Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Η ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ λεει οτι "καθηρεσε" τον ΑΓΙΩΤΑΤΟ μητροπολιτη Ρασκας ΑΡΤΕΜΙΟ. Μα, αφου τον ειχε "καθαιρεσει" παληοτερα και παλι τον "καθηρεσε"; Δεν γνωριζουν οι αγραμματοι σερβοι ρασοφοροι της ...πλακας, που απαγορευουν οι Ιεροι Κανονες δις την αυτη τιμωρια; Αν τον αποσχηματισε, με ποιο δικαιωμα το εκανε; Ο μοναχος μπορει να αποσχηματισθη; Δεν αναφερεται στους Ιερους Κανονες οτι οποιος τολμα να αποσχηματιση μοναχον καθαιρειται και αφοριζεται; Η ΛΗΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ των Σερβων ΛΥΣΣΑΛΕΩΝ Οικουμενιστων, ποιους Ιερους Κανονες εφηρμοσε; ΟΝΤΩΣ οι ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣΤΕΣ αποτελουν πραγματικη ...ΚΩΜΩΔΙΑ και πραγματικη ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Οπως και τα ψευτοεκκλησιαστικα ιστολογια της χωρας μας, με τους αγραμματους ιστολογους που δημοσιευουν τετοιες γελοιες ειδησεις ...θριαμβολογουντες!!!! Οι ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΙ ....ΡΑΣΟΣΥΡΟΜΕΝΟΙ ΔΟΥΛΟΙ. Ευτυχως ομως που ο ΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ δεν πειθαρχει πλεον στους Αιρετικους Οικουμενιστες και βαδιζεει στην γραμμη των ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ.

Ο "ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ" ΤΟΥ ΡΑΣΚΑΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ, 

Η ανάλογη περίπτωση επί αγίου Γρηγορίου Παλαμά 

και Η πικρόχολη κριτική του Τελεβάντου



Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἱστολόγοι: Προπαγανδίζουν −παρὰ πᾶσαν ἁγιοπατερικὴν διδασκαλίαν καὶ πρακτικήν− τὴν συμβίωση μὲ τὴν αἵρεση. Ὅσες ἑκατοντάδες Πατερικὰ χωρία καὶ ἂν τοὺς παρουσιάσεις γιὰ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, αὐτοὶ σὲ ἀντιμετωπίζουν μὲ ἄκαμπτη λογικὴ καὶ τὸν μπετόν-αρμὲ  ὀρθολογιστικὸ ὁπλισμό τους, διανθισμένο μὲ κάποιες ἀσύνδετες θέσεις συγχρόνων Γερόντων.

Ὁ γνωστὸς καὶ μὴ ἐξαιρετέος κ. Τελεβάντος ἀναλαμβάνει νὰ ὑποστηρίξει τὴν νομιμότητα τῶν Οἰκουμενιστῶν τῆς Σερβικῆς Ἱεραρχίας καὶ βλέπει τὴν τραγωδία, ὄχι στοὺς αἱρετίζοντες Ἐπισκόπους της, ἀλλὰ στὸν Ὀρθόδοξο Μητροπολίτη Ράσκας Ἀρτέμιο
Ὡσὰν νὰ ἐπιχαίρει γιὰ τὸν «νόμιμο» ἀναθεματισμὸ τοῦ Ράσκας, ἐπειδὴ δὲν ἄκουσε τὶς συμβουλὲς τοῦ κ. Τελεβάντου νὰ ἐπιστρέψει «ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα», τὴν αἱρετικὴ σφηκοφωλιὰ τῆς Συνόδου τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπεχώρησε.

Ὅλο τὸ δίκιο τὸ δίνει ὁ κ. Τελεβάντος στὴν Οἰκουμενιστικὴ Σύνοδο (ἀποφαινόμενος ὡς Πάπας καὶ ὑπέρτατος κριτὴς τῆς Οἰκουμένης). Ὁ διωχθεὶς γιὰ τὴν ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴν αἵρεση Σεβασμιώτατος Ράσκας Ἀρτέμιος −κατὰ τὸν κ. Τελεβάντο− ἔχει ὅλα τὰ ἄδικα.

Θὰ τὸν καταλαβαίναμε, ἂν ἑστίαζε τὴν κριτική του στὸ θέμα τῆς χειροτονίας χωρεπισκόπου ἀπὸ τὸν Σεβ. Ἀρτέμιο (γιὰ τὴν ὁποία, ἀφοῦ μελετήσαμε τὸ θέμα, θὰ παρουσιάσουμε συντομότατα τὶς θέσεις μας), ἀλλ’ αὐτός, πολεμῶν δονκιχωτικὰ καὶ ἀνέντιμα μιὰ Ὀρθόδοξη ἐνέργεια, αὐτῆς τῆς Διακοπῆς μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν, “δὲν βγάζει μιλιὰ” γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ λυμαίνονται τὴν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας! [Γράψαμε «ἀνέντιμα»: Διότι στηρίζει τὶς μετὰ μανίας ἐπιθέσεις του ἐναντίον τῆς ἀποτειχίσεως, α) σὲ κείμενα τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου ποὺ διέστρεψε· τοῦ ἀποδείξαμε τὴν διαστροφὴ καὶ τὸ ψεῦδος τέσσερες φορές, ἀλλὰ δὲν τόλμησε νὰ ἀπαντήσει. β) Ὑποσχέθηκε ἐγγράφως τὸ 2011 νὰ ἀντικρούσει μὲ μελέτη του τὶς θέσεις μας (ὅπως καὶ ὁ π. Θ. Ζήσης) καὶ ἀπὸ τότε περιμένουμε νὰ τὸ πράξουν].

Παρουσιάζουμε:

1. Τὴν εἴδηση τοῦ Ἀναθεματισμοῦ τοῦ Μητροπολίτη Ράσκας Ἀρτεμίου.

2. Μιὰ πρώτη ἀπάντησή του.

3. Τὸ ἐμπαθὲς σχόλιο τοῦ κ. Τελεβάντου καὶ

4. Ἕνα ἱστορικὸ προηγούμενο ἐπὶ Πατριάρχη Καλέκα, μὲ κείμενα τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἰωσὴφ Καλόθετου καὶ τοῦ Πατριάρχη Καλέκα. Τὸ γεγονός, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν χειροτονία χωρεπισκόπου, ταιριάζει ἀπόλυτα μὲ ὅσα ἔπραξε ὁ Σεβ. Ἀρτέμιος. (Καλὸ εἶναι νὰ μάθει ὁ κ. Τελεβάντος ὄχι μόνο νὰ γράφει, καὶ μάλιστα κακοπροαίρετα, ἀλλὰ καὶ νὰ διαβάζει καλοπροαίρετα τοὺς Πατέρες, ὅπως τὸ γεγονὸς ποὺ προσφέρουμε πρὸς ἐνημέρωσή του).

Ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς

Καλέκας ἐξέδωσε ἐγκύκλιον ἐπιστολή μέ τήν ὁποία ἀναθεματίζει τόν ἅγ. Γρηγόριο καί τούς ὁμόφρονάς του. Αὐτή περιεῖχε, μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς:
«Τόν Παλαμᾶν καί τούς ὁμόφρονας αὐτοῦ, ...τολμήσαντας ἀκανονίστως καί ἀκρίτως ἀποκόψαι τό μνημόσυνόν μου, τῷ ἀπό τῆς ζωαρχικῆς καί ἁγίας Τριάδος δεσμῷ καθυποβάλλομεν, καί τῷ ἀναθέματι παραπέμπομεν. Ἡ ὑπογραφή Ἰωάννης ἐλέῳ Θεοῦ ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως νέας Ρώμης καί οἰκουμενικός πατριάρχης» (P.G. 150, 863D).
Βλέπουμε λοιπόν ὅτι ὁ ἅγ. Γρηγόριος, λόγῳ τῶν αἱρετικῶν φρονημάτων τοῦ Πατριάρχου Ἰωάννου Καλέκα, διέκοψε τό μνημόσυνό του πρό συνοδικῆς κρίσεως. Αὐτό ἦτο μία ἀπό τίς αἰτίες πού ἐξεδόθη ἐναντίον του ὁ ἀναθεματισμός «...τολμήσαντας ἀκανονίστως καί ἀκρίτως ἀποκόψαι  τό μνημόσυνόν μου...».
Πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι, τότε πού  ὁ ἅγιος Γρηγόριος διέκοψε τήν μνημόνευσι τοῦ Πατριάρχου, ὁ Καλέκας δέν εἶχε καταδικασθῆ ἀπό Σύνοδο, ὁ δέ Ἅγιος δέν εἶχε χειροτονηθῆ Ἐπίσκοπος, ἀλλά ἦτο ἁπλός ἱερομόναχος τοῦ ἁγ. Ὄρους. Φαίνεται πώς τήν ἀπόφασι αὐτή τοῦ ἀναθεματισμοῦ τοῦ ἁγίου τήν ὑπέγραψαν καί ἄλλοι Ἐπίσκοποι, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας Ἰγνάτιος, ὁ δέ ἅγιος δέν τήν ἐτήρησε, ἀλλά κατ’ ἰδίαν συνέχισε νά λειτουργῆ (P.G. 150, 880D).
Τό σπουδαῖο καί ἔχον μεγίστη σημασία εἰς τήν παροῦσα μελέτη εἶναι τό ὅτι ὁ ἅγ. Γρηγόριος δέν ἦτο ἁπλῶς ἀποτειχισμένος ἀπό τόν Πατριάρχη Καλέκα πρό συνοδικῆς κρίσεως, ἀλλά ἐπί πλέον ἐθεωροῦσε (καί διεκήρυττε) ὅτι ἦτο ἀδύνατον κάποιος πού ἐπικοινωνεῖ  ἐκκλησιαστικῶς μὲ τὸν Πατριάρχη νά εἶναι Ὀρθόδοξος, ἐνῶ αὐτός, πού ἦτο ἀπό αὐτόν ἀποτειχισμένος, ἦτο ἑνωμένος συγχρόνως μέ τήν εὐσεβῆ πίστι. Λέγει λοιπόν ὁ ἅγιος τά ἑξῆς: «Τούτου τοίνυν οὕτω καί τοσαυτάκις παντός τοῦ τῶν ὀρθοδόξων πληρώματος ἐκκεκομμένου, λείπεται τῶν ἀδυνάτων εἶναι τελεῖν ἐν τοῖς εὐσεβέσι τόν μή ἀφωρισμένον ἐκ τούτου, τοῦ καταλόγου δ’ εἶναι χριστιανῶν ἀληθῶς καί τῷ Θεῷ ἡνωμένον κατ’ εὐσεβῆ πίστιν, ὅστις ἄν εἴη τούτων ἕνεκεν ἀφωρισμένος ἐκ τούτου» (ΕΠΕ 3, 692, Ἀναίρεσις ἐξηγήσεως τόμου Καλέκα).
Αὐτό δεικνύει καθαρά ὅτι ὁ ἅγιος τήν ἔνταξι καί τόν χωρισμό ἀπό τήν Ἐκκλησία τά συνέδεε ἀπολύτως ὄχι μέ τήν ὑποταγή εἰς τά ἑκάστοτε ποιμένοντα πρόσωπα, ἀλλά μέ τήν πλήρη ἀποδοχή καί ταύτισι μέ τήν ὀρθόδοξο πίστι. Τόν Πατριάρχη Ἰωάννη Καλέκα τόν ἐθεωροῦσε ἀποκομμένο ἀπό τούς Ὀρθοδόξους, λόγῳ πίστεως, πρό συνοδικῆς κρίσεως καί αὐτούς πού τόν ἀκολουθοῦσαν ὁμοίως τούς συγκατέλεγε μέ αὐτόν.
Ἡ σκέψις δηλαδή τοῦ ἁγίου εἶναι ὅτι εἶναι ἀδύνατον νά συγκαταλέγεται κάποιος μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων, ἔστω καί ἄν ἰσχυρίζεται ὅτι ἔχει ὀρθόδοξο πίστι, τήν στιγμή πού ἀκολουθεῖ καί ἐντάσσεται σέ κάποιον αἱρετικό ποιμένα καί ἀρχιποιμένα.
Ὑπάρχει εἰς τό σημεῖο αὐτό καί να ἄλλο, πλέον ἀποκαλυπτικό χωρίο τοῦ ἁγ. Γρηγορίου, τό ὁποῖο εἶναι τόσο διαυγές πού δέν ἀφήνει περιθώρια παρερμηνείας, οὔτε καί εἰς αὐτούς πού προσπαθοῦν νά τά ἐφεύρουν ὥστε νά καλυφθοῦν. Εἶναι ἀπό τήν ἀναίρεσι πού κάνει εἰς τό γράμμα τοῦ Ἀντιοχείας Ἰγνατίου.  Ἀναφέρει δέ τά ἑξῆς:
«Ποῖος κλῆρος, ποία μερίς, τίς γνησιότης πρός τήν Χριστοῦ ἐκκλησίαν, τῷ συνηγόρῳ τοῦ ψεύδους, ἐκκλησίαν, ἥ ”στύλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας” κατά Παῦλόν ἐστιν, ἥ καί μένει χάριτι Χριστοῦ διηνεκῶς ἀσφαλής καί ἀκράδαντος, ἐστηριγμένη παγίως οἷς ἐπεστήρικται ἡ ἀλήθεια; Καί γάρ οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας τῆς ἀληθείας εἰσί· καί οἱ μή τῆς ἀληθείας ὄντες οὐδέ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας εἰσί, καί τοσοῦτο μᾶλλον, ὅσον ἄν και σφῶν αὐτῶν καταψεύδοιντο, ποιμένας καί ἀρχιποίμενας ἱερούς ἑαυτούς καλοῦντες καί ὑπ’ ἀλλήλων καλούμενοι· μηδέ γάρ προσώποις τόν χριστιανισμόν, ἀλλ’ ἀληθείᾳ καί ἀκριβείᾳ πίστεως χαρακτηρίζεσθαι μεμυήμεθα» (Ἀναίρεσις γράμματος Ἰγνατίου Ἀντιοχείας, ΕΠΕ 3, 606).
Μέ λίγα λόγια ἡ ἀληθινή καί ὀρθόδοξος πίστις εἶναι τό κριτήριο εἰσόδου ἤ ἐξόδου ἀπό τήν Ἐκκλησία· εἶναι δέ τό μεγαλύτερο ψεῦδος νά λέγωνται κάποιοι ποιμένες καί ἀρχιποιμένες, ὅταν ἔχουν αἱρετικά φρονήματα καί, ἐπί πλέον, τό χαρακτηριστικό γνώρισμα τοῦ Χριστιανισμοῦ δέν εἶναι τά πρόσωπα, ἀλλά ἡ ἀληθινή καί ἀκριβής πίστις.
Οἱ σημερινοί βεβαίως ποιμένες καί ἀρχιποιμένες πιστεύουν τά ἐντελῶς ἀντίθετα ἀπό τόν ἅγιο, ἐπειδή θεωροῦν ὅτι μέ τήν χειροτονία των κατεστάθησαν ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας καί δύνανται νά τήν ὁδηγοῦν στήν ἱστορική της πορεία ὅπου βούλονται, ἀπαιτώντας συγχρόνως ἀπόλυτον ὑπακοή ἀπό ὅλους. Αὐτοί ὅλοι, οἱ σημερινοί ποιμένες καί ἀρχιποιμένες, εἶναι ἀκόλουθοι ὄχι τοῦ ἁγίου Γρηγορίου, ἀλλά τοῦ Πατριάρχου Καλέκα, διότι ἄν ἦταν ἀκόλουθοι τοῦ ἁγίου δέν θά ἀκολουθοῦσαν τόν Καλέκα εἰς τήν δυσσέβεια καί τήν αἵρεσι, ὅπως ὁ ἅγιος δέν  τόν ἀκολουθοῦσε καί δι’ αὐτό ὁ Καλέκας τόν εἶχε ἀποκομμένο ἀπό τήν Ἐκκλησία.
Τό ἑωσφορικό πνεῦμα καί τήν ἀποκοπή του ἀπό τόν Καλέκα ἀναφέρει στήν ἴδια πραγματεία ὁ ἅγιος ὡς ἑξῆς: «Ἀλλ’ οἶμαι τόν οὕτως ἀνερυθριάστως τοσαῦτα ψεύδη γράφοντα καί περιαγγέλλοντα πᾶσιν ἀνέδην, ρᾳδίως καί τοῦτ’ ἄν εἰπεῖν, ὡς μόνος αὐτός ὑπῆρχεν ἡ σύνοδος, ἐπεί καί μόνον ἑαυτόν πολλάκις καί τήν ἐκκλησίαν εἶναί φησι καί ὅ,τι ἄν αὐτῷ δόξῃ καί ὅ,τι ἄν αὐτός εἴπῃ τῇ ἐκκλησίᾳ φησί δοκεῖν καί τήν ἐκκλησίαν ἀποφαίνεσθαι πᾶσαν. Κἄν τις μή ταχύ κατανεύσῃ πρός ὁ,τιοῦν καί τό λίαν ἀλυσιτελές αὐτῷ καί ἀπίθανον, οὗτος εὐθύς ὁ τῇ ἐκκλησίᾳ πάσῃ παντάπασιν ἀπειθής καί ἀνήκοος.
»Οὕτω γάρ καί ἡμᾶς ἀνυποτάκτους καί ἀλλοτρίους τῆς ἐκκλησίας ἀξιοῖ καλεῖν, ὡς ἀπαναινομένους τό δυσσεβεῖν, αὐτοῦ τοῦτο λέγοντος, καί παρεξηγεῖσθαι τόν προβάντα τόμον ὑπέρ ἡμῶν καί ἡμῖν εἰς δικαίωμα καί γεγενημένον καί δεδομένον, ὅτι τοῦτ’ αὐτό λέγομεν, ὡς ὑπέρ ἡμῶν ἐγεγόνει, ταῦτ’ ἄρα καί ἡμῖν δεδομένος ἐστίν. Ὁ τοιοῦτος τοίνυν, πῶς οὐκ ἄν ρᾳδίως εἴποι μόνον αὐτόν εἶναι καί τήν μεγίστην ἐκείνην σύνοδον, ὡς ἀνεξέλεγκτος εἶναι, ὅ,τι ἄν ὡς ἀπ’ ἐκείνης πλάττηταί τε καί συγγράφηται καθ’ ἡμῶν;» (ΕΠΕ 3, Ἀναίρεσις Γράμματος Καλέκα, σελ. 590).
Εἶναι ἄξιον προσοχῆς καί πρέπει νά τό ἀναφέρωμε, ὅτι ἀποτειχισμένοι ἀπό τόν Πατριάρχη Καλέκα καί τούς ὁμόφρονάς του δέν ἦτο μόνο ὁ ἅγ. Γρηγόριος ἀλλά καί οἱ ἀκολουθοῦντες τόν ἅγιο κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί. Ὅταν  ἐπίσης ὁ ἅγ. Γρηγόριος  τό ἔτος 1340 συνέταξε καί προσυπέγραψε πρῶτος  τόν λεγόμενον «Ἁγιορειτικόν τόμον» ὑπέρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων, ὁ ὁποῖος κατέλαβε δεσπόζουσα θέσι στήν μεταγενεστέρα Σύνοδο τοῦ 1341 καί ἐξέφραζε τήν πίστι ὅλων τῶν ὀρθοδόξων δογμάτων πού ὁ ἴδιος ὑπερασπίζετο εἰς τούς ἀγῶνας του κατά τοῦ Βαρλαάμ, τόν προσυπέγραψαν καί  ὅλοι οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες.
Οἱ Ἁγιορεῖτες φαίνεται ὅτι πρό συνοδικῆς διαγνώσεως καί κρίσεως τοῦ αἱρετικοῦ Βαρλαάμ καί τῶν μαθητῶν του διέκοψαν τήν ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία μέ κάθε ἕνα πού εἶχε ἀντίθετο φρόνημα ἀπό αὐτά πού ἐδίδασκε ὁ ἅγ. Γρηγόριος καί συμφωνοῦσαν κατά πάντα μέ τίς παραδόσεις τῶν ἁγίων «ἀποδεχθέντες ὡς συμφωνοῦντα ἀκριβῶς πρός τάς παραδόσεις τῶν ἁγίων»,  διέκοψαν δηλαδή τό μνημόσυνο  τοῦ Πατριάρχου Κων/πόλεως Ἰωάννου Καλέκα, γι’ αὐτό καί ὁ ἅγ. Γρηγόριος θεωροῦσε τόν Τόμον αὐτό ὡς σπουδαιότατο ὅπλο κατά τῆς αἱρέσεως πού παρουσιάσθηκε στήν ἐποχή του.
...Τόν Ἁγιορείτικο Τόμο, τόν ὁποῖο συνέταξαν οἱ Πατέρες, δέν τόν ἀπέστειλαν στήν Σύνοδο τῆς Κων/πόλεως πρός ἔγκρισι, διά νά διαπιστώσουν δηλαδή, ἄν ὀρθά φρονοῦν ἤ ὄχι, ἤ γιά νά ἔχουν τήν ἔγκρισι καί τό ἀξιόπιστον τῆς δογματικῆς των τοποθετήσεως, ἀλλά τόν ἐξέδωσαν πρό συνοδικῆς κρίσεως καί ἐπισήμου τοποθετήσεως τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τοῦ θέματος τούτου, διά τήν καταπολέμησι τῆς αἱρέσεως καί διά νά διακηρύξουν ὅτι, ὅποιος δέν ἔχει αὐτό τό φρόνημα τῶν Πατέρων, δέν θά ἔχει μέ τούς Ἁγιορεῖτες Πατέρες καμμία ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία ὡς αἱρετικός.
Διά νά δείξουν δέ οἱ Πατέρες ὅτι εἶναι πεπεισμένοι περί τῆς ὀρθότητος τῆς πίστεώς των, μετά ἀπό πλῆθος πατερικῶν χωρίων πού ἀναφέρουν πρός ἀπόδειξι καί κατοχύρωσι, εἰς τό τέλος, πρό τῶν ὑπογραφῶν των, καταλήγουν τόν Τόμο ὡς ἑξῆς:
«Ταῦτα ὑπό τῶν γραφῶν ἐδιδάχθημεν, ταῦτα παρά τῶν ἡμετέρων πατέρων παρελάβομεν, ταῦτα διά τῆς μικρᾶς ἐγνώκαμεν πείρας, ταῦτα καί τόν ἐν ἱερομονάχοις τιμιώτατον καί ἀδελφόν ἡμέτερον κύρ Γρηγόριον ὑπέρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων συγγραψάμενον ἰδόντες καί ἀποδεξάμενοι ὡς ταῖς τῶν ἁγίων ἀκριβῶς ἐχόμενα παραδόσεσι, πρός πληροφορίαν τῶν ἐντυχανόντων ὑπεγράψαμεν» (ΕΠΕ Γρ. Παλαμᾶ, Τόμ. Γ΄, σελ. 510).
Ὅταν λοιπόν εἰς τό τέλος ὑπογράφει καί ὁ Ἐπίσκοπος Ἱερισσοῦ καί ἁγ. Ὄρους Ἰάκωβος, δηλώνει ἐν κατακλεῖδι καί τά ἑξῆς:
«Ὁ ταπεινός Ἐπίσκοπος Ἱερισσοῦ καί Ἁγίου Ὄρους Ἰάκωβος, ταῖς ἁγιορειτικαῖς καί πατερικαῖς ἐντεθραμμένος παραδόσεσι καί μαρτυρῶν ὅτι διά τῶν ἐνταῦθα ὑπογραψάντων λογάδων, ἅπαν τό Ἅγιον Ὄρος συμφωνοῦντες ὑπέγραψαν, καί αὐτός συμφωνῶν καί ἐπισφραγίζων ὑπέγραψα, καί τοῦτο μετά πάντων προσγράφων, ὅτι τόν μή συμφωνοῦντα τοῖς ἁγίοις καθώς καί ἡμείς καί οἱ μικρῷ πρό ἡμῶν πατέρες ἡμῶν, ἡμεῖς τήν αὐτοῦ κοινωνίαν οὐ παραδεξόμεθα» (Ε.Π.Ε. Γρ. Παλαμᾶ, Τόμος Γ', σελ. 514)...
Ἐδῶ, δηλώνει ὁ Ἐπίσκοπος ὅτι ὅλοι οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες συμφωνοῦν εἰς τό ὅτι δέν θά ἔχουν καμμία ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία μέ οἱονδήποτε δέν ἔχει αὐτήν τήν Ἀποστολική καί Πατερική πίστι, τήν ὁποία ἀνωτέρω ἐξέθεσαν.
Μέ αὐτά πού διακηρύττουν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες σημαίνει ὅτι δέν περιμένουν τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου (θετική ἤ ἀρνητική ὡς πρός τήν καταδίκη τῆς αἱρέσεως) γιά νά ἀποτειχισθοῦν ἀπό ὁποιονδήποτε ἔχει στό σημεῖο αὐτό διεστραμμένη πίστι. Δι’ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο εἶχαν ἀποτειχισθῆ ἀπό τόν Βαρλαάμ καί τούς ὁμόφρονές του πρό συνοδικῆς κρίσεως, καί βεβαίως ἀπό τόν Πατριάρχη Ἰωάννη Καλέκα, τόν Ἀντιοχείας Ἰγνάτιο καί τούς ὁμόφρονές των, ὅταν κατόπιν συνοδικῶς ἐτάχθησαν ὑπέρ τῆς αἱρέσεως. Δηλαδή, γιά τούς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, ἡ ὀρθότης τῶν δογμάτων δέν ἐξαρτᾶτο ἀπό τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου, ἀλλά ἀπό τήν ἁγ. Γραφή καί τήν διαχρονική διδασκαλία τῶν Ἁγίων.
Ἐδῶ θά ἐπικαλεσθοῦμε καί τήν μαρτυρία τοῦ μοναχοῦ Ἰωσήφ τοῦ Καλοθέτου, ὁ ὁποῖος ἦτο σύμψυχος καί ὁμόφρων καί συναγωνιστής τοῦ ἁγίου στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς εὐσεβείας. Τοῦτο μόνο λέγομε διά τόν Ἰωσήφ τόν Καλόθετον, ὅτι ἦτο τόσο κατηρτισμένος εἰς τά τῆς πίστεως καί εἰδικά διά τήν αἵρεσι τῆς ἐποχῆς του, ὥστε ὅταν μελετοῦμε σήμερα τά συγγράμματά του, νομίζομε ὅτι εἶναι ἕνας δεύτερος Γρηγόριος Παλαμᾶς, ἤ ἕνα ἀκριβές ἀντίγραφό του.
Λέγει λοιπόν ὁ Ἰωσήφ στήν ὀγδόη ὁμιλία του, ἡ ὁποία ἐπιγράφεται «Κατά Ἰωάννου Καλέκα», ὑπεραμυνόμενος ὅλων τῶν ἀποτειχισμένων ἀπό τόν Πατριάρχη Καλεκα: «Λέγει γοῦν ὁ χρηστὸς ποιμὴν οὗτος, ὅτι ἀποβλήτους ἡμᾶς πεποίηκεν ἑαυτῆς ἡ ἐκκλησία, ὡς μὴ θελήσαντας δοῦναι ὁμολογίαν ἔγγραφον. Ποίαν ἐκκλησίαν φάσκει ἀποβλήτους ἡμᾶς πεποιηκέναι; Τὴν τῶν ἀποστόλων; Καὶ μὴν παντάπασιν ἡμεῖς ἐκείνη σύμφωνοι καὶ σπουδασταὶ καὶ ὑπὲρ ἐκείνης πάντα παθεῖν εἱλόμεθα... Ὥστ’ οὐχί ἐκείνην φάσκει ἀποβεβληκέναι ἡμᾶς –πῶς γάρ;– ἀλλ’ ἥν αὐτός ὑπεστήσατο νεοφανῆ ἐκκλησίαν καί νεοφανῆ δόγματα... Πόθεν σύ ἐκκλησία εὐσεβῶν; Ἀπό τοῦ λόγου; Ἀπό τοῦ τρόπου; Ἀπό τῶν πράξεων; Ἀπό τῶν ὑγιῶν δογμάτων; Ἐργαστήριον τοίνυν γενόμενος παντός ψεύδους, πάσης διαβολῆς, παντός οὑτινοσοῦν φαύλου, παντός στασιαστικοῦ φρονήματος, πάσης ἀδικίας, πλεονεξίας, ἱεροσυλίας, ἁρπαγῆς, καπηλείας, εἶτα καί ἐκκλησίαν σεαυτόν –ὤ τοῦ θράσους!– χειροτονεῖς, οὐκ εἰδώς ὅτι καί Νεστόριος καί Μακεδόνιος τάχ’ ἄν τοῦτ’ ἰσχυρίσαιντο, ὅ καί αὐτός ἰσχυρίζεσαι.  Ἔσχον γάρ καί αὐτοί τήν αὐτήν αὐτῷ σοι καθέδραν.
»Πόθεν σύ ἐκκλησία; Ἀπό τοῦ δωροδοκεῖν; Ἀπό τοῦ ἐξαργυρίζειν τάς δίκας; Ἀπό τοῦ μή διαστέλλειν ἀναμέσον βεβήλων καί ἁγίων; Ἀπό τοῦ ἀνεῖσθαι τό ἱερόν πᾶσιν ἀνάγνοις καί βεβήλοις; Ἀπό τοῦ ἀναπεῖσαι τούς ἀνθρώπους ὁμογνίου αἵματος ἐμπίμπλασθαι; Ἀπό τοῦ πιπράσκειν τήν χάριν τοῦ πνεύματος; Ἀπό τοῦ πληρῶσαι τήν ἐκκλησίαν πάσης αἱρέσεως –εἶμι δ’ ἐπ’ αὐτόν τόν κολοφῶνα τῶν κακῶν– ἤ ἀπό τοῦ ἐξαργυρίσαι τήν σήν εὐσέβειαν καί τῶν ἐπισκόπων σου καί τῶν συνεπομένων σοι, οὕς καί ἐκκλησίαν αὐχεῖς; Τοιαύτη μέν ἡ κατά σέ ἐκκλησία, ἥν πρῴην ὀλίγου ἀποστατήσας τῆς ἡμετέρας, ὑπεστήσω.
»Ἡ δ’ ἡμετέρα ἐκκλησία, ἄνωθεν, ἁγνή, καθαρά, εἰρηνική, ἀπεχομένη  παντός οὑτινοσοῦν φαύλου καί πονηροῦ καί πάσης ἡστινοσοῦν κακίας ἐλευθέρα καί ἀνεπίμικτος παντός ρύπου καί σπίλου, πρεσβεύουσα τά ὑγιᾶ καί καθαρά καί ἀπειλικρινημένα δόγματα τῶν θεοφόρων ἀνδρῶν. Κεφαλή δέ τῆς ἐκκλησίας ὁ κύριος ἡμῶν, μέλη δέ καί μέρη τῆς τοιαύτης ἐκκλησίας τό σύστημα καί σύνταγμα τῶν εὐσεβῶν, οἵ καί ἀναλόγως ἔχουσι καθάρσεως πρός τήν ἑαυτῶν κεφαλήν, οὐχ ὁ δεῖνα οὕτως ἀνάγνως ἔχων καί μεμιασμένως» (Ἰωσήφ Καλοθέτου Συγγράμματα, παρά Δημητρίου Τσάμη, τόμος 1, σελ. 294-296).
Τά βασικά σημεῖα τοῦ θαυμασίου καί ὁμολογιακοῦ αὐτοῦ χωρίου εἶναι τά ἑξῆς. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί ἡ «Ἐκκλησία» πού προΐσταται ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης Καλέκας εἶναι διαφορετικές. Ὅταν λοιπόν ὑπάρχει αἵρεσις, αὐτοί πού τήν ἀκολουθοῦν, κληρικοί καί λαϊκοί,  δημιουργοῦν ἄλλη «Ἐκκλησία». Ἡ μία δηλαδή, εἶναι ἡ διαχρονική τῶν ἁγ. Ἀποστόλων, καί ἡ ἄλλη, ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἰωσήφ (Καλόθετος) γιά τόν Καλέκα, «ἡ κατά σέ ἐκκλησία, ἥν πρό ὀλίγου ἀποστατήσας τῆς ἡμετέρας, ὑπεστήσω». Ὡς ἐκ τούτου διά τῆς ἀποδοχῆς τῆς αἱρέσεως ἀποστατεῖ κάποιος τῆς διαχρονικῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καί ἐντάσσεται στήν νεοΐδρυτο κατασκευασθεῖσα. Ὅ,τι δέ κάνουν οἱ Ἐπίσκοποι τῆς νεοϊδρύτου «Ἐκκλησίας» λέγουν ὅτι τό ἔκανε καί τό ἀπεφάσισε ἡ Ἐκκλησία: «εἶτα καί ἐκκλησίαν σεαυτόν –ὤ τοῦ θράσους!– χειροτονεῖς, οὐκ εἰδώς ὅτι καί Νεστόριος καί Μακεδόνιος τάχ’ ἄν τοῦτ’ ἰσχυρίσαιντο, ὅ καί αὐτός ἰσχυρίζεσαι».
Ὅλα αὐτά πού ἀναφέρει ὁ Ἰωσήφ διά τόν Καλέκα εἶναι σά νά τά λέγη διά τούς σημερινούς οἰκουμενιστές Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι πάσχουν ἀπό τήν ἴδια νόσο. Στό τέλος δέ τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου μέ πολλή σαφήνεια ἀναφέρει τά γνωρίσματα τῆς διαχρονικῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τό κυριώτερο τῶν ὁποίων εἶναι ὅτι αὐτή εἶναι «ἐλευθέρα καί ἀνεπίμικτος παντός ρύπου καί σπίλου, πρεσβεύουσα τά ὑγιᾶ καί καθαρά καί ἀπειλικρινημένα δόγματα τῶν θεοφόρων ἀνδρῶν».
   Εἶναι φανερό, ἀπό ὅλα ὅσα ἀναφέρει ὁ Ἰωσήφ ὁ Καλόθετος, ὅτι ἡ ἀποτείχισις γίνεται ἀπό τήν νεοΐδρυτο «Ἐκκλησία» καί ἀπό ὅσους ἀνήκουν εἰς αὐτήν, προκειμένου νά ἀνήκη κάποιος στήν διαχρονική Ἀποστολική Ἐκκλησία καί ὄχι, ὅπως ἐσφαλμένως πολλοί σύγχρονοι κληρικοί ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ ἀποτείχισις γίνεται μόνο ὡς διαμαρτυρία, προκειμένου νά ἐπισπευθοῦν οἱ διαδικασίες διά τήν συνοδική καταδίκη τῆς αἱρέσεως.
    Κλείνοντας ἀναφέρομε ὅτι ἡ ἀποτείχισις τοῦ ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καί τῶν ὁμοφρόνων του ἀπό τόν Πατριάρχη Ἰωάννη Καλέκα ἔγινε ὅπως ἀκριβῶς ἐντέλλεται ὁ ΙΕ΄ ἱερός Κανόνας τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, δεδομένου τοῦ ὅτι ἡ αἵρεσις τοῦ Βαρλαάμ, τήν ὁποία ἐστερνίσθηκε ὁ Πατριάρχης, ἦτο κατεγνωσμένη ἀπό τήν Σύνοδο τοῦ 1341, ἀλλά ὁ Καλέκας δέν εἶχε κριθῆ συνοδικά. Ἡ συνοδική κρίσις καί καθαίρεσίς του ἔγινε τό 1347 (Θ.Η.Ε. τόμ. Ζ΄, σελ. 28).



Ο Αρτέμιος αρνήθηκε και αφορίστηκε Πατριαρχείο Σερβίας:
Θωμάς Αναστασιάδης
Σε αφορισμό και καθαίρεση του πρώην Επισκόπου Αρτεμίου στις τάξεις των λαϊκών προχώρησε σήμερα, Παρασκεύη 29 Μαϊου 2015 η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Ορθόδοξης Σερβικής Εκκλησίας.

Η απόφαση ελήφθη μετά την άρνηση του πρώην Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου, να παράλαβει το έγγραφο της Ιεράς Συνόδου με το οποίο τον καλούσε σε μετάνοια και επιστροφή στην κανονική Εκκλησία.

Σύμφωνα με τον Καταστικό Χάρτης της Εκκλησίας της Σερβίας, ο πρώην Επίσκοπος Αρτέμιος και ο πρόσφατα χειροτονηθείς ψευτοεπίσκοπος με τον ανύπαρκτο τίτλο Παλαιάς Ράσκας και Λόζνιτσα Ηγούμενος Νικόλαος αποκόπτονται από το σώμα της κανονικής Εκκλησίας οριστικά.

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Σερβίας αναφέρει χαρακτηριστικά: "Προσευχόμαστε ο Κύριος να τους δώσει μετάνοια που είναι η μοναδική οδός σωτηρίας".

Ταυτόχρονα, συνεχίζει η απόφαση του Πατριαρχείου, καλούμε τους μοναχούς, τις μοναχές και τους λαϊκούς, οι οποίοι μέχρι σήμερα συμμετείχαν στη λατρεία τους και έχουν υποστηρίξει το σχίσμα, να επιστρέψουν στην κανονική τάξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας και σε ευχαριστιακή ενότητα μαζί της, διότι τα μυστήρια τους δεν είναι Μυστήρια (το βάπτισμα δεν είναι βάπτισμα, η κοινωνία τους δεν είναι κοινωνία), η ευλογία τους δεν είναι ευλογία, αλλά μια κατάρα για όσους την λαμβάνουν και πως η μόνη διέξοδος από μια τέτοια κατάσταση χωρίς ευλογία, είναι η μετάνοια και η επιστροφή στην αγκαλιά της αληθινής Εκκλησίας.

Τέλος η Ιερά Σύνοδος εφιστά την προσοχή των μοναχών και λαϊκών που εξαπατήθηκαν πνευματικά από τον Αρτέμιο, ο οποίος νομίζει ότι είναι ο μοναδικός αληθινός Επίσκοπος που έχει μείνει.

Πηγή: «Romfea»



Ὁ Μητροπολίτης Ράσκας Ἀρτέμιος

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ:

 "Σχίσμα δεν κάνει αυτός που μένει πιστός στην Ορθοδοξία, αλλά αυτός που φεύγει και παρασύρει τους πιστούς στην πλάνη".



www.eparhija-prizren.org

Πηγή: «Ὁμολογία»



ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΟΙ ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====



Ο επίλογος της τραγωδίας του πρώην Μητροπολίτη Ράσκας κ. Αρτέμιου (Ραντοσάβλιεβιτς) γράφτηκε χθες, 29 Μαίου 2015. Ο Σεβ. κ. Αρτέμιος και ο πρόσφατα υπό αυτού αντικανονικά χειροτονηθείς ως επίσκοπος κ. Νικόλαος, αναθεματίστηκαν από τη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Σερβικής Εκκλησίας.



Ο Σεβ. κ. Αρτέμιος, όχι μόνον δεν δέχθηκε να συμβιβαστεί με τη Σύνοδο, αλλά δεν δέχθηκε καν να συναντήσει τους εκπροσώπους της Συνόδου που ήθελαν να του παραδώσουν το υπόμνημα της Ιεραρχίας.



Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Σεβ. κ. Αρτέμιος βρίσκεται εν αδίκω. Προχώρησε σε σχίσμα, στάθηκε ακλόνητος στις σχισματικές θέσεις του και όξυνε την κατάσταση μέχρι που η Εκκλησία της Σερβίας τελικά τον αναθεμάτισε.



Μπορεί οι Σέρβοι Ιεράρχες να θεωρούν ότι με τον αναθεματισμό του θα λυθεί το πρόβλημα. Πολλοί πάντως έχουν εκφράσει το φόβο ότι μετά τον αναθεματισμό του ο Σεβ. κ. Αρτέμιος και οι οπαδοί του θα γίνουν ακόμη πιο ριζοσπαστικοί και θα συγκροτήσουν πλήρη σύνοδο με νέες χειροτονίες επισκόπων. Το ότι θα είναι αντικανονικές χειροτονίες είναι πλέον ή βέβαιον, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο αναθεματισμός των δύο επισκόπων θα αποτρέψει την παγίωση του σχίσματος.



Ο Σεβ. Αρτέμιος άρχισε καλά. Αγωνιζόνταν εναντίον του Οικουμενισμού, αλλά σταδιακά διολίσθησε στο σχίσμα. Δεν αντελήφθη ότι ο αγώνας του χριστιανού δεν είναι αρκετό να διεξάγεται εναντίον του Οικουμενισμού. Είναι επιβεβλημένο να διεξάγεται παράλληλα και προς το άλλο άκρο: Το σχίσμα.

21 σχόλια:

  1. Προς την Πατερική Παράδοση : Το χάος δεν γίνεται κάλλος

    Υπάρχει πάντως ένα "αλλά", σε όλα τα καλώς ανωτέρω γραφόμενα. Είναι ένα ερώτημα σε αυτό :

    Ὅ,τι κάνουν οἱ Ἐπίσκοποι τῆς νεοϊδρύτου «Ἐκκλησίας» λέγουν ὅτι τό ἔκανε καί τό ἀπεφάσισε ἡ Ἐκκλησία: «εἶτα καί ἐκκλησίαν σεαυτόν –ὤ τοῦ θράσους!– χειροτονεῖς, οὐκ εἰδώς ὅτι καί Νεστόριος καί Μακεδόνιος τάχ’ ἄν τοῦτ’ ἰσχυρίσαιντο, ὅ καί αὐτός ἰσχυρίζεσαι»

    Πείτε μας λοιπόν, αδελφοί, τι έγινε το 1924 ; Έγινε η «Ἐκκλησία» νεοΐδρυτος το 1924 και εφεξής ή δεν έγινε ; Και τέλος πάντων ξεκαθαρίστε τα πράγματα και τη θέση σας.

    Βέβαια, ένας παλαιοημερολογίτης σας θέτει το ερώτημα και κατά τα γνωστά, οι παλαιοημερολογίτες είναι σχισματικοί και αιρετικοί και ημερολάτρες. Οι του νέου, εσείς, δεν είσαστε ακόλουθοι τῆς νεοϊδρύτου «Ἐκκλησίας» (sic). Αυτό, πώς εξηγείται ; Το χάος δεν γίνεται κάλλος αδελφοί. Μια φορά έγινε και δεν επαναλαμβάνεται, χωρίς ταπείνωση και μετάνοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντώνιος Δήμας1 Ιουνίου 2015 - 5:50 π.μ.

      Αληθινό ταπεινό φρόνημα και μετάνοια έδειξαν όλοι οι άγιοι Θεοφόροι Πατέρες της Μίας Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας μας που απομακρύνονταν αποτειχισμένοι από τις αιρέσεις και τους αιρετικούς μαζί με τον πιστό λαό χωρίς να δημιουργούν "παράλληλες Συνόδους και νέες υποτιθέμενες εκκλησίες" έστω και αν η αίρεση ταλάνιζε την Εκκλησία, όπως της εικονομαχίας που διήρκησε σχεδόν 120 χρόνια μέχρι την "επίσημη καταδίκη της" από Οικουμενική Σύνοδο. Επιπλέον ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής δεν μνημόνευε κανέναν Επίσκοπο ούτε προσχώρησε και δεν σκέφτηκε καν ότι θα ήταν δυνατό να δημιουργηθεί νέα παράλληλη Σύνοδος σφετεριζόμενοι κάποιοι Δικαίωμα που έχει μόνο η Οικουμενική Σύνοδος, δηλαδή την δημιουργία νέας Τοπικής Συνόδου... Οι Παπικοί, οι προτεστάντες και άλλοι αιρετικοί έχουν καταργήσει τις Οικουμενικές Συνόδους δημιουργώντας παρασυναγωγές κατά τον ίδιο τρόπο που οι ημερολάτρες με οικουμενιστικό πνεύμα έχουν δημιουργήσει παρασυναγωγές που η κάθε μια ισχυρίζεται στην ουσία ότι μόνο αυτή είναι "η αληθινή Μια Αγία Εκκλησία του παλαιού ημερολογίου" και ΟΧΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ…

      Η Αποτείχιση απομάκρυνση από τους Αιρετικούς είναι εντολή του Κυρίου (ΚΔ, Β΄ Κορ., 6:17 ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς) την οποία τηρεί πάντα Η ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ για να μην προδώσουμε την Αληθινή Ορθόδοξη Πίστη μας στον Αναστημένο Θεάνθρωπο Χριστό και να μην χάσουμε την αθάνατη ψυχή μας. Μόνο η διατήρηση της Αληθινής Ορθόδοξης Πίστης είναι λόγος Αποτείχισης από τους αιρετικούς οικουμενιστές και όχι τα ανθρώπινα ημερολόγια που μπορούν να αλλάζουν αν το αποφασίσει η Εκκλησία… Μόνο τα Δόγματα της Μιας Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν αλλάζουν ποτέ και τα ημερολόγια δεν αποτελούν Δόγματα της Εκκλησίας μας. Δεν όρισε "άγια και πάτρια ημερολόγια" η Εκκλησία μας, παρά μόνο τον "Πασχάλιο Κανόνα" η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος, όσο και αν επιμένουν οι ημερολάτρες μόνιμα να διαστρεβλώνουν αμετανόητοι τις αποφάσεις των αγίων Οικουμενικών Συνόδων.

      ΔΕΝ ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ; ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ "ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΗΜΕΡΟΛΑΤΡΙΑ" ΤΟΥ. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ.

      Διαγραφή
    2. Διαβάζω :
      " ... οι ημερολάτρες με οικουμενιστικό πνεύμα έχουν δημιουργήσει παρασυναγωγές που η κάθε μια ισχυρίζεται στην ουσία ότι μόνο αυτή είναι "η αληθινή Μια Αγία Εκκλησία του παλαιού ημερολογίου" και ΟΧΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ"

      και σχολιάζω :
      Οι νεοημερολάτρες με σιωνιστικό πνεύμα διατείνονται ότι "οι παρασυναγωγές του παλαιού ημερολογίου είναι αυτές η αληθινή μια αγία εκκλησία του, παλαιού ημερολογίου και όχι του Χριστού", όπως γράφει ο κ. Δήμας. Κατανοητό, αφού αυτός και οι ομοϊδεάτες του δεν αντιλαμβάνονται τη διαστροφή που υπέστησαν εκ του σιωνιστικού πνεύματος της καινοτόμου πλάνης.

      Η Εκκλησία δεν είναι του παλαιού ημερολογίου, αλλά του Παλαιού των ημερών, Παλαιού μεν και αείποτε Καινού. Δύσκολο να καταλάβουν οι νεοημερολάτρες πώς είναι δυνατόν οι παλαιές ημέρες να είναι συνάμα νέες, φρέσκες, καινούργιες. Γι΄ αυτούς "καινή κτίσις" σημαίνει να προσθέσουν 13 ημέρες ... εκ του μη όντος ! Μπράβο τους !!

      ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινὰ τὰ πάντα.

      Για "τὰ ἀρχαῖα" γράφει εδώ ο Απόστολος Παύλος, δεν γράφει για τα παλαιά !

      Διαγραφή
  2. Και εμεις αποδεχομεθα ολα τα ιστορικα στοιχεια που αναλυει ο ανωτερω επισκεπτης μας ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΗΜΑΣ.
    Πραγματικα αυτη ειναι η Ιστορια της Οριθοδοξιας μας.
    Οποιος εχει διαφορετικα στοιχεια ας τα παρουσιαση.
    Αυτα λεγει συνεχεια και ο πατηρ Ευθυμιος Τρικαμηνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητε αδελφε κυριε ΔΗΜΑ παρακαλω επικοινωνησε μαζι μας σε παρακαλω στο τηλ. 6972-896024

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντώνιος Δήμας2 Ιουνίου 2015 - 8:42 μ.μ.

      Αγαπητέ αδελφέ, κύριε ΤΣΟΛΟΓΙΑΝΝΗ με τιμά η δημόσια πρόσκλησή σας για επικοινωνία, ωστόσο οι αληθινοί ορθόδοξοι χριστιανοί ήδη επικοινωνούν αφού είναι αδιάρρηκτα ενωμένοι ως το Θεανρώπινο Σώμα του Χριστού και δεν θα ήταν καλό οι ενδεχόμενες διαφωνίες (σχετικά με το χάραγμα του αντίχριστου 666 ή και για τον εκκλησιασμό, για παράδειγμα σε "ένα πρώην μοναστήρι των ημερολατρών που παραχωρήθηκε"…) να προκαλούν παρεξηγήσεις, διχόνοια, μίσος ώστε ο ορθόδοξος διάλογος να είναι εφικτός μόνο με άλλο "ονοματεπώνυμο" από αυτό που είναι στην σελίδα μου.

      Διαγραφή
  4. Τα δεινά της νεοΐδρυτης και νεο-ημερολατρικής "Εκκλησίας", με το εκπεφρασμένο πολιτικό δόγμα του "ανήκομεν εις την Δύσιν", τώρα αρχίζουν. Να δούμε πόσο θα αντέξει άνευ επισκόπων, άνευ συνόδων και άνευ επίσημης αναγνώρισης από την προϊσταμένη σιωνιστική αρχή της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντώνιος Δήμας1 Ιουνίου 2015 - 6:35 μ.μ.

      Το Θεανθρώπινο Σώμα του Χριστού είναι η Ορθόδοξη Μία Αγία Εκκλησία και ως αληθινοί ορθόδοξοι χριστιανοί είμαστε αδιάρρηκτα ενωμένοι με την διαχρονική Ορθόδοξη αληθινή Πίστη γιατί έχουμε Κεφαλή τον Αναστημένο Θεάνθρωπο Χριστό. Δεν υφίσταται σχίσμα στην Μία Αγία Εκκλησία του Χριστού γιατί καμιά δύναμη δεν μπορεί να καταλύσει την Εκκλησία ως Θεανθρώπινο Σώμα του Χριστού που έχει Κεφαλή τον Χριστό. Αποκομμένοι από την Μία Αγία Εκκλησία του Χριστού είναι οι αιρετικοί οικουμενιστές (Δυτικόφρονες-Παγκοσμιοποιητές) σιωνιστές του νέου και παλαιού ημερολογίου των αμέτρητων παρασυναγωγών.

      Διαγραφή
    2. Διαβάζω :
      " ... ως αληθινοί ορθόδοξοι χριστιανοί είμαστε αδιάρρηκτα ενωμένοι με την διαχρονική Ορθόδοξη αληθινή Πίστη γιατί έχουμε Κεφαλή τον Αναστημένο Θεάνθρωπο Χριστό",

      και σχολιάζω :
      Η διαχρονική Ορθόδοξη αληθινή Πίστη μετά το 1924 έπαψε να είναι "η διαχρονική". Οι μαθηματικοί υπολογισμοί απέδειξαν ότι το "διαχρονικό" δεν ήταν αληθινό. Ήταν λάθος και έπρεπε να γίνει διόρθωση. Και το ερώτημα : Τίνος η κεφαλή απεφάνθη ότι έπρεπε να γίνει η διόρθωση ; Του "Αναστημένου Θεανθρώπου Χριστού" (sic) ή του υψηλόβαθμου στελέχους της Μασονίας - και του όπισθεν κρυπτόμενου δολοπλόκου Σιωνισμού - Μελετίου Μεταξάκη μετά των συνεργών Ελλήνων πολιτικών ;

      Νομίζω, δύσκολο το ερώτημα για τον κ. Δήμα. Υπολογίζω, θα παρακάμψει το "η διαχρονική" και θα αιτιολογήσει το "η ορθόδοξη αληθινή πίστη" κλπ. Ωστόσο, το ερώτημα δεν αφορά μόνο στο "διαχρονική". Αφορά και στο "ενωμένοι", ειδικά δε, στο με ποιον ή με ποιους είμαστε ενωμένοι ; Με εκείνους που μας υποχρέωσαν - αυτονόητοι οι οικονομικοί λόγοι - να κάνουμε τη διόρθωση ή με Εκείνον που καθόρισε και προσδιόρισε το εκκλησιαστικό Εορτολόγιο και δη και τον Πασχάλιον Κανόνα ;

      Διαγραφή
    3. Αντώνιος Δήμας2 Ιουνίου 2015 - 8:23 μ.μ.

      Οι αληθινοί ορθόδοξοι χριστιανοί είναι αποτειχισμένοι από την παναίρεση, πανθρησκεία του Οικουμενισμού και τις αμέτρητες παρασυναγωγές του νέου και παλαιού ημερολογίου γιατί η Ορθόδοξη Πίστη στην αληθινή Ορθόδοξη Μια Αγία Εκκλησία του Χριστού σώζει την αθάνατη ψυχή μας και ΟΧΙ το ημερολόγιο, ούτε η αντίχριστη παναίρεση πανθρησκεία του οικουμενισμού... Δυστυχώς ο στρουθοκαμηλισμός δεν επιτρέπει ακόμα και τα κεφαλαία να δει και να κατανοήσει όποιος ρωτάει συνεχώς τα ίδια χωρίς να βλέπει ανωτέρω την απάντηση του Χριστού και των αγίων Θεοφόρων Πατέρων μας... Γιατί "ο Παλαιός των ημερών" είναι Άναρχος, Άχρονος, Αέναος" και "το γράμμα δίχως το Πνεύμα προκαλεί πνευματικό θάνατο" καθώς μάλιστα δεν άλλαξε ακόμα ο Πασχάλιος Κανόνας όπως αναληθώς ισχυρίζεστε ενώ γνωρίζετε ότι δεν υπάρχουν άγια και πάτρια ημερολόγια αλλά ΜΟΝΟ ΤΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΑΓΙΑ ΠΑΤΡΙΑ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΕΦΟΣΟΝ ΤΑ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ...

      Άλλη μια φορά λοιπόν "με κεφαλαία" επισημαίνω ότι δεν θες να δεις κύριε Χριστοδουλίδη και να απαντήσεις και απλώς προκαλείς επαναλαμβάνοντας συνεχώς τα ίδιες άσχετες ημερολογιακές σοφιστείες διαδικτυακά… ΔΕΝ ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ; ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ "ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΗΜΕΡΟΛΑΤΡΙΑ" ΤΟΥ. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ.

      Διαγραφή
    4. Κυριε Μοσχοβιτη αφηστε τα αυτα και πεστε μας γιατι ο Ρασκας Αρτεμιος χειροτονισε χωρεπισκοπο(παραβιαζοντας τους Ιερους Κανονες).Δωστε μας μια μεταφραση για την εξιγηση που εδωσε ο Επισκοπος Αρτεμιος οπως επισης και μια μεταφραση για την απαντηση που εδωσε στους Οικουμενιστες Σερβους Ψευδεπισκοπους.

      Διαγραφή
    5. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, για τον γράφοντα, να επισημαίνει με Κεφαλαία τα επιχειρήματά του, ούτε και να επανέλθει, εφόσον ασυνείδητα (ανεπίγνωστα) παραμένετε πιστός ακόλουθος των Σιωνιστών και όσα αυτοί σας επέβαλαν το 1924 με τους εδώ μισθωτούς υπάλληλους-εκτελεστές των εντολών τους.

      Σας έδωσαν τις 13 ημέρες του "άναρχου, άχρονου, αέναου Παλαιού των ημερών" (sic) και τις πήρατε. Αλλά δεν πήρατε Εκείνον που είπε "ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα·" κι έτσι στερηθήκατε του Παρακλήτου. Αποτέλεσμα να μην ακούτε όσα διαμηνύει ανά τους αιώνες το Πανάγιον Πνεύμα, πάλι κατά τον ειπόντα :

      "25 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν παρ' ὑμῖν μένων· 26 ὁ δὲ παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν. ... 15 οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν. (...) 26 ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ· (...) συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω. ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς· (...) Ετι πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν, ἀλλ' οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι. 13 ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ' ἑαυτοῦ, ἀλλ' ὅσα ἂν ἀκούσῃ λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν.

      Όσα ο Κύριος ήκουσε παρά του πατρός μας εφανέρωσε και όσα το Πνεύμα της αληθείας ακούει παρά του πατρός, αυτά μας φανερώνει. Εσείς όμως προτιμάτε τις 13 ημέρες του "άναρχου, άχρονου, αέναου" (sic) Παλαιού των ημερών. Άναρχες, άχρονες, αέναες είναι κι αυτές. Κρατήστε τις για λογαριασμό σας, κρατήστε και το πνεύμα τους το σιωνιστικό, το στερημένο Πνεύματος Αγίου, που οδηγεί αναπόδραστα σε πνευματικό θάνατο.

      Ο Πασχάλιος Κανόνας, τέλος, άλλαξε. Όταν κάνετε Πάσχα στις 8 Μαΐου - 22 Μαρτίου μέχρι και 25 Απριλίου είναι ο Κανόνας για το Ορθόδοξο - τί κάνετε τότε ; Κάνετε ή δεν κάνετε αλλαγή ; Ασφαλώς ναι, ώστε να είσαστε εκκλησιαστικά συνεπείς - όταν κάνετε δυο φορές Δεκαπενταύγουστο δεν είσαστε - παραλείπω άλλα - και στα Αστροφυσικά ακριβείς. Με λίγα λόγια, είσαστε αλάνθαστοι σε αντίθεση με εμάς, που επιμένουμε να είμαστε ασυνεπείς στα Αστρονομικά, θέτοντας την εαρινή ισημερία στις 21 Μαρτίου (παρένθεση, με το Πασχάλιον, που καθιέρωσε η Α' Οικουμενική Σύνοδος, η Ισημερία προσδιορίστηκε ημερολογιακά και όχι αστρονομικά) και όχι όπως το θέλει η τάξη των ουρανίων σωμάτων. Κάνουμε λάθος, το γνωρίζουμε, αλάθητοι και αλάνθαστοι δεν είμαστε, όπως εσείς και ο πάπας. Την έχετε σίγουρη τη σωτηρία σας, αλλά δεν είσαστε αληθινοί. Την Ορθόδοξη Πίστη τη χαλάσατε και επιμένετε, να θέλετε να "δικαιωθῇτε ἐν τοῖς λόγοις σας, καὶ νικήσετε ἐν τῷ κρίνεσθαι" τον άγιο Θεό.

      Με προκαλέσατε και σας απάντησα. Περισσότερο δεν θα ασχοληθώ μαζί σας.

      Διαγραφή
    6. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ4 Ιουνίου 2015 - 2:21 π.μ.

      ΔΕΝ ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ; ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ "ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΗΜΕΡΟΛΑΤΡΙΑ" ΤΟΥ. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ.
      (Δεν απαντάτε μόνιμα σε τίποτα και κανείς δεν ασχολείται με ημερολογιακές σοφιστείες σιωνιστών μασόνων ημερολατρών)

      Διαγραφή
    7. ημερολογιακά φληναφήματα4 Ιουνίου 2015 - 4:07 π.μ.

      Είτε με το παλαιό ημερολόγιο του ειδωλολάτρη Ιουλιανού είτε με το διορθωμένο Ιουλιανό εορτάζουμε το Πάσχα σωστά σύμφωνα με τον Πασχάλιο Κανόνα που όρισε η Α΄ Οικουμενική Συνοδός και πείτε επιτέλους την αλήθεια μια φορά στον εαυτό σας γιατί το πρόβλημα είναι η Παναίρεση του Οικουμενισμού και οι αμέτρητες σιωνιστικές παρασυναγωγές του νέου και παλαιού ημερολογίου και όχι τα ημερολόγια… Αλλά ως συνήθως δεν απαντάτε ποτέ και σε τίποτα αλλά μόνο ρωτάτε τα ίδια και τα ίδια ημερολογιακά φληναφήματα…

      Διαγραφή
  5. Αγαπητοί διαβάζουμε όσα γράφετε και σας σημειώνουμε, ότι το πρόβλημά σας δεν είναι οι Χριστιανοί του Πατρίου, που συνεχώς αναφέρεσθε εναντίον τους, αλλά οι Οικουμενιστές που δεν έχουν αφήσει τίποτε όρθιο στην Εκκλησία. Δικαίωμά σας να πιστεύετε ότι θέλετε για εμάς. Δικαίωμά σας να παραμένετε σταθερά προσκολλημένοι σε όσα σας δίδαξαν οι πνευματικοί προπάτορές σας εναντίον μας, οι οποίοι δήλωναν Αντιοικουμενιστές, δεν Αποτειχίσθηκαν ποτέ και το μόνο που έκαναν με ιδιαίτερο ζήλο ήταν να κατηγορούν ευκαίρως - ακαίρως τους Ορθοδόξους του Πατρίου, γιατί ίσως σε αυτούς αισθάνονταν ότι υπήρχε ο αληθινός αντίπαλος της Αποστασίας. Αγαπητοί στην ιστορία της Εκκλησίας ουδέποτε παρουσιάστηκε Αίρεση που να έγινε αποδεκτή συγχρόνως και από τα πέντε παλαίφατα Πατριαρχεία, ουδέποτε, αυτό μη το ξεχνάτε, έστω και ένα, στην χειρότερη περίπτωση, έμενε όρθιο στην Ορθοδοξία και εκεί κατέφευγαν οι αληθινοί Ορθόδοξοι ζητώντας στήριγμα και βοήθεια. Σήμερα όμως η σύγχρονη Αίρεση φρόντισε να συμπεριλάβει εκ των προτέρων όλους μαζί στην ίδια πορεία και ας ακολουθεί άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, όλοι μαζί με ομοφωνία προς τον όλεθρο. Αγαπητοί το πνευματικό Τσουνάμι που λέγεται Οικουμενισμός δεν αντιμετωπίζεται, ούτε σαν απλή άμυνα, με θεωρίες τύπου παίρνω το "τουφέκι" μου και πολεμάω μόνος μου χωρίς να επιδιώκω την συγκρότηση μάχιμης μονάδας και αντίστοιχης διοίκησης της μάχιμης Μονάδας. Είναι καιρός να σταματήσετε να ασχολείσθε με τα όποια ανθρώπινα λάθη μας του παρελθόντος, που πρώτοι εμείς προσπαθούμε να διορθώσουμε και να καταλάβετε ότι το πρόβλημα της Εκκλησίας είναι η υπεράσπιση της Πίστεως και όχι να εμποδίσουμε την πιθανή δικαίωση των Ορθοδόξων του Πατρίου, που κυρίως εφοβούντο οι πνευματικοί προπάτορές σας, που όλοι μα όλοι μη ξεχνάτε μέχρι το τέλος της ζωής τους παρέμειναν σε κοινωνία με τους Οικουμενιστές, σε αντίθεση με σας. Είναι ίσως καιρός να δείτε κάτω από νέο πρίσμα τα πράγματα και να σταματήσετε να αδικείτε τον αγώνα της Εκκλησίας, που ζητά ενότητα των αληθινών τέκνων της και παράλληλα να αδικείτε τον εαυτό σας. Με αγάπη Χριστού ένας Ορθόδοξος του Πατρίου, που σας εκτιμά για το θάρρος σας να Αποτειχισθήτε και θλίβετε βλέποντας τους αληθινούς Ορθοδόξους σε διαίρεση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ᾿Εγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ... ἵνα ὦσιν ἓν

    Περί "θέσεων και απόψεων"

    Από το ιστολόγιο Πατερική Παράδοση, Άρθρο "Θέσεις και Απόψεις δια το Θέμα της Χειροτονίας Χωροεπισκόπων", στις 2/06/2015

    " ... Δι’ αὐτούς τούς λόγους, καί μέ τή σύμφωνο γνώμη τῶν ἀδελφῶν, θά διακόψωμε πρός τό παρόν τήν μεταξύ μας (σ.σ. με τον επίσκοπο Ράσκας Αρτέμιο) ἐκκλησιαστική κοινωνία, πλήν ὅμως ἡ ἀγάπη μας, ὁ σεβασμός μας πρός ὑμᾶς, καθώς καί ἡ συμπαράστασί μας εἰς τούς ἀγῶνας πού διεξάγετε ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῶν Οἰκουμενιστῶν, θά συνεχίσουν νά ὑπάρχουν, διότι γνωρίζομε τίς ἀγαθές προθέσεις σας, ἔστω καί στίς ἐκκλησιαστικές αὐτές ἐνέργειές σας, τίς ὁποῖες ἐμεῖς κρίνουμε ὅτι εἶναι λανθασμένες."

    κχ
    Δεν είναι λόγοι χαιρεκακίας που αναγκάζουν τον γράφοντα να δώσει πάλι στον αναγνώστη ένα δείγμα της μεταξύ των Ορθοδόξων σύγχυσης και ταλαιπωρίας. Ο τίτλος του άρθρου της Πατερικής Παράδοσης κάνει λόγο για "θέσεις και απόψεις" σε ζήτημα που αφορά τους Ιερούς Κανόνες. Ο συντάκτης του άρθρου - μάλλον οι συντάκτες - θα γνωρίζει ασφαλώς τη διαφορά μεταξύ "άποψης" και "θέσης". Υπερπηδά το εμπόδιο με το "θέσεις και απόψεις". Συσκευασία δυο σε ένα, όποιος θέλει διαλέγει το ένα εκ των δυο.

    Αλλά το θέμα δε είναι εκεί. Είναι η εορτολογική καινοτομία, όπου και εδώ επικράτησε - ενδεχομένως να επικρατεί - το ίδιο σκεπτικό, το σκεπτικό των "θέσεων και απόψεων", για να επιβληθεί τελικά δια ροπάλου η θέση, και όχι πλέον άποψη, του εισηγητή της καινοτομίας (1924) Μελετίου Μεταξάκη περί ημερολογιακού εκσυγχρονισμού του εκκλησιαστικού εορτολογίου. Το οικουμενιστικό δόγμα τότε θεμελιώθηκε, όπως επίσης και το πολιτικό δόγμα του "ανήκομεν εις την Δύσιν", που ακούστηκε πολλά χρόνια μετά.

    Φυσικά, το "ανήκομεν εις την Δύσιν", όπως και το "ανήκομεν εις τον οικουμενισμό", σημαίνουν "ανήκομεν εις τον Σιωνισμό" παρά τα περί του αντιθέτου μαχητικώς γραφόμενα και λεγόμενα από τους ορθοδοξομαχούντας εν καινοτομία. Πλην, φευ, και από τους εναντίους των καινοτόμων.

    Γιατί τα γράφω αυτά ; Επειδή ο αγώνας που καλούμαστε να δώσουμε απαιτεί ενότητα, όπως ορθά εγράφη : «Είναι ίσως καιρός να δούμε κάτω από νέο πρίσμα τα πράγματα και να σταματήσουμε να αδικούμε τον αγώνα της Εκκλησίας, που ζητά ενότητα των αληθινών τέκνων της, ώστε, παράλληλα, να μην αδικούμε και τους εαυτούς μας».

    Ενότητα χωρίς κοινή καταγγελία και έμπρακτη αποπομπή της επιβληθείσας, ελέω Σιωνιστών και Σιωνισμού, καινοτομίας δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό είναι η θέση, αυτό και το πρώτο μεγάλο βήμα, που πρέπει να μας γίνει βίωμα και συνείδηση. Αν μας βοηθήσει ο άγιος Θεός και το επιτύχουμε - σημ. ταπεινό φρόνημα χρειάζεται για να συντριβεί η λιθίνη καρδία - τότε μπορεί να έλθη η σειρά των απόψεων. Ο Παράκλητος θα μας φωτίσει και θα μας οδηγήσει «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν» .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γιώργος Ανδρεόπουλος4 Ιουνίου 2015 - 4:45 π.μ.

    Ας μην είμαστε ανιστόρητοι γιατί δεν υπάρχει εορτολογική καινοτομία αλλά διόρθωση του παλαιού ημερολογίου του ειδωλολάτρη Ιουλιανού, γιατί δεν όρισε η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος εκκλησιαστικό ημερολόγιο, ούτε εορτολόγιο και γιατί άγιοι πάντα θα αναδεικνύονται με την Χάρη του Θεού από την Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Ο Πασχάλιος Κανόνας τηρείται αφού εορτάζουμε την ίδια ημερομηνία το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα με το παλαιό ημερολόγιο και στην Ελλάδα με τον νέο διορθωμένο Ιουλιανό… Το πρόβλημα είναι η σιωνιστική Παναίρεση πανθρησκεία του Οικουμενισμού με τις αμέτρητες αιρέσεις, του παπισμού, προτεσταντισμού, μονοφυσιτισμού και άλλες που μαζί με τις "παρασυναγωγές του νέου και παλαιού ημερολογίου" προδίδουν την Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει το νέο ημερολόγιο παρασυναγωγές, κ. Ευστάθιε;Οι Παλαιοημερολογίτες είναι αιρετικοί;;Δεν υπάρχει(με την διόρθωση του ημερολογίου απο τον Μεταξάκη και τον Παπαδόπουλο)εορτολογική διάσπαση των Ορθοδόξων;;;Δεν επεσώρευσε προβλήματα η αλλαγή του ημερολογίου το 1924(απο τους δύο προδότες);;;;Ο σκοπός των δυο πρωτεργατών της αλλαγής του ημερολογίου,δεν ήταν ενδοτικός και προδοτικός(δεν επεδίωξαν την εορτολογική διάσπασι των Ορθοδόξων);;;;;Έπρεπε να αλλάξουν και το εορτολόγιο κατά τις ακίνητες εορτές,ώστε να υπάρχη πλήρης συμφωνία των εορτών και με το παλαιό ημερολόγιο,ή να το ακολουθήσουν όλες οι τοπικές Εκκλησίες,οπότε ούτε αυτό θα εχρειάζετο,διότι θα επήρχετο μόνη της η συμφωνία!

      Διαγραφή
  8. ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΠΑΛΑΙΟΣ5 Ιουνίου 2015 - 2:06 π.μ.

    Την Σωτηρία μας "δεν την έχουμε στο τσεπάκι" και μόνος άξιος και δίκαιος κριτής είναι ο Άγιος Θεός. Δεν υπάρχουν "εκκλησίες του ημερολογίου, νέου ή παλαιού" αλλά μόνο η Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού όπως γνωρίζουμε από το Σύμβολο της Πίστεως μας, όλα τα άλλα είναι "οικουμενιστικές παρασυναγωγές του νέου και παλαιού ημερολογίου"...

    Το ορθόδοξο εορτολόγιο δεν άλλαξε στην ουσία γιατί μόνο ορθόδοξους αγίους εορτάζουμε όπως και με το παλαιό ημερολόγιο και δεν μεταβλήθηκε ο χρονικός προσδιορισμός της εορτής του Πάσχα που εορτάζουμε την ίδια ημερομηνία είτε με το παλαιό είτε με το νέο διορθωμένο Ιουλιανό ημερολόγιο αφού εξαρτάται ο προσδιορισμός από τον Πασχάλιο Κανόνα όποιο ημερολόγιο και να χρησιμοποιούμε...

    Οι ημερολάτρες δεν "μαρτύρησαν" για τον Χριστό και την Μία Αγία Εκκλησία Του αλλά για τα ημερολόγια και κακώς τους εδίωκαν όταν έγινε η αλλαγή του ημερολογίου. Σήμερα με την Παναίρεση του Οικουμενισμού διώκονται οι αποτειχισμένοι από την Παναίρεση-Πανθρησκεία του Οικουμενισμού που δεν εντειχίζονται στην ασφάλεια των παράλληλων παράνομων ημερολατρικών αιρετικών Συνόδων-παρασυναγωγών οι οποίες δεν αγωνίζονται κατά του Οικουμενισμού αφού είναι εκτός της Εκκλησίας και για αυτό δεν διώκονται.
    Η Εκκλησία ως Σύνοδος έχει δικαίωμα να αλλάξει μη δογματικά ζητήματα όπως το ημερολόγιο που χρησιμοποιεί και όχι μόνος του ένας Αρχιεπίσκοπος ή ο Πατριάρχης που σήμερα όλοι ανακάλυψαν ότι ήταν μασόνοι ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος και ο Μελέτιος Μεταξάκης αλλά τότε οι ημερολάτρες για ημερολόγια μόνο μίλαγαν... Έχουμε υποχρέωση να υπακούσουμε στην Εκκλησία και όχι στους αιρετικούς Επισκόπους και να αποτειχιστούμε όταν υπάρχει αίρεση και "όχι να δημιουργήσουμε αμέτρητες αιρετικές παράλληλες Συνόδους και παρασυναγωγές με οικουμενιστικό στην ουσία πνεύμα".

    Γιατί ελάχιστοι ημερολάτρες δεν θέλουν να κατανοήσουν ότι δεν αποτελεί "βήμα προδοσίας" προς την Παναίρεση του Οικουμενισμού η διόρθωση του κοσμικού παλαιού ημερολογίου του ειδωλολάτρη Ιουλιανού καθώς τηρείται ο "Πασχάλιος Κανόνας" της Α' Οικουμενικής Συνόδου ως "όρος" με ιδιαίτερη ισχύ, τον οποίο δεν τηρούν οι αιρετικοί παπικοί στο δικό τους ημερολόγιο. Επομένως έχουμε σχέση με την Παναίρεση του Οικουμενισμού ΜΟΝΟ αν χρησιμοποιείται ΣΗΜΕΡΑ το "ημερολόγιο" (νέο ή παλαιό) για να έχουμε οποιαδήποτε εκκλησιαστική (επι)κοινωνία (συμπροσευχές, συλλείτουργα και μνημόνευση αιρετικών) με παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες και άλλους αιρετικούς στα πλαίσια του σιωνιστικού Παγκοσμίου Συμβουλίου Παναιρετικών Εκκλησιών του αντίχριστου προδίδοντας την ΜΙΑ, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, τότε είναι "καταδικαστέο". Αν διατηρούμε την Ορθόδοξη Πίστη μας στον Θεάνθρωπο Αναστημένο Χριστό και δεν έχουμε καμιά εκκλησιαστική επικοινωνία με τους αιρετικούς και είμαστε αποτειχισμένοι από την σιωνιστική Παναίρεση του Οικουμενισμού και τους αλλόπιστους τότε δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει ποιο ημερολόγιο χρησιμοποιούμε αλλά η Ενότητα της Εκκλησίας μας (ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4, ΣΤΙΧΟΣ 5: "ΕΙΣ ΚΥΡΙΟΣ, ΜΙΑ ΠΙΣΤΗ, ΕΝ ΒΑΠΤΙΣΜΑ", δείτε και το βίντεο "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-ΠΑΠΙΣΜΟΣ", ομιλία του Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη https://www.youtube.com/watch?v=6CIw0bkazfk ) που πηγάζει από την αληθινή Ορθόδοξη Πίστη και Ομολογία μας γιατί οδηγεί με την Χάρη του Θεού στην Σωτηρία της Αθάνατης Ψυχής μας.

    Οι ημερολάτρες δημιούργησαν παράνομες παράλληλες Συνόδους ψευδοεπικόπων-παρασυναγωγές και δεν πρέπει να γίνει το ίδιο φοβερό λάθος από τον ομολογητή αποτειχισμένο Επίσκοπο Ράσκας Αρτέμιο. Ίσως θα μπορούσε ο πατέρας Ευθύμιος να του περιγράψει την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα με τις αμέτρητρες παρασυναγωγές των ημερολατρών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα ηδύνατο οι αρχηγοί της αλλαγής του ημερολογίου να είναι και ομολογητές,αν είχαν βεβαίως τέτοιο φρόνημα και μαζί με την αλλαγή του ημερολογίου άλλαζαν και το εορτολόγιο,οχι στις κινητές αλλά στις ακίνητες εορτές.Δηλαδή θα εορτάζαμε π.χ. τα Χριστούγεννα στις 7 Ιανουαρίου(25ΔΕΚ+13) τα Θεοφάνεια στις 19 Ιανουαρίου(6ΙΑΝ+13) την Υπαπαντή στις 15 Φεβρουαρίου(2ΦΕΒ+13) κ.ο.κ. Με αυτόν τον τρόπο θα επετύγχανον και την πλήρη εορτολογική απομάκρυνση απο τους Λατίνους,δεδομένης της υφισταμένης απο δέκα αιώνες εκκλησιαστικής.Αυτό δεν θα προσέκρουε σε κάποιο ιερό Κανόνα,διότι οι ιεροί Κανόνες ομιλούν για τις κινητές εορτές,τις οποίες άλλαξαν οι Λατίνοι και έτσι εορτολογικά απομακρυνθήκαμε απο αυτούς ως προς τις κινητές εορτές.Όλες οι εορτές κινητές και ακίνητες θα συνέπιπταν με το Ιουλιανό ημερολόγιο και θα υπήρχε στην Ορθοδοξία εορτολογική ταύτισι και με τις τοπικές Εκκλησίες οι οποίες κράτησαν το Ιουλιανό ημερολόγιο.Δηλαδή κ.Μοσχοβίτη,με λίγα λογια,αν-τις δέκα τρείς(13)-τις προσθέταμε και στίς ακίνητες εορτές του εορτολογίου,θα είχαμε συγχρόνως πλήρη εορτολογική απομάκρυνσι απο τους αιρετικούς και συγχρόνως πλήρη εορτολογική ενότητα μεταξύ των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών,παλαιού και νέου ημερολογίου και,επί πλέον,ταύτησι και με την πολιτεία,η οποία ακολουθούσε το νέο ημερολόγιο,επίεζε δε και την Εκκλησία να το ακολουθήση,σύμφωνα δε με τον Μέγα Φώτιο η συνήθεια είναι τα εκκλησιαστικά να συμμεταβάλλωνται με τα πολιτικά(εκτός βεβαίως των θεμάτων της πίστεως).

      Διαγραφή
  9. Η Ενότητας της Εκκλησίας μας, η οποία ποτέ δεν καθοριζόταν ούτε καθορίζεται από τα ημερολόγια, ορίζεται μόνο από την αληθινή Ορθόδοξη Πίστη και Ομολογία μας γιατί οδηγεί με την Χάρη του Θεού στην Σωτηρία της Αθάνατης Ψυχής μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου