Μια πρωτη Απαντησι
ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΕΡΙ ΠΡΩΤΕΙΟΥ
του Ελπιδοφορου Λαμπρινιαδη
Ο ελεω του αρχιαιρεσιαρχου Βαρθολομαιου μητροπ. Προυσης και ελεω και χαριτι των Ουνιτων καθηγητων της Θεολογικης Θεσσαλονικης καθηγητης Ελπιδοφορος Λαμπρινιαδης.
Το ζήτημα στο κείμενο του Προύσης Ελπιδοφόρου για το Πρωτείο
δεν αφορά στη διαμάχη Μόσχας-Κωνσταντινουπόλεως.
Αυτό είναι η επιφάνεια.
Το
ζήτημα βρίσκεται αλλού: Είναι η εισαγωγή μιας αιρετικής εκκλησιολογίας, αφού
στο μεταξύ έχει νοθευτεί η Τριαδολογία, από την ζηζιούλειας έμπνευσης έξαρση
του Προσώπου του Πατρός εν τη Αγία Τριάδι.
Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος, παλαιός
συνεργάτης του Ζηζιούλα, έχει μιλήσει για "νεοαρειανισμό" σε κάποια
προφορική του ομιλία που βρίσκεται και στο διαδίκτυο.
Προσέξτε εδώ την αριστοτελική
συλλογιστική: Στις ενδοτριαδικές σχέσεις έχουμε σχέση αιτίας και αιτιατού˙ ο
Πατήρ είναι αιτία, άρα ο Υιός το αιτιατόν, άρα ο Πατήρ είναι μείζων.
Γι’ αυτό
και η θεία Ευχαριστία αναφέρεται σε Αυτόν μόνο (εδώ υπάρχει σύγκρουση με τις
αποφάσεις της εν Κωνσταντινουπόλει Συνόδου του 1166, που ενσωματώθηκαν στο
Συνοδικό της Ορθοδοξίας).
Στη συνέχεια, η αλλοιωμένη αυτή νεοαρειανική τριαδολογία μεταφέρεται στην εκκλησιολογία: Όπως ο Πατήρ είναι Πρώτος, με την απόλυτη έννοια, έτσι υπάρχει και ένας επίσκοπος μεγαλύτερος από τους άλλους, Πρώτος με την απόλυτη έννοια, πρώτος άνευ ίσων.
Είναι ένας υπερ-επίσκοπος ουσιαστικά, έστω και αν δεν λέγεται έτσι.
Πρώτα ήταν
ο Ρώμης, τώρα ο Κωνσταντινουπόλεως, άχρι καιρού, δηλ. μέχρι να επανέλθει ο
Ρώμης στην εκκλησιαστική κοινωνία....
Το καιρικό και εφήμερο (δηλαδή η τιμή
στον επίσκοπο της πρώτης πόλης μιας αυτοκρατορίας που δεν υφίσταται πλέον)
γίνεται αιώνιο και δογματικό.
Με άλλα λόγια, η τιμή στον επίσκοπο της πάλαι
ποτέ πρώτης πόλης της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας είναι αποκεκαλυμμένη αλήθεια,
δόγμα, όρος πίστεως και σωτηρίας.
Τούτο αποτελεί μία νέου τύπου εκκλησιολογία,
έναν νεοπαπισμό.
Αυτή είναι η αλήθεια πίσω από τους περίτεχνους συλλογισμούς του Προύσης Ελπιδοφόρου.
Εδώ καταλαβαίνουμε ότι ο νεοφαναριωτισμός δεν είναι ένα απλό παιχνίδι στα χέρια της Αμερικής για να ελέγχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις, διαστάσεις εκκλησιολογικής αίρεσης.
Η ιδεολογία του νεοφαναριωτισμού αλλοιώνει την αρχέγονη εκκλησιολογία.
Ποτέ οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν εφάρμοσαν αναλογία μεταξύ του Τριαδικού δόγματος και της Εκκλησιολογίας και ειδικά σε ό,τι αφορά τις σχέσεις των Προσώπων της Παναγίας Τριάδος με τις σχέσεις των επισκόπων μεταξύ τους.
Αυτό είναι μία δογματική-εκκλησιολογική καινοτομία που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη από Ορθόδοξους θεολόγους και ιεράρχες.
Και οπωσδήποτε οι άλλες αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, και ειδικά η Αντιόχεια, η Ρουμανία, η Σερβία και η Βουλγαρία, θα πρέπει να απαντήσουν αρμοδίως και συνοδικώς.
Ελπίζω, επίσης, ότι και σοβαροί θεολόγοι και ιεράρχες από την αμερικανική ήπειρο θα απαντήσουν στο κείμενο του Προύσης Ελπιδοφόρου.
ΑΑΜ
Μία συμπλήρωση: Κατά το πρότυπο του "μείζονος" Πατρός και των ενδοτριαδικών διαβαθμίσεων μεταξύ των Προσώπων, όχι μόνο οι επίσκοποι, αλλά και οι τοπικές Εκκλησίες χωρίζονται σε "μείζονες" και "ελάσσονες", κατά την νεοφαναριώτικη εκκλησιολογία: Τα Πατριαρχεία που έγιναν αυτοκέφαλα με απόφαση Οικουμενικής Συνόδου δεν είναι ίσα με τα Πατριαρχεία που έγιναν αργότερα αυτοκέφαλα. Εδώ εισάγεται ένας σχολαστικισμός στην εκκλησιολογία, μία νοοτροπία διαβάθμισης και ιεράρχησης των πάντων, που μπορεί να ήταν κατανοητός για κάποια κλειστά συνοδικά γραφεία άλλων εποχών με αργόσχολους γηραιούς θαμώνες, αλλά εφαρμοζόμενος στην παγκόσμια Ορθοδοξία και θεωρούμενος στα σοβαρά (και όχι ως γραφικότητα), συνιστά δυνητικά βόμβα για την πανορθόδοξη ενότητα. Ο νεοφαναριωτισμός απειλεί την πανορθόδοξη ενότητα, όχι το συνοδικό κείμενο της Ρωσικής Εκκλησίας, το οποίο εκκλησιολογικά αυτό καθεαυτό είναι άψογο και εκφράζει τη διαχρονική ορθόδοξη αυτοσυνειδησία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό που χρειάζεται να γίνει είναι μία συνοδική καταδίκη της νεοφαναριώτικης εκκλησιολογίας και της ζηζιούλειας Τριαδολογίας, πάνω στην οποία η πρώτη εδράζεται. Και αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και από τοπική ορθόδοξη Σύνοδο.
Α.Α.Μ.
Ενός κακού (καινοτομία 1924) μύρια έπονται. Θα τον βγάλουν σκάρτο, θα παραμένουν όμως εντός καινοτομίας, για να βρίσκουν δουλειά στη συνέχεια - να τους επαναφέρουν στην τάξη - όπερ αδύνατο - "οι σοβαροί θεολόγοι και ιεράρχες από την αμερικανική ήπειρο".
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι να τους πει κανείς ;
Η ΛΑΤΙΝΟΓΕΝΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΥΣΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ
ΑπάντησηΔιαγραφήΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ "ΣΥΝΑΞΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ" ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΣΤΗ ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ
http://www.theodromia.gr/92BD47EB.el.aspx
ΑΑΜ
Είναι πραγματικά λυπηρό, για να μη χρησιμοποιήσουμε βαρύτερη έκφραση, να "χρησιμοποιείται" το Τριαδικό Δόγμα για τη θεολογική και εκκλησιολογική θεμελίωση του όζοντος εξουσιαστικής νοοτροπίας φαναριώτικου πρωτείου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΛ.Ν.
Οι πρώτες αντιδράσεις από Ορθόδοξους της Δύσης στο νεοπαπιστικό κείμενο του Ελπιδοφόρου:
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.events.orthodoxengland.org.uk/is-the-patriarchate-of-constantinople-going-to-become-uniat/
Α.Α.Μ.
Ο σάκος του μποξ
ΔιαγραφήΟφθαλμοφανές και πασιφανές ! Η orthodoxengland, ναι, ναι, είναι αυτή του γέροντα Σωφρόνιου Σαχάρωφ, που ίδρυσε το μικτό μοναστήρι του Έσσεξ, ήταν αυτή που αντέδρασε πρώτη κατά της νεοφαναριώτικης - με άριστες παπικές προδιαγραφές - εκκλησιολογίας !!
Τελικά έχω δίκιο ή άδικο ; Η αγγλικανική εκκλησία σε μόνιμη διένεξη με τον παπισμό. Σάκος του μποξ η Ορθοδοξία, που άλλοτε τον παίρνουν οι παπικοί, άλλλοτε οι αγγλικανοί, για προπόνηση. Προσφερόμαστε ανιδιοτελώς ανάλογα με τα δανεικά που μας δίνουν.
Κύριε Χριστοδουλίδη, 1. κάνετε λάθος, η Orthodoxengland ανήκει σε ιερέα της Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς, προϊστάμενο ενορίας στην Αγγλία, 2. διαπράττετε μία αδικία έναντι του μακαριστού γεροντος Σωφρονίου του Έσεξ. Ο εν αγίοις αναπαυόμενος μακαριστός πατήρ Σωφρόνιος ήταν ένας θεόπτης θεολόγος, μία μοναδικών διαστάσεων πατερική μορφή, ένα δώρο του Θεού στην Εκκλησία του 20ού αιώνα. Τον θεωρώ, μέσω τον γραπτών του, προσωπικό μου ευεργέτη, ενώ αξιώθηκα και να δω την αγία μορφή του την τελευταία χρονιά της επίγειας ζωής του, την Μεγάλη Παρασκευή του 1993. Ο ίδιος ο γέροντας Εφραίμ της Αμερικής τον είχε σε μεγάλη υπόληψη και τον είχε επισκεφθεί. Θα ήταν ευχής έργο οι Παλαιοημερολογίτες, τους οποίους ακολουθείτε, να είχαν αναδείξει έναν όσιο πατέρα Σωφρόνιο ή έναν όσιο πατέρα Πορφύριο. Αλλά βλέπουμε ότι και όσοι ενάρετοι κληρικοί ή μοναχοί ακολουθούσαν το Παλαιό, ήταν εξαιρετικά μετριοπαθείς έναντι των ακολουθούντων την κανονική Εκκλησία (όπως ο μακαριστός πατήρ Γεννάδιος στην Κρήτη, που κοινωνούσε και με το Νέο), γι' αυτό και θεωρούνται "υπόπτου φρονήματος" από τους άγαν ζηλωτές του Παλαιού και των πάρα πολλών, υπεράριθμων Συνόδων του....
ΔιαγραφήΑ.Α.Μ.
Προς Α.Α.Μ, από κυπριανός χ.
ΔιαγραφήΔεν θα ασχοληθώ με άλλα παρά μόνο με αυτό : "Ο εν αγίοις αναπαυόμενος μακαριστός πατήρ Σωφρόνιος ήταν ένας θεόπτης θεολόγος, μία μοναδικών διαστάσεων πατερική μορφή, ένα δώρο του Θεού στην Εκκλησία του 20ού αιώνα".
Και σας ρωτώ : Ήταν της θεοπτίας απαύγασμα η ίδρυση μικτής - ανδρώας και γυναικείας - Μονής στο Έσσεξ ; Αν ήταν, πού αλλού υπάρχει παρόμοια μαρτυρία, ότι είναι δυνατό να συστεγάζονται εν τη αυτή Μονή άνδρες (Μοναχοί) μετά μοναζουσών γυναικών ;
Εφόσον έχετε παρόμοια παραδείγματα, σας υπόσχομαι να διαγράψω το σχόλιο. Το οποίο, συν τοις άλλοις, αφορά και στη δραστηριότητα της αγγλικανικής διπλωματίας, η οποία στόχο είχε και έχει την ευρωπαϊκή ρωσική διασπορά. Την εδώ δραστηριότητά της την ζήσαμε με τον περιβόητο Ντέιβιντ Μπάλφουρ ή μοναχό Δημήτριο. Διαβάστε :
Το 1932 ο Μπάλφουρ εμφανίζεται στο Αγιον Ορος και εγκαταβιοί αρχικά στο λεγόμενο Ρωσικό Μοναστήρι και στη συνέχεια στα Καντουνάκια. Οπως λέει στο «Βήμα» ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, ακαδημαϊκός κ. Αντώνιος - Αιμίλιος Ταχιάος, «όταν ο Μπάλφουρ ήρθε στον Αθω ήταν ακόμη ανώριμος για να μονάσει εκεί. Εζησε ως ερημίτης και ασκητής». Στο Περιβόλι της Παναγιάς ο παπα-Δημήτρης δεν αναπτύσσει ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις, ίσως επειδή οι μοναχοί της εποχής δεν διαθέτουν τη δική του μόρφωση και γνώση. Ωστόσο τότε γνωρίζει τον μετέπειτα Αγιο Σιλουανό και τον λευκορώσο πρίγκιπα πατέρα Σωφρόνιο, έναν διακεκριμένο και μορφωμένο μοναχό ο οποίος αργότερα θα ιδρύσει το Μοναστήρι του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Εσεξ της Βρετανίας. H αλληλογραφία που ανέπτυξε ο Μπάλφουρ με τον πατέρα Σωφρόνιο ακόμη και για θεολογικά ζητήματα μπήκε πολλές φορές στο μικροσκόπιο. Μάλιστα ορισμένοι άφηναν να εννοηθεί ότι και ο πατήρ Σωφρόνιος είχε σχέσεις με τις μυστικές υπηρεσίες. Πρόκειται για ψιθύρους, λένε πολλοί, που προκαλεί η ανθρώπινη ζήλια.
H ακριβής χρονολογία στρατολόγησης του Μπάλφουρ στην Intelligence Service δεν είναι γνωστή. Πάντως το 1936 ο παπα-Δημήτρης εμφανίζεται στην Αθήνα και μεταβάλλεται σε μαγνήτη για την ελληνική αστική τάξη. Ορίζεται εφημέριος του Ναού του «Ευαγγελισμού» και καταφέρνει γρήγορα να ελιχθεί. Διαθέτει σχέσεις με την αδελφότητα θεολόγων «H Ζωή» και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο (Φιλιππίδη) και φτάνει να υπηρετήσει ακόμη και στον Ναό των Ανακτόρων.
Περισσότερα εδώ : http://istoria.forumotion.com/t283-topic
Όσο γι΄ αυτά που λέει ο κ. Ταχιάος, δεν είναι άσχετα με τις υποθήκες που μας άφησε πίσω ο Δαβίδ Μπάλφουρ. Το British Council κάνει ακόμη καλή δουλειά.
Υπάρχουν και άλλες πληροφορίες αξιόλογες εδώ :
http://kokkinosfakelos.blogspot.gr/2013/11/blog-post_28.html
Τέός, έχουμε και την ΟΟΔΕ, του μακαριστού Χριστόδουλου, η οποία προβαίνει σε αναίρεση των κατά Μπάλφουρ κατηγοριών. Αλλά, καθώς είναι γνωστός κατά τα έργα και τις ημέρες του ο απελθών αρχιεπίσκοπος, δεν χρειάζεται νομίζω να ασχοληθεί κανείς με την ορθόδοξη ομάδα δογματικής έρευνας (ΟΟΔΕ).
Γιατί τον παρουσιάζετε με παντελόνια τον Λαμπρινιάδη;Δεν είναι δεσπότης;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαντελονάς...δεσπότης! Απ όλα έχει ο φαναριώτικος μπαχτσές!
ΔιαγραφήΦιλε 3:57 σωστη η παρατηρηση σου αλλα δεν νομιζω να του τα φορεσε ο ιστολογος.Δεν κυκλοφορει ετσι ο ιδιος; Ρωτησε τον λοιπον τον ιδιο να σου απαντησει.
ΔιαγραφήΠερὶ τὴν ἑρμηνεία τοῦ χωρίου " Ὁ Πατὴρ μου μείζων μου ἐστί ( Ἰωάν. 14,28) ἐκ τοῦ Στεργίου Σάκκου
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ερμηνεία τον αιτίου είναι η δεύτερη κατά σειράν αρχαιότητος και συχνότητος στην Ορθόδοξη παράδοσι, συναντάται δε πρώτη φορά στον Αλέξανδρο Αλεξανδρείας τον δ' αιώνα. Σύμφωνα με αυτήν ο Πατέρας λέγεται «μείζων» του Υιού κατά το ότι είναι αίτιός του με την έννοια όχι ότι δημιούργησε τον Υιό, αλλά ότι τον γεννά αενάως. Η διάκρισι αυτή δεν είναι διάκρισι ουσίας αλλά διάκρισι υποστάσεως. Δεν αποτελεί η διαφορά, δηλαδή, ουσιαστική ιδιότητα των προσώπων της θεότητος, αλλά προσωπικό ιδίωμα του Πατέρα έναντι του Υιού. Ο Πατήρ γεννά και ο Υιός γεννάται, χωρίς να συμβαίνη καμμία ανισότητα μεταξύ τους και ούτε ο Υιός να είναι νεώτερος από τον Πατέρα ή ο Πατέρας ισχυρότερος από τον Υιό. Την ερμηνεία του αιτίου ανέπτυξε πληρέστερα ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, την ασπάζονται δε και πλείστοι πατέρες και συγγραφείς της Εκκλησίας24. Μάλιστα, η σύνοδος του 1170 την πρόβαλε ως υπόδειγμα ορθοδόξου ερμηνείας.
Αυτό που χρειάζεται να γίνει είναι μία συνοδική καταδίκη της νεοφαναριώτικης εκκλησιολογίας και της ζηζιούλειας Τριαδολογίας, πάνω στην οποία η πρώτη εδράζεται. Και αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και από τοπική ορθόδοξη Σύνοδο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑ.Α.Μ.
κυπριανός χ
Ούτε έγινε, ούτε πρόκειται να γίνει τοπική ορθόδοξη σύνοδος. Όλα θα αρχίζουν με "Συνάξεις ορθόδοξων μοναχών και κληρικών" και θα τελειώνουν με ένα
http://www.theodromia.gr/92BD47EB.el.aspx , ή κάτι άλλο αντίστοιχο. Υπάρχει, φυσικά, και η εντός καινοτομίας αποτείχιση.
"7 χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται. ", αλλά καθώς φαίνεται, με την αλλαγή - αντιστροφή καλύτερα - των εννοιών, που μας έχει επιβάλει η νεοταξική θεολογία, κρείττον νοείται σήμερα το έλαττον και αντιστρόφως.
Ελάχιστη είναι η σημασία της εορτολογικής καινοτομίας (παρένθεση, δια να συνεορτάζουν ομού άπασαι αι αδελφαί - καθ΄ημάς αιρετικές - χριστιανικαί εκκλησίαι), μέγιστη δε, οι εκκλησιολογικές εκτροπές του Προύσης Ελπιδοφόρου.
Η αποσύνδεση του ημερολογιακού εκσυγχρονισμού, από όλα όσα γίνονται σήμερα, δεν πρόκειται να έχει κανένα αποτέλεσμα. Θα παραπαίουμε μόνιμα μεταξύ παπισμού και αγγλικανισμού, την επεξεργασμένη και αρτιότερη έκδοση της παπικής αυθαιρεσίας. Δια τα καθ΄ ημάς ισχύοντα, η αριστοτελική διαλεκτική σύνθεση είναι θεολογικά απόβλητη και απαράδεκτη.
Mα ο Λαμπρινιαδης δεν φοραει ρασα, με παντελονια κυκλοφορει περισσοτερο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι καλα στην Τουρκια φοβαται τους Τουρκους, στην Θεσσαλονικη ποιους φοβαται;
Μαλλον, ποιους δεν φοβαται;
Μα τους ψευτοχριστιανους που εχουμε, διοτι αν υπηρχαν χριστιανοι δεν θα τον αφηναν να ασχημονει το παληοπαιδο μεσα στις θεολογικες σχολες με παντελονια, ενω ειναι κληρικος.
Θα τον επαιρναν με τις πετρες.
Παντως εγω προσωπικα το υποσχεθηκα στον εαυτο μου αν τον δω με παντελονια να δημιουργησω μεγιστο επεισοδιο.
Το υποσχεθηκα στον εαυτο μου, τετοιο επεισοδιο που δεν θα ξανατολμηση να ερθη εδω με παντελονια.
Αληθεια το λεγω και ου ψευδομαι.
Ειδοποιειστε τον να φυλαχτη.
Το χειρότερο όλων είναι ότι βρέθηκαν ορθόδοξα ιστολόγια να προβάλλουν τις άθλιες θέσεις του Ελπιδοφόρου!
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://anastasiosk.blogspot.gr/2014/01/primus-sine-paribus.html
ΔιαγραφήΟι πιστοί όμως αντέδρασαν με τα σχόλιά τους στις βλασφημίες του Ελπιδοφόρου!
Άλλο τα "τιμητικά πρωτεία" λόγω "πρεσβυγενούς" πατριαρχείου ή Επισκοπής, λόγω αρχαιότητος εκλογής του επισκόπου, λόγω επισκοπής στην Έδρα Κράτους, λόγω ηλικίας του επισκόπου, λόγω πληθυσμού του ποιμνίου του, λόγω αγιότητος ή δραστηριότητος του Επισκόπου (π.χ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Άγιος Αθανάσιος) κ.λπ. και άλλο τα ουσιαστικά πνευματικά Πρωτεία που στην Ορθοδοξία δεν υφίστανται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν υπάρχει Πάπας στην Ορθοδοξία!
Αποδεχόμενοι το Πρωτείο ΕΝΟΣ, αφενός αποκλίνουμε από την Πίστι και την αρχαία Εκκλησιαστική Παράδοση της μεταξύ ισοτίμων Συνοδικότητος, αφετέρου δίνουμε τροφή σε ορέξεις άλλων να ... αναλάβουν το "ΔΗΘΕΝ" "πρωτείο".
Πράξεις των Αποστόλων... ουδέποτε ισχύει η αρχή του Ενός, πλην όταν ο Παύλος, ο Ιωάννης ή κάποιος άλλος έχει αποκάλυψη από τον Θεό (η οποία κατεγράφη στην Κ.Δ. η οποία έχει "κλείσει" πλέον και δεν παρεισφρύουν άλλες "αποκαλύψεις") εν ομάδι οι Απόστολοι απεφάσισαν την Εκλογή των διακόνων και μάλιστα την εκλογή την ανέθεσαν στον ευσεβή λαό, (που είσαι Καντιώτη Αυγουστίνε να ανακράξεις ΨΗΦΩ ΚΛΗΡΟΥ ΚΑΙ ΛΑΟΥ), οι απόστολοι κι όχι ΕΝΑΣ έστειλαν τον Πέτρο και Ιωάννη στη Σαμάρεια, κι όταν προέκυψε το ερώτημα της περιτομής ή όχι των εξ εθνών, όχι Ένας Πέτρος με τη Σύνοδό του ή ένας Παύλος με τη Σύνοδό του ή ένας Ιωάννης με τη Σύνοδό του, αλλά απ' όλη τη γη οι απόστολοι, συνήχθησαν και η απόφαση ελήφθη από την Σύνοδο Αποστόλων κλήρου και λαού. Πράξ. κεφ.15
.... Συνήχθησαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἰδεῖν περὶ τοῦ λόγου τούτου.
Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ...
...ἔδοξεν ἡμῖν γενομένοις ὁμοθυμαδόν...
Κλήρος και Λαός ισότιμα !!!
Και ούτω καθεξής ... τουλάχιστον στους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας πριν να αναμιχθούν οι Αυτοκράτορες, και πριν να θελήσουν κάποιοι επίσκοποι να καταλάβουν εξουσία αυτοκρατόρων.
Κύριε Οδυσσέα, ξανασκεφτήτε το.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπουσιώδες θέμα τα "παντελόνια". Το ράσο δεν κάνει τον παπά, οι απόστολοι, οι ιερείς κι επίσκοποι των πρώτων αιώνων μέχρι και ο Αγιος Αθανάσιος δεν φορούσαν ράσα ή άμφια, καλύτερα παντελόνια παρά άμφια αξίας χιλιάδων ευρώ.
Εξάλλου, θα συμφωνείτε, στην εποχή μας λίγοι φοράνε Παντελόνια.
Το ρασο δεν δινει ιερωσυνη αλλα ειναι εξαρτημα στολης.Τα εχουμε πη αυτα.Ιδικα για τους αγαμους χρονολογουνται οσο και ο μοναχισμος,τα δε λοιπα διεμορφωθεισαν με την παροδο του χρονου.Και αν καποιοι φοραγαν στην αρχη π.χ. καποιο μανδυα κλπ αυτο δεν ειταν τουλαχιστον παντελονι, δεν καταλαβαινεις την διαφορα;Απλη αποδειξη για να το καταλαβει ενας καλοπροαιρετος (αρκει να μην ειναι ψυχικα αρρωστος σαν καποιον)ειναι οτι ο οικουμενισμος ενα απο αυτα που θελει να καταργεισει στην πορεια προς την πανθρησκεια ειναι τα ρασα.Αν δεν πειραζε το ρασο τον διαβολο δεν θα ξεσηκωνε πολεμο εναντιον του.Αν δεν το καταλαβαινεις αυτο να πειγαινεις να λειτουργεισαι οπου λειτουργει καποιος παπας με κανενα μπλου τζιν.Δεν σε θελουμε εκει που πηγαινουμε εμεις.
ΔιαγραφήΕξαιρετικό άρθρο! Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι αιρετικές αυτές θέσεις του Ελπιδοφόρου (πόσο αποκρουστικά ανοίκεια ηχεί αυτό το όνομα όταν διαβάζουμε τα γραφόμενά του) είναι γέννημα της επισκοποκεντρικής θεωρίας του Ζηζιούλα, σύμφωνα με τον οποίο το κέντρο της Θείας Ευχαριστίας και της Εκκλησίας είναι ο Επίσκοπος και όχι ο Χριστός. Στη θέση δηλαδή του Πάπα (με τον οποίο οι παπικοί αντικατέστησαν τον Χριστό), ο Ζηζιούλας τοποθετεί εκατοντάδες μικρούς Πάπες, τους κατά τόπους Επισκόπους, άνευ του μνημοσύνου του ονόματός τους, δεν μπορεί να τελεστεί - άκουσον, άκουσον - έγκυρη Θεία Λειτουργία! Αγιογραφικά χωρία και πατερικές ρήσεις χρησιμοποιούνται ανερυθρίαστα προς επίρρωση των αιρετικών τους ιδεών και εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα. Φορείς τέτοιων αιρετικών ιδεών υπάρχουν δυστυχώς και μέσα στον χώρο των ΓΟΧ.
ΑπάντησηΔιαγραφήKαποιοι επιμενουν με κεφαλαια γραμματα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕιπαμε αυτα τα κειμενα δεν δημοσιευονται.
Κριμα και ειναι αξιολογα.
Δημοσιεύστε τα με μικρά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην αφήνετε σε χλωρό κλαρί τις κακοδοξίες του Λαμπρυνιάδη και του Ζηζιούλα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤὶς ἀνοησίες τοῦ Πειραιῶς;;;; Ὁ ὁποῖος Πειραιῶς μὲ τὸν Ναυπάκτου κηρύσσουν λανθάνοντα Τροπικό Μοναρχιανισμό/Σαβελλιανισμό;
ΑπάντησηΔιαγραφήἬ μἠπως οἱ Ἅγιοι Γρηγόριοι, Θεολόγος καὶ Παλαμᾶς, ἦσαν κρυπτοΩριγενισταὶ, ἀκόμη ἀκόμη και Ἀρειανόφρονες ;;;
" Τηροῖτο δ᾿ ἂν, ὡς ὁ ἐμὸς λόγος, εἷς μὲν Θεὸς, εἰς ἑν αἴτιον καὶ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ἀναφερομένων, οὐ συντιθεμένων, οὐδὲ συναλειφομένων· καὶ κατὰ τὸ ἑν καὶ ταυτὸ τῆς θεότητος, ἵνα οὕτως ὀνομάσω, κίνημά τε καὶ βούλημα, καὶ τὴν τῆς οὐσίας ταυτότητα. Αἱ δὲ τρεῖς ὑποστάσεις, μηδεμιᾶς ἐπινοουμένης συναλοιφῆς, ἢ ἀναλύσεως, ἢ συγχύσεως, ἵνα μὴ τὸ πᾶν καταλυθῇ, δι᾿ ὧν τὸ ἑν σεμνύνεται πλέον ἢ καλῶς ἔχει. Αἱ δὲ ἰδιότητες, Πατρὸς μὲν, καὶ ἀνάρχου, καὶ ἀρχῆς ἐπινοουμένου καὶ λεγομένου (ἀρχῆς δὲ, ὡς αἰτίου, καὶ ὡς πηγῆς, καὶ ὡς ἀιδίου φωτό)ς· Υἱοῦ δὲ, ἀνάρχου μὲν οὐδαμῶς, ἀρχῆς δὲ τῶν ὅλων· ἀρχὴν δὲ ὅταν εἴπω, μὴ χρόνον παρενθῇς, μηδὲ μέσον τι τάξῃς τοῦ γεγεννηκότος καὶ τοῦ γεννήματος, μηδὲ διέλῃς τὴν φύσιν τῷ κακῶς παρεντεθέντι τοῖς συναιδίοις καὶ συνημμένοις. Εἰ γὰρ χρόνος Υἱοῦ πρεσβύτερος, ἐκείνου δηλαδὴ πρώτως ἂν εἴη αἴτιος ὁ Πατήρ. Καὶ πῶς ποιητὴς χρόνων ὁ ὑπὸ χρόνον; Πῶς δὲ καὶ Κύριος πάντων, εἰ ὑπὸ χρόνου προείληπταί τε καὶ κυριεύεται; Ἄναρχος οὖν ὁ Πατήρ· οὐ γὰρ ἑτέρωθεν αὐτῷ, οὐδὲ παρ᾿ ἑαυτοῦ τὸ εἶναι. Ὁ δὲ Υἱὸς, ἐὰν μὲν ὡς αἴτιον τὸν Πατέρα λαμβάνῃς, οὐκ ἄναρχος· ἀρχὴ γὰρ Υἱοῦ Πατὴρ ὡς αἴτιος· ἐὰν δὲ τὴν ἀπὸ χρόνου νοῇς ἀρχὴν, καὶ ἄναρχος· οὐκ ἄρχεται γὰρ ὑπὸ χρόνου ὁ χρόνων Δεσπότης."
( Ἁγ. Γρηγορίου Θεολόγου, ΛΟΓΟΣ 20.Περὶ δόγματος καὶ καταστάσεως ἐπισκόπων.)