Αντιμετώπιση αιρετικών κατά τον άγ. Ιω. Χρυσόστομο
Κατὰ
τὸν ἱ. Χρυσόστομο:
ἀγώνας καὶ προσευχὴ γιὰ
τὴναντιμετώπισι των Οικουμενιστών
Οἱ φιλόπονοι γεωργοί, γράφει ὁ ἱ. Χρυσόστομος, τὰ ἄκαρπα δένδρα ποὺ φύτρωσαν ἀνάμεσα στὰ ἥμερα, καὶ ποὺ ἡ σκιὰ καὶ οἱ ρίζες τῶν ἄκαρπων ἐμποδίζει τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἄλλων καρποφόρων φυτῶν, τὰ ξεριζώνουν.
Πολλές φορές, ὅμως, συντελεῖ στὴν ἐκρίζωση τοῦ δέντρου ἕνας ἰσχυρότατος ἄνεμος.
Ἡ
αἵρεση τῶν Ἀνομοίων (αὐτοὺς παρομοίαζε, τότε, ὡς ἄγριο δένδρο ὁ ἱ. Χρυσόστομος,
σήμερα δὲ) καὶ ἡ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι ὡς ἄλλο ἄγριο καὶ ἀνήμερο δένδρο (ἂν καὶ λόγῳ τῆς ἀγνοίας τῶν πολλῶν καὶ τῆς δολιότητος τῶν
Οἰκουμενιστῶν φαντάζει ὡς ἥμερο).
Ἡ ἀντιμετώπισή του μᾶς ταλαιπωρεῖ καὶ φαίνεται δυσκολοπολέμητος, λόγῳ τοῦ ὅτι καθοδηγεῖται ἀπὸ τοὺς ἔχοντες τὴν μεγίστην θεσμικὴ ἐν Ἐκκλησίᾳ ἐξουσία (δηλ. Πατριάρχες, Ἐπισκόπους καὶ τοὺς συνοδοιποροῦντες μὲ αὐτοὺς ἀκαδημαϊκοὺς θεολόγους).
Ἡ ἀντιμετώπισή του μᾶς ταλαιπωρεῖ καὶ φαίνεται δυσκολοπολέμητος, λόγῳ τοῦ ὅτι καθοδηγεῖται ἀπὸ τοὺς ἔχοντες τὴν μεγίστην θεσμικὴ ἐν Ἐκκλησίᾳ ἐξουσία (δηλ. Πατριάρχες, Ἐπισκόπους καὶ τοὺς συνοδοιποροῦντες μὲ αὐτοὺς ἀκαδημαϊκοὺς θεολόγους).
Γιὰ
τὴν ἐκρίζωσή του, συμβουλεύει ὁ ἱ. Χρυσόστομος ὅλους, καὶ ἰδιαίτερα τοὺς
ποιμένες (ὡς κατ’ ἐξοχὴν «φιλόπονους γεωργούς»), χρειάζεται, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν μὲ
κάθε ἐκκλησιαστικὸ μέσο ἀντιαιρετικὸ ἀγῶνα καὶ ἡ διὰ τῆς προσευχῆς θερμὴ
ἐπίκληση τοῦ θείου ἐλέους (ἐν βαθείᾳ συνειδήσει τῆς ἐπικινδυνότητός του), ὥστε
ὁ Θεὸς διὰ τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «πρόρριζον ἀνασπάσῃ τὴν αἵρεσιν» τοῦ
Οἰκουμενισμοῦ.
Γιατὶ
αὐτὸ τὸ αἱρετικὸ «δένδρον τῶν Ἀνομοίων (καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν) οὐ Παῦλος
ἐφύτευσεν, οὐκ Ἀπολλὼς ἐπότισεν, οὐχ ὁ Θεὸς ηὔξανεν, ἀλλ' ἐφύτευσε μὲν λογισμῶν
ἄκαιρος περιεργία, ἐπότισε δὲ ἀπονοίας τῦφος, ηὔξησε δὲ φιλοδοξίας ἔρως» καὶ
ἀταξία ἤθους.
Αὐτή,
ἐξ ἄλλου, ἡ φροντίδα μας γιὰ τὴν ἐκδίωξη
τῆς αἱρέσεως, γίνεται γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ «ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς
ἡμετέρας».
Ἀκόμα
κι ἂν βρισκόμαστε ἀντιμέτωποι μὲ τὴν ἔσχατη
αἵρεση τῆς ἱστορίας, τὸν Οἰκουμενισμὸ (ὅπως εὐλαβεῖς καὶ ἅγιοι σύγχρονοι
γέροντες λέγουν), μὲ τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ὁμολογίαν μας ἐκδηλώνουμε τὴν πρόθεσή μας νὰ ἐφαρμόσουμε τὶς πρὸς τοῦτο Ἐντολὲς καὶ διδασκαλίες τοῦ Κυρίου καὶ
τῶν Ἁγίων, καὶ ὅτι ἐπιζητοῦμε τὴν σωτηρίαν
διὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ ὅσους ἀπὸ τοὺς οἰκείους καὶ ἀδελφούς μας διαθέτουν
τὴν καλήν διάθεση.
«Φιλορθόδοξος
Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”»
Τὸ κείμενο τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου:
«Οἱ φιλόπονοι τῶν γεωργῶν,
ἐπειδὰν ἴδωσι δένδρον ἄκαρπον καὶ ἀνήμερον τοῖς αὐτῶν λυμαινόμενον πόνοις καὶ
τῇ τῆς ρίζης τραχύτητι καὶ τῇ βαρύτητι τῆς σκιᾶς διαφθεῖρον τὰ ἥμερα τῶν φυτῶν,
μετὰ πολλῆς ἐκτέμνουσιν αὐτὸ τῆς σπουδῆς.
Πολλάκις δὲ αὐτοῖς καὶ ἄνεμός ποθεν ἐξελθών, συνεφάπτεται τῆς τομῆς, καὶ τῇ
κόμῃ τοῦ δένδρου προσπεσὼν καὶ μετὰ πολλῆς τινάξας τῆς σφοδρότητος, συνέκλασέ
τε αὐτὸ καὶ εἰς τὴν γῆν ἔρριψε, καὶ τοῦ πόνου τὸ πλέον αὐτοῖς ἐπεκούφισεν. Ἐπεὶ
οὖν καὶ ἡμεῖς δένδρον ἐκτέμνομεν ἄγριον καὶ ἀνήμερον, τῶν Ἀνομοίων τὴν αἵρεσιν,
παρακαλέσωμεν τὸν Θεὸν πέμψαι τοῦ Πνεύματος ἡμῖν τὴν χάριν, ἵνα ἀνέμου
σφοδρότερον παντὸς προσβαλοῦσα πρόρριζον ἀνασπάσῃ τὴν αἵρεσιν, τὸ πλέον ἡμῖν
ἐπικουφίζουσα τοῦ πόνου.
Ἤδη γάρ που καὶ γῆ χερσωθεῖσα καὶ γεωργικῶν οὐκ ἀπολαύσασα χειρῶν, πονηρὰς βοτάνας καὶ ἀκανθῶν πλῆθος καὶ δένδρα ἄγρια ἐξέβρασεν ἐκ τῶν οἰκείων κόλπων πολλάκις· οὕτω καὶ ἡ τῶν Ἀνομοίων ἐρημωθεῖσα ψυχὴ καὶ τῆς ἀπὸ τῶν Γραφῶν ἐπιμελείας οὐκ ἀπολαύσασα, οἴκοθεν καὶ ἀπ' αὐτῆς τὴν ἀγρίαν ταύτην καὶ ἀνήμερον ἐξέβρασεν αἵρεσιν. Τοῦτο γὰρ τὸ δένδρον οὐ Παῦλος ἐφύτευσεν, οὐκ Ἀπολλὼς ἐπότισεν, οὐχ ὁ Θεὸς ηὔξανεν, ἀλλ' ἐφύτευσε μὲν λογισμῶν ἄκαιρος περιεργία, ἐπότισε δὲ ἀπονοίας τῦφος, ηὔξησε δὲ φιλοδοξίας ἔρως.
Καὶ δεῖ τῆς τοῦ Πνεύματος ἡμῖν φλογός, ἵνα μὴ μόνον ἀνασπάσωμεν, ἀλλὰ καὶ κατακαύσωμεν τὴν πονηρὰν ταύτην ρίζαν, καλέσωμεν τοίνυν αὐτόν, τὸν ὑπ' ἐκείνων μὲν βλασφημούμενον, ὑφ' ἡμῶν δὲ εὐφημούμενον Θεόν, καὶ παρακαλέσωμεν, ὥστε καὶ τὴν γλῶτταν ἡμῶν πρὸς πλείονα διεγεῖραι δρόμον καὶ τὴν διάνοιαν ἡμῖν πρὸς σαφεστέραν διανοῖξαι τῶν λεγομένων σύνεσιν. Ὑπὲρ γὰρ αὐτοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ δόξης ἅπας ἡμῖν ὁ πόνος, μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας».
(Χρυσοστόμου Ἰω., Περὶ Ἀκαταλήπτου, (Πρὸς Ἀνομοίους λόγ. α΄), TLG, Homily 3, line 160).
Για να μη παραπέμπετε στο TLG και προκαλείται πρόβλημα κατανόησης της πηγής, διότι το TLG δεν θεωρείται πρωτογενής πηγή, μπορείτε να δείτε μέσα από το πρόγραμμα TLG, στο παράθυρο που βρίσκεται το συγκεκριμένο κέιμενο, την πηγή-έκδοση του κειμένου. Ανοίξτε το menu "Show" και επιλέξτε την πρώτη επιλογή "Canon" :αυτό θα σάς δείξει την ἐντυπη έκδοση απ' όπου ελήφθη το κείμενο και αν είναι αμφιβαλλόμενο (dubium) ή νόθο (spurium).
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι είναι χειρότερο, μια αφανής ρωγμή στα ύφαλα ενός πλοίου, ή ένα εμφανές και μεγἀλο ρήγμα στο κατάστρωμα;
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ αφανής ρωγμή στα ύφαλα, με την οποία δεν ασχολείται κανείς και ελάχιστοι την εντοπίζουν, μπορεί εν μέσω τρικυμίας και φουρτούνας να επεκταθεί, να μετατραπεί σε μέγα ρήγμα και να οδηγήσει στον καταποντισμό αύτανδρου του πλοίου, εν μέσω θυέλλης και εν τω μέσω ωκεανού.
Το φανερό ρήγμα στο κατάστρωμα, επικίνδυνο και αυτό αν δεν αντιμετωπιστή, το βλέπουν όλοι: όχι μόνο οι λιμενικές αρχές, που απαγορεύουν τον απόπλουν αν δεν επισκευαστή, όχι μόνο οι νηογνώμονες ελεγκτές, αλλά και το πλήρωμα, και οι επιβάτες, ώστε ομοθυμαδόν όλοι επιζητούν την αντιμετώπισή του! Συνεπώς το εμφανές μεγάλο ρήγμα, είναι στην πράξη λιγότερο επικίνδυνο από τη αφανή ρωγμή στα ύφαλα.
Οι αιρέσεις, ο Οικουμενισμός, οι συμπροσευχές, οι ανταλλαγές δώρων και φιλοφρονήσεων με αιρετικούς, η αναγνώρισή τους ως Εκκλησιών, κ.ά. είναι σαν τα μεγάλα φανερά ρήγματα στο κατάστρωμα. Κάνουν ΜΠΑΜ! Τα βλέπει ο λαός, τα βλέπουν οι κληρικοί, τα βλέπουν οι επίσκοποι! Και οι πολλοί δεν συμφωνούν, και αντιδρούν είτε ήρεμα είτε δυναμικά. Είναι συνεπώς οι φανερές αιρέσεις, ολιγώτερο επικίνδυνες από τις αφανείς ρωγμές που υπάρχουν στα ύφαλα, ήτοι τις απαρατήρητες για τους πολλούς εκτροπές από την ορθή διδασκαλία της Πίστεως.
Πιο επικίνδυνες είναι οι αφανείς ρωγμές στα ύφαλα, στη βάση, οι μυθολογικές διδασκαλίες, οι αντικαταστάσεις και παρερμηνείες Γραφών και Συνόδων με διδασκαλίες ανθρώπων, οι αλλοιώνουσες το δόγμα, τη σωστή διδασκαλία, την ορθή Πίστη, την αρχαία εκκλησιαστική παράδοση, που οι πολλοί, μη έχοντες τα ποικίλα απαραίτητα εφόδια, δεν μπορούν εύκολα να εντοπίσουν. Οι ρωγμές αυτές, οι απαρατήρητες, και ως εκ τούτου μη προκαλούσες επανορθωτικό αντίλογο, είναι η αιτία που δεν επιτρέπει στον κλήρο και λαό να πιστέψουν σωστά ώστε με ηρωϊκό ορθόδοξο φρόνημα να εντιμετωπίσει αιρέσεις, παναιρέσεις και οικουμενισμό. Από αυτό το λαό που εντοπίζει μεν το ρήγμα στο κατάστρωμα, αλλά όχι και τη ρωγμές στα ύφαλα, από αυτό το λαό, από εμάς, με τις αφελείς αντιλήψεις, προέρχονται και οι πατριάρχες και οι επίσκοποι και οι κληρικοί. Πώς να μην πέφτουν εύκολα στην παγίδα των αιρετικών αφού είναι ακατήχητοι ή, το χειρότερο, στραβά κατηχημένοι και καταρτισμένοι;
Έξυπνη προσέγγιση 11:19 αλλά προς τι ακριβώς λες ότι είνε ο Οικουμενισμός ή Η Εορτολογική Καινοτομία ή το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών ή το ότι 90% των Πιστών δεν Μεταλαμβάνει των Αχράντων Μυστηρίων...
ΑπάντησηΔιαγραφή-Προσωπικά πιστεύω ότι πλέουμε ακόμη λόγω κάποιων εν ζωή Αγίων.
ΒΓ