Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

ΦΟΒΕΡΟ ΟΡΑΜΑ του π. ΠΑΪΣΙΟΥ για τους σημερινούς ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ αποκαλύπτει ο Αγιορείτης ιερομόναχος Δαμασκηνός.




Πρὶν ὁ ἅγιος Παΐσιος ζήσει ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς ζοῦμε σήμερα,
πρὶν τὸ Πόρτο Ἀλέγκρε,
πρὶν τὸ Πουσάν,
πρὶν τὸ αἴτημα τῆς Δ. Ἱ. Συνόδου νὰ ἀμνηστεύεται ὁμοφυλία τῶν Ἐπισκόπων(!!!),
πρὶν τὴν προσπάθεια τοῦ Μητροπ. Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα στὸ Σάμπεζυ τὸν Ἀπρίλιο νὰ προσταστεύσει «αὐτοὺς ποὺ ἔχουν σεξουαλικὲς ἰδιαιτερότητες» (π. Κων. Σρτρατηγόπουλος).
Πρὶν ὅλα αὐτὰ τὰ καμώματα τῶν Πατριαρχῶν καὶ Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων, ὁ Γέροντας Παΐσιος εἶδε φοβερὸ ὅραμα γιὰ τοὺς Ἀρχιερεῖς αὐτῶν τῶν προδιαγραφῶν.


Ἀντιγράφουμε ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «agonasax»:
ΦΟΒΕΡΟ ΟΡΑΜΑ τοῦ π. ΠΑΪΣΙΟΥ
γιὰ τοὺς σημερινοὺς ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ἀποκαλύπτει Ἁγιορείτης ἱερομόναχος.
Εὐθῦνες, πάτερ, πολλὲς ἔχουν οἱ Ἀρχιερεῖς καὶ ὅσοι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς εὐθύνας των, διὰ νὰ ἀρέσουν εἰς τὸν Χριστόν, ὁδηγοῦνται ἐκεῖ εἰς τὸν τόπον τῆς βασάνου, μακρὰν τοῦ Χριστοῦ
Περαίνων τν πιστολήν μου, πειδ Σέβομαι κα τιμ βαθύτατα τν θεσμν τς ρχιερωσύνης, κα προπάντων το ρχιεπισκόπου, κατ΄ πιταγν τς συνειδήσεώς μου ναγκάζομαι ν Σς ξομολογηθ ες τ τίμια μοφόρια, μ τ ποα διαπορθμεύετε τν χάριν το γίου Πνεύματος ες τ πλήρωμα τς ν λλάδι γίας κκλησίας το Χριστο, τ κάτωθι:
Κατ τν δεκαετίαν το 1970 εχον τ προνόμιον κα τν ελογίαν ν μονάζω π τν σεπτν γουμενίαν το ρχιμανδρίτου Βασιλείου κα νν προηγουμένου τς . Μ. βήρων ες τν .Μ. Σταυρονικήτα.
είμνηστος πατρ Πασιος, σκητεύων τ καιρ κείν, ες τν Καλύβην το Τιμίου Σταυρο τς ερημένης . Μονς, μ προσεκάλει πολλάκις, δι ν τελέσω τν Θείαν Λειτουργίαν ες τ ναδριον τς Καλύβης του.
Μετ τν Θείαν Λειτουργίαν συνήθιζε κατ τ κέρασμα, πο πηκολούθει ν προσφέρ να καφέ, να λουκομι κα να ποτρι νερό. κε δράττετο τς εκαιρίας ν μο μπιστεύηται πολλ θαυμαστ γεγονότα, τινα Θες το φανέρωνε, παναπαυόμενος ες τν θεοφιλ σκησίν του κα δι ν στηρίζ τος γνας του. μολογ νώπιον το Κυρίου, τι ο ψεύδομαι, μο λεγε τόσα σπουδαα, τ ποα μόνον ες τν ζων μεγάλων γίων χω διαβάσει ες Συναξάρια.
Κάποτε λοιπν μο επε κα τ κόλουθον, τ ποον μ συνετάραξε.
«Κατ΄ ατς τς μέρας, Πάτερ, Χάρις το γίου Πνεύματος μο δειξε τν δην κε πο εναι α ψυχα τν κολασμένων νθρώπων, τν τόπον πο βασιλεύει διάβολος. κε π λα τ φρικτ πο εδα κατ΄ ξοχν μ ντυπωσίασε τι εδα πολλος ρχιερες, μαύρους, πολιθωμένους, ρθίους μ προτεταμένην τν ποιμαντορικν άβδον».
γράφων σπευσε ν τν ρωτήσ: 
«Γέροντα, πόσους ερομονάχους εδες;» κενος ντιπαρλθε τν ρώτησίν μου χωρς ν μο παντήσ κα συνέχισε ν μιλ ατιολογν, διατί εδε πολλος ρχιερες
«Εθνες, πάτερ, πολλς χουν ο ρχιερες κα σοι δν νταποκρίνονται ες τς εθύνας των, δι ν ρέσουν ες τν Χριστόν, δηγονται κε ες τν τόπον τς βασάνου, μακρν το Χριστοῦ».
Ατ τ ραμα λαβε χώραν καθ΄ παρ (ν γρηγόρσει). Εχομαι ν μν πιτρέψ Θες ν δηγηθ κε οδες πλέον ρχιερες λλ οδ ερομόναχος. Ατ μως θ ξαρτηθ π τν κπλήρωσιν τν εθυνν μας εαρέστως ες τν Χριστν κα οχ κατ τς πιθυμίας τν λεγομένων σχυρν κα μεγάλων τς Γς.
Α

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου