Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Συνειδητή παραπλάνηση των πιστών! Ο ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΜΕ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟY ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΠΑΪΣΙΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

Συνειδητή παραπλάνηση

 των πιστών!

Ο ΦΛΩΡΙΝΗΣ  ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΜΕ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟY ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΠΑΪΣΙΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ 



  Εἶναι ἀπίστευτο! Ἕνας θεωρούμενος ὡς παραδοσιακὸς Μητροπολίτης, παραπληροφορεῖ καὶ ἔμμεσα ψεύδεται, προσπαθεῖ δὲ τὴν παραπληροφόρηση αὐτὴ νὰ κατοχυρώσει στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ στὴν Πατερικὴ Παράδοση.

   
Κι εἶναι ἀκόμα ἀπίστευτο τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐκεῖνοι ποὺ γνωρίζουν τὰ ψεύδη του –ἱερωμένοι, μοναχοί, θεολόγοι καὶ θεολογοῦντες τῆς ἐπαρχίας του– τὸν μνημονεύουν καὶ κοινωνοῦν μαζί του, καὶ δὲν τολμοῦν νὰ διακόψουν τὸν ὀμφάλιο ρόλο ποὺ τοὺς συνδέει μὲ τὸν ψευδόμενο γιὰ θέματα Πίστεως Δεσπότη!
   Συγκεκριμένα. Μὲ «Ἐγκυκλιό» του ὁ Δεσπότης τῆς Φλώρινας Θεόκλητος (ποὺ παρατίθεται στὴ συνέχεια) ἀποπειρᾶται νὰ θεολογήσει γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὶς κακόδοξες θέσεις καὶ πράξεις ποὺ διέπραξε τοὺς τελευταίους μῆνες. Καὶ ἀντὶ γιὰ θεολογία (καὶ ἐκκλησιολογία) προσφέρει μιὰ ἀντι-θεολογία καὶ χρησιμοποιεῖ τὴν Κ. Διαθήκη καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία γιὰ τὴν ἐξέλιξη τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ἐπισκόπου, ράβοντάς τη στὰ μέτρα του, ὅπως οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ.
    Ἔλεος κ. Θεόκλητε!

   1. Ἀπὸ τὴν «Ἐγκύκλιο» τοῦ κ. Θεόκλητου διαπιστώνουμε ἄλλη μιὰ φορὰ τὸ βαρύτατο ἁμάρτημα ποὺ διαπράττουν, ἐκεῖνοι οἱ «ἀντι-Οἰκουμενιστές» ἱερωμένοι καὶ λαϊκοί, ποὺ –ἐνῶ γνωρίζουν– ἔχουν ἀχρηστεύσει τὸ ἰσχυρότατο ὅπλο κατὰ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Κι αὐτὸ εἶναι τὸ ὅπλο τῆς Διακοπῆς τῆς Μνημονεύεως τοῦ ὀνόματος τῶν αἱρετικῶν!
  Ὅπως εἴδατε ἡ «Ἐγκύκλιο» τοῦ κ. Θεόκλητου ξεκινάει καὶ τελειώνει μὲ τὸ πρόβλημα τῆς μὴ μνημονεύσεως τοῦ …ὀνόματος του!!! Δὲν ἀντέχει νὰ μὴν ἀκούγεται τὸ ὀνοματάκι του, ἔστω κι ἀπὸ ἕνα ἱερομόναχο, τὸν ὁποῖο στὴν «Ἐγκύκλιο» τόσο πολὺ τὸν ἀπαξιώνει, ὥστε δὲν ἀναφέρει οὔτε τὸ ὄνομα του! (Ὡς ἀντίποινα; Θὰ τὸ ἀναφέρουμε ἐμεῖς: πρόκειται γιὰ τὸν Ἡγούμενο π. Παΐσιο Παπαδόπουλο, τὸν ὁποῖο ἤδη ἔχει τιμωρήσει ὁ κ. Θεόκλητος, ἐπειδὴ ὑπερασπίστηκε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη!).
    ν ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ κακοδοξους Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς, δηλ. ἡ διακοπὴ τῆς μνημονεύσεως κάποιων –ἔστω– ἀπ' αὐτοὺς γινόταν πράξη, ὅπως ἀκριβῶς ἐντέλλεται ὁ Κύριος σὲ Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη, ὅπως πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους καὶ πλῆθος πιστῶν, τότε, οἱ Οἰκουμενιστὲς θὰ εἶχαν δεχτεῖ ἰσχυρότατον πλῆγμα. Καὶ ἐπίσης –ἐκτὸς τῶν ἄλλων– δὲν θὰ εἶχε νοσήσει, ἀπὸ τὸν μολυσματικὸ ἰὸ τῆς Παναιρέσεως, τὸ πλεῖστον τῶν Ἐπισκόπων καὶ ἱερωμένων.
     
    2. Ὁ «λόγος τῆς μὴ μνημονεύσεως», λέγει ἡ «Ἐγκύκλιος» τοῦ κ. Θεόκλητου «δὲν εἶναι πρόβλημα» τοῦ π. Παϊσίου, οὔτε κἂν «πρόβλημα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας»! Καὶ ποιοῦ εἶναι πρόβλημα, κ. Θεόκλητε; 
   Δυστυχῶς ζοῦμε σὲ ἡμέρες ποὺ οἱ Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας καταπατοῦν καὶ διαστρεβλώνουν τὴν Γραφὴ καὶ τοὺς Ἁγίους, τοὺς Ἱ. Κανόνες ποὺ μᾶς ἐξηγοῦν ὅτι εἶναι πρόβλημα τῶν ἱερομένων καὶ τῶν πιστῶνμνημόνευσημὴ μνημόνευση τῶν ψευδεπισκόπων. Ἔχουν δημοσιευτεῖ (κι ἔχουμε δημοσιεύσει) ἑκατοντάδες ἀναρτήσεις μὲ χιλιάδες ἁγιογραφικὰ καὶ πατερικὰ κείμενα καὶ χωρία, μέσα ἀπὸ τὰ ὁποῖα καταδεικνύεται περίτρανα ἡ διαχρονικὴ ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία γιὰ τὸ θέμα: ὅταν ἀλλοιώνεται, καταλύεται καὶ προδίδεται ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη ἀπὸ τοὺς Ποιμένες, εἶναι Ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ νὰ ἀπομακρύνονται οἱ ΠΑΝΤΕΣ ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς (λαϊκοὶ καὶ κληρικοί), ὄχι ΜΟΝΟ γιατὶ ἡ ἀπομάκρυνη αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸν ἰσχυρότερο καὶ ἀποτελεσματικότερο ἀγώνα ὑπὲρ τῆς Πίστεως, ἀλλὰ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ταυτόχρονα διασώζουν τὴν ψυχή τους ἀπὸ τὸν μολυσμὸ τῆς αἱρέσεως, ἀφοῦ ἡ ἀποδοχὴ τῆς αἱρέσεως συνεπάγεται τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸ Θεό!!! 
 
    Ἄρα ἡ «μὴ μνημόνευση» γιὰ τοὺς κληρικούς (ἢ ἡ ἀποτείχιση γιὰ τοὺς λαϊκούς) εἶναι πρόβλημά τους καὶ ἡ τοποθέτηση τοῦ κ. Θεόκλητου ὅτι ἡ διακοπὴ μνημοσύνου δὲν εἶναι πρόβλημα τοῦ π. Παΐσιου, οὔτε τὴς μητροπόλεως εἶναι συνειδητὴ παραπλάνηση τοῦ Ποιμνίου ἐκ μέρους τοῦ κ. Θεόκλητου! Ἂν δὲν γνωρίζει τὴ σχετικὴ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τοὺς σχετικοὺς ἱεροὺς Κανόνες, αὐτή του ἡ ἄγνοια, ὄχι μόνο δὲν τὸν ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὸ πραγματικὸ γεγονὸς τῆς παραπλανήσεως καὶ ἐξαπατήσεως τῶν πιστῶν τῆς Μητροπόλεως Φλωρίνης (καὶ ὅποιων ἄλλων), ἀλλὰ ἀποδεικνύει ὅτι εἶναι ἀνίκανος καὶ ἀκατάλληλος νὰ εἶναι ἱερωμένος, ἀφοῦ στέλνει «Ἐγκύκλιο» γιὰ συγκεκριμένο θέμα, χωρὶς νὰ ἔχει ἐρευνήσει τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς νόμους!
  
  3. Ὅλα ὅσα στὴν συνέχεια γράφει γιὰ νὰ ἀποδείξει καὶ κατοχυρώσει τὸν ρόλο τοῦ Ἐπισκόπου εἶναι τελείως ἄσκοπα καὶ ἀστεῖα, ὡς ἄσχετα μὲ τὸ θέμα, διότι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι οἱ θεόσδοτες ἁρμοδιότητες τοῦ Ἐπισκόπου γιὰ νὰ ὑπηρετεῖ τὸ ποίμνιο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ διαφυλάττει ἀκέραια τὴν Πίστη ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Κύριος, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι ἡ κακοδιαχείρηση καὶ ἡ προδοσία τῆς Πίστεως, ποὺ διαπράττει ὁ κ. Θεόκλητος καὶ ὅλοι σχεδὸν οἱ Μητροπολίτες τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, σιωπῶντες καὶ μὴ καταγγέλοντες τὶς κακοδοξίες ποὺ εἰσάγουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἀρχιερεῖς. (Στὸ σημεῖο αὐτὸ εἶναι φανερὸ ὅτι ὁ κ. Θεόκλητος γίνεται καὶ γραφικός, καθώς, ἐνῶ ἡ συζήτηση καὶ τὸ ζητούμενο εἶναι ἡ διαφύλαξη τῆς σωτηριώδους Πίστεως, ἐπιλέγει νὰ μᾶς θυμίσει ὅτι ὁ ἱερέας πρέπει νὰ μνημονεύει τὸ ὄνομα τοῦ Ἐπισκόπου, ἀκόμα καὶ κατὰ τόν …«ἁγιασμὸ στὴν ἔναρξη τῆς νέας ποδοσφαιρικῆς περιόδου»!!!).
    Αὐτὴ ἡ ΠΡΟΔΟΣΙΑ τῆς Πίστεως, μάλιστα, μετὰ τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο γιγαντώθηκε, διότι διὰ τῆς Συνόδου ἔλαβε καὶ ἐπίσημη κάλυψη! Παρὰ ταῦτα ὁ κ. Θεόκλητος μᾶς λέει μὲ ἐπίσημη «Ἐγκύκλιο» ὅτι, παρὰ τὶς κακοδοξίες αὐτὲς τῶν Οἰκουμενιστῶν, εἴμαστε ὑποχρεωμένοι (κληρικοὶ καὶ λαϊκοί) νὰ μνημονεύουμε τοὺς προδίδοντας τὴν Πίστη Ἐπισκόπους, τοὺς ὁποίους ἡ Ἁγία Γραφὴ διδάσκει νὰ ἀποφεύγουμε ὡς ψευδεπισκόπους!

    4. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν, πὼς ὅταν κανεὶς ξεφύγει σὲ ἕνα μικρὸ σημεῖο ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ Πίστη, τότε (ἐφ’ ὅσον δὲν μετανοήσει) τὸν παίρνει ὁ κατήφορος καὶ δὲν σταματᾶ τὴν κατρακύλα. Τοῦτο μπορεῖ νὰ τὸ διαπιστώσει κανεὶς σὲ ἐκεῖνα τὰ σημεῖα τῆς «Ἐγκυκλίου», ὅπου ὁ Φλωρίνης γράφει: «Τὸ καίριο σημεῖο τῆς θείας λειτουργίας εἶναι ὁ καθαγιασμὸς τῶν τιμίων Δώρων καὶ ἡ μνημόνευση τοῦ ὀνοματος τοῦ ἐπισκόπου, ὡς ἐγγύησι, γιὰ τὰ ὅσα τελοῦνται. Ὅτι δηλαδή, ὁ λειτουργὸς ἱερέας μας δὲν ἀνήκει σὲ κάποιο σχίσμα ἢ ὅποια αἱρετικὴ παραφυάδα».
   Ὢ τῆς ὑποκρισίας καὶ τῆς στρεψοδικίας τοῦ Δεσπότη Θεόκλητου! Διαπραγματεύεται ἀκαδημαϊκὰ τὴν ὑποθετικὴ περίπτωση κάποιος λειτουργὸς ἱερέας νὰ ἀνήκει σὲ κάποια αἵρεση ἢ σχίσμα! Καὶ λέμε ὑποθετικὴ γιατὶ δὲν μᾶς ἀναφέρει οὔτε τὸ ὄνομα τοῦ π. Παΐσιου (τὸν ὁποῖο βέβαια ὑπονοεῖ) οὔτε ἐξηγεῖ καὶ κατοχυρώνει θεολογικά, σὲ ποιό σχίσμα βρῆκε ὅτι ἀνήκει ἢ σὲ ποιά αἵρεση ὁ π. Παΐσιος! Γιατὶ δὲν ἀνήκει σὲ καμιά!
    Ἀλλὰ τί στὴν πραγματικότητα συμβαίνει; Αὐτὸ ποὺ κατηγορεῖ τὸν π. Παΐσιο, ἰσχύει καὶ συμβαίνει μὲ τὸν μητροπολίτη Φλωρίνης Θεόκλητο, ὁ ὁποῖος μνημονεύει ἕναν αἱρετικὸ Πατριάρχη! Ἀποτελεῖ ὅμως, ἕνας αἱρετικὸς Πατριάρχης «ἐγγύησι, γιὰ τὰ ὅσα τελοῦνται»; Ὅτι δηλαδή, «ὁ λειτουργὸς Ἀρχιερέας μας δὲν ἀνήκει σὲ κάποιο σχίσμα ἢ ὅποια αἱρετικὴ παραφυάδα. Κανεὶς δὲν εἶναι ἀδέσποτος στὴν ὀρθόδοξο ἐκκλησία μας»!
   Τοῦτο, ὅμως, κ. Θεόκλητε, μεταφράζεται στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα: ὅποιον μνημονεύουμε, αὐτοῦ τὴν πίστη -μὲ τὴν μνημόνευση- δηλώνουμε ὅτι ἔχουμε. Σ’ αὐτὸν ἀνήκουμε. Ἔτσι δὲν εἶναι;  Ἄρα, κύριε, μᾶς δηλώνεις ξεδιάντροπα, ὅτι μνημονεύεις ἕναν αἱρετικό κι ὅτι σ' ἐκεῖνον ἀνήκεις! Μνημονεύεις τὸν ἀρχηγέτη τῆς Παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «παναιρετικῆς αὐτῆς παραφυάδας» καὶ μετὰ ἔχεις τὰ μοῦτρα νὰ κατηγορεῖς τὸν π. Παΐσιο ποὺ δὲν σὲ μνημονεύει ἀκριβῶς γι’ αὐτό; Πόση ὑποκρισία πρέπει νὰ ἔχει κανεὶς γιὰ νὰ ἐκφράζεται ἔτσι;
    Θὰ σὲ ζήλευε καὶ θὰ σὲ ἐπαινοῦσε καὶ ὁ Ζηζιούλας, γιατί –ἂν καὶ χοντροκομμένα– ἐκφράζεις κάτι ἀπὸ τὶς ἐπισκοποκεντρικὲς κακόδοξες θέσεις του. Λές: «ἡ μνημόνευση τοῦ ὀνοματος τοῦ ἐπισκόπου (εἶναι) ὡς ἐγγύησι, γιὰ τὰ ὅσα τελοῦνται» καί, ὅσο «κάποιος λαϊκὸς» εἶναι δυνατὸν νὰ «χειροτονήσει τὸν ἑαυτό του ἱερέα», ἄλλο τόσο «θὰ μποροῦσε νὰ λειτουργήσει καὶ ὁ ὅποιος ἱερέας χωρὶς τὴν μνημόνευση τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου του»!
  Ὥστε, μητροπολίτα Θεόκλητε, μὲ ὅλα αὐτὰ δὲν κρύβεις τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία καὶ πραγματικότητα; Ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν ἐκτὸς ἀπὸ ὑποκρισία καὶ παραπλάνηση τῶν πιστῶν, καὶ προσηλυτισμὸ στὶς κακόδοξες θέσεις σου;
  Κρύβεις, κ. Θεόκλητε, τὴν περίπτωση δεκάδων ἱερομονάχων  οἱ ὁποῖοι (ὅπως ἀκριβῶς ὁ π. Παΐσιος) δὲν μνημόνευαν τὸν μὴ καταδικασθέντα αἱρετικὸ Πατριάρχη Νεστόριο καὶ τοὺς ὁμοίους του, γιατὶ εἶχε ἐκφράσει αἱρετικὲς θέσεις, ὅπως ὁ αἱρετικὸς καὶ μὴ καταδικασθεὶς ἀκόμη Πατριάρχης Βαρθολομαῖος; Γιὰ ἐξήγησέ μας· οἱ ἱερεῖς αὐτοὶ δὲν τελοῦσαν μυστήρια ἔγκυρα;
   Κρύβεις τὴν περίπτωση τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου ποὺ δὲν μνημόνευε καὶ ἕναν, καὶ δύο, καὶ τρεῖς Ἀρχιερεῖς, ἐπειδὴ αὐτοί, εἴτε εἶχαν ἀποδεχθεῖ αἱρετικὲς θέσεις, εἴτε εἶχαν ἁπλῶς κατ’ οἰκονομία ἀμνηστεύσει μιὰ ἀντι-εὐαγγελικὴ πράξη ἱερέα τους; Ὥστε καὶ ὁ ἅγιος Θεόδωρος, μὴ μνημονεύοντας Ἐπίσκοπο, δὲν τελοῦσε μυστήρια ἔγκυρα;
   Κρύβεις, ἐπίσης, τὴν περίπτωση  τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ (γιὰ νὰ μείνουμε σ' αὐτούς) ποὺ δὲν μνημόνευε τὸν κανονικὸ καὶ νόμιμο (ὅπως εἶναι ἀκριβῶς καὶ ὁ Βαρθολομαῖος) πλὴν αἱρετικὸ πατριάρχη Καλέκα, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε καταδικαστεῖ ἀκόμα (ὅπως ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος) ἀπὸ Σύνοδο; Ὥστε, κ. Θεόκλητε, καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος, μὴ μνημονεύοντας τὸν Ἐπίσκοπό του, δὲν τελοῦσε μυστήρια ἔγκυρα;
  Καὶ καταλήγεις ἀξιοθρήνητα: «Ἀγαπητοί μου. Γράφοντας τὰ ἀνωτέρω …δὲν ἀμύνομαι γιὰ τὸ ὄνομά μου…, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἑνότητα, ἐν ἀληθείᾳ»!!!
   Καὶ ποιά εἶναι ἡ δικιά σου ἀλήθεια καὶ ἑνότητα; Εἶναι ἐκείνη τῆς «διηρημένης Ἐκκλησίας» τοῦ Βαρθολομαίου Ἀρχοντώνη καὶ τοῦ Χρυσοστόμου Σαββάτου! Ἡ δικιά σου ἑνότητα καὶ ἀλήθεια εἶναι μετὰ τοῦ Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα καὶ τοῦ Προύσης Ἐλπιδοφόρου Λαμπρυνιάδη, τῶν κακόδοξων ἐκφραστῶν περὶ «βαπτισματικῆς θεολογίας» καὶ παπικοῦ Πρωτείου; Μὲ  αὐτοὺς δὲν κοινωνεῖς; Αὐτοὺς δὲν μνημονεύεις;
  Νὰ τὴ χαίρεσαι, κ. Θεόκλητε, αὐτὴν τὴν ἑνότητα. Καὶ δὲν αἰσχύνεσαι νὰ λέγεις ὅτι αὐτὴν τὴν ἑνότητα «ἐξέφρασε ὁ Κύριός μας κατὰ τὴν Ἀρχιερατική του προσευχή»! Τὴν ἑνότητα ποὺ ἔχει ὅποιος μνημονεύει Βαρθολομαῖο Ἀρχοντώνη, Ἰωάννη Ζηζιούλα καὶ Χρυσόστομο Σαββᾶτο!
   
  Ἂς θυμηθοῦμε κι ἂς τρομάξουμε ὅλοι μας, ἰδιαίτερα δὲ οἱ  Ποιμένες Ἀρχιερεῖς (ἂν διαθέτουν ἀκόμα αὐτὴν τὴν εὐαισθησία καὶ τὴν ψυχικὴ δυνατότητα) τὴν περίπτωση τοῦ θεόπτου Μωϋσῆ, ὁ ὁποῖος ὡς γνωστὸν τιμωρήθηκε ἀπὸ τὸν Θεό, ὄχι γιατὶ παρέβη κάποια Ἐντολὴ Πίστεως, ὄχι γιατὶ δὲν ὑπερασπίστηκε τὴν Πίστη, ἀλλὰ γιατὶ χτύπησε τὸ βράχο γιὰ νὰ βγάλει νερό (κάτι ποὺ εἶχε κάνει μιὰ ἄλλη φορά) ἀντὶ νὰ μιλήσει στὸ βράχο, ὅπως τοῦ παρήγγειλε ὁ Θεὸς ἐκείνη τὴ φορά! «καὶ ἐπάρας Μωυσῆς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπάταξε τὴν πέτραν τῇ ράβδῳ δίς, καὶ ἐξῆλθεν ὕδωρ πολύ;» (Αριθ. κ΄ 11).
   Πόσο δυσχερέστερη εἶναι ἡ θέση τῶν Ποιμένων ποὺ ὄχι μόνο ἀνέχονται τοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους πρὸς βλάβη τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀπώλεια δικῆς τους ψυχῆς, ἀλλὰ στὴν προσπάθεια νὰ δικαιολογήσουν τὶς πράξεις τους οἰκειοποιοῦνται ἢ καὶ διδάσκουν κακόδοξες θέσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν;
Σημάτης Παναγιώτης
Ἀναρτοῦμε τὴν «Ἐγκύκλιο» καὶ τὴν σχολιάζουμε.

Πηγή απ την Πατερικη Παραδοσι.

16 σχόλια:

  1. Μας το παιζει και αντιοικουμενιστης και ορθοδοξος και..και...και...ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΕΣ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ὁ Ἐπίσκοπος, πόσον εἶναι Ἔγκυρος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου;

    Ἀποδέχεται ὠς "ἐκκλησία" τοὺς παπικοὺς; Ἄν ναι, ψεύδεται κάθε φορά πού ἀπαγγέλλει "εἰς ΜΙΑΝ ... Ἐκκλησίαν".

    Ἀποδέχεται τὶς ἀποφάσεις τοῦ Κολυμπαρίου καὶ τἰς πρακτικὲς καὶ τὴν ὁμολογία "νέας πίστεως" τοῦ Φαναρίου; Ἄν ναὶ, ἔστω διὰ τῆς μνημονεύσεως, τότε ... ποιός φταίει ποὺ ἔχει συνειδησιακό πρόβλημα νὰ τὸν μνημονεύει; "ἀνδρί αἱρετικῶ οὐδὲ χαίρειν νὰ μὴν λέγετε".

    Οἱ κάτω ἀπὸ τὴ Λάρισα Ἐπίσκοποι (πλὴν τοῦ "ἀρχιεπισκόπου") οὔτε ὁ κλῆρος οὔτε ὁ λαὸς τους δἐν ἔχουν τόσο ἔντονο αὐτὸ τὶ δἰλημμα καὶ συνειδησιακὸ πρόβλημα, τῆς μνημονεύσεως ἀνδρὸς βατικανοπροσἀλλου συμπεριφορᾶς, πλήν τοῦ προβλήματος, τῆς ἀποδοχῆς τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου καὶ τῶν κακοδόξων κειμένων της.

    Ο Έπίσκοπος Φλωρίνης ἔχει "στρογγυλέψει" κάποιες ἔννοιες βάσει παραδόσεων ἄνθρώπων ποὺ ἐπεκράτησαν μὲν σὲ σκοτεινὲς ἐποχές, ἀλλὰ σὲ οὐδεμία περίπτωσιν δὲν εἶναι οἱ Ὀρθοδοξότερες, κάπου εἶναι "κολλημένος" καὶ ὁ θεολόγος σχολιαστής του, γι΄ αὐτὸ δὲν ἀναφέρει π.χ. ὅτι ὅλοι οἱ ἄρρενες λαϊκοὶ εἴμεθα ἱερεῖς τοῦ Παμβασιλἐως, Βασίλειον Ἱεράτευμα. Κάπου ἀμφότεροι, Ἐπίσκοπος καὶ θεολόγος λησμονοῦν ὅτι στὴν Καινὴ Διαθὴκη οἱ ἔννοιες Ἒπίσκοπος καὶ Πρεσβὐτερος ταυτίζονται καὶ ἀσφαλῶς δὲν ἐνθυμοῦνται ἤ παραβλέπουν τίς προϋποθέσεις ποὺ ἡ Καινή Διαθήκη καὶ οἱ ἀρχαιότεροι Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας θέτουν γιὰ τὴν ἐκλογὴ ἐπισκόπων. Νὰ εἶναι ἔγγαμοι μεγάλης ἡλικίας, μιᾶς γυναικὸς ἄνδρες, νὰ ἔχουν τέκνα ἐνήλικα μὲ καλή διαγωγὴ, δοκιμασμένοι. Καὶ σὲ ἐξαιρετικὲς περιπτώσεις κλίσεως καὶ θείας κλήσεως ἄς εἶναι καὶ ἄγαμοι, πάντοτε μεγάλης ἡλικίας. Σύμφωνα μέ τοὺς ἀρχαιότερους Ἐκκλησιαστικοὺς Κανόνες, ἀπαγορεύεται να ἔχουν καρῇ πρῶτα μοναχοί! Ἀπαγορεύεται μοναχός, ποὺ ἀπεφάσισε νᾶ ζῇ στὶς ἐρἠμους, μακρὰν τῶν γυναικῶν καὶ ἄλλων πειρασμῶν καὶ ἐγκοσμίων ἀπολαύσεων, νὰ γίνῃ ἐπίσκοπος ἐν τῷ κόσμῳ, ἐπὶ καθαιρέσει! Κι'ὅμως ἀνετρἀπη το σύμπαν μὲ τὶς καινοτομίες! Ἡ ἐξαίρεσις ἐγἐνετο "κανών" καὶ ἡ "οἰκονομία" ἐπεβλήθη ὡς "ἱερὰ παράδοσις"! Αὐτὰ τὰ ἀγνοοῦν ἅπαντες. Ὅπως καὶ τὸ ὅτι σὲ ἔκτακτες περιστάσεις, λαϊκός, ἱερεὐς τοῦ Ὑψίστου αὐτοδικαίως, μπορεῖ νὰ βαπτίσῃ, νὰ μεταδώσῃ θεία Κοινωνία, μοναχὸς ἐλλείψει πνευματικοῦ νὰ ἐξομολογήσῃ μοναχὸ. Καὶ ὅταν εὓρεθῇ ἐνώπιον Κανονικοῦ και Νομίμου Ἐπισκόπου, θὰ ἐγκυροποιήσῃ διὰ ἐνημερώσεως τῆς Ἐκκλησίας, τὴν πρᾶξιν τῆς ἐξομολογήσεως, τῆς κοινωνίας, τοῦ βαπτίσματος, διὰ τῆς ἀναφορᾶς τῶν γεγονότων, ὄχι ὅμως καὶ τὸ αύτοδικαίως κατέχων χἀρισμα τῆς ἱερωσύνης ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως εἶναι ἐγκυρο διότι σἐ ὅλους τὸ χἀρισε ὁ Θεὸς. Ὑπὸ την θεώρησιν αὐτὴ, ἐφ΄ ὅσον ὁ π. Π.Παπαδόπουλος συνειδησιακὰ διαισθάνεται καὶ θεολογικὰ τεκμηριώνει ὅτι ὁ ἐπίσκοπος "ὁμολογεῖ αἵρεσιν μνημονεύοντας αἱρετικοὺς", νόμιμα χειροτονημένος ὤν ἐξ Ἁγίου Πνεύματος (ἄν ὁ χειροτονήσας ἐπίσκοπος ὑποτεθῇ ὅτι ἀλλαξοπιστήσῃ ὁ χειροτονηθείς δὲν χάνει τὴν ἱεροσύνη ἐφ'ὅσον δὲν θὰ τὸν μνημονεύῃ πλέον) ἐνεργοποιεῖ καὶ τἠν ἱερωσύνη ὡς μέλος τοῦ Βασιλείου Ἱερατεύματος, μνημονεύει "πᾶσαν ἐπισκοπὴν Ὀρθοδόξων" καὶ σὲ καιροὺς εὑδίους, ὅταν ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ καταδικάσῃ τὰ συμπεράσματα τῆς ψευδοσυνόδου του Κολυμβαρίου καὶ ὅταν Ἅπαντες οἱ Ἐπίσκοποι τοῦ ἑνιαίου Ἐλευθέρου Ἑλληνικοῦ Κράτους θὰ μνημονεύουν τὴν μίαν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἅπαντα κανονίζονται εὐρύθμως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παρά τις υποκριτικές κορώνες περί ενότητος, οι ΔΕΣΠΟΤΕΣ απαξιούν να ατενίσουν το πρόβλημα του προβλήματος, το ότι, σχίσμα μέγα υφίσταται ήδη στην Εκκλησία του Κράτους της Ελλάδος η οποία είναι διηρημένη, κατακερματισμένη, σχίζεται σε διαφορετικά καθεστώτα, υπό άλλο καθεστώς και σε άλλη "εκκλησία" η Κρήτη, υπό άλλο καθεστώς τα νησιά, υπό άλλο η Β. Ελλάδα, υπό άλλο η Κεντρική Ελλάδα! Και μιλούν οι ΔΕΣΠΟΤΕΣ υποκριτικά για "ενότητα" και "ίνα ώσι έν". ΑΥΤΗ η ΜΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, Η ΔΙΑΙΡΕΣΗ, Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΞΕΣΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΛΕΙ; ΄Εν σημαίνει μία ενιαία κκλησία, μία ιερά Σύνοδος και μία μνημόνευσις για όλο την ελεύθερο Κράτος που λέγεται Ελλάδα. Η πολυδιάσπαση αν δεν ενοχλεί τους ΔΕΣΠΟΤΕΣ, ενοχλεί το Έθνος και δίνει λαβή στους εχθρούς να διεκδικούν Ελληνικά εδάφη! Κοιτάξτε, δίνεται αφορμή να πει ο εχθρός, είναι επαρχίες που εκκλησιαστικώς και πνευματικώς και στα κιτάπια διοικητικώς υπάγονται στην Τουρκία! Τούρκος υπήκοος τις διοικεί Εκκλησιαστικώς.

    Το διατυπώνει ως περίπου αυτονόητο κι εύκολο ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ αλλά είναι πολύ δύσκολο να "χωνευτεί" από εμάς, που πονούμε την Εκκλησία, το Έθνος και το Κράτος, που διά της φορολόγησής μας μισθοδοτούμε από τον κρατικού κορβανά τους επισκόπους της Β. Ελλάδος ("νέων χωρών") το:

    -Γιατί άρα γε οι ΔΕΣΠΟΤΕΣ της Β. Ελλάδος θα πρέπει να μνημονεύουν ... όχι ό,τι μνημονεύουν οι κάτωθεν της Λαρίσης ΔΕΣΠΟΤΕΣ, δηλ. την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά ... ΔΕΣΠΟΤΗ επισκοπής με ελάχιστο ποίμνιο, που ζη κι έχει έδρα σε άλλη χώρα, μη Ελληνική, μη χριστιανική, υπουργός της οποίας μόλις χθες διεκδίκησε δημοσίως το δικαίωμα να μας αποκαλεί εμάς τους Έλληνες Ορθοδόξους, γκιαούρηδες. Άρα και ο ιδιος ο Πατριάρχης, αποκληθείς έμμεσα Γκιαούρης κατά τον Τούρκο υπουργό ασφαλώς δεν χαίρει άκρας πνευματικής ελευθερίας. Τότε, πώς είναι δυνατόν να απαιτεί να θεωρεί επαρχίες του τη μισή Ελεύθερη Ελλάδα, και υπό τέτοιο καθεστώς ανελευθερίας να θέλει να τις διοικεί πνευματικά και οι ΔΕΣΠΟΤΕΣ τους να τον μνημονεύουν;
    Ποιος λοιπόν διασπά την ενότητα της Εκκλησίας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γιατί σε απασχολεί η διοικητική διαίρεση της όποιας Εκκλησίας; Σου υπενθυμίζω, ότι στην Τουρκία υπάρχουν 2 εκκλ. δικαιοδοσίες. Του ΚΠόλεως και του Αντιοχείας (με 3 επαρχίες). Στη Ρωσία έχουμε τον Μόσχας να ποιμαίνει και σε άλλα κράτη της πρώην Σοβ. Ένωσης. Ο Τσεχίας και Σλοβακίας ποιμαίνει σε 2 ανεξάρτητα κράτη.
    Η Κρήτη έχει ξέχωρο Αρχιεπίσκοπο και υπάγεται στο Οικ. Πατριαρχείο. Η Β. Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου υπάγονται στο Πατριαρχείο ΚΠόλεως. ΄Και η Εκκλησία της Ελλάδος, όλα αυτά τα έχει δεχθεί, εσένα τι σε κόφτει;
    Που έχεις το πρόβλημα; Μήπως θέλεις το προτεσταντικό: "Ούτινος το Κράτος, αυτού και η Εκκλησία";
    Και νομίζεις, ότι η ενότητα και το "ίνα εν ώσι" δεν υπάρχει, αφού έχουμε συνολικά 14 εκκλ. δικαιοδοσίες;
    Τι σε πειράζει, αν ο Πατριάρχης έχει ελάχιστο ποίμνιο στην ΚΠολη; Δεν έχει ποίμνιο στην Ευρώπη, στην Αμερική και στην Αυστραλία; Επειδή είναι λίγοι Έλληνες στην ΚΠολη, να καταργήσουμε το Πατραρχείο και να το πάρει η Μόσχα;
    Λες, ότι ο Πατριάρχης είναι Τούρκος υπήκοος. Ο Αλεξανδρείας δεν είναι Αιγύπτιος, ο Αντιοχείας δεν είναι Σύριος, ο Ιεροσολύμων δεν είναι Ιορδανός; Ακόμη και ο Ρώμης δεν είναι Ιταλός, αλλά Βατικάνειος.
    Που το ξέρεις, ότι ο Πατριάρχης δεν χαίρει άκρας πνευματικής ελευθερίας; Τον εμποδίζει κανείς να κινείται εντός και εκτός Τουρκίας και να συγκαλεί Συνόδους; Μήπως σε πειράζει που ξέρει και τούρκικα;

    Ν.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αξιότιμε κύριε Ν.Κ. Και γιατί να παραμείνουμε υποταγμένοι στην δικαιοδοσία της εκκλησίας της Κων/λης και να μην υπαχθούμε στον εκάστοτε Ρώμης, ή στον Ιεροσολύμων; Για .. ιστορικούς λόγους; Αλλαξε όμως έκτοτε το Κράτος και οι συνθήκες, ακόμα και οι τοπικές Εκκλησίες.

      Ο Μέγας Φώτιος ήδη προ 1000 ετών διατύπωσε πως η διάρθρωση της Εκκλησίας πνευματικά και διοικητικά πρέπει να συμβαδίζει με την εξέλιξη της διάρθρωσης του Κράτους. Διότι, τότε, ο πάπας Ρώμης απαιτούσε να υπάγεται η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης στην δικαιοδοσία εκείνου, του επισκόπου Ρώμης, με το επιχείρημα πως ιστορικά η Ρώμη ήταν η Πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας. Και ο Μέγας Φώτιος του απάντησε ότι, "άσε τα "ιστορικά", τώρα πρωτεύουσα του δικού μου Κράτους δεν είναι η Ρώμη αλλά η Κωνσταντινούπολη!". Σήμερα λοιπόν, πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους του ενιαίου, είναι η Αθήνα. Και αν πρωτεύουσα ήταν η Πάτρα, έδρα της Ιεράς Συνόδου θα ήταν η Πάτρα και Αρχιεπίσκοπος (πρόεδρός της) θα ήταν ο Πατρών και όχι ο Αθηνών. Γιατί θα πρέπει ειδικά για τους Βορειοελλαδίτες έδρα της εκκλησίας, για λόγους ιστορικούς, να είναι η Κωνσταντινούπολη;

      Αν αναγνωρίζετε πως υπάρχει μεν αυτό το σχίσμα των Εκκλησιών στην Ελλάδα, ή έστω (άλλως) τα διαφορετικά εκκλησιαστκά καθεστώτα, τα ανεξήγητα σε ένα ενιαίο ανεξάρτητο Κράτος (εκτός αν εμάς στη Βόρειο Ελλάδα μας προορίζετε για υποψήφια γιουσουφάκια και την Κρήτη ως αυτόνομη πολιτεία) και δεν ενοχλείστε να έχει άλλη Εκκλησία η Κρήτη, άλλη Εκκλησία η στεριανή Ελλάδα, άλλον να μνημονεύουν οι Βορειοελλαδίτες, άλλον οι Νότιοι, και δεν ενθυμείστε τις κατά καιρούς αρπακτικές διεκδικήσεις του "πάπα της Ανατολής" για τις "Νέες χώρες" που τον έφεραν σε σύγκρουση τόσο με τον μακαριστό Χριστόδουλο όσο και με τον νυν Ιερώνυμο, τότε ασφαλώς μένω άναυδος. Με πειράζει όμως διότι "αλλού τρων και πίνουν και αλλού πάνε και το δίνουν". Και "με ενδιαφέρει" επειδή εγώ ο πάμπτωχος Έλληνας Ορθόδοξος Πολίτης της Βορείου Ελλάδος, εγώ είμαι που φορολογούμαι, με άμεσους και έμμεσους φόρους ώστε από το υστέρημά μου να μισθοδοτούνται οι μητροπολίτες και οι κληρικοί της Βορείου Ελλάδος. "Με κόφτει" λοιπόν διότι έχω έννομο συμφέρον και πνευματικό ενδιαφέρον, ὠστε εκείνοι που μισθοδοτούνται από τον εναιαίο Κρατικό Κορβανά του ενιαίου Ελληνικοὐ Κράτους, να ανήκουν σε μια ενιαία Ελληνική Εκκλησία, διότι όλες οι υποδιαιρέσεις και τα σχίσματα υποκρύπτουν ἀλλες περίεργες καταστάσεις. Δεν ξεχνώ τις προσπάθειες ξένων κέντρων για "αυτονομία της Κρήτης", εφόσον δεν είναι ενιαία με την υπόλοιπη Ελλάδα, αφού έχει και δική της Εκκλησία! Ούτε τις πρόσφατες αναφορές για "χώρες της καρδιάς" και για "γκιαούρηδες". Και κυρίως, υπερασπίζομαι το ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχουμε το παπικό "πρωτείο" αλλά το Συνοδικό Σύστημα. Να δημιουργηθεί εξ αρχής μία Ιερά Σύνοδος όλων των επισκόπων όλης της επικρατείας της Ελλάδος, μιας Ενιαίας Αυτόνομης Εκκλησίας της Ελλάδος.

      Διαγραφή
    2. Υπενθυμίζω, ότι ο εκάστοτε Ρώμης είχε τον Ελλαδικό χώρο (πλην Θράκης) μέχρι την εικονομαχία κατά την οποίαν ο αυτοκράτορας Λέων Γ΄ Ίσαυρος απέσπασε, με το έτσι θέλω, τον ελλαδικό χώρο από τη Ρώμη.
      Δεν απομένει, παρά ο Πρόεδρος Παυλόπουλος να αποσπάσει τις "Νέες χώρες", την Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου και το άγιον Όρος από το Πατριαρχείο ΚΠόλεως και να τα υπαγάγει στην Εκκλησία της Ελλάδος, σύμφωνα και με το προτεσταντικό σύστημα "ούτινος το Κράτος, αυτού και η Εκκλησία". Δεν υπάρχει απλούστερο πράγμα. Αν δεν τολμά ο Παυλόπουλος, τολμήστε εσείς, δημιουργώντας νέο Τόμο Αυτοκεφαλίας.
      Δεν βλέπετε τη διαμάχη μεταξύ Αντιόχειας και Ιεροσολύμων, για μια ενορία στο Κατάρ; Εσείς, που νομίζετε ότι ανήκει το Κατάρ;

      Ν.Κ.

      Διαγραφή
    3. Δεν έχω δική μου άποψη ή επιθυμία, όσα αναφέρω τα πιστεύω ως Ορθόδοξα, ακολουθώντας την διδασκαλία της Πίστεώς μας που την κακοποιεί το υφιστάμενο 6απλό εκκλησιαστικό καθεστώς στο Ελληνικό Κράτος και το δήθεν "αρχηγιλίκι" έως "νταηλίκι" του ενός που όμως νταηλίκι που φτάνει έως απειλής τιμωρίας όσων δεν συμφωνούν λ.χ. με το Κολυμπάρι, δεν πρέπει να υπάρχει στην Ορθοδοξία, διότι ΕΝΑΣ είναι Ο Αρχηγός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, που είναι ταπεινός καίτοι Παντοκράτωρ κι όποιος θέτει εαυτόν αντί Χριστού είναι αυτοδικαίως αντίχριστος. Δεν πιστεύω ότι είναι σωστό το Προτεσταντικό Σύστημα "ούτινος το Κράτος, αυτού και η Εκκλησία" που προτείνετε, διότι δίνει εξουσία στο Κράτος ή στον κοσμικό Άρχοντα.

      Τι νομίζω; Μέσω ενδοεκκλησιαστικής διευθετήσεως έστω με την απαραίτητη επικύρωση από το Κράτος, το εκκλησιαστικώς σωστό είναι εκείνο που αναφέρει ο θεολόγος Γεώργιος Παπάς, στον Ο.Τ. ήτοι εκείνο "πού ὅλοι οἱ ὀρθοφρονοῦντες Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἐπιθυμοῦν καί προτείνουν, συζητῶντας σέ χαμηλούς τόνους. Νά ἐφαρμοσθοῦν οἱ Ἱεροί Κανόνες καί τό Ἱερό Εὐαγγέλιο (17ος κανών ∆ ́ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐν Χαλκηδόνι 451μ.Χ, 38ος Πενθέκτης «ἐν Τρούλλῳ» Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐν Κωνσταντινουπόλει, 691μ.Χ.). Ἐκεῖνο πού καί ὁ Ἱερός Φώτιος, ἀποφαινόμενος κατηγορηματικά ἐπιτάσσει, λέγοντας ὅτι, «τά Ἐκκλησιαστικά πρέπει νά συμμεταβάλλωνται μέ τά Πολιτικά».
      Κατά συνέπειαν, ἐπιβάλλεται ἡ τακτοποίησις τοῦ ζητήματος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, βάσει τῶν Ἱερῶν Κανόνων, τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου τῆς Χάριτος καί τῆς ἀληθοῦς ἐλευθερίας".

      Όσο για το Κατάρ, δεν το γνωρίζω εκκλησιαστικώς το θέμα, είμαι και κακός στη γεωγραφία, το μόνο που γνωρίζω είναι πως είναι Κράτος με πολύ χρήμα και ασφαλώς δεν θα παραμείνει στο διηνεκές μόνο μια ενορία.

      Διαγραφή
    4. Σε συνέχεια του σχολίου με τις σκέψεις για την "Αποκάλυψη" και το άραγε ποιες αμαρτίες έφταιξαν που καταστράφηκαν οι Εκκλησίες της Μ.Ασίας, δεν επιβεβαιώνω προς το παρόν ότι η ηχογράφηση του τραγουδιού του 1910 "Δυο παπάδες καυ_μένοι" του Πέτρου Ζουναρά (Ζουναράκη) έγινε στην Κωνσταντινούπολη διότι (αν και νομίζω πως το είχα διαβάσει), δεν βρίσκω κάποια σχετική παραπομπή. Άλλωστε δεν γνωρίζουμε ποιας περιοχής γεγονός ή συνήθη κατάσταση περιγράφει. Γνα κυκλοφορήσει ένα τραγούδι, ασφαλώς υπήρχε το θέμα, και όποιος το αμφισβητεί ας διαβάσει ένα σημερινό αντίστοιχο συμβάν με τίτλο "Ο παπάς χάιδευε και οι …πιστές μάζευαν χόρτα".
      http://patrastimes.gr/%CE%B4%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B1-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%82-%CF%87%CE%AC%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82-%CE%BC/

      Οι αρμόδιοι βέβαια τιμωρούν τους λαϊκούς (Σωτηρόπουλο) και κληρικούς τους ηθικούς και προσηλωμένους στην Πίστι και στην Ορθοδοξία.
      Συνήθως πάντως, εκεί, στην Κωνσταντινούπολη ή σε κάποιο υπερωκεάνειο φωνογραφούσε ο Πέτρος Ζουναράκης, π.χ.

      https://www.youtube.com/watch?v=oAww15snmRo
      Ηχογραφήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1909

      https://www.youtube.com/watch?v=rdAFyVAsBwA
      Φωνογραφήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το 1908.

      https://www.youtube.com/watch?v=B4D3U3rJJaM
      ηχογραφήθηκε το 1906 στην Κωνσταντινούπολη

      Διαγραφή
  5. Υπ'ὀψιν κου Ν.Κ. το άρθρο του θεολόγου Γεωργίου Παπά, στον Ο.Τ. με τἰτλο "Η Ιεραρχία να προβή εις ενοποίησιν της Ελλάδος". Το άρθρο δεν απηχεί μόνο τις τεκμηριωμένες τοποθετήσεις του θεολόγου συγγραφέως αλλά και τις απόψεις αρκετών Ορθοδόξων που διαπιστώνουν ότι, ιδίως μετά το άρθρο, κατά την κολυμπάρειο και μετακολυμπάρειο εποχή, επιχειρείται να προσδωθεί στον Κων/λεως πρωτείο δίκην πάπα της Ανατολής κ.λπ., εμφανίζεταισε συναντήσεις με τον πάπα Ρώμης ως ο αντίστοιχος "αρχηγός" κι "εκπρόσωπος της Ορθοδοξίας" ενώ αυτό ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, είναι αντιχριστιανικό και "γι΄αυτό πρέπει να μας "κόφτει",) ενώ στην πραγματικότητα της Εν Χριστώ Αληθείας ο Κων/λεως δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας απλός επίσκοπος "πρώτος (για ιστορικούς λόγους τιμής) μεταξύ ίσων". Και όμως το "πρωτείο" επιχειρήθηκε να επισημοποιηθεί στο Κολυμπάρι, κανοναρχούντων και των άλλων ελαχίστου ποιμνίου Πατριαρχών και αφανώς της Υπερδυνάμεως που θέλει ο Κων/λεως, ο πάλαι ποτέ και ελαχίστου ποιμνίου στην επισκοπή του, επίσκοπος, να έχει τον τίτλο Οικουμενικός για γεωπολιτικούς λόγους (μην τυχόν και πάρει το "πρωτείο" ο Μόσχας) ενώ στο Κολυμπάρι δεν συμμετείχαν οι πολυπληθέστερες Ορθόδοξες Εκκλησίες, μη αναγνωρίζοντας στην πράξη κανένα Παπικό Πρωτείο στον Κων/λεως. Ποιος σχίζει την ενότητα της Εκκλησίας συνεπώς, αποδεχόμενος διαίρεσή της σε 6 καθεστώτα σε ένα Κράτος, ο ιερομόναχος που παύει το μνημόσυνο για λόγους Πίστεως (κι εμείς αυτό πράττουμε έναντι των κοινωνούντων με τον πάπα Ρώμης), ή οι αποδεχόμενοι διαίρεση σε 6 Εκκλησιαστικά καθεστώτα σε ένα ενιαίο Κράτος;

    http://www.orthodoxostypos.gr/pdf/2117.pdf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν ο Όθωνας τόλμησε να αποσπασει τον τότε Ελλαδικό χώρο από το Πατριαρχείο ΚΠόλεως, η Εκκλησία της Ελλάδος θεωρήθηκε σχισματική και διεκόπη να δίδεται το άγιο μύρο από το Πατριαρχείο, μέχρι το 1850, όπου δόθηκε η Αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ελλάδος. Συνέπεια αυτού είναι να πηγαίνει στις "Νέες χώρες" και στην Κρήτη ο Πατριάρχης, χωρίς πρόσκληση από Μητροπολίτη, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος δεν μπορεί να επισκεφθεί Μητρόπολη, άνευ αδείας του οικείου Μητροπολίτη και πάντα με συνοδεία από Συνοδικούς. Τούτο συμβαίνει, διότι ενώ ο Πατριάρχης είναι αρχηγός Εκκλησίας, ο Αρχιεπίσκοπος δεν είναι αρχηγός Εκκλησίας. Αρχηγός της Ελλαδικής Εκκλησίας είναι η ΔΙΣ, η οποία υπέρκειται του Αρχιεπισκόπου. Η Ελλαδική Εκκλησία τα έχει δεχθεί όλα αυτά. Εσείς διαφωνείται, κάντε λοιπόν κίνημα να ανατραπούν όλα αυτά.

      Ν.Κ.

      Διαγραφή
    2. Αυτό λέγεται "εισπήδηση".
      Μου φαίνεται αδύνατον επίσκοπος των "νέων Χωρών" με "δίδυμα" και κυρίως με Εκκλησιαστική Συνείδηση και με Πίστη στον Θεό και σεβασμό στο αξίωμά του, να ανεχθή, άνευ αδείας του, άλλος επίσκοπος (έστω και ο πρώτος μεταξύ ίσων) να εισπηδήση χωρίς την άδειά του, στην επισκοπή του, στην μητρόπολή του και να λειτουργήση ή να εξομολογήση. Αλλά εκεί που καταντήσαμε σήμερα, όλα να τα περιμένουμε. Μήπως στις εκλογές επισκόπων πιστεύει άραγε έστω και ένας στα 10.000.000 Ελλήνων πως εκλέγονται οι Άριστοι;

      Δεν χρειάζεται κίνημα και πάντως όχι από εμένα. Όταν ο Θεός κρίνει, διά την μετάνοιά μας, όταν οι συνθήκες θα το επιβάλουν, π.χ. ένας πόλεμος, ή όταν στο Φανάρι θα ανέλθη Πατριάρχης που θα θέλει να δώση τη λύση, τότε η λύση θα είναι ενδοεκκλησιαστική και απλή. Προτείνει ο καλός θεολόγος έναν τρόπο: "βάσει τῶν Ἱερῶν Κανόνων, τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου τῆς Χάριτος καί τῆς ἀληθοῦς ἐλευθερίας. Μέ Ἱερά Συνοδική Ἀπόφασι, συμμετέχοντος τοῦ συνόλου τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, (και του Κλήρου και ευσεβούς Λαού προτείνουμε εμείς) νά ψηφισθῆ, ἡ πλήρης καί χωρίς ἀντικανονικές σκιές καί ἀσάφειες ἔνταξίς των εἰς τήν Ἑλληνική Ἐκκλησία, μέ μνημόνευσι μόνον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου αὐτῆς.
      Κατόπιν, αὐτή ἡ ἀπόφασις, νά ἐπικυρωθῆ μέ Ἱερά
      Συνοδική ἀπόφασι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Νοτίου Ἑλλάδος.
      Ταυτοχρόνως, νά συντελεσθῆ καί ἡ ἔνταξις τοῦ Ἁγίου
      Ὄρους εἰς τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, καί στήν ἀντί-
      στοιχη Ἱ. Μητρόπολι Ἱερισσοῦ καί Ἁγίου Ὄρους (μόνο
      μνημόνευσις τοῦ Σεβ. Ἱερισσοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε μεμαρτυρημένως ἱστορικῶς ὁ Κανονικός Ἐπίσκοπος τοῦ
      Ἁγίου Ὄρους, ἐνῶ διοικητικῶς ἀνέκαθεν ἦτο ἀπολύτως
      αὐτοδιοίκητον).
      Ὄχι βέβαια ὅτι ἡ Βόρειος Χώρα, ἀπό τήν ἀπελευθέ-
      ρωσί της καί ἐντεῦθεν, δέν ἀνήκει στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλά νά φύγῃ κάθε δυνατότης παρερμηνειῶν καί παραποιήσεων τῆς Κανονικότητος, πού παγιδεύουν καί ταράσσουντίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, καί δίδουν λαβές στούς συνειδητούς ἤ ἀσυνειδήτους ἐχθρούς τῆς Πατρίδος.
      Ὅπου δέ ἀπαιτεῖται νά συντελεσθῆ καί νομοθετική ἐνέργεια ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία.
      Νομοκανονική ρύθμισις τῆς Κρήτης καί τῆς ∆ωδεκανήσου. Ἡ ἴδια Κανονική διαδικασία, πρέπει νά ἀκολουθηθῆ καί γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης καί γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Δωδεκανήσου πού συνιστοῦν κρίσιμα καί ἐπίλεκτα τμήματα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας.
      Νά συγκληθῆ, ἡ Ἱεραρχία τῶν ἐννέα Μητροπολιτῶν
      τῆς Κρήτης καί νά ἀποφασίση τήν ἔνταξί της στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Νά συγκληθῆ ἐπίσης, ἡ Ἱεραρχία τῶν πέντε Μητροπολιτῶν τῶν ∆ωδεκανήσων καί νά ἀποφασίση τήν ἔνταξί της στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Νά ἐπικυρωθοῦν οἱ ἀποφάσεις τῶν δύο Ἱεραρχιῶν ἀπό τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί νά συντελεσθῆ ἡ ἑνοποίησις, ὅλων τῶν ἄλλων τμημάτων, μέ τήν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης καί τῶν ∆ωδεκανήσων, φυσικά μέ μνημόνευσι τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἑλλάδος. Συνάμα, νά πραγματοποιηθῆ καί ἡ ἔνταξις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πάτμου στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καί στήν ἀντίστοιχη Ἱ. Μητρόπολι τῆς Λέρου καί Καλύμνου, διατηροῦσα τήν ἱστορικήν της ἀξία.
      Καί ἐν προκειμένῳ, νά θεσμοθετηθοῦν τά δέοντα ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία". Διαβάστε όλο το άρθρο στο Ο.Τ. κι ευχαριστώ για τις αξιοπρεπείς κι αξιόλογες τοποθετήσεις σας.

      Διαγραφή
    3. "στην Τουρκία υπάρχουν 2 εκκλ. δικαιοδοσίες. Του ΚΠόλεως και του Αντιοχείας (με 3 επαρχίες)".

      Και γιατί 2 και όχι ... 3;

      http://www.onalert.gr/stories/oi-tourkoi-orthodoxoi/52600

      http://mayrogonatoskilkis.blogspot.gr/2016/05/blog-post_80.html

      Ανεξάρτητα από αυτά, στην Αποκάλυψη προφητεύθηκε η τύχη των Εκκλησιών της Μικράς Ασίας αλλά εκ του αποτελέσματος συνάγεται ότι οι "αστέρες" (επίσκοποι) και ο λαός ουχ ηβουλήθησαν συνιέναι! Το τι γινόταν εκεί και τότε εκείνοι γνωρίζουν, αλλά, σε ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στην Κωνσταντινούπολη το 1910 ακούμε:
      https://www.youtube.com/watch?v=h8va7KWdzlk

      Επίσης σε σχεδόν όλα τα μικρασιάτικα τραγούδια, που επίσημα έχουν ηχογραφηθεί και αποτελούν πηγές πληροφοριών, ακούμε για χασίσια και λουλάδες και άλλα παρελκόμενα και συνεπαγόμενα ενώ σε μια ματυρία κυρίας από Σμύρνη άκουσα πως, ήταν τόσο έντονα τα γλέντια, οι χοροί και οι διασκεδάσεις που οι αριστοκράτες από την Ευρώπη, πήγαιναν στη Σμύρνη για να διασκεδάσουν ... Τι άραγε εύρισκαν που δεν το εύρισκαν στο Παρίσι και στο Λονδίνο και ταξίδευαν τόσο μακρυά; Οι επίσκοποι τι έκαναν!!! Αν κρίνουμε ότι σήμερα η Ελλάδα έχει πέσει τόσο χαμηλά ως προς την ηθική, την τιμιότητα, την Πίστι (που μεταβλήθηκε σε θρησκεμπόριο και θρησκοληψία), τα καρναβάλια, την μοιχεία, την πορνεία, την αντιδιαστολή πτωχού λαού και πολυτελών στολών και περιβαλλόντων αρχιερέων και ναών, ας ανησυχούμε και ας παραλαλούμε τον Κύριο να μετανοήσουμε...

      Διαγραφή
    4. Όλα ωραία και καλά είναι αυτά που λέτε, αλλά είναι φοβερά δύσκολη η αλλαγή. Ποιός να κάνει την αλλαγή; Το Πατριαρχείο, η Εκκλησία της Ελλάδος, που τα έχει υπογράψει ή η Πολιτεία να εμπλακεί στα εκκλησιαστικά; Ούτε η Εκκλησία της Κρήτης μπορεί να προβεί σε αλλαγές. Εσείς, τα θεωρείται πανεύκολα, ενώ στην ουσία είναι πολύ-πολύ δύσκολα. Πρέπει να γίνουν με πραξικόπημα, αλλά ποιός να το κάνει; Είδαμε τον Όθωνα, που έκαμε πραξικόπημα και είδαμε και την κατάληξη. Η Εκκλησία μας χαρακτηρίστηκε Σχισματική.
      Όσον αφορά τη συμμετοχή του λαού στις εκλογές Επισκόπων, αυτό ίσχυε μέχρι την Α΄ Οικουμενική, η οποία με Κανόνα της το άλλαξε και απαγόρευσε τη συμμετοχή λαού. Προκαλέστε λοιπόν νέα Οικουμενική, για να αλλάξει τον Κανόνα, γιατί μόνο με Οικουμενική μπορεί να αλλάξει ο Κανόνας μιας Οικουμενικής.

      Ν.Κ.

      Διαγραφή
    5. Νομίζω ότι υπήρξε κάποια εποχή, όχι επί Όθωνος αλλά εντός των προηγούμενων 60 ετών, που οι των νέων χωρών της Β. Ελλάδος ή κάποιοι, μνημόνευαν τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και όχι τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Όλα γίνονται.

      Διαγραφή
    6. πολύ σωστά! είναι έτσι όπως τα λες !! Γ.Ε.

      Διαγραφή
  6. "Δυστυχώς το 1821 ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι και διέκοψαν την υπέροχη συμβίωση Ελλήνων και Τούρκων".

    Δηλώσεις της 30-10-1991



    Αν τό

    ΑπάντησηΔιαγραφή