ένα σκοπό έχουν ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιος ἐγὼ Κύριος και ακαθάρτου ΜΗ άπτεσθαι .
Οτι και να βρεί ο Ζήσης με σκοπό να παρουσιάσει το ποτήριο των δαιμονίων ως ποτηριο Κυρίου και να διατηρήσει την ενότητα και την κοινωνία με τους ακοινωνητους σπρόχνωντας τους στην απώλεια γιατί η κοινωνία τοῦ αἱρετικοῦ ἄρτου καί τοῦ ποτηρίου τῆς ἀντικειμένης μερίδος ἐστίν καί τό ἕν σῶμα ἠλλοτριωμένον Χριστοῦ τούς ἐπικοινωνοῦντας ἀπεργάζεται
Ο Ζήσης παραμορφώθηκε στην εσπερία και το πρώτο του μέλημα δεν είναι Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ και η θέωση έστω των λίγων αλλά το πως θα κρατήσει πολυ κόσμο στις "εκκλησίες" άσχετα αν τελικά αυτοί πάνε τσούρμο στη κόλαση .
Δεν έχει την ελπίδα στο Θεό και την ταπεινότητα να κάνει ότι του λένε οι Αγιοι αλλά έχει την ελπίδα του σε ανθρώπινα σχέδια και πολιτικές καιροσκοπικές και συμμαχίες και ίντριγκες . Εμ δεν είναι τι θα πεί η γκαζέτα ... Ούτε οι πολλοί μα ούτε οι λίγοι ... ο Κύριος τι λέει : "... μηδεμία κοινωνία φωτί πρός σκότος, οὐδέ μετοχή δικαιοσύνης καί ἀνομίας, οὐδέ μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου, οὐδέ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετά εἰδώλων... "
συνεχίζεται
Διαβάζω:"Τα μυστήρια της Εκκλησίας δεν μολύνονται".
ΔιαγραφήΑυτό είναι λάθος γιατρέ!Τα Μυστήρια της Εκκλησίας μολύνονται από Επισκόπους κ. λπ
Τα μυστήρια της εκκλησίας δεν μολύνονται γιατί εκπίπτουν οι ιερείς και ο αρτος και ο οίνος δεν γίνονται Αίμα και Σώμα Κυρίου ώστε να μολυνθεί η Θεία Κοινωνία αλλά κατευθείαν ο αρτος και ο οίνος γίνονται μόλυσμα .
Διαγραφήπχ Ο αιρετίζων πλην όμως μέχρι εκείνη την στιγμή ορθόδοξος πατιάρχης Βαρθολομαίος μνημονεύει πάπα ... Την στιγμή που μνημονεύει δημόσια και γυμνή τη κεφαλή τον πάπα όχι απλά και εθιμοτυπικά ως Ρώμης αλλά ως πρώτο επίσκοπο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗ * εκέινη την στιγμή ΕΚΠΊΠΤΕΙ της χριστιανικής ιδιότητας όπως ο εωσφόρος απο τον ουρανό .Δεν είναι αιρετίζων αλλά αιρετικός . Δεν είναι πλέον λατινόφρων αλλά Λατίνος . Πλεον το τελούμενο μυστήριο δεν είναι της Εκκλησίας . Είναι του Πάπα ... Αλλά απο εκεί και μετά ΟΠΟΙΟΣ μνημόνευε τον Βαρθολομαίο παπικό μόλυσμα μεταλαμβάνει.. και μεταλαμβάνει μάλιστα σε παπικές εκκλησίες !!! Γιατί και αυτές παύουν να είναι χριστιανικές και γίνονται "κοινοί οίκοι" . Δεν γίνονται απο εκκλησίες σπίτια ή τουλάχιστον σπίτια για οικογένειες αλλά από αυτά με τα κόκκινα φανάρια .Ο άγγελος της εκκλησίας , που στην ανάγκη μέχρι τώρα αυτός και όχι ο ανάξιος ιερέας τελούσε το μυστήριο έχει φύγει . Του σατανά είναι πλέον ο ναός .
*Αλλιώς μνημονεύεται ο επισκέπτης και διαφορετικά ο κυρίαρχος επίσκοπος .
Αν, κ. Ζουρίδη,ο Επίσκοπος Ράσκας σε χειροτονήσει ιερέα(ή εμάς),ΔΕΝ μολύνει το Μυστήριο της Ιεροσύνης;Με ένα ναι η ένα όχι παρακαλώ!
ΔιαγραφήΝαι αν είστε άξιος για ιερέας . Επί ενετοκρατίας στέλναμε στα Κύθηρα , το πλησιέστερο μέρος που υπήρχε ορθόδοξος επίσκοπος , για χειροτονίες .Και στέλναμε φυσικά ανθρώπους που είχαν τα προσόντα και την συνηγορία των πνευματικών τους . Τις ίδιες συνθήκες έχουμε σήμερα . Οπως τότε η Κρήτη σήμερα ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ δεν έχει χριστιανό επίσκοπο .
ΔιαγραφήΑλλά αν δεν σου κάνει ο Ρασκας ... στον Ιεροσολύμων Ειρηναίο ή όπου γής ! Σας θυμίζω ότι ο εθνοφυλετισμός είναι αίρεση ...γιατί ο Ράσκας δεν σου κάνει ? Γιατί ο δεδιωγμένος ένεκα δικαιοσύνης επίσκοπος αν χειροτονήσει μολυνει το Μυστήριο της Ιεροσύνης ?
Ακόμα και ένας οικουμενιστής που βλέπεις την εκκλησία στον Βαρθολομαίο δεν ξέρω με ποιά λογική και επιχειρήματα αλλά απο εκεινα του σατανα θα δεχόταν πχ την ιεροσύνη του Παπα ή του μονοφυσίτη και ακόμα παραπέρα του ομοφιλόφιολου επίσκοπου ή της λεσβίας επισκοπίνας ....και όχι των αποτειχισμένων .
Σας θυμίζω ξανά τι λέει ο αγ Ανατόλιος :Νὰ μὴν φοβῆσαι τὶς θλίψεις, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ φοβῆσαι τὴν ὀλέθριον αἵρεσιν, διότι αὐτὸ εἶναι ποὺ μᾶς γυμνώνη ἀπὸ τὴν θεία χάρη καὶ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστόν. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε τὴν ἐντολὴ νὰ θεωροῦμε τοὺς αἱρετικοὺς σὰν Χριστοκαπήλους καὶ εἰδωλολάτρας. Καὶ ἔτσι παιδί μου ἐνδυναμοῦ μὲ τὴν χάριν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Βιάσου νὰ ὁμολογήσεις ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ νὰ ὑπομένεις θλίψεις σὰν καλὸς στρατιώτης τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ (Β Τιμ. β´ 1-3), ὁ ὁποῖος εἶπε «γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς» (Ἀποκ. β´ 10). Εἰς Αὐτὸν σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι ἂς εἶναι Δόξα, Τιμὴ καὶ Κράτος εἰς αἰῶνα αἰώνων. Ἀμήν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Ζήσης ἀθετοῦσαν τὸν νόμον του Θεού , καὶ ΒΕΒΗΛΩΝΕΙ ΤΑ ΑΓΙΑ μὲ ποιὸν τρόπον; Μέ τὸ ὅτι δὲν διέκρινει καὶ δὲν διεχώριζαν ἀνάμεσα στὰ βέβηλα καὶ στὰ ἱερὰ καὶ στὰ ὅσια καὶ ἃγια, ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΤΗΡΙΟ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΗΡΙΟ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ .
ΑπάντησηΔιαγραφήἐπιστολὴ τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων πρὸς τὸν Λατινόφρονα Αὐτοκράτορα Μιχαήλ τὸν Παλαιολόγον :"Ἂνωθεν ἡ τοῦ Θεοῦ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τὴν ἀναφορὰν τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀρχιερέως κατὰ τὴν φρικτὴν ὣραν τῆς ἀναιμάκτου Θυσίας τὴν θεωροῦσε, (καὶ τὴν θεωρεῖ πάντοτε), τελείαν συγκοινωνίαν τοῦ φρονήματος τοῦ ἀναφέροντος καὶ τοῦ μνημονευομένου. Διότι ἔχει γραφεῖ στὴν ἐξήγησι τῆς Θείας Λειτουργίας, ὅτι ἀναφέρει ὁ ἱερουργῶν τὸ ὂνομα τοῦ Ἀρχιερέως, δείχνοντας καὶ τὴν ὑποταγὴν πρὸς τὸ ὑπερέχον καὶ ὄτι εἶναι κοινωνὸς αὐτοῦ στὴν πίστι καὶ διάδοχος τῶν Θείων Μυστηρίων. Καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸ τὸ ἐδήλωσε λέγοντας, ὅτι "οἱ ἱερεῖς ἀθετοῦσαν τὸν νόμον μου, καὶ ἐβεβήλωναν (καὶ ἐμόλυναν) τὰ ἃγιὰ μου"· μὲ ποιὸν τρόπον; Μέ τὸ ὅτι δὲν διέκριναν καὶ δὲν διεχώριζαν ἀνάμεσα στὰ βέβηλα καὶ στὰ ἱερὰ καὶ στὰ ὅσια καὶ ἃγια, ἀλλὰ ἦταν γι᾿ αὐτοὺς ὅλα κοινά... Ἀλλὰ μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ γίνη αὐτὸ κατ᾿ οἰκονομίαν; (Νὰ μνημονεύωνται δηλαδὴ οἱ αἰρετικοὶ καὶ οἱ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς κοινωνοῦντες;) Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνη δεκτὴ οἰκονομία, ποὺ βεβηλώνει καὶ καταμολύνει τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο βδελύσσεται ὁ Θεός, γιατὶ (μιὰ τέτοια οἰκονομία) ἀπωθεῖ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸ Θυσιαστήριο, καὶ στερεῖ τοὺς πιστοὺς τοῦ ἁγιασμοῦ καί τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν καί τῆς υἱοθεσίας, (ποὺ χαρίζει ἡ Θεία Μετάληψις)· καὶ τὶ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ζημιωδέστερον αὐτῆς τῆς οἰκονομίας;... Διότι ἐκεῖνος ποὺ δέχεται τὸν αἱρετικόν, ὑπόκειται στὰ ἲδια μὲ αὐτὸν ἐγκλήματα....Πῶς θὰ μνημονεύσουμε ἐκείνους (τούς Ἐπισκόπους) ἐνώπιον τοῦ Ἁγίου Θυσιαστηρίου, ποὺ οὒτε κἂν ἐπιτρέπεται νὰ συμφάγουμε μαζὶ τους καὶ τοὺς ὁποίους οὒτε κἂν ἐπιτρέπεται νὰ χαιρετίσουμε, γιὰ νὰ μείνουμε καθαροὶ καὶ ἀμόλυντοι, τῶν ὁποίων, εἰ δυνατόν, καὶ τὴν συνάντησι πρέπει νὰ ἀποφύγουμε; Καὶ πῶς θὰ τοὺς δικαιώσουμε μὲ τὸ μνημόσυνο ὡς ὀρθοδόξους καὶ θὰ τοὺς θεωρήσουμε ἔτσι ὡς πρώτους καὶ ἀνακριτὲς τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἔτσι ὣστε οὒτε τὴν Ἁγίαν Τράπεζαν νὰ μὴν ἀφήσουμε χωρὶς νὰ καταμολυνθῆ, γιὰ νὰ μᾶς καθαγιάζη;"
σύνοδο της Καρχηδόνας του 251 μ.Χ
ΑπάντησηΔιαγραφή"Εν κοινοβουλίω όντες, αγαπητοί αδελφοί, ανέγνωμεν γράμματα αφ’ υμών σταλέντα περί τών παρά τοίς αιρετικοίς, ή σχισματικοίς δοκούντων βεβαπτίσθαι, ερχομένων πρός τήν καθολικήν Εκκλησίαν, ήτις εστί μία, εν ή βαπτιζόμεθα καί αναγεννώμεθα. Περί ών καί πεποίθαμεν, καί υμάς αυτούς εκείνα πράττοντας, τήν στερρότητα τού τής καθολικής Εκκλησίας κανόνος κρατείν. Όμως επεί συγκοινωνοί ημών εστέ καί ζητήσαι περί τούτου διά τήν κοινήν αγάπην ηθελήσατε, ου πρόσφατον γνώμην, ουδέ νύν ηδρασμένην προσφέρομεν, αλλά τήν πάλαι υπό τών προγενεστέρων ημών μετά πάσης ακριβείας καί επιμελείας δεδοκιμασμένην, καί υφ’ ημών παρατηρηθείσαν, κοινούμεθα υμίν καί συζεύγνυμεν, τούτο καί νύν χειροτονούντες, όπερ διά παντός ισχυρώς καί ασφαλώς κρατούμεν, μηδένα βαπτίζεσθαι δύνασθαι έξω τής καθολικής Εκκλησίας, ενός όντος βαπτίσματος καί εν μόνη τή καθολική Εκκλησία υπάρχοντος. Γέγραπται γάρ: Εμέ εγκατέλιπον, πηγήν ύδατος ζώντος, καί ώρυξαν εαυτοίς λάκκους συντετριμμένους, τούς μή δυναμένους ύδωρ συσχείν. Καί πάλιν, η αγία Γραφή προμηνύουσα λέγει: Από ύδατος αλλοτρίου απέχεσθε καί από πηγής αλλοτρίας μή πίητε. Δεί δέ καθαρίζεσθαι καί αγιάζεσθαι τό ύδωρ πρώτον υπό τού ιερέως, ίνα δυνηθή τώ ιδίω βαπτίσματι τάς αμαρτίας τού βαπτιζομένου ανθρώπου αποσμήξαι. Διά τε Ιεζεκιήλ τού προφήτου λέγει Κύριος: Καί ραντίσω υμάς καθαρώ ύδατι καί καθαριώ υμάς, καί δώσω υμίν καρδίαν καινήν καί πνεύμα καινόν δώσω υμίν. Πώς δέ δύναται καθαρίσαι καί αγιάσαι ύδωρ ο ακάθαρτος ών αυτός καί παρ' ώ Πνεύμα άγιον ουκ έστι, λέγοντος τού Κυρίου εν τοίς Αριθμοίς: Καί πάντων ών άψεται ο ακάθαρτος, ακάθαρτα έσται; Πώς βαπτίζων δύναται άλλω δούναι άφεσιν αμαρτιών ο μή δυνηθείς τά ίδια αμαρτήματα έξω τής Εκκλησίας αποθέσθαι; Αλλά καί αυτή η ερώτησις, η εν τώ βαπτίσματι γενομένη, μάρτυς εστί τής αληθείας. Λέγοντες γάρ τώ εξεταζομένω: Πιστεύεις αιώνιον ζωήν καί άφεσιν αμαρτιών λαμβάνειν; ουκ άλλο τι λέγομεν, ει μή ό,τι εν τή καθολική Εκκλησία δοθήναι δύναται. Παρά δέ τοίς αιρετικοίς, όπου Εκκλησία ουκ έστιν, αδύνατον αμαρτημάτων άφεσιν λαβείν. Καί διά τούτο οι τών αιρετικών συνήγοροι ή τήν επερώτησιν εναλλάξαι οφείλουσιν ή τήν αλήθειαν εκδικήσαι, ειμή τι αυτοίς καί τήν Εκκλησίαν προσνέμουσιν, ούς βάπτισμα έχειν διαβεβαιούνται. Ανάγκη δέ εστι καί χρίεσθαι τόν βεβαπτισμένον, ίνα, λαβών χρίσμα, μέτοχος γένηται Χριστού......
....Αγιάσαι δέ έλαιον ου δύναται ο αιρετικός, ο μήτε θυσιαστήριον έχων, μήτε Εκκλησίαν. Όθεν ου δύναται χρίσμα τό παράπαν παρά τοίς αιρετικοίς είναι. Πρόδηλον γάρ εστιν ημίν, μηδαμώς δύνασθαί παρ' εκείνοις αγιάζεσθαι έλαιον εις ευχαριστίαν. Ειδέναι γάρ καί μή αγνοείν οφείλομεν, ότι γέγραπται: Έλαιον αμαρτωλού μή λιπανάτω τήν κεφαλήν μου, ό δή καί πάλαι εμήνυσε τό Πνεύμα τό άγιον εν Ψαλμοίς. Μήπως, εξιχνιασθείς τις καί από τής ευθείας οδού πλανηθείς, παρά τοίς αιρετικοίς, τοίς τού Χριστού αντιπάλοις, χρισθή. Πώς δέ εύξεται υπέρ τού βαπτισθέντος ουχί ιερεύς, αλλ' ιερόσυλος καί αμαρτωλός, λεγούσης τής Γραφής, ότι ο Θεός αμαρτωλών ουκ ακούει, αλλ' εάν τις θεοσεβής ή καί τό θέλημα αυτού ποιή, τούτου ακούει; Διά τής αγίας Εκκλησίας νοούμεν άφεσιν αμαρτιών: τίς δέ δύναται δούναι, όπερ αυτός ουκ έχει ή πώς δύναται πνευματικά εργάζεσθαι ο αποβαλών Πνεύμα άγιον; Διά τούτο καί ανανεούσθαι οφείλει ο πρός τήν Εκκλησίαν ερχόμενος, ίνα έσω διά τών αγίων αγιασθή, γέγραπται γάρ ότι: Άγιοι έσεσθε, καθώς εγώ άγιός ειμι, λέγει Κύριος, ίνα καί ο πλάνη βουκοληθείς εν τώ αληθεί καί εκκλησιαστικώ βαπτίσματι καί αυτός τούτο αποδύσηται, όστις πρός Θεόν ερχόμενος άνθρωπος καί ιερέα επιζητών εν πλάνη ευρεθείς, ιεροσύλω προσέπεσε. Δοκιμάζειν γάρ εστι τό τών αιρετικών καί σχισματικών βάπτισμα, τό συνευδοκείν τοίς υπ' εκείνων βεβαπτισμένοις. Ου γάρ δύναται εν μέρει υπερισχύειν: ει ηδυνήθη βαπτίσαι, ίσχυε καί άγιον Πνεύμα δούναι: ει ουκ ηδυνήθη, ότι έξω ών, Πνεύμα άγιον ουκ έχει, ου δύναται τόν ερχόμενον βαπτίσαι, ενός όντος τού βαπτίσματος, καί ενός όντος τού αγίου Πνεύματος, καί μιάς Εκκλησίας τού Χριστού τού Κυρίου ημών, επάνω Πέτρου τού αποστόλου, αρχήθεν λέγοντος, τής ενότητος τεθεμελιωμένης. Καί διά τούτο τά υπ' αυτών γινόμενα, ψευδή καί κενά υπάρχοντα, πάντα εστίν αδόκιμα. Ου γάρ δύναταί τι δεκτόν καί αιρετόν είναι παρά τώ Θεώ τών υπ' εκείνων γινομένων, ούς ο Κύριος πολεμίους καί αντιπάλους αυτού λέγει εν τοίς Ευαγγελίοις: Ο μή ών μετ' εμού κατ' εμού εστί, καί ο μή συνάγων μετ' εμού σκορπίζει. Καί ο μακάριος απόστολος Ιωάννης, εντολάς Κυρίου τηρών, εν τή επιστολή προέγραψεν: Ηκούσατε, ότι ο αντίχριστος έρχεται, καί νύν δέ αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν: όθεν γινώσκομεν, ότι εσχάτη ώρα, εστίν. Εξ ημών εξήλθον, αλλ' ουκ ήσαν εξ ημών. Όθεν καί ημείς συνιέναι οφείλομεν καί νοείν, ως οι εχθροί Κυρίου καί οι αντίχριστοι ωνομασμένοι, δυνατοί ουκ είεν χάριν δούναι τώ Κυρίω. Καί διά τούτο ημείς οι σύν Κυρίω όντες καί ενότητα Κυρίου κρατούντες καί κατά τήν αξίαν αυτού χορηγούμενοι, τήν ιερατείαν αυτού εν τή Εκκλησία λειτουργούντες, όσα οι αντικείμενοι αυτώ, τουτέστι πολέμιοι καί αντίχριστοι, ποιούσιν αποδοκιμάσαι καί αποποιήσαι καί απορρίψαι καί ως βέβηλα έχειν οφείλομεν. Καί τοίς από πλάνης καί στρεβλότητος ερχομένοις, επί γνώσει τής αληθινής καί εκκλησιαστικής πίστεως, δούναι καθόλου θείας δυνάμεως μυστήριον ενότητός τε καί πίστεως καί αληθείας. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Αποστολικοί μς’, μζ’, ξη’- Β’ ζ’ – ΣΤ , κε’ - Λαοδικείας μη’
ΑπάντησηΔιαγραφή