Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Υποχρεωμένοι διά νόμου οι κληρικοί να τελούν θρησκευτική κηδεία σε όσους επιθυμούν αποτέφρωση!


Επανάσταση στις ταφές με την οργανική κάψουλα Μούντι...


Η Αννα Τσιτέλι και ο Ραούλ Μπρέτζελ, δυο Ιταλοί σχεδιαστές, ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή ιδέα σχετικά με την οικολογική μέθοδο ταφής.
Ποια είναι αυτή; O θανών τοποθετηθεί σε εμβρυακή στάση μέσα σε μια βιοδιασπώμενη, οργανική κάψουλα με το όνομα Κάψουλα Μούντι (Capsula Mundi) που αντικαθιστά το φέρετρο και θάβεται στο χώμα, ενώ από πάνω της τοποθετείται ο σπόρος κάποιου φυτού ή δέντρου.

Ο χρόνος και η υγρασία διασπούν την κάψουλα ενώ ο νεκρός μέσα της μετατρέπεται σε λίπασμα για το φυτό, το έιδος του οποίου μπορεί να είναι επιλογής της οικογένειας του η του ιδίου πριν πεθάνει.
Να επιστρέψουμε εκεί απ’ όπου προερχόμαστε, δηλαδή στο χώμα

Αυτή την αρχική ιδέα των σχεδιαστών, τη γέννηση από το θάνατο μιας οργανικής μορφής ζωής αντιπροσωπεύει η Κάψουλα Μούντι με τελικό στόχο τους την κατάργηση των νεκροταφείων και τη δημιουργία «πάρκων μνήμης», με τα μαρμάρινα μνήματα να δίνουν τη θέση τους στα δέντρα που θα φροντίζουν οι απόγονοι των θανόντων -μια διαδικασία που, όπως επισημαίνουν, είναι άκρως παρηγορητική και θεραπευτική.

Είναι πλέον νόμος του Κράτους!

Υποχρεωτική η κηδεία σε όσους επιθυμούν αποτέφρωση


Υποχρεωμένοι δια νόμου είναι πλέον όλοι οι κληρικοί της χώρας να τελούν θρησκευτική κηδεία σε όσους επιθυμούν να αποτεφρωθούν άσχετα εαν κάτι τέτοιο απαγορεύεται από την Εκκλησία της Ελλάδος.
Στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως Νο 21 της 21ης Φεβρουαρίου 2016, δημοσιεύθηκε ο νόμος 4368/2016 που ψήφισε το Σάββατο η Βουλή, στο 15ο άρθρο του οποίου αναφέρονται τα εξής:
1. Η επιλογή του τόπου ενταφιασμού είναι δικαίωμα του προσώπου.
2. Κάθε φυσικό πρόσωπο, εφόσον το επιθυμεί, μπορεί ελεύθερα με ρητή, χωρίς όρο ή αίρεση, δήλωση του ενώπιον συμβολαιογράφου να ορίσει τον τύπο της τελετής της κηδείας του και τον τόπο ενταφιασμού του. Με τη δήλωση του αυτή ορίζονται τα πρόσωπα, συγγενικά ή μη που θα εκτελέσουν την επιθυμία του, τα οποία με σχετική δήλωση τους στο ίδιο συμβολαιογραφικό έντυπο αποδέχονται τη δήλωση του προσώπου και αναλαμβάνουν την υποχρέωση να την εκτελέσουν.
3. Εφόσον τηρηθεί ο κατά τα ανωτέρω τύπος και η διατυπωθείσα επιθυμία του θανόντος δεν αντίκειται σε κανόνες δημόσιας τάξης, υγιεινής ή στα χρηστά ήθη, τα αρμόδια όργανα ή οι υπηρεσίες, που επιμελούνται της ταφής του νεκρού οφείλουν να συμμορφώνονται στη διατυπωθείσα επιθυμία του θανόντος χωρίς οποιαδήποτε άλλη προϋπόθεση ή διαδικασία ακόμη και αν εναντιωθούν συγγενείς οποιουδήποτε βαθμού».

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΠΟΤΕ

Μια μόλις ημέρα πριν εισαχθεί στην Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο προς ψήφιση, ο αρμόδιος υπουργός κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής, σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Κιβωτός» τόνιζε πως οι προτάσεις και οι εισηγήσεις της Εκκλησίας
θα εξετασθούν «με πολύ προσοχή» σημειώνοντας μάλιστα πως «Ο ρόλος της (σ.σ. της Εκκλησίας) στο συγκεκριμένο θέμα το οποίο έχει σαφώς και πνευματικές διαστάσεις, είναι δεδομένος και αναμφισβήτητος».
Κι όμως, το νομοσχέδιο πέρασε από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής, εισήλθε στην Ολομέλεια, ψηφίστηκε, έγινε νόμος του κράτους και η Ιερά Σύνοδος ακόμη περιμένει την απάντηση του υπουργού στην επιστολή που του απέστειλαν στις 14 Ιανουαρίου ο Αρχιεπίσκοπος και οι Συνοδικοί μητροπολίτες, ύστερα από την αποκάλυψη του orthodoxia.info, σημειώνοντας εκτός των άλλων πως «Με την παραπάνω γενική διατύπωση παραβιάζεται η θρησκευτική ελευθερία της ορθόδοξης Εκκλησίας, οι ιερείς της οποίας δεν μπορούν διά νόμου να υποχρεωθούν να τελέσουν εξόδιο ακολουθία, εάν κάποιος ζήτησε θρησκευτική κηδεία, αλλά με την ίδια ή άλλη δήλωση είχε επιλέξει την αποτέφρωση της σορού του».
Πλέον δια νόμου κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να πάει σε έναν συμβολαιογράφο να δηλώσει πως επιθυμεί να κηδευτεί με θρησκευτική κηδεία και στη συνέχεια να αποτεφρωθεί ή ακόμη και να αποτεφρωθεί πρώτα και μετά να ψαλλεί η εξόδιος ακολουθία ενώπιον της τεφροδόχου του, και οι ιερείς είναι υποχρεωμένοι να το πράξουν, ανεξάρτητα από τι υποστηρίζει η Ιερά Σύνοδος ακόμη και η ίδια τους η συνείδηση.

2 σχόλια:

  1. Εφ'οσον η επιθυμια,λεγει,του θανοντος δεν αντικειται στσ χρηστα ηθη κλπ.δηλαδη το να καψουμε καποιο σκηνωμα ενος ανθρωπου και να κανουμε κηδεια στην στακτη αποτελει χρηστο ηθος;;;αστεια πραγματα.και μονο αυτο ειναι αρκετο.Περαν τουτου ομως η δουλεια που κανει ενας Ιερευς ειναι διπλη.Αφ'ενος μεν πνευματικη αφ'ετερου διοικητικη-υπηρεσιακη.Το δευτερο ειδος της δουλειας του εχει σχεση με το κρατος.Το πρωτο ομως αφορα την σχεση του λειτουργου με την προισταμενη του αρχη -οσον αφορα τσ πνευματικα θεματα.Και η Εκκλησια εχει αποφανθη με συγκεκριμενο τροπο για το θεμα αυτο.Αλλωστε στο θεμα αυτο υπαρχη και το ΣΤΕ.Ειναι αστειο λοιπον απο την μια οι αγροτες να παραλυουν τους δρομους και να κλεινουν διακρατικα συνορα και απο την αλλη να ζηταει η πολιτεια υπακοη απο ενα παπα σε θεματα που δεν εχει αυτη αρμοδιοτητα.Ειναι σαν να παιρνει ο Τσιπρας ενα καθολικο παπα και πηγαινουν σε μια Ορθοδοξη εκκλησια και απαιτει απο τον εκει παπα να γινει συλλειτουργο.Απο που και ως που....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με νόμους του Κράτους δεν λύνονται αυτά τα θέματα. Οφείλει μόνη της η Εκκλησία να αποφασίσει ποιοι είναι τα μέλη της και ποιοι όχι, ποιοι εν ζωή μπορούν να συμμετέχουν στα ιερά μυστήρια και ποιοι όχι, ποιους θα κηδεύει και ποιους όχι. Αν ο κάθε νηπιοβαπτισμένος θεωρείται και μέλος της Εκκλησίας ανεξάρτητα από την βιοτή του στην ενηλικίωση, και του παρέχονται τα ιερά μυστήρια άκριτα και ανεξέλεγκτα ανεξάρτητα από το αν είναι και δηλωμένος άθεος και ανήθικος και ειδωλολάτρης και πορνόβιος και πολύγαμος και μέθυσος και βλάσφημος και κλέπτης και... και ... και..., τότε, και όταν επιλέγει αποτέφρωση θα απαιτεί παρουσία ιερέως.

    Λοιπόν; Φάγωμεν, πίωμεν, ασεβήσωμεν, αμαρτήσωμεν, βλαστημήσωμεν, αθεϊσωμεν, πορνεύσωμεν, κλέψωμεν, φοροδιαφύγωμεν, συκοφαντήσωμεν, πλουτήσωμεν και πλεονεκήσωμεν, καρναβαλίσωμεν, ζήσωμεν ακολάστως, ειδωλολατρεύσωμεν, πολυθεϊσωμεν και ασφαλώς θα κηδευτώμεν χριστιανικώς με ορθοδοξότατην και πολυτελέστατην εξόδιον ακολουθίαν, αν επιλέξωμεν ενταφιασμόν και όχι καύσιν.

    Μα είναι ασφαλές τεμήριο ταυτοποίησης μέλους της εκκλησίας η επιλογή ενταφιασμού; Όχι. Και ο ενταφιασθείς δεν σώζεται υποχρεωτικά λόγω του ότι επέλεξε ενταφιασμό και ο αποτεφρωθείς μπορεί να σωθεί, στην αιωνιότητα εφόσον το αξίζει. Κάηκαν σε δυστυχήματα και πυρκαϊές, θα μετέχουν της αναστάσεως νεκρών.

    Φυσικά εφόσον έχει επικρατήσει ως παράδοση των ορθοδόξων ο ενταφιασμός, αν η αποτέφρωση επιλεγεί για λόγους απιστίας, τότε κατοχυρώνεται πνευματικά ο ιερέας να μην κηδέψει αυτόν που την επέλεξε, λόγω του ότι δηλώνει άπιστος. Αλλά, ο ιερέας είναι δημόσιος υπάλληλος και η εκκλησία νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και οφείλει να εφαρμόζει τους νόμους. Φαύλος κύκλος. Ζητώμεν χωρισμόν της Εκκλησίας από το Κράτος, ζητώμεν ελευθέραν και ζώσαν εκκλησίαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου