Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014

ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ Η ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ



Η ΔΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
ΜΕ ΜΟΧΛΟ ΠΙΕΣΗΣ ΟΥΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ

 Priests of different faiths pray a protests during clashes with police in central Kiev (AP Photo/Sergei Chuzavkov) Oι παπάδες στην πρώτη γραμμή όπως αναφέρει και η εφημερίδα La Croix

Ουνίτης ευλογεί αντικυβερνητικούς διαδηλωτές(WP)
Ουνίτης ευλογεί αντικυβερνητικούς διαδηλωτές(WP)
Βρυξέλλες Πορφύρης Δ/Σταφυλά Π  για το pentapostagma.gr

«Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία  δύναται να επιφέρει σημαντικές συνέπειες στις σχέσεις συμφιλίωσης ορθοδόξων και καθολικών”, παραδέχεται το “aleteia” (διεθνές καθολικό μέσο). Συνεχίζει:
Ενδεικτικό της θρησκευτικής έντασης είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση Ianoukovitch είχε απειλήσει την ουκρανική  ”ελληνοκαθολική” Εκκλησία «με παύση των δραστηριοτήτων της και με αναστολή της λειτουργίας της», αν οι ιερείς της δεν σταματήσουν τις αγρυπνίες  στο πλευρό των διαδηλωτών στην πρωτεύουσα. 

Αυτές οι  αγρυπνίες έδωσαν σκηνές μιντιακής και πολιτικής εκμετάλλευσης όπου μέλη του κλήρου πρωτοστάτησαν ή εικόνες από εκκλησίες κατ΄όψιν ορθόδοξες όπου μεταφέρονταν τραυματίες. Μεγάλα ονόματα του διεθνούς καθολικισμού όπως ο Καρδινάλιος της Ν.Υόρκης Timothy Dolan εξέφρασαν την υποστήριξή τους στο φιλοευρωενωσιακό κίνημα.Ο ψευδοπατριάρχης Φιλάρετος των ουνιτών, το θρησκευτικό σκέλος των φιλοευρωενωσιακών κινημάτων, αιτιολογεί την βία: « οι άνθρωποι ήλπιζαν ότι θα υπογραφόταν η συμφωνία με την Ε.Ε. κάτι που δεν έγινε ».
A Ukrainian priest stands in front of a line of riot police as he takes part in a protest (EPA/ZURAB KURTSIKIDZE)
 Αντίθετα, ο Πατριάρχης Κύριλλος ο 1ος από τη Μόσχα κάλεσε τους ανθενωτικούς συμπεριλαμβανομένου του κλήρου “να αντισταθούν στην  απορρόφηση της Ουκρανίας από την βέβηλη Δύση”, μήνυμα που εκπεφρασμένα ενόχλησε τον καθολικισμό.« Όταν ένα μέλος του κλήρου εμφανίζεται στα οδοφράγματα και προκαλεί τα άτομα αυτό δεν είναι ένα μήνυμα της Εκκλησίας » δήλωσε o Kύριλλος.
Ο αντικανονικός Πατριάρχης Κιέβου, Φιλάρετος που δια της διάσπασης της Ορθόδοξης Εκκλησίας διευκόλυνε και την πολιτική διάσπαση και πυροδότησε το εμφυλιακό κλίμα,  δηλώνει “ότι επιθυμεί απαγκίστρωση από την ρώσικη αυτοκρατορία”. Ουσιαστικά, επιλέγει την τιάρα των δυτικών και την αυτοκρατορία των αισθήσεων του δυτικού πολιτισμού.
Εντός της επικράτειας η διάσπαση της κοινωνικής συνοχής πέρα από τη γλωσσική διαφορά -ρωσόφωνοι και ουκρανόφωνοι- επιβαρύνεται και από το θρησκευτικό σχίσμα που πάντα ιστορικά προηγείται ή έπεται από μια πολιτική διάσπαση ή απόσχιση.Η Ουκρανία είναι διηραιμένη ανάμεσα στη Ανατολή που είναι Oρθόδοξη και στη Δύση που είναι πλειοψηφικά Kαθολική.Υπάρχουν 3 κυρίαρχες εκκλησίες:
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας που ανήκει στο Πατριαρχείο Μόσχας η μόνη κανονική και αναγνωρίσιμη από τον υπόλοιπο ορθόδοξο κόσμο.Προίσταται ο μητροπολίτης Κιέβου, Βλαδίμηρος.Η Ορθόδοξη Εκκλησία που ανήκει στο Πατριαρχείο της Μόσχας είναι η πιο πολυάριθμη.
Η μικρή αλλά μεγάλης επιρροής ελληνοκαθολική Eκκλησία( υπό τη δικαιοδοσία του Βατικανού αλλά διατηρούν το ορθόδοξο τελετουργικό, οι λεγόμενοι “ουνίτες”) που απαριθμεί  μόλις 5.000.000.Ο πρώην πρόεδρος Ιouchetchenko όταν επεδίωξε απεξάρτηση από Ρωσία κατά την Πορτοκαλί Επανάσταση είχε υποστηριχθεί σθεναρά από τους πιστούς αυτής της Εκκλησίας.(La Vie/ Le monde )
Η “Ορθόδοξη Εκκλησία του Κιέβου” (“Πατριαρχείο του Κιέβου”, που δεν αναγνωρίζεται από τα υπόλοιπα ορθόδοξα πατριαρχεία) που αν και επίσημα δεν είναι ακόμη υπό την δικαιοδοσία της Υψηλής Πύλης του Βατικανού, ενεργεί μόνο γι’ αυτό και τους πολιτικούς εκφραστές του.Είναι η απόλυτη “ουνία” με την απόλυτη κάλυψη της μη ακόμη ενσωμάτωσής της στη Ρώμη. Η Σύνοδος της Ρώσικης Εκκλησίας το 1997 την ανακήρυξε σχισματική και την αναθεμάτισε. Προσφάτως αναγνώρισε τις βαπτίσεις της ελληνοκαθολικής εκκλησίας (επίσημα ουνίτικης) . Iδρύθηκε το 1992 από τον τότε μητροπολίτη Φιλάρετο που απεχώρησε από την κανονική Εκκλησία, και νυν αυτοανακηρυχθέντα “Πατριάρχη  Κιέβου”.
Eν τω μεταξύ υπάρχει και ένα σεβαστό ποσοστό της τάξης του 27 % που είναι Προστεστάντες και οι οποίοι συνεχώς διαμαρτύρονται μέσω ΜΚΟ για τα δικαιώματά τους.
A man kneels before an Orthodox priest in an area separating police and anti-government protestors near Dynamo Stadium on January 25, 2014 in Kiev. (Rob Stothard/Getty Images)
Τα γεγονότα ήταν αναμενόμενα.
O προκάτοχος του Κύριλλου, Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Αλέξιος ο 2ος, σε συνέντευξη στο AFP (2004) κατηγορούσε τον τότε Πάπα ότι “επιχειρεί και πραγματώνει διεμβόλιση της Oρθοδοξίας δια του προσηλυτισμού”.Είχε εστιάσει στο φαινόμενο του ουνιτισμού στην Ουκρανία.Οι Oυνίτες της Oυκρανίας είναι οι καθολικοί που διατηρώντας το απόλυτα βυζαντινό /σλάβικο τελετουργικό στη λατρεία αλλά και στην παράδοση, προσηλυτίζουν τους πιστούς ορθόδοξους. Ο Αλέξιος, είχε προειδοποιήσει εγκαίρως για τον πρωτεύοντα ρόλο του Βατικανού στο Ουκρανικό: “Από την στιγμή που η ελληνοκαθολική Eκκλησία της Ουκρανίας βρίσκεται υπό την δικαιοδοσία του Πάπα της Ρώμης, η συνέχεια θα εξαρτηθεί από τη θέση του Βατικανού. Eκατοντάδες χιλιάδες ορθόδοξοι χριστιανοί στην Ουκρανία βιώνουν ένα καθεστώς διωγμού μειονότητας.”Διαβλέποντας την επερχόμενη κρίση είχε τονίσει ότι  η ελληνοκαθολική Eκκλησία της Ουκρανίας “επιδεινώνει την κατάσταση,αναπτύσοντας τον θρησκευτικό της επεκτατισμό στο Νότο και την Ανατολή της Ουκρανίας σε περιοχές παραδοσιακά ορθόδοξες και κατ΄αυτό τον τρόπο  αποπειράται να εμφυτεύσει τον ουνιτισμό εκεί όπου ιστορικά δεν υπήρξε ποτέ”.
A clergyman walks as people rest inside Mikhailovsky Zlatoverkhy Cathedral (REUTERS/David Mdzinarishvili)
Σε μια εποχή όπου ακόμα οι Oυνίτες δεν είχαν το σημερινό status του “Πατριαρχείου του Κιέβου”, ο Αλέξιος είχε προειδοποιήσει για τις κινήσεις του τότε καρδινάλιου Husar, Ουνίτη Αρχιεπισκόπου της παραμεθόριας με τα πολωνικά σύνορα πόλης Livn. Είχε εναντιωθεί στον  Husar  ο οποίος διεκδικούσε το δικαίωμα μεταφοράς της επισκοπικής του έδρας από το Livn στο Κίεβο.Όπερ και εγένετο το 2005. «Αυτό θα αποτελέσει -όπως και αποτέλεσε- μια παράλληλη (υπονομευτική ) δομή στην κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της χώρας που είναι μια αυτόνομη εκκλησία υπό την δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Μόσχας.(περιοδικό FE TRANSMESA E SANTA TRADICION No 125)

Η Δύση έπαιξε το σίγουρο χαρτί του Καθολικισμού, της Σταυροφορίας των αυθορμήτως «εξεγερμένων” για να προωθήσει τον πολιτικοοικονομικό της και πνευματικό  επεκτατισμό.

 
A Ukrainian church priest blesses a fighter during clashes with riot police (EPA/MAXIM SHIPENKOV)
To φωτορεπορτάζ είναι από το Washington Post (20/02/14)

Πηγή: http://lithosfotos.blogspot.co.uk/2014/02/blog-post_5936.html

4 σχόλια:

  1. ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΒΑΣΙΚΟΣ ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΡΕΣΤ ΛΙΤΟΦΣΚ (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΔΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ) ΗΤΟ Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.... ΔΗΛΑΔΗ Η ΟΥΝΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΩΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ - ΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΙΣΤ ΑΙΩΝΟΣ, ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Κ΄ ΑΙΩΝΟΣ,. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάνεις λάθος.

    Ο Νεοημερολογιτισμός δεν έχει καταδικαστεί από καμία Πανορθόδοξη Σύνοδο, αν εννοείς εκείνες του 1583 και 1593.
    Και μη συνδέεις τον Νεοημερολογιτισμό με τον Οικουμενισμό, που ανακαλύφθηκε μόλις το 1980 από τον ιερέα του Παλαιού Β. Σακκά και βρίσκεται σε επιστολ'ή του προς τον Μόντρεαλ και παντός Καναδά.

    ΙΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καί ὅμως κατεδικάσθη ο Νεοημερολογιτισμός. Κατεδικάσθη τόν ΙΣΤ αἰῶνα ὑπό τῶν τότε Πανορθοδόξων Συνόδων, διότι (τότε) εἰσήχθη διά τήν προώθησιν καί ἐξυπηρέτησιν τῆς Οὐνίας, ἀλλά καί τόν Κ΄ αιῶνα ὑπό τῶν ἁπανταχοῦ Γνησίων Ὀρθοδόξων ὡς προκαταδικασμένη καινοτομία, ἡ ὁποία εἰσήχθη οχι πλέον διά τήν ἐξυπηρέτησιν μιᾶς ἁπλῆς αἱρέσεως, ὡς εἶναι ἡ Οὐνία, ἀλλά διά τήν ἐξυπηρέτησιν καί προώθησιν ὅλων τῶν αἱρέσεων, ἤτοι τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Οἱ Ὀρθόδοξοι ἀντιμετωπίζοντες καί καταδικάζοντες (καί κατ' ἰδίαν καί Συνοδικῶς) τήν Καινοτομίαν τοῦ νέου ἡμερολογίου, ἤτοι ἐπαναλάμβάνοντες τάς καταδικαστικάς ἀποφάσεις τοῦ ΙΣΤ αἰῶνος, τοῦ 1848 καί λοιπῶν Πανορθοδόξων, εἶχον βεβαίαν τήν συνείδησιν ὅτι καταδικάζουν ὅλας τάς αἱρέσεις, ἔστω καί ἄν δέν εγνώριζον κατά γράμμα τήν οἰκουμενιστικήν Ἐγκύκλιον τοῦ 1920. Διησθάνοντο, πράγματι ὅτι ὁ καταδεδικασμένος νεοημερολογιτισμός εἰσήχθη διά νά ἐξυπηρετήση τήν ἐσχάτην ταύτην αἵρεσιν, ἤτοι τήν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διό καί εἰς τά συγγράμματά των ἐχαρακτήριζαν τήν ἑορτολογικήν ταύτην καινοτομίαν ὡς τήν προδρομικήν αἵρεσιν τοῦ ἀντιχρίστου. (Βλέπετε Ἀποστασίας Ἔλεγχον, Εκδοσις Ἁγιορειτῶν Ζηλωτῶν Πατέρων, 1934).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. π. Ελισσαίε, ο ζηλωτισμός (ο ου κατ' επίγνωσιν) δεν σε αφήνει να δεις καθαρά τα πράγματα:
      1/ Η Σύνοδος του 1583, υπό τον Ιερεμία Β΄ τον Τρανό, δεν καταδίκασε το τότε Γρηγοριανό ημερολόγια, αλλά τη μεταρρύθμιση του συνεορτασμού του Πάσχα με τους Εβραίους. Εάν θέλεις να μάθεις, η στάση του Ιερεμία δεν ήταν αρνητική, αλλά ζητούσε χρόνο για την εφαρμογή (και γι' αυτό το πλήρωσε). Θαύμασε, όμως τα κολακευτικά λόγια του προς τον Γρηγόριο ΙΓ΄:
      Ο Ρώμης Γρηγόριος ΙΓ΄, το 1583, έστειλε επιστολή προς τον ΚΠόλεως Ιερεμία Β΄ Τρανό, περί εισαγωγής του Γρηγοριανού ημερολογίου στην Ανατολή με την προσαγόρευση: "Ιερεμίαν Β΄σεβάσμιον αδελφόν Πατριάρχην ΚΠόλεως..........".
      Θαύμασε την απάντηση: Η απάντηση του Ιερεμία Β΄ προς τον Γρηγόριον ΙΓ΄: "Τω μακαριωτάτω πατρί και δεσπότη, τω Πάπα κυρίω Γρηγορίω δεκάτω τρίτω, άκρω αρχιερεί αξιωτάτω.........". Η στάση του Ιερεμία, ως προς το Γρηγοριανό ημερολόγιο δεν ήταν κατ' αρχήν αρνητική, αλλά ήταν αντίθετος, ως προς την άμεση εφαρμογή του. Η στάση του αυτή έκρινε και την περαιτέρω πορεία του. Καθαιρέθηκε το 1584, ο δε διάδοχός του Παχώμιος Β΄ τον εξόρισε στη Ρόδο.
      2/ Η Σύνοδος του 1593, υπό τον Ιερεμία Β΄ (κατά την γ΄ πατριαρχεία), με τον Η΄ κανόνα της καταδικάζει, όσους συνεορτάζουν με τους Εβραίους: "..... και μετά των ιουδαίων επιτελείν το Πάσχα τούτον η Αγία Σύνοδος εντεύθεν ήδη αλλότριον έκρινεν της Εκκλησίας".
      3/ Καμία Σύνοδος στον 20ο αι. δεν καταδίκασε τη διόρθωση του Ιουλιανού ημερολογίου. Αντίθετα το δέχτηκαν 10 από τις 14 εκκλησιαστικές δικαιοδοσίες και όλες βρίσκονται σε κοινωνία μεταξύ τους, καθότι δεν υπήρξε καμία μεταβολή στο εορτολόγιο.
      4/ Ο έλεγχος των Ζηλωτών πατέρων καλώς γίνεται, αλλά δυστυχώς τότε, το 1934, δεν είχαν αντιληφθεί τα περί Οικουμενισμού, που το πήραν είδηση το 1980 (π. Β. Σακκάς των Ματθαιϊκών).

      ΙΚ

      Διαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου