ΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ, ΤΗΝ
ΓΡΑΜΜΗΝ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΥ ΣΑΣ,
ΘΑ ΚΑΤΑΚΟΜΜΑΤΙΑΣΕΤΕ
ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
Θα διακοψουμε το μνημοσυνο σας,
εαν δεν ορθοτομειτε....
Θα διακοψουμε το μνημοσυνο σας,
εαν δεν ορθοτομειτε....
Ἐν Παραμυθιᾷ τῇ 23ῃ Αὐγούστου 1972
Πρός
Τήν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα
Τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην
Κύριον Κύριον ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ
Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον-Φανάριον
Παναγιώτατε,
Ἐλάβομεν τηλεγράφημα Ὑμετέρας Παναγιότητος καί τό ὑπ’ ἀριθ. Πρωτ. 449 Εἰρηνικόν Ὑμῶν Γράμμα, δι’ ὧν ἀγγέλετε ἡμῖν τά τῆς ἀναδείξεως καί καταστάσεως Ὑμῶν εἰς τόν Πρωτόθρονον Πατριαρχικόν θρόνον.
Ἐδοξάσαμεν τόν Θεόν, διότι ᾠκονόμησε οὕτω τά πράγματα καί ἀπεκλείσθησαν διαβεβλημένα καί ἐπί ἠθικῇ καί ἐπί πίστει ὀρθῇ πρόσωπα. Πιστεύομεν ὅτι εἶσθε θεοπρόβλητος.
Ἔχομεν δι’ ἐλπίδος ὅτι θά ὀρθώσητε τό ἀνάστημά σας καί «θά βάλετε εἰς τήν θέσιν των» τά κακῶς ἔχοντα ἐν τῷ Πατριαρχείῳ ἤτοι τήν ἐπί ζημίᾳ τῆς ὀρθοδοξίας ἀχαλίνωτον τάσιν πρός ἕνωσιν μέ τούς αἰωνίως ἀμετανοήτους καί ἐπιβουλευομένους τήν Ὀρθόδοξον κατ’ Ἀνατολάς Ἁγίαν Ἐκκλησίαν ἡμῶν, τήν ὄντως Ἐκκλησίαν.
Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,
βαθυσεβάστως παρακαλοῦμεν καί ἱκετεύομεν γονυκλινῶς:
δηλώσατέ τό μετά παρρησίας καί ἀπεριφράστως «ὅτι δεχόμεθα διάλογον μέ τούς
Καθολικούς καί Πρωτεστάντας καί Ἀντιχαλκηδονίους ὑπό τόν ρητόν ὅρον ὅπως ἕκαστος, ὅσον ἀφορᾷ τό δόγμα, θελήσῃ νά παραδεχθῇ ἀνεπιφυλάκτως πάντα τά ὑπό τῶν 7 ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων θεσπιθέντα καί οὐδέν πέραν τούτων.
Ἐπιτραπήτω μοι μέ ὅλον τόν ὀφειλόμενον σεβασμόν νά προσθέσω ἀκόμη ὅτι πρέπει τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον πρωτίστως νά προσέξῃ τήν ἕνωσιν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί εἶτα νά προχωρῇ μετά περισκέψεως πολλῆς εἰς διάλογον διά τήν ἕνωσιν μετά τῶν αἱρετικῶν.
Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θά γίνῃ τό ἀντίθετον.
Ἡ Ορθοδοξία θά κομματιασθῇ πρός χαράν τῶν Παπικῶν καί τῶν ἄλλων ἐχθρῶν τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ.
Ἀλλά τότε τί λόγον θά δώσωμεν εἰς τόν Θεόν ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως;
Ἐλπίζοντες ὅτι θά ἀναθεωρήσετε τά ὅσα ἐδηλώσατε, ὅτι θά ἀκολουθήσητε πιστῶς τήν γραμμήν τοῦ Προκατόχου Σας ὅσον ἀφορᾷ τήν ἕνωσιν, συγχαίρομεν Ὑμᾶς θερμῶς ἐπί τῇ ἀναδείξει Σας ὡς Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί εὐχόμεθα ἐκ βάθους καρδίας ὅπως Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν χαρίζηται Ὑμῖν μακροζωΐαν καί δυνάμεις πολλάς, σωματικάς καί
πνευματικάς, ἵνα φέρητε εἰς αἴσιον πέρας τήν ὑψηλήν ἀποστολήν Σας πρός δόξαν τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Οὐρανίου Αὐτῆς Δομήτορος.
Ἐπί τούτοις δηλοῦμεν, Παναγιώτατε, ὅτι πρίν ἤ λάβωμεν τό τίμιον Ὑμῶν γράμμα ἐμνημονεύσαμεν τοῦ ὀνόματός Σας ἐν Ὕδρᾳ εὑρισκόμενοι καί συλλειτουργοῦντες μετά τοῦ Ἁγίου Ὕδρας ἐν Ἱερᾷ Μονῇ Προφήτου Ἠλιοῦ, ἐπί τῇ ἁγίᾳ Αὐτοῦ μνήμῃ· ἐξακολουθοῦμεν δέ μνημονεύοντες Ὑμῶν ἐν ταῖς Ἱεραῖς Λειτουργίαις· πλήν δέν διστάζομεν νά δηλώσωμεν ὅτι τελοῦμεν πάντοτε ἐν ἐπιφυλακῇ καί εἰς περίπτωσιν πού ἤθελε διαπιστωθῇ ἀντορθόδοξός τις ἐνέργεια τοῦ Πατριαρχείου, δίχα συμφώνου γνώμης πασῶν τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, θά διακόψωμεν καί Ὑμῶν τό μνημόσυνον, διότι δέν τό ἀνέχεται ἡ συνείδησις ἡμῶν νά μνημονεύωμεν τῆς Κεφαλῆς ἡμῶν ὡς ὀρθοτομούσης, ἐνῶ δέν ὀρθοτομεῖ.
Τέλος ἐπικαλούμενοι τάς θεοπειθεῖς εὐχάς τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Κορυφῆς ἐκφράζομεν τήν εὐγνώμονα εὐχαριστίαν ἡμῶν πρός τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον διά τάς ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις ἡμῶν εὐχάς Αὐτοῦ καί διατελοῦμεν μετά σεβασμοῦ βαθέος τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ ἀδελφός.
Ὁ Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατῶν καί Γηρομερίου
Παῦλος (1922-1993)
Παύλος ο απλούς,
Παύλος ο κεχαριτωμένος!
Ο ανεπαίσχυντος εργάτης του Ευαγγελίου, που εγάστηκε αόκνως στον Αμπελώνα του Κυρίου, οδηγώντας τόσες και τόσες ψυχές στον ακύμαντο λιμένα της Βασιλείας των Ουρανών!
Ο Σατανάς φθόνησε το ταπεινό του έργο, εξ αιτίας του οποίου "έχανε πελατεία", κατά το δη λεγόμενο, και με όχημα την υπ αριθμόν 7 Συντακτική Πράξη του μαύρου Ιουλίου του 1974,ενεργώντας διά μέσου ιδιοτελών κληρικών, τον καρατόμησε και εκπαραθύρωσε απ τη θεόθεν λαχούσα αυτώ επισκοπή της Παραμυθιάς, ΑΝΑΙΤΙΩΣ, ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΩΣ,ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΩΣ!
Ο αοίδιμος, ευθαρσής ιεράρχης, μαζί με τους δύο γίγαντες και λέοντες της Ορθοδοξίας, μακαριστούς και πολυκλαύστους, Φλωρίνης Αυγουστίνο και Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, ενεργούντες κατ επιταγήν της Ορθοδόξου συνειδήσεώς τους και επί τη βάσει σχετικών ιερών κανόνων, διέκοψαν, μετά πολλής συνοχής της καρδίας, το μνημόσυνο του πυραυλοκινήτως σπεύδοντος προς ένωση μετά των αιρετικών παπικών, μακαριστού πατριάρχη Αθηναγόρα, του οποίου η ανεκδιήγητη, από της πλευράς της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος, πατριαρχεία του, τυγχάνει τοις πάσι γνωστή.
Εσχάτως, κάποιοι φιλοπατριαρχικοί κάλαμοι, επιχείρησαν να "αγιογραφήσουν" τον αείμνηστο εκκλησιαστικό αξιωματούχο. Πλην εις μάτην! Διότι η πληθώρα των ντοκουμέντων που πιστοποιούν την ολέθρια πολιτική του στον προαναφερθέντα τομέα της πατριαρχείας του, κρυστάλλινης διαύγειας, κάθε άλλο παρά δύνανται σοβαρώς να αμφισβητηθούν και επ ουδενί καταλείπουν ουσιαστικά περιθώρια στοιχειοθετήσεως και εκφοράς τεκμηριωμένου αντιρρητικού λόγου.
Ο αλησμόνητος Παύλος Καρβέλης συνείχετο από αγωνία για την πορεία της εν Κωνσταντινουπόλει εκκλησιαστικής ολκάδος που επί Αθηναγόρα συνεχώς, από μεθόδου και εκ συστήματος, λοξοδρομούσε προς τους υφάλους και σκοπέλους του συγκρητιστικού οικουμενισμού, καταπατώντας ασύστολα του ιερούς κανόνες, διασπώντας την Πανορθόδοξη ενότητα, πυροδοτώντας εντάσεις και σχίσματα, ακαυρώνοντας και καταργώντας την έννοια της ιεραποστολής προς τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους, απαξιώντας και αποδομώντας στη συνείδηση του Ορθοδόξου ποιμνίου τη μοναδικότητα και απολειστικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως αποκλειστικού φορέως της Αληθείας!
Η επιλογή του μακαριστού ποιμένα της Παραμυθιάς, να προβεί ομού μετά των άλλων δύο συνεπισκόπων του, μετά πολλής συνοχής καρδίας αλλά και κατ επιταγήν της αρχιερατικής του συνειδήσεως, στη διακοπή του μνημοσύνου του φρονούντος και κηρύσσοντος αιρετικά, αοιδίμου Αθηναγόρα, αποτελεί δείκτη και μέτρο της ποιμαντικής του ευθύνης, στην περιοχή της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος. Και θα πρέπει, το δίχως άλλο, να προβληματίσει ΣΟΒΑΡΑ τους σημερινούς επισκόπους, που, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, θεώνται απαθώς τις σημερινές πατριαρχικές ασχημοσύνες.
Είθε και άλλοι ποιμένες να στοιχηθούν στην προβληματική του Παύλου του απλού και κεχαριτωμένου που επαξίως πληροφόρησε τη διακονία του, υπηρετώντας θεοφιλώς το ποίμνιό του και προασπίζοντας επίσης θεοφιλώς το Ορθόδοξο Δόγμα!
Λ.Ν.
Παύλος ο απλούς,
Παύλος ο κεχαριτωμένος!
Ο ανεπαίσχυντος εργάτης του Ευαγγελίου, που εγάστηκε αόκνως στον Αμπελώνα του Κυρίου, οδηγώντας τόσες και τόσες ψυχές στον ακύμαντο λιμένα της Βασιλείας των Ουρανών!
Ο Σατανάς φθόνησε το ταπεινό του έργο, εξ αιτίας του οποίου "έχανε πελατεία", κατά το δη λεγόμενο, και με όχημα την υπ αριθμόν 7 Συντακτική Πράξη του μαύρου Ιουλίου του 1974,ενεργώντας διά μέσου ιδιοτελών κληρικών, τον καρατόμησε και εκπαραθύρωσε απ τη θεόθεν λαχούσα αυτώ επισκοπή της Παραμυθιάς, ΑΝΑΙΤΙΩΣ, ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΩΣ,ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΩΣ!
Ο αοίδιμος, ευθαρσής ιεράρχης, μαζί με τους δύο γίγαντες και λέοντες της Ορθοδοξίας, μακαριστούς και πολυκλαύστους, Φλωρίνης Αυγουστίνο και Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, ενεργούντες κατ επιταγήν της Ορθοδόξου συνειδήσεώς τους και επί τη βάσει σχετικών ιερών κανόνων, διέκοψαν, μετά πολλής συνοχής της καρδίας, το μνημόσυνο του πυραυλοκινήτως σπεύδοντος προς ένωση μετά των αιρετικών παπικών, μακαριστού πατριάρχη Αθηναγόρα, του οποίου η ανεκδιήγητη, από της πλευράς της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος, πατριαρχεία του, τυγχάνει τοις πάσι γνωστή.
Εσχάτως, κάποιοι φιλοπατριαρχικοί κάλαμοι, επιχείρησαν να "αγιογραφήσουν" τον αείμνηστο εκκλησιαστικό αξιωματούχο. Πλην εις μάτην! Διότι η πληθώρα των ντοκουμέντων που πιστοποιούν την ολέθρια πολιτική του στον προαναφερθέντα τομέα της πατριαρχείας του, κρυστάλλινης διαύγειας, κάθε άλλο παρά δύνανται σοβαρώς να αμφισβητηθούν και επ ουδενί καταλείπουν ουσιαστικά περιθώρια στοιχειοθετήσεως και εκφοράς τεκμηριωμένου αντιρρητικού λόγου.
Ο αλησμόνητος Παύλος Καρβέλης συνείχετο από αγωνία για την πορεία της εν Κωνσταντινουπόλει εκκλησιαστικής ολκάδος που επί Αθηναγόρα συνεχώς, από μεθόδου και εκ συστήματος, λοξοδρομούσε προς τους υφάλους και σκοπέλους του συγκρητιστικού οικουμενισμού, καταπατώντας ασύστολα του ιερούς κανόνες, διασπώντας την Πανορθόδοξη ενότητα, πυροδοτώντας εντάσεις και σχίσματα, ακαυρώνοντας και καταργώντας την έννοια της ιεραποστολής προς τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους, απαξιώντας και αποδομώντας στη συνείδηση του Ορθοδόξου ποιμνίου τη μοναδικότητα και απολειστικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως αποκλειστικού φορέως της Αληθείας!
Η επιλογή του μακαριστού ποιμένα της Παραμυθιάς, να προβεί ομού μετά των άλλων δύο συνεπισκόπων του, μετά πολλής συνοχής καρδίας αλλά και κατ επιταγήν της αρχιερατικής του συνειδήσεως, στη διακοπή του μνημοσύνου του φρονούντος και κηρύσσοντος αιρετικά, αοιδίμου Αθηναγόρα, αποτελεί δείκτη και μέτρο της ποιμαντικής του ευθύνης, στην περιοχή της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος. Και θα πρέπει, το δίχως άλλο, να προβληματίσει ΣΟΒΑΡΑ τους σημερινούς επισκόπους, που, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, θεώνται απαθώς τις σημερινές πατριαρχικές ασχημοσύνες.
Είθε και άλλοι ποιμένες να στοιχηθούν στην προβληματική του Παύλου του απλού και κεχαριτωμένου που επαξίως πληροφόρησε τη διακονία του, υπηρετώντας θεοφιλώς το ποίμνιό του και προασπίζοντας επίσης θεοφιλώς το Ορθόδοξο Δόγμα!
Λ.Ν.

Παύλος ο απλούς, Παύλος ο κεχαριτωμένος!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ανεπαίσχυντος εργάτης του Ευαγγελίου, που εγάστηκε αόκνως στον Αμπελώνα του Κυρίου, οδηγώντας τόσες και τόσες ψυχές στον ακύμαντο λιμένα της Βασιλείας των Ουρανών!
Ο Σατανάς φθόνησε το ταπεινό του έργο, εξ αιτίας του οποίου "έχανε πελατεία", κατά το δη λεγόμενο, και με όχημα την υπ αριθμόν 7 Συντακτική Πράξη του μαύρου Ιουλίου του 1974,ενεργώντας διά μέσου ιδιοτελών κληρικών, τον καρατόμησε και εκπαραθύρωσε απ τη θεόθεν λαχούσα αυτώ επισκοπή της Παραμυθιάς, ΑΝΑΙΤΙΩΣ, ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΩΣ,ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΩΣ!
Ο αοίδιμος, ευθαρσής ιεράρχης, μαζί με τους δύο γίγαντες και λέοντες της Ορθοδοξίας, μακαριστούς και πολυκλαύστους, Φλωρίνης Αυγουστίνο και Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, ενεργούντες κατ επιταγήν της Ορθοδόξου συνειδήσεώς τους και επί τη βάσει σχετικών ιερών κανόνων, διέκοψαν, μετά πολλής συνοχής της καρδίας, το μνημόσυνο του πυραυλοκινήτως σπεύδοντος προς ένωση μετά των αιρετικών παπικών, μακαριστού πατριάρχη Αθηναγόρα, του οποίου η ανεκδιήγητη, από της πλευράς της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος, πατριαρχεία του, τυγχάνει τοις πάσι γνωστή.
Εσχάτως, κάποιοι φιλοπατριαρχικοί κάλαμοι, επιχείρησαν να "αγιογραφήσουν" τον αείμνηστο εκκλησιαστικό αξιωματούχο. Πλην εις μάτην! Διότι η πληθώρα των ντοκουμέντων που πιστοποιούν την ολέθρια πολιτική του στον προαναφερθέντα τομέα της πατριαρχείας του, κρυστάλλινης διαύγειας, κάθε άλλο παρά δύνανται σοβαρώς να αμφισβητηθούν και επ ουδενί καταλείπουν ουσιαστικά περιθώρια στοιχειοθετήσεως και εκφοράς τεκμηριωμένου αντιρρητικού λόγου.
Ο αλησμόνητος Παύλος Καρβέλης συνείχετο από αγωνία για την πορεία της εν Κωνσταντινουπόλει εκκλησιαστικής ολκάδος που επί Αθηναγόρα συνεχώς, από μεθόδου και εκ συστήματος, λοξοδρομούσε προς τους υφάλους και σκοπέλους του συγκρητιστικού οικουμενισμού, καταπατώντας ασύστολα του ιερούς κανόνες, διασπώντας την Πανορθόδοξη ενότητα, πυροδοτώντας εντάσεις και σχίσματα, ακαυρώνοντας και καταργώντας την έννοια της ιεραποστολής προς τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους, απαξιώντας και αποδομώντας στη συνείδηση του Ορθοδόξου ποιμνίου τη μοναδικότητα και απολειστικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως αποκλειστικού φορέως της Αληθείας!
Η επιλογή του μακαριστού ποιμένα της Παραμυθιάς, να προβεί ομού μετά των άλλων δύο συνεπισκόπων του, μετά πολλής συνοχής καρδίας αλλά και κατ επιταγήν της αρχιερατικής του συνειδήσεως, στη διακοπή του μνημοσύνου του φρονούντος και κηρύσσοντος αιρετικά, αοιδίμου Αθηναγόρα, αποτελεί δείκτη και μέτρο της ποιμαντικής του ευθύνης, στην περιοχή της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος. Και θα πρέπει, το δίχως άλλο, να προβληματίσει ΣΟΒΑΡΑ τους σημερινούς επισκόπους, που, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, θεώνται απαθώς τις σημερινές πατριαρχικές ασχημοσύνες.
Είθε και άλλοι ποιμένες να στοιχηθούν στην προβληματική του Παύλου του απλού και κεχαριτωμένου που επαξίως πληροφόρησε τη διακονία του, υπηρετώντας θεοφιλώς το ποίμνιό του και προασπίζοντας επίσης θεοφιλώς το Ορθόδοξο Δόγμα!
Λ.Ν.