Ω ΑΘΑΝΑΤΕ, ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕ, ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ ΜΑΣ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ AYΓΟΥΣΤΙΝΟ

από τον Σύλλογο Κιουταχειωτών & Μικρασιατών Φλώρινας

======================

 

Αποτειχισι: Ζωντες στην εποχη των ανικανων και ασημαντων κλαρουχων ρασοφορων, νοσταλγουμε ολοι μας τον αειμνηστο Λεοντομαχητη Νεοχρυσοστομο ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ. 

Τον σπανιο και ξεχωριστο αυτον ανθρωπο που ηταν παρομοιος στην ζωη του με τους Μεγαλους Πατερες της Εκκλησιας μας.

Επειδη αποδειχθηκαμε αναξιοι να εχουμε κοντα μας εναν τετοιο θαυμασιο κληρικο, ο Θεος θα αργηση να αποφασιση για να μας στειλη καποιον παρομοιο του.

Μας αφησε να μας κυκλωνουν ασημαντοι και ουτιδανοι που αποτελουν τα κακεκτυπα της ιστορικης πορειας της Ορθοδοξιας μας.

Ηδη τα κακα αποτελεσματα αυτης της ερημωσης φαινονται στην κοινωνια μας.

Εχουμε λιμους και λοιμους, ιδιαιτερα δε απο λιμον του λογου του Θεου, που μεγαλυτερη συμφορα απο αυτην δεν υπαρχει.

 ======================

 

 

 

 

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Κιουταχειωτών και Μικρασιατών Φλώρινας θεωρεί υποχρέωσή του να γράψει λίγα λόγια μια και συμπληρώθηκαν 3 χρόνια από την εκδημία του Μακαριστού Μητροπολίτη μας π. Αυγουστίνου Καντιώτου.  

 

 

Γενική ήταν η αναγνώρισή του. Όχι μόνο από τον πιστό λαό αλλά και από την εκκλησιαστική ηγεσία. Πολλοί ομιλούν περί θαυμάτων. Όχι όμως όπως τα εννοούν οι απλοϊκοί, αλλά μεγαλύτερης σημασίας. Ανέστησε ψυχές απονεκρωθείσες, καλλιέργησε την πιο κρυμμένη σπίθα του θείου μέσα και εις τον ταπεινότερο άνθρωπο με τα κ;hryγματά του και έγινε πνευματικός πατέρας χιλιάδων ανθρώπων.  

 

 

 

Πράγματι ο π. Αυγουστίνος έκανε θαύματα. Ένα θαύμα ήταν το έργο του. Ένα θαύμα ήταν η ζωή του. Σκοπός του ήταν η πνευματική και ηθική αναγέννηση του ανθρώπου. Γνώριζε καλά πως χωρίς εσωτερική πνευματική ζωή δε γίνεται τίποτε. Συνηθίσαμε να θεωρούμε τους αγίους σαν μακρινές ασκητικές μορφές. Και όμως το «Άγιοι γίνεσθε» είναι θεϊκή προτροπή με διαρκή επικαιρότητα. Κάτι περισσότερο. Είναι ψυχική ανάγκη.  

 

 

Πνευματική όμως ζωή δεν υπάρχει χωρίς τον Χριστό. Αυτό το ζούσε βαθιά ο Σεβασμιώτατος π. Αυγουστίνος. Ο Χριστός ήταν γι’ αυτόν το παν, το ύψιστο αγαθό ο Λυτρωτής και Σωτήρας, το θεμέλιο της ζωής του, η αναπνοή του.  

 

 

 

Συνδεδεμένος έτσι στενά με την αστείρευτη πηγή της ζωής, τον Χριστό, ξεχυνόταν σαν πλουσιόδωρο ποτάμι και άπλωνε τα ζωογόνα νάματά του παντού και έκανε την έρημο της εποχής μας να γεμίζει από πνευματικές οάσεις. Ο Χριστός που ζούσε μέσα του, γινόταν μια αδιάκοπη πυροδότηση, γι α κίνηση δημιουργική με έργα: Γηροκομεία, Οικοτροφεία, οίκους Χειροτεχνίας, Ραδιοφωνικό Σταθμό, έργα ευαγγελισμού και πλούσιας Χριστιανικής αγάπης. Όλοι γνώριζαν τα αγαπημένα ονόματα που έλεγε με δάκρυα ο π. Αυγουστίνος «Πόντος-Μ.Ασία-Κύπρος-Χριστός και Ελλάδα. Η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι πάντα Ελληνική». 

 

 

  Κι εμείς ήρθαμε προσκυνητές στο μνήμα του Μακαριστού Σεβασμιωτάτου μας κ. Αυγουστίνου. Κλείναμε ευλαβικά το γόνυ και παρακαλέσαμε από κει ψηλά που βρίσκεται να πρεσβεύει για όλους μας και για την Ελλάδα που βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Για το Δ.Σ Κουγιουμτζόγλου Θεοδώρα

Αναρτήθηκε από  NEA ΦΛΩΡΙΝΑ.. & vounisios.pblogs.gr