Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013

Δευτερη ΛΙΟΝΤΑΡΙΣΙΑ ΦΩΝΗ απο το Υπερπεραν



ΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ, ΤΗΝ 

ΓΡΑΜΜΗΝ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΥ ΣΑΣ,

ΘΑ ΚΑΤΑΚΟΜΜΑΤΙΑΣΕΤΕ 

ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. 


Θα διακοψουμε το μνημοσυνο σας,

εαν δεν ορθοτομειτε....




ν Παραμυθι τ 23 Αγούστου 1972

Πρός

Τήν Ατο Θειοτάτην Παναγιότητα

Τόν Οκουμενικόν Πατριάρχην

Κύριον Κύριον ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ

Οκουμενικόν Πατριαρχεον-Φανάριον





Παναγιώτατε,



λάβομεν τηλεγράφημα μετέρας Παναγιότητος καί τό π’ ριθ. Πρωτ. 449 Ερηνικόν μν Γράμμα, δι’ ν γγέλετε μν τά τς ναδείξεως καί καταστάσεως μν ες τόν Πρωτόθρονον Πατριαρχικόν θρόνον.





δοξάσαμεν τόν Θεόν, διότι κονόμησε οτω τά πράγματα καί πεκλείσθησαν διαβεβλημένα καί πί θικ καί πί πίστει ρθ πρόσωπα. Πιστεύομεν τι εσθε θεοπρόβλητος. χομεν δι’ λπίδος τι θά ρθώσητε τό νάστημά σας καί «θά βάλετε ες τήν θέσιν των» τά κακς χοντα ν τ Πατριαρχεί τοι τήν πί ζημί τς ρθοδοξίας χαλίνωτον τάσιν πρός νωσιν μέ τούς αωνίως μετανοήτους καί πιβουλευομένους τήν ρθόδοξον κατ’ νατολάς γίαν κκλησίαν μν, τήν ντως κκλησίαν.




 Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, βαθυσεβάστως παρακαλομεν καί κετεύομεν γονυκλινς: 
δηλώσατέ τό μετά παρρησίας καί περιφράστως «τι δεχόμεθα διάλογον μέ τούς Καθολικούς καί Πρωτεστάντας καί ντιχαλκηδονίους πό τόν ρητόν ρον πως καστος, σον φορ τό δόγμα, θελήσ νά παραδεχθ νεπιφυλάκτως πάντα τά πό τν 7 γίων Οκουμενικν Συνόδων θεσπιθέντα καί οδέν πέραν τούτων.  
πιτραπήτω μοι μέ λον τόν φειλόμενον σεβασμόν νά προσθέσω κόμη τι πρέπει τό Οκουμενικόν Πατριαρχεον πρωτίστως νά προσέξ τήν νωσιν τν ρθοδόξων κκλησιν καί ετα νά προχωρ μετά περισκέψεως πολλς ες διάλογον διά τήν νωσιν μετά τν αρετικν. 
 ν ναντί περιπτώσει θά γίν τό ντίθετον.
Ορθοδοξία θά κομματιασθ πρός χαράν τν Παπικν καί τν λλων χθρν το Σταυρο το Χριστο
 λλά τότε τί λόγον θά δώσωμεν ες τόν Θεόν ν μέρ κρίσεως;





λπίζοντες τι θά ναθεωρήσετε τά σα δηλώσατε, τι θά κολουθήσητε πιστς τήν γραμμήν το Προκατόχου Σας σον φορ τήν νωσιν, συγχαίρομεν μς θερμς πί τ ναδείξει Σας ς Οκουμενικο Πατριάρχου καί εχόμεθα κ βάθους καρδίας πως Κύριος Θεός μν χαρίζηται μν μακροζωΐαν καί δυνάμεις πολλάς, σωματικάς καί πνευματικάς, να φέρητε ες ασιον πέρας τήν ψηλήν ποστολήν Σας πρός δόξαν τς κκλησίας καί το Ορανίου Ατς Δομήτορος.







πί τούτοις δηλομεν, Παναγιώτατε, τι πρίν λάβωμεν τό τίμιον μν γράμμα μνημονεύσαμεν το νόματός Σας ν δρ ερισκόμενοι καί συλλειτουργοντες μετά το γίου δρας ν ερ Μον Προφήτου λιο, πί τ γί Ατο μνήμ· ξακολουθομεν δέ μνημονεύοντες μν ν τας ερας Λειτουργίαις· πλήν δέν διστάζομεν νά δηλώσωμεν τι τελομεν πάντοτε ν πιφυλακ καί ες περίπτωσιν πού θελε διαπιστωθ ντορθόδοξός τις νέργεια το Πατριαρχείου, δίχα συμφώνου γνώμης πασν τν ρθοδόξων κκλησιν, θά διακόψωμεν καί μν τό μνημόσυνον, διότι δέν τό νέχεται συνείδησις μν νά μνημονεύωμεν τς Κεφαλς μν ς ρθοτομούσης, ν δέν ρθοτομε.




Τέλος πικαλούμενοι τάς θεοπειθες εχάς τς μετέρας σεπτς Κορυφς κφράζομεν τήν εγνώμονα εχαριστίαν μν πρός τό Οκουμενικόν Πατριαρχεον διά τάς πί τος νομαστηρίοις μν εχάς Ατο καί διατελομεν μετά σεβασμο βαθέος τς μετέρας Παναγιότητος λάχιστος ν Χριστ δελφός.




Ὁ Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατῶν καί Γηρομερίου

Παλος (1922-1993)


Παύλος ο απλούς, 

Παύλος ο κεχαριτωμένος!


Ο ανεπαίσχυντος εργάτης του Ευαγγελίου, που εγάστηκε αόκνως στον Αμπελώνα του Κυρίου, οδηγώντας τόσες και τόσες ψυχές στον ακύμαντο λιμένα της Βασιλείας των Ουρανών!
Ο Σατανάς φθόνησε το ταπεινό του έργο, εξ αιτίας του οποίου "έχανε πελατεία", κατά το δη λεγόμενο, και με όχημα την υπ αριθμόν 7 Συντακτική Πράξη του μαύρου Ιουλίου του 1974,ενεργώντας διά μέσου ιδιοτελών κληρικών, τον καρατόμησε και εκπαραθύρωσε απ τη θεόθεν λαχούσα αυτώ επισκοπή της Παραμυθιάς, ΑΝΑΙΤΙΩΣ, ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΩΣ,ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΩΣ!
Ο αοίδιμος, ευθαρσής ιεράρχης, μαζί με τους δύο γίγαντες και λέοντες της Ορθοδοξίας, μακαριστούς και πολυκλαύστους, Φλωρίνης Αυγουστίνο και Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, ενεργούντες κατ επιταγήν της Ορθοδόξου συνειδήσεώς τους και επί τη βάσει σχετικών ιερών κανόνων, διέκοψαν, μετά πολλής συνοχής της καρδίας, το μνημόσυνο του πυραυλοκινήτως σπεύδοντος προς ένωση μετά των αιρετικών παπικών, μακαριστού πατριάρχη Αθηναγόρα, του οποίου η ανεκδιήγητη, από της πλευράς της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος, πατριαρχεία του, τυγχάνει τοις πάσι γνωστή.
Εσχάτως, κάποιοι φιλοπατριαρχικοί κάλαμοι, επιχείρησαν να "αγιογραφήσουν" τον αείμνηστο εκκλησιαστικό αξιωματούχο. Πλην εις μάτην! Διότι η πληθώρα των ντοκουμέντων που πιστοποιούν την ολέθρια πολιτική του στον προαναφερθέντα τομέα της πατριαρχείας του, κρυστάλλινης διαύγειας, κάθε άλλο παρά δύνανται σοβαρώς να αμφισβητηθούν και επ ουδενί καταλείπουν ουσιαστικά περιθώρια στοιχειοθετήσεως και εκφοράς τεκμηριωμένου αντιρρητικού λόγου.
Ο αλησμόνητος Παύλος Καρβέλης συνείχετο από αγωνία για την πορεία της εν Κωνσταντινουπόλει εκκλησιαστικής ολκάδος που επί Αθηναγόρα συνεχώς, από μεθόδου και εκ συστήματος, λοξοδρομούσε προς τους υφάλους και σκοπέλους του συγκρητιστικού οικουμενισμού, καταπατώντας ασύστολα του ιερούς κανόνες, διασπώντας την Πανορθόδοξη ενότητα, πυροδοτώντας εντάσεις και σχίσματα, ακαυρώνοντας και καταργώντας την έννοια της ιεραποστολής προς τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους, απαξιώντας και αποδομώντας στη συνείδηση του Ορθοδόξου ποιμνίου τη μοναδικότητα και απολειστικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως αποκλειστικού φορέως της Αληθείας!
Η επιλογή του μακαριστού ποιμένα της Παραμυθιάς, να προβεί ομού μετά των άλλων δύο συνεπισκόπων του, μετά πολλής συνοχής καρδίας αλλά και κατ επιταγήν της αρχιερατικής του συνειδήσεως, στη διακοπή του μνημοσύνου του φρονούντος και κηρύσσοντος αιρετικά, αοιδίμου Αθηναγόρα, αποτελεί δείκτη και μέτρο της ποιμαντικής του ευθύνης, στην περιοχή της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος. Και θα πρέπει, το δίχως άλλο, να προβληματίσει ΣΟΒΑΡΑ τους σημερινούς επισκόπους, που, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, θεώνται απαθώς τις σημερινές πατριαρχικές ασχημοσύνες.
Είθε και άλλοι ποιμένες να στοιχηθούν στην προβληματική του Παύλου του απλού και κεχαριτωμένου που επαξίως πληροφόρησε τη διακονία του, υπηρετώντας θεοφιλώς το ποίμνιό του και προασπίζοντας επίσης θεοφιλώς το Ορθόδοξο Δόγμα!
Λ.Ν.

1 σχόλιο:

  1. Παύλος ο απλούς, Παύλος ο κεχαριτωμένος!
    Ο ανεπαίσχυντος εργάτης του Ευαγγελίου, που εγάστηκε αόκνως στον Αμπελώνα του Κυρίου, οδηγώντας τόσες και τόσες ψυχές στον ακύμαντο λιμένα της Βασιλείας των Ουρανών!
    Ο Σατανάς φθόνησε το ταπεινό του έργο, εξ αιτίας του οποίου "έχανε πελατεία", κατά το δη λεγόμενο, και με όχημα την υπ αριθμόν 7 Συντακτική Πράξη του μαύρου Ιουλίου του 1974,ενεργώντας διά μέσου ιδιοτελών κληρικών, τον καρατόμησε και εκπαραθύρωσε απ τη θεόθεν λαχούσα αυτώ επισκοπή της Παραμυθιάς, ΑΝΑΙΤΙΩΣ, ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΩΣ,ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΩΣ!
    Ο αοίδιμος, ευθαρσής ιεράρχης, μαζί με τους δύο γίγαντες και λέοντες της Ορθοδοξίας, μακαριστούς και πολυκλαύστους, Φλωρίνης Αυγουστίνο και Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, ενεργούντες κατ επιταγήν της Ορθοδόξου συνειδήσεώς τους και επί τη βάσει σχετικών ιερών κανόνων, διέκοψαν, μετά πολλής συνοχής της καρδίας, το μνημόσυνο του πυραυλοκινήτως σπεύδοντος προς ένωση μετά των αιρετικών παπικών, μακαριστού πατριάρχη Αθηναγόρα, του οποίου η ανεκδιήγητη, από της πλευράς της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος, πατριαρχεία του, τυγχάνει τοις πάσι γνωστή.
    Εσχάτως, κάποιοι φιλοπατριαρχικοί κάλαμοι, επιχείρησαν να "αγιογραφήσουν" τον αείμνηστο εκκλησιαστικό αξιωματούχο. Πλην εις μάτην! Διότι η πληθώρα των ντοκουμέντων που πιστοποιούν την ολέθρια πολιτική του στον προαναφερθέντα τομέα της πατριαρχείας του, κρυστάλλινης διαύγειας, κάθε άλλο παρά δύνανται σοβαρώς να αμφισβητηθούν και επ ουδενί καταλείπουν ουσιαστικά περιθώρια στοιχειοθετήσεως και εκφοράς τεκμηριωμένου αντιρρητικού λόγου.
    Ο αλησμόνητος Παύλος Καρβέλης συνείχετο από αγωνία για την πορεία της εν Κωνσταντινουπόλει εκκλησιαστικής ολκάδος που επί Αθηναγόρα συνεχώς, από μεθόδου και εκ συστήματος, λοξοδρομούσε προς τους υφάλους και σκοπέλους του συγκρητιστικού οικουμενισμού, καταπατώντας ασύστολα του ιερούς κανόνες, διασπώντας την Πανορθόδοξη ενότητα, πυροδοτώντας εντάσεις και σχίσματα, ακαυρώνοντας και καταργώντας την έννοια της ιεραποστολής προς τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους, απαξιώντας και αποδομώντας στη συνείδηση του Ορθοδόξου ποιμνίου τη μοναδικότητα και απολειστικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως αποκλειστικού φορέως της Αληθείας!
    Η επιλογή του μακαριστού ποιμένα της Παραμυθιάς, να προβεί ομού μετά των άλλων δύο συνεπισκόπων του, μετά πολλής συνοχής καρδίας αλλά και κατ επιταγήν της αρχιερατικής του συνειδήσεως, στη διακοπή του μνημοσύνου του φρονούντος και κηρύσσοντος αιρετικά, αοιδίμου Αθηναγόρα, αποτελεί δείκτη και μέτρο της ποιμαντικής του ευθύνης, στην περιοχή της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος. Και θα πρέπει, το δίχως άλλο, να προβληματίσει ΣΟΒΑΡΑ τους σημερινούς επισκόπους, που, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, θεώνται απαθώς τις σημερινές πατριαρχικές ασχημοσύνες.
    Είθε και άλλοι ποιμένες να στοιχηθούν στην προβληματική του Παύλου του απλού και κεχαριτωμένου που επαξίως πληροφόρησε τη διακονία του, υπηρετώντας θεοφιλώς το ποίμνιό του και προασπίζοντας επίσης θεοφιλώς το Ορθόδοξο Δόγμα!
    Λ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου