Ειπε, το εικονιζόμενοόν που απλά μοιάζει ανθρώπινο, να βγούν οι
Εσταυρωμένοι από τα σχολεία.
Εμας τους γονείς, μας ρώτησε
ο ...φτηνιάρης;
ΟΥΤΙΔΑΝΟ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ,
ΑΪΝΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΟΥΣ
ΒΟΣΚΕΙΝ ΧΟΙΡΟΥΣ...
MAΚΡΥΑ ΑΠΟ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
Του Κυπριανού Χριστοδουλιδη, ιατρού
Δεν θα μπορούσε ο Σταυρός να μην ενοχλούσε τους νεοταξίτες.
Μπήκε κι αυτός στο σημάδι.
Ο σκοπός είναι να αντικαταστήσουμε τον Εσταυρωμένο με κανένα σύμβολο του τύπου "μιας ανώτερης δύναμης", την οποία θα εγκρίνουν τα μέλη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Η "μια ανώτερη δύναμη" είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους και μας "εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες σε όλους χωρίς κανένας μαθητής να αισθάνεται μειονεκτικά λόγω της καταγωγής, της φυλής ή του θρησκεύματός του", όπως μας είπε ο δικός μας πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας (σημ. τι λέει η παροιμία για τους γιατρούς και τους δασκάλους;).
Δεν μας δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα και ο κύριος πρόεδρος, ο δάσκαλος και όχι ο γιατρός, δεν θα μπαίνει στον κόπο να μας κάνει το "μέντιουμ", διαμηνύοντας τα μειονεκτικά αισθήματα που γεννά η θέα του Εσταυρωμένου στους μικρούς μαθητές.
Αυτός δεν κάνει για δάσκαλος.
Κάνει για "διάμεσο πνεύμα", όπως αυτό στις διάφορες πνευματιστικές συγκεντρώσεις, αφού μπορεί και μπαίνει μέσα στις ψυχούλες των μαθητών και μας λέει για λογαριασμό τους πώς αισθάνονται.
Προτείνω να του ανατεθεί ειδική θέση στην "δια βίου μάθηση και παιδεία".
Ας το σκεφθούν οι του αρμόδιου Υπουργείου.
Σημείωσι blog apotixisi:
Ο τίτλος ειναι του blog
Είπε ο εικονιζόμενος άνθρωπος (όχι το εικονιζόμενο ον που μοιάζει με άνθρωπο, μιας και είναι εικόνα Θεού) να βγουν οι Εσταυρωμένοι από τα σχολεία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ άνθρωπος αυτός (που βέβαια δεν χρειάζεται άδεια από κανέναν για να πει τη γνώμη του, όσο στραβή και εάν είναι) δεν είναι ουτιδανό ανθρωπάκι (αλλά άνθρωπος, ίσως πιο άρρωστος από εμάς) να πάει να βόσκει χοίρους μακριά από τα παιδιά μας (μιας και τα εκπαιδεύουμε βέβαια στον Ορθόδοξο τρόπο ζωής!).
Το ότι ο Σταυρός ενοχλεί τους νεοταξίτες, νεοπαγανιστές, εβραίους, μουσουλμάνους, αθέους κ.λπ. είναι γνωστό και δεν μπήκε τώρα στο σημάδι, αλλά από πολύ παλιά: «Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον, ΄Ελλησι δε μωρίαν» (Κορ. Α΄ 1. 23). Αλλά και «η ανωτέρα Δύναμις» πιπιλίζεται από πολλούς από εμάς τους λεγόμενους «Ορθόδοξους». Τώρα ως προς το δάσκαλο, δυστυχώς αποτελεί το μέσο όρο των δασκάλων. Δεν θα ξεχάσω τη δασκάλα εκείνη, που δίδασκε στα παιδάκια, ότι ο Χριστός είναι μισός Θεός και μισός άνθρωπος, για να αποσβολωθεί, όταν ένα παιδάκι τη ρώτησε, ποιο πόδι είναι του Θεού και ποιο του ανθρώπου!
Αλλά ανεξάρτητα από εκείνους, που επιδιώκουν την επιβολή του λαϊκού κράτους (etat laique), δεν γνωρίζω αν μας έχει απασχολήσει, το εάν πράγματι επιτρέπεται, από Ορθόδοξη σκοπιά, η τοποθέτηση σταυρών και εικόνων σε μη ιερούς χώρους, όπως Σχολεία (όπου ακούγονται ακατονόμαστες βρισιές, ακόμη και από μαθητές Δημοτικού), Δικαστήρια (όπου η ψευδορκία πάει σύννεφο), Κοινοβούλια (όπου ψηφίζονται αντι-εκκλησιαστικοί νόμοι) και άλλες τέτοιες αίθουσες. Η τοποθέτηση σταυρών και εικόνων σε μη ιερούς χώρους αποτελεί εκκλησιαστική παράδοση και πόθεν τούτο τεκμαίρεται; Μην ξεχνάμε, ότι, ο,τιδήποτε είναι αντιευαγγελικό και αντιπατερικό δεν αποτελεί παράδοση, έστω και μετά από χίλια χρόνια.
Εμείς, «επόμενοι τοις αγίοις Πατράσιν…..» (κατά τον Όρο της Δ΄ Οικουμενικής), θα πρέπει να στηριχθούμε είτε σε κείμενα Οικ. Συνόδων είτε σε Πατερικά. Γνωρίζουμε δε, ότι με το θέμα του Σταυρού και των Εικόνων έχει ασχοληθεί η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος, όπου στον Όρο της καταγράφονται οι θέσεις, όπου τοποθετούνται αυτά: «Τούτων ούτως εχόντων, την βασιλικήν ώσπερ ερχόμενοι τρίβον, επακολουθούντες τη θεηγόρω διδασκαλία των αγίων Πατέρων ημών και τη παραδόσει της Καθολικής Εκκλησίας (του γαρ εν αυτή οικήσαντος Αγίου Πνεύματος είναι ταύτην γινώσκομεν), ορίζομεν ουν ακριβεία πάση και εμμελεία παραπλησίως τω τύπω του τιμίου και ζωοποιού σταυρού ανατίθεσθαι τας σεπτάς και αγίας εικόνας, τας εκ χρωμάτων και ψηφίδας και ετέρας ύλης επιτηδείως εχούσης, εν ταις αγίαις του Θεού εκκλησίαις, εν ιεροίς σκεύεσι και εσθήσι, τοίχοις τε και σανίσιν, οίκοις τε και οδοίς της τε του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εικόνος, και της αχράντου Δεσποίνης ημών της αγίας Θεοτόκου, τιμίων τε αγγέλων και πάντων αγίων και οσίων ανδρών». Σύμφωνα δε με την ερμηνεία του αγ. Νικοδήμου (Πηδάλιο, σελ. 315-320), ο Σταυρός και οι Εικόνες αναρτώνται στους τοίχους των Ι. Ναών και των κατ’ οίκων εκκλησιών («οσπίτια») και στους δρόμους, ζωγραφίζονται δε σε τοίχους και ξύλο, σε ιερά σκεύη και εσθήτες, δηλ. γενικώς σε χώρους ιερούς, καθ’ ότι ο Σταυρός και οι Εικόνες είναι αφ’ εαυτού τους ιερά αντικείμενα.
Στον παραπάνω Όρο λοιπόν, ο Σταυρός και οι Εικόνες τοποθετούνται στις Εκκλησίες, στις κατ’ οίκον εκκλησίες και στους δρόμους (π.χ. Σταυροί μεγάλοι σε λόφους και Εικόνες σε οδούς, όπως η εικόνα του αγίου Κοσμά Αιτωλού στην Εθνική Αθηνών-Λαμίας, στη Ν. Φιλαδέλφεια), δεν αναφέρονται δε άλλοι χώροι, όπως Σχολεία, Δικαστήρια, Νοσοκομεία, Κοινοβούλια, αίθουσες Μουσικής, κ.ά. Αν πάλι υπάρχουν Πατερικά κείμενα, που να αναφέρουν, ότι αναρτώνται σταυροί και εικόνες και εκτός των ανωτέρω, θα ήταν ενδιαφέρον να το μάθουμε, μαζί βέβαια με τη σχετική τεκμηρίωση.
Αιρετικός
Φίλε ο άνθρωπος δεν είναι εικόνα Θεού.Σύμφωνα με τον Αγιο Γρηγόριο Νύσσης είναι "εικών εικόνος". Μη βλασφημείς λοιπόν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ φιλοκατήγορε
ΑπάντησηΔιαγραφήΖητώ συγγνώμη, γιατί δεν ανέλυσα τον όρο: "εικόνα Θεού". Αλλά και ο Παύλος δεν τον αναλύει, όταν λέει, ότι "ανήρ ..... εικών και δόξα Θεού υπάρχων" (Κορ. Α΄ 11. 7), σε αντιδιαστολή με την γυναίακ, που είναι εικόνα εικόνος ανδρός (Κορ. Α΄ 11. 7, Θεοδώρητος).
Πράγματι λοιπόν, ο άνθρωπος είναι εικόνα της εικόνας του Θεού και επειδή η εικόνα του Θεού είναι ο Χριστός (Κορ. Β΄ 4.4), επομένως ο άνθρωπος (και εν προκειμένω ο πρόεδρος της ΔΟΕ) είναι η εικόνα του Χριστού (θέλουμε, δεν θέλουμε)!
Αιρετικός
Δεν με παρηγορεί που από όλα όσα είπε ο Αιρετικός εσύ αγαπητέ Ανώνυμε (12:28) ενοχλίθηκες από το "εικόνα θεού". Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος αδελφέ. Συμφωνώ και προσυπογράφω αυτά που λέει ο Αιρετικός!
ΑπάντησηΔιαγραφή