Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Θαύματα και σημεία - Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ) Saint Ignatios Είναι φοβερή φτώχεια, η έλλειψη της αληθινής επίγνωσης του Θεού. Γιατί τότε, παίρνεις τα έργα του διαβόλου για έρ

Θαύματα και σημεία - Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ)

Saint Ignatios
Είναι φοβερή φτώχεια, η έλλειψη της αληθινής επίγνωσης του Θεού. Γιατί τότε, παίρνεις τα έργα του διαβόλου για έργα του Θεού.

Α Γ Ι Ο Υ    Ι Γ Ν Α Τ Ι Ο Υ   
Μ Π Ρ Ι Α Ν Τ Σ Ι Α-
Ν Ι Ν Ω Φ
Ε Π Ι Σ Κ Ο Π Ο Υ   
Σ Τ Α Υ Ρ Ο Υ Π Ο Λ Ε Ω Σ

Θ Α Υ Μ Α Τ Α   Κ Α Ι   Σ Η Μ Ε Ι Α

Προλογος


Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1987. Από τότε εκυκλοφόρησε σε 4 εκδόσεις (= 20.000 αντίτυπα).
Μας μιλάει για την τάση που έχουν μερικοί ευσεβείς, να αναζητούν με λαχτάρα «θαύματα και σημεία», «θαυματουργούς», «σημειοφόρους», «χαρισματούχους».
Μας λέγει, ότι δεν πρέπει να λιγωνόμαστε για «θαύματα και σημεία». Γιατί με «θαύματα και σημεία», και μάλιστα μεγάλα και καταπληκτικά, θα προσπαθήσει να μας πλανήσει ο αντίχριστος, τότε που θα έλθει.
Ο Συγγραφέας 

Ο επίσκοπος Ιγνάτιος (κατά κόσμον Δημήτριος Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ) καταγόταν από επιφανή οικογένεια. Γεννήθηκε το 1807 στο Ποκρόφσκ, της νομαρχίας Βολογδά. Ήταν καρπός προσευχής. Γιατί οι γονείς του ήταν μέχρι τότε άτεκνοι.
Από παιδί έδειχνε πολλή προθυμία στην προσευχή και στην μελέτη των ιερών βιβλίων. Μετά το άγιο Ευαγγέλιο, το πιο αγαπημένο του βιβλίο ήταν οι βίοι των αγίων.
Σε ηλικία 16 ετών ετελείωσε το γυμνάσιο. Ο πατέρας του τον ανέγραψε στην πολεμική Τεχνική Σχολή Πετρούπολης.
Στο ταξίδι, ο Δημήτριος εκμυστηρεύθηκε στον πατέρα του, ότι θέλει να γίνει μοναχός. Ο πατέρας του δεν έδωκε πολλή σημασία στα λόγια του. Έτσι ο Δημήτριος έμεινε στην σχολή των Ευελπίδων. Στις σπουδές του είχε τέτοια επιτυχία, που προκάλεσε το ενδιαφέρον του μεγάλου Τσάρου Νικολάου Α’ (1825- 1855), που του εχορήγησε αυτοκρατορική υποτροφία.
Στην περίοδο των σπουδών του ζούσε σαν να ήταν μοναχός. Κοινωνούσε πολύ τακτικά. Επήγαινε πολύ συχνά να συμβουλεύεται τους άγιους Γέροντες της Μονής του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. Η απόφασή του να γίνη μοναχός ετάραξε τους γονείς του, την σχολή Πολέμου και τον Τσάρο. Αλλά ο Δημήτριος δεν επτοήθη. Σ’ αυτό τον βοήθησε πολύ η γνωριμία του με τον μεγάλο στάρετς Λεωνίδα της Όπτινα, που ήταν ο «γέροντάς» του, ο πνευματικός του πατέρας. Έτσι σε ηλικία 20 ετών, έγινε δόκιμος στην Μονή Αγίου Αλεξάνδρου Σβέρσκι. Γέροντα είχε τον στάρετς Λεωνίδα.
Μετά από λίγο αρρώστησε η μητέρα του. Ο πατέρας του εκμεταλλεύθηκε την «ευκαιρία», για να αποτραβήξη τον υιό του από το μοναστήρι. Ο Δημήτριος υπάκουσε. Επήγε και έμεινε στο σπίτι τους στο Βολογδά πολύ καιρό. Χωρίς ποτέ να αλλάξη γνώμη. Και επειδή η μητέρα του αργούσε να πεθάνει έγινε μοναχός στο Βολογδά. Εκάρη την 28 Ιουνίου 1831 και έλαβε το όνομα Ιγνάτιος. Πολύ γρήγορα εχειροτονήθη ιερομόναχος.
Το 1833 ο τσάρος τον διώρισε ηγούμενο της Μονής του αγίου Σεργίου στην Πετρούπολη. Και το 1834 βλέποντας την αγιότητα και ζωτικότητά του τον κατέστησε έξαρχο των μοναστηριών της περιοχής της Πετρουπόλεως. Για να ανταποκριθή στα καθήκοντά του αυτά, άρχισε να συντάσση τα περίφημα βιβλία του «Ασκητικές εμπειρίες». Το 1847 έγραψε τις περισσότερες επιστολές του. Το 1856 επήγε στην Όπτινα και ασκήθηκε στην «ησυχία». Το 1857 εκλήθη στην Πετρούπολη και εχειροτονήθη επίσκοπος Σταυρουπόλεως, Καυκάσου και Ευξείνου Πόντου. Εκεί έστρεψε την προσοχή του στους νέους. Και έγραψε το βιβλίο «Προσφορά στον Σύγχρονο Μοναχισμό». Το 1861 παρητήθη λόγω ασθενείας και απεσύρθη στην ιερά Μονή αγίου Νικολάου στο Μπαμπάεβο, όπου και εκοιμήθη οσίως την 30 Απριλίου 1867.
Τα έργα του εξεδόθησαν σε έξι τόμους:
  • Α’, Β’ και Γ’ Ασκητικές Εμπειρίες•
  • Δ’ Ασκητικοί Λόγοι και Επιστολές•
  • Ε’ Προσφορά στον Σύγχρονο Μοναχισμό• και
  • Στ’ Πατερικόν.
Η τεράστια και σπάνια αξία των έργων του έγκειται στο ότι προσφέρει όλη την ουσία και όλο το βάθος της πατερικής διδασκαλίας για την πνευματική ζωή με γλώσσα σύγχρονη και λογοτεχνική χάρη.
Θεωρείται ένας από τους αγιωτέρους ανθρώπους της Ρωσσίας.Ο μεγάλος στάρετς της Όπτινα Βαρσανούφιος μας πληροφορεί ότι: κατά την κηδεία του ενάρετοι άνδρες είδαν αγγέλους να δορυφορούν την ψυχή του, ανερχομένη προς τον θρόνο του Κυρίου• και τους άκουσαν να ψάλλουν: «Χαίρε, άγιες ιεράρχα του Χριστού, πάτερ Ιγνάτιε».
Αιωνία η μνήμη του Επισκόπου Ιγνατίου.
Σημείωση: Ο επίσκοπος Ιγνάτιος ανεκηρύχθη το 1990 από την Σύνοδο του Πατριαρχείου Μόσχας άγιος

3 σχόλια:

  1. XRICTOS VOSKRESSE ISMERTRIX SMERTIOUS SMERT POPRA...SVIAT IGNATII

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θαύματα γίνονται και πολλά, και σε πολλούς και στον καθένα πιστό, αλλά όχι βέβαια μαγικώς, ταχυδακτυλουργικώς και κατά παραγγελίαν.

    Στην εποχή μας όμως συντελείται εκτροπή ακόμα και στα "θαύματα" ή δήθεν θαύματα. Παράγινε το κακό με όλους εμάς τους θαυματολιγούρηδες, προφητολιγούρηδες, λειψανολάτρες, γεροντολάγνους. Τρέχουμε πίσω από δήθεν "διορατικούς και προορατικοὐς χαρισματούχους" μελλοντολόγους και παρελθοντολόγους (χωρίς καν να έχουμε διερωτηθεί μήπως είναι κενολόγοι ή ακόμα χειρότερο αμόρφωτοι διδάσκαλοι πλανεμένων διδασκαλιών ή ακόμη χειρότερο αγύρτες ή τρισχειρότερο, μήπως ενίοτε αυτά τα έκτακτα φαινόμενα είναι εκ του Διαβόλου) για να εφαρμόσουμε κατά γράμμα το "τυφλός τυφλόν εάν οδηγή αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται" και ψάχνουμε άλιωτα λείψανα (όταν η μη λύσις είναι αποτέλεσμα αράς επισκόπου), θαύματα και περίεργα φαινόμενα, προφητείες και μυστικιστικά φαινόμενα καλύπτοντας την απιστία μας στον Τριαδικό Θεό με την πίστι σε υποκατάστατα κάπως πολυθεϊστικά, αν το καλοσκεφτή κανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ὅποιος ἀποβάλῃ τὴν ἁμαρτία κἀνει θαῦμα μαγαλύτερο ἀπὸ ὅλα τὰ θαύματα!

    Χρυσᾶ λόγια του ἱεροῦ Χρυσοστόμου:

    Τέτοιοι ἄνθρωποι (ποὺ πιστεύουν ἔνεκα θαυμάτων) ὑπάρχουν καὶ σήμερα πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ ὄνομα τοῦ πιστοῦ, ἀλλὰ εἶναι εὐμετάβλητοι εἰς τὴν πίστιν καὶ ἀσταθεῖς.

    Μὴ ζήτει σημεῖα ἀλλὰ ψυχῆς ὑγείαν.
    Μὴ ζητῇς λοιπὸν θαύματα ἀλλὰ τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς... Μὴ ζητῇς νὰ ἴδῃς τυφλὸν νὰ θεραπεύεται, ἀλλὰ πρόσεξε ὅλους ποὺ ἀναβλέπουν τώρα τὴν πιὸ ὡραίαν καὶ ὠφέλιμον ἀνάβλεψιν καὶ μάθε καὶ σὺ νὰ βλέπῃς μὲ σωφροσύνη καὶ προσπάθησε νὰ διορθώσῃς τὸν ὀφθαλμόν σου.

    Οὔτε μᾶς μειώνει τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν θαυματουργοῦμε, ἐὰν φροντίζουμε γιὰ τὴν ἀρετὴ γενικῶς. Διότι γιὰ μὲν τὰ θαύματα εἴμαστε οἱ ἴδιοι ὀφειλέται, γιὰ τὸν βίον μας ὅμως καὶ τὶς πράξεις μας ἔχουμε ὀφειλέτη τὸν Θεό.

    Πρόσεξε (τὸν Παῦλο) πῶς ἐνεργεῖ, καὶ πουθενὰ νὰ μὴν θαυματουργῇ χωρὶς λόγο, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνάγκη· διότι καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς κακοκαιρίας προφήτευσε ἐπειδὴ ὑπῆρχε αἰτία καὶ ὄχι χωρὶς λόγο.

    Κανεὶς λοιπὸν νὰ μὴν ὑπερυψώνῃ τὰ θαύματα. Διότι ὁ Δαίμονας ὑποφέρει, ὅταν ἐκδιωχθῇ ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀκόμη περισσότερον ὅταν ἱδῇ ψυχὴν νὰ ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν... Ἂν λοιπὸν ἀποβάλῃς αὐτὴν ... ἐπέδειξας θαῦμα μεγαλύτερον ἀπὸ ὅλα τὰ θαύματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου