ἀντιμέτωπη μέ τήν
«Ἀνοιχτή Κοινωνία» (ΙΙ)
«Τά Προγράμματα Δημόσιας Ὑγείας τοῦ Σόρος (σ.σ. στήν Ἀνατολική Εὐρώπη) στηρίζουν πρωτοβουλίες, πού σκοπεύουν στήν κάλυψη ἀναγκῶν ὑγιεινῆς κάποιων περιθωριακῶν ὁμάδων», ὅπως «γκέι» καί φορέων AIDS, καί προσπαθοῦν νά «μειώσουν τούς κινδύνους διάδοσης ἀσθενειῶν» ἀποτρέποντας τήν ἀνταλλαγή συρίγγων καί παρέχοντας μεθαδόνη στούς ἐξαρτημένους. Τά λόμπυ, πού χειραγωγεῖ, ἀσκοῦν πιέσεις στίς κυβερνήσεις νά χαλαρώσουν «τίς καταπιεστικές πολιτικές γιά τά ναρκωτικά». Τά τελευταῖα 15 χρόνια τό δίκτυο τοῦ Σόρος στηρίζει τόν ἀκτιβισμό ὑπέρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας, κίνηση μέχρι τότε ἄγνωστη σ’ ὅλες σχεδόν τίς περιοχές, πού δραστηριοποιεῖται. Ἡ ἐκστρατεία ὑπέρ «τῶν δικαιωμάτων τῶν LGBT» ἔχει τό ἐπιτελεῖο της στή Βουδαπέστη καί δημοσιεύει βιβλία ὑπέρ λεσβιῶν καί γκέι σέ Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Οὐγγαρία, Σλοβενία καί Σλοβακία, ἔχει δέ ἀνοίξει Κέντρα Λεσβιῶν καί Γκέι στήν Οὐκρανία καί τή Ρουμανία. Αὐτοί οἱ ἀκτιβιστές ἐπιτίθενται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς τήν κυρίως ὑπεύθυνη γιά τίς ρατσιστικές, ὅπως ἰσχυρίζονται, διακρίσεις σέ βάρος τῶν LGBT
»Ἡ ἐκπαίδευση κατέχει θέση-κλειδί στίς δραστηριότητες τοῦ Σόρος. Λάιτμοτίφ του εἶναι τό ἀπόφθεγμα: «κανείς δέν μπορεῖ νά μονοπωλεῖ τήν ἀλήθεια» καί ὅτι ἡ «λαϊκή ἐκπαίδευση» πρέπει νά ἀντικαταστήσει τό παλιό της «αὐταρχικό» μοντέλο. Ἀκόμα καί κάτω ἀπό τά κομουνιστικά καθεστῶτα ἡ Ἀνατολική Εὐρώπη διατηροῦσε πολύ ὑψηλά στάνταρτ γιά τήν ἐκπαίδευση, τώρα ὅμως τό «Ἵδρυμα Σόρος» προσπαθεῖ νά ἀντικαταστήσει τό παλιό σύστημα μέ ἕνα νέο σχολεῖο ὡς «πεδίο ἄσκησης» τῆς «ἀπρόσκοπτης ἔκφρασης τῆς προσωπικότητας τῶν μαθητῶν σέ μιά διαδικασία ἰσότιμου διαλόγου μέ τό ἐκπαιδευτικό προσωπικό, πού θά ξεπεράσει τίς ἀναχρονιστικές ἀρχές αὐθεντίας και πειθαρχίας, τίς ριζωμένες στήν καταπιεστική κληρονομιά τοῦ πατριαρχικοῦ παρελθόντος». Ὁ σκοπός τῆς ἐκπαίδευσης δέν εἶναι «ἡ ἀπόκτηση γνώσης»: ὁ δάσκαλος εἶναι ὁ «ὀργανωτής», ἡ δέ σχέση του μέ τούς μαθητές βασίζεται στήν «ἰσότιμη σύμπραξη». Οἱ μεταρρυθμιστές τοῦ Σόρος ἐμμένουν στήν ἄποψη ὅτι ρόλος τοῦ σχολείου εἶναι νά καταπολεμήσει τήν κατ’ αὐτούς νοσηρή ἐπίδραση τῆς οἰκογένειας στούς μαθητές, πού «ἐξακολουθεῖ νά συντηρεῖ κατάλοιπα ἐθνικισμοῦ, διάκρισης τῶν φύλων, ρατσισμοῦ, καί ‘ὁμοφοβικῆς’ προκατάληψης».
»Μονομανία γιά τό Σόρος», κατά τόν S.T., «εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ «ρατσισμοῦ», μόνο πού δέν μπορεῖ νά βρεῖ πρόσφορο ἔδαφος γιά δράση στίς φυλετικά ὁμοιογενεῖς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Βρῆκε ὅμως διέξοδο ταυτοποιώντας αὐθαίρετα ὡς θύματα τούς γύφτους («Ρομά»). Οἱ προστατευόμενοί του ὑποκινήθηκαν νά ἀπαιτοῦν ἀπό τίς Πολιτεῖες εἰδικούς νόμους «προστασίας», ἄκρως μεροληπτικούς ὑπέρ αὐτῶν. Κατασκευασμένα δέ περιστατικά διαφυλετικῶν τριβῶν εἶναι ἤδη συχνά, καί μπορεῖ ὅποιος θέλει νά φτιάχνει ἀπό μόνος του τή δική του λίστα μέ περιπτώσεις «διακρίσεων» σέ βάρος τῶν «Ρομά», ἔτσι ὥστε ἡ ὑπόθεση νά μή ξεχνιέται. Γιά νά καταστήσει δέ τό πρόγραμμά του ἀποδεκτό ὡς «εὔλογο» στήν κοινή γνώμη τῶν λαῶν, τούς ὁποίους ἔχει βάλει στό στόχαστρο, παγιδεύει ἑκατομμύρια Ἀνατολικοευρωπαίων νά προσφέρουν φόρο ὑποτέλειας στά μέσα ‘ἀναταραχῆς καί προπαγάνδας’ τῆς «Ἀνοικτῆς Κοινωνίας»: νά ἐνημερώνονται ἀπό τά «Μίντια τοῦ Σόρος», ὅπως ἔχει ἐπικρατήσει νά λέγονται σέ καμιά ντουζίνα τοπικές γλῶσσες, τά πανίσχυρα συγκροτήματα ΜΜΕ, πού ἐλέγχει.
»Τό ὄραμα τοῦ Σόρος», συνεχίζει ὁ S.T., «εἶναι ἐξ ἀρχῆς ἐχθρικό πρός κάθε ἔννοια ἐθνικῆς συνοχῆς. Πιστεύει ἀκράδαντα ὅτι ἡ παραδοσιακή ἠθική, πίστη καί κοινωνία, πού βασίζεται σέ κοινές μνῆμες, εἶναι πράγματα ἀπεχθή. Κομβικό σημεῖο εἶναι τό μίσος γιά τή θρησκεία. Προωθεῖ ἕνα ἐκπαιδευτικό σύστημα, πού ἐκμηδενίζει κάθε ἴχνος πνευματικοῦ πόθου στή νεολαία, καί τῆς ἐμπνέει τήν περιφρόνηση τῶν ἐννοιῶν πατρίδας καί ἱστορίας, ὅπως συμβαίνει ἤδη μέ ἑκατομμύρια ἀνθρώπων στή Δύση, εἴτε ἔχουν συναίσθηση τῆς ἀπώλειας αὐτῆς εἴτε ὄχι. Ἀποξενωμένοι ἀπό τούς γονείς, σέ πλήρη ἄγνοια γιά τόν πολιτισμό καί μέ μίσος γιά τήν ἱστορία τους, ἑκατομμύρια Δυτικῶν ὁδεύουν ἤδη πρός τήν ἀλλοτρίωση καί κυνηγοῦν κάθε εἴδους ἡδονή, πού μπορεῖ κανείς νά φανταστεῖ, ἤ καταφεύγουν στά ναρκωτικά, στήν αὐτοκτονία, ἤ εἰσχωροῦν στό Ἰσλάμ ἤ ἄλλες σκοτεινές λατρεῖες.
»Γιά νά συλλάβει κανείς τί ἐπιδιώκει ὁ Σόρος πρέπει νά καταλάβει ὅτι ἡ παγκοσμιοποίηση εἶναι μιά καλά σχεδιασμένη ἐπαναστατική, ριζοσπαστική ἐπιχείρηση. Στό φιλελεύθερο καπιταλισμό, πού θριαμβεύει σήμερα, ἐχθροί τοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως ὁ Σόρος, βρήκαν τά σπέρματα γιά τή μελλοντική ἐπικράτηση τοῦ σχεδίου τους, πού ἀποσκοπεῖ στό νά ξεθεμελιώσει κάθε παραδοσιακή ἀξία, ἡ ὁποία θά μποροῦσε νά προβάλει ἀντίσταση. Οἱ ἀνατρεπτικοί σχεδιασμοί τῆς «Ἀνοικτῆς Κοινωνίας» προδίδονται ἀπό τήν ἀπόλυτη προσήλωσή της, μέ θρησκευτική εὐλάβεια, στήν τριάδα: Φυλή, Φύλο, Σεξουαλισμός. Ὁ στόχος εἶναι ἕνα παγκόσμιο ἰμπέριουμ ἀπόλυτα αὐταρχικό. Κάνουν ὅμως ἕνα κολοσσιαῖο σφάλμα ὑπολογισμῶν. Δέν ἔχουν συνειδητοποιήσει τόν κίνδυνο, πού διατρέχουν ἀπό πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι δέν θέλουν νά προσαρμοσθοῦν καί ἀρνοῦνται νά γίνουν ὄργανά τους στήν δίψα τους γιά ἀναρρίχηση σέ θέσεις κλειδιά. Λαθρομετανάστες στήν Ἀμερική, Ἀλγερινοί στή Γαλλία, Τοῦρκοι στή Γερμανία καί Πακιστανοί στή Βρετανία ἀκολουθοῦν ἐξ ἐνστίκτου τό δικό τους σενάριο, πού δέν ἀνέχεται νά βλέπει τό Σόρος καί τούς ὁμοίους του σέ θέσεις ἰσχύος, ἤ ζωντανούς».
Πολλοί θά χαρακτήριζαν ὅλα τά παραπάνω εἰκασίες νοσηρῆς φαντασίας τοῦ S.T. καί τῶν ὁμοίων του. Ἰδίως ἄνθρωποι τοῦ κατεστημένου τῶν ΜΜΕ. Καί εἶναι φυσικό. Ἄλλοι θά τά ἐνέτασσαν στή σφαίρα τῆς «συνωμοσιολογίας», τῆς τάσης δηλαδή νά ρίχνουμε τήν εὐθύνη γιά ὅτι δέν πάει καλά στή χώρα μας, σέ «συνωμότες», κακούς δαίμονες, πού μᾶς πολεμοῦν.
Σ’ αὐτό τό τελευταῖο θά σταθῶ, γιατί διαβλέπω πράγματι νά ὑφέρπει ἡ ἐπιθυμία ἀποποίησης ἐξόφθαλμων εὐθυνῶν σέ πολλούς ἀπό μᾶς. Παλιά ἡ ἱστορία: «ὁ ὄφις μέ ἠπάτησε». Δέν ἔχω λόγους νά ἀμφισβητήσω ὅσα καταγγέλλει ὁ S.T.
Ὅμως, γιά ὅσους λένε ὅτι ἀνήκουν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τό ὅτι ὁ «κόσμος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται», ὡς σέ κατάσταση ἐνδημικῆς ἀνίατης νόσου, εἶναι δεδομένο. Τό θέμα εἶναι, ἐμεῖς τί κάνουμε.
Ὁ μακαριστός π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος εἶχε ἐπισημάνει τήν εὐθύνη μας μέ παραστατικό τρόπο λέγοντας ὅτι «σέ καλά λαδωμένη ἐπιφάνεια σελοτέιπ δέν κολλάει».
Τό πρόβλημα δέν εἶναι ἡ ὕπαρξη πανίσχυρων μεγιστάνων πλούτου, κερδοσκόπων τύπου Σόρος, ἀρχόντων «τοῦ κόσμου τούτου», πού ὁρίζουν τίς τύχες του.
Τό πρόβλημα εἶναι ἡ κατ’ ἐπίφαση, ἡ κίβδηλη θρησκευτικότητα τῶν σύγχρονων Χριστιανῶν, τῶν Ὀρθοδόξων μή ἐξαιρούμενων, πού ἀφήνουν τήν ψυχή τή δική τους καί τοῦ λαοῦ ξηρή, χωρίς τό λάδι τῆς διδαχῆς καί τῆς ὑπακοῆς στό λόγο τοῦ Θεοῦ.
Ἡ εὐθύνη βαρύνει τόν καθένα μας, ἄλλον περισσότερο, ἄλλον λιγότερο, προφανῶς ὅμως τούς Ποιμένες, ἰδίως ἐκείνους, πού ἐνσυνείδητα βρίσκονται διαπλεκόμενοι μέ τούς ἄρχοντες τοῦ «κόσμου τούτου» καί ἐνεργοῦν ὡς ὄργανά τους.
Καί, δυστυχῶς, δέν εἶναι λίγοι...
Μακκαβαῖος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου