Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020

KΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΚΟ



O Συρόπουλος μς παρέχει τήν πληροφορία τι ο Πατριάρχες τς νατολς μοφώνως παρήγγειλαν στούς τοποτηρητές τους, τότε μόνο νά πογράφουν στή Σύνοδο: «άν γένηται νομίμως καί κανονικς καί κατά τάς παραδόσεις τν γίων οκουμενικν συνόδων καί τν γίων διδασκάλων τς κκλησίας καί μηδέν τι προστεθ τ πίστει   μειφθ κοινοποιηθ».
Mετά δε τήν πιστροφή τν ντιπροσώπων πό τήν ταλία– ο τρες Πατριάρχες τς νατολς συγκρότησαν Σύνοδο καί πεκήρυξαν τήν Σύνοδο τς Φλωρεντίας.
Ουδεποτε εχαν πεισθ πρό τς Συνόδου νά ποδεχθον συμβιβαστική νωσι, αφου μετά τήν Σύνοδο, τήν πεκήρυξαν;
λλά καί ες τήν Φερράρα, κατ’ ρχάς, τήν δια στάσι κράτησαν. ρχική, μάλιστα, παρουσία τς ρθόδοξης ντιπροσωπείας μέ προεξάρχοντα τόν γιο Μρκο, ταν τόσον μόφωνη καί  δυναμική, στε, κατά τόν γιο θανάσιο τόν Πάριο, ο παρευρισκόμενοι γκριτοι Λατνοι, λλά καί πολλοί δυτικοί μοναχοί, «"ταν κουσαν τούς ρους (τν Οκουμ. Συνόδων) κι ατά πού λεγε φέσου, λεγαν τι μες οτε εδαμε, οτε κούσαμε ποτέ ατά..., καί τώρα βλέπουμε τι ο γραικοί τά λένε πιό ρθά πό μς κι λοι θαύμαζαν τόν φέσου". Ατά λέει Συρόπουλος» (γ. θανασίου Πάριου, «γιος Μρκος Εγενικός, [ ντίπαπας], πιμέλεια Παπαδόπουλος Δημήτριος, κδ. Δ. Π. Νέστωρ, θήνα, σελ. 79).
Δέν σαν Λατινόφρονες οι Πατριαρχες, τουλάχιστον ξωτερικά, λλά πεδείκνυον καί αστηρς ρθόδοξο φρόνημα.
«ταν γιος κατάλαβε τι λοι σχεδόν εχαν δη προδώσει τήν πίστη καί ταν τοιμοι νά πογράψουν τήν παίσχυντη νωση… σιώπησε.“ γιος το κατ' οσίαν ξεχωρισμένος και διισταμενος από τους Λατινοφρονες πό τήν Φλωρεντία, καθ' ν στιγμήν ατός θελε νά παραμείνει στά ρια τν Πατέρων καί ο πόλοιποι προτιμοσαν τόν συμβιβασμό”» (σελ. 214).
Όταν γιος διεπίστωσε, κατά τήν διάρκεια τς Συνόδου, τήν λλαγή το φρονήματος τν νατολικν καί τήν ταύτησί τους μέ τόν βασιλέα, ποος θελε πλέον προκάλυπτα νά δηγήση τούς ρθοδόξους σέ συμβιβαστική νωσι, εκεινος ξεχωρισε και απομονωσε τον εαυτο του. ρα λοιπόν ποστασιοποιήθηκε πό ατούς καί παρέμεινε, όπως λεει ο Συροπουλος «λγν καί σιωπν». Πουθενά στη συνεχει δέν ναφέρεται τι συλλειτούργησε μαζί των πετέλεσε κάτι ερατικό. πλα παρέμεινε μαζί των, προκειμένου νά πιστρέψη στήν Κων/πολι. Μάλιστα, πως ναφέρει Συρόπουλος, πειδή ατοκράτωρ τόν κτιμοσε, τόν προστάτευσε, στε νά μήν κακοποιηθ πό τούς Παπικούς. Μέ τά σημερινά μέσα πικοινωνίας καί συγκοινωνίας θά εχε ποχωρήσει πολύ πρίν τελειώσει Σύνοδος.
ποστασιοποίησίς του ποδεικνύεται μέ εκρίνεια καί πό τό γεγονός τι δέν πέγραψε τόν ρο, πως λοι ο λλοι.

διαγωγή το γ. Μάρκου στή Σύνοδο Φεράρας-Φλωρεντίας κυμαίνεται μεταξύ κρίβειας καί οκονομίας. Στα θέματα της πίστεως χρησιμοποιε μόνο τήν κρίβεια, διότι κε δέν  χει θέση «μεσότης» (στίς δογματικές διατυπώσεις).
Ο γίος Μάρκος πότε μιλεοκονομικς” καί πότε “γωνιστικότερονστε νά μή συγχέουμε τό “οκονομικς” καί τό “γωνιστικότερον...
Όμως τελικά, ποιά εναι θέση το γίου Μάρκου γιά τούς Λατίνους; ναγνώριζε σώζουσα Θ. Χάρη στήν κκλησία τν Λατίνων; Πίστευε τι ο Λατίνοι νκαν στήν Μία κκλησία το Χριστο
 Ο ιδιος θα μας πει «Αρεσις στι καί οτως εχον ατήν καί ο πρό μν»[6], «οκον ς αρετικούς ατούς [τούς Λατίνους] πεστράφημεν καί διά τοτο ατν χωρίσθημεν…… αρετικοί εσί ρα καί ς αρετικούς ατούς πεκόψαμεν … πόθεν ον  μν νεφάνησαν ξαίφνης ντες ρθόδοξοι ο διά τοσούτων χρόνων καί πό τοσούτων Πατέρων καί διδασκάλων κριθέντες αρετικοί;φευκτέον ατούς, ς φεύγει τις πό φεως … τούς χριστοκάπηλους καί χριστεμπόρους»[7]  καί «μες δι’ οδέν λλο πεσχίσθημεν τν Λατίνων, λλ’ τι εσίν, ο μόνον σχισματικοί, λλά καί αρετικοί»[8].
 Ο γιος Μάρκος θεωρε ς  “κκλησία” μέ τήν αστηρή θεολογική-κκλησιολογική ννοια το ρου τή Λατινική κκλησία; Εναι δυνατόν νά χαρακτηρίζει τό κήρατο Σμα το Χριστο (γιατί ατό εναι κκλησία) ς «Αρεσιν»;  Εναι δυνατόν στή συνείδηση τν γ. Μάρκου, του Μ. Βασιλείου καί του γ. Ταρασίου νά συμφύρεται κκλησία, ς Σμα Χριστο, ς σπιλος Νύμφη το Χριστο μέ πλάνες, τεροδιδασκαλίες, αρέσεις; 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου