Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Μηπως ο παμπονηρος και πολυπροσωπος ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, δουλευει τους παντες; Οσο διαστημα κυβερναει το ΣΥΡΙΖΑ επικοινωνουσε μονος του με τον κ. Τσιπρα και με κανεναν αλλο και μαλιστα λες και ειχε εξουσιοδοτησι της Ιεραρχιας.. Οταν τον διαμαρτυρονταν οι αρχιερεις (η πληροφορια μας ειναι απο πρωτο χερι), τους ελεγε οτι αυτος συζηταει μονος του, τους εκπροσωπει ολους, καιι τα βρισκει πολυ καλα με τον πρωθυπουργο. Τωρα, ισως ειναι η καποια δευτερη φορα που παιρνει μαζι του αρχιερεις συνομιλητες του. Προκειται μαλλον για μεγαλη ...σουπια και για πονηροτατο ανθρωπο, καποιας μικρας ικανοτητας και αξιας, αναξιο των απαιτησεων της εποχης μας και της Καταταλαιπωρουμενης και Αιμασσουσας Εκκλησιας μας. Αλλωστε ετσι ηταν παντοτε και σε ολοκληρη τη ζωη του, αρεστος σε ολες τις καταστασεις και με ολους τους προηγουμενους διεφθαρμενους αρχιεπισκοπους. Και μας κανει και τον θυμοσοφο και τον συνετο και τον ολιγολογο, ενω πισω απο ολες αυτες τις ταπεινολογιες ...κρυβεται μια απυθμενη πονηρια, υποκρισια και δολιοτητα. Εμεις τον γνωριζουμε πολυ καλα και μαλιστα εχει και την καποια ....θλιβερα ιστορια του.....



Τί εἴδους καταλλαγή μπορεῖ νά ὑπάρξει

χωρίς εἰλικρίνεια καί ἀλήθεια;


πό Δημητρίου Κ. ναγνώστου, θεολόγου

Τίς τελευταῖες ἡμέρες γίναμε μάρτυρες μιᾶς συγκρούσεως Πολιτείας καί Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία προβλημάτισε τόσο τούς ἀνυποψίαστους, ὅσο καί τούς γνωρίζοντες τά στοιχειώδη περί αὐτήν.

Ἡ χθεσινοβραδυνή, ὅμως, ἐξέλιξη τῆς συναντήσεως Ἀρχιεπισκόπου καί Πρωθυπουργοῦ καί κυρίως ἡ κατάληξή της προβλημάτισε ἀκόμη περισσότερο τούς πάντες.

Νομίζω ὅτι ἡ Εἰσήγηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στήν Ἱεραρχία, ὅπου "ἔμπλεξε" πολλά ζητήματα μαζί, ὅσον ἀφορᾶ στίς σχέσεις Κράτους καί Ἐκκλησίας ἦταν ὁ πρῶτος κακός οἰωνός.

Ἡ σαφήνεια καί ἀποφασιστικότητα τῆς προηγουμένης ἐπιστολῆς τοῦ προκαθημένου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας εἶχε θέσει τό σωστό πλαίσιο, γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ συγκεκριμένου προβλήματος πού δημιούργησε ὁ Ὑπουργός Παιδείας, περί τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.

Φαίνεται, ὅμως, ὅτι ἡ παρέμβαση κάποιων συμβούλων ἔστρεψε τήν κατεύθυνση τόσο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ὅσο καί τῆς Ἱεραρχίας, σέ μία εὐκαιριακή ἀναμέτρηση ἐφ' ὅλης τῆς ὕλης μέ τήν Πολιτεία, μέ ὅρους ὅμως ψευδολεονταρισμῶν καί ταυτοχρόνως ἐπιδείξεως πνεύματος καταλλαγῆς γιά τό καλό τοῦ τόπου.

Ἔτσι, εἴδαμε τόν Ἀρχιεπίσκοπο μαζί μέ τήν συνοδεία του (τριῶν Ἱεραρχῶν, τοῦ Ἀρχιγραμματέως καί τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου) νά δρασκελίζει τά σκαλιά τοῦ Μεγάρου Μαξίμου, γιά νά συζητήσουν μαζί μέ τούς δύο κυβερνητικούς ἑταίρους, ἀλλά καί μέ τόν κ. Φίλη (!), τί δέον γενέσθαι.

Ἐξερχόμενος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καί ἀφοῦ εἶχαν βγεῖ καί παρουσιάσθηκαν στίς τηλεοράσεις φωτογραφίες μέ ἀνάρμοστα χαμόγελα τῶν συνδαιτημόνων (πού εἶναι ὅμως ἐν προκειμένῳ γιά γέλια καί γιά κλάματα) ἔκανε σχετικές δηλώσεις, πού ἄφησαν ἄφωνους αὐτή τή φορά καί ἀκόμη περισσότερο προβληματισμένους πιστούς καί ἀπίστους.

Μίλησε γιά παρεξηγήσεις(!) πού λύθηκαν, γιά διάλογο πού θά γίνει καί γιά τά διανεμηθέντα βιβλία πού θά χρησιμοποιηθοῦν γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, κατά τό τρέχον σχολικό ἔτος.

Λίγο ἀργότερα, δηλώσεις ἔκανε καί ὁ Ὑπουργός Παιδείας, οἱ ὁποῖες προσβάλλουν, σέ συνδυασμό μέ ἐκεῖνες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, τή νοημοσύνη καί τήν ἀξιοπρέπεια κάθε τηλεθεατοῦ-πολίτου.

Ὁ τελευταῖος ἐδήλωσε ρητῶς ὅτι θά συνεχισθεῖ ἡ διδασκαλία τῶν Θρησκευτικῶν σύμφωνα μέ τό νέο πρόγραμμα σπουδῶν καί ὅτι διάλογος, ὅπως γινόταν πάντα (δηλαδή ποτέ), θά συνεχισθεῖ μέ τήν Ἐκκλησία γιά τυχόν παρατηρήσεις ἐπί τοῦ νέου Προγράμματος, προκειμένου νά γραφεῖ τό νέο βιβλίο τῶν θρησκευτικῶν.

Τώρα τό ὅτι κάτι ψέλλισε καί γιά τά ὑπάρχοντα βιβλία, δέ νομίζω ὅτι μπορεῖ κάποιος νοήμων καί σοβαρός ἄνθρωπος νά τό ἐκλάβει ὡς ἀλλαγή στή στάση του, ὅσον ἀφορᾶ στό περιεχόμενο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν γιά τήν τρέχουσα σχολική χρονιά.

Περί τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Καμμένου δέν χρειάζεται νά γίνει λόγος, διότι ἐκθέτουν καί διασύρουν αὐτό πού λέμε δημόσιος λόγος, σοβαρότητα καί ἐν γένει πολιτική (ἔστω καί ὡς τέχνη τοῦ ἐφικτοῦ).

Ποῦ βρισκόμαστε λοιπόν;

Γιατί ὁ πλέον κατάλληλος (ἐκ τῆς συνοδείας) νά ὁμιλήσει καί νά ἐνημερώσει τό κοινό Σεβ. Μεσογαίας κ. Νικόλαος ἐξαφανίσθηκε καί δέν παρουσιάσθηκε μπροστά στίς κάμερες, σήμερα δέ ἐδήλωσε ὅτι τό μόνο συμπέρασμά του εἶναι ὅτι δέν βγαίνει κανένα συμπέρασμα;

Γιατί ὁ Ὑπουργός σχετικῶς ἐρωτηθείς σήμερα στή Βουλή ἐπανέλαβε ὅτι ἰσχύουν ὅλα ὅσα εἶπε καί ὑποστηρίζει ( γιά τό νέο πρόγραμμα σπουδῶν στό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μέ τήν ἀποκλειστική εὐθύνη τῆς Πολιτείας)  καί τά ὁποῖα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πρό ἡμερῶν ἐχαρακτήρισε "ἀπαράδεκτα" καί "ἐπικίνδυνα";

Γιατί καταδέχθηκε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καί ἡ συνοδεία του, ἐνῶ εἶχε ἔλθει σέ δεινή θέση ἡ Κυβέρνηση, νά τήν διευκολύνει, μάλιστα χωρίς καμμία ἐπί τῆς οὐσίας ἀλλαγή στή στάση της;

Δέν κατανοεῖται ἀπό κανέναν Ἱεράρχη ὅτι τέτοιες ἐξελίξεις, ὄχι μόνο δέν τιμοῦν, ἀλλά, ἀπαξιώνουν τή στάση τῆς Ἐκκλησίας καί τόν ρόλο της;

Ὁ κ. Φίλης, ἐάν Πολιτεία καί Ἐκκλησία σέβονταν τόν ρόλο τους, ἔπρεπε νά συμφωνήσουν νά ἀποπεμφθεῖ. Δέν ἔγινε, οὔτε ἐπιχειρήθηκε κάτι τέτοιο.

Μά, οὔτε τήν πρόταση νά γίνει τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μέ βάση τά διανεμηθέντα βιβλία, μέχρι νά συγγραφοῦν νέα (μέσα ἀπό συνεργασία Πολιτείας, Θεολόγων ἐκπαιδευτικῶν - ἐπιστημόνων καί Ἐκκλησίας), δέν εἶχε τό σθένος νά διεκδικήσει ἡ ἐκκλησιαστική ἡγεσία; Ὄχι μέ μισόλογα καί προκλητικές ἀντιφάσεις. Ὄχι μέ ὑποκρισίες καί πολιτικαντισμούς. Ἀλλά μέ εὐθύτητα καί εἰλικρίνεια, ὅπως ἁρμόζει σέ Χριστιανούς καί ὑπεύθυνους Ποιμένες!

Φοβᾶμαι ὅτι Ἐκκλησία κατάφερε τό ἀπίστευτο: Νά καλέσει σέ πνευματική ἐπανάσταση καί στή συνέχεια ἴδια νά λιποτακτίσει!

Ὅσο γιά τήν Ἱεραρχία ἡ ὥρα τῆς οὐσιαστικῆς κρίσεώς της φθάνει. Εἶναι ἡ συζήτηση γιά τή Σύνοδο τῆς Κρήτης καί τίς ἀποφάσεις της, πού, κατά κοινή ὁμολογία, ἀποτελοῦν ἀ-συνέχεια στήν Ἁγιοσυνοδική καί Ἁγιοπατερική Παράδοση τῆς Ὀρθοδοξίας.

Αὐτό τό "νέο πρόγραμμα πίστεως" τοῦ «Ὑπουργείου» τοῦ παναιρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πού εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου τῆς ἁρμοδιότητός τους γιά νά τό ἀπορρίψουν ἤ νά τό ἀποδεχθοῦν, γιά νά δοῦμε πῶς θά τό χειρισθοῦν.

Ἀπό αὐτό κρίνεται ἡ εἰλικρίνειά τους καί ἡ ἀλήθεια πού ὀρθοτομοῦν. Γιά νά ἔλθει ἡ κατά Θεόν καταλλαγή καί ὄχι ἡ ὁριστική ρήξη Ἱεραρχίας καί λαοῦ τοῦ Θεοῦ!

1 σχόλιο:

  1. Ἀνάγκη Διαλόγου ἐπί τῆς οὐσίας

    Ὁ κύριος Ὑπουργός μιλάει γιά Διάλογο ἀλλά εἶναι προφανές ὅτι μᾶλλον δέν τόν ἐννοεῖ! Διότι κατ' αὐτόν Διάλογος φαίνεται ὅτι εἶναι τό νά ἐπιτραπεῖ στόν ἄλλο (τήν Ἐκκλησία) νά ἐκφέρει ἄποψη. Διάλογος ὅμως εἶναι νά τεθεῖ στό τραπέζι καί ἡ γνώμη τοῦ ἄλλου καί νά ὑπάρξει συζήτηση καί προβληματισμός ἐπ' αὐτῆς καί μάλιστα αὐτή ἡ γνώμη νά ληφθεῖ ὑπ' ὄψιν στήν διαμόρφωση τῆς τελικῆς ἀποφάσεως, ἐφ' ὅσον διαλεγόμεθα καί δέν ἀκοῦμε ἁπλῶς τόν ἄλλον γιά νά κρατήσουμε τά προσχήματα τῆς Δημοκρατίας. Γίνεται, δυστυχῶς, μία μᾶλλον ἠθελημένη προσπάθεια νά περάσουν στή κοινή γνώμη κάποιες ἐκτιμήσεις πού ὅμως δέν στηρίζονται στήν πραγματικότητα καί κάποιες ἄλλες πού δέν στηρίζονται στήν ἐπιστημονικότητα, οὔτε καί στό σεβασμό τῆς ἰδιοπροσωπείας μας, ὡς λαοῦ. Πρῶτο καί κύριο, εἶναι ψευδές ὅτι μέχρι σήμερα τό μάθημα καί δή τά τελευταῖα χρόνια ἦταν κατηχητικό. Δεύτερον, τό Σύνταγμα δέν ἀναγνωρίζει ὡς ἐπικρατοῦσα θρησκεία τόν Χριστιανισμό, ἀλλά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, μέλη τῆς ὁποίας εἶναι ἡ συντριπτική πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τρίτον, ὅταν λέμε, δυστυχῶς χωρίς εἰλικρινῶς νά τό ἐννοοῦμε, ὅτι θά δίνεται ἔμφαση στήν Ὀρθοδοξία μέσα σέ ἕνα μάθημα θρησκειολογικό σέ συνδυασμό μέ τό μόλις ἀναφερθέν Συνταγματικό δεδομένο, θά πρέπει νά καταλήγουμε σέ ἕνα μάθημα πού θά πρέπει πρῶτα νά παρέχει γνώσεις γιά νά γνωρίσουν οἱ μαθητές τήν Παράδοση καί τόν Πολιτισμό τοῦ τόπου μας, ὥστε νά κατανοεῖται καί ἡ ἱστορία του καί ἡ διαχρονική πορεία του καί τό πνευματικό του ὑπόβαθρο, καί, σταδιακά, ὅσο ἀνεβαίνει ἡ ἡλικία τῶν μαθητῶν, νά διδάσκονται καί περί τῶν ἄλλων θρησκειῶν, μέ ἔκταση στίς μεγαλύτερες ἡλικίες καί πάντα παράλληλα, ἀλλά ὄχι συγχυτικά μέ τήν Ὀρθοδοξία. Κάτι τέτοιο θά εἶναι ἐποικοδομητικό καί οὐσιαστικό, χωρίς νά μπορεῖ νά κατηγορηθεῖ γιά διαθρησκειακή σούπα καί ἐπιβολή συγκριτιστικῶν θεωριῶν, πού σημειωτέον προσβάλλουν ὅλες τίς θρησκεῖες, ἀσχέτως ἐάν κάποιοι ἡγέτες των γιά κάποιους λόγους συμμετέχουν στό κίνημα τοῦ διαθρησκειακοῦ οἰκουμενισμοῦ, τό ὁποῖο ὅμως θεολογικά καί φιλοσοφικά ἀμφισβητεῖται καί ἐπικρίνεται ἰδιαιτέρως. Εἶναι προφανές ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός εἴτε ἀγνοεῖ κάποια βασικά πράγματα καί ἐκθέτει ἑαυτόν, εἴτε παραθεωρεῖ καί ἀποσιωπᾶ κάποια πράγματα, χωρίς ὅμως νά δικαιολογεῖται κάτι τέτοιο. Ὁ κ. Κρεμαστινός μᾶλλον ἀστόχησε μέ τήν παρέμβασή του (ἐπερώτηση στή Βουλή μέ πρόταση γιά θρησκειολογικό μάθημα) νά βοηθήσει στήν ἐξεύρεση διεξόδου στό δημιουργηθέν ζήτημα. Κυρίως, διότι δέν διακρίνει τήν Θρησκεία ἀπό τήν Ἐκκλησία καί μᾶλλον ἀγνοεῖ ὁτι ἡ Ὀρθοδοξία δέν εἶναι Θρησκεία, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία. Τέλος, χωρίς νά χρειάζεται κανείς νά μεταπεισθεῖ γιά τό θαυμασμό του ἤ τίς ἐπιφυλάξεις του γιά τήν Γαλλική ἤ Ὀκτωβριανή Ἐπανάσταση, θά πρέπει ὅμως μέ ἡρεμία καί σαφήνεια νά τεθεῖ ὅτι καμμία ἀπό τίς δύο δέν ἀφορᾶ καί δέν μποροῦσε νά ἀφορᾶ στόν Ἑλληνικό λαό. Αὐτό δέν τίς ὑποβαθμίζει. Ἁπλῶς ἐντελῶς διαφορετικά τά δεδομένα (Φεουδαρχία, Παπισμός, Προτεσταντισμός, Τσαρισμός κλπ) καί οἱ αἰτίες ἐκείνων, ἀναφορικά μάλιστα μέ τήν δική μας Ἐπανάσταση πού σαφέστατα δέν ἦταν ἐμφυλιακή. Προσδιόριζε δέ μέ ἀδιαμφισβήτητο τρόπο τούς δύο ἄξονες τῆς διαχρονικῆς μας ταυτότητος καί μαρτυρίας μέσα στόν κόσμο: τήν φιλοπατρία καί τή φιλοσοφία μέ τήν εὐρύτερη ἔννοια, πού ἐπίσης σαφῶς προσδιορίζεται ἀπό τήν Ἑλληνική Παιδεία καί τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Παράδοση. Ἐκεῖ κατά τή γνώμη μου εἶναι ἡ οὐσία καί ἐάν τελικῶς δέν βρεθεῖ ἄκρη θά εἶναι, ἴσως, γιατί τελικῶς ἡ διαφωνία νά εἶναι πολύ πιό βαθειά ἀπ' ὅ,τι φανταζόμασταν καί πιό οὐσιαστική-δομική!
    Δημ. Κ. Ἀναγνώστου

    ΑπάντησηΔιαγραφή