Κυριακή 28 Απριλίου 2019

Η ΙΑΤΡΙΚΗ 
ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ 
ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ 
ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ

Υπό ΝΙΚΟΛΑΟΥ Δ. ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ  Ιατρού Χειρουργού Θώρακος Επίκουρου Καθηγητή  Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής

Στους χρόνους του Κυρίου η πιστοποίηση της κατάστασης της υγείας ενός ανθρώπου γινόταν από τους ιερείς. Ας θυμηθούμε την θεραπεία των δέκα λεπρών. Ο Κύριος μετά τη συνάντησή τους, τους προτρέπει να δείξουν τους εαυτούς τους στους ιερείς. Είναι φυσικό και λογικό, καθώς ,κατά τεκμήριο, την εποχή εκείνη ήσαν τα πλέον μορφωμένα άτομα και πολλοί  από αυτούς είχαν ευρύτερη παιδεία.


 Με την πάροδο των αιώνων , όπως ήταν φυσικό, η  εκτίμηση της κατάστασης  της υγείας του κάθε ανθρώπου περιήλθε στους φυσικούς λειτουργούς της ,τους ιατρούς. Στις μέρες μας το ιατρικό πιστοποιητικό υγείας , αποτελεί το ισχυρότερο έγγραφο για την εκτίμηση της κατάστασης ενός ανθρώπου, όχι μόνο για το αν ζει,αλλά αν μπορεί να εργασθεί ,να εκτελεί δικαιοπραξίες και γενικά αν μπορεί να θεωρείται ενεργό μέλος της κοινωνίας και μέχρι  ποιο σημείο θεμελειώνει κάποια δικαιώματα. Έτσι λοιπόν, εύλογα κάποιος  σύγχρονος αρνητής της Αναστάσεως, ,θα μπορούσε ,βασιζόμενος στην έλλειψη ιατρικής εκτίμησης να την αμφισβητήσει.
Όμως  δεν θα μπορούσε η Θεία Οικονομία, να μην επιβεβαιώσει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο το γεγονός. Ο γιατρός είναι εκείνος, που πιστοποιεί την ζωή, την υγεία και τον θάνατο ενός ανθρώπου. Ο άνθρωπος γεννιέται και πεθαίνει με την υπογραφή ενός γιατρού. Εδώ , ένας γιατρός, πιστοποιεί με τρόπο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, την Ανάσταση. Και ο γιατρός αυτός , δεν είναι άλλος, από τον Άγιο Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς , μόνο τυχαία δεν επελέγη. Ανήκε, όπως και ο Κλεόπας ,στην ομάδα των εβδομήκοντα. Επελέγη για την ιατρική του ιδιότητα.
Συνοδοιπορεί, μαζί με τον Κλεόπα και τον Κύριο, σε μία διαδρομή εξήντα σταδίων ,δηλαδή δώδεκα χιλιομέτρων (Ομόνοια-Μαρούσι).Kαι δεν βαδίζει μόνος του για να έχει και μάρτυρα και να μη μπορεί κανένας να αμφισβητήσει τα γραφόμενά του. Και ο συνοδοιπόρος τους βαδίζει ακούραστος και με διάθεση για συζήτηση. Και τί συζήτηση… Να αναλύει τις γραφές, αρχίζοντας από τον Μωυσή και τους προφήτες. Και φθάνουν στους Εμμαούς. Και εκείνος ,ακούραστος, τους λέει ότι θέλει να συνεχίσει. Και αυτοί , έχουν τόσο σαγηνευθεί από τα λόγια του, ώστε τον καλούν φορτικά (παρεβιάζοντο) να μείνει μαζί τους. Και όταν τους αποκαλύπτεται και χάνεται από εμπρός τους, δεν διστάζουν, μέσα τη νύκτα, να γυρίσουν πίσω στην Ιερουσαλήμ, για να αναφέρουν στους άλλους αποστόλους το γεγονός. Τίποτε πια δεν τους συγκρατεί.
Τι προκύπτει από την διήγηση του Ευαγγελιστού Λουκά; Ότι την «Μίαν των Σαββάτων» ο Κύριος ήταν απολύτως υγιής, με απέραντη διαύγεια πνεύματος, ώστε να διδάσκει, σε άριστη φυσική κατάσταση ώστε να οδοιπορεί τόσο μεγάλη απόσταση. Καμιά σχέση με τον βασανισμένο κατάδικο, ο οποίος χρειάζεται τη συνδρομή του Κυρηναίου για να φθάσει ζωντανός στον τόπο της εκτέλεσης.. Καμια σχέση με τον κατάκριτο της Παρασκευής που «δεν είχε ουδέ είδος ,ουδέ άλλος ,το δε είδος του ην άτιμον παρά πάντας ανθρώπους». Και οι οφθαλμοί αυτών «εκρατούντο». Είναι αυτό που λέγει ο Απόστολος Παύλος : «εν τη Αναστάσει, πάντες αλλαγησόμεθα».
Και όλα αυτά, τα επιβεβαιώνει ο αυτόπτης ιατρός Λουκάς. Ολόκληρο το Ε΄ Εωθινό Ευαγγέλιο είναι από ιατρικής πλευράς, μια πληρέστατη ιατρική πραγματογνωμοσύνη, για την κατάσταση της υγείας του Κυρίου, το απομεσήμερο της Κυριακής, Της Μιάς των Σαββάτων, της ημέρας της Αναστάσεως. Πνευματικά διαυγέστατος, ακμαιότατος ,ακούραστος, με διάθεση επικοινωνίας, με την μοναδική Του ικανότητα να σαγηνεύει τους συνομιλητές του. Πληρέστατη περιγραφή της σωματικής και πνευματικής υγείας ενός προσώπου. Και μάλιστα   από πρόσωπα, που μάλλον αρνητικά  (ή στην καλύτερη περίπτωση με ιδιαίτερο σκεπτικισμό) διέκειντο προς το ενδεχόμενο της Αναστάσεως.  Μπορεί να αμφισβητηθεί; Προσωπικά μας είναι αδύνατο. Τόσο αδύνατο, που μας προκαλεί επιτακτική την ανάγκη να του φωνάξουμε: «Μείνον μεθ’ ημών».
 Σε όλους εκείνους που πιστεύουν στο Μέγα Θαύμα της Αναστάσεως του Κυρίου, δεν θα πρέπει να  υπάρχει καμιά αμφιβολία για το μέλλον τους. Προφητεύεται και περιγράφεται από τον Αγιο Απόστολο Παύλο και σφραγίζει τη ζωή μας από τη στιγμή της κολυμβήθρας: «Ει ουν σύμφυτοι γεγόναμεν τω ομοιώματι του θανάτου Αυτού, αλλά και της Αναστάσεως εσόμεθα» (Αποστολικό ανάγνωσμα του μυστηρίου της βάπτισης  Ρωμ στ. 5)
Βέβαια ,αν κάποιοι αμφισβητίες , απαιτούν εξετάσεις DNA  λυπούμαστε. Δεν θα μπορέσουμε να τους ικανοποιήσουμε. Δυστυχώς δεν υπάρχουν ακόμη επιστημονικές εξετάσεις για την πιστοποίηση της Θεότητας, της αφθαρσίας και της αθανασίας…

4 σχόλια:

  1. Ὁ Λουκᾶς ὁ εὐαγγελιστὴς καὶ ἱατρός δὲν ἦταν αὐτόπτης τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου διότι δὲν ἔχει καμμία σχέσι μὲ τὴν πορεία πρὸς Ἐμμαούς, οὔτε μὲ τοὺς ἑβδομήκοντα, ὅπως δὲν ἔχει οὐδεμία σχέσι μὲ δῆθεν ἀγιογράφησι εἰκόνων τῆς μητέρας τοῦ Κυρίου.

    Ἀπὸ παραμύθια καὶ ἀναπόδεικτα φληναφήματα, ὁπωσδήποτε μὴ ἔγκυρα, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιοῦμε στοιχεῖα γιὰ ὐποστήριξη δῆθεν "ἀπολογητικῶν" ὑπὲρ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου κειμένων, διότι τότε οἰ ἀντίπαλοι, ἄθεοι, ἄπιστοι, ἀμφιβάλλοντες, ὄχι μόνον δὲν πείθονται ἀλλὰ καγχάζουν. Κακό κάνουμε, ἀντί καλοῦ, δυσφημοῦντες τὸν Ἀναστᾶντα Κύριο καὶ τὴν Πίστι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πιστεύω στην Ανάσταση γιατί πιστεύω. Τα επιχειρήματα όμως που τάχα κάνουν αναμφισβήτητη την Ανάσταση είναι για γέλιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο επόμενο σχόλιο σκέφτηκα και παρέθεσα μερικές περιπτώσεις... γιατί πιστεύω στην Ανάσταση γι αυτό πιστεύω στο Χριστό, και γιατί πιστεύοντας στο Χριστό πιστεύω στην Ανάσταση (ασφαλώς υπάρχουν κι άλλες).

      Είναι σοβαρό το επιχείρημα του Παύλου και νομίζω ότι συνάδει με το επιχείρημα του Δημητρίου:
      Α Κορ. 15,17 εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν· ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.

      Αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, τότε η Πίστι μας είναι μάταια και είμαστε ακόμα μέσα στις αμαρτίες μας. Αλλά, εμείς αναστηθήκαμε! Δεν είμαστε πλέον μέσα στην αμαρτία και στο κράτος του Διαβόλου! Διότι ο Χριστός αναστήθηκε και μας συνανέστησε ως μέλη του σώματός Του, κοινωνούς θείας φύσεως.

      Αντίστροφα, παρά τις τόσες αδιαμφισβήτητες αποδείξεις της Αναστάσεως του Κυρίου, ισχύει το "Οι άνθρωποι δεν θέλουν να πιστέψουν διότι δεν θέλουν να μετανοήσουν". Αν η Πίστι στην Ανάσταση και στο Χριστιανισμό δεν προϋπέθετε αληθινή μετάνοια, δηλαδή αποχή από κάθε είδους αμαρτία, ακόμα και κατά το Ευαγγέλιο, κοινοκτημοσύνη, πώληση αγαθών και περιουσιών και δόσιμο στους πτωχούς, αγάπη και προς τους εχθρούς, κλπ κλπ τότε όλοι θα πίστευαν εύκολα. Νά γιατί δύσκολα πιστεύουν κάποιοι. Να γιατί ελάχιστοι είναι οι πραγματικοί Χριστιανοί, εκείνοι που εφαρμόζουν το Ευαγγέλιο. Και, θαύμα θαυμάτων, μαύρων και σκοτεινών ασφαλώς, να γιατί και όσοι δήθεν πιστεύουμε, αντικαταστούμε συνήθως την πίστι στον Χριστό και στην Ανάστασή του με μια εύκολη θρησκευτικότητα (ας μην την περιγράψω).

      Τα φληναφήματα που παρατίθενται ως δήθεν αποδεικτικά της Αναστάσεως, ψευτοπαραδόσεις, ψευτοθαύματα, μόνο κακό κάνουν. Γελάνε οι εναντίον μαζί μας - και δυστυχώς με το Χριστιανισμό, όπως τον παρουσιάζουν μερικοί. Υπάρχουν παρά ταύτα, τεκμήρια, σοβαρές συζητήσεις και αποδείξεις υπέρ της Αναστάσεως του Χριστού, ώστε κάθε άπιστος να είναι αναπολόγητος. Παραδείγματα:

      https://apotixisi.blogspot.com/2012/04/normal-0-false-false-false_14.html

      https://apotixisi.blogspot.com/2017/04/1995-3-httpswwwyoutubecomwatchv5npforvn.html

      Διαγραφή
  3. Πιστεύω στην Ανάσταση γιατί πιστεύω. Κατ΄ αρχήν σωστό. Ο Θεός όμως άραγε θέλει μια πίστη έτσι, μια πίστι για γινάτι; Ή μήπως καλύτερα θέλει μια σωστή πίστη, μια πίστη καταγεγραμμένη λεπτομερώς στην Αγία Γραφή, μια Πίστι με αποδείξεις για την Διδασκαλία και την Ανάστασή Του, τις οποίες φρόντισε να καταγράψει στην Παλαιά Διαθήκη με τις προφητείες και προτυπώσεις, στην Καινή Διαθήκη με την Διδασκαλία, Ιστορία γεγονότων και της Αναστάσεως, προφητεία της Αποκαλύψεως και στην Εκκλησιαστική Ιστορία ιδίως των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού, όπου με το μαρτύριο των αυτοπτών μαρτύρων της Αναστάσεως και την παράλογη ανθρωπίνως εν μέσω διωγμών εξάπλωση της Εκκλησίας, τεκμηριώνεται για κάθε λογικό, ηθικό και καλοπροαίρετο άνθρωπο η Ανάσταση και η θεότητα του Χριστού!

    Γιατί πιστεύω; Διότι πιστεύω στην Ανάσταση του Χριστού. Γιατί πιστεύω στη Ανάσταση του Χριστού; Διότι, ερεύνησα, εξέτασα, μελέτησα, έκανα λογικούς συνειρμούς, πήγα στην αληθινή Εκκλησία κι είδα -έρχου και ίδε, κι εκεί πάσχουμε σήμερα, δεν έχουμε πού να φέρουμε τον άλλον, όταν οι Ορθόδοξοι αλληλοσπαρασσόμαστε ὴ κακοδοξούμε-, απέκτησα βιώματα, αναστήθηκα ο ίδιος από την αμαρτία και τα πάθη, βαπτίστηκα, έγινα άγιος.

    Πιστεύω γιατί πιστεύω, γιατί όμως πιστεύω; Και που πιστεύω; Και πόσο ακόμα θα πιστεύω, αν έρθουν πειρασμοί, εξωτερικοί εχθροί, απειλές για τη ζωή μου; μερικές φορές κάποιοι (ίσως κι εμείς σε περιόδους ολιγοπιστίας) ζητούν αποδείξεις ότι ο Χριστός Αναστήθηκε, αποδείξεις που για τους καλοπροαίρετους φρόντισε ο Χριστός να υπάρχουν άφθονες, όπως υπάρχουν και λογικά επιχειρήματα που τεκμηριώνουν την Ανάσταση του Κυρίου. Αρκεί να είναι αποδείξεις κι όχι ῾για γέλιο῾.

    Πιστεύω γιατί ενώ δεν πίστευα κάποιος μου μίλησε για το Χριστό και την Ανάστασί Του, και μετά από μελέτη, έρευνα, παρατηρήσεις, προσωπική εμπειρία, πίστεψα ότι ο Χριστός Αναστήθηκε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου