Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων
τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου
ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΚΟΥΟΝΤΑΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ
Ἔθεσαν τὸν λύχνον τῆς ὁμολογίας
«ὑπὸ τὸν μόδιον»!
του Θεολόγου κ. Παν. ΣΗΜΑΤΗ
Προχθές Κυριακή γιορτάζαμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οἱ ὁποῖοι «τῷ κόσμῳ ἐδείχθησαν ὑπέρλαμπροι φωστῆρες τῆς ἀληθείας Χριστοῦ... ἑπόμενοι ταῖς τῶν Ἀποστόλων διδαχαῖς».
Καὶ ὀνομάζονται ἀπὸ τὸν ὑμνογράφο «Πατέρες μακάριοι καὶ θεόφρονες», ὡς «τήξαντες τὰς αἱρέσεις, τῶν δυσφήμων γλωσσάλγων, σβέσαντες τὰς φλογώδεις, τῶν βλασφήμων συγχύσεις» περὶ τοῦ «συνάναρχου Λόγου» Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Εἶναι αὐτοὶ ποὺ «τοὺς
βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος,
ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος».
Εἶναι αὐτοί, ποὺ ὁμολόγησαν τὴν ἀληθινὴ Πίστη περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ, καὶ λόγῳ αὐτῆς τῆς ὁμολογίας ἐδιώχθησαν, προπηλακίστηκαν, ἔχασαν τὸν θρόνο τους καὶ ὑπέστησαν τόσο καὶ τόσα δεινά, γιατὶ κράτησαν τὴν Πίστιν «ἐπὶ τὴν λυχνίαν», ὅπως ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, «λάμπειν πάσαις Ἐκκλησίαις τε καὶ ψυχαῖς, καὶ παντὶ τῷ τῆς οἰκουμένης πληρώματι, μηκέτι εἰκαζόμενον, μηδὲ τῇ διανοίᾳ σκιαγραφούμενον, ἀλλὰ καὶ φανερῶς ἐκλαλούμενον» (Γρηγορίου Θεολόγου).
Εἶναι αὐτοί, ποὺ ὁμολόγησαν τὴν ἀληθινὴ Πίστη περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ, καὶ λόγῳ αὐτῆς τῆς ὁμολογίας ἐδιώχθησαν, προπηλακίστηκαν, ἔχασαν τὸν θρόνο τους καὶ ὑπέστησαν τόσο καὶ τόσα δεινά, γιατὶ κράτησαν τὴν Πίστιν «ἐπὶ τὴν λυχνίαν», ὅπως ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, «λάμπειν πάσαις Ἐκκλησίαις τε καὶ ψυχαῖς, καὶ παντὶ τῷ τῆς οἰκουμένης πληρώματι, μηκέτι εἰκαζόμενον, μηδὲ τῇ διανοίᾳ σκιαγραφούμενον, ἀλλὰ καὶ φανερῶς ἐκλαλούμενον» (Γρηγορίου Θεολόγου).
Καὶ σήμερα, πολλοὶ Πατέρες «καίουσι» τὸν «λύχνον»
τῆς ὁμολογίας καὶ μᾶς ἔμαθαν κι ἐμᾶς νὰ τὸν ἀνάψουμε.
Μὰ κατόπιν (στοὺς ἐσχάτους καιροὺς ποὺ διανύουμε), ἔθεσαν αὐτὸν «τὸν καιόμενον λύχνον ὑπὸ τὸν μόδιον»· καὶ κατὰ τὸν Μ. Ἀθανάσιον: «ὡς υἱοὶ τοῦ αἰῶνος ὄντες τούτου, φρονίμως πεποιήκασι (σ.σ. ἡ ἀσύνετος φρόνηση), κρύπτοντες ὑπὸ τὸν μόδιον τὸν ἑαυτῶν λύχνον, ἵνα νομίζηται φαίνειν, καὶ μὴ φαινόμενος ἀποσβεσθῇ καταγινωσκόμενος» (Μ. Ἀθανασίου).
Μὰ κατόπιν (στοὺς ἐσχάτους καιροὺς ποὺ διανύουμε), ἔθεσαν αὐτὸν «τὸν καιόμενον λύχνον ὑπὸ τὸν μόδιον»· καὶ κατὰ τὸν Μ. Ἀθανάσιον: «ὡς υἱοὶ τοῦ αἰῶνος ὄντες τούτου, φρονίμως πεποιήκασι (σ.σ. ἡ ἀσύνετος φρόνηση), κρύπτοντες ὑπὸ τὸν μόδιον τὸν ἑαυτῶν λύχνον, ἵνα νομίζηται φαίνειν, καὶ μὴ φαινόμενος ἀποσβεσθῇ καταγινωσκόμενος» (Μ. Ἀθανασίου).
Ἔτσι, ὅμως, θέτουν κι αὐτοὶ «στὸ θησαυροφυλάκιο» πρὸς
φύλαξη, ὡς μουσειακὸ εἶδος κάποιες Ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁδηγίες τῶν Πατέρων
περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς.
Ἀκούσαμε στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα νὰ
συμβουλεύει τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἀπόστολος Παῦλος:
«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὢν αὐτοκατάκριτος».
Καὶ ἄλλη φορὰ εἶπε: «...εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν» (Πράξ. κ΄ 29-30).
«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὢν αὐτοκατάκριτος».
Καὶ ἄλλη φορὰ εἶπε: «...εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν» (Πράξ. κ΄ 29-30).
Καὶ ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος συμβουλεύει τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ
τοὺς αἱρετικούς, ποιά εἶναι ἡ πρακτικὴ τῶν ποιμένων σήμερα, ἀπέναντι στοὺς
αἱρετικοὺς οἰκουμενιστές;
«Παραιτοῦνται» σήμερα οἱ ποιμένες ἀπὸ ὅσους αἱρετίζοντες ἐπισκόπους προέρχονται «ἐξ ὑμῶν αὐτῶν» καὶ διδάσκουν ἐπὶ ἔτη τὴν βλάσφημη διδασκαλία περὶ «διηρημένης» Ἐκκλησίας, «βαπτισματικῆς» θεολογίας, «εὐχαριστιακῆς» καὶ «μεταπατερικῆς» θεολογίας;
Δυστυχῶς ὄχι.
Κι ὅμως ἔχουν καταγγελθεῖ οἱ οἰκουμενισὲς ἐπίσκοποι, ἀλλὰ οἱ συνάδελφοί τους Μητροπολίτες ἔθαψαν τὶς καταγγελίες καὶ τὶς μηνύσεις ἐναντίον τους καὶ οὔτε ἐνημερώνουν τὸν κόσμο, οὔτε ἀπομακρύνονται ἀπὸ αὐτούς, οὔτε τοὺς ἀπομακρύνουν· ἀλλ’ ἀντίθετα τοὺς στέλνουν ―ὡς τὴν ἀφρόκρεμα Ὀρθοδοξου Ἤθους καὶ Πίστεως― στὰ διάφορα Συνέδρια, γιὰ νὰ μᾶς ἐκπροσωπήσουν!
«Παραιτοῦνται» σήμερα οἱ ποιμένες ἀπὸ ὅσους αἱρετίζοντες ἐπισκόπους προέρχονται «ἐξ ὑμῶν αὐτῶν» καὶ διδάσκουν ἐπὶ ἔτη τὴν βλάσφημη διδασκαλία περὶ «διηρημένης» Ἐκκλησίας, «βαπτισματικῆς» θεολογίας, «εὐχαριστιακῆς» καὶ «μεταπατερικῆς» θεολογίας;
Δυστυχῶς ὄχι.
Κι ὅμως ἔχουν καταγγελθεῖ οἱ οἰκουμενισὲς ἐπίσκοποι, ἀλλὰ οἱ συνάδελφοί τους Μητροπολίτες ἔθαψαν τὶς καταγγελίες καὶ τὶς μηνύσεις ἐναντίον τους καὶ οὔτε ἐνημερώνουν τὸν κόσμο, οὔτε ἀπομακρύνονται ἀπὸ αὐτούς, οὔτε τοὺς ἀπομακρύνουν· ἀλλ’ ἀντίθετα τοὺς στέλνουν ―ὡς τὴν ἀφρόκρεμα Ὀρθοδοξου Ἤθους καὶ Πίστεως― στὰ διάφορα Συνέδρια, γιὰ νὰ μᾶς ἐκπροσωπήσουν!
Οἱ κατηγορηθέντες γιὰ αἵρεση, στέλνονται νὰ
ἐκπροσωπήσουν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία!!!
Ποιοί εἶναι αὐτοί;
Πρόκειται γιὰ τοὺς μητροπολίτες Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο Σαββᾶτο, Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιο Γεωργακόπουλο καὶ Περγάμου κ. Ζηζιούλα. Καὶ πίσω ἀπὸ αυτούς, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος!
Πρόκειται γιὰ τοὺς μητροπολίτες Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο Σαββᾶτο, Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιο Γεωργακόπουλο καὶ Περγάμου κ. Ζηζιούλα. Καὶ πίσω ἀπὸ αυτούς, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος!
Ἀλλ’ ἀκούσαμε κι ἕναν ἀκόμη λόγο τοῦ Κυρίου σήμερα στὸ
Εὐαγγέλιο: «Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν
ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων ...ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν
οὐρανῶν· ὃς δ᾽ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, μέγας κληθήσεται...».
Ὅσοι θέλουν νὰ θεωροῦνται ὄχι ἁπλῶς ὀπαδοί, ἀλλὰ καὶ
«ἀντιπρόσωποι» τοῦ Κυρίου, γιατί «λύουν»,
παραβαίνουν τὶς παραπάνω ἐνδεικτικὲς
Ἐντολὲς τοῦ ἀποστόλου Παύλου;
Δυσκολεύονται τάχα νὰ ἐξακριβώσουν ποιοί εἶναι
ψευδοποιμένες;
Δύσκολο εἶναι νὰ διαβάσουν τὶς κακόδοξες δηλώσεις καὶ κακόδοξα ἔργα τῶν παραπάνω Ἐπισκόπων;
Γιατί δὲν ἀποκαλύπτουν τὰ ὀνόματα τῶν ψεύτικων ποιμένων στὸ λαό;
Δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ ἀποκάλυψη αὐτὴ μπορεῖ νὰ βοηθήσει τοὺς πιστοὺς νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς ψευδοποιμένες καὶ ἔτσι νὰ μὴ διακινδυνεύσουν τὴν σωτηρία τους ἐπικοινωνώντας μαζί τους;
Γιατί, λοιπόν, δὲν τοὺς ἀποκαλύπτουν καὶ δὲν τοὺς κατονομάζουν οἱ πνευματικοί μας πατέρες;
Δύσκολο εἶναι νὰ διαβάσουν τὶς κακόδοξες δηλώσεις καὶ κακόδοξα ἔργα τῶν παραπάνω Ἐπισκόπων;
Γιατί δὲν ἀποκαλύπτουν τὰ ὀνόματα τῶν ψεύτικων ποιμένων στὸ λαό;
Δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ ἀποκάλυψη αὐτὴ μπορεῖ νὰ βοηθήσει τοὺς πιστοὺς νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς ψευδοποιμένες καὶ ἔτσι νὰ μὴ διακινδυνεύσουν τὴν σωτηρία τους ἐπικοινωνώντας μαζί τους;
Γιατί, λοιπόν, δὲν τοὺς ἀποκαλύπτουν καὶ δὲν τοὺς κατονομάζουν οἱ πνευματικοί μας πατέρες;
Νὰ ὑποθέσουμε πὼς φοβοῦνται ἢ δειλιοῦν;
Νὰ ὑποθέσουμε, δηλαδή, πὼς σκέφτονται:
“Ἂν τοὺς ἀποκαλύψουμε, πρέπει πάραυτα, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἀποστόλου καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων (καὶ χωρὶς νὰ περιμένουμε κάποια Σύνοδο νὰ τοὺς καταδικάσει) νὰ παύσουμε νὰ συλλειτουργοῦμε μαζί τους, ὅπως ἔκαναν οἱ Πατέρες ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε· πρέπει, ἐπίσης, νὰ παύσουμε νὰ παριστάμεθα σὲ φιέστες γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ οἰκουμενιστὴ Πατριάρχη...”.
Νὰ ὑποθέσουμε, δηλαδή, πὼς σκέφτονται:
“Ἂν τοὺς ἀποκαλύψουμε, πρέπει πάραυτα, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἀποστόλου καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων (καὶ χωρὶς νὰ περιμένουμε κάποια Σύνοδο νὰ τοὺς καταδικάσει) νὰ παύσουμε νὰ συλλειτουργοῦμε μαζί τους, ὅπως ἔκαναν οἱ Πατέρες ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε· πρέπει, ἐπίσης, νὰ παύσουμε νὰ παριστάμεθα σὲ φιέστες γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ οἰκουμενιστὴ Πατριάρχη...”.
Αὐτό, ἄρα, εἶναι ποὺ δὲν ἀντέχουν νὰ κάνουν οἱ
σύγχρονοι ποιμένες;
Εἶναι ἀλήθεια πώς, γιὰ νὰ καταγγείλεις καὶ νὰ
ἀπαιτήσεις νὰ ἀπομακρυνθεῖ ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος (ὁ φίλος καὶ
προστατευόμενος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου) θέλει
κότσια, βάζεις σὲ κίνδυνο τὶς «κοινωνικές σου» σχέσεις, τὸ θρόνο σου, κι ἂν
εἶσαι ἱερέας, τὴν θέση σου καὶ τὴν ἐλευθερία κινήσεως ποὺ σοῦ παρέχει ὁ
Ἐπίσκοπος, ὅσο τοῦ κάνεις ὑπακοὴ στὴν οἰκουμενιστικὴ γραμμή του.
Ἔτσι, τὸ «παραιτοῦ»
τοῦ ἀπ. Παύλου, τὴν ἀπομάκρυνση δηλ. ἀπὸ τὸν φιλο-οικουμενιστὴ συν-επίσκοπό
τους, δὲν τὴν ἀντέχουν οἱ σύγχρονοι ἐπίσκοποι καὶ πολλοὶ ποιμένες καὶ γέροντες.
Γι’ αὐτὸ καὶ δυὸ Μητροπολίτες ποὺ κατήγγειλαν καὶ ἀντιτάχθηκαν στὴν αἱρετικὴ διδασκαλία τοῦ κ. Σαββάτου, δὲν ἄντεξαν νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς αἱρετικῆς δοξασίας του· μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες ὑποτάχθηκαν στὴν βούληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, πίσω ἀπὸ τὸν ὁποῖον βρίσκεται ὁ Πατριάρχης καὶ πιὸ πίσω τὸ Βατικανό. (Στὸ βιογραφικό του, δὲν παρέλειψε ὁ κ. Σαββᾶτος νὰ μᾶς ἐνημερώσει πὼς σπούδασε ὡς ὑπότροφος στὰ διδακτήρια τοῦ Βατικανοῦ (1988-1991), λαβὼν δίπλωμα εἰδίκευσης στὴν “Πατερικὴ Θεολογία” καὶ στὴν ...“Οἰκουμενικὴ Κίνηση”!).
Γι’ αὐτὸ καὶ δυὸ Μητροπολίτες ποὺ κατήγγειλαν καὶ ἀντιτάχθηκαν στὴν αἱρετικὴ διδασκαλία τοῦ κ. Σαββάτου, δὲν ἄντεξαν νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς αἱρετικῆς δοξασίας του· μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες ὑποτάχθηκαν στὴν βούληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, πίσω ἀπὸ τὸν ὁποῖον βρίσκεται ὁ Πατριάρχης καὶ πιὸ πίσω τὸ Βατικανό. (Στὸ βιογραφικό του, δὲν παρέλειψε ὁ κ. Σαββᾶτος νὰ μᾶς ἐνημερώσει πὼς σπούδασε ὡς ὑπότροφος στὰ διδακτήρια τοῦ Βατικανοῦ (1988-1991), λαβὼν δίπλωμα εἰδίκευσης στὴν “Πατερικὴ Θεολογία” καὶ στὴν ...“Οἰκουμενικὴ Κίνηση”!).
Τὸ ἐξωφρενικὸ δὲ εἶναι, ὅτι συνεχίζουν οἱ Ἐπίσκοποι νὰ
συλλειτουργοῦν μὲ αὐτὸν ποὺ διαπίστωσαν πὼς ἐμμένει στὴν περὶ Οἰκουμενισμοῦ καὶ
«διηρημένης» Ἐκκλησίας αἵρεση καί, ἀκόμα περισσότερο, ἐνῶ εἶχε ἐξαναγκασθεῖ σὲ
παραίτηση ἀπὸ ἐκπρόσωπός μας στοὺς Διαλόγους μὲ τοὺς ἑτερόδοξους, κατόπιν
ἄνωθεν ἐντολῶν, ἀποδέχτηκαν οἱ συνεπίσκοποί του νὰ ὁρισθεῖ καὶ πάλι ἐκπρόσωπος
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος!
Αὐτὸς δηλ., ὁ μηνυθεὶς ἐπὶ αἱρέσει μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος.
Ἴσως, γιατὶ ἀποτελεῖ θεολογικὸ βοηθὸ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Πατριαρχείου στοὺς Διαλόγους, γνωστὸ μητροπολίτη Περγάμου κ. Ζηζιούλα!
Αὐτὸς δηλ., ὁ μηνυθεὶς ἐπὶ αἱρέσει μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος.
Ἴσως, γιατὶ ἀποτελεῖ θεολογικὸ βοηθὸ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Πατριαρχείου στοὺς Διαλόγους, γνωστὸ μητροπολίτη Περγάμου κ. Ζηζιούλα!
Παράκληση πρὸς ὅσους
ἐπισκόπους καὶ ποιμένες καταδέχονται ἀκόμα νὰ ἀκοῦν καὶ νὰ προσέχουν τὸ λόγο
καὶ τὶς γνῶμες λαϊκῶν· λόγο, ἀσφαλῶς, μὲ ἐλλείψεις καὶ πολλὲς φορὲς ἄκομψο, ὄχι
ὅμως ἰδιοσύστατο καὶ ἰδιόγνωμο, ἀλλὰ λόγο ποὺ προσπαθεῖ μὲ ἀγωνία νὰ στηρίζεται
κατὰ πάντα στὸ Εὐαγγέλιο καὶ τοὺς Πατέρες:
Ξεκαθαρεῖστε τὸ τοπίο ὡς πρὸς τὴν αἵρεση τοῦ
Οἰκουμενισμοῦ.
Λάβατε ὑπεύθυνη θέση.
Εἶναι ἡ αἵρεση τῶν ἐσχάτων (π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος).
Δὲν εἶναι ἁπλῶς αἵρεση, εἶναι παναίρεση (ἅγ. Ἰουστῖνος Πόποβιτς).
Ἀκολουθεῖστε τὰ βήματα τῶν Πατέρων ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε (ἀλλιῶς γιατί τοὺς τιμᾶτε), οἱ ὁποῖοι δὲν συνεκάλεσαν τὶς Συνόδους γιὰ νὰ ἐρευνήσουν μόνο, ἂν ὑπάρχει αἵρεση καὶ αἱρετικοί, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐξετάσουν καὶ δικάσουν τοὺς καταγγελθέντας αἱρετικοὺς (ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἤδη πολλοὶ πιστοὶ εἶχαν ἀπομακρυνθεῖ), νὰ καλέσουν τοὺς αἱρετικοὺς σὲ μετάνοια καί, ταυτόχρονα, νὰ προφυλάξουν τοὺς πιστοὺς (μὲ τὴν ἐπίσημη καταδίκη τῆς αἱρέσεως) ἀπὸ τὶς καταστρεπτικὲς συνέπειες τῆς αἱρέσεως.
Λάβατε ὑπεύθυνη θέση.
Εἶναι ἡ αἵρεση τῶν ἐσχάτων (π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος).
Δὲν εἶναι ἁπλῶς αἵρεση, εἶναι παναίρεση (ἅγ. Ἰουστῖνος Πόποβιτς).
Ἀκολουθεῖστε τὰ βήματα τῶν Πατέρων ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε (ἀλλιῶς γιατί τοὺς τιμᾶτε), οἱ ὁποῖοι δὲν συνεκάλεσαν τὶς Συνόδους γιὰ νὰ ἐρευνήσουν μόνο, ἂν ὑπάρχει αἵρεση καὶ αἱρετικοί, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐξετάσουν καὶ δικάσουν τοὺς καταγγελθέντας αἱρετικοὺς (ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἤδη πολλοὶ πιστοὶ εἶχαν ἀπομακρυνθεῖ), νὰ καλέσουν τοὺς αἱρετικοὺς σὲ μετάνοια καί, ταυτόχρονα, νὰ προφυλάξουν τοὺς πιστοὺς (μὲ τὴν ἐπίσημη καταδίκη τῆς αἱρέσεως) ἀπὸ τὶς καταστρεπτικὲς συνέπειες τῆς αἱρέσεως.
Aνοιχτή Επιστολή Προς τους Αγιορείτες κατά του Οικουμενισμού
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=6666
... έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισί λύκοι άρπαγες.....
ΑπάντησηΔιαγραφή«Πολλά τέρατα εγέννησεν εν τοις καιροίς ημών ο Άδης, αλλ' ισομέγεθες του Οικουμενισμού ουδέν»[
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην εμφάνισι αιρέσεων και αιρετικών προφήτευσαν ο Χριστός και οι Απόστολοι «Προσέχετε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισί λύκοι άρπαγες», προειδοποίησε ο Χριστός. «Και πολλοί ψευδοπροφήται εγερθήσονται και πλανήσουσι πολλούς», είπε άλλοτε. «Εγερθήσονται ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και δώσουσι σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε πλανήσαι, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς», είπε πάλι αναφερόμενος στους έσχατους καιρούς.Ο Παύλος στις Επιστολές του αναφέρεται σε ανθρώπους, που θα προσέχουν σε πνεύματα πλάνα, απατηλά, ψευδή και σε «διδασκαλίες δαιμονίων», ανθρώπους, που θα πλανούν και θα πλανώνται συνέστησε στους πιστούς «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν» να εγκαταλείπουν και δεν δίστασε να αναθεματίση όσους διδάσκουν «έτερον ευαγγέλιον» απ’ αυτό, που κήρυξε αυτός και οι άλλοι Απόστολοι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Ιωάννης ομιλεί για πλάνους πολλούς και αντίχριστους, που εμφανίσθηκαν στον κόσμο και συμβουλεύει τους χριστιανούς να μη δέχωνται στο σπίτι τους αιρετικούς ούτε να τους λέγουν «χαίρετε», διότι οποίος λέγει «χαίρετε» στον αιρετικό, γίνεται συμμέτοχος στα πονηρά του έργα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμ έλα που ένας άλλος Ιωάννης έχει αντίθετη άποψη και λέγει να δεχόμαστε αιρετικούς στο σπίτι μας και να τους λέμε "χαίρετε";
ΔιαγραφήΟ άγιος Ιωάννης της Κλίμακος προτρέπει τους χριστιανούς που είναι δυνατοί στην πίστη και προσκαλούνται από αιρετικούς που τους σέβονται και τους ευλαβούνται, κατ’ οικονομία να διατηρούν επικοινωνία μαζί τους ακόμα και να συντρώγουν με απώτερο σκοπό να τους ωφελήσουν: «Οι αδύνατοι ας μη συντρώγουν με αιρετικούς, όπως έχει ορισθή από τους ιερούς κανόνας. Όσοι όμως με την χάριν του Κυρίου είναι δυνατοί, εάν προσκαλούνται με εμπιστοσύνη και καλή προαίρεση από αυτούς, και θέλουν να υπάγουν, ας πηγαίνουν προς δόξαν Κυρίου» (Λόγος προς ποιμένα, παρ. 65).
Άρα, η γενική απαγόρευση του πρώτου Ιωάννη έχει την εξαίρεσή της στον δεύτερο Ιωάννη.
ΙΚ
Η μία διαφορά, αιρετικού από αιρετικόν είναι το "πείσμα". Διαφορετικά θα αντιμετωπίσουμε έναν απλό λαϊκό αιρετικό, που έχει μεν ασπασθεί αίρεση, αλλά έχει αμφιβολίες και συζητεί ερευνώντας την αλήθεια, διαφορετικά έναν αιρεσιάρχη, ιδίως κληρικό αιρετίζοντα ή αιρετικό, που "μουλάρωσε" χωρίς σκοπό να ερευνήσει, αλλά ο μοναδικός σκοπός του σε τυχόντα διάλογο είναι με πείσμα να πείσει τους άλλους. Με τον αμφιβάλλοντα αιρετικό που αναζητά την αλήθεια, γιατί να μην συμφάγουμε και μια και δυο και τρεις για να τον βοηθήσουμε! Αλλά όταν δούμε τον πείσμονα αιρεσιάρχη, "φύγωμεν μη και το βαλανείον συμπέση ένδον όντος Κηρίνθου του της αληθείας εχθρού" όπως είπε και έκανε ο αγ. Ιωάννης ο θεολόγος και Ευαγγελιστής όταν μέσα στο βαλανείον μπήκε ο αιρεσιάρχης Κήρινθος. Έτσι εφάρμοσε στην πράξη ο ίδιος ο Ιωάννης ο Θεολόγος, την θεόπνευστη εντολή του «ει τις έρχεται προς υμάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, μη λαμβάνετε αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε· ο γαρ λέγων αυτώ χαίρειν κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς».
ΔιαγραφήΜια άλλη παράμετρος, είναι αν ο αιρετικός ήταν κάποτε ορθόδοξος, κατηχημένος, με πνευματική ζωή και έπειτα προσχώρησε στην αίρεση, συνήθως γιατί εκείνη προσφέρει δογματική αποδοχή στα πάθη του. Κακό θα του κάνουμε αν τον συναναστρεφόμαστε σα να μη συμβαίνει τίποτε, ενώ αν τον εκβάλλουμε από την συναναστροφή μας ίσως έρθει σε συναίσθηση. Φυσικά, διαφορετικά και όπως λέει ο Ιωάννης της κλίμακος θα μιλήσουμε με έναν που ενώ ήταν ακατήχητος, όπως είναι η πλειοψηφία του κόσμου, και δεν είχε ιδέα ποια είναι η σωστή πίστη, ψάχνοντας για τον Θεό, τον παρέσυραν οι αιρετικοί. Αυτός έχει ελπίδες να βρει την αλήθεια, αλλά το πρόβλημα είναι ποια εκκλησία να του υποδείξουμε, που να τον οδηγήσουμε όταν εμείς είμαστε απογοητευμένοι και επίσημα ή ανεπίσημα αποτειχισμένοι από την κρατική εκκλησία.
Τέλος, όπως και να έχει το ζήτημα, είτε ο Ιωάννης της κλίμακος, εννοεί, να συντρώγουν με σκοπό την πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν, δηλ. την προσπάθεια, και μετά από ένα διάστημα ούτε χαίρειν να μη λέγουν, είτε εννοεί να συντρώγουν διά βίου, (που δεν το νομίζω) δεν έχουμε δυνατότητα επιλογής μεταξύ των δύο Ιωάννηδων. Όσα μεν γράφει ο Ιωάννης ο Θεολόγος και Ευαγγελιστής ο μαθητής του Χριστού όν ηγάπα ο Ιησούς, είναι θεόπνευστα λόγια και έχουν ενταχθεί από την Εκκλησία παραινέσει Αγίου Πνεύματος στην Καινή Διαθήκη, υπάγονται δηλ. στην άπαξ παραδοθείσα τοις αγίοις πίστη, ενώ ο λόγος του Ιωάννου της κλίμακος και κάθε μεμονωμένου Πατρός, ακόμα και του ιερού Χρυσοστόμου, είναι απλώς μια γνώμη ανθρώπου, και αν συμφωνεί με τη διδασκαλία της Εκκλησίας είναι αποδεκτός, αν όμως όχι, λυπούμεθα αλλά είναι απορριπτέος.
Ιωάννης ων φιλείς πόσω πάλλον ταχηνός.
Ο π. Μελέτιος Βαδραχάνης, παρατηρεί:
ΔιαγραφήΟ Ιωάννης, που είπε «ο Θεός είναι αγάπη», είναι ο κατ’ εξοχήν αγαπήσας τον Κύριο και ο κατ’ εξοχήν κηρύξας για την αγάπη προς το Θεό και προς τον άνθρωπο. Έμεινε μαζί του μέχρι και τον σταυρό. Δεν τον εγκατέλειψε καθόλου ούτε τον αρνήθηκε όπως ο Πέτρος. Συναγωνίστηκε στην αγάπη τις μυροφόρες γυναίκες και προστάτεψε την Παναγία μας μέχρι τέλους της ζωής της. Είναι ο κατ’ εξοχήν εραστής του Χριστού και ο κατ’ εξοχήν παρθένος, μαζί με τον Πρόδρομο και την Παναγία.
Είναι αυτός που διέσωσε το λόγο του Χριστού «εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπη έχητε εν αλλήλοις» (Ιω. 13,34-35). Είναι αυτός που γέροντας πλέον, φερόμενος με φορείο στην Εκκλησία και μη δυνάμενος να εκφέρει μεγάλους λόγους, έλεγε· «τεκνία μου αγαπάτε αλλήλους».
Κι όμως αυτός που θεολόγησε τόσο για την αγάπη, όταν κάποτε πληροφορήθηκε, ενώ βρισκόταν σε δημόσιο λουτρό, ότι μπήκε ο αιρετικός Κήρινθος είπε· «Φύγωμεν, μη και το βαλανείον συμπέση, ένδον όντος Κηρίνθου του της αληθείας εχθρού».
Επίσης είναι αυτός που γράφει· «ει τις έρχεται προς υμάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, μη λαμβάνετε αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε· ο γαρ λέγων αυτώ χαίρειν κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς» (Β΄ Ιω. 10).
Συνεπώς αγάπη χωρίς αλήθεια είναι κάτι που δεν υπάρχει στην ορθόδοξη και αποστολική παράδοση της Εκκλησίας μας.
Από το κείμενο αποτειχίσεως του ιστολόγου ερανιζόμεθα και τα εξής σχετικά.
Διαγραφή«Παραγγέλομεν δε υμίν, αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, στέλλεσθαι υμάς (=να κόπτετε κάθε πνευματικήν επικοινωνίαν εκκλησιαστικώς) από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος και μη κατά την παράδοσιν ην παρέλαβον παρ’ ημών» (Β’ Θεσ. γ΄ 6).
«Οι Απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον (=είχαν) τόσον μεγάλην “ευλάβειαν”, ώστε απέφευγαν και να συνομιλούν ακόμη με εκείνους που ενόθευαν την αλήθειαν της πίστεως» (Άγιος Ειρηναίος, Έλεγχος και ανατροπή ψευδωνύμου γνώσεως, Γ 3, 4, ΒΕΠΕΣ 5, 144 (15-22).
«Τι ποιείς άνθρωπε; Παρεβάθη ο νόμος, κατεφρονήθη σωφροσύνη, πλημμελήματα τοσαύτα ετολμήθη παρά τινος των ιερωμένων, τα άνω κάτω γέγονε και ου φρίττεις;… ουκ αλγείς; ουκ επιτιμά…, αλλά κοινωνείς;» (άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος:Ρ.G. 55, 252).
Ο Μ. Αθανάσιος πάλι, χαρακτηρίζει επικίνδυνη και απατηλή την συμπεριφορά κάποιων Ορθοδόξων, οι οποίοι διαβεβαίωναν ότι δεν αποδέχονται τις αιρετικές θέσεις του Αρείου (τις ίδιες διαβεβαιώσεις δίνουν σήμερα κάποιοι ορθόδοξοι, που ακολουθούν τις αιρετικές θέσεις του κ. Βαρθολομαίου και των Οικουμενιστών) και υποστήριζαν πως οι ίδιοι έχουν ορθόδοξο φρόνημα, αλλ’ όμως, επικοινωνούσαν εκκλησιαστικά και συμπροσεύχονταν με τους αρειανόφρονες· συμβουλεύει, λοιπόν, απομάκρυνση απ’ αυτούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους Ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον».
Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστική επικοινωνία με όσους νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανική διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξο απορρίπτουμε. «Ίν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν… Ει δε τις προσποιείται μεν ομολογείν ορθήν πίστιν, φαίνεται δε κοινωνών εκείνοις, τον τοιούτον προτρέψασθε απέχεσθαι της τοιαύτης συνηθείας· και εάν μεν επαγγέλληται, έχετε τον τοιούτον ως αδελφόν· εάν δε φιλονείκως επιμένη, τον τοιούτον παραιτείσθε. Ούτω γαρ διατελούντες καθαράν την πίστιν διατηρήσετε· κακείνοι βλέποντες υμάς ωφεληθήσονται, φοβηθέντες μη άρα ως ασεβείς και τα εκείνων φρονούντες νομισθώσιν» ( Μ. Αθανασίου, επιστολή, Τοις τον μονήρη βίον ασκούσι, ΡG 26, 1185-1188).
Τί υπογράφουμε στους Διαλόγους;
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.impantokratoros.gr/B46B3299.el.aspx
ΑΚΟΥΣΕ
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://gr.news.yahoo.com/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%AD%CF%87%CE%B1%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-143020683.html
Πάλι εκτρέπεται ο ΙΚ.
ΑπάντησηΔιαγραφήα) Η Αγία Γραφή υπέρκειται Πατέρων και Οικουμενικών Συνόδων.
β) Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος δεν έχει καθόλου αντίθετη άποψη από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Πού την βρήκε την διαφωνία ο ΙΚ; Διαβάστε τα κείμενα τῆς Κλίμακος, για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:
«Λόγος ΛΑ΄. Πρὸς τὸν Ποιμένα. ξε΄. Ἀσθενεῖς μέν, αἱρετικοῖς μὴ συνεσθιέτωσαν, καθὼς ἐν τοῖς κανόσιν εἴρηται• δυνατοὶ δὲ ἐν Κυρίῳ ἐὰν ὑπὸ ἀπίστων πίστει προτρέπωνται, καὶ θέλωσι πορεύεσθαι, πορευάσθωσαν πρὸς τὴν τοῦ Κυρίου δόξαν». Ἡ μτφρ. τῆς Ἱ. Μ. Παρακλήτου: «Οἱ ἀδύνατοι ἂς μὴ συντρώγουν μὲ αἱρετικούς, ὅπως ἔχει ὁρισθῆ ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς κανόνας. Ὅσοι ὅμως μὲ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου εἶναι δυνατοί, ἐὰν προσκαλοῦνται μὲ ἐμπιστοσύνη καὶ καλὴ προαίρεσι ἀπὸ αὐτούς, καὶ θέλουν νὰ ὑπάγουν, ἂς πηγαίνουν πρὸς δόξαν Κυρίου».
Τὸ β’ κείμενον τῆς Κλίμακος «Λόγος κϚ΄. Περὶ Διακρίσεως εὐδιακρίτου», εἶναι τὸ ἑξῆς: « Ἐν τοῖς μὲν τοῖς κακοθελῶς μαχομένοις ἡμῖν ἀπίστοις, ἢ κακοπίστοις, “μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παυσώμεθα”• πρὸς δὲ τοὺς μαθεῖν βουλομένους τὴν ἀλήθειαν, τὸ καλὸν ποιοῦντες ἕως αἰῶνος μὴ ἐκκακῶμεν• πλὴν κατὰ τὸν στηριγμὸν τῆς καρδίας ἡμῶν ἀμφοτέροις χρησώμεθα». Καὶ ἡ μετάφραση τῆς Ἱ. Μ. Παρακλήτου: «Τοὺς ἀπίστους ἢ τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ μᾶς ἐπιτίθενται μὲ κακότητα, ἂς τοὺς ἀφίνουμε «μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν» (Τίτ. γ´ 10). Στοὺς ἐπιθυμοῦντας ὅμως νὰ μάθουν τὴν ἀλήθεια, «τὸ καλὸν ποιοῦντες ἕως αἰῶνος μὴ ἐκκακῶμεν» (Γαλ. ς´ 9). Ἀλλὰ καὶ στὶς δυὸ περιπτώσεις ἂς εἶναι ἡ συμπεριφορά μας ἀνάλογη μὲ τὴν ψυχική μας δύναμι καὶ ἀντοχή».
Επειδή ο ΙΚ εκτρέπεται συνεχώς, γι' αυτό αναφέρει και άλλους Πατέρες της Εκλησίας, που ακολουθούν τον Ιωάννη της Κλίμακος:
ΔιαγραφήΟ Ι. Χρυσόστομος προσκαλεί τους αιρετικούς στο Ναό, όπου ομιλούσε με την ελπίδα της επιστροφής τους στην αλήθεια της Εκκλησίας: «ενταύθα μοι τον αιρετικόν κάλει. Εάν τε παρή, εάν τε μη παρή. Εάν τε γαρ παρή παρά της ημετέρας φωνής παιδευέσθω. Εάν μη παρή, δια της υμετέρας ακροάσεως μανθανέτω» (ομιλία στον ιερομάρτυρα Φωκά, PG 50, 702).
Όσοι εκ των αιρετικών έρχονται με σεβασμό να παρακολουθήσουν την Ορθόδοξη λατρεία και ζητούν την ευλογία, δεν τους αποπέμπουμε, αλλ’ αντιθέτως τους προσφέρουμε αντίδωρο και αγιασμό (Πατριάρχη Γεννάδιου, Άπαντα, τ. 5, σελ. 201-202. Επίσης, Καλ. Δελικάνη, Έγγραφα, τ. Γ΄, σελ. 684. Επίσης, Συναξαριστής, Νεομάρτυρας Αχμέτ, επίσκεψη της Χάριτος δια του αντιδώρου, σελ. 509. Επίσης, Αχρίδος Δημήτριος, Ρ-Π, Σύνταγμα, Ε΄, σελ. 435).
Ο π. Επιφ. Θεοδωρόπουλος αναφέρει για την προσέλευση ετεροδόξων στην Ορθόδοξη λατρεία: «αν….. θελήση αιρετικός τις να εισέλθη, τότε βεβαίως δεν θα διακόψωμεν την λατρείαν, ούτε θα καλέσωμεν την Αστυνομίαν. Θα συνεχίσωμεν την λατρείαν και μετά το πέρας αυτής θα πλησιάσωμεν τον ετερόδοξον και μετ’ ευγενείας θα είπωμεν εις αυτόν τι λέγουσιν εν προκειμένω οι ιεροί κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας και θα υποδείξωμεν ότι άλλοτε οφείλει να φέρηται προς αυτούς μετά σεβασμού. Ημείς ουδέποτε θα εισέλθωμεν εις ετερόδοξον Ναόν εν ώρα λατρείας, τηρούντες εν απολύτω ακριβεία τους Ι. Κανόνες. Περί την είσοδον όμως ετεροδόξων εις τους ημετέρους Ναούς μικρά τις ελαστικότης, εν τω πνεύματι της εκκλησιαστικής οικονομίας, δεν βλάπτει» (Ε. Θεοδωρόπουλου, Άρθρα-Μελέται-Επιστολαί, Α΄, σελ. 215).
ΙΚ
giati den antidra o peiraos SERAFEIM DIA THN SYMMETOXH TOY MESSHNIAS MONON DIA TOYS EKTOS THS ARMODIOTHTOS TOY ASXOLEITAI POS DEXTHIKAN OI GLYFADAS KAI KITHIRON SYNODIKOI ONTES p xrisostomos karyai agioy oroys
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια όσους τυχον δεν το ξέρουν, η υπογραφή σε ένα σχόλιο, από έναν σχολιαστή Ιωάννη (τι να κάνουμε είμαστε πολλοί, ... (45!)) είναι βυζαντινό λογοπαίγνιο, προφέρεται "Ιωάννης όν φιλείς πόσω μάλλον ταχηνός", μπερδεύει όποιον το ακούει, αλλά εννοεί "Ει ωά νησσών φιλείς, πόσω μάλλον τα χηνός"! (δηλ. αν σ' αρέσουν τα αυγά της πάπιας, πόσο περισσότερο τα αυγά της χήνας).
ΑπάντησηΔιαγραφήΠου να καταλάβουν οι νέοι ειδικοί φιλόλογοι και γλωσσολόγοι ότι είναι διαφορετικά και έχουν ειδικό ρόλο τα ομόηχα φωνήεντα π.χ. Ι-Ει ο-ω, υ-η, έχουν τον ρόλο τους.