Ομολογία

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Πρὸς

Τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην

Κορίνθου, Σικυῶνος, Ζεμενοῦ, Ταρσοῦ καὶ Πολυφέγγους

Σεβασμιώτατε, ἔτη  πολλὰ διὰ τὰς ἁγίας Ἑορτάς τὰς ὁποίας διερχόμεθα.

Ἀήθης δεσποτοκρατικὴ συμπεριφορὰ

Εὑρίσκομαι, Σεβασμιώτατε, ἐν μεγίστῃ ἀπορίᾳ νὰ ἐξηγήσω τὴν ἀπαράδεκτον καὶ ἀήθη δεσποτοκρατικὴν συμπεριφοράν σας πρὸς ἐμέ καὶ διαμαρτύρομαι ἐντόνως διὰ τὴν συμπεριφοράν σας αὐτὴν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν.

Τὴν Κυριακὴν τῆς 30ῆς Δεκεμβρίου 2012 ἐπρόκειτο νὰ τελεσθῇ εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Ἁγίου Χαραλάμπους Καλαμακίου τὸ 40θήμερον Μνημόσυνον τῆς Πρεσβυτέρας συμπρεσβυτέρου μου καὶ συνεφημερίου μου ἐπὶ ἀρκετὰς δεκαετίας εἰς τὸν ἐν Ἀθήναις Ἱερὸν Ναὸν Ἁγίου Παντελεήμονος ὁδοῦ Ἀχαρνῶν.

Παρεκλήθην ἀπὸ τὸν συνεφημέριόν μου νὰ συμμετάσχω καὶ ἐγὼ ἱεροτελεστικῶς εἰς τὸ γεγονὸς αὐτό. Δύο ἡμέρας πρίν, ἤτοι τὴν τὴν 28ην Δεκεμβρίου 2012 ἐτηλεφώνησα εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς καθ’ ὑμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως διὰ τὴν σχετικὴν ἐνημέρωσιν καὶ νὰ λάβω τὴν εὐλογίαν σας, Σεβασμιώτατε. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζατε καὶ σεῖς καὶ ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπός σας, ἄφησα τὰ τηλεφωνά μου εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως καὶ ἀνέμενον τὴν τυπικὴν ἀπάντησιν, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὰς ἄλλας Μητροπόλεις.

Κατά τινα ἀπογευματινὴν ὥραν τῆς αὐτῆς ἡμέρας, ὁ ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Κρηνῶν π. Δημήτριος Στεργιόπουλος διεβίβασεν εἰς ἐμὲ τηλεφωνικῶς τὴν ἀπαγορευτικὴν διαταγήν σας νὰ μὴ προσέλθω εἰς τὸ Μνημόσυνον καὶ νὰ εὕρω ἀλλοῦ τόπον διὰ νὰ ἱεροπρακτήσω, ποτὲ ὅμως εἰς τὴν ποιμαινομένην ἀπὸ σᾶς Μητρόπολιν.

Σεβασμιώτατε, τὴν Κυριακὴν αὐτὴν ἐλειτούργησαν διακόσιοι (200) περίπου Κληρικοὶ εἰς τὴν Μητρόπολιν Κορίνθου. Σεῖς μὲ ποῖα κανονικά, νομικά, ἠθικὰ καὶ πνευματικὰ κριτήρια ἀπεφάνθητε ὅτι ἐγώ, ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων λειτουργῶν τῆς Μητροπόλεως αὐτῆς, εἶμαι ὁ μόνος ἀνάξιος νὰ λειτουργήσω; Ἔχω τὸ ἀκώλυτον τῆς Ἱερωσύνης. Ἀναμένω ἀπάντησίν σας. Παρακαλεῖσθε νὰ ἀπαντήσητε εὐθέως καὶ σαφῶς.

Ἐπίσης, ἐὰν εἶμαι ἀνάξιος λειτουργὸς εἰς τὴν Μητρόπολιν Κορίνθου, κατὰ ποίαν ἐκκλησιολογικὴν ἔννοιαν εἶμαι ἄξιος νὰ λειτουργῷ εἰς ἄλλας Μητροπόλεις, ὅπου μὲ στέλλετε, ὡς νὰ εἶμαι περιπλανώμενος; Σᾶς ἐζήτησα ποτὲ νὰ λειτουργήσω διὰ προσωπικήν μου ἐξυπηρέτησιν; Ἀναμένω ἀπάντησίν σας. Σᾶς ἐρωτῶ ἀκόμη˚ ὑπῆρξε ποτὲ περίπτωσις νὰ σᾶς ἔχω θίξει προσωπικῶς, οὐδὲ εἰς τὸ ἐλάχιστον, εὐθέως, πλαγίως καὶ μὲ οἱαδήποτε ὑπονοούμενα, διὰ τοῦ γραπτοῦ ἢ προφορικοῦ λόγου;  

Ἀναμένω ἀπάντησίν σας.

Σεβασμιώτατε, ἐκπλήσσομαι, καταπλήσσομαι, συγκλονίζομαι καὶ ἀπορῶ. Ἀφοῦ διεβιβάσθη εἰς ἐμὲ διὰ Κληρικοῦ σας ἡ ἀπαγόρευσίς σας, διατί, κατ’ ἐντολήν σας, ἔγινεν αὐστηρὸν τηλεφώνημα εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν διὰ νὰ μὴ ἐπιτρέψουν εἰς ἐμὲ αἱ Μοναχαὶ νὰ ἱερουργήσω, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, ὡς νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἄκρως διεφθαρμένου, ἐλεεινοῦ καὶ σκανδαλοποιοῦ Ἱερέως; Ἀναμένω ἀπάντησίν σας. Ἡ διαταγή σας ἦτο νὰ μὴ ἱεροπράξω οὔτε εἰς τὴν ἐπιμνημόσυνον ἱερὰν Ἀκολουθίαν, ὡς νὰ ἔχω μεταδοτικὴν πνευματικὴν μόλυνσιν.

Ἀγνοεῖτε, Σεβασμιώτατε, ὅτι μὲ τὴν συμπεριφοράν σας αὐτὴν ἐξετέθητε σφόδρα, ὅταν τὸ ἐκκλησίασμα, τὸ ὁποῖον μὲ ἐγνώρισεν ἀπὸ πολλὰς τηλεοπτικὰς ἐκπομπὰς καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας δραστηριότητάς μου, ἔβλεπεν ἐμὲ νὰ παρίσταμαι ἁπλῶς εἰς τὸ Μνημόσυνον τῆς Πρεσβυτέρας χωρὶς νὰ ἔχω λειτουργήσει καὶ χωρὶς νὰ ἱεροπρακτῶ εἰς τὴν ἐπιμνημόσυνον Ἀκολουθίαν, ἕνεκα τῆς ποιμαντορικῆς σας… καραντίνας; Μεταξὺ τῶν δυσμενῶν εἰς βάρος σας σχολιασμῶν, ἠκούσθη καὶ αὐτό: «Τέτοια ἀγάπη ἔχουν οἱ Δεσποτάδες;» Ὑπήρξατε λοιπὸν ὑπαίτιος ψυχοφθόρου σκανδαλισμοῦ μὲ ἐπιπτώσεις μειωτικὰς καὶ διὰ τοὺς ἄλλους Ἀρχιερεῖς.

Εἶμαι πεντήκοντα πέντε (55) ἐτῶν Ἱερεὺς καὶ οὐδείς ποτε Μητροπολίτης ἔδειξε τοιαύτην ἀπρεπῆ καὶ περιφρονητικὴν συμπεριφορὰν πρὸς τὸ πρόσωπόν μου. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχετε τὴν μοναδικότητα.

Δὲν ἔχω μειωμένην προσφορὰν καὶ ἐκκλησιαστικὴν ἐμπειρίαν

Οὐδόλως αἰσθάνομαι ὅτι ἔχω μειωμένην ἀπὸ σᾶς προσφοράν μου εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν κοινωνίαν κατὰ τὴν πεντηκονταετῆ ποιμαντικὴν διακονίαν μου εἰς τὴν μεγαλυτέραν ἐνορίαν τῆς Ἑλλάδος τοῦ ἐν Ἀθήναις Ἱ. Ν. Ἁγίου Παντελεήμονος ὁδοῦ Ἀχαρνῶν ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας. Ἐπισης, εἶναι γνωστὴ ἡ  θεολογική, ἀντιαιρετική, συγγραφική, ἐκδοτική, δημοσιογραφική, τηλεοπτικὴ κ.λπ. δραστηριότητά μου. Οὔτε ἐπίσης ὑστερῶ ἀπὸ σᾶς ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας.

Ἤμην Κληρικὸς ὀκτὼ (8) ἐτῶν, ὅταν κατὰ τὸ ἔτος 1965 ὑπῆρξε σφοδρὰ μετωπικὴ σύγκρουσις μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Κράτους καὶ ἐγὼ διευκόλυνον τότε εὖ κατὰ πολὺ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας μὲ ἕν δύσκολον νομοκανονικὸν κείμενόν μου, τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη ὁλόκληρον εἰς Συνεδρίαν τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας, ἡ ὁποία «εὗρεν αὐτὸ πολλῆς τῆς προσοχῆς ἄξιον… ἐφ’ ὃ καὶ συγχαίρουσα ὑμᾶς (ἐμὲ) πατρικῶς, τὸν δίκαιον Αὐτῆς ἔπαινον ὑμῖν (εἰς ἐμὲ) ἀπονέμει καὶ τὴν εὐαρέσκειαν Αὐτῆς ἐκφράζει», ὅπως ἀναγράφεται εἰς τὸ ἐπαινετικὸν πρὸς ἐμὲ ὑπ’ ἀριθμ. πρωτ. 3167/29-11-65 ἔγγραφον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

Τὸ κείμενόν μου αὐτὸ ἐτυπώθη εἰς ἔκτακτον ἔκδοσιν τῆς «Φωνῆς Κυρίου» τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας (800.000 ἀντίτυπα), ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ περιοδικὸν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου «Ἐκκλησία», διενεμήθη εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς καὶ συνετέλεσεν ἀποτελεσματικῶς εἰς τὴν ἀποτροπὴν λήψεως σκληρῶν νομοκρατικῶν μέτρων κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως εἶχεν ἀποφασισθῆ ἀπὸ κοινοῦ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Ὑπάρχει ἡ μαρτυρία τῶν Πρακτικῶν τῆς Βουλῆς.

Ἐπίσης, κατὰ τὴν πολυετῆ ἐκκλησιαστικὴν ἀναταραχὴν ἕνεκα τῆς ἀντιεκκλησιαστικῆς συμπεριφορᾶς ἐκπτώτων τινῶν Μητροπολιτῶν, μὲ πεντήκοντα (50) περίπου δημοσιεύματά μου ὑπεστήριξα τὰς ὀρθὰς θέσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Κατὰ δὲ τὴν ἄκρως ἐπικίνδυνον διένεξιν μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας, ἐδημοσίευσα δέκα περίπου σχετικὰ ἄρθρα μου συμβιβαστικοῦ χαρακτῆρος. Μὲ ηὐχαρίστησαν καὶ ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος καὶ ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κυρὸς Χριστόδουλος.

Θετικὴ προσφορά μου πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν εἶναι καὶ τὸ ἀνακριτικόν μου ἔργον εἰς Ἐκκλησιαστικὰς ὑποθέσεις. Ὅλα τὰ ἀνακριτικά μου πορίσματα, καταδικαστικὰ καὶ ἀθῳωτικά, ἔχουν υἱοθετηθῆ ἐξ ὁλοκλήρου ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἐκκλησιαστικῶν Ἀρχῶν.

Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτεθοῦν τὰ πεπραγμένα μου ὑπὲρ τοῦ ἡμισεως αἰῶνος οὔτε ἐπιγραμματικῶς εἰς τὸν περιωρισμένον χῶρον μιᾶς ἐπιστολῆς. Ἀναφέρομαι ἀκόμη εἰς ἱεραποστολικὴν δρᾶσιν μου καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸν Καναδᾶν πλέον τοῦ μηνὸς ἐκάλυψα δωδεκάωρον πνευματικὴν διακονίαν ἐπὶ ἡμερησίας βάσεως εἰς θείας Λειτουργίας, εἰς τὸ Μυστήριον τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως καὶ εἰς κηρύγματα. Ἐπίσης, ἐπὶ εἴκοσι πέντε (25) ἔτη περίπου, μετέβαινον ἐθελοντικῶς, πολλάκις κατ’ ἔτος, εἰς τὰς Σκανδιναβικὰς Χώρας, Σουηδίαν, Νορβηγίαν καὶ Δανίαν, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω ποιμαντικῶς τοὺς Ἕλληνας τῶν Χωρῶν αὐτῶν, διότι ἐκεῖ σπανίζουν οἱ Ἱερεῖς.

Τέλος, πρὸς συντόμευσιν, ἀναφέρομαι ἀκόμη μόνον εἰς τὴν πολύμοχθον καὶ χρονοβόρον πολύτιμον ἐκδοτικὴν προσφοράν μου εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ τὸν Ἑλληνισμόν. Μὲ τὴν εἰκοσαετῆ ὑπερεντατικὴν προσωπικήν μου ἐργασίαν καὶ τὴν συνεργασίαν εἰδικῶν Καθηγητῶν Ἑλληνικῶν καὶ ξένων Πανεπιστημίων, ἐξέδωκα διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ μνημειῶδες καὶ ἱστορικὸν συλλεκτικὸν ἔργον κειμένων τοῦ J.-P. Migne «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ», τὴν διεθνῆ αὐτὴν πηγὴν τῶν Πατερικῶν καὶ Βυζαντινῶν κειμένων (166 ὀγκώδεις τόμοι), μὲ προσθήκην ἀξιολόγων ἐπιστημονικῶν συμπληρωμάτων χιλιάδων σελίδων (εἰσαγωγαί, βιβλιογραφίαι, πίνακες, κ.λπ.). Διὰ πρώτην φοράν, παγκοσμίως, ἐξεδόθη ἡ Πατρολογία τοῦ Migne μὲ συμπληρώσεις τῆς ἑλληνικῆς ἐκδόσεως, μετὰ ἀπὸ 150 ἔτη τῆς πρωτοτύπου ἐκδόσεως. Ὡς συνέχειαν τῆς Πατρολογίας τοῦ Migne, ἵδρυσα δύο ἀκόμη ἐκδοτικὰς Σειρὰς: «ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ» καὶ «ΝΕΩΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ», ὥστε διὰ πρώτην φορὰν νὰ δημιουργηθῇ ἕν μεῖζον ἐκδοτικὸν σῶμα, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ περιληφθοῦν ὅλοι οἱ ἀνεπανάληπτοι πνευματικοὶ θησαυροὶ τῶν δύο πρώτων χιλιετιῶν τοῦ Χριστιανισμοῦ (μέχρι τὸ ἔτος 2000). Πρόκειται περὶ τοῦ μεγαλυτέρου ἐν Ἑλλάδι ἐκδοτικοῦ τολμήματος.

Τιμητικαὶ διακρίσεις

Σεβασμιώτατε, εἶσθε νεώτερός μου κατὰ εἴκοσι δύο (22) ἔτη. Δὲν ἐσεβάσθητε οὔτε τὴν ἡλικίαν μου. Ἡ λίαν προσβλητικὴ καὶ μειωτικὴ τῆς Ἱερατικῆς τιμῆς μου, τῆς προσωπικῆς μου ἀξιοπρεπείας, τοῦ οἰκογενειακοῦ μου κύρους καὶ τῆς ἐν τῇ κοινωνίᾳ ὑπολήψεώς μου ἀλγεινὴ καὶ προκλητικὴ συμπεριφορά σας ἐγένετο αἰτία νὰ ἐνθυμηθῶ πῶς ἤρχισεν ὁ Λυσίας τὸν λόγον του «Ὑπὲρ τοῦ ἀδυνάτου»:

«Οὐ πολλοῦ δέω χάριν ἔχειν, ὦ βουλή, τῷ κατηγόρῳ, ὅτι μοι παρεσκεύασε τὸν ἀγῶνα τουτονί· πρότερον γὰρ οὐκ ἔχων πρόφασιν ἐφ’ ἧς τοῦ βίου λόγον δοίην, νυνὶ διὰ τοῦτον εἴληφα».

Σχεδὸν ὀφείλω εὐγνωμοσύνην, ὦ βουλή, εἰς τὸν κατήγορον, ἐπειδὴ ἐδημιούργησεν αὐτὸν ἐδῶ τὸν δικαστικὸν ἀγῶνα. Προηγουμένως λοιπὸν δὲν εἶχον αἰτίαν διὰ νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ βίου μου. Τώρα δέ, ἕνεκα αὐτοῦ, ἔχω λάβει τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν.

Μετὰ ἀπὸ τὰ μερικὰ συγκεκριμένα περιστατικὰ τοῦ βίου μου, παραθέτω ἐν συνεχείᾳ μερικὰς ἀπὸ τὰς τιμητικὰς διακρίσεις μου ὑψηλοῦ ἐπιπέδου.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ προαναφερθὲν ἐπαινετικὸν καὶ τιμητικὸν πρὸς ἐμὲ ἔγγραφον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, παραθέτω ἀκολούθως καὶ πολλὰς ἄλλας τιμητικὰς διακρίσεις καὶ ἀναγνωρίσεις ὑπὲρ ἐμοῦ.

1) Ἀπενεμήθη εἰς ἐμὲ ἡ ἀνωτάτη τιμητικὴ διάκρισις τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας τοῦ Παρασήμου τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Χρυσοῦς Σταυρὸς μετὰ Ἀστέρος), «οὐ μόνον ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ εὐλαβεστάτου τῆς Πίστεως ἡμῶν λειτουργοῦ, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τοῦ φρυκτωροῦ τῆς Ἑλληνορθοδόξου Παραδόσεως τοῦ Γένους ἡμῶν», ὡς ἀναγράφεται εἰς τὸ σχετικὸν ἔγγραφον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (5423/14-12-2000).

2) Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ἐπὶ τῇ ὁλοκληρώσει ὑπ’ ἐμοῦ τῆς νέας ἐκδόσεως τῆς Πατρολογίας τοῦ Migne, ἀπέστειλε πρὸς ἐμὲ τιμητικὸν ἔγγραφον, εἰς τὸ ὁποῖον, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων, ἀναγράφονται καὶ αὐτά: «Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἀπεφάσισεν ὅπως ἐκφράσῃ ὑμῖν τὰς συγχαρητηρίους Αὐτῆς εὐχὰς καὶ προσρήσεις, ὡς καὶ τὸν δίκαιον ἔπαινον καὶ τὴν ἄκραν εὐαρέσκειαν Αὐτῆς».

3) Εἰς τὸ τιμητικὸν δίπλωμα, τὸ ὁποῖον συνοδεύει τὸ ἀπονεμηθὲν εἰς ἐμὲ Παράσημον τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς:

Ἐπισημαίνεται

τὸ μεγαλόπνοον ἔργον ἀναπτύξεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιστήμης καὶ τῆς πνευματικῆς διαφωτίσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Κέντρου Πατερικῶν Ἐκδόσεων ἐν Ἀθήναις (Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος) Πρωτοπρεσβυτέρου Ἰωάννου Διώτη.

Ἐπιβραβεύεται

μὲ τὸ Παράσημον τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Μακαρίου Μητροπολίτου Μόσχας
ΙΙΙ Τάξεως.

ΚΥΡΙΛΛΟΣ

Πατριάρχης Μόσχας καὶ πασῶν τῶν Ρωσιῶν

Μόσχα 10 Μαΐου 2012

Εἰς δὲ τὴν σχετικὴν μὲ τὴν βράβευσίν μου αὐτὴν  ἀνακοίνωσιν τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας (Ἐπίσημος Ἱστοσελὶς τοῦ Τμήματος Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχέσεων) περιέχονται καὶ αὐτά:

«Ὁ Ἁγιώτατος Πατριάρχης Μόσχας καὶ Πασῶν τῶν Ρωσιῶν Κύριλλος ἐτίμησε τὸν Ἕλληνα Κληρικὸν διὰ τὴν σημαντικὴν προσφοράν του εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς θεολογικῆς μορφώσεως».

4) Ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν (30-12-2008) μὲ ἐτίμησε «διὰ τὸ σύνολον τοῦ ἔργου» μου, «μάλιστα δὲ διὰ τὴν τοῦ ἔργου Ἑλληνικὴ Πατρολογία τοῦ J.-P. Migne νέαν ἔκδοσιν». Εἰς τὰ Πρακτικὰ τῆς Ὁλομελείας τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν ἔχουν γραφῆ καὶ τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσθησαν κατὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς τιμητικῆς διακρίσεως: «Ὁ βραβευόμενος θεολόγος, δημοσιογράφος, συγγραφεὺς καὶ ἐκδότης Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Διώτης προσέφερε πολλὰ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, τὴν Κοινωνίαν καὶ τὰ Ἑλληνικὰ Γράμματα».

5) Τὸ ἱστορικὸν Πανεπιστήμιον Ὀράντια τῆς Ρουμανίας μὲ ἐξέλεξεν ὡς ἐπίτιμον μέλος τῆς Γερουσίας του (Συγκλήτου). Διευκρινεῖται ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον τοῦτο διὰ τὸ γεγονὸς τῆς ἐπαναλειτουργίας του μετὰ ἀπὸ ἀναγκαστικὴν διακοπὴν 40 ἐτῶν διωργάνωσεν ἐπίσημον ἐκδήλωσιν διὰ νὰ τιμήσῃ προσωπικότητας τῶν Γραμμάτων ἀπὸ πλειάδα χωρῶν. Ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἐκλήθημεν διὰ τὴν τιμὴν αὐτὴν ὁ Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Κωνσταντῖνος Σκουτέρης καὶ ἐγώ.

6) Ἐτιμήθην ὑπὸ τοῦ κοινωφελοῦς Ἱδρύματος Λαιμοῦ μὲ χρηματικὸν βραβεῖον, ὡς εἷς ἐκ τῶν διακεκριμένων Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ συγκεκριμένως «διὰ τὸ πλούσιον ποιμαντικόν, ἐθνικόν, κοινωνικὸν καὶ ἐκδοτικὸν ἔργον μου».

7) Ὁ ἱστορικὸς «Φιλολογικὸς Σύλλογος Παρνασσὸς» μὲ ἐξέλεξε ὡς τακτικὸν μέλος αὐτοῦ διὰ τὴν δημιουργικὴν παρουσίαν καὶ δρᾶσιν μου εἰς τὸν ἑλληνορθόδοξον χῶρον.

8) Ἀπενεμήθη εἰς ἐμὲ τιμητικὸν δίπλωμα τοῦ ″Συλλόγου Ἑλλήνων Λογοτεχνῶν⁇ «διὰ τὴν οὐσιαστικὴν συμβολήν εἰς τὴν διάδοσιν τοῦ θείου λόγου καὶ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ κοινωνικοῦ μας πολιτισμοῦ».

9) Ἡ «Ἑταιρεία Εὐρυτάνων Ἐπιστημόνων» ἀπένειμεν εἰς ἐμὲ τιμητικὸν δίπλωμα «διὰ τὴν πολυετῆ καὶ πολύπλευρον ἐκκλησιαστικήν, συγγραφικήν, πνευματικὴν καὶ κοινωνικήν δραστηριότητά μου».

10) Τὸ «ΚΕΝΤΡΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ» ἐξέδωκεν ὀγκώδη τιμητικὸν τόμον μὲ τὸν τίτλον «21ος Αἰών – Προσωπικότητες Ἑλληνισμοῦ». Μεταξὺ τῶν Προσωπικοτήτων αὐτῶν συμπεριελήφθην καὶ ἐγώ.

Τιμητικάς, συγχαρητηρίους καὶ ἐπαινετικὰς Ἐπιστολὰς ἀπέστειλον πρὸς ἐμέ: 1) Ὁ ἀοίδιμος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κυρὸς Δημήτριος, 2) ὁ νῦν Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, 3) ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κυρὸς Παρθένιος, 4) ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κυρὸς Διόδωρος, 5) αἱ εἴκοσι (20) Ἱεραὶ Μοναὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, 6) οἱ Καθηγηταὶ τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης α΄) Π. Ν. Τρεμπέλας, β΄) Κων. Γ. Μπόνης (Ἀκαδημαϊκὸς), γ΄) Ἰωάννης Καρμίρης (Ἀκαδημαϊκός), δ΄) Εὐάγγελος Θεοδώρου (Ἄρχων Διδάσκαλος τοῦ Εὐαγγελίου τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, πρώην Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Ἐπίτιμον καὶ Τακτικὸν Μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν καὶ Τεχνῶν), ε΄) Γεώργιος Ἀντ. Γαλίτης, ς΄) Ἰωάννης Φουντούλης, ζ΄) Ἠλίας Δ. Μουτσούλας, 7) ὁ Σεβ. Μητροπολίτης τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Ἀμφιλόχιος (Ράντοβις), 8) ὁ Σεβ. Μητροπολίτης τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Εἰρηναῖος (Μπούλοβιτς), 9) ὁ Σεβ. Μητροπολίτης τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Ἀθανάσιος Γέφτις (καὶ οἱ τρεῖς τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας Καθηγηταὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Βελιγραδίου), 10) ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δράγας Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ Βοστώνης κ.ἄ.

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Κορίνθου κ. Διονύσιε (Μάνταλε), κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, σεῖς ὁ ὁποῖος μὲ περιεφρονήσατε καὶ μὲ διεσύρατε δημοσίᾳ, πρέπει νὰ δεχθῆτε, ὡς νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως πολλῶν καὶ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου τιμητικῶν διακρίσεων εἶσθε κατὰ πολὺ ὑποδεέστερος ἐμοῦ. Δέσποτα, τίς πταίει; Σεῖς προεκαλέσατε τὴν σύγκρισιν αὐτήν. «Λαγὸς τὴ φτέρη κούναγε, κακὸ τοῦ κεφαλιοῦ του», Σεβασμιώτατε. Καὶ «ὅποιος σκάπτει λάκκο εἰς ἄλλον πίπτει αὐτὸς ὁ ἴδιος μέσα». Ἡ παροιμία αὐτὴ ἔχει ἁγιογραφικὴν προέλευσιν: «Ὁ ὀρύσσων βόθρον εἰς αὐτὸν ἐμπεσεῖται» (Σοφ. Σειρ. κζ΄ 26).

Ποῖον τὸ αἴτιον τῆς Δεσποτικῆς σας ὀργῆς καὶ ἐμπαθείας;

Ἄγωμεν νῦν, Σεβασμιώτατε, εἰς τὸ κρίσιμον ζήτημα τῆς ὑποχρεωτικῆς καὶ ᾐτιολογημένης ἐξηγήσεώς σας πρὸς ἐμέ, μὲ ποῖον δικαίωμα καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἀπεφασίσατε νὰ ἀποφανθῆτε ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἀνάξιος νὰ λειτουργήσω ἢ καὶ ἁπλῶς νὰ ἱεροπράξω εἰς Μνημόσυνον ἢ νὰ τελέσω Τρισάγιον εἰς τὸν τάφον συγγενοῦς μου, φίλου μου ἢ γνωστοῦ μου ἐντὸς τῆς Δεσποτικῆς Ἐπικρατείας σας, οὐχὶ αὐθαιρέτως, ἀλλὰ κατόπιν αἰτήσεως τῆς ἀδείας σας.

Οἱαδήποτε καὶ ἐὰν ὑπῆρξεν ἡ αἰτία, ἕνεκα τῆς ὁποίας, ἀνεπιτρέπτως καὶ ἀδικαιολογήτως δι’ Ἱερωμένον καὶ δὴ Ἐπίσκοπον, ἐφθάσατε εἰς τὸ οἰκτρὸν κατάντημα νὰ κυριευθῆτε ἀπὸ ἐμπάθειαν καὶ ἀσυγκράτητον ἐναντίον μου ἐκδικητικότητα, εἴχατε ἀδήριτον ὑποχρέωσιν, μόλις σεῖς ἐνομίσατε ὅτι προέκυψε τοιαύτη πραγματικὴ αἰτία, πρωτίστως νὰ γνωστοποιήσητε εἰς ἐμὲ τὸ αἴτιον αὐτὸ τῆς εἰς βάρος μου ὀργῆς σας, πρὶν ἀποφανθῆτε, ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΩΣ, ἀπροειδοποιήτως καὶ ἔρημην ἐμοῦ, καταδικαστικῶς εἰς βάρος μου. Διεπράξατε κανονικὸν παράπτωμα, ἠθικὸν ἀτόπημα καὶ πνευματικὸν ὀλίσθημα. Δὲν ἐνεργήσατε ἐν Ἀληθείᾳ, ἐν Δικαιοσύνῃ καὶ ἐν Ἀγάπῃ. Ἀναδύεται δὲ καὶ τὸ συνταρακτικὸν διὰ σᾶς ἐρώτημα: Μὲ τὴν τοιαύτην ψυχοφθόρον κατάστασίν σας, ἐξακολουθεῖτε νὰ νομίζητε ὅτι ἵστασθε ὡς Ἐπίσκοπος «εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ», ἀφοῦ δὲ μιμεῖσθε τὸν Χριστόν;

Ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὁ διαβιβάσας εἰς ἐμὲ τὴν αὐστηρὰν Δεσποτικὴν διαταγήν σας κάτι εἶπεν ἀσαφῶς περὶ κειμένου μου πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, ὡς γενεσιουργὸν αἴτιον, τῆς ἐν λόγῳ ἀντιχριστιανικῆς πρὸς ἐμὲ συμπεριφορᾶς σας. Μὴ ἔχων ἕτερον δεδομένον, σχολιάζω αὐτό:

α΄) Ὑπέβαλον εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον δέκα (10) περίπου ὑπομνήματα - ἀναφοράς μου περὶ τῆς ἐν Ναυπάκτῳ ἐκκλησιαστικῆς τραγῳδίας καὶ οὐδὲν σημεῖον (ἀπολύτως οὐδὲν) τῶν κειμένων μου αὐτῶν ἀφορᾷ, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, εἰς τὸ πρόσωπόν σας.

β΄) Σεῖς ἔχετε ἐξουσιοδότησιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου νὰ ἀξιολογήσητε τὸ κείμενόν μου αὐτὸ καὶ νὰ ἐκδόσητε οἱανδήποτε προσωπικήν σας ἀπόφασιν, ἀφορῶσαν εἰς ἐμέ;

γ΄) Ἐὰν ἔχητε τοιαύτην ἐξουσιοδότησιν, διατί δὲν ἐγνωστοποιήσατε εἰς ἐμὲ πρωτίστως περὶ ποίου συγκεκριμένου κειμένου μου πρόκειται καὶ ποῖα τὰ συγκεκριμένα ἐνοχοποιητικά, κατὰ τὴν κρίσιν σας, σημεῖα τοῦ κειμένου μου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἀκούσητε καὶ ἐμέ; Τὸ δικαίωμα τῆς ἀκροάσεως παντὸς κατηγορουμένου εἶναι πάγκοινον. Σεῖς μὲ ποῖον νομικὸν καὶ ἐκκλησιολογικὸν δικαίωμα ἀφαιρέσατε ἀπὸ ἐμὲ αὐθαιρέτως τὸ δικαίωμα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕν ἀπὸ τὰ στοιχειώδη ἀνθρώπινα δικαιώματα; Διατί, ἐν ἀγνοίᾳ μου, ἀπεφασίσατε, παρανόμως, ἀντικανονικῶς, αὐθαιρέτως καὶ ἀπανθρώπως, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἄξιος τῆς Ἱερωσύνης μου καὶ ἐδημοσιοποιήσατε τὴν ἀπόφασίν σας αὐτήν;

δ΄) Ἐὰν αὐτοβούλως ἐνεργήσατε ἐπὶ τοῦ κειμένου μου, πάλιν ἰσχύουν οἱ ὡς ἄνω ὅροι. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ὅτι ὅλα τὰ κείμενά μου πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον στηρίζονται εἰς πραγματικὰ γεγονότα, εἰς ἀληθινὰ κείμενα καὶ εἶναι ἑδραιωμένα μὲ ἀντικειμενικὴν καὶ ἀδιάσειστον ἐπιχειρηματολογίαν. Ἐρωτᾶσθε˚ ἐκάματε τὴν δέουσαν ἀποδεικτικὴν ἔρευναν ἐπὶ τοῦ κειμένου μου ἢ τῶν κειμένων μου καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ψευδολογῶ; Ἐὰν ναί, τότε ἔχετε ἄκρως ἐπείγουσαν ὑποχρέωσιν νὰ γνωστοποιήσητε εἰς ἐμὲ τὸ ἐρευνητικὸν αὐτὸ πόρισμά σας. Ἐὰν ὄχι, τότε εἶσθε ἀνεύθυνος, ἐπιπόλαιος καὶ ἐμπαθὴς ἐκκλησιαστικὸς ἡγέτης, ἀφοῦ μὲ ἔχετε διασύρει κατὰ τοιοῦτον ἐλεεινὸν τρόπον, ἀνεξετάστως καὶ ἀναπολόγητον.

ε΄) Ἐὰν κατέχητε οἱαδήποτε ἄλλα στοιχεῖα τῆς, κατὰ τὴν κρίσιν σας, ἀναξιότητός μου, ὑποχρεοῦσθε πάραυτα νὰ ἀνακοινώσητε αὐτὰ εἰς ἐμέ.

Μία ἀποκαλυπτικὴ καὶ σκανδαλώδης σύγκρισις

Σεβασμιώτατε, αἱ Συνοδικαὶ ἀποφάσεις δὲν ἀποτελοῦν θεόπνευστα κείμενα, ἀφοῦ ἡ ἰδία Ἱερὰ Σύνοδος πολλάκις ἔχει τροποποιήσει καὶ ἔχει καταργήσει ἀποφάσεις Αὐτῆς, ὡς λανθασμένας. Θεόπνευστα κείμενα, μὲ βεβαιότητα, εἶναι μόνον τὰ κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ἀποφάσεων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Μὲ αὐτὸ λοιπὸν τὸ δεδομένον, δύνασθε νὰ πραγματοποιήσητε μίαν θλιβερὰν καὶ φρικιαστικὴν σύγκρισιν τοῦ κατηγορουμένου κειμένου μου μὲ μίαν μόνον, ἀλλὰ ἐκτρωματικὴν εἰς βάρος ἐμοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας μου Συνοδικὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ὑπογράφετε σεῖς, «ἐντολῇ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου», ὡς Ἀρχιγραμματεὺς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

Πρόκειται διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 1851/15-5-2006 γνωστοποιητικὸν πρὸς ἐμὲ καὶ ἐπιτιμητικὸν Συνοδικὸν ἔγγραφον, ὡς ἠριθμημένη Συνοδικὴ ἀπόφασις. Παρατηρῶ:

α΄) Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, διὰ τοῦ εἰρημένου ἐγγράφου, γνωρίζει εἰς ἐμὲ ὅτι καταγγέλλομαι ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου Βλάχου «διὰ κανονικὰ παραπτώματα τελεσθέντα ἐν τῇ Ἕδρᾳ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως αὐτοῦ». Φρίκη! Φρίκη!  Οὐρανομήκης, προκλητική, περιφρονητικὴ τοῦ προσώπου μου καὶ ἄκρως σκανδαλώδης μεροληψία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εἰς βάρος ἐμοῦ τοῦ κατηγορουμένου καὶ κραυγαλέως ὑπὲρ τοῦ κατηγόρου μου Μητροπολίτου.

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐν προκειμένῳ ἐνήργησεν ἀναρμοδίως, παρανόμως, ἀντικανονικῶς, αὐθαιρέτως καὶ καταφώρως χαριστικῶς ὑπὲρ τοῦ Ναυπάκτου Ἱεροθέου, διότι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος οὐδὲν δικαίωμα ἔχει καὶ οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα νὰ ἐπιλαμβάνεται καὶ νὰ ἐπιλύῃ, μάλιστα δὲ πρωτοβαθμίως, τοπικὰς ὑποθέσεις Ἱερῶν Μητροπόλεων, ὅπως πράττει σκανδαλωδῶς ἐπὶ δεκαπέντε (15) ἔτη μόνον διὰ τὴν Μητρόπολιν Ναυπάκτου, κατ’ ἀπαίτησιν καὶ πρὸς χάριν τοῦ Δεσπότου τῆς Ναυπάκτου Ἱεροθέου Βλάχου, ἐπειδὴ ὁ Δεσπότης αὐτὸς δὲν δύναται νὰ ἐκδικηθῇ τὰ θύματά του μὲ νόμιμον καὶ κανονικὴν ἀποδεικτικὴν διαδικασίαν καὶ δι’ αὐτὸ προσφεύγει συνεχῶς εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον κατὰ τῆς ἐν Ναυπάκτῳ Ἱερᾶς Μονῆς Μεταμορφώσεως καὶ ἐναντίον ἐμοῦ.

Ἡ μεγάλη ἀπορία εἶναι μὲ ποίους τρόπους, μὲ ποῖα μεθοδεύματα καὶ μὲ ποίας παραπλανήσεις του κατορθώνει ὁ Ναυπάκτου νὰ παρασύρῃ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον εἰς συνεχῆ ἐκκλησιολογικὸν κατήφορον, ὥστε, ἐν ἀγνοίᾳ Αὐτῆς, νὰ υἱοθετῇ ἀκόμη καὶ ἐξαπατήσεις τοῦ Ποιμενάρχου καὶ πνευματικοῦ ὁδοδείκτου τῆς Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου Βλάχου κατὰ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεταμορφώσεως καὶ ἐναντίον ἐμοῦ. Περὶ αὐτοῦ, Σεβασμιώτατε, θὰ πεισθῆτε ἀπολύτως καὶ ἀπὸ τὸ «ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ» μου πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τὸ ὁποῖον θὰ λάβετε.

Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ σημειοῦται ὅτι ὁ Ναυπάκτου ἐξηπάτησε καὶ τὰ Συνοδικὰ Δικαστήρια διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἔκπτωσιν ἐκ τῆς Ἡγουμενίας τοῦ π. Σπυρίδωνος Λογοθέτου. Σεβασμιώτατε, δὲν ὑπερβάλλω. Σέβομαι τὴν ὑπογραφήν μου. Ἡ ἐξαπάτησις αὐτὴ τῶν Συνοδικῶν Δικαστηρίων εἶναι φωτοτυπημένη εἰς τὸ βιβλίον μου «ΤΕΡΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ» (σελ. 51-59).

β΄) Μὲ τὰς παραπλανητικὰς μεθοδεύσεις τοῦ Ναυπάκτου, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐκδικάζει ἀκόμη καὶ τὰς καταγγελίας τοῦ Ναυπάκτου κατὰ τῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως καὶ ἐναντίον ἐμοῦ κατὰ ἀνατροπὴν τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου καὶ κατὰ προκλητικὴν περιφρόνησιν τοῦ περὶ Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων εἰδικοῦ Νόμου 5383/1932. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ὑποκαθιστᾷ αὐθαιρέτως τὰ Ἐκκλησιαστικὰ Δικαστήρια ὅλων τῶν βαθμίδων, ὅπως ἐπιθυμεῖ ὁ Ναυπάκτου. Αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη καὶ μὲ τὴν παρουσιαζομένην ἐνταῦθα προσωπικήν μου περίπτωσιν.

γ΄) Ἐνῷ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ὑποκαθιστᾷ τὰ Ἐκκλησιαστικὰ Δικαστήρια, ἐν τούτοις, δὲν διαθέτει οὔτε στοιχειώδη ἀποδεικτικὸν μηχανισμόν, διότι δὲν ἔχει τοιαύτην ἀποστολὴν καὶ ἁρμοδιότητα, ἀφοῦ ἔχει ἱδρύσει (κανονικῶς;) εἰδικὰ Δικαστήρια διὰ τοὺς Κληρικοὺς τῶν τριῶν βαθμῶν καὶ τοὺς Μοναχοὺς καὶ Μοναχάς.

δ΄) Εἰς τὴν ἀναλυομένην περίπτωσίν μου, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀπεφάσισε δυσμενῶς εἰς βάρος μου, ἀκούσατε, Σεβασμιώτατε, ἅμα τῇ ἀναγνώσει τῶν δύο καταγγελτηρίων ἐγγράφων τοῦ Ναυπάκτου (240/11-4-2006 καὶ 272/26-4-2006 καὶ ἐν τῇ αὐτῇ Συνοδικῇ Συνεδρίᾳ, ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΩΣ, χωρὶς νὰ γνωστοποιηθοῦν εἰς ἐμὲ αἱ ἐναντίον μου καταγγελίαι τοῦ κατηγόρου μου Μητροπολίτου, χωρὶς νὰ κληθῶ εἰς ἀπολογίαν, ἄνευ μαρτύρων, ἄνευ συνηγόρου, ἄνευ δίκης καὶ χωρὶς οὐδεμίαν ἀποδεικτικὴν διαδικασίαν. Ἔλαβον αἰφνιδίως καὶ ἀνυπόπτως τὴν Συνοδικὴν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν διωκτικῶν ἐπιδιώξεων τοῦ Ναυπάκτου. Καὶ ὅταν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον νὰ λάβω τὰ ὡς ἄνω καταγγελτήρια ἔγγραφα τοῦ Ναυπάκτου, τὰ ἀναμένω ἀκόμη.

Σεβασμιώτατε, τοιαῦτα φαινόμενα παρατηροῦνται μόνον εἰς δικτατορικά, φασιστικά, ὁλοκληρωτικά, βάρβαρα καὶ ἀπάνθρωπα καθεστῶτα. Σεβασμιώτατε, ἔχετε ἀντίρρησιν;

ε΄) Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος υἱοθέτησεν ἀπολύτως καὶ κατὰ γράμμα τὰς καταγγελίας τοῦ Ναυπάκτου ὅτι διέπραξα «κανονικὰ παραπτώματα» εἰς τὴν Μητρόπολίν του, χωρὶς νὰ γίνεται εἰς τὴν Συνοδικὴν ἀπόφασιν ἀναφορὰ εἰς οὐδὲν ἀπολύτως περιστατικόν, ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ προκύπτῃ ὅτι πράγματι εἶμαι ἔνοχος. Κύριε, ἐλέησον (τεσσαρακοντάκις) !

Τρέμετε, Σεβασμιώτατε !

Τρόμον δημιουργοῦν καὶ τὰ μέχρις ἐδῶ ἐκτεθέντα, ἀλλ’ ὡς νομίζω, τὰ ἀκόλουθα θὰ προκαλέσουν τρομακτικὸν τρόμον. Τὸ ἐν λόγῳ Συνοδικὸν ἔγγραφον γνωστοποιεῖ εἰς ἐμὲ ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, κατὰ τὴν Συνεδρίαν Αὐτῆς τῆς 2^ας Μαΐου 2006, ἀπεφάσισεν «ὅπως ἐντείληται ὑμῖν (εἰς ἐμέ) ὅτι τόσον ὑμεῖς (ἐγὼ), ὅσον καὶ τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας ὑμῶν (ἐμοῦ) ὑποχρεοῦσθε ἵνα ἀπέχητε πάσης περαιτέρω ἀναμείξεως (μὲ κείμενα) εἰς τὴν ἐν λόγῳ ὑπόθεσιν» (τῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως).

Σεβασμιώτατε, τὸ ἀπόσπασμα τοῦτο τοῦ Συνοδικοῦ ἐγγράφου εἶναι ἐκρηκτικῶς κρίσιμον διὰ σᾶς. Ἐνοθεύσατε καὶ παρεποιήσατε τὴν Συνοδικὴν ἀπόφασιν, χάριν τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου Βλάχου.

Ὡς γνωρίζετε, Σεβασμιώτατε, τὸ αὐθεντικὸν κείμενον τῆς ἐν λόγῳ Συνοδικῆς ἀποφάσεως περιέχεται εἰς τὰ Πρακτικὰ τῆς Συνοδικῆς Συνεδρίας τῆς 2^ας Μαΐου 2006. Τὸ κρινόμενον ἐδῶ καὶ ἀναλυόμενον Συνοδικὸν ἔγγραφον (1851/15-5-2006) εἶναι γνωστοποιητικὸν τῆς Συνοδικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως.

Ὅμως, εἰς τὰ ὡς ἄνω Πρακτικὰ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου οὐδέν τι ἀναφέρεται εἰς τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας μου. Τίποτε ἀπολύτως. Ἡ φράσις «ὅσον καὶ τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας ὑμῶν» εἶναι προσωπική σας προσθήκη, Σεβασμιώτατε, εἰς τὸ ἐν λόγῳ γνωστοποιητικὸν Συνοδικὸν ἔγγραφον καὶ ψευδῶς βεβαιώνετε καὶ γνωστοποιεῖτε καὶ μάλιστα «ἐντολῇ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου» ὅτι ἡ φράσις αὐτὴ ἀποτελεῖ μέρος τῆς Συνοδικῆς ἀποφάσεως.

Ἐπίσης, Σεβασμιώτατε, εἰς τὸ γνωστοποιητικὸν τοῦτο Συνοδικὸν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον σεῖς ὑπογράφετε, ὡς Ἀρχιγραμματεὺς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη σχετικὴ μὲ τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας μου φράσις:

«Καθ’ ὅσον ἐπ’ ἐσχάτων, ἀπαραδέκτῳ πλὴν δυναμικῷ τῷ τρόπῳ, ἀσχολεῖται μὲ τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἡ Πρεσβυτέρα ὑμῶν».

Οὔτε αὐτὴ ἡ φράσις ἢ ἔστω ὑπονοούμενόν τι περὶ τῆς Πρεσβυτέρας μου ὑπάρχει εἰς τὸ αὐθεντικὸν κείμενον τῆς Συνοδικῆς ἀποφάεσως. Σεῖς, Σεβασμιώτατε, προσεθέσατε καὶ αὐτὴν τὴν φράσιν, προφανῶς, κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν καὶ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν διωκτικῶν ἐπιδιώξεων τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου Βλάχου.

Σεβασμιώτατε, εὑρίσκεσθε εἰς δεινὴν θέσιν. Διεπράξατε βαρύτατον κανονικὸν παράπτωμα καὶ κακουργηματικὸν ποινικὸν ἀδίκημα. Ἐγὼ ἐπὶ ἓξ (6) ἔτη ἔδειξα μακροθυμίαν καὶ ἀπέφυγον νὰ σᾶς ὁδηγήσω εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ὅπως καὶ τὸν Ναυπάκτου Ἱερόθεον Βλάχον, προφανῶς, ὡς ἠθικὸν αὐτουργόν. Οὔτε κἄν σᾶς ἠνόχλησα. Τοιαύτη ἀνοχὴ σπανίζει. Ἴσως εἶναι ἡ μοναδική. Ἀμφιβάλλω δὲ κατὰ πολύ, Σεβασμιώτατε, ἐὰν μετὰ τὴν συγκλονιστικὴν καὶ ἀναταρακτικὴν διὰ σᾶς αὐτὴν ἀποκάλυψιν, θὰ δυνηθῆτε νὰ παραμείνετε ὡς Ποιμενάρχης τῆς Ἐκκλησίας.

Σεβασμιώτατε, ἔχετε ὑποστῇ καὶ πρωτοφανῆ ἐκκλησιολογικὸν ἐκτροχιασμὸν μὲ τὴν αὐθαίρετον καὶ ποινικῶς κολάσιμον νόθευσιν καὶ παραποίησιν τῆς Συνοδικῆς ἀποφάσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀναγνωρίζετε εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τὸ δικαίωμα νὰ ἀνεστέλλῃ τὴν ἰσχὺν Συνταγματικῶν διατάξεων καὶ νὰ ἀπαγορεύῃ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου εἰς νομοταγεῖς Ἕλληνας πολίτας καὶ μάλιστα ἐπιλεκτικῶς, διὰ νὰ μὴ ἐλέγχητε ὁ Ναυπάκτου διὰ τὰ πολλαπλᾶ ἀνομήματά του.

Δύνασθε τώρα, Σεβασμιώτατε, νὰ συγκρίνετε τὸ ἀνταποκρινόμενον πλήρως εἰς τὴν πραγματικότητα ἰδικόν μου κείμενον, οἷον καὶ ἐὰν εἶναι αὐτὸ ἐξ ὅσων ὑπέβαλον εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἐκρίνατε ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἀνάξιος νὰ λειτουργήσω εἰς τὴν Μητρόπολίν σας, μὲ τὴν παρουσιασθεῖσαν ὡς ἄνω Συνοδικὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν σεῖς ἐνοθεύσατε καὶ παρεποιήσατε;

Καὶ ἄλλη σύγκρισις

Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος Βλάχος, πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ὁποίου ἀπηγορεύσατε εἰς ἐμὲ νὰ ἱεροπράξω οὔτε εἰς μίαν ἁπλῆν ἐπιμνημόσυνον Ἀκολουθίαν, ἔγραψε καὶ αὐτὰ περὶ ὅλων τῶν θρησκευτικῶν Ἡγετῶν:

«Ὑπάρχουν ὅμως καὶ μερικοὶ ἄλλοι τοκογλύφοι ποὺ δὲν ἐκμεταλλεύονται τὴν οἰκονομικὴ ἀνέχεια τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσδοκίες του… Τέτοιους τοκογλύφους βρίσκουμε συνεχῶς δίπλα μας. Εἶναι οἱ θρησκευτικοὶ ἡγέτες ποὺ ἐκμεταλλεύονται καὶ κατασπαράζουν τὸ λεγόμενο θρησκευτικὸ συναίσθημα τοῦ λαοῦ μὲ διαφόρους τρόπους, χειροτέρους ἀπὸ τὸ κοινὸ ἔγκλημα, διότι στὴν περίπτωση αὐτὴ σκοτώνουν τὴν ψυχὴ τῶν ἀνθρώπων….» («Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση», Ἰούνιος 2010).

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Κορίνθου κ. Διονύσιε, οὐδαμῶς ἀντεδράσατε διὰ τὰ τοιαῦτα φρικιαστικὰ τοῦ Ναυπάκτου κατὰ τῶν θρησκευτικῶν Ἡγετῶν. Ἀποδέχεσθε αὐτὰ καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν σας; Εἶσθε καὶ σεῖς εἷς ἐκ τῶν θρησκευτικῶν Ἡγετῶν.

Ἀμνηστεύετε λοιπὸν φιλαδέλφως τὸν φίλον σας Δεσπότην τῆς Ναυπάκτου Ἱερόθεον Βλάχον διὰ τὸν ὀρυμαγδὸν αὐτὸν κατὰ τῆς θρησκευτικῆς Ἡγεσίας καὶ κατεδικάσατε ἐμὲ εἰς ἱερατικὴν ἀναξιότητα ἐπειδὴ ἔγραψα διὰ συγκεκριμένας καὶ ἀποδεδειγμένας ἀδικίας καὶ ψευδολογίας τοῦ Ναυπάκτου, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ὑπαίτιος νὰ ἐκτεθῇ καὶ νὰ γελοιοποιηθῇ κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ὅπως ἔχω γράψει καὶ ὅπως θὰ καταδειχθῇ ἀπὸ τὸ ἑτοιμαζόμενον βιβλίον μου «ΕΚΤΡΩΜΑΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΙΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ». Οὐαί ! Οὐαί !  Οὐαί !  

Ἐν Ἀθήναις τῇ 4^ῃ Ἰανουαρίου 2013

Μετὰ τοῦ προσήκοντος εἰς τὴν Ἀρχιερωσύνην σας σεβασμοῦ

Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Κ. Διώτης

θεολόγος καὶ δημοσιογράφος

Πλατεῖα Βικτωρίας 9 – 10434 ΑΘΗΝΑΙ

Τηλέφωνα: 2108222284 – 2105243400 – 6938566716 – FAX:210 5243400

Κοινοποίησις:

α΄) Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμον καὶ εἰς ἅπαντας τοὺς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας.

β΄) Ἱερὰς Μονὰς καὶ Ἱεροὺς Ναοὺς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορίνθου (κατ’ ἐπιλογήν).