Ομολογία

ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΕΙΡΑΙΑ : ΜΙΑ ΜΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ-ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ

ΑΛΛΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

1. Την Τετάρτη 28 Απριλίου 2010, σε αίθουσα του Σταδίου «Ειρήνης και φιλίας» πραγματοποιήθηκε Ημερίδα που οργάνωσε η Μητροπόλη Πειραιώς με θέμα: «Πρωτείον-Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας». Η αίθουσα των χιλίων θέσεων ήταν κατάμεστη με πολλούς ορθίους μέσα και έξω από αυτήν.

Στην είσοδο της αίθουσας προσφέρονταν εκ μέρους των διοργανωτών ένας καλαίσθητος φάκελος με το πρόγραμμα της εκδήλωσης και ενημερωτικό υλικό, καθώς και το «Άρτι Εκδοθέν» περιοδικό «Κοσμάς Φλαμιάτος» από τους εκδότες του. Το θέμα ανέπτυξαν εκλεκτοί καλεσμένοι, παρόντος και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου. Χαιρετισμό απηύθυνε στην ημερίδα ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου Αρχιμ. Αθανάσιος. Ο χαιρετισμός του με παλμό και αγωνιστικό φρόνημα, καταχειροκροτήθηκε.

Οι ομιλητές και τα θέματα:

• Ιερομόναχος Λουκάς Γρηγοριάτης με θέμα: «Τα πρεσβεία τιμής και η ενότης της Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία»

• Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγ. Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα: «Ενωτικές προσπάθειες μετά το σχίσμα»

• Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγ. Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με θέμα: «Η Ουνία ως πρότυπο ψευδούς ενότητας. Τα όρια της ποικιλομορφίας σε σχέση με την ενότητα»

• Πρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος με θέμα: «Ιεροκανονική θεώρησις του παπικού πρωτείου»

• Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με θέμα: «Η λειτουργία της ενότητας της Εκκλησίας. Οι λανθασμένες θεολογικές προϋποθέσεις του παπικού πρωτείου» και Υπότιτλο: Θεολογική-αγιοπνευματική προσέγγιση.

• Αριστείδης Παπαδάκης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Maryland, U.S.A. με θέμα: «Η εξέλιξη του παπικού πρωτείου (1000-1453). Ιστορική αξιολόγηση».

2. Οικουμενιστικοί δημοσιογραφικοί κύκλοι αποτίμησαν την Ημερίδα του Πειραιά, ως «εκδήλωση σαφώς προσανατολισμένη υπέρ της θέσεως εκείνων που αντιτίθενται στον διάλογο». Όμως η Ημερίδα διεξήχθη μέσα σε πλαίσια και κριτήρια ακραιφνώς εκκλησιαστικά-επιστημονικά. Και ως γνωστόν, για την Εκκλησία επιστημονικά έγκυρο δεν είναι εκείνο που δομείται και ελέγχεται με τις λογικοκρατούμενες επιστημονικές μεθόδους και κριτήρια του κόσμου τούτου, αλλά εκείνο που έχει διατυπωθεί με βάση την Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας και συμφωνεί με τους επιστήμονές της, που δεν είναι άλλοι από τους Αγίους της. Αυτούς που εβίωσαν τον θείο Λόγο, τον ερμήνευσαν και τον εδίδαξαν.

Αυτή τη μέθοδο χρησιμοποίησαν οι ομιλητές της Ημερίδας και απέδειξαν επιστημονικώς, δηλ. εκκλησιαστικώς, ότι οι περί Πρωτείου αξιώσεις του Βατικανού και όλες οι συζητήσεις και οι διάλογοι για το θέμα, κινούνται σε τροχιά αντίθετη των Ιερών Κανόνων, της Αγίας Γραφής και των Αγίων Πατέρων.

Πότε επί τέλους οι του εκκλησιαστικού ρεπορτάζ, θα πάψουν να βαπτίζουν ως αντιοικουμενιστικές υστερίες κάθε ομιλία, κίνηση και ενέργεια, όσων δεν συμφωνούν με τους ευνοούμενούς τους του Φαναρίου;

3. Μια πληγή των εκκλησιαστικών Ημερίδων, που παρατηρήθηκε και σ’ αυτή την Ημερίδα, πρέπει να επισημανθεί, ως πρακτική αντιστρατευόμενη στο συνοδικό πνεύμα της Εκκλησίας. Κι αυτή είναι ο στραγγαλισμός της φωνής του ακροατηρίου. Στη συγκεκριμένη Ημερίδα ήρθαν ιερωμένοι, επιστήμονες, απλοί άνθρωποι από πολλά μέρη της Ελλάδος και έπρεπε να τους δοθεί ο λόγος, αφού είναι και αυτοί μέλη του σώματος του Χριστού και φορείς των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Οι οργανωτές και οι εισηγητές, είχαν πλουσία πείρα από Ημερίδες. Σε κάθε Ημερίδα που παρακολουθούμε, το επαναλαμβανόμενο σλόγκαν είναι, «συγγνώμη, δεν έχουμε χρόνο, διότι…», ή ότι «σε μια επόμενη Ημερίδα θα φροντίσουμε να…». Και κάθε φορά συμβαίνουν τα ίδια. Στην Ημερίδα, λοιπόν, του Πειραιά, το μελανό σημείο ήταν, ότι όχι μόνο δεν υπήρξε πρόνοια ή καλή διαχείριση του χρόνου, ώστε να γίνει συζήτηση για τα τόσα κρίσιμα για την πίστη μας θέματα που εθίγησαν (και ήσαν πολλά), αλλά έγινε και απόπειρα να μη διεξαχθεί ούτε η συνηθισμένη υποτυπώδης συζήτηση, με πρόταση ενός εκ των ομιλητών, λόγω παρελεύσεως του χρόνου. Ευτυχώς, σώθηκαν τα προσχήματα, με την επέμβαση άλλου σύνεδρου.

4. Τελειώνω την προσέγγιση αυτή με ένα μικρό τμήμα, από τα πορίσματα της Ημερίδας, επιστημονικά κατοχυρωμένο με την αλάθητη Αγιοπνευματική Παράδοση και την καταχωρημένη στους Ιερούς Κανόνες εμπειρία των θεόπνευστων Πατέρων της Εκκλησίας μας:

«Ο θεσμός των πρεσβείων τιμής (αυτός είναι ο όρος, που χρησιμοποιεί η ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση σε αντίθεση με τον μεταγενέστερο όρο «πρωτείον» που χρησιμοποιούν οι παπικοί) εκφράζει και διασφαλίζει την ενότητα και την συνοδικότητα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας. Η πενταρχία των πατριαρχικών θρόνων είναι η μορφή, την οποία η Εκκλησία έδωσε στον θεσμό των πρεσβείων τιμής κατά την πρώτη χιλιετία.

Η εξουσία του «πρώτου», η οποία απορρέει από τα πρεσβεία τιμής, είναι καρπός της συνοδικότητος, ενώ η εξουσία που άρχισε να οικειοποιείται ο επίσκοπος της Ρώμης ήδη από την πρώτη χιλιετία είναι αποτέλεσμα της καταλύσεως του συνοδικού πολιτεύματος της Εκκλησίας.

Στην Εκκλησία της α´ χιλιετίας δεν υφίστατο «θείω δικαίω» παπικό πρωτείο δικαιοδοσίας και εξουσίας εφ᾽ όλης της Εκκλησίας, αλλά η Εκκλησία είχε το δικαίωμα να αποφασίζει τα της διοικήσεώς της και χωρίς τον πάπα και ακόμα περισσότερο και παρά τη δική του έντονη αντίθεση και οι αποφάσεις της αυτές είχαν καθολική ισχύ».

Π. Συμεών

Από το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ μηνός Μαϊου 2010