Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΛΕΒΕΝΤΟΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ. Κληθηυκε απο τον μητροπολιτη και του δοθηκε μικρη προθεσμια να ανακαλεση. ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ. Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΑΤΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. Νεωτερα αναλογα με τις εξελιξεις.






ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΣ (ΣΦΑΚΙΑΝΟΣ) ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΛΕΒΕΝΤΟΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ,  ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ.

Κληθηκε απο τον μητροπολιτη ΣΦΑΚΙΩΝ Ειρηναιο και του δοθηκε μικρη προθεσμια να ανακαλεση.

ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ.

Ο ΛΑΟΣ ΤΩΝ ΣΦΑΚΙΩΝ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. 

εωτερα αναλογα με τις εξελιξεις).

ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ ΚΡΗΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΨΩΡΙΑΣΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΣΕΣΗΠΟΤΟΣ  ΑΡΧΙΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΥΤΙΣΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.

ΜΗΝ ΥΠΟΧΩΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ. 

Ολοι οι Ορθοδοξοι Πιστοι ανθρωποι ΣΑΣ συμπαρισταμεθα και ΣΑΣ καμαρωνουμε.

ΔΕΝ ΠΡΑΤΤΕΤΕ ΠΑΡΑ ΤΑ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑ.

ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΑΝΤΕΣ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΝΟΙ ΑΥΤΗΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ. 
 
ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΣΑΣ ΜΙΜΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΥΣΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.














Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
ὡς Κληρικοὶ τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης καὶ ὡς πιστὰ τέκνα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἐπιτρέψατέ μας νὰ σᾶς μεταφέρουμε τὴν ἀγωνία καὶ τὸν προβληματισμὸ μας.
Εἰσαγωγικῶς καὶ διευκρινιστικῶς σᾶς ἀναφέρουμε ὅτι: Χάριτι Θεοῦ καὶ παρὰ τὶς ἀδυναμίες καὶ ἀτέλειές μας, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἐνεπιστεύθη τὴν διαποίμανση τῶν λογικῶν προβάτων τοῦ Χριστοῦ καὶ μᾶς ἀνέθεσε τὴν εὐθύνη τῶν ψυχῶν τους πρᾶγμα τὸ ὁποῖο, δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν δικῶν σας, προσπαθοῦμε νὰ πραγματοποιήσουμε. Στὸν δύσκολο, κατ᾿ ἄνθρωπο, αὐτὸν δρόμο ὁδοδεῖκτες, ἐμπνευστὲς καὶ βοηθοὺς ἔχουμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες παλαιότερους καὶ νεώτερους. Ἡ βιωτὴ τους, τὰ λόγια τους, τὸ παράδειγμά τους, εἶναι οἱ ὑποθῆκες, οἱ παρακαταθῆκες, ποὺ προσπαθοῦμε νὰ ἀκολουθοῦμε, ὅπως καὶ κάθε συνειδητὸς ὀρθόδοξος χριστιανός.

Τὰ τελευταῖα χρόνια παρατηροῦμε ὅτι, ἡ καθαρὴ Ὀρθόδοξη διδασκαλία καὶ ζωὴ δέχεται μεγάλη πίεση ἐκκοσμικεύσεως καὶ νοθεύσεως ἀπὸ τὸν σύγχρονο τρόπο ζωῆς, ποὺ ὅλους μᾶς ἐπηρεάζει. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα δυστυχῶς, ἔχει σιγὰ-σιγὰ εἰσέλθει καὶ στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο καὶ ἡ προσπάθεια, ποὺ κάποτε ξεκίνησε γιὰ προσέγγιση μὲ τὶς αἰρετικὲς ἀποκλίσεις τοῦ Χριστιανισμοῦ, μὲ τὴν μορφὴ διαλόγων καὶ συνεργασιῶν σὲ κοινωνικὰ θέματα, ὥστε νὰ ἐπιστρέψουν οἱ ἐπιθυμοῦντες στὴν Μία καὶ Μόνη Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, παρεξέκλινε καὶ ἀντὶ νὰ προβληματίσει τοὺς ἐν αἱρέσει εὐρισκομένους συνανθρώπους μας, σταδιακὰ ἄμβλυνε τὸ Ὀρθόδοξο αἴσθημα τοῦ λαοῦ μας.
Δὲν μποροῦμε νὰ ἀναφερθοῦμε διεξοδικῶς στὰ θέματα αὐτά, τὰ ὁποῖα σίγουρα καὶ σεῖς τὰ γνωρίζετε καὶ καλύτερα ἀπὸ μᾶς καὶ παρακαλοῦμε τὰ ὅσα σᾶς καταθέτουμε νὰ μὴν ἐκληφθοῦν ὡς προσπάθεια διδασκαλίας πρὸς ἐσᾶς, ἤ διαθέσεως καταθέσεως γνώσεων. Εἶναι ὅμως ἀπαραίτητα, γιὰ νὰ γίνει κατανοητὸ καὶ νὰ μὴν παρεξηγηθεῖ τὸ διάβημά μας.
Ἐπειδὴ οἱ διάφοροι διάλογοι διεξήγοντο ἀπὸ λαϊκοὺς ἤ κληρικοὺς ἐκπροσώπους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ πολλάκις ἐσυνοδεύοντο καὶ ἀπὸ συμπροσευχὲς καὶ ἄλλες ἐκδηλώσεις ἀπαγορευμένες ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς κανόνες, τὰ δὲ πορίσματα τῶν διαφόρων ἐπιτροπῶν ἐνίοτε ἦσαν ἀντίθετα πρὸς τὰ δόγματα καὶ τὶς παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας μας, προκαλοῦσαν μεγάλη στεναχώρια καὶ ἀγωνία στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας. Μεγάλες φυσιογνωμίες ἀναντιρρήτου κύρους καὶ σύγχρονοι Ἅγιοι (Ἅγιος Παΐσιος, Ἅγιος Ἰουστῖνος, Ἅγιος Πορφύριος καὶ ἄλλοι πολλοί) μὲ τὰ γραφόμενα καὶ τὶς συμβουλὲς τους στηλίτευαν, συμβούλευαν καὶ κρατοῦσαν σὲ ἐγρήγορση ἀλλὰ καὶ σὲ προσευχὴ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἐν ἀναμονῇ ἀποφάσεως τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀξιολογήσεως τῶν μέχρι τώρα γεγονότων.
Γνωρίζοντας ἤδη τὴν προϊστορία τῆς συγκλίσεως Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸν κανονισμὸ λειτουργίας της καὶ τὰ προσυνοδικά κείμενα, εἴχαμε μεγάλη ἀγωνία γιὰ τὴν ἔκβασή της καὶ προσευχόμεθα ἀδιαλείπτως ὁ Θεὸς νὰ φωτίσει τοὺς συνερχομένους ἀρχιερεῖς, ὥστε νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις Ὀρθόδοξες, ἐπόμενες τῶν διδαχῶν τῶν Ἀγίων Πατέρων.
Ὅμως δυστυχῶς, μετὰ ἀπὸ προσεκτικὴ μελέτη τῶν πεπραγμένων καὶ ἀποφασισθέντων τῆς ἐπονομαζόμενης «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» ποὺ ἔλαβε χώρα στὸ Κολυμπάρι ἀπὸ 19 – 23 Ἰουνίου 2016 καὶ ἀντιπαραβάλλοντας τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου αὐτῆς μὲ τὴν ὅλη Ὀρθόδοξη Παρακαταθήκη, διαπιστώσαμε ὅτι οἱ ἀποφάσεις αὐτὲς εἶναι ξένες καὶ ἀντίθετες μὲ τὰ παραδεδομένα τῶν Ἅγίων Πατέρων καὶ τῶν Ἁγίων Τοπικῶν καὶ Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
Ἄντίστοιχες διαπιστώσεις, ὅπως θὰ γνωρίζετε, ἔχουν γίνει καὶ ἀπὸ κληρικοὺς τῆς Ἐκκλησίας (Ἐπισκόπους, Ἡγουμένους μονῶν, ἱερεῖς, μοναχούς κλπ) καὶ ἀπὸ ἐγκρίτους θεολόγους.
Δύο μελέτες ἐξ αὐτῶν ποὺ ἀποδεικνύουν τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς εἶναι τοῦ κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου, καθηγητοῦ ἐκκλησιαστικοῦ κανονικοῦ δικαίου, θεολόγου καὶ δικηγόρου παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ, καθὼς καὶ τοῦ κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, καθηγητοῦ Θεολογίας Α.Π.Θ.

Σεβασμιώτατοι, ὡς πνευματικοὶ πατέρες καὶ ὑπεύθυνοι τῶν ψυχῶν ποὺ μᾶς ἐμπιστεύτηκε ὁ Κύριος, δὲν μποροῦμε νὰ λέμε καὶ νὰ πράττουμε ἐνάντια στὴν συνείδησή μας. Πιστεύουμε ὅτι καὶ ἐσεῖς θὰ συμφωνεῖτε μὲ αὐτό. Προσπαθοῦμε, ἄν καὶ ἀνάξιοι, ὅπως προαναφέραμε, νὰ προτρέψουμε τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀρνηθεῖ τὸν κόσμο (τὸ κοσμικὸ πνεῦμα, τὴν ἐκκοσμίκευση) καὶ νὰ ἀκολουθήσει τὸ στενὸ δρόμο τῆς Ὀρθοδόξου ἀσκήσεως ποὺ ὁδηγεῖ στὴν κάθαρση, τὸν φωτισμὸ καὶ τὴν θέωση, ὅπως διδάσκουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας. Ἐδῶ βλέπουμε ὅτι ὁ δρόμος αὐτὸς συγχέεται – συγκρίνεται – μπερδεύεται μὲ τὸν ἄκοπο «χριστιανισμό» τῶν Προτεσταντῶν καὶ τῶν Παπικῶν. Ἄν αὐτὰ ποὺ αὐτοὶ προτείνουν καὶ πράττουν ὡς «χριστιανικὰ» εἶναι ἀποδεκτὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας, τὶ θὰ ποῦμε στοὺς ἀνθρώπους μας; Ἄν καὶ αὐτὰ ὁδηγοῦν στὴν σωτηρία, πῶς θὰ ποῦμε στὸν νέο ἄνθρωπο νὰ ἀκολουθήσει τὸν δρόμο τῆς ἀσκήσεως, τῆς νηστείας, τῆς ἐγκράτειας, τῆς νήψεως ὅταν ἐκεῖ, κάθε παρέκκλιση θεωρεῖται δικαίωμα, κάθε ἀνωμαλία εὐλογεῖται, κάθε προφανὴς παράβαση τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ θεωρεῖται φιλανθρωπία καὶ ἀνθρωπισμός; Ἐπειδὴ ἀσφαλῶς τὰ γνωρίζετε, δὲν χρειάζεται νὰ ἀπαριθμήσουμε τὰ ὅσα ἀντιεκκλησιαστικὰ καὶ ἀντίχριστα ἔχουν ἐμφιλοχωρήσει στὶς αἱρετικὲς παρεκκλίσεις τοῦ Δυτικοῦ κόσμου.
Καθημερινὰ ἑορτάζουμε μάρτυρες, ὁμολογητὲς καὶ ἁγίους ποὺ άγωνίστηκαν ἐναντίον αἱρετικῶν, βασανίστηκαν καὶ θανατώθηκαν ἀπὸ αἱρετικούς, τοὺς ὁποίους τὰ κείμενα τῆς Συνόδου καὶ ἡ γενικώτερη στάσις προκρίτων ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν «ἀμνηστεύουν» καὶ θεωροῦν «ἐκκλησίες», μετὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἔνωσις ἄνευ ξεκαθαρίσματος τῶν δογματικῶν διαφορῶν. Τὶ θὰ ποῦμε στοὺς ἀνθρώπους ποὺ ρωτοῦν ποιὸ εἶναι τὸ σωστό, ἤ διαμαρτύρονται βλέποντας ὅτι δὲν ἀκολουθεῖται ἡ ὁδὸς τῶν Ἅγίων Πατέρων;
Ἐμεῖς ἔχουμε ἐπιλέξει, ὡς ὑπόλογοι ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν Ἁγίων Του, νὰ λέμε τὴν Ἀλήθεια. Νὰ λέμε αὐτὸ ποὺ πιστεύει ἡ Ἐκκλησία ἀνέκαθεν διὰ τῶν ἁγίων της καὶ ὄχι αὐτὸ ποὺ βλέπουμε νὰ άκολουθεῖται σήμερον, ἀπὸ μιὰ μερίδα της Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ κάποιων ἐκ τῶν ἀκαδημαϊκῶν θεολόγων.
Καὶ στὸ ἐρώτημα: «Ναί, ἐσεῖς μᾶς λέτε αὐτά, ἀλλὰ οἱ Ἐπίσκοποί μας ἄλλα λένε καὶ ἄλλα πράττουν. Τὶ γίνεται; Πῶς συμβιβάζονται ὅλα αὐτά;» βρισκόμαστε πρὸ μεγάλου διλήμματος.
Μέχρι τώρα λέγαμε ὅτι μπορεῖ νὰ βλέπουμε παρεκκλίσεις Ἀρχιερέων, συμπροσευχές, κείμενα ἀσύμβατα, ἤ καὶ ἀντίθετα μὲ τὴν ὀρθόδοξο πίστη, νέες θεολογικὲς ἀπόψεις ἀστήρικτες καὶ νεφελώδεις, ἀλλὰ ἄς κάνουμε ὑπομονὴ καὶ ἡ Ἐκκλησία ἐν Συνόδῳ θὰ λύσει τὰ προβλήματα καὶ ἄς μὴν βιαζόμαστε. Τώρα ποὺ ἡ «Σύνοδος» ἔγινε καὶ, ἀντὶ νὰ ἀσχοληθεῖ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσει τὰ ὅσα ἐπισώρευσαν τὰ χρόνια ποὺ πέρασαν καὶ νὰ ἀναπαύσει τὰ κατασκανδαλισθέντα τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, τὰ νομιμοποιεῖ, τὶ μποροῦμε πλέον νὰ ποῦμε; Νὰ τὰ δικαιολογήσουμε, δὲν γίνεται. Προδίδουμε τὴν πίστη μας, τὴν μέχρι τώρα πορεία μας, τὴν ἐμπιστοσύνη τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν πιστῶν καὶ καταπατοῦμε τὴν συνείδησή μας. Νὰ σιωπήσουμε; Πῶς θὰ δικαιολογήσουμε τὴν σιωπὴ μας ἀπέναντι στὸν Θεὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους; Θὰ μᾶς θεωρήσουν ἤ ὑποκριτὲς καὶ διπρόσωπους, ἤ συμφεροντολόγους καὶ ὁπωσδήποτε ἀνάξιους νὰ μιλοῦμε γιὰ τὴν ἐλευθερία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ, τὴν θυσία ὑπὲρ τῆς ἀληθείας καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔξω βάλλει τὸν φόβο.
Σεβασμιώτατοι, ἐδῶ θεωροῦμε ἀναγκαία καὶ τὴν δικὴ σας ξεκάθαρη θέση. Τὸ καλύτερο θὰ ἦταν ἡ Ἐκκλησία ὁλόκληρη, κλῆρος καὶ λαός, νὰ συζητήσει ἐν ἐλευθερίᾳ καὶ ἀγάπη καὶ νὰ ἀκουστοῦν ὅλες οἱ φωνές, ὄχι φωνὲς στρατευμένων σὲ κάποια ἄποψη, ἤ μισθωτῶν, ἤ ἐπιδιωκόντων ἴδιον ὄφελος, ὅπως ἔγινε μέχρι τώρα στὶς περισσότερες περιπτώσεις. Βρεῖτε ἐσεῖς τὸν τρόπο. Μόνο ποὺ χρειάζεται γρήγορη ἀντιμετώπιση.
Μέχρι τότε, ἡ Ἱεραρχία μας μπορεῖ καὶ πρέπει νὰ πάρει θέση ἔναντι τῆς Συνόδου καί τῶν κειμένων της καὶ νὰ ἐπιδιώξει νὰ δεχτεῖ καὶ τὴν κριτικὴ τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἐπὶ τῶν θέσεων της, ὅπως ἄλλωστε γινόταν ἀνέκαθεν στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἰστορία.

Ἡ μέχρι τώρα στάση τῆς Ἰεραρχίας μας, ἄλλοτε διὰ τῶν ἐπισήμων δηλώσεων, ἄλλοτε διὰ τῆς σιωπῆς της, ὁπωσδήποτε δηλώνει θετικὴ ἀποδοχὴ τῶν ἀποφασισθέντων. Ἡ δική μας θέσις ποιὰ εἶναι στὴν περίπτωση αὐτή; Βρισκόμαστε σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ἱεραρχία μας, ὑπερασπιζόμενοι τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας.
Τὶ πρακτικὴ ἔκφραση θὰ πρέπει νὰ λάβει αὐτὴ ἡ κατάσταση, γιὰ νὰ εἴμαστε συνεπεῖς μὲ τὴν συνείδησή μας; Οἱ Πατέρες σὲ τέτοιες περιπτώσεις, διαμαρτυρόμενοι γιὰ τὶς παρεκλίσεις τῶν Ἱεραρχῶν, εἰς ἔνδειξη διαμαρτυρίας σταματοῦσαν τὴν μνημόνευσή τους, μέχρι νὰ ἐκλείψουν οἱ λόγοι ποὺ προκαλοῦσαν τὸ πρόβλημα. Οὔτε εὐχάριστο εἶναι, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως ὀδυνηρὸ καὶ ἴσως καὶ μαρτυρικό. Γιὰ μᾶς ὅμως δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος.
Σᾶς ἱκετεύουμε λοιπὸν νὰ σκεφτεῖτε ὅλα αὐτά. Ἐμεῖς παιδιὰ σας εἴμαστε, μέσω ὑμῶν ἐλάβομεν τὴν Ἱερωσύνη. Σὲ ἐσᾶς προσβλέπουμε. Δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ λησμονήσουμε ὅτι ὑπηρετοῦμε τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία του καὶ ὄχι ἀνθρώπινες ἐπιλογές ποὺ μεταβάλλονται, ἀναλόγως τῶν περιστάσεων.
Ἐμᾶς, τοὺς ὑπογράφοντες ἱερεῖς καὶ ἐσεῖς μᾶς γνωρίζετε καὶ μεταξύ μας ἀδελφικῶς γνωριζόμαστε καὶ ἀνέκαθεν συμφωνούσαμε στὰ τῆς πίστεως καὶ ἔτσι ἀποφασίσαμε νὰ ἀπευθυνθοῦμε ἕνας ἕκαστος ἄλλα καὶ ἀπὸ κοινοῦ πρὸς τὸν οἰκεῖο ἐπίσκοπο καὶ δι᾿ αὐτοῦ πρὸς τὴν Σύνοδό μας, λέγοντας καὶ ζητώντας τὰ ἴδια .
Κατόπιν τούτων καὶ ἐπειδὴ ὡς ἱερεῖς ἐπιθυμοῦμε νὰ τηρήσουμε ἀπαρέγκλιτον τὴν πίστη τῶν Πατέρων, ὅπως βιώθηκε καὶ ὅπως διδάχθηκε ἀπὸ αὐτούς, εὑρισκόμεθα ὑπόλογοι ἐνώπιον τῆς συνειδήσεώς μας, νὰ ἀποδεχθοῦμε τὶς ἀποφάσεις αὐτές.
Ἐλπίζουμε ὅτι καὶ ἐσεῖς, ὡς Ὀρθόδοξοι Ἀρχιερεῖς, θὰ ἔχετε προβληματιστεῖ γιὰ ὅλα αὐτὰ καὶ σᾶς παρακαλοῦμε νὰ μελετήσετε καὶ νὰ ἀπορρίψετε τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου αὐτῆς.
Μιὰ τέτοια στάση σας θὰ χαροποιήσει τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ θὰ προστατέψει τὸ ποίμνιο ἀπὸ τοὺς ὑπερασπιστὲς τῶν ποικίλων αἱρέσεων καὶ τοῦ ἐπάρατου Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ ὁμογενοποιεῖ τὶς κακοδοξίες μὲ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ δημιουργεῖ μεταλλαγμένη θεολογία καὶ παράδοση.
Μιὰ τέτοια στάση θὰ μᾶς ἀναπαύσει καὶ θὰ μᾶς δώσει θάρρος νὰ συνεχίσουμε τὴν διακονία μας πρὸς τὸν λαό τοῦ Θεοῦ, μὲ ἥσυχη τὴν συνείδησή μας ὅτι ἐπιτελοῦμε τὸ χρέος μας, τηρώντας ἀνόθευτα ὅσα παραλάβαμε ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες.
Σὲ ἀντίθετη περίπτωση, ἄν δηλαδὴ προτιμηθεῖ ἡ συμπόρευσή σας μὲ τὴν Οἰκουμενιστικὴ λεγεῶνα καὶ ἡ νόθευσις τῆς πίστεως μὲ τὰ αἱρετικὰ μορφώματα ἀνατολῆς καὶ δύσεως, ἐπειδὴ εἴτε ἡ σιωπή, εἴτε ἡ ἀδιαφορία δὲν μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθύνη μας ἔναντι τῆς πίστεώς μας, ἀλλὰ μᾶς καθιστᾶ συνεργοὺς στὴν καθιέρωση καὶ ἐξάπλωση τῆς κακοδοξίας, μὲ πόνο ψυχῆς ἀναγκαζόμαστε νὰ σᾶς δηλώσουμε ὅτι δὲν θὰ σᾶς ἀκολουθήσουμε, ἀλλὰ θὰ ἀκολουθήσουμε τὴν διαχρονικὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ ἐκφράζεται μὲ τὴν ἀπάντηση τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς πρὸς τὸν Πάπα Πῖον τὸν Θ΄ τὸ 1848: «Παρ” ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι, οὔτε Σύνοδοι ἠδυνήθησαν ποτὲ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὑπερασπιστὴς τῆς Θρησκείας ἐστὶ αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῶν Πατέρων αὐτοῦ».
Διατελοῦμεν μετὰ τιμῆς, σεβασμοῦ καί ἀγάπης
Πρωτοπρεσβύτερος Γαβριήλ Μαζανάκης
Πρεσβύτερος Σπυρίδων Δαμανάκης
Πρεσβύτερος Παῦλος Μαζανάκης

======================================================

ΟΜΟΛΟΓΙΑ:Ευχαριστουμε, τον πρωτοπορο στην Ιεροκανονικη Αποτειχισι απο πολλων ετων, Κρητικαρο γιατρο ΣΩΤΗΡΙΟ, που μας ενημερωσε εγκαιρα για να ΠΥΡΠΟΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ της ΕΛΛΑΔΟΣ, για να εξαφανιστουν ολοι οι ....χοιροειδεις παληανθρωποι που ερριψαν τους μαργαριτας ενωπιον των  ...ΧΟΙΡΩΝ, αλλα και οι ιδιοι μετατραπηκαν σε ...ΧΟΙΡΟΥΣ, δηλαδη ενταχθηκαν στις Παμπαλαιες αιρεσεις που αναθεματιστηκαν και εκβληθηκαν απο την Μανδρα της Εκκλησιας, την Παντιμη ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ. 

 ==================

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ 1724;
=====


Αιρετικοί είναι εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλονται ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα (Mansi, 37, 209)!

6 σχόλια:

  1. 1/2 Οι Κρήτες, ως απελευθερωθέντες μετά το 1912 υστερούν κατά 100 χρόνια από τον επανευαγγελισμό που συνέβη στην Ελεύθερη κεντρική Ελλάδα μετἀ την απελευθέρωση το 1823. Οι Βορειοελλαδίτες, επίσης απελευθερωθέντες το 12-13 μετἐχουν και της ιδιαίτερης θρησκευτικότητος Ποντίων και Μικρασιατών προσφύγων που εγκαταστάθηκαν, όπως και στην Κρήτη οι Μικρασιάτες, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Η Κρήτη είχε κι ένα άλλο δυστύχημα, ότι είχε κατακτηθεί για πολλές δεκαετίες από τους Άραβες επί Βυζαντίου και μαζικά είχε εξισλαμισθεί ο πληθυσμός της. Όταν την απελευθέρωσε ο Νικηφόρος Φωκάς, οι μεν επιμένοντες στην αλλαξοπιστία μετώκησαν σε ομόθρησκές τους χώρες, ενώ για όσους θέλησαν να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία ο Νικηφόρος Φωκάς έφερε στην Κρήτη τον Αγ. Αθανάσιο τον μετέπειτα ιδρυτή της νέας μοναστικής πολιτείας του Άθωνα και τον όσιο Νίκωνα τον Μετανοείτε για να κατηχήσουν τον λαό, μαζικά φυσικά και προφανώς στις μεγάλες πόλεις, επίσης όμως μαζικά εγκατέστησε χιλιάδες Ορθοδόξων Χριστιανών απο το Β.Α. Βυζάντιο, ήτοι Κωνσταντινουπολιτών, Μικρασιατών, Μακεδόνων, Αρμενίων, Σλάβων κ.α. Επίσης τότε εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη αρχοντικές οικογένειες του Βυζαντίου, τα "Δώδεκα αρχοντόπουλα". Γι αυτό η αγάπη των σήγχρονων Κρητών απογόνων των Βορειοελλαδιτών για τη Μακεδονία και το Βυζάντιο και η μαζική εθελοντική μετάβαή τους για την απελευθέρωσή της στον Μακεδονικό Αγώνα και στους Βαλκανικούς πολέμους. Μαζικά κατηχήθηκαν οι μέτοικοι, μαζικά είχαν κατηχηθεί οι Σλάβοι, Αρμένιοι κ.α. Επειτα η Κρήτη κατακτήθηκε από τους Λατίνους, που θέλησαν να την εκπαπίσουν, αλλά αν τυπικά δεν τα κατάφεραν, εισήγαγαν πολλές καθολικές κακοδοξίες, μεταλλαγμένες ασφαλώς, π.χ. Μαριολατρεία, αγιοφωτολατρεία, συγχωροχάρτια, κομποσχοίνι, κ.α. τόσο στην Κρήτη όσο και στα Επτάνησα, κακοδοξίες που μεταλαμπαδεύτηκαν από στο άγιο Όρος μἐσω μοναχών, διαδόθηκαν δε μέσω των τυπογραφείων της Βενετίας και επεκράτησαν ως ορθόδοξες. Η Λατινική επιρροή στην Κρήτη συνεχίστηκε κι επί Τουρκοκρατίας, σε όσους Κρήτες δεν έγιναν αλλαξοπιστήσαντες Τουρκοκρητικοί που εδίωκαν και πολεμούσαν τους Ορθοδόξους Κρήτες φανατικότερα από τους Τούρκους. Η επιρροή των Λατίνων ήταν επίσης σημαντική επί τουρκοκρατίας μέσω των εγκατεστημένων στην Κρήτη παπικών ιδρυμάτων αλλά και μέσω των Κρητών που οικογενειακώς μετανάστευσαν στα Επτάνησα, περιοχές Λατινοκρατούμενες. Αναφέρει ο Κονδυλάκης ότι υπογραφή προσχώρησης στον παπισμό σήμαινε και κάποια φορολογική ασυλία έναντι του Σουλτάνου. Μαζικά υπέγραψαν τέτοια χαρτιά, σε κάποια εποχή οι Ορθόδοξοι, εικονικά βέβαια διότι έπειτα όταν δεν απαιτούνταν τα έσκισαν! Γι΄αυτό σπανίως υπήρξε σωστή ατομική και σοβαρή πνευματική κατήχηση στην Κρήτη, όπου δεν υπήρξε Κοσμάς Αιτωλός, ιδίως στην κατακερματισμένη και δυσπρόσιτη ορεινή ύπαιθρο που μέχρι τις προηγούμενες γενιές που μαστιζόταν από τις μαγγανείες, τις γητειές, τις μάγισσες και τα μαγικά συνδυασμένες με τις αρχαίες ειδωλολατρικἐς παραδόσεις, όπως και σε όλη την Ελλάδα με διαφορά 100 χρόνων, ενώ όταν και όπου υπάρχει κατήχηση, είναι μεμονωμένη και οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στις Χριστιανικές αδελφότητες, τις τόσο συκοφαντημένες, οι οποίες, από την εποχή των μακαριστών π. Ευσεβίου Ματθοπούλου, Παναγιώτη Τρεμπέλα, π. Αυγουστίνου Καντιώτη, ακόμα και του πιθανώς κάπου σφάλλοντος Αποστόλου Μακράκη, πρόσφεραν πολλά στην Ελλάδα, εκχριστιανίζοντας τους Χριστιανούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 2 ]
    Αστόχησαν όμως αυτοκαταστροφικά και οι αδελφότητες τις τελευταίες 3 δεκαετίες. Αντί να επιμείνουν στην εν τω κόσμω ιεραποστολή και αγιότητα δελεάστηκαν από την εγκόσμια δόξα ή από τα "μαγικά λιλιά" και ή εκκοσμικεύτηκαν ή υποτάχθηκαν στον αναχωρητικό μοναχισμό. Η δε νεολαία της Κρήτης υπέκυψε η μεν των τουριστικών περιοχών στον τουρισμὀ με την ανηθικότητα που περιάγει (οι επιβήτορες καμάκια ή ζιγκολό των γυναικών της Βόρειας Ευρώπης) μερικές περιοχές όμως αμάρτησαν στραφείσες στην παρανομία, καλλιεργώντας χασίς για να δολοφονήσουν με ναρκωτικά τα παιδιά της Κρήτης και της υπόλοιπης Ελλάδας. Πού οι επίσκοποι να αφορίσουν και να καταδικάσουν τους αμαρτάνοντες; Μόνο τους Ορθοδόξους κληρικούς βρήκαν να κυνηγήσουν; Παπαδαριό με όλη τη σημασία της λέξεως όπως έλεγε ο Καντιώτης. Αυτή συνοπτικά είναι η αιτία που στην Κρήτη, ο λαός και ο κλήρος είναι απαίδευτος πνευματικά, που θαυμάζει τον παπισμό και τον πάπα της Ανατολής που ως ακατήχητοι τον θεωρούν ότι είναι αντίστοιχος του πάπα Ρώμης της Δύσης, ενώ κανονικώς εν Χριστώ δεν είναι κάτι παραπάνω από τον επίσκοπό τους, που ηδονίζεται από την παγκόσμια αποδοχή του Καζαντζάκη, που τους αρέσουν οι μοναχοί που πίνοντας ρακές (τσικουδιά) τραγουδούν με τη όργανό τους στο χέρι, "καλογεράκι θα γενώ, το ράσο να φορέσω και κομποσχοίνι θα κρατώ μικρή μου να σ' αρἐσω". Ακόμα και αντιοικουμενιστές και αντιπαπικοί μοναχοί εκ Κρήτης δεν μπορούν να αποχωριστούν τις παλιές συνήθειες του λαού τους, άλλος την Μαριολατρεία, άλλος τις μαγγανείες και τα "μαγικά" που μεταλλάχθηκαν σε αντιχριστολογίες και προφητείες για έσχατα χρόνια και έλευση του αντιχρίστου στις μέρες μας, άλλος για θαυμασμό στον Καζαντζάκη που τον εκφράζουν δημοσίως ακόμα και επίσκοποι κ.α. Και για να αντιπαραθέσουμε στα βίντεο και κάποια άλλα,
    https://www.youtube.com/watch?v=KYltOzEeNi8
    https://www.youtube.com/watch?v=jVBm2pZT0-s
    Ποιος θα κατηχήσει τον λαό της Κρήτης; Ποιος θα κατηχήσει τον λαό της Ελλάδος; Θα είχε μεγαλουδγήσει αν αντί για τα "θεοτικά" που δεν σώζουν ή τις ψευτοπροφητείες και εσχατολογίες που οδηγούν στην απώλεια, του προσφερόταν το άδολο Ευαγγέλιο της Ορθοδοξίας. Ούτε μνημόνια θα είχαμε, ούτε κρίση. Η Ελλάδα θα ήταν χώρα αγίων και προκομμένη οικονομικά και κοινωνικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και στους 4 Νομούς της Κρήτης υπάρχουν χωριά με το όνομα "Αρμένοι", δηλωτικό της καταγωγής των κατοίκων που εγκαταστάθηκαν εκεί από τον απελευθερωτή της Κρήτης από τους Άραβες το 961 μ.Χ., τον Νικηφόρο Φωκά. Ο Νικηφόρος Φωκάς ήταν που νίκησε τους εχθρούς του Βυζαντίου, εκείνος ήταν που όταν έγινε αυτοκράτορας επιβλήθηκε στους μοναχούς περιορίζοντας με διάταγμα τη μάστιγα του Βυζαντίου,ήτοι τον απεριόριστο πολλαπλασιασμό των μοναστηριών στις πόλεις ή δίπλα στις πόλεις και την μαζική προσέλευση των πολιτών σε αυτά ως μοναχών με τρυφηλό βίο που απαιτούσαν επιπλέον να επηρεάζουν την εκκλησιαστική αλλά και την κοσμική διοίκηση. Γι΄ αυτό ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος Β΄Φωκάς, ο ασκητικότατος αυτός χριστιανός που κοιμόταν σε σανίδια, διέταξε να ιδρύονται μοναστήρια μόνο σε απομακρυσμένα μέρη όπως στον Άθωνα, εκδίδοντας το 964 μ.Χ. διάταγμα εναντίον της αύξησης της εκκλησιαστικής περιουσίας καθώς πίστευε πως ο πλούτος δεν ταίριαζε με την πνευματική φύση και τον ασκητικό τρόπο ζωής των μοναχών.

    Νίκησε τους εχθρούς του Κράτους, επιβλήθηκε στους αναξίους μοναχούς. Τον νίκησε μια γυναίκα. Τον δολοφόνηση η αυτοκράτειρα Θεοφανώ με τον ανηψιό και εραστή της τον Ιωάννη Τσιμισκή, μετέπειτα αυτοκράτορα. Στον τάφο του Νικηφόρου Β΄Φωκά υπήρχε η επιγραφή "τους νίκησες όλους εκτός από μια γυναίκα".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρέπει να έχουν ιστορική ακρίβεια τα γραφόμενά σας. Ο ιερός Χρυσόστομος καθαίρεσε τους "αγάμους" εκ "μοναχών" κληρικούς κι επισκόπους που συνοικούσαν "μετά συνεισάκτων γυναικών". Όταν λόγω των παρεκτροπών, περίπου όπως στην εποχή μας με τα περίπου μικτά μοναστήρια για 100 χρόνια επεβλήθησαν οι αυστηροί περί τα ήθη εικονομάχοι, ξέρετε ποια ποινή επέβαλαν στους τρυφηλούς "μοναχούς"; Να περιφέρονται στις πόλεις πιασμένοι χεράκι χεράκι με τις "καλόγριές" τους!

      Διαγραφή
  4. Ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς αγιοποιήθηκε (όπως κι άλλοι αυτοκράτορες, αυτοκρατόρισσες, βασιλομήτορες κ.α.) και η μνήμη του τιμάται την 11η Δεκεμβρίου. Μάλιστα ο ίδιος επιχείρησε να αγιοποιήσει όλους τους στρατιώτες και αξιωματικούς του που έπεσαν στα πεδία των μαχών αλλά δεν το κατόρθωσε.

    Αν οι ευλογημένοι αγωνιστές ομολογητές Σφακιανοί κληρικοί συνεχίσουν τον αγώνα τους ή, υπό το βάρος της απειλής της διακοπής του μισθού έρθουν σε κάποιο τυπικό συμβιβασμό ανυποχώρητοι ως προς την ουσία, δεν γνωρίζουμε, πάντως υπερέβησαν τον μέσο όρο των κληρικών της Ελλάδος, οι οποίοι σύσσωμοι θα έπρεπε να ξεσηκωθούν λέγοντας στους Δεσπότες τους: Τί είναι αυτά, η Εκκλησία είναι Μία, το έγκυρο βάπτισμα είναι ἐνα, οι σύνοδοι γίνονται έτσι κι έτσι ... μόνον τότε λόγω της μαζικότητος δεν θα υπήρχε φόβος απειλών διακοπής μισθοδοσίας, επειδή θα ήσαν όλοι μαζί. Εκτός βέβαια αν οι ποιμένες μας στην πλειοψηφία τους δεν είναι ποιμένες αλλά διαδικαστικοί υπάλληλλοι, οπότε το άλας έχασε την επωφελή και χρήσιμη ιδιότητά του ως άλας κι έγινε ένα άχρηστο ή και επιβλαβές υλικό, εκτός αν κι εμείς ο λαός τέτοιος είμαστε και τέτοιοι πρέπουσιν ημίν ιερείς κι αρχιερείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όταν οι περισσοτεροι Ιερείς γινονται γιά το μισθό τότε θα βλέπουμε εκτροπές στην πίστι και συμβιβασμούς που οι οικουμενικές μας σύνοδοι αναθεμάτισαν.Διαβαστε λοιπόν με ποιόν τρόπο θα κάνουν την πανθρησκεία του οικουμενισμου ,θα μας πουν ότι ο Θεός είναι ένας και εν ονόματι της αγάπης θα πρέπει να γίνωμε όλοι ένα.Δυστυχώς πολλοί θα το δεχτούν που θα είναι άσχετοι με το ΘΕΌ και δε θα τους ενδιαφέρει .Η πιό επικύνδυνη Αίρεση που υπήρξε ποτέ είναι ο οικουμενισμός.Τους Ιαχωβάδες ξερουμε τι είναι, τους πεντηκοστιανούς επίσης. Αυτή η αίρεση δε λέει τίποτα συγκεκριμένο και εκεί είναι ο κίνδυνος .Αγρυπνείτε. ΕΥΓΕ στους αποτειχισθέντες

    ΑπάντησηΔιαγραφή