Ομολογία

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

«ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»

5.7.2012, ὥρα 18.00 

ΑΙΘΟΥΣΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ-ΛΑΪΚΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΝ

Εὐριπίδου 12 Ἀθήνα

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

1. Παρακαλοῦμεν τὶς προσωπικότητες τῶν διάφορων φορέων νὰ μᾶς συγχωρήσουν, διότι, λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου, ἀδυνατοῦμεν νὰ προσφωνήσωμεν ὀνομαστικῶς ἕκαστον χωριστά. Ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναφέρωμεν τὸν ἐνενηκοντούτη φίλον τοῦ Σωματείου μας, ὁ ὁποῖος ἦρθε σήμερον τὸ πρωὶ μὲ ταξὶ ἀπὸ τὴν Καλαμάτα εἰδικῶς διὰ τὴν Συνέλευσίν μας, τὸν πολιὸν δάσκαλον κ. Παν/την Ρήγα.

2. Ὡς ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε πληροφορηθῆ, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔλαβε τὴν 8^ην  Ἰουνίου 2012 τὴν ἱστορικὴν ἀπόφασιν τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους, μὲ χρονικὸν ὀρίζοντα ἀποπερατώσεως τὸ ἔτος 2021, δηλαδὴ διακόσια χρόνια μετὰ τὴν ἐθνικὴν Παλιγγενεσίαν. Δὲν θὰ σᾶς ἀναπτύξωμεν λεπτομερείας, διὰ νὰ κερδίζωμεν χρόνον. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ ὅλες οἱ τελευταῖες ἐνέργειες καὶ ἀνακεφαλαίωσις τῶν σκοπῶν, τῶν δραστηριοτήτων καὶ τῶν προοπτικῶν μας ἀναφέρονται εἰς τὸ τεῦχος 51 τῆς «Φωτεινῆς Γραμμῆς», τὸ ὁποῖον σᾶς διανέμομεν τιμῆς ἕνεκεν, διὰ νὰ τὰ μελετήσετε καὶ νὰ τὰ ἔχετε καὶ εἰς τὸ ἀρχεῖον σας.

3. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σύντομος, ὥστε νὰ ἔχωμεν χρόνον καὶ ἐσεῖς νὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ ἐκφρασθῆτε ἐλεύθερα καὶ νὰ σᾶς δοθοῦν οἱ δέουσες ἀπαντήσεις, οὕτως ὥστε νὰ συμπνευματισθῶμεν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν Θεὸν νὰ φωτίσῃ ὅλους μας, ἰδίως τοὺς καθ᾿ ὕλην ὑποχρέους, Ἐκκλησίαν καὶ Πολιτείαν, νὰ συστρατευθῶμεν ὅλοι μαζί.

4. Σᾶς εὐχαριστοῦμε ὅλους ἐκ μέσης καρδίας, διὰ τὴν τιμήν, ποὺ μᾶς κάνατε καὶ προσήλθατε, διὰ νὰ συμπνευματισθῶμεν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν Τριαδικὸν Θεὸν νὰ μᾶς φωτίσῃ καὶ μᾶς διευκολύνῃ, εἰς ποίαν δεσπόζουσαν θέσιν νὰ τεθῇ τὸ μνημεῖον δοξολογίας, εὐχαριστίας, εὐγνωμοσύνης καὶ λατρείας εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερωτοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.

5. Δόξᾳ τῷ Θεῷ δὲν ζῶμεν εἰς ἐποχὴν Τουρκοκρατίας, ὅπου οἱ Ἱεροὶ Ναοὶ ἐπεβάλετο νὰ κτίζωνται σὲ ,,γοῦβες,,.

Ἐμεῖς φρονοῦμεν διακαῶς ὅτι μόνον μία δεσπόζουσα περίοπτος θέσις τοῦ ἀξίζει καὶ ὄχι ,,γοῦβες,, εἰς τὶς κοῖτες τοῦ Ἰλισσοῦ, Γουδῆ καὶ Σωτηρία.

Διότι τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους πρέπει νὰ εἶναι κάτι τὸ μοναδικὸν καὶ τὸ ἐξαίσιον.

6. Ἡ Ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη τοῦ ἔργου πρέπει νὰ εἶναι ἰδιαζόντως καλή, καὶ πρὸς τοῦτο ζητοῦμε τὴν συνεργασίαν ὅλων καὶ ἰδίως τῆς Ναοδομίας.

Εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴ οἱ ἐργαζόμενοι πρέπει νὰ ἐνεργοῦν ὡς λειτουργοὶ καὶ ὄχι ὡς ὑπάλληλοι = «περιεργαζόμενοι», ὅπως πρέπει νὰ συμβαίνῃ καὶ εἰς κάθε ἑλληνικὸν δημόσιον φορέα.

Ἄν δὲν ὑπῆρχαν  «ὑπάλληλοι» ἀλλὰ ὑπῆρχαν  «λειτουργοί», ἀπὸ τὴν πρὠτη στιγμὴ θὰ ἦσαν οἱ πάντες δίπλα μας…

7. Πρέπει νὰ προγραμματίσωμε λίαν συντόμως μίαν ἡμερίδα γιὰ ἐνίσχυσιν τῆς προσπαθείας μας, ὅπου θὰ κληθοῦν οἱ εἰδήμονες νὰ συζητήσουν τὸ θέμα.

8. Ἐθεωρήσαμεν χρέος μας, ὡς ἀπόγονοι τῶν Ἐθνομαρτύρων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας, νὰ συστήσωμεν τὸ Σωματεῖον μας, μὲ σκοπὸν τὴν πραγματοποίησιν τοῦ χρέους μας, δηλαδὴ τῆς ὑποσχέσεως τῶν Ἡρώων Ἐθνομαρτύρων καὶ τοῦ μοναδικοῦ ἡγέτη Ἰωάννη Καποδίστρια, νὰ ἀνεγερθῇ τὸ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.

Οἱ πρόγονοί μας διεκήρυττον περίπου : «παρ᾿ ὅλον ὅτι δὲν ἔχομεν τὸν ἀπαιτούμενον ἐξοπλισμὸν καὶ στρατεύματα, ἀλλὰ ὡς βαρὺ πυροβολικὸν τὴν πίστιν εἰς τὸν Ἐλευθερωτὴν Χριστόν, σὲ παρακαλοῦμε Χριστέ μας, βοήθησέ μας νὰ ἐλευθερῶμεν ἀπὸ τὸν λίαν δυσβάστακτον τουρκικὸν ζυγὸν καὶ θὰ σοῦ κτίσωμεν Ναὸν εἰς τὸ ὄνομα Ἐλευθερωτοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ».

Ὁ θρυλικὸς Γέρος τοῦ Μοριᾶ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης βροντοφωνοῦσεν : «ὁ Θεὸς ἔβαλεν τὴν ὑπογραφήν του καὶ δὲν τὴν παίρνει πίσω».

Οἱ ἥρωες αὐτοὶ καὶ ὁ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ἐπίστευαν καὶ διεκήρυτταν «ὁ Θεὸς δὲν θὰ ἀφήσῃ τὴν Ἑλλάδα».

Ὑπ᾿ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις ξεσηκώθηκαν οἱ σκλάβοι Ἕλληνες, ἔχοντες ὡς θούρειόν των: «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν Ἁγίαν καὶ τῆς Πατρίδος τῆς Ἐλευθερίαν. Διὰ αὐτὰ τὰ δύο πολεμῶ καὶ ἐὰν δὲν τὰ ἀποκτήσω, τί μὲ ὀφελεῖ καὶ ἐὰν ζήσω ;».

Νυχθημερὸν ἠγωνίζοντο οἱ πρόγονοί μας, ὅπως τὸ δημοτικὸν τραγούδι τοῦ Γέρο Δήμου μᾶς ἐξιστορεῖ: «…τὸν ὕπνο δὲν ἐχόρτασα καὶ τώρα ἀποσταμένος θέλω νὰ πάω νὰ κοιμηθῶ…». Καὶ μάλιστα διὰ νὰ ζοῦμε ἐμεῖς οἱ ἀνάξιοι ἐλεύθεροι σήμερον καὶ νὰ αὐτοσκλαβωνόμεθα πάλι εἰς τοὺς Μωαμεθανοὺς καὶ νὰ καταντήσωμεν ξένοι εἰς τὸν τόπον μας τὸ δημοτικὸν τραγούδι τοῦ Γέρο Δήμου συνεχίζει: «ζεστὸ ψωμὶ δὲν ἔφαγα, δὲν πλάγιασα σὲ στρῶμα…».

9. Αὐτὴν τὴν Ἱερὰν Παρακαταθήκην τῶν Ἐθνομαρτύρων ἡρώων μας, ὡς γνωστόν, τὴν υἱοθέτησεν ἡ Δ΄ Ἐθνοσυνέλευσις μὲ τὸ Η΄ Ψήφισμα τοῦ 1829 καὶ ὁ ἀνεπανάληπτος Ἐθνάρχης-Κυβερνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας τὸ ὑπέγραψεν. Ἐὰν εὐσταθοῦσε αὐτὸ ποὺ λέγουν μερικὰ ἰδιοτελῆ, ἀνιστόριτα ἀνθρωπάκια, ὅτι τὸ Τάμα τοῦ Γένους τὸ ἐξεπλήρωσεν ὁ Κυβερνήτης Καποδίστριας εἰς τὸ ἐκκλησάκι Ὀρφανοτροφείου Αἰγίνης τὸ 1828, δὲν θὰ ἀκολουθοῦσε τὸ Η΄ Ψήφισμα τῆς Δ΄ Ἐθνοσυνελεύσεως ἕνα ἔτος ἀργότερα, τὸ 1829, διότι ὁ Καποδίστριας εἶχε «σώας τὰς φρένας» καὶ δὲν θὰ ἐθεσμοθετοῦντο τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα τοῦ 1834 καὶ 1838, τὰ ὁποῖα ρητῶς ὁρίζουν, τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τὴν νέαν πρωτεύουσαν τῆς Ἑλλάδος, τὴν Ἀθήνα. Δυστυχῶς οἱ «φίλοι μας» εἶδαν τὸν κίνδυνον ὅτι ἡ Ἑλλάδα μὲ τὸν πανάξιον κυβερνήτην Καποδίστριαν θὰ ἐμεγαλουργοῦσε καὶ «ἐφρόντισαν» νὰ δολοφονηθῇ, διὰ νὰ παραμείνῃ ἡ Ἑλλάδα μικρὴ καὶ ἀνίσχυρος…

10. Διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ σκοποῦ μας ἀναμένομεν καὶ ἄλλους. Ζητοῦμεν περισσοτέρους, δραστηριοτέρους καὶ καλλιτέρους.

11. Ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι ἀπαλλάσσομεν τοὺς καθ᾿ ὕλην ὑποχρέους, Πολιτείαν καὶ Ἐκκλησίαν, νὰ μὴ δώσουν οὔτε ἕνα εὐρώ.

Παρακαλοῦμεν μόνον τὴν Διοικοῦσαν Ἐκκλησίαν νὰ εὐλογῇ καὶ νὰ πρωτοστατῇ.

Ἀπὸ τὴν πολιτείαν ἀπαιτοῦμεν νὰ μᾶς παραχωρήσῃ τὴν ἐνδεδειγμένην περίοπτον θέσιν τοῦ Ἀττικοῦ Ἄλσους, νὰ νομοθετῇ καὶ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἄμεσον πραγματοποίησιν τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους.

12. Ἐὰν διαχειρισθῶμεν καὶ τὸν ὑπόλοιπον, τὸν μὲ ἀπερίγραπτες στερήσεις, σωματικὲς καὶ ψυχικὲς ἀλγηδόνες δημιουργηθέντα μόχθον τοῦ βίου μου μὲ οὐσιαστικὴν διαφάνειαν, τότε οἱ ἀπὸ τοὺς πάντας ἐξαπατηθέντες Ἕλληνες τῆς ὑφηλίου θὰ σπεύσουν νὰ μᾶς συντρέξουν γενναίως καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ θὰ ὁλοκληρωθοῦν οἱ πολυδάπανες ἐργασίες τοῦ μνημείου δοξολογίας, εὐχαριστίας, εὐγνωμοσύνης καὶ λατρείας ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ Ἐλευθερωτοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Εἴμεθα ἀπόγονοι αὐτῶν τῶν Ἐθνομαρτύρων τῆς Παλιγγενεσίας καὶ ἦλθεν τὸ «πλήρωμα τοῦ χρόνου» καὶ ἐσυνειδητοποίησαμε τὸ ἱερὸν καθῆκον τοῦ κάθε Ἕλληνος νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ Ἱερὰ Παρακαταθήκη τῶν ἡρώων μας.

Ὅπως ἔχομεν τονίσει ἐπανειλημμένως, σὺν τοῖς ἄλλοις, τὸ ἔργο τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους θὰ βοηθήσῃ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονμίαν καὶ θὰ φέρῃ πλοῦτο στὴν Ἑλλάδα, διότι μὲ τὸ μεγαλεπήβολον αὐτὸ ἔργον θὰ «φάνε» ψωμὶ πολλὲς ἑλληνικὲς οἰκογένειες.

13. Πρὸς τοῦτο τὸ Εἰδικὸν Συμβούλιον τοῦ Σωματείου μας, ποὺ θὰ γνωμοδοτῇ διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐσόδων καὶ τὴν φειδωλὸν διάθεσιν τῶν ἐξόδων, δὲν θὰ προκηρύσῃ «στημένους» διεθνεῖς διαγωνισμούς, οὔτε θὰ κάμνῃ ἀπ᾿ εὐθείας ἀναθέσεις εἰς «ἡμετέρους», μὲ σχεδὸν τὸ ἥμισυ τῶν ἐξόδων νὰ καταλήγουν εἰς τὰ θυλάκια τῶν διαχειριστῶν, καὶ νὰ ἐξασφαλίζωνται πολὺ χοντρὲς «μίζες» καὶ μεγάλα «λαδώματα», ὡς εἴθισται.

Τὸ Εἰδικὸν Συμβούλιον τοῦ Σωματείου μας, τὰ μέλη τοῦ ὁποίου θὰ ἐκλέγωνται καὶ θὰ κληρώνωνται καὶ δὲν θὰ διορίζωνται, θὰ πασχίζῃ νὰ ἐξασφαλίζῃ τὰ πλέον κατάλληλα ὑλικὰ δωρεὰν ἢ σὲ λίαν χαμηλὴ τιμὴ καὶ μὲ ἕνα εἶδος αὐτεπιστασίας νὰ ἀξιοποιῇ καὶ τὴν τελευταίαν δεκάραν καταλλήλως. Ἀπ᾿ ἀρχῆς ἀπορρίπτομεν κατηγορηματικῶς τὶς τιμὲς Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ πασχίζωμεν νὰ πετυχαίνωμεν τιμὲς κάτω ἀπὸ τὸ ἥμισυ τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, διότι ἐδῶ ἐπ’οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ παρεισφρέουν «τρωκτικά» «ἀετονύχηδες» καὶ «λαμόγια» «μιζαδόροι». Καὶ αὐτὰ τὰ μέλη, τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σωματείου μας ὅπως καὶ ὅλοι μας, θὰ θυσιαζώμεθα ἀνιδιοτελῶς.

14.  Ὡς πρὸς τὰ Ἀρχιτεκτονικὰ καὶ τὸν ρυθμὸν τοῦ Ναοῦ, τὸν πρῶτον λόγον θὰ ἔχῃ ἡ Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Ναοδομία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ ἄν θὰ εἶναι ἕνα εἶδος νέας Ἁγίας Σοφίας ἢ κάτι παρόμοιον πάντοτε βυζαντινοῦ ρυθμοῦ.

Ὡς πρὸς τοὺς ἐκτελεστὰς τῶν ἔργων καὶ τὸ ὕψος τοῦ κόστους, τὸν πρῶτον λόγον θὰ ἔχῃ ὁ δωρητὴς καὶ ἄλλοι δωρηταί, Πανέλληνες καὶ Φιλέλληνες, ποὺ θὰ θελήσουν νὰ συνδράμουν πειθόμενοι ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον διαφάνειαν μας. Ἄλλωστε μόνον μὲ τὴν ἀπόλυτον διαφάνειάν μας κατωρθώσαμε ὡς Διορθόδοξος Σύνδεσμος «Ὁ Ἀποστολος Παῦλος» νὰ ἔχωμεν ἀποστείλει ἄνω τῶν 70.000 τόνων ἀνθρωπιστικῆς βοηθείας ἀνὰ τὴν ὑφήλιον καί, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ θὰ συνεχίσωμε παραλλήλως πρὸς τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους.

Οἱ δωρηταὶ θὰ ἔχουν μέσῳ τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σωματείου μας πάντοτε τὸν πρῶτον λόγον, μὲ τὴν εὐλογίαν δραστηρίων μελῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, μετὰ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διαρκῶς ἀγαστὴ συνεργασία. Δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία νὰ συναποφασίζῃ καὶ τὸ Εἰδικὸν Συμβούλιον τοῦ Σωματείου «Οἱ Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους» νὰ ἐπαγρυπνοῦν καὶ νὰ ἐκτελοῦν.

15. Πέραν τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου, ποὺ θὰ διαχειρίζεται ἔσοδα καὶ ἔξοδα, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ αὐστηροτάτη Ἐξελεγκτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἑβδομαδιαίως ἢ τὸ ἀργότερον μηνιαίως θὰ ἐλέγχῃ ἐνδελεχῶς τὰ ἔσοδα καὶ ἔξοδα.

16. Ὅλα τὰ μέλη αὐτῶν τῶν Ἐπιτροπῶν θὰ εἶναι ἄμισθα καὶ μόνον τὰ ὁδοιπορικά των θὰ δικαιοῦνται, ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἰδεολόγοι εἶναι ἐνδεεῖς καὶ τὸ πτωχόν των θυλάκιον δὲν διαθέτει οὐδὲ τὰ εἰσιτήριά των ἢ δι᾿ ἕνα ταξί.

17. Ὅλες αὐτὲς τὶς λεπτομέρειες θὰ πρέπῃ νὰ τὶς ἀποφασίζῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ τὸ Εἰδικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκλεγῇ ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. 

18. Δόγμα μας πρέπει πάντοτε νὰ εἶναι ὅτι «ὅπου ὑπάρχει διάλογος, ἀπομακρύνεται ὁ διάβολος». Ὅλα πρέπει νὰ γίνωνται μετὰ πάσης περισκέψεως ἐγκαίρως καὶ εὐκαίρως.

19. Τὸ Σωματεῖον «οἱ Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους» θὰ δέχεται ὅλες τὶς σοβαρὲς καὶ δίκαιες ὑποδείξεις τόσον τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, ὅσον καὶ τῆς Πολιτείας. Μόνον ἕνα συμβιβασμὸν δὲν θὰ κάνωμεν: Δὲν θὰ ἐπιτρέπωμεν σὲ κανένα νὰ «καρκινοβατῇ» τὸ ἔργον.

20. Δόγμα μας πρέπει νὰ εἶναι τὸ παράδειγμα τοῦ προγόνου μας Μεγάλου Ἀλεξάνδρου: «ὅσα δὲν λύονται, κόπτονται».

21. Ὅταν μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν συνδρομὴν ὅλων, κατόπιν ἀπολύτου διαφανείας, τελειώσῃ τὸ ἔργον, τότε νὰ καλέσωμεν τὴν Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὴν πολιτειακήν, τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, τὴν νομοθετικὴν καὶ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ τοὺς παραδώσωμεν τὰ κλειδιὰ τοῦ περιόπτου μνημείου, διὰ νὰ λαμβάνουν χώρα ἐκεῖ ὅλες οἱ ἐπίσημες θρησκευτικὲς καὶ ἐθνικὲς ἑορτές.

22. Ἡ προσεχὴς Γενικὴ Συνέλευσις ὀφείλει:

1^ον . Νὰ ἀποφασίσῃ κατὰ πόσον τὸ Σωματεῖον οἱ «Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους» μετὰ τὸ πέρας τῆς οἰκοδομῆς τοῦ μνημείου τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους, θὰ συνεχίσῃ νὰ δρᾶ καὶ νὰ διαχειρίζεται πιθανὰ ἔσοδα, ποὺ θὰ περισσεύσουν ἀπὸ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ συνεργάζεται μὲ ἄλλα φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα, διὰ νὰ δίδωνται ὑποτροφίαι σὲ πολύτεκνα πτωχὰ παιδιά, διὰ νὰ σπουδάζουν καὶ ἀποκαθίστανται ἐπαγγελματικὰ καὶ οἰκογενειακά, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μιμοῦνται τοὺς γονεῖς των καὶ νὰ συνεχίσουν νὰ γίνωνται πολύτεκνοι, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ριζικὰ τὸ ἄκρως ἀνησυχαστικὸν δημογραφικὸν πρόβλημα.

2^ον. Νὰ ἀνατίθενται μελέτες διαφόρων ἱστορικῶν θεμάτων καὶ νὰ ἀντικρούωνται ἀνθελληνικὲς καὶ ἀντιχριστιανικὲς θεωρίες καὶ δραστηριότητες καὶ νὰ προλαμβάνωμεν τὸ κακὸν προτοῦ γίνεται «γάγγραινα», «χιονοστιβάδα» ἢ «τσιμεντώνει».

3^ον . Νὰ ἐνισχύωνται ταχύρρυθμα σεμινάρια διὰ τὴν ἐκμάθησιν καὶ διάδοσιν τῆς σωστῆς ἑλληνικῆς γλώσσης εἰς τοὺς νέους τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴ ἀναγκασθῶμεν ἀργότερα νὰ μετακαλῶμεν ἑλληνιστάς Βάσκους, Καταλανούς, Γερμανοὺς κ.λπ., διὰ νὰ διδάσκωνται οἱ Ἑλληνόπαιδες τὴν σωστὴν ἑλληνικὴν γλώσσαν.

4^ον . Νὰ ἐνισχύωνται οἱ ἑλληνικὲς κοινότητες ἀνὰ τὴν ὑφήλιον, νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰς ρίζας μας καὶ νὰ καλλιεργῶμεν τὶς αἰώνιες ἀνεκτίμητες ἀξίες τῆς φυλῆς μας Θρησκεία, Πατρίδα καὶ Οἰκογένεια.

5^ον . Νὰ δημιουργῶμεν Φιλέλληνας ἀνὰ τὴν ὑφήλιον, διὰ νὰ γίνωνται «πρέσβεις» καὶ «ἀπόστολοι» τῶν ἑλληνικῶν θέσεων καὶ ἀπόψεων.

6^ον . Νὰ βοηθοῦνται ὀρθόδοξες ἱεραποστολὲς καὶ νὰ ἐξοπλίζωνται μὲ τὰ ἀναγκαῖα, διὰ νὰ δύνανται νὰ φέρουν εἰς πέρας τὸ βαρύτατον ἔργον προβολῆς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Ἑλλάδος ἀνὰ τὴν ὑφήλιον.

23. Ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἐμεῖς κινούμεθα ἀπὸ ἄκρως ἀνιδιοτελῆ ἐλατήρια καὶ ποτέ, ἀκόμη καὶ μετὰ τὸν θάνατόν μας, δὲν ἐπιθυμοῦμε νὰ ἀναγραφοῦν τὰ ὀνόματά μας πουθενά. Ὡς ἄγνωστοι στρατιῶτες νοσταλγοῦμε νὰ ἀναλωθῶμεν διὰ τὸ κοινὸν καλὸν πρὸς δόξαν Θεοῦ.

Τὸ ἔργο πιστεύομε ὅτι εἶναι μέγιστον. Καὶ τὸ πιστεύομε τοῦτο, ὄχι ἀπὸ ἐγωισμόν, ὅπως οὔτε καὶ ὁ Ἰουστιανιανὸς εἶπε ἀπὸ ἐγωισμόν εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς Ἁγίας Σοφίας τὸ  περίφημο ,,Νενίκηκά σε Σολομών,,.

Πιστεύομε, ὅτι, ὅταν παίρνῃς, γεμίζεις τὰ χέρια σου, ὅταν δίνῃς, γεμίζεις τὴν ψυχή σου.

Τὸ νὰ σταματήσῃ ἢ νὰ «καταχωνιασθῇ» τὸ ἔργο, αὐτὴ τὴ ,,χαρὰ,, δὲν τὴν προσφέρομε ποτὲ σὲ κανένα…

24. Κανεὶς ἀπὸ ὅσους εἴμεθα ἐδῶ καὶ ἀπὸ ὅσους διαφωτίζομε μὲ τὴν ἱστοσελίδα μας καὶ τὸ περιοδικόν μας ,,Φωτεινή Γραμμή,, νὰ  μὴ μείνῃ ἀμέτοχος. Ὅλοι μας νὰ συστρατευθῶμεν καὶ νὰ ἐργασθῶμεν ἐντακτικώτατα διὰ νὰ δυνηθῶμε, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ νὰ διαψεύσωμε κάθε ἀμφιβολίαν, ἐνδοιασμὸν καὶ ὀλιγοπιστίαν. 

Τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους θὰ εἶναι μία εὐκαιρία, ἐπιτέλους, νὰ ἑνωθοῦμε ὅλοι μαζί, γιὰ τὸ καλό μας. Τὶς πολιτικές μας πεποιθήσεις, νὰ τὶς κρατοῦμε γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς κάλπης.

Τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους δὲν θὰ κομματιάζῃ ἀλλὰ θὰ ἑνώνῃ.

         

Καὶ πάλι σᾶς εὐχαριστοῦμε ὅλους.