Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015




Τό πρτο εναι τά λείψανα;

το εροκήρυκος ρχιμ. Δανιήλ εράκη



Ζητᾶμε τό ἀληθινό. Ζητᾶμε τό πρωτεῦον. Ζητᾶμε τό σωτηριῶδες. Ἄν τό πρῶτο γίνη τελευταῖο καί τό δεύτερο ἤ τό τρίτο γίνη πρῶτο, τότε  ἔχουμε κ­τροπή. Καί μάλιστα τρομερή.
 

Τό πρῶτο εἶναι ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου. 
Τό δεύτερο ἤ τό τρίτο..., εἶναι ἡ προσκύνησις ἑνός ντως ἱεροῦ λειψάνου. Τά προβαλλόμενα ὅμως ὡς λείψανα τοῦ ἁγίου ἤ τῆς ἁγίας (τάδε) εἶναι ντως τοῦ ἁγίου ἤ τῆς ἁγίας (τάδε); 
Ἄν εἶναι ἁμαρτία νά μή τιμᾶς τό βεβαιωμένο λείψανο ἑνός ἁγίου (καί δή μάρτυρος), πολλές φορές περισσότερο εἶναι ἁμαρτία τό νά «μετασχηματίζη» κάποιος ἁπλᾶ ὀστᾶ σέ ἱερά λείψανα, καί μάλιστα συγκεκριμένου ἁγίου!



● Στό σημεῖο αὐτό προβάλλουν πολλοί (καλοπροαίρετοι καί μή) τό... ­λάθητο ἑνός προσώπου! Λένε:

«Μά εναι δυνατόν κληρικός ( μοναχός) νά λέη τέτοια ψέματα; Νά πλάθη παραμύθια καί νά τά σερβίρη γιά λήθεια;».

Ἔτσι ὅμως εἰσάγουμε στόν ὀρθόδοξο χῶρο τό παπικό ἀλάθητο, πολύμορφο μάλιστα καί πολυπρόσωπο, ἀφοῦ κάθε «καλός» παπᾶς ἤ «ἅγιος» γέροντας πα­ρουσιάζεται ὡς... αὐθεντία!!!



● Ρωτᾶμε πολύ ἁπλᾶ:

Ὑπάρχει περίπτωσις νά ἔλθη σέ ναό λείψανο καί νά ἀμφισβητηθῆ ἡ γνη­σιότητά του; Αὐτός πού τό μεταφέρει σχυρίζεται, ὅτι εἶναι ἤ τοῦ προφήτου Ἡσαΐα, ἤ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου ἤ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἤ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ἤ, ἤ!...

Καί λοιπόν; Θά γίνεται αὐτό πιστευτό ἀσυζητητί;


Ρωτᾶνε:

«Καί τί θά κάνουμε; Θά καθίσουμε νά ξετάζουμε τό κάθε λείψανο;».



● Γι᾽ αὐτό ὅμως ὑπάρχει ἡ κκλησιαστική διοίκησις. Γιά νά ἀποφαίνεται γιά τή γνησιότητα λειψάνων καί διδασκαλίας.

Καί ὄχι μόνο, ἀλλά καί γιά νά νουθετῆ τό λαό νά προσέχη τό μεζον, ὄχι τό λασσον (τό μεγάλο, ὄχι τό μικρό). Καί ὄχι μόνο, ἀλλά καί γιά νά συνιστᾶ σέ ἐπισκόπους καί πρεσβυτέρους, ὅτι πρῶτο ἔργο τους εἶναι ἡ κατήχησις καί τό κή­ρυγμα, τό νά λαλοῦν τό λόγο τοῦ Εὐαγγελίου καί τό νά καλοῦν «εἰς μετάνοιαν».



● Ἀποτελεῖ ἐκτροπή τό νά καλυφθῆ τό πρόσωπο καί ἠ διδασκαλία τοῦ Χρι­στοῦ, τοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστάντος, ἀπό τή λεγόμενη λειψανοπροσκύ­νησι.

Στήν Ἐκκλησία δέν ἰσχύει μόνο τό «κάθε πργμα στόν καιρό του». Ἰσχύει καί τό «κάθε πργμα εραρχικά στή θέσι του».

Δέν εἶπε ὁ Κύριος «Ζητεῖτε πρῶτον λείψανα...», ἀλλά εἶπε: «Ζητετε πρτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην (ἀρετήν ἤ ἁγιότητα) αὐτοῦ, καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Ματθ. στ´ 33). Τό ζήτημα τῆς προτεραιό­τητας καί τοῦ ὀρθοῦ προσανατολισμο εἶναι σπουδαῖο.



● Ἄν ἀφεθῆ ἀνεξέλεγκτο τό φαινόμενο, τότε τό «παπικό ἀλάθητο» θά βάζη κάθε τόσο τή σφραγῖδα του καί θά μᾶς σερβίρη ἀπό τίς ὑπόγειες στοές καί ἀ­ποθῆκες του ὅ,τι θέλει. Καί μεῖς θά τό ὑποδεχώμεθα... μέ τιμές ἀρχηγοῦ κράτους!


Ἐπ᾽ εὐκαιρίᾳ ρωτᾶμε:

Εἴχαμε ἤ δέν εἴχαμε σέ ναούς καί μοναστήρια λείψανα τῆς ἁγίας Βαρ­βάρας; 
Ἀκόμα καί σέ Ναούς τῆς Ἁγίας Βαρβάρας προβάλλονταν λείψανα τῆς ἁγίας. 
Σέ τί, λοιπόν, διαφέρουν τά ἐλθόντα ἀπό τό Παπικό κράτος λείψανα; 
Ἄλλοι χάρι ἔχουν τά νεοελθόντα ἀπό ἐκεῖνα πού ὑπάρχουν σέ ὀρθόδοξους χώ­ρους; 
Γίνονται διακρίσεις γιά τήν ἴδια ἁγία ἀνάμεσα σέ χαριτωμένα καί μή χαριτωμένα λείψανα; 
Καί ἄν ὅλα εἶναι χαριτωμένα, πρός τί ὁ θόρυβος, ὅτι ἦλ­θαν τά λείψανα τῆς ἁγίας;



● Ἡ γία Βαρβάρα φυσικά καί τιμᾶται στόν οὐρανό μέ ἀπείρως ὑψηλό­τερες τιμές. Ἀλλά δέν εἶναι ἀνάγκη νά δίδουμε ἀφορμή σέ θέους νά χλευάζουν λείψανα ἁγίων!



● Ἄν ἀφεθῆ ἀνεξέλεγκτο τό φαινόμενο, τότε καί τό ἅγιο Ποτήριο θά... ὑ­ποβαθμισθῆ, ἀφοῦ κατ᾽ ἀποκλειστικότητα ἀσχολούμεθα μόνο μέ τή μεταφορά καί περιφορά λειψάνων.



Ἄν ἀφεθῆ ἀνεξέλεγκτο τό φαινόμενο, τότε ὁ Ζωντανός Χριστός θά περάση σέ δεύτερο πλάνο!



Τιμή στούς ἁγίους. Ναί! Στή μίμησί τους δέν ὑπάρχει μέτρο. Στήν περιφορά ὅμως καί τήν προβολή λειψάνων (κάποτε καί χρημάτων ἕνεκεν...) ἀπαιτεῖται μέτρο. Ἀπαραίτητα!




3 σχόλια:

  1. Πολύ ορθό το άρθρο του π. Δανιήλ Αεράκη και οι επισημάνσεις που κάνει σημαντικές κι απαραίτητες. Ας μη λησμονεί όμως στη Μητρόπολη του Βόλου, την οποία πολύ συχνά τελευταία επισκέπτεται και συλλειτουργεί μετά του οικείου επισκόπου αρχιοικουμενιστού Ιγνατίου Γεωργακόπουλου, φέρνουν συνεχώς ιερά λείψανα και άγιες εικόνες θαυματουργές με σκοπό το οικονομικό όφελος που απορρέει από την προσέλευση του πιστού λαού στους ναούς που τις φιλοξενούν. Δυστυχώς πλέον στους ναούς ο κόσμος προσέρχεται για να προσκυνήσει τέτοιου είδους σεβάσματα κι όχι για να μετέχει στα μυστήρια ή στις ακολουθίες. Το άκρως λυπηρό όμως είναι ότι γράφει ωραία κι ελεγκτικά ο π. Δανιήλ αλλά δεν έχει το θάρρος και την παρρησία να ελέγξει τους οικουμενιστές και τους εκκοσμικευμένους δεσποτάδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Από τα λόγια του π. Δανιήλ Αεράκη, τον οποίο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ σέβομαι και αγαπώ, όθεν και απαντώ! Τα λόγια του βρίσκονται σε άρθρο του εδώ:

    http://apotixisi.blogspot.com.au/search?updated-max=2015-06-05T13:51:00%2B03:00&max-results=5 (Ιστολόγιο «Ομολογία») με τίτλο:

    "Τό πρῶτο εἶναι τά λείψανα;"

    «Το πρώτο είναι ο λόγος του Ευαγγελίου» (μια παρένθεση, πάτερ, όταν μιλούμε για Λόγο του Ευαγγελίου, είναι απαραίτητο να το γράφουμε με «Λ» Κεφαλαίο, σε αντίθεση με άλλους λόγους άλλων ασυγκρίτως υποδεέστερων βιβλίων και λόγους ανθρώπων ιδιοτελών).

    Και όπως αποφαίνεται επαρκέστατα και αληθέστατα ο πνευματικός μας πατέρας, π. Ευθύμιος: «Η Αγία Γραφή υπέρκειται των Συνόδων και των Πατέρων!»

    Όντως, ο Λόγος του Ευαγγελίου είναι το πρώτο και πρέπει να είναι το πρώτο! Αλλά…. Είναι; Π. Δανιήλ; Είναι;;;;;;;

    Εάν πράγματι, όπως γράφεις, «ζητάμε το αληθινό», εάν στ’ αλήθεια «ζητάμε το πρωτεύον και το σωτηριώδες», τότε όχι μόνο θα ακούσουμε και θα λαλήσουμε αλλά και θα εφαμόσουμε τους σωτηριώδεις εντολές του Λόγου του Ευαγγελίου.

    Ποιες είναι αυτές;

    Γαλ.. 1, 8: «ἀλλά καί ἐάν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζεται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω· ὡς προειρήκαμεν καί ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζηται παρ’ ὅ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω».

    Άγγελος είναι και ο Επίσκοπος, όπως βλέπουμε στην Αποκάλυψη! Και δεν το λέγει μία μόνο φορά, αλλά το ξαναλέγει, το επαναλαμβάνει σκοπίμως, να υπογραμμίσει το Υποχρεωτικόν της Εντολής! ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΣΤΩ! Και άρτι ΠΑΛΙΝ λέγω: ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΣΤΩ!

    Εσύ, π. Δανιήλ, κάνεις πράξη το Λόγο του Θεού; Αποδίδεις δίκαιη και οφειλομένη προτεραιότητα στην Αγία Γραφή, όπως διατείνεσαι, και αναθεματίζεις το δικό σου «άγγελο» που Μνημονεύει τον ΜΕΓΑ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ Βαρθολομαίο;;;;;;;

    Γνωρίζεις καλώς πως η ένωση αποτελεί αιρετικής «πίστεως αποδοχή και ένωσιν ΤΕΛΕΙΑΝ προς το υπερέχον!» Αποκλείεται να μην το γνωρίζεις! Τι κάνεις όμως; Το ΠΡΑΤΤΕΙΣ;

    (συνεχίζεται...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άλλη μία σωτηριώδης Εντολή του Λόγου του Θεού:

    Β΄ Ἰωάν. 10: «εἴ τις ἔρχεται πρός ὑμᾶς καί ταύτην τήν διδαχήν οὐ φέρει, μή λαμβάνετε αὐτόν εἰς οἰκίαν καί χαίρειν αὐτῳ μή λέγετε· ὁ γάρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς».

    Ο οικείος σου επίσκοπος. π. Δανιήλ, ο Αρχιεπίσκοπός σου και ο Πατριάρχης σου, με τους οποίους Δογματικώς και Μυστηριακώς Ενώνεσαι και Ενσωματώνεσαι, αυτοί οι Ηγούμενοί σου, «ΤΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΔΙΔΑΧΗΝ ΟΥ ΦΕΡΟΥΝ!» Κηρύττουν ΕΤΕΡΟΝ ευαγγέλιον, ΑΛΛΗ διδαχή.

    Εσύ πάτερ; Τους λαμβάνεις εις την Ευκτήριον Οικίαν σου διά της Μνημονεύσεώς σου; Τους απευθύνεις το «χαίρετε» και το «Σεβασμιώτατε, ευλογείτε!»;

    Δεν το λέγω εγώ, το λέγει ο Λόγος του Θεού: «ὁ γάρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς».

    Δεν το λέγω εγώ, το λέγεις εσύ, συ είπας: «Τό ζήτημα τῆς προτεραιό¬τητας καί τοῦ ὀρθοῦ προσανατολισμοῦ εἶναι σπουδαῖο!»

    Ο Λόγος του Θεού είναι η Σώζουσα Αλήθεια. Η αίρεση είναι διαφθορά αυτής της Αληθείας και παραχάραξή της. Τη στιγμή που υπάρξει κάποια αίρεση η οποία αντιστρατεύεται το Λόγο του Θεού, ακυρώνει μία των ελαχίστων εντολών του Θεού, καταργεί ή τροποποιεί κάποια διδασκαλία της Αγίας Γραφής και επιβουλεύεται ύπουλα την αυθεντία της, τότε αυτόχρημα πρέπει να υπερισχύσει η ανωτερότης του Λόγου του Θεού, ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ, Η ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΙΣ, Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΣ, ασχέτως εάν αυτή η αίρεση προέρχεται από σεβάσμιο πρόεδρό μας, τον φίλτατο Ηγούμενό μας, τον «Θεο-πρόβλητο» Επίσκοπό μας ή ακόμη και «θειότατον» Πατριάρχη μας!

    Ο ΘΕΙΟΣ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΚΡΑΤΗΤΩ!

    Εάν φοβηθούμε να κάνουμε αυτήν την ιεραρχική τοποθέτηση, εάν δειλιάσουμε να θέσουμε απόλυτη προτεραιότηα στην Αλήθεια και την θυσιάσουμε ή την συμβιβάσουμε για να μην έρθουμε σε ανεπιθύμητη και οδυνηρή ρίξη με τον οικέιο επίσκοπο, (πράγμα το οποίο πολύ πιθανόν να μας ΚΟΣΤΙΣΕΙ τη θέση, την αίγλη, την Ενορία, την επευφημία) τότε, δυστυχώς, ακυρώνουμε την ανωτάτη αυθεντία και καταφρονούμε την υπερτάτη αξία του Λόγου του Θεού... Τότε γινόμαστε Θεομπαίκτες και Καταφρονητές!

    «Ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ θαυμάσατε καὶ ἀφανίσθητε!» (Πράξ. 13, 41)

    «Αφανίσθητε» σημαίνει εξαφανισθείτε, α χαθείτε από μπροστά μου, από προσώπου Κυρίου! Σκληρός ο Λόγος, μα δεν είναι του «Πανταζή» αλλά του Κυρίου Παντοκράτορος!

    Οι Ιεροί Κανόνες σε καμία περίπτωση δεν περιθωριοποιούν το Λόγο του Θεού, αλλά συνιστούν τους αλάνθαστους εκφραστές του! Σε καμία περίπτωση οι Κανόνες δεν επιβουλευονται την αυθεντία της Αγίας Γραφής ούτε και έρχονται σε κάποια ουσιαστική αντίθεση με αυτήν, παρά μόνο σπάνια σε κάποιες φαινομενικές «αντιθέσεις» από τις οποίες περιέχει και η ίδια η Καινή Διαθήκη!

    Οι Κανόνες στέκονται Οδηγοί, οι Πατέρες Καθοδηγοί και ο Βίος τους, η συμπεριφορά τους και η Απομάκρυνσή τους από αιρετικούς συνεπισκόπους αυθύπαρκτα Υποχρεωτική!

    Έχουμε χρέος ιερό, καθήκον άγιο και πνευματικό να τους μιμηθούμε, να εξέλθουμε εκ μέσου αυτών και να αυτό-αφοριστούμε από τους Λυκοποιμένες. Το Άγιον Πνεύμα μας διαβεβαιώνει: ΔΕΝ τελούμε σχίσμα, δεν θέτουμε τον εαυτό μας εκτός της Κιβωτού! Διότι δεν δημιουργούμε Νέες Συνόδους.

    Παραμένουμε στη Διαχρονική Εκκλησία του Χριστού.
    Διαμένουμε ηνωμένοι στο Σώμα Χριστού.
    Εμμένουμε στους δύο ή τρεις συνηγμένους εις το ΕΚΕΙΝΟΥ Όνομα, όχι το όνομα του π. Ευθυμίου, αλλά εις το υπέρ παν Όνομα του Εμμανουήλ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου