Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

OMΟΛΟΓΙΑ: Χωρις ντροπη και χωρις τσιπα φωτογραφιζονται μαζι και με τις ευλογιες του Σαχαρωφ και την θλιβερη παρουσια του, αρσενες και θηλεις μοναχοι και μοναχες, συνοικουντες και συνχαριεντιζομενοι, συντρωγοντες και συνπινοντες, κατα παραβασι και υπο τα αναθεματα των Θειων και Ιερων Κανονων. Εαν ο Σαχαρωφ μετανοησε για την Μικτη Μονη του γιατι δεν μετεφερε αλλου τις παρθενευουσες αλλα αφησε να συνεχιζεται αυτη η αηδης ασχημια και μετα τον θανατο του; Για να αποδεικνυει οτι ηταν ενας βερος Οικουμενιστης αρεστος στους Παναιρετικους τους Φαναριωτες, που ετοιμαζουν ηδη την Ψευτοαγιοποιησι του;



Β  κυκλοφορία με αρκετά συμπληρώματα

ΣΕΙΣΜΙΚΑΙ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΝ
ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ
Θρασύς και οικτρός συκοφάντης
ο π. Θωμάς Βαμβίνης


του Παλαιμαχου Αγωνιστου Θεολογου πατρος Ιωαννη Διωτη




 OMΟΛΟΓΙΑ: Χωρις ντροπη και χωρις τσιπα φωτογραφιζονται μαζι και με τις ευλογιες του Σαχαρωφ και την θλιβερη παρουσια του, αρσενες και θηλεις μοναχοι και μοναχες, συνοικουντες και συνχαριεντιζομενοι, συντρωγοντες και συνπινοντες, κατα παραβασι και υπο τα αναθεματα των Θειων και Ιερων Κανονων.
Εαν ο Σαχαρωφ μετανοησε για την Μικτη Μονη του γιατι δεν μετεφερε αλλου τις παρθενευουσες αλλα αφησε να συνεχιζεται αυτη η αηδης ασχημια και μετα τον θανατο του;
Για να αποδεικνυει οτι ηταν ενας βερος Οικουμενιστης αρεστος στους Παναιρετικους τους Φαναριωτες, που ετοιμαζουν ηδη την Ψευτοαγιοποιησι του;




Συνεχίζονται αι αναταράξεις με πολλούς βαθμούς της κλίμακος Ρίχτερ δια το βιβλίον μου «ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ» και με άμεσον εμπλοκήν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου Βλάχου, ο οποίος είπε και έγραψεν εις το βιβλίον του «ΟΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ» (βιογραφία του Σωφρονίου Σαχάρωφ) ότι: «Εάν ο π. Σωφρόνιος δεν είναι άγιος, τότε δεν υπάρχουν άγιοι». Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος παρεξετράπη εις γελοιοποιητικάς υπερβολάς δια να παρουσιάση τον Σωφρόνιον Σαχάρωφ ως την κορυφαίαν και μοναδικήν ιεράν προσωπικότητα του 20ου αιώνος. Έγραψεν ότι ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ ήτο θεόπτης όπως ο Μωυσής και ισάξιος όλων των άλλων μεγάλων Προφητών της Π. Διαθήκης. Ήτο δε εφάμιλλος του Γρηγορίου του Παλαμά, Συμεών του Νέου Θεολόγου και του Αποστόλου Παύλου. Είχε και αυτός την εμπειρίαν του Αποστόλου Παύλου να αναβή μέχρι τρίτου ουρανού, να καταβή δε και εις τον Άδην. Εδέχετο συνεχώς θείας αποκαλύψεις και έβλεπε το άκτιστον φως από βρεφικής ηλικίας. Δεν εξηγεί όμως ο κ. Ιερόθεος πως συνέβη ο άνθρωπος αυτός με τα τόσα θεία χαρίσματα να γίνη άθεος, να βιώση τον Βουδισμόν επί οκτώ έτη περίπου και να υποπέση εις πολλάς και σοβαράς θεολογικάς πλάνας, κακοδοξίας και αιρέσεις, τας οποίας υιοθέτησεν ο κ. Ιερόθεος.

Επειδή δι’ όλα αυτά ήλεγξα με βιβλία μου το περίεργον δίδυμον Μητροπολίτης Ιερόθεος Βλάχος και Σωφρόνιος Σαχάρωφ, ανέλαβε να με αντικρούση ο εκ της Μακεδονίας εισαχθείς εις Ναύπακτον υπό του Ναυπάκτου Ιεροθέου π. Θωμάς Βαμβίνης.

Ο προστάτης αυτός του Επισκόπου Ιεροθέου Βλάχου και του Σωφρονίου Σαχάρωφ, μέσω των Ιστολογίων «Τρελογιάννης» και «Αμέθυστος» και με σαθρά θεολογικά επιχειρήματα, με ειρωνείας, ύβρεις και οικτράς συκοφαντίας εναντίον μου, προσπαθεί με πρωτοφανή θρασύτητα να διασαλεύση τα αδιάσειστα ερείσματα των θεολογικών σκέψεών μου δια να αρέση εις τον προϊστάμενόν του Μητροπολίτην Ναυπάκτου, εκ μέρους του οποίου απαντά εις εμέ δι’ όσα αθεολόγητα του κ. Ιεροθέου και του Σωφρονίου Σαχάρωφ απεκάλυψα.

Διατί, π. Θωμά Βαμβίνη, δεν απήντησεν ο ίδιος ο θιγείς Μητροπολίτης και ανέλαβες συ την θεολογικήν προστασίαν του; Επειδή ο Δεσπότης σου απαντά πάντοτε εις όσους ελέγχουν αυτόν, εδώ φαίνεται ότι δια της σιωπής του παρεδέχθη ως ορθάς τας θέσεις μου.

Ασύστολος ψευδολογία του π. Θωμά Βαμβίνη

Ψεύδεται ασυστόλως και εξαπατά το κοινόν ο π. Θωμάς Βαμβίνης, επειδή πληροφορεί ότι η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία ανηγόρευσεν εις επίτιμον διδάκτορα τον Μητροπολίτην Ναυπάκτου Ιερόθεον Βλάχον, «είχε μελετήσει με συστηματικό τρόπο το έργο του Σεβ. Ιεροθέου», προ της αναγορεύσεως, ότι απέρριψε την ένστασιν συνειδήσεώς μου να αναβληθή η τελετή αναγορεύσεως, ως και το βιβλίον μου «Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ», το οποίον συνώδευσε την ένστασίν μου. Η αλήθεια εν προκειμένω είναι ότι η Θεολογική Σχολή δεν εμελέτησε τα βιβλία του Ναυπάκτου Ιεροθέου και δεν ανέβαλε την τελετήν της αναγορεύσεως, όχι διότι απέρριψε την ένστασίν μου, αλλά επειδή είχον σταλή προσκλήσεις και προς επισήμους (Πρόεδρον της Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπον κ.α.). Ως προς το βιβλίον μου, ουδέποτε απερρίφθη υπό της Θεολογικής Σχολής. Τας ψευδολογικάς αθλιότητας του π. Θωμά Βαμβίνη είχεν εκστομίσει προηγουμένως και ο ίδιος ο Ναυπάκτου Ιερόθεος, αλλά εξηυτελίσθη με διαψευστικόν έγγραφον προς εμέ της Θεολογικής Σχολής, όπως τώρα εξευτελίζεται και ο ασύνετος επικριτής μου π. Θωμάς Βαμβίνης, δια να ικανοποιήση το αφεντικό του Μητροπολίτην Ιερόθεον Βλάχον.

Όλα αυτά αναλύονται εις το βιβλίον μου «Η απομυθοποίησις ενός Επισκόπου – ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ - Να φύγη ο Δεσπότης της Ναυπάκτου» (σελ. 437-442).

Ψεύδεσαι, π. Θωμά Βαμβίνη !  Ψεύδεσαι, π. Θωμά Βαμβίνη !  Ψεύδεσαι, π. Θωμά Βαμβίνη !  Ασυστόλως ψεύδεσαι, π. Θωμά Βαμβίνη !!!

Η θρασύτης του π. Θωμά Βαμβίνη

Ο π. Θωμάς Βαμβίνης έχει και το θράσος να δίδη εις εμέ και μαθήματα συγγραφικής δεοντολογίας. Όμως, αυτός έχει μεγάλην ανάγκην της τοιαύτης μαθήσεως. Ο έσωθεν διατεταραγμένος τυφλωτικός επικριτής μου π. Θωμάς Βαμβίνης απέσπασεν από το ως άνω βιβλίον μου «Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ» τεσσαράκοντα πέντε (45) φράσεις μου εντελώς αποκεκομμένας από τα ουσιαστικά και άκρως ενημερωτικά συμφραζόμενα δια να αποδείξη ότι στερούμαι «συγγραφικού ήθους» και δι’ αυτό χρησιμοποιώ «ύβρεις, πεζοδρομιακάς εκφράσεις και ταραχώδη λόγια». Καίτοι ουδέν τοιούτον προκύπτει από τα προαναφερθέντα μεμονωμένα αποσπάσματα, ο π. Θωμάς Βαμβίνης δεν παύει να είναι ανέντιμος άνθρωπος δια την ειδεχθή αυτήν ενέργειάν του, η οποία γελοιοποιεί αυτόν ως… διδάσκαλον του συγγραφικού ήθους.

Η ανίερος αυτή συμπεριφορά του ιερέως Θωμά Βαμβίνη υποχρεώνει εμέ να παρουσιάσω από το απαντητικόν προς εμέ βιβλίον του εκ μέρους του προϊσταμένου του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου υβριστικάς, συκοφαντικάς, ψευδολογικάς, ειρωνικάς και περιφρονητικάς του προσώπου μου φράσεις, αλλά με αυτοτελή νοήματα. Το βιβλίον αυτό «Σχόλια σε μια θεολογική τραγωδία», το οποίον υπογράφει ο π. Θωμάς Βαμβίνης, ουσιαστικώς είναι δημιούργημα του Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου. Προσεχώς θα αποδειχθή η σαθρότης του βιβλίου αυτού με αντιβιβλίον μου και ο έχων επηρμένην την οφρύν π. Θωμάς Βαμβίνης πολύ θα εντραπή τότε. Ιδού παρανοϊκά και διαβολικά δείγματα από το βιβλίον αυτό του συγγραφικού ήθους του ψευδοδιδασκάλου συγγραφικής δεοντολογίας π. Θωμά Βαμβίνη :

«Ο π. Ιωάννης Διώτης διακωμωδεί απόψεις και κείμενα των αγίων Πατέρων. Στέκεται απέναντί τους κριτικός και απορριπτικός» (σελ. 12).

*

«Τα σφάλματα του π. Ιωάννου Διώτη αλλοιώνουν την αλήθεια της Εκκλησίας, παραχαράσσουν την θεολογία της, κακοποιούν την ασκητική της…» (σελ. 13).

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης πολεμά την αποστολική και πατερική Παράδοσή μας» (σελ. 14).

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης οδηγεί έξω από την παράδοση της Εκκλησίας απλούς Χριστιανούς που τον εμπιστεύονται» (σελ. 8).

*

«Κατά τον π. Ιωάννη Διώτη, ο,τι είναι καταγεγραμμένο στην Αγία Γραφή δεν χρειάζεται να γίνη προσωπικό μας βίωμα, προσωπική μας εμπειρία… Κατά τον π. Ιωάννη Διώτη, δεν χρειάζεται να καταγράφωνται και να διαβάζωνται οι βίοι των Αγίων… οπότε, ως περιττά, θα πρέπει να εξαφανίσουμε τα Συναξάρια της Εκκλησίας» (σελ. 121).

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης έπεσε στο μέγιστο αμάρτημα της βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος» (σελ. 130).

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης αποκόπτει τον εαυτό του και τους πιθανούς ομόφρονές του από την αιώνιο ζωή» (σελ. 148).

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης δρα αντιπνευματικά, ″φωτοσβεστικά‶, προσπαθώντας με τους διαβρωτικούς σχολιασμούς του να σβήση πηγές έμπνευσης για ορθόδοξη προσευχή και ζωή εν Χριστώ»  (σελ. 189).

Ο κακεντρεχής π. Θωμάς Βαμβίνης, κατά ανέντιμον και πρόστυχον τρόπον και χωρίς ούτε Θεόν να φοβήται και ούτε ανθρώπους να εντρέπεται, παρουσιάζει εμέ, όχι ως σφάλλοντα, κατά την αθεολόγητον αντίληψιν και κρίσιν του, εις ωρισμένα σημεία του βιβλίου μου, αλλ’ ότι έχω θέσει ως στόχον και σκοπόν μου να επιδιώκω και να διαπράττω συνεχώς όλα τα ανωτέρω εξωφρενικά, ψευδολογικά, υβριστικά, παρανοϊκά και άκρως συκοφαντικά, τα οποία ουδέποτε και ουδαμού έγραψα. Ναι, χυδαίε υβριστά και οικτρέ συκοφάντα π. Θωμά Βαμβίνη, ουδέποτε και ουδαμού έγραψα αυτά τα τερατώδη και αποτροπιαστικά, τα οποία αποδίδεις εις εμέ με εξευτελιστικήν του προσώπου σου ελεεινήν, εκδικητικήν και διαβολικήν εμπάθειαν, εχθρότητα, κακότητα και αναίδειαν.

Ο εκδικητικός ρασοφόρος επικριτής μου, με τυφλωτικήν εμπάθειαν, προσάπτει εις εμέ, επί παραδείγματι, την βδελυράν και οικτράν συκοφαντίαν του ότι εγώ δρω δρα», γράφει) συνεχώς «αντιπνευματικά» και «φωτοσβεστικά» και προσπαθώ («προσπαθώντας», γράφει) να σβήσω πηγάς εμπνεύσεως δι’ ορθόδοξον προσευχήν και ζωήν εν Χριστώ.

Εντροπή, π. Θωμά Βαμβίνη ! Αίσχος, π. Θωμά Βαμβίνη !! Αισχύνη και καταισχύνη, π. Θωμά Βαμβίνη !!! Πως τολμάς να λειτουργής με την τοιαύτην ψυχοφθόρον κατάστασίν σου;

Δεν είναι δυνατόν να σχολιάσω εν προς εν τα εκτρωματικά ερεύγματα και αποβράσματα της μισούσης και νοσούσης καρδίας του π. Θωμά Βαμβίνη. Ο σχολιασμός ούτος ισχύει και δια τα προηγούμενα και δια τα ακόλουθα εκδικητικά, ελεεινά και πανάθλια προϊόντα της κοινής, ως συμπεραίνω, γραφίδος του διδύμου Επισκόπου Ιεροθέου Βλάχου και ιερέως Θωμά Βαμβίνη. Εξ άλλου, είναι καταφανής η αντιπνευματική, αντιχριστιανική, κακότροπος και ανίερος συγγραφική συμπεριφορά του ιερέως Θωμά Βαμβίνη, ο οποίος, με περισσήν θρασύτητα, δεν εδίστασε να δώση και μαθήματα συγγραφικής δεοντολογίας εις το εξαμβλωματικόν βιβλίον του (κεφάλαιον 1). Συνεχίζονται τα πανάθλια συκοφαντήματα του ασυνειδήτου και αθεοφόβου π. Θωμά Βαμβίνη:

*

«Κατά τον π. Ιωάννη Διώτη, θεωρείται η Εκκλησία μάλλον σαν μια οργάνωση, με κυριαρχούσα την νομική συγκρότηση και όχι ως ένα Θεανθρώπινο Οργανισμό» (σελ. 283). Ιδού και μία σοβαρά ασυνταξία του π. Θωμά Βαμβίνη: «… ένα θεανθρώπινο οργανισμό» = … ένας θεανθρώπινος οργανισμός.

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης στους Ορθοδόξους Επισκόπους δεν βλέπει την Αρχιερωσύνη του Χριστού, αλλά μια ανθρώπινη πνευματική εξουσία» (σελ. 284).

*

«Αν βρισκόμασταν στον 14ο αιώνα, ο π. Ιωάννης Διώτης θα ήταν μάλλον στον κύκλο η έστω στους συμπαθούντες τον μοναχό Βαρλαάμ, τον αντίπαλον του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά» (σελ. 285).

*

«Οι απόψεις του π. Ιωάννου Διώτη προσεγγίζουν περισσότερο στις συνοδικές καταδικασμένες απόψεις των αντιησυχαστών, οι οποίοι αφορίστηκαν από τις  ″Παλαμικές‶ συνόδους του 14ου αιώνος» (σελ. 286).

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης αδυνατεί να παρακολουθήση – σε στοιχειώδη για κληρικό θεολόγο θέματα – τις ορθόδοξες θεολογικές συγγραφές του Μητροπολίτου Ναυπάκτου».

Ο Μητροπολίτης σου, π. Θωμά Βαμβίνη, έγραψεν, αλλά και υιοθέτησε πολλά παραδοξολογήματα του Σωφρονίου Σαχάρωφ. Πράγματι, αυτά αδυνατώ να τα παρακολουθήσω. Παραδοξολογήματα του Ναυπάκτου Ιεροθέου είχεν επισημάνει και ο αοίδιμος κορυφαίος Ιεράρχης της εν Ελλάδι Εκκλησίας Μητροπολίτης Μεσσηνίας κυρός Χρυσόστομος Θέμελης.

*

 «Ο π. Ιωάννης Διώτης λέγει με φανατισμό και σκληρή γλώσσα για τους αντιφρονούντες, ότι η αποκάλυψη του Θεού στους Προφήτες και τους Αποστόλους δεν είναι για τους άλλους ανθρώπους».

*

«Ο π. Ιωάννης Διώτης ασεβεί απέναντι στην Θεολογία των αγίων Πατέρων, την οποίαν χαρακτηρίζει ″κυκεώνα, τελεία σύγχυση, συσκοτισμό”».

Αδελφέ και συλλειτουργέ π. Θωμά, τι σου συμβαίνει; Διεσαλεύθη ο νους σου η η εκδικητική εχθρότης και η κακότης της αμετανοήτου ψυχής σου έφθασαν εις το ζενίθ και δεν δύνασαι να συγκρατηθής;


Παρέθεσα συγκεντρωτικώς επτά (7) προσδιοριστικάς αναφοράς του Ναυπάκτου Ιεροθέου εις την Θεολογίαν. Εν προκειμένω, δημιουργείται κυκεών, σύγχυσις και συσκοτισμός όχι δια «την Θεολογίαν των αγίων Πατέρων», ως ψευδέστατα γράφει ο π. Θωμάς Βαμβίνης, αλλά δια να εντοπισθή ποία εκ των επτά (7) περιπτώσεων αποτελεί τον πραγματικόν και αυθεντικόν ορισμόν της Θεολογίας. Παντός πράγματος και πάσης εννοίας εις είναι ο ακριβής και αυθεντικός ορισμός. Λέγομεν ότι δεν διετυπώθη ακόμη ο ικανοποιητικός ορισμός του χρόνου. Δεν λέγομεν οι ορισμοί.

Ουδεμίαν, απολύτως ουδεμίαν, αξιολόγησιν η κριτικήν έκαμα των εξ (6) απόψεων εκ των επτά (7). Εσχολίασα μόνον την πρώτην μορφήν ορισμού της Θεολογίας υπό του Ναυπάκτου ως εσφαλμένην, η οποία έχει ως εξής: «Η Θεολογία είναι πέρα από την λογική, είναι αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο».

Το ότι ησχολήθην μόνον με μίαν άποψιν επιβεβαιώνει τούτο και ο π. Θωμάς, γράφων: «Ο π. Ι.Δ. αντιστρατεύεται σε μια μόνο από τις απόψεις αυτές». Κατόπιν αυτού προκαλεί κατάπληξιν το γεγονός ότι ο π. Θωμάς Βαμβίνης διαθέτει δέκα (10) περίπου σελίδας του βιβλίου δια να αντικρούση τας ισαρίθμους (6) δήθεν αρνητικάς θέσεις μου και να αποφανθή ότι:

«Ο π. Ι.Δ. βάζοντας τον εαυτό του απέναντι στον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, τον όσιο Νείλο, τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητήν, τον άγιο Διάδοχο Φωτικής και τον όσιο Θαλάσσιο, χαρακτηρίζει ουσιαστικά τις παραπάνω εκφράσεις της εμπειρικής Θεολογίας τους ″κυκεώνα, τελεία σύγχυση, συσκοτισμό”, δείχνοντας ότι είναι τελείως ξένος προς την ορθόδοξη Θεολογία».

Ουδείς εκ των αγίων αυτών Πατέρων υποστηρίζει την προαναφερθείσαν πρώτην άποψιν, την οποίαν εγώ έκρινα δυσμενώς. Αι εξ (6) άλλαι απόψεις έχουν έμμεσον η άμεσον ανταπόκρισιν εις διάφορα κείμενα των αγίων τούτων Πατέρων, κατά τον π. Θωμάν Βαμβίνην. Όμως, ουδεμία αναφορά μου γίνεται εις τας θέσεις αυτάς. Εξαπατάς και εμπαίζεις τους αναγνώστας σου, π. Θωμά Βαμβίνη. Τόσον πολύ ασυνείδητος είσαι; Πάλιν και πολλάκις αίσχος, εντροπή, αισχύνη και καταισχύνη, π. Θωμά Βαμβίνη. Πότε και που έγραψα εγώ ότι «η Θεολογία των αγίων Πατέρων είναι κυκεών, τελεία σύγχυσις, συσκότισμός»; Τόσον αθεόφοβος είσαι, π. Θωμά Βαμβίνη; Τόσον αδιάντροπος είσαι; Ψευδολόγε π. Θωμά Βαμβίνη, σύνελθε. Καταστρέφεις την αθάνατον ψυχήν σου δια να αρέσης εις τον προϊστάμενόν σου.

Κατωτέρω θα αποδειχθή πόσον εσφαλμένη είναι η διδαχή του Ναυπάκτου Ιεροθέου και όχι αγίων Πατέρων ότι «η Θεολογία είναι πέραν από τη λογική, είναι αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο».

*

Συνεχίζων ο π. Θωμάς Βαμβίνης την αθλιότητά του και την ελεεινότητά του, γράφει ακόμη: «Συνοψίζουμε κάποια ακόμη συμπεράσματα που βγάλαμε για τις θεολογικές αντιλήψεις του π. Ιωάννου Διώτη» (σελ. 286):

«Ο Θεός είναι έξω από την εμπειρία του ανθρώπου». «Αγνοούνται η και υβρίζονται οι ζωντανοί οργανισμοί που βιώνουν και επαναβεβαιώνουν την πείρα των Αποστόλων και των Προφητών». «Η ζωή στην Εκκλησία δεν είναι μετοχή στην ζωή του Χριστού». «Επιδιώκει να ευτελίση θεμελιακές ορθόδοξες διδασκαλίες, χαρακτηρίζοντας κατά τον Προφήτη, ″το σκότος φως και το φως σκότος‶ (Ησ. 5, 20). «Απαιτεί από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου να αποδοκιμάση το φως των Αποστολικών και Πατερικών διδασκαλιών». «Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου θα είναι άξιος του διδακτορικού διπλώματος μόνον αν αποκηρύξη την θεολογία της Εκκλησίας».

Συμπεριφέρεσαι χυδαίως και ανιέρως, ιερεύ Θωμά Βαμβίνη. Ψεύδεσαι, υβρίζεις, συκοφαντείς και εξαπατάς αδιαντρόπως, π. Θωμά Βαμβίνη. Πάλιν σε ερωτώ· πότε και που έγραψα εγώ αυτά τα οποία αποδίδεις εις εμέ, π. Θωμά Βαμβίνη; Δεν εντρέπεσαι; Δεν κοκκινίζεις; Δεν ερυθριάς; Εσκοτίσθη εντελώς ο νους σου και έχει διαφθαρή η καρδία σου;

Και πάλιν εντροπή, αίσχος, αισχύνη και καταισχύνη, π. Θωμά Βαμβίνη !!! Δι’ όλα τα εναντίον μου γραφόμενά σου, ως άνω, είσαι ασύστολος ψευδολόγος, χυδαίος υβριστής, απατεών και οικτρός συκοφάντης. Έχεις πνευματικόν;  Εξομολογείσαι; Έχεις φόβον Θεού και εντροπήν ανθρώπων; Και πάλιν σε ερωτώ· πως τολμάς να λειτουργής;

Κραυγαλέως υβρίζει και συκοφαντεί ο Ναυπάκτου Ιερόθεος

Απεδείχθη η συγγραφική αθλιότης του π. Θωμά Βαμβίνη, ο οποίος προσεφέρθη να με διδάξη συγγραφικόν ήθος. Καιρός τώρα να διδάξη και εις το αφεντικό του Μητροπολίτην Ναυπάκτου Ιερόθεον Βλάχον τους κανόνας της συγγραφικής δεοντολογίας, επειδή ο Μητροπολίτης ούτος έγραψε κατά της περιφήμου εν Ναυπάκτω Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως εν κατάπτυστον, ελεεινόν, ψευδολογικόν, συκοφαντικόν, εμπαθές, εκδικητικόν, άθλιον, τρισάθλιον και πανάθλιον βιβλίον («ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ»), χωρίς να φοβηθή τον Θεόν και να εντραπή τους ανθρώπους. Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος, με το βιβλίον του αυτό, κατερράκωσε την προσωπικήν του αξιοπρέπειαν και διέσυρε το Επισκοπικόν κύρος. Ως γνωστόν, κατά τα τρία πρώτα έτη της ποιμαντορίας του, ο κ. Ιερόθεος ήτο διθυραμβικός επαινέτης του Ηγουμένου π. Σπυρίδωνος Λογοθέτου και ολοκλήρου της υπερόχου Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως. Όταν η Μονή ήτο αδύνατον να υποκύψη εις τας πιεστικάς και παρανόμους οικονομικάς απαιτήσεις του Ναυπάκτου, τότε μετεστράφη αιφνιδίως ο κ. Ιερόθεος κατά της Μονής και έγραψεν αυτό το εκτρωματικόν βιβλίον. Ιδού ελάχιστα μόνον δηλητηριώδη προϊόντα της επαισχύντου Ιεροθεϊκής γραφίδος:

«Οι μοναχοί της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως της επαρχίας μου έχουν εκκλίνει του μοναχικού πολιτεύματος».

«Οι Ιερομόναχοι της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως επιδίδονται στην επιστημονική ψευδολογία».

«Η όλη διάρθρωση του έργου και της δράσεως της Ιεράς Μονής συνιστά μια παρεκκλησιαστική οργάνωση, ένα μικρό Βατικανό».

«Ο Ηγούμενος ωδήγησε τους οπαδούς του σε μια ″εκκλησιολογική αυτοκτονία”».

«Η Εκκλησία πρέπει να αντιμετωπίση σοβαρώς το αρρωστημένο και επικίνδυνο φαινόμενο ″Σπυρίδων Λογοθέτης”» (Ηγούμενος).

«Ο Ηγούμενος και οι Ιερομόναχοι που συγκροτούν το Ηγουμενοσυμβούλιο της Ιεράς Μονής και όσοι εκ των Ιερομονάχων της Ιεράς Μονής συμφωνούν με την όλη τακτική του Ηγουμενοσυμβουλίου είναι καθαιρετέοι και ανάξιοι να ιερουργούν, να κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων και να κηρύττουν τον λόγο του Θεού».

«Πρόκειται για πνευματικό καρκίνωμα στα σπλάγχνα της Εκκλησίας».

«Λαμβάνω ανώνυμες και επώνυμες επιστολές, στις οποίες διατυπώνεται το βορβορώδες της ψυχής τους και η ιδιαίτερη ψυχοπαθολογική προσωπικότητά τους. Και γι’ αυτό είναι υπεύθυνος ο Ηγούμενος που ως πνευματικός πατέρας τους καλλιεργεί και τους καθοδηγεί κατ’ αυτόν τον ανίερο τρόπο τόσα χρόνια».

«Οι άνθρωποι που συνδέονται με τη Μονή έχουν αρρωστήσει εκκλησιολογικά και πνευματικά»  (πολλαί χιλιάδες).

Τερατώδη ψεύδη! Οικτραί συκοφαντίαι! Αποβράσματα μίσους, εκδικητικότητος, κακότητος και εχθρότητος. Ουδείς ποτε Μητροπολίτης έγραψε βιβλίον κατά Ιεράς Μονής και μάλιστα κατά της μεγαλυτέρας και περισσότερον ωργανωμένης Μονής της Μητροπόλεώς του, όπως έπραξεν ο Ναυπάκτου Ιερόθεος κατά της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως με πολυμελή και αξιόλογον Αδελφότητα (10 θεολόγοι και άλλοι επιστήμονες). Ο Μητροπολίτης Ιερόθεος Βλάχος, ένεκα εωσφορικής επάρσεως, παρεδέχθη και προέβαλε, με μεγάλην αυτοϊκανοποίησιν, εις το βιβλίον του «ΟΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ» ότι «δεύτερος Ιερόθεος δεν υπάρχει». Πράγματι, δεύτερος τοιούτος Ιερόθεος με τόσην τυφλήν εκδικητικήν εμπάθειαν δεν υπήρξε ποτέ και δεν υπάρχει.

Τυγχάνει αυτονόητον ότι τα προϊόντα ταύτα της τυφλής εμπαθείας και της δαιμονικής εκδικητικότητος του Ναυπάκτου Ιεροθέου τα υιοθετεί και τα υποστηρίζει ο π. Θωμάς Βαμβίνης, διότι συνεχώς επαινεί και θαυμάζει ολόκληρον το συγγραφικόν έργον του προϊσταμένου του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου. Ο Μητροπολίτης αυτός, ο π. Θωμάς Βαμβίνης και ο έτερος υποτακτικός του Μητροπολίτου αυτού Ιερομόναχος Καλλίνικος Γεωργάτος, ο οποίος έγραψεν η υπέγραψε και αυτός εν βιβλιόμορφον έκτρωμα ως απάντησιν προς εμέ εκ μέρους του κ. Ιεροθέου, αποτελούν το θλιβερόν, ψευδολογικόν, υβριστικόν και συκοφαντικόν τρίδυμον κατά της εν Ναυπάκτω Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και εναντίον εμού. Οι τρεις αυτοί συνεταίροι εις την πολυετή, άδικον, βάρβαρον και απάνθρωπον πολεμικήν των κατά της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως, εισαχθέντες έξωθεν εις Ναύπακτον και πρωτοστατούντος του Μητροπολίτου, εδημιούργησαν την πρωτοφανή εν Ναυπάκτω εκκλησιαστικήν τραγωδίαν. Ο δε Μητροπολίτης Ιερόθεος Βλάχος εξ Ιωαννίνων εγένετο υπαίτιος να καταρρακωθή η Εκκλησιαστική Δικαιοσύνη και να προκληθή εις το εν Αθήναις Συνοδικόν Μέγαρον παταγώδης εκκλησιολογικός εκτροχιασμός με βάναυσον κακοποίησιν της Αληθείας, με προκλητικήν περιφρόνησιν της Δικαιοσύνης και με ανάλγητον φυγάδευσιν της Αγάπης. Η Ιερά Σύνοδος, επί δεκαπέντε (15) και πλέον έτη, επιβάλλει εξοντωτικάς της τιμής, της υπολήψεως και της προσωπικής αξιοπρεπείας αδίκους, παρανόμους, αντικανονικάς και αυθαιρέτους ποινάς εις βάρος όλων εκείνων των Κληρικών τους οποίους καταγγέλλει ο Ναυπάκτου Ιερόθεος με ψευδή, συκοφαντικά και ανυπόστατα στοιχεία, χωρίς να γνωστοποιούνται προηγουμένως εις τους κατηγορουμένους αι καταγγελίαι του κατηγόρου των Μητροπολίτου, χωρίς να καλούνται ούτοι εις απολογίαν και άνευ ουδεμιάς απολύτως αποδεικτικής διαδικασίας. Αι ποιναί και αι επιτιμήσεις επιβάλλονται κατά σκανδαλώδη Συνοδικήν σπουδήν, άμα τη αναγνώσει των καταγγελιών του Ναυπάκτου Ιεροθέου και εν τη αυτή Συνοδική Συνεδρία. Τοιαύτα ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται μόνον εις δικτατορικά, φασιστικά, ολοκληρωτικά, βάρβαρα και απάνθρωπα καθεστώτα. Εάν ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, ο π. Θωμάς Βαμβίνης και ο π. Καλλίνικος Γεωργάτος διαφωνούν, απαντώ εις αυτούς· «δεύτε και διαλεχθώμεν» (Ησ. α  18), δημοσίως.

Αθεολόγητος ο π. Θωμάς Βαμβίνης

Ο αυτόκλητος η εντεταλμένος απαντητής του Ναυπάκτου Ιεροθέου προς εμέ π. Θωμάς Βαμβίνης είχε την αφροσύνην με το προαναφερθέν βιβλίον, του οποίου εμφανίζεται ως συγγραφεύς, να κάμη εις εμέ και θεολογικόν φροντιστήριον, παριστάνων τον εαυτόν του ως σπουδαίον θεολόγον.

Η πλήρης θεολογική απογύμνωσις του υπερόπτου και αλαζώνος τούτου ρασοφόρου θα καταφανή εις το ετοιμαζόμενον απαντητικόν βιβλίον μου. Ενταύθα θα αναφερθώ εις τινα μόνον αθεολόγητα του αθεολογήτου π. Θωμά Βαμβίνη:

Ο ανεπαρκούς θεολογικής καταρτίσεως π. Θωμάς Βαμβίνης υποστηρίζει μετά φανατισμού την ως ανωτέρω άποψιν του προϊσταμένου του Μητροπολίτου Ιεροθέου Βλάχου ότι:  «Η Θεολογία είναι πέρα από την λογική, είναι αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο». Όχι, π. Θωμά Βαμβίνη και κ. Ιερόθεε, η Θεολογία δεν είναι  αποκάλυψις. Η Θεολογία είναι προσπάθεια του ανθρώπου να ερμηνεύση την υφισταμένην θείαν Αποκάλυψιν. Η Θεολογία δεν είναι «πέραν από την λογική». Η Θεολογία είναι και επιστήμη. Η δε λογική είναι το πρώτον εργαλείον πάσης επιστήμης. Πως είναι δυνατόν η Θεολογία να είναι «πέραν από την λογικήν», όπως διδάσκει ο π. Θωμάς Βαμβίνης; Ως προς τον προϊστάμενόν του Μητροπολίτην Ιερόθεον Βλάχον, δεν γνωρίζω εάν εμμένη ακόμη εις την πλάνην του αυτήν.

Τέλος, εάν γίνη δεκτόν ότι η Θεολογία είναι θεία Αποκάλυψις αποκάλυψις του Θεού στον άνθρωπο»), τότε αι πολλαί θεολογικαί πλάναι και κακοδοξίαι του Ναυπάκτου Ιεροθέου, του Σωφρονίου Σαχάρωφ, του π. Θωμά Βαμβίνη και άλλων τυχόν θεολόγων είναι προϊόντα της θείας Αποκαλύψεως. Άπαγε της βλασφημίας ! Επί τη ευκαιρία πληροφορώ ότι ευρίσκεται εις το τελευταίον στάδιον επεξεργασίας το νέον βιβλίον μου «ΤΑ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΑ ΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΒΛΑΧΟΥ».

Εις το υπό έκδοσιν βιβλίον αυτό συμπλέκονται αι θεολογικαί πλάναι του Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου με τας κακοδοξίας και μωρολογίας του Σωφρονίου Σαχάρωφ, τας οποίας υιοθετεί και προβάλλει υπερηφάνως ο Δεσπότης της Ναυπάκτου Ιερόθεος Βλάχος.

*

Ο π. Θωμάς Βαμβίνης θεωρεί ότι ο Ιερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ υπήρξεν ηγιασμένη μορφή και κορυφαίος θεολόγος του 20ου αιώνος και κατηγορεί εμέ επειδή ήλεγξα τον Σωφρόνιον Σαχάρωφ δια πολλάς θεολογικάς πλάνας του και δια την ίδρυσιν υπ’ αυτού εις το Essex της Αγγλίας αντικανονικήν μικτήν Μονήν. Ο δυστυχής π. Θωμάς Βαμβίνης αγνοεί παντελώς ότι υπάρχουν ιεροί Κανόνες και μάλιστα Οικουμενικών Συνόδων, οι οποίοι απαγορεύουν με μεγάλην αυστηρότητα την ίδρυσιν μικτών Μονών. Ιδού:

«Μήτε εν ανδρώω Μοναστηρίω γυνή, μήτε εν γυναικείω ανήρ καθευδέτω… Ει δε τούτο τις πράξοι, είτε Κληρικός είη είτε λαϊκός, αφοριζέσθω» (μζ  Κανὼν της ς  Οἰκουμενικῆς Συνόδου).

«Από του παρόντος ορίζομεν, μη γίνεσθαι διπλούν Μοναστήριον, ότι σκάνδαλον και πρόσκομμα τοις πολλοίς γίνεται τούτο… Μη διαιτάσθωσαν εν ενί Μοναστηρίω Μοναχοί και Μονάστριαι· μοιχεία γαρ μεσολαβεί την συνδιαίτησιν» (κ  Κανὼν της Ζ  Οἰκουμενικῆς Συνόδου).

*

Επίσης δεν σκέπτεται ο π. Θωμάς Βαμβίνης ότι, όπως υπάρχει η νοερά προσευχή, η οποία εξαγνίζει τον άνθρωπον, υπάρχει και η νοερά σαρκική αμαρτία, η οποία καταστρέφει την ψυχήν του ανθρώπου. Αγνοεί ακόμη ο π. Θωμάς Βαμβίνης ότι οι άγιοι Πατέρες είναι άκρως αντίθετοι προς την ίδρυσιν μικτών Μονών. Εις το κεφάλαιον «Νοερά σαρκική αμαρτία» του βιβλίου μου «ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ» παραθέτω ενδεικτικώς δέκα (10) αυστηρά σχετικά αποσπάσματα Πατερικών κειμένων, ως και το Αγιογραφικόν χωρίον: «Απόστρεψον οφθαλμόν από γυναικός ευμόρφου και μη καταμάνθανε κάλλος αλλότριον. Εν κάλλει γυναικός πολλοί επλανήθησαν» (Σοφ. Σειρ. θ  8).

Ο Ιερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ, προ δεκαετιών, ίδρυσεν εις το Έσσεξ (Essex) της Αγγλίας, κατά περιφρονητικήν και προκλητικήν παράβασιν ιερών Κανόνων Οικουμενικών Συνόδων, την αντικανονικήν μικτήν Μονήν του, εις την οποίαν προσήλθον νεαροί μοναχοί και νεαραί μοναχαί. Δια την πνευματικήν προκοπήν αυτής της συνοικήσεως τα εξής γράφει προς τον Σωφρόνιον Σαχάρωφ ο Βυζαντινολόγος κ. Μάριος Ι. Πηλαβάκης:

«Πολλοί και πολλαί εξ αυτών εκάρησαν μοναχοί και μοναχαί από τας χείρας σας και εν συνεχεία δεινώς σκανδαλισθέντες και απογοητευθέντες –ουχί άνευ λόγου– απεσχηματίσθησαν και ενυμφεύθησαν… Θα ημπορούσαμεν να αναφέρωμεν καταλεπτώς και τα ονόματα και την προσωπικήν τραγικήν ιστορίαν πολλών θυμάτων σας, σεβαστέ Γέρον, αλλά δεν επιθυμούμεν να τα διασύρωμεν».

*

Ο π. Θωμάς Βαμβίνης επαινεί τον Σωφρόνιον Σαχάρωφ δια την ίδρυσιν αυτής της προσβλητικής του Ορθοδόξου Μοναχισμού Μονής και ο προϊστάμενός του Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος Βλάχος έγραψεν εις το προαναφερθέν βιβλίον του «ΟΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ» ότι η απαράδεκτος και καταδεδικασμένη υπό των ιερών Κανόνων και των αγίων Πατέρων μικτή αυτή Μονή του Σωφρονίου Σαχάρωφ είναι «ευδοκία Θεού», «προβολή της Ορθοδοξίας» και «κήρυγμα του ασκητικού πνεύματος». Θεολογική αφροσύνη και παραφροσύνη !!!

Ο αθεολόγητος π. Θωμάς Βαμβίνης δικαιολογεί και αυτός, αθεολογήτως, την ίδρυσιν της εν λόγω σκανδαλώδους μικτής Μονής με το σκεπτικόν ότι αυτό το ανοσιούργημα «υπήρξεν αποτέλεσμα μιας ανάγκης σε ένα ωρισμένο τόπο και χρόνο».

Αδελφέ και συλλειτουργέ π. Θωμά Βαμβίνη, αθεολόγητε θεολογικέ διδάσκαλέ μου π. Θωμά Βαμβίνη, έχεις παχυλήν και ασύγγνωστον άγνοιαν. Οι ιεροί Κανόνες δεν προσαρμόζονται εκάστοτε εις διαφόρους τόπους και χρόνους. Η άντίθετος άποψίς σου είναι αιρετική, π. Θωμά Βαμβίνη. Οι ιεροί Κανόνες έχουν αιώνιον κύρος. Οι ιεροί Κανόνες, π. Θωμά Βαμβίνη, έχουν καθολικήν και αμετάβλητον τοπικήν και χρονικήν ισχύν. Ο δε Σωφρόνιος Σαχάρωφ, τον οποίον υπερθαυμάζεις και θεωρείς ότι είναι υπεράξιος να αγιοκαταταχθή, έφθασεν εις το άκρον άωτον της αφροσύνης του να γράψη ότι, όπως ο Χριστός κατήργησε την αργίαν του Ιουδαϊκού Σαββάτου, ούτως είναι δυνατόν να τροποποιούνται η και να καταργούνται ιεροί Κανόνες υπό διαφόρους τοπικάς και χρονικάς συνθήκας.

*

Τα αθεολόγητα του π. Θωμά Βαμβίνη δεν έχουν τέλος. Δια να περιορίσω όσον είναι δυνατόν την έκτασιν του παρόντος κειμένου, αναφέρομαι μόνον εις μίαν ακόμη θεολογικήν τραγωδίαν του π. Θωμά Βαμβίνη. Ο αθεολόγητος ούτος θεολόγος δέχεται ως ορθά και ορθόδοξα όλα όσα έγραψεν ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ και χλευάζει εμέ, επειδή απεκάλυψα και εδημοσιοποίησα πλήθος θεολογικών πλανών και κακοδοξιών του Σωφρονίου Σαχάρωφ, ο οποίος έγραψε και αυτό το τριαδολογικόν παράδοξον:

«Το Θείο Ον… μπορεί να ονομασθή ″Καθαρά Ενέργεια‶ (actus purus). Αυτή φανερώνει πλήρως την Ουσία και είναι συνεπώς όμοια με αυτήν» ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ», σελ. 129).

Όπως έχει η διατύπωσις αυτή, ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ ταυτίζει την Ουσίαν του Θεού με την ενέργειαν. Αυτό φρονεί και ο π. Θωμάς Βαμβίνης. Δαιμονική τριαδολογική αίρεσις !!!  Αγνοεί ο αθεολόγητος θεολόγος π . Θωμάς Βαμβίνης ότι το actus purus ( =Καθαρά Ενέργεια) είναι αίρεσις των Φράγκων.

Έτερα δείγματα κακοδοξιών και μωρολογιών
του Σωφρονίου Σαχάρωφ

Εκτός των ανωτέρω, ιδού δείγματά τινα ακόμη από τας πολλάς θεολογικάς πλάνας, κακοδοξίας και μωρολογίας του Σωφρονίου Σαχάρωφ:

Ενώ οι ιεροί Κανόνες εθεσπίσθησαν εν Αγίω Πνεύματι, ο Ιερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ έγραψεν ότι την παράβασιν των ιερών Κανόνων δια την ίδρυσιν της άκρως αντικανονικής μικτής Μονής εις το Essex της Αγγλίας επέβαλε και το «ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ». Αυτοαναιρείται το Άγιον Πνεύμα;  Αντιφάσκει ο Θεός;  Συνέλθετε, επί  τέλους, π. Θωμά Βαμβίνη και Μητροπολίτα Ναυπάκτου Ιερόθεε Βλάχε, υποστηρικταί και αυτής της βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος.

*

Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος γράφει ότι ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ είχεν «ως δωρεά του Θεού» την «σχοινοβασία πάνω στην άβυσσο» και την «αιώρηση πάνω από το πυρ του Άδη». Γελοιότητες και δαιμονοφαντάσματα !  Δια ποίον σκοπόν ο Θεός έδωκεν εις τον Σωφρόνιον αυτά τα ακροβατικά και τα αεροβατικά; Να σοβαρευθήτε, π. Θωμά Βαμβίνη και Επίσκοπε Ιερόθεε Βλάχε.

*

Ενόθευσε την νοεράν προσευχήν ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ. Ιδού: «Κύριε Ιησού Χριστέ, δια του Επισκόπου μου, ελέησόν με τον αμαρτωλόν».

Είναι μεγάλη η τόλμη και πρωτοφανής η αυθαιρεσία του Σωφρονίου Σαχάρωφ να παραμορφώση, κατά τα γραφόμενα του Ναυπάκτου, την ιεράν νοεράν προσευχήν, η οποία έχει καθολικόν ορθόδοξον κύρος. Ο Ναυπάκτου υιοθετεί γραπτώς και αυτόν τον εκτροχιασμόν του Σωφρονίου, δια να εκτοξεύση, κατ’ αυτόν τον τρόπον, μηνύματα δεσποτισμού. Ο δε π. Θωμάς Βαμβίνης, με δουλικήν νοοτροπίαν, υιοθετεί και αυτός άπαντα ανεξαιρέτως τα του Σωφρονίου Σαχάρωφ και τα του προϊσταμένου του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου.

Εν συνεχεία γίνεται παράθεσις μόνον μερικών ακόμη αθεολογήτων και ανοήτων του Σωφρονίου Σαχάρωφ με επιγραμματικόν σχολιασμόν εις τινα εξ αυτών. Οι αναλυτικοί σχολιασμοί γίνονται εις το βιβλίον μου «ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ».

*

«Μετά από μια σαρκική αμαρτία σταματά η προσευχή». Περίεργον !!!  Τότε υπάρχει μεγαλυτέρα ανάγκη της προσευχής μετά πολλών δακρύων δια να έλθη η μετάνοια εν συγκλονιστική συντριβή και βαθυτάτη ταπεινώσει.

*

«Δεν μπορεί ο Χριστιανός πολλές φορές την ημέρα να προσευχηθή με αίσθηση Χάριτος. Ο Θεός κάποτε – κάποτε δίδει την Χάρη του».

Το «αδιαλείπτως προσεύχεσθαι» (Α  Θεσ. ε  17) διαγράφεται, π. Θωμά Βαμβίνη και κ. Ιερόθεε Βλάχε; Θεολογικώς αθεολόγητα όσα ως θεολόγοι αθεολογήτως θεολογείτε, π. Θωμά Βαμβίνη και Επίσκοπε Ιρόθεε Βλάχε. Έχετε υιοθετήσει και προβάλλετε προς διδαχήν και αυτήν την ανοησίαν του Σωφρονίου Σαχάρωφ ότι «ο Θεός κάποτε – κάποτε δίδει την χάρη του». Ο Θεός ούτε εκατομμυριοστόν του δευτερολέπτου δεν σταματά να δίδη πλουσίαν την Χαριν Του και ταυτοχρόνως εις ολόκληρον το σύμπαν. Το πρόβλημα ευρίσκεται εις τον άνθρωπον κατά πόσον είναι εκάστοτε δεκτικός της θείας Χάριτος.

*

«Οι Μοναστικές Αδελφότητες αν έχουν πάνω από 12 μοναχούς, κατά το πρότυπο της Αποστολικής ομάδος, δεν γίνεται αποδοτική εργασία».

Αρχιερεύ Ιερόθεε Βλάχε και π. Θωμά Βαμβίνη, σεις οι οποίοι έχετε υιοθετήσει υπερηφάνως απαξάπαντα τα του Σωφρονίου Σαχάρωφ, διατί αγνοείτε και οι δύο ότι η μεγάλη πνευματική ακμή του Μοναχισμού, με πλήθος ιεραποστολικών, φιλανθρωπικών και στηρικτικών της Εκκλησίας έργων, υπήρξεν εις περιόδους κατά τας οποίας πολλά Μοναστήρια είχον και χιλιάδας ακόμη Μοναχών;

*

«Όταν ένας κληρικός έχη βαθειά μετάνοια, δεν μπορεί να εργασθή πολύ ποιμαντικά στον κόσμο».

Σεβασμιώτατε Ιερόθεε Βλάχε και παπα-Θωμά Βαμβίνη, ο Απόστολος Παύλος και οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας δεν είχον βαθείαν μετάνοιαν η δεν έδρασαν «πολύ ποιμαντικά στον κόσμο»;

*

«Ένας άγιος δεν μπορεί σήμερα να είναι Επίσκοπος, διότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν τον λόγον του».

Κύριε ελέησον (τεσσαρακοντάκις) !  Ο πόθος και το αίτημα του λαού είναι να έχωμεν αγίους Επισκόπους και τότε θα έχωμεν και αξίους Ιερείς. Το «Άγιοι γίνεσθαι ότι εγώ άγιός ειμι» (Λτ. κ  26) δεν ισχύει «σήμερα»;

*

«Συνήθως δεν πρέπει να μιλάμε σε εγγάμους ανθρώπους για την αξία του Μοναχισμού, γιατί τότε μπερδεύονται και δεν εκτιμούν τον γάμο».

Και αυτήν την μωρολογίαν του Σωφρονίου Σαχάρωφ υιοθετεί το τραγελαφικόν δίδυμον Ναυπάκτου Ιεροθέου και π. Θωμά Βαμβίνη. Ενταύθα περιορίζομαι μόνον εις την δεινήν αντιφατικότητα του κ. Ιεροθέου, ο οποίος έγραψε:

«Τον Μοναχισμό να τον βάλουμε και μέσα στην οικογένεια» Καιρός του ποιείσαι», σελ. 294) !

«Όταν ευδοκήσης θείναι πέρας τη ζωή μου, προγνωρισμόν μοι τον θάνατόν μου, ίνα η ψυχή μου ετοιμασθή προς συνάντησίν σου».

Ουδείς Άγιος είχεν αναμείνει την πρόγνωσιν της κοιμήσεώς του δια να ετοιμασθή προς αναχώρησιν εκ του κόσμου τούτου. Ιδού μία (από τας πολλάς) σχετική φωνή της Αγίας Γραφής:  «Γρηγορείτε ουν, ότι ουκ οίδατε την ημέραν ουδέ την ώραν εν η ο υιός του ανθρώπου έρχεται» ( Μτθ. κε  13).

*

«Το θείο Ον είναι καθαρά πραγματικότητα (actus purus) και εκείνοι που εισέρχονται ″εις το εσώτερον του καταπετάσματος‶ (Εβρ. ς  19) καθίστανται και οι ίδιοι ″καθαρά πραγματικότης‶» (actus purus).

Και αυτή η τριαδολογική αίρεσις του Σωφρονίου Σαχάρωφ είναι τρομακτική. Ταυτίζεται ο άνθρωπος πλήρως και ως προς την Ουσίαν του απερινοήτου Θεού !!!

Αυτά και μόνον είναι αρκετά δια να ματαιωθή η αγιοκατάταξις του Σωφρονίου Σαχάρωφ και να συνετισθούν όσοι προωθούν την σκανδαλώδη αυτήν αγιοκατάταξιν.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος Βλάχος, ο οποίος έκαμε και πρότασιν να τεθή εις το Αγιολόγιον της Εκκλησίας ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ, μεταξύ πλείστων άλλων σχιζοφρενικών, τα οποία έγραψεν υπέρ του αντιλεγομένου αυτού προσώπου, έγραψε και αυτά τα γελοιοποιητικά:

«Δεν θα διστάσω και πάλι να το γράψω ότι ο Γέροντας Σωφρόνιος είναι ΑΓΙΟΣ (τα κεφαλαία είναι του κ. Ιεροθέου) Θα συναντήσουν την εκρηκτική φυσιογνωμία του μεγάλου ησυχαστού και θεόπτου οσίου πατρός Σωφρονίου του μεγάλου… Άγιε Σωφρόνιε, πρέσβευε υπέρ ημών» Εκκλησιαστική Παρέμβαση», Σεπτέμβριος 2000).

Επικριτά μου και διδάσκαλέ μου π. Θωμά Βαμβίνη, νομίζω ότι τώρα θα προσγειωθής, θα συνέλθης και θα συνειδητοποιήσης την οικτράν κατάστασίν σου και θα μετανοήσης. Της πραγματικής μετανοίας άπαντες έχομεν ανάγκην.


Προβληματικόν και αμφιλεγόμενον πρόσωπον

ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ

1.    Προκαλεί κατάπληξιν το γεγονός ότι ευρέθησαν στελέχη της Διοικούσης Εκκλησίας, έστω ελάχιστα, ως και τινες άλλοι παράγοντες, οι οποίοι προωθούν την αγιοκατάταξιν του Ιερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ. Ουδεμία ανάγκη υπάρχει να προβάλλεται προς την κατεύθυνσιν αυτήν το πρόσωπον αυτό. Έχομεν εκατομμύρια Αγίων, επωνύμων και ανωνύμων. Όχι παπική βιομηχανία παραγωγής «αγίων». Ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ, εκτός των δυσμενών δι’ αυτόν διαφόρων περιστατικών του βίου του και των συγκεκριμένων θεολογικών πλανών και κακοδοξιών του, κατήντησε γενικώς να γίνη προβληματικόν και αμφιλεγόμενον πρόσωπον. Ιδού μερικά σχετικά στοιχεία:

2.    Ο τρόπος με τον οποίον προσεπάθησε να δικαιολογήση την ίδρυσιν υπ’ αυτού της αντικανονικής μικτής Μονής εις το Essex της Αγγλίας και τα όσα παραδοξολογήματα έγραψε και είπε προδίδουν άνθρωπον στερούμενον σοβαράς κριτικής σκέψεως. Έφθασεν εις το απίστευτον σημείον να γράψη ότι εις ωρισμένας περιστάσεις είναι δυνατόν να μη ισχύουν οι ιεροί Κανόνες η και να καταργούνται, όπως ο Χριστός κατήργησε την αργίαν του Ιουδαϊκού Σαββάτου.

3.    Εις το Διαδίκτυον, επί μήνα και πλέον, συνεχίζεται μέγας θόρυβος περί του προβληματικού και αμφιλεγομένου τούτου προσώπου.

4.    Το βιβλίον μου «ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ» λαμβάνει διαστάσεις διεθνούς αντικτύπου.

5.    Το περιοδικόν «ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ» ομωνύμου θρησκευτικού Συλλόγου του Λονδίνου, προ δεκαετιών, ήλεγξε με αυστηρότητα τον Σωφρόνιον Σαχάρωφ δια την υπ’ αυτού ίδρυσιν της μικτής Μονής εις το Essex της Αγγλίας.

6.    Επίσης και εις το περιοδικόν «Ο ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ» περιελήφθησαν κατ’ επανάληψιν δυσμενή δημοσιεύματα εις βάρος του Σωφρονίου Σαχάρωφ. Και εις τον ημερήσιον Τύπον πολλά εγράφησαν κατά του Σωφρονίου Σαχάρωφ. Το αναταρακτικόν αυτό θέμα οδεύει και προς τηλεοπτικάς εκπομπάς.

7.    Ο Βυζαντινολόγος κ. Μάριος Ι. Πηλαβάκης ήσκησεν αυστηράν κριτικήν κατά του Σωφρονίου Σαχάρωφ με προσωπικά του κείμενα.

8.    Εις την Ρωσίαν υπήρξαν σφοδραί αντιδράσεις δια την κυκλοφορίαν βιβλίων του Σωφρονίου Σαχάρωφ. Ηγούμενος Ιεράς Μονής διέταξε τους Μοναχούς του να κάψουν τα βιβλία του.

9.    Ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ υπήρξε θαυμαστής του αιρετικού ψευδοαγίου Ιωάννου του Σταυρού (παπικής Μονής).

10.Επίσης, ο Ιερομόναχος Σωφρόνιος είχε δηλώσει ισόβιον αφοσίωσιν εις τον αρχικατάσκοπον της Αγγλίας και εχθρόν της Ελλάδος Δαβίδ Μπάλφουρ.

11.Εις το περιοδικόν «Ο Αστήρ της Εφέσου» (Ιούνιος 2009, αριθμ. 6) αναγράφονται και αυτά: «Οι μακαριστοί αγιορείται Γέροντες Δανιήλ Κατουνακιώτης, Θωμάς Μικραγιαννανίτης και Γαβριήλ Διονυσιάτης αποκαλούσαν τον πρώην αγιορείτην Ιερομόναχον Σαχάρωφ πράκτορα των Εγγλέζων».

12.Ο διάσημος Ρώσος Καθηγητής της Θεολογικής Ακαδημίας Μόσχας Α.Ι. Οσίπωφ έγραψε περί του Σωφρονίου Σαχάρωφ τα εξής: «Για μένα δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση βαθιάς και συνάμα πολύ λεπτής πνευματικής μαγείας» Ο Αστήρ της Εφέσου», Μάρτιος 2009).

13.Πλανάται εντόνως η απορία· πως συνέβη ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ, ο οποίος, κατά τον Ναυπάκτου Ιερόθεον, έβλεπεν από νηπιακής ηλικίας το άκτιστον φως, να γίνη και άθεος και Βουδιστής και θεολογικώς πλανώμενος.

14.Πολλοί αναγνώσται του προαναφερθέντος βιβλίου μου εξέφρασαν εις εμέ την κατάπληξίν των εις βάρος του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου. Διερωτώνται και απορούν πως απετόλμησεν ο Μητροπολίτης ούτος να προβάλη με όλην την δύναμίν του τον προβληματικόν, αμφιλεγόμενον και αντιλεγόμενον Σωφρόνιον Σαχάρωφ ως «άγιον», να προσεύχεται εις αυτόν και να προτείνη αυτόν ως άξιον να καταταχθή εις το Αγιολόγιον της Εκκλησίας. Ο δε υφιστάμενος και υποτακτικός του Ναυπάκτου Ιεροθέου π. Θωμάς Βαμβίνης έφθασεν εις την εσχάτην εκδικητικήν αφροσύνην του να συκοφαντή εμέ ότι υβρίζω το Άγιον Πνεύμα, επειδή απεκάλυψα και εδημοσιοποίησα τα του βίου και τα τραγελαφικά κείμενα του Σωφρονίου Σαχάρωφ. Υπάρχουν πολλοί εναντίον του π. Θωμά Βαμβίνη δια την αχαρακτήριστον αυτήν συμπεριφοράν του. Προ καιρού εκάλεσα τον περιπεσόντα εις πολλάς θεολογικάς «γκάφας», εις τας οποίας δεν περιέπεσεν ούτε εις πρωτοετής φοιτητής της Θεολογίας μετρίας ικανότητος, π. Θωμάν Βαμβίνην να σχίση το πτυχίον της Θεολογίας και εσιώπησε.

15.Καθηγητής Θεολογικής Σχολής, υποστηρικτής του Σωφρονίου Σαχάρωφ, μόλις ανέγνωσε το βιβλίον μου, πήρε στροφήν 180ο και είπεν ότι αυτό το βιβλίον είναι πρωτότυπον και μοναδικόν, διότι ουδέποτε εγράφη ειδικόν βιβλίον προς αποτροπήν προδιαγεγραμμένης αγιοκατατάξεως. Προσέθεσε δε ότι αυτό το βιβλίον είναι μεγάλη προσφορά εις ολόκληρον την Ορθοδοξίαν, διότι εάν το Οικουμενικόν Πατριαρχείον είχε κατατάξει μεταξύ των Αγίων τον Σωφρόνιον Σαχάρωφ και εκ των υστέρων ηναγκάζετο να ανακαλέση την αγιοκατάταξιν αυτήν, ένεκα των όσων αποκαλύπτονται εις το βιβλίον αυτό, θα ετίθετο εν αμφιβόλω η πραγματική αγιότης των Αγίων και ολόκληρος η Ορθοδοξία θα είχεν εκτεθή δραματικώς.

16.Επίσης έτερος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής είχε μίαν ουδετερότητα ως προς την αγιοκατάταξιν του Ιερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ. Όταν ενέγνωσε το βιβλίον μου ετηλεφώνησεν εις εμέ δια να με συγχαρή και να δηλώση ότι επ’ ουδενί λόγω πρέπει να ενταχθή εις το Αγιολόγιον της Εκκλησίας ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ.

Ο ιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης ανήρτησε και αυτά εις την προσωπικήν του Ιστοσελίδα:

17.«Με ένα πρόσφατο βιβλίο του, ″Μέγα Σκάνδαλον τυχόν αγιοκατάταξις του Σωφρονίου Σαχάρωφ‶, Αθήναι 2015, ο πολιός Πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Διώτης κρούει τον κώδωνα ενός νέου μείζονος σκανδαλισμού του πληρώματος της Εκκλησίας. Πρόκειται για την αγιοκατάταξη του Σωφρονίου Σαχάρωφ, ο οποίος ίδρυσε στο Έσσεξ της Αγγλίας την μικτή, ανδρώα και γυναικεία Μονή». «Έχουμε τον Μητροπολίτη Ιερόθεο Βλάχο της Ναυπάκτου να προτείνει την αγιοκατάταξη του Σωφρονίου Σαχάρωφ, ιδρυτή της μοναδικής στο χριστιανικό κόσμο ανδρώας και γυναικείας Μονής – μικτό δηλαδή Μοναστήρι στο Έσσεξ της Αγγλίας. Το δίχως άλλο, θα διδάσκεται εκεί η θεία μέθεξη, ο θείος έρως και η θεία ερωτική έκσταση. Καθόλου απίθανο αργότερα, να δούμε και εδώ να ιδρύεται ένα παράρτημα της Μονής αυτής. Που αλλού; Μα φυσικά, στο Άγιον Όρος». «Η επίπονη προσπάθεια, την οποία καταβάλλει ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Διώτης, δεν πρέπει να μείνει υπόθεση ενός η δύο ανθρώπων. Οφείλουν και άλλοι, που γνωρίζουν πολύ περισσότερα του γράφοντος, να δώσουν την καλήν ομολογία τους».

Η κοινή συνείδησις του εκκλησιαστικού πληρώματος δεν έχει αναγνωρίσει τον Σωφρόνιον Σαχάρωφ ως άγιον. Είναι και εντελώς άγνωστος εις την λαϊκήν βάσιν. Δια πρώτην φοράν, ως έγραψα, επιδιώκεται δραστηρίως εκ των άνωθεν αγιοκατάταξις προσώπου με ανεξηγήτους σκοπιμότητας.

Τέλος, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον επιβάλλεται να ανακοινώση αμέσως, άνευ αναβολής τινος, την ματαίωσιν της αγιοκατατάξεως του Σωφρονίου Σαχάρωφ, δια να μη ενταθή και επεκταθή περισσότερον ο συνεχιζόμενος μέγας σχετικός θόρυβος.



Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κ. Διώτης

Θεολόγος και Δημοσιογράφος

Τηλέφωνον:  6938566716

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου